Thuis
alle pijlers
verhuizen?
zaterdag 4 februari 2012 om 18:58
hoi allemaal,
sorry ik ben even weinig op het forum geweest.
Ik heb gisteren gehoord dat het huisje wat ik vorige week heb bekeken niet door gaat, zij gaat met andere mensen ruilen.
Inmiddels wel een aantal andere leuke opties, dus ik laat me niet uit het veld slaan.
Ik vind het ook echt belachelijk dat mijn vriend zichzelf zo op de 1e plaats zet i.p.v. Mihoen.
En ik weet niet of ik te lief/zacht voor hem ben, dat zou wel eens kunnen. Iets om over na te denken.
Ik vind het erg fijn om te lezen dat jullie het ook onredelijk vinden, want soms ga ik echt aan mezelf twijfelen. Of ik dan misschien toch teveel zeur etc..
Gisteravond ben ik voor het eerst in lange tijden met vriendinnen wezen stappen. Een super leuke avond gehad, lekker gedanst en gelachen en ietsje teveel gedronken (was niet dronken hoor, maar aangeschoten wel).
Vriend is vroeg opgestaan met Mihoen en ik mocht lekker in bed blijven liggen.
Ik ben er nog steeds niet uit, of we nu samen gaan verhuizen of alleen Mihoen en ik..
sorry ik ben even weinig op het forum geweest.
Ik heb gisteren gehoord dat het huisje wat ik vorige week heb bekeken niet door gaat, zij gaat met andere mensen ruilen.
Inmiddels wel een aantal andere leuke opties, dus ik laat me niet uit het veld slaan.
Ik vind het ook echt belachelijk dat mijn vriend zichzelf zo op de 1e plaats zet i.p.v. Mihoen.
En ik weet niet of ik te lief/zacht voor hem ben, dat zou wel eens kunnen. Iets om over na te denken.
Ik vind het erg fijn om te lezen dat jullie het ook onredelijk vinden, want soms ga ik echt aan mezelf twijfelen. Of ik dan misschien toch teveel zeur etc..
Gisteravond ben ik voor het eerst in lange tijden met vriendinnen wezen stappen. Een super leuke avond gehad, lekker gedanst en gelachen en ietsje teveel gedronken (was niet dronken hoor, maar aangeschoten wel).
Vriend is vroeg opgestaan met Mihoen en ik mocht lekker in bed blijven liggen.
Ik ben er nog steeds niet uit, of we nu samen gaan verhuizen of alleen Mihoen en ik..
zaterdag 4 februari 2012 om 21:03
Noodles, even een
je zit echt niet in een makkelijke situatie. Ik wil meestal 'de partner' in dit soort verhalen best nog wat credit geven (tenslotte horen we het verhaal maar van één kant), maar ik vind jezelf vóór laten gaan op je kind, en dan niet omdat je het laatste koekje opeet, maar omdat je je eigen wensen vóór een basisbehoefte van je kind laat gaan, wel echt ernstig....
Ik word al boos als mijn familie niet genoeg rekening houdt met ons kind (omdat we daar gaan eten bijvoorbeeld, maar het eten dan ineens nog een uur op zich laat wachten, terwijl ik er voor Kazkind helemaal op gerekend heb), maar als mijn man dat zou doen...
Ik vind dat echt niet fijn klinken...
je zit echt niet in een makkelijke situatie. Ik wil meestal 'de partner' in dit soort verhalen best nog wat credit geven (tenslotte horen we het verhaal maar van één kant), maar ik vind jezelf vóór laten gaan op je kind, en dan niet omdat je het laatste koekje opeet, maar omdat je je eigen wensen vóór een basisbehoefte van je kind laat gaan, wel echt ernstig....
Ik word al boos als mijn familie niet genoeg rekening houdt met ons kind (omdat we daar gaan eten bijvoorbeeld, maar het eten dan ineens nog een uur op zich laat wachten, terwijl ik er voor Kazkind helemaal op gerekend heb), maar als mijn man dat zou doen...
Ik vind dat echt niet fijn klinken...
zaterdag 4 februari 2012 om 21:23
Jammer dat het niks is geworden met het hoekhuis! Maar gelukkig heb je nog wat andere opties open staan. Toch wel erg prettig dat dat geen probleem lijkt te zijn
Ik vond het laatst wel een goed punt van Moosey, dat je vriend misschien wel denkt een baan te gaan krijgen in de muziekbusiness. Heb je hem al wel eens gevraagd of hij dat inderdaad van plan is? Ik denk echt dat het zo belangrijk is dat jullie uitspreken naar elkaar wat de plannen en verwachtingen voor komende periode zijn. Dat heb jij ook nodig om beslissingen te kunnen nemen
Ik vond het laatst wel een goed punt van Moosey, dat je vriend misschien wel denkt een baan te gaan krijgen in de muziekbusiness. Heb je hem al wel eens gevraagd of hij dat inderdaad van plan is? Ik denk echt dat het zo belangrijk is dat jullie uitspreken naar elkaar wat de plannen en verwachtingen voor komende periode zijn. Dat heb jij ook nodig om beslissingen te kunnen nemen
zondag 5 februari 2012 om 13:40
Dankje voor de knuffel kastanjez!
Ik heb het met vriend nog even over het oefenen gehad, over waarom het van de een op de andere dag ineens zo'n grote plek in ons leven heeft ingenomen (zonder enige aankondiging of overleg vooraf).
Zijn uitleg: Hij is nu werkeloos en heeft dus nu tijd om te oefenen en om goed te worden. Hij heeft het niet over een carrière in de muziek, maar ik weet wel dat dit altijd zijn droom geweest is. Zijn woorden: ik moet maar blij wezen dat hij werkeloos is want anders zou hij dit allemaal 's avonds en in het weekend moeten doen en dan zagen we elkaar amper..
(Toen wij gingen samenwonen speelde hij al jaren niet meer. Toen Mihoen net geboren was ook niet, echt pas sinds hij thuis zit, nu zo'n 6 maanden)
Maar goed, als ik nu ineens een nieuwe studie zou willen gaan doen dat ook zoveel tijd in beslag zou nemen dan zou ik dat met hem overleggen uiteraard. En dan nog geeft studeren geen overlast en zijn spelen wel..
Dat van het slapen van Mihoen is nu al een paar keer gebeurd over de afgelopen weken. Maar ligt soms ook wel moeilijk.
Vriend gaat zonder overleg in de slaapkamer spelen, soms wel uren lang. Als ik dan toch iets in de slaapkamer moet pakken is hij gepikeerd (hij gaat er vanuit dat ik hem bewust stoor, wat natuurlijk onzin is). Dus dat doe ik dan ook zo min mogelijk.
Mihoen slaapt nu een beetje onregelmatig, 's morgens slaapt hij eigenlijk altijd, maar 's middags lukt het vaak niet om in slaap te vallen.
Vriend denkt er heel makkelijk over: dan maar geen middagslaapje (mooi, dan kan ik oefenen). Ik denk er heel anders over: namelijk altijd op bed leggen, elke middag en pas als het echt niet lukt eruit halen. Vriend vindt het dan ook onzin om hem 's middags op bed te leggen want hij slaapt toch meestal niet.
Zul je net zien dat Mihoentje dus laatst enorm aan het gapen was en bijna bij mij op schoot in slaap viel, en dan kan ik hem dus niet neerleggen, want overleggen met vriend terwijl hij speelt loopt altijd op ruzie uit.
Ik zit in wezen ook fout, want ik zou die ruzie voor lief moeten nemen en Mihoen op bed leggen. Vriend gaat maar ergens anders spelen. (besef ik me nu pas eigenlijk)...
Ik heb het met vriend nog even over het oefenen gehad, over waarom het van de een op de andere dag ineens zo'n grote plek in ons leven heeft ingenomen (zonder enige aankondiging of overleg vooraf).
Zijn uitleg: Hij is nu werkeloos en heeft dus nu tijd om te oefenen en om goed te worden. Hij heeft het niet over een carrière in de muziek, maar ik weet wel dat dit altijd zijn droom geweest is. Zijn woorden: ik moet maar blij wezen dat hij werkeloos is want anders zou hij dit allemaal 's avonds en in het weekend moeten doen en dan zagen we elkaar amper..
(Toen wij gingen samenwonen speelde hij al jaren niet meer. Toen Mihoen net geboren was ook niet, echt pas sinds hij thuis zit, nu zo'n 6 maanden)
Maar goed, als ik nu ineens een nieuwe studie zou willen gaan doen dat ook zoveel tijd in beslag zou nemen dan zou ik dat met hem overleggen uiteraard. En dan nog geeft studeren geen overlast en zijn spelen wel..
Dat van het slapen van Mihoen is nu al een paar keer gebeurd over de afgelopen weken. Maar ligt soms ook wel moeilijk.
Vriend gaat zonder overleg in de slaapkamer spelen, soms wel uren lang. Als ik dan toch iets in de slaapkamer moet pakken is hij gepikeerd (hij gaat er vanuit dat ik hem bewust stoor, wat natuurlijk onzin is). Dus dat doe ik dan ook zo min mogelijk.
Mihoen slaapt nu een beetje onregelmatig, 's morgens slaapt hij eigenlijk altijd, maar 's middags lukt het vaak niet om in slaap te vallen.
Vriend denkt er heel makkelijk over: dan maar geen middagslaapje (mooi, dan kan ik oefenen). Ik denk er heel anders over: namelijk altijd op bed leggen, elke middag en pas als het echt niet lukt eruit halen. Vriend vindt het dan ook onzin om hem 's middags op bed te leggen want hij slaapt toch meestal niet.
Zul je net zien dat Mihoentje dus laatst enorm aan het gapen was en bijna bij mij op schoot in slaap viel, en dan kan ik hem dus niet neerleggen, want overleggen met vriend terwijl hij speelt loopt altijd op ruzie uit.
Ik zit in wezen ook fout, want ik zou die ruzie voor lief moeten nemen en Mihoen op bed leggen. Vriend gaat maar ergens anders spelen. (besef ik me nu pas eigenlijk)...
dinsdag 7 februari 2012 om 08:39
maandag 13 februari 2012 om 19:37
@ pennelien: Nou net vandaag even niet zo'n hele leuke dag.. zie mijn topic 'ingebroken vanmiddag' ingebroken dus, balen..
Maar verder gaat het eigenlijk wel goed.
Gisteren is hier iemand komen kijken voor woningruil, ze vond dit helemaal te gek, zowel het appartement als de locatie.
Maar het is even spannend of de huur niet teveel omhoog gaat, dan wordt dit te duur voor haar.
Tussen vriend en mij gaat het de afgelopen tijd veel beter. Maar ik weet dat het pas eventjes is, het kan natuurlijk morgen weer minder gaan..
Hij ziet een evt. verhuizing nu zitten en het scheelt dat de neuzen dus dezelfde kant op staan.
We hebben het kdv opgezegd en Mihoen gaat nog t/m maart en dan is hij thuis met mijn vriend.
Dat voelt voor mij al een stuk minder scheef, en dat scheelt.
Die inbraak is weer even een tegenslag, maar Ja, dat lossen we wel weer op..
Maar verder gaat het eigenlijk wel goed.
Gisteren is hier iemand komen kijken voor woningruil, ze vond dit helemaal te gek, zowel het appartement als de locatie.
Maar het is even spannend of de huur niet teveel omhoog gaat, dan wordt dit te duur voor haar.
Tussen vriend en mij gaat het de afgelopen tijd veel beter. Maar ik weet dat het pas eventjes is, het kan natuurlijk morgen weer minder gaan..
Hij ziet een evt. verhuizing nu zitten en het scheelt dat de neuzen dus dezelfde kant op staan.
We hebben het kdv opgezegd en Mihoen gaat nog t/m maart en dan is hij thuis met mijn vriend.
Dat voelt voor mij al een stuk minder scheef, en dat scheelt.
Die inbraak is weer even een tegenslag, maar Ja, dat lossen we wel weer op..
maandag 13 februari 2012 om 20:49
maandag 13 februari 2012 om 21:31
Hey twisted, bedankt voor de knuffel.
Vriend speelt nog wel veel trompet.
Maar hij is zaterdag wel in de oefenruimte gaan spelen ipv op de slaapkamer.
Hij houdt uit zichzelf nog geen rekening met de slaapjes van Mihoen, maar hij wordt ook niet meer boos als ik het aankaart..
Ik ben benieuwd hoe dat straks gaat als Mihoen elke dag thuis is, dan kan hij toch echt minder oefenen lijkt me.
Of 's avonds.
Vriend speelt nog wel veel trompet.
Maar hij is zaterdag wel in de oefenruimte gaan spelen ipv op de slaapkamer.
Hij houdt uit zichzelf nog geen rekening met de slaapjes van Mihoen, maar hij wordt ook niet meer boos als ik het aankaart..
Ik ben benieuwd hoe dat straks gaat als Mihoen elke dag thuis is, dan kan hij toch echt minder oefenen lijkt me.
Of 's avonds.
dinsdag 14 februari 2012 om 13:52
Ach meid wat een narigheid allemaal! Steeds lijkt het even de goede kant op te gaan, valt het weer terug, lijkt het beter te gaan, breken ze in... het houdt ook niet op.
Zoals je misschien nog wel weet is het hier ook niet altijd even lekker gegaan, En nog niet. Man heeft wel een aantal trekjes die ik uit jouw verhalen ook herken. En jij reageert zo te lezen vaak hetzelfde als ik ook nog. Mijn man gaf destijds aan dat hij, hoewel hij erg graag een kind wilde, er nu spijt van heeft omdat het vele malen zwaarder is dan hij dacht. (En het is al een behoorlijke doemdenker, kun je nagaan) En dan nog in aanmerking nemend dat hij bijna niets in huis doet, en we allebei net zoveel uren werken... ik vond dat ook niet oke. Hij verwees alles naar zijn depressieve gevoelens, en ik heb hem de keuze gegeven: hulp zoeken of een ander adres zoeken. Ook ik kan niks met iemand die weigert te werken aan zijn problemen. Als er een probleem is, ziet man ook geen oplossingen, die zitten dan als het ware achter het gordijn. Dit soort heldere keuzes rukken even dat gordijn weg en dan kan hij weer even verder. Hij is naar een psych gegaan, ik ben een paar keer meegegaan, en nu gaat het wel beter. Het belang van N. gaat nu voor op zijn eigen belang in ieder geval.
Hij doet nog steeds erg weinig in huis, ik moet alles vragen (het blijft wel een man he ) en als het niet lekker loopt met N. krijg ik ook meteen de volle laag. Verschil met een tijdje geleden is dat hij nu de volle laag terug krijgt. En die niet lieve aanpak kost heel wat kruim, is erg vermoeiend en confronterend, maar het kwartje valt vele malen sneller dan eerst. Ik weiger om nog langer op eieren te lopen omdat ik doorlopend rekening moet houden met zijn gevoelens. Met die van mij wordt al twee jaar geen rekening gehouden, dus nu is het eens mijn beurt. Ik zit nu thuis met burnout-klachten, en dat heeft me de ogen behoorlijk geopend. Mezelf opofferen, alle verantwoordelijkheid steeds maar op me nemen, en dan ook nog werken en zorgen en ppffff nee dat is veel en veel te veel.
Lieverd, het is een heel verhaal, maar wat ik vooral wil zeggen is: zorg dat je niet zover komt. Als het weer misgaat dadelijk, laat je niet in een burnout duwen, maar kom voor jezelf op. Je bent een kei dat je dit al zo lang volhoudt en zoveel geeft, maar eens is het ook bij jou op, en dan val jij uit. En dan ben jij, en is je zoontje, en ook je vriend, nog veel verder van huis.
Nog iets praktisch: ter bescherming van jezelf, zou ik proberen om een nieuwe woning ook weer op alleen jouw naam te zetten, net zoals nu. Officieel zal je vriend best in aanmerking komen voor medehuurderschap, maar dat moet hij dan met jouw toestemming erbij aanvragen bij de wbv. Als hij nu met een nieuw huis meteen medehuurder wordt, loop je het risico dat hij in het huis wil blijven en daarover moeilijk gaat doen als jij hem eruit wil hebben. Eerst maar eens verhuizen, en dan na twee jaar medehuurderschap laten aanvragen als alles goed gaat. (Helemaal netjes? Misschien niet. Maar dat vind ik van geen ouderlijk gezag aanvragen van zijn kant ook niet. Van zijn hele houding eigenlijk. En dan moet je toch zorgen dat je voor jezelf zoveel mogelijk bescherming opwerpt voor het geval dat)
Zoals je misschien nog wel weet is het hier ook niet altijd even lekker gegaan, En nog niet. Man heeft wel een aantal trekjes die ik uit jouw verhalen ook herken. En jij reageert zo te lezen vaak hetzelfde als ik ook nog. Mijn man gaf destijds aan dat hij, hoewel hij erg graag een kind wilde, er nu spijt van heeft omdat het vele malen zwaarder is dan hij dacht. (En het is al een behoorlijke doemdenker, kun je nagaan) En dan nog in aanmerking nemend dat hij bijna niets in huis doet, en we allebei net zoveel uren werken... ik vond dat ook niet oke. Hij verwees alles naar zijn depressieve gevoelens, en ik heb hem de keuze gegeven: hulp zoeken of een ander adres zoeken. Ook ik kan niks met iemand die weigert te werken aan zijn problemen. Als er een probleem is, ziet man ook geen oplossingen, die zitten dan als het ware achter het gordijn. Dit soort heldere keuzes rukken even dat gordijn weg en dan kan hij weer even verder. Hij is naar een psych gegaan, ik ben een paar keer meegegaan, en nu gaat het wel beter. Het belang van N. gaat nu voor op zijn eigen belang in ieder geval.
Hij doet nog steeds erg weinig in huis, ik moet alles vragen (het blijft wel een man he ) en als het niet lekker loopt met N. krijg ik ook meteen de volle laag. Verschil met een tijdje geleden is dat hij nu de volle laag terug krijgt. En die niet lieve aanpak kost heel wat kruim, is erg vermoeiend en confronterend, maar het kwartje valt vele malen sneller dan eerst. Ik weiger om nog langer op eieren te lopen omdat ik doorlopend rekening moet houden met zijn gevoelens. Met die van mij wordt al twee jaar geen rekening gehouden, dus nu is het eens mijn beurt. Ik zit nu thuis met burnout-klachten, en dat heeft me de ogen behoorlijk geopend. Mezelf opofferen, alle verantwoordelijkheid steeds maar op me nemen, en dan ook nog werken en zorgen en ppffff nee dat is veel en veel te veel.
Lieverd, het is een heel verhaal, maar wat ik vooral wil zeggen is: zorg dat je niet zover komt. Als het weer misgaat dadelijk, laat je niet in een burnout duwen, maar kom voor jezelf op. Je bent een kei dat je dit al zo lang volhoudt en zoveel geeft, maar eens is het ook bij jou op, en dan val jij uit. En dan ben jij, en is je zoontje, en ook je vriend, nog veel verder van huis.
Nog iets praktisch: ter bescherming van jezelf, zou ik proberen om een nieuwe woning ook weer op alleen jouw naam te zetten, net zoals nu. Officieel zal je vriend best in aanmerking komen voor medehuurderschap, maar dat moet hij dan met jouw toestemming erbij aanvragen bij de wbv. Als hij nu met een nieuw huis meteen medehuurder wordt, loop je het risico dat hij in het huis wil blijven en daarover moeilijk gaat doen als jij hem eruit wil hebben. Eerst maar eens verhuizen, en dan na twee jaar medehuurderschap laten aanvragen als alles goed gaat. (Helemaal netjes? Misschien niet. Maar dat vind ik van geen ouderlijk gezag aanvragen van zijn kant ook niet. Van zijn hele houding eigenlijk. En dan moet je toch zorgen dat je voor jezelf zoveel mogelijk bescherming opwerpt voor het geval dat)
donderdag 1 maart 2012 om 09:58
Vanuit hier een kleine update..
Helaas gaat de ene naar de andere mogelijke woningruil niet door. Maar ik blijf volhouden hoor, ben eigenlijk pas een maand aan het zoeken.
Het ging tussen vriend en mij wat beter, maar de afgelopen dagen is hij weer erg fel tegen me, zelfs een beetje kleinerend.
Daarbij word ik echt gek van het continue trompetspel de hele dag (nu ook).
Gisteren heb ik hem gevraagd om een paar dagen naar zijn broer te gaan, even ademruimte. Bovendien gaat het niet lekker met zijn broer, dus die kan de aandacht wel gebruiken..
Het si even afwachten of hij ook daadwerkelijk gaat vanmiddag. We zullen zien, ik zou heel goed een break kunnen gebruiken. pfff
Helaas gaat de ene naar de andere mogelijke woningruil niet door. Maar ik blijf volhouden hoor, ben eigenlijk pas een maand aan het zoeken.
Het ging tussen vriend en mij wat beter, maar de afgelopen dagen is hij weer erg fel tegen me, zelfs een beetje kleinerend.
Daarbij word ik echt gek van het continue trompetspel de hele dag (nu ook).
Gisteren heb ik hem gevraagd om een paar dagen naar zijn broer te gaan, even ademruimte. Bovendien gaat het niet lekker met zijn broer, dus die kan de aandacht wel gebruiken..
Het si even afwachten of hij ook daadwerkelijk gaat vanmiddag. We zullen zien, ik zou heel goed een break kunnen gebruiken. pfff
donderdag 1 maart 2012 om 11:09
Dank je girlinthefire, die krijg ik van mijn vriend inderdaad niet genoeg
Het lijkt er wel op dat hij vanmiddag voor een paar dagen vertrekt.
Ik heb deze week vakantie en kan dus zelf voor Mihoen zorgen (hoef geen extra opvang te regelen).
Het klinkt misschien gek, maar ik ben best trots op mezelf. Dat ik eindelijk mijn grens heb aangegeven. Gisteren heeft hij een aantal opmerkingen gemaakt waar mijn nekharen van overheid gingen staan. Ik heb gewacht tot Mihoen op bed lag en toen heb ik aangegeven dat voor mij de grens even bereikt is.
Dat ik even ruimte nodig heb. Een paar dagen waarin het gaat om Mihoen, leuke dingen doen, zonder de hele dag rekening te moeten houden met het oefenschema van vriend.
En zonder continue kritiek, terwijl ik hier alles doe (nou vooruit, vriend doet wel soms boodschappen en kookt af en toe).
Ik heb voor de komende dagen leuke plannen gemaakt. Mijn zusje komt vanmiddag langs, morgen ga ik naar mijn moeder, zaterdag komt mijn beste vriendin een dagje en ze blijft gezellig eten..
Het lijkt er wel op dat hij vanmiddag voor een paar dagen vertrekt.
Ik heb deze week vakantie en kan dus zelf voor Mihoen zorgen (hoef geen extra opvang te regelen).
Het klinkt misschien gek, maar ik ben best trots op mezelf. Dat ik eindelijk mijn grens heb aangegeven. Gisteren heeft hij een aantal opmerkingen gemaakt waar mijn nekharen van overheid gingen staan. Ik heb gewacht tot Mihoen op bed lag en toen heb ik aangegeven dat voor mij de grens even bereikt is.
Dat ik even ruimte nodig heb. Een paar dagen waarin het gaat om Mihoen, leuke dingen doen, zonder de hele dag rekening te moeten houden met het oefenschema van vriend.
En zonder continue kritiek, terwijl ik hier alles doe (nou vooruit, vriend doet wel soms boodschappen en kookt af en toe).
Ik heb voor de komende dagen leuke plannen gemaakt. Mijn zusje komt vanmiddag langs, morgen ga ik naar mijn moeder, zaterdag komt mijn beste vriendin een dagje en ze blijft gezellig eten..
donderdag 1 maart 2012 om 13:32
Klinkt als een relaxte week Noodles! Genieten van positief gezelschap zal je goed doen..
Misschien dat het voor jouw vriend juist ook wel goed is, een beetje afstand.
Waar ik direct aan moest denken: bij zijn broer kan hij toch ook niet de hele dag (of ueberhaupt) lopen toeteren ??
Dat drukt hem misschien eens met zijn neus op zijn vrij egoistische gedrag wat dat aangaat..
Misschien dat het voor jouw vriend juist ook wel goed is, een beetje afstand.
Waar ik direct aan moest denken: bij zijn broer kan hij toch ook niet de hele dag (of ueberhaupt) lopen toeteren ??
Dat drukt hem misschien eens met zijn neus op zijn vrij egoistische gedrag wat dat aangaat..
donderdag 1 maart 2012 om 14:16
quote:girlinthefire schreef op 01 maart 2012 @ 13:32:
Klinkt als een relaxte week Noodles! Genieten van positief gezelschap zal je goed doen..
Misschien dat het voor jouw vriend juist ook wel goed is, een beetje afstand.
Ja dat denk ik ook, al voel ik me nu wat onwennig en rusteloos..
Waar ik direct aan moest denken: bij zijn broer kan hij toch ook niet de hele dag (of ueberhaupt) lopen toeteren ??
Dat drukt hem misschien eens met zijn neus op zijn vrij egoistische gedrag wat dat aangaat..
Hopelijk heb je gelijk.
Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan, hij was namelijk van plan om de hele dag te spelen.. arme buren van broer.. hihi..
Klinkt als een relaxte week Noodles! Genieten van positief gezelschap zal je goed doen..
Misschien dat het voor jouw vriend juist ook wel goed is, een beetje afstand.
Ja dat denk ik ook, al voel ik me nu wat onwennig en rusteloos..
Waar ik direct aan moest denken: bij zijn broer kan hij toch ook niet de hele dag (of ueberhaupt) lopen toeteren ??
Dat drukt hem misschien eens met zijn neus op zijn vrij egoistische gedrag wat dat aangaat..
Hopelijk heb je gelijk.
Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan, hij was namelijk van plan om de hele dag te spelen.. arme buren van broer.. hihi..
donderdag 1 maart 2012 om 17:38
Noodles wat een lastige situatie voor jullie.
Er is ondertussen zoveel geschreven en daarna weer gebeurd dat ik ook niet goed weet of het nog zin heeft om op oudere geschreven stukken te reageren.
Het lijkt me heel moeilijk voor je omdat je vriend plots heeft besloten zoveel muziek te gaan maken. Ik woon samen met een muziekant maar dat wist ik al vanaf het begin. En soms is het zo irritant, weer diezelfde scheve tonen die tot in de perfectie moeten worden geoefent, toonladders etc. Dus ik snap goed hoe frusterend het voor je moet zijn, zeker als je dan een kind hebt dat moet slapen en hij zichzelf daarboven zet.
Uit wat je hebt opgeschreven over jullie kan ik nog op jou aanmerken dat het belangrijk is dat je erkent hoe belangrijk de muziek voor hem is. Het voorbeeld van hij die niet had kunnen oefenen die dag en dat jij voorstelde om naar de oefenruimte te gaan. Door dan zelf eerder over het oefenen te beginnen dan hij (ik weet niet hoe snel hij erover begin maar je loopt bij wijs van spreke binnen met de woorden: Lief wat rot dat je nu nog niet hebt kunnen oefenen vandaag!) geef je aan dat je weet dat dit belangrijk voor hem is. Dit is natuurlijk erg voorzichtige manier van communiceren maar omdat het zo hoog is opgelopen lange tijd zou zo'n soort aanpak hem het vertrouwen kunnen geven dat je wel achter hem staat ipv alleen maar tegen hem aanschopt voor zijn gevoel. Naast dit soort zaken die dan opeens opspelen zou ik duidelijke regels opstellen. bijvoorbeeld de volgende:
Jullie kind is er en ook al was het dan misschien niet zijn directe keus hij heeft er wel voor gekozen bij jullie te blijven dit houdt in dat hij niet tegen jou kan gebruiken dat jij zo graag dat kind wilde oid en hij daar nu de dupe van is, dan kan hij vertrekken.
Bepaalde aspecten van het kind staan op nr 1 zoals slaap en gezondheid en wat jullie verder nog samen beslissen wat voor jullie kind heel noodzakelijk is, hier moet hij ook naar gaan leven als hij dat niet wilt kiest hij niet echt voor het kind en kan hij vertrekken.
Afstappen van het vaste muziekschema, dit is heel frusterend en staat creativiteit in de weg. Maar als hij gaat oefenen kijkt hij zelf naar het moment vs. kind (moet kind bijna slapen? Dan maar even wachten tot na het slapen) en in overleg met jou. Daarmee bedoel ik jou laten weten zodat jij eerst nog even rustig je spullen kan pakken, even de tijd hebt om iets af te ronden indien nodig. Misschien ga je toevallig een uur later de hort op en dan begint hij een uur later. Beide aanpassen aan de ander, zonder frustratie van beide kanten! Als je frustratie voelt opkomen ook al wil je dit niet, zeg dit. Die ander voelt namelijk die frustratie aan.
's Avonds na 19:00 (?) wordt er geen luide muziek meer gemaakt (voor de buurt, voor je rust etc.), dat is ook niet trompet met demper. Accoustische zachte instrumenten, instrumenten met koptelefoons kan wel maar zolang je geen extra kamer hebt alles in overleg met jou omdat jij ook jou ding moet kunnen doen in diezelfde kamer. Misschien investeren in goede koptelefoons die je op de televisie kan aansluiten?
In het weekend max 2 uur per dag luide muziek.
Als je vriend echt prof muziekant gaat worden of dat eigenlijk nu al aan het proberen is zou ik weer opvang gaan regelen, anders kan je vriend niet oefenen en onthou je hem zijn carriere. Hij kan officieel freelancer worden dan behouden jullie recht op kinderopvangtoeslag.
Hopelijk heb je wat aan mijn tips, dit is hoe ik het zou regelen met vriend waar ik nu even op kan komen je kan natuurlijk je eigen invulling geven probeer te kijken wat voor beide een goede keus is. Ga samen om de tafel. Als jij heel erg van de regelmaat ben, plan je voor jezelf een aantal uren in waar hij sowieso geen muziek mag maken zodat jij dan het huis kan opruimen voor alle overige uren in overleg zoals bovenstaande regels.
Succes! Rust lekker uit de komende dagen.
Er is ondertussen zoveel geschreven en daarna weer gebeurd dat ik ook niet goed weet of het nog zin heeft om op oudere geschreven stukken te reageren.
Het lijkt me heel moeilijk voor je omdat je vriend plots heeft besloten zoveel muziek te gaan maken. Ik woon samen met een muziekant maar dat wist ik al vanaf het begin. En soms is het zo irritant, weer diezelfde scheve tonen die tot in de perfectie moeten worden geoefent, toonladders etc. Dus ik snap goed hoe frusterend het voor je moet zijn, zeker als je dan een kind hebt dat moet slapen en hij zichzelf daarboven zet.
Uit wat je hebt opgeschreven over jullie kan ik nog op jou aanmerken dat het belangrijk is dat je erkent hoe belangrijk de muziek voor hem is. Het voorbeeld van hij die niet had kunnen oefenen die dag en dat jij voorstelde om naar de oefenruimte te gaan. Door dan zelf eerder over het oefenen te beginnen dan hij (ik weet niet hoe snel hij erover begin maar je loopt bij wijs van spreke binnen met de woorden: Lief wat rot dat je nu nog niet hebt kunnen oefenen vandaag!) geef je aan dat je weet dat dit belangrijk voor hem is. Dit is natuurlijk erg voorzichtige manier van communiceren maar omdat het zo hoog is opgelopen lange tijd zou zo'n soort aanpak hem het vertrouwen kunnen geven dat je wel achter hem staat ipv alleen maar tegen hem aanschopt voor zijn gevoel. Naast dit soort zaken die dan opeens opspelen zou ik duidelijke regels opstellen. bijvoorbeeld de volgende:
Jullie kind is er en ook al was het dan misschien niet zijn directe keus hij heeft er wel voor gekozen bij jullie te blijven dit houdt in dat hij niet tegen jou kan gebruiken dat jij zo graag dat kind wilde oid en hij daar nu de dupe van is, dan kan hij vertrekken.
Bepaalde aspecten van het kind staan op nr 1 zoals slaap en gezondheid en wat jullie verder nog samen beslissen wat voor jullie kind heel noodzakelijk is, hier moet hij ook naar gaan leven als hij dat niet wilt kiest hij niet echt voor het kind en kan hij vertrekken.
Afstappen van het vaste muziekschema, dit is heel frusterend en staat creativiteit in de weg. Maar als hij gaat oefenen kijkt hij zelf naar het moment vs. kind (moet kind bijna slapen? Dan maar even wachten tot na het slapen) en in overleg met jou. Daarmee bedoel ik jou laten weten zodat jij eerst nog even rustig je spullen kan pakken, even de tijd hebt om iets af te ronden indien nodig. Misschien ga je toevallig een uur later de hort op en dan begint hij een uur later. Beide aanpassen aan de ander, zonder frustratie van beide kanten! Als je frustratie voelt opkomen ook al wil je dit niet, zeg dit. Die ander voelt namelijk die frustratie aan.
's Avonds na 19:00 (?) wordt er geen luide muziek meer gemaakt (voor de buurt, voor je rust etc.), dat is ook niet trompet met demper. Accoustische zachte instrumenten, instrumenten met koptelefoons kan wel maar zolang je geen extra kamer hebt alles in overleg met jou omdat jij ook jou ding moet kunnen doen in diezelfde kamer. Misschien investeren in goede koptelefoons die je op de televisie kan aansluiten?
In het weekend max 2 uur per dag luide muziek.
Als je vriend echt prof muziekant gaat worden of dat eigenlijk nu al aan het proberen is zou ik weer opvang gaan regelen, anders kan je vriend niet oefenen en onthou je hem zijn carriere. Hij kan officieel freelancer worden dan behouden jullie recht op kinderopvangtoeslag.
Hopelijk heb je wat aan mijn tips, dit is hoe ik het zou regelen met vriend waar ik nu even op kan komen je kan natuurlijk je eigen invulling geven probeer te kijken wat voor beide een goede keus is. Ga samen om de tafel. Als jij heel erg van de regelmaat ben, plan je voor jezelf een aantal uren in waar hij sowieso geen muziek mag maken zodat jij dan het huis kan opruimen voor alle overige uren in overleg zoals bovenstaande regels.
Succes! Rust lekker uit de komende dagen.
donderdag 1 maart 2012 om 19:37
Bedankt voor je post doeiiii!
Heel lief dat je zo met me mee denkt, en de moeite neemt het te tikken.
Het hele probleem dat ik met zijn oefenen heb, is niet dat hij oefent en dat het irritant is (al speelt het mee ) maar juist dat hij totaal niet, voor nog geen 0% open staat voor overleg.
Zo'n beetje al jouw (goede) tips, gaan er wel vanuit dat er overleg plaats kan vinden.
Mijn vriend heeft een half jaar geleden besloten weer te gaan oefenen (zonder het ook maar mede te delen), iedere dag hier in huis op de tijden die hem aanstaan.
Hij houdt hiermee enigszins rekening met de slaapjes van onze zoon, maar eenmaal aan het spelen vergeet hij dikwijls de tijd en als ik hem erop wijs dat kleintje moet slapen heb ik het gedaan.
Het probleem is dat ieder initiatief van mijn kant om een oplossing te vinden die voor ons alle drie prettig is af wordt gedaan als zeuren en alsof hij mij om toestemming moet vragen om te spelen.
Freelancer worden wil hij niet, hij heeft een WW en wil als deze afgelopen is thuisblijfvader worden. Ik ga dan fulltime werken. Ik heb heel bewust de opvang opgezegd, we moeten nu al ¤1200 terugbetalen en anders lig ik er echt van wakker.
Zelf over het oefenen beginnen voor hij er iets over zegt is eveneens funest, al gaat dat langzaam beter. Hij gelooft nu wel dat ik het goed bedoel..
Maar goed, overleg zit er niet in. Ik heb het maar te pikken (of niet dus, maar dan wel met zware consequenties waar ik niet op zit te wachten)
Vandaar dat ik nu de beslissing heb gemaakt om te zeggen dat IK het zo niet langer trek.
Ik werk, draai voor het huishouden op, neem grotendeels de zorg van kleintje op me, en hou iedere dag weer rekening met zijn muziek. Ik neem een paar dagen pauze van hem, en vooral: van zijn muziek.
Vandaag de eerste dag zonder hem, en het is misschien heel gemeen om te zeggen, maar het was heerlijk.
Ik kan zo het huis door lopen, zonder hem te storen. Ik kan onze slaapkamer in om kleintje te verschonen of iets te pakken, zonder boze blikken. En het allerbelangrijkste: ik kan onze zoon in bed leggen als hij moe is (wat erg dat dit niet gewoon normaal is)
We zijn lekker naar de speeltuin geweest, hebben veel lol gehad. En we hebben kinderliedjes geluisterd en meegezongen (ik dan haha) i.p.v. elke dag weer Jazz op hard volume. Heerlijk.
Morgen gaan zoontje naar het KDV en heb ik voor het eerst sinds mijn bevalling een vrije dag zonder vriend en kind. En zonder trompetspel..
Heel lief dat je zo met me mee denkt, en de moeite neemt het te tikken.
Het hele probleem dat ik met zijn oefenen heb, is niet dat hij oefent en dat het irritant is (al speelt het mee ) maar juist dat hij totaal niet, voor nog geen 0% open staat voor overleg.
Zo'n beetje al jouw (goede) tips, gaan er wel vanuit dat er overleg plaats kan vinden.
Mijn vriend heeft een half jaar geleden besloten weer te gaan oefenen (zonder het ook maar mede te delen), iedere dag hier in huis op de tijden die hem aanstaan.
Hij houdt hiermee enigszins rekening met de slaapjes van onze zoon, maar eenmaal aan het spelen vergeet hij dikwijls de tijd en als ik hem erop wijs dat kleintje moet slapen heb ik het gedaan.
Het probleem is dat ieder initiatief van mijn kant om een oplossing te vinden die voor ons alle drie prettig is af wordt gedaan als zeuren en alsof hij mij om toestemming moet vragen om te spelen.
Freelancer worden wil hij niet, hij heeft een WW en wil als deze afgelopen is thuisblijfvader worden. Ik ga dan fulltime werken. Ik heb heel bewust de opvang opgezegd, we moeten nu al ¤1200 terugbetalen en anders lig ik er echt van wakker.
Zelf over het oefenen beginnen voor hij er iets over zegt is eveneens funest, al gaat dat langzaam beter. Hij gelooft nu wel dat ik het goed bedoel..
Maar goed, overleg zit er niet in. Ik heb het maar te pikken (of niet dus, maar dan wel met zware consequenties waar ik niet op zit te wachten)
Vandaar dat ik nu de beslissing heb gemaakt om te zeggen dat IK het zo niet langer trek.
Ik werk, draai voor het huishouden op, neem grotendeels de zorg van kleintje op me, en hou iedere dag weer rekening met zijn muziek. Ik neem een paar dagen pauze van hem, en vooral: van zijn muziek.
Vandaag de eerste dag zonder hem, en het is misschien heel gemeen om te zeggen, maar het was heerlijk.
Ik kan zo het huis door lopen, zonder hem te storen. Ik kan onze slaapkamer in om kleintje te verschonen of iets te pakken, zonder boze blikken. En het allerbelangrijkste: ik kan onze zoon in bed leggen als hij moe is (wat erg dat dit niet gewoon normaal is)
We zijn lekker naar de speeltuin geweest, hebben veel lol gehad. En we hebben kinderliedjes geluisterd en meegezongen (ik dan haha) i.p.v. elke dag weer Jazz op hard volume. Heerlijk.
Morgen gaan zoontje naar het KDV en heb ik voor het eerst sinds mijn bevalling een vrije dag zonder vriend en kind. En zonder trompetspel..
donderdag 1 maart 2012 om 20:01
quote:noodles schreef op 01 maart 2012 @ 19:37:
...
Freelancer worden wil hij niet, hij heeft een WW en wil als deze afgelopen is thuisblijfvader worden. Ik ga dan fulltime werken.
Even alleen het bovenstaande gequote. Hoe ziet hij dit zelf voor zich icm het oefenen of wilt hij dat ook niet bespreken? Gaat hij dan wel het volledige huishouden doen? En waarom nu dan niet? Ben jij het hier uberhaupt wel mee eens?
Het is me nu een stuk duidelijker!
Wat ontzettend vermoeiend, communiceerden jullie eerst anders of was het altijd al zo? Als dit allemaal recentelijk is zou ik mijn kind even uit logeren sturen en een ontzettend emotionele heisa maken, net zolang tot er iets uitkomt. Als er helemaal niets uit te halen valt hem mededelen weg te gaan per direct en dat je nog open staat voor een toekomst zodra hij iets aan zijn eigen probleem wilt doen, dat jij hem niet kunt helpen als hij zichzelf niet wilt helpen.
(Is het een idee om je kind voorlopig naar het kinderdagverblijf bij je werk in de buurt te laten gaan terwijl je blijft wonen waar je woont?) Heel veel succes en sterkte
...
Freelancer worden wil hij niet, hij heeft een WW en wil als deze afgelopen is thuisblijfvader worden. Ik ga dan fulltime werken.
Even alleen het bovenstaande gequote. Hoe ziet hij dit zelf voor zich icm het oefenen of wilt hij dat ook niet bespreken? Gaat hij dan wel het volledige huishouden doen? En waarom nu dan niet? Ben jij het hier uberhaupt wel mee eens?
Het is me nu een stuk duidelijker!
Wat ontzettend vermoeiend, communiceerden jullie eerst anders of was het altijd al zo? Als dit allemaal recentelijk is zou ik mijn kind even uit logeren sturen en een ontzettend emotionele heisa maken, net zolang tot er iets uitkomt. Als er helemaal niets uit te halen valt hem mededelen weg te gaan per direct en dat je nog open staat voor een toekomst zodra hij iets aan zijn eigen probleem wilt doen, dat jij hem niet kunt helpen als hij zichzelf niet wilt helpen.
(Is het een idee om je kind voorlopig naar het kinderdagverblijf bij je werk in de buurt te laten gaan terwijl je blijft wonen waar je woont?) Heel veel succes en sterkte
donderdag 1 maart 2012 om 21:44
quote:doeiiiii schreef op 01 maart 2012 @ 20:01:
[...]
Even alleen het bovenstaande gequote. Hoe ziet hij dit zelf voor zich icm het oefenen of wilt hij dat ook niet bespreken? Gaat hij dan wel het volledige huishouden doen? En waarom nu dan niet? Ben jij het hier uberhaupt wel mee eens?
We hebben afgesproken dat hij dan meer in huis gaat doen. We gaan dan afspraken maken over wat er moet gebeuren en hoe vaak. Hij zegt zelf dán wel afspraken te willen maken.
Ik denk niet dat het in een keer goed zal gaan, maar ik heb wel goede hoop dat de balans hier enigszins hersteld zal zijn als hij thuis is met kleintje.
Het is mss raar om te schrijven, maar hij heeft nu even teveel vrije tijd. Ik merk dat hij deze indeling/ritme helemaal gebaseerd heeft op het werkeloos zijn terwijl er wel opvang is voor ons zoontje op da dagen dat ik werk (op 1 na).
Hij is nu thuis, dus nu kan hij oefenen vindt hij... Zo stelde hij het gisteren iig..
Het oefenen wordt straks s avonds en in het weekend. Zegt hij.
Hij vindt dat dat best thuis kan, eerst eens zien of dat een beetje te doen is..
Het is me nu een stuk duidelijker!
Wat ontzettend vermoeiend, communiceerden jullie eerst anders of was het altijd al zo? Als dit allemaal recentelijk is zou ik mijn kind even uit logeren sturen en een ontzettend emotionele heisa maken, net zolang tot er iets uitkomt. Als er helemaal niets uit te halen valt hem mededelen weg te gaan per direct en dat je nog open staat voor een toekomst zodra hij iets aan zijn eigen probleem wilt doen, dat jij hem niet kunt helpen als hij zichzelf niet wilt helpen.
(Is het een idee om je kind voorlopig naar het kinderdagverblijf bij je werk in de buurt te laten gaan terwijl je blijft wonen waar je woont?) Heel veel succes en sterkte
Hij heeft er altijd al wel een handje van gehad, maar het lijkt wel erger sinds hij werkloos is. Voor mijn gevoel is dat een groot deel ervan.
Ik heb al over een kinderdagverblijf vlakbij mijn werk gedacht, maar dat is toch niet zo heel handig. (lang verhaal)
Zolang mijn vriend geen baan heeft is het kdv te duur, we hebben dan geen recht op toeslag. Mocht hij straks aan de slag kunnen dan kan het alsnog
Dankje voor de .
[...]
Even alleen het bovenstaande gequote. Hoe ziet hij dit zelf voor zich icm het oefenen of wilt hij dat ook niet bespreken? Gaat hij dan wel het volledige huishouden doen? En waarom nu dan niet? Ben jij het hier uberhaupt wel mee eens?
We hebben afgesproken dat hij dan meer in huis gaat doen. We gaan dan afspraken maken over wat er moet gebeuren en hoe vaak. Hij zegt zelf dán wel afspraken te willen maken.
Ik denk niet dat het in een keer goed zal gaan, maar ik heb wel goede hoop dat de balans hier enigszins hersteld zal zijn als hij thuis is met kleintje.
Het is mss raar om te schrijven, maar hij heeft nu even teveel vrije tijd. Ik merk dat hij deze indeling/ritme helemaal gebaseerd heeft op het werkeloos zijn terwijl er wel opvang is voor ons zoontje op da dagen dat ik werk (op 1 na).
Hij is nu thuis, dus nu kan hij oefenen vindt hij... Zo stelde hij het gisteren iig..
Het oefenen wordt straks s avonds en in het weekend. Zegt hij.
Hij vindt dat dat best thuis kan, eerst eens zien of dat een beetje te doen is..
Het is me nu een stuk duidelijker!
Wat ontzettend vermoeiend, communiceerden jullie eerst anders of was het altijd al zo? Als dit allemaal recentelijk is zou ik mijn kind even uit logeren sturen en een ontzettend emotionele heisa maken, net zolang tot er iets uitkomt. Als er helemaal niets uit te halen valt hem mededelen weg te gaan per direct en dat je nog open staat voor een toekomst zodra hij iets aan zijn eigen probleem wilt doen, dat jij hem niet kunt helpen als hij zichzelf niet wilt helpen.
(Is het een idee om je kind voorlopig naar het kinderdagverblijf bij je werk in de buurt te laten gaan terwijl je blijft wonen waar je woont?) Heel veel succes en sterkte
Hij heeft er altijd al wel een handje van gehad, maar het lijkt wel erger sinds hij werkloos is. Voor mijn gevoel is dat een groot deel ervan.
Ik heb al over een kinderdagverblijf vlakbij mijn werk gedacht, maar dat is toch niet zo heel handig. (lang verhaal)
Zolang mijn vriend geen baan heeft is het kdv te duur, we hebben dan geen recht op toeslag. Mocht hij straks aan de slag kunnen dan kan het alsnog
Dankje voor de .