Thuis
alle pijlers
verhuizen?
donderdag 1 maart 2012 om 22:17
Hoi Noodles,
Ik lees je posts en zo nu en dan reageer ik. Ik heb het gevoel dat jij behoorlijk op je tenen moet lopen bij je vriend.
Dat je bang bent voor de consequenties snap ik, maar wat zijn die consequenties als jij je poot stijf houdt?
Is het echt niet mogelijk om gewoon een speel schema te maken met vriend? Elke dag tussen 11:00 en 13:00 en tussen 15:00 en 16:00? Behalve als jij vrij bent van je werk bijvoorbeeld? En drie vaste dagen in de oefen ruimte en dan twee dagen thuis? Zoiets?
Het lijkt wel of je vriend echt zo weinig water bij de wijn doet! Voelt je relatie wel gelijkwaardig?
En ook over de taakverdeling. Je neemt zoveel taken op je. Het lijkt bijna wel dat je jets probeert te compenseren. Dat jij wel Mihoen wilde en hij niet? Dat je daarom het gevoel hebt dat jij meer moet en hem van alles moet gunnen? Kan dat kloppen?
Lekker dat je even een week met Mihoen bent, samen lekker genieten en leuke dingen doen!
Ik lees je posts en zo nu en dan reageer ik. Ik heb het gevoel dat jij behoorlijk op je tenen moet lopen bij je vriend.
Dat je bang bent voor de consequenties snap ik, maar wat zijn die consequenties als jij je poot stijf houdt?
Is het echt niet mogelijk om gewoon een speel schema te maken met vriend? Elke dag tussen 11:00 en 13:00 en tussen 15:00 en 16:00? Behalve als jij vrij bent van je werk bijvoorbeeld? En drie vaste dagen in de oefen ruimte en dan twee dagen thuis? Zoiets?
Het lijkt wel of je vriend echt zo weinig water bij de wijn doet! Voelt je relatie wel gelijkwaardig?
En ook over de taakverdeling. Je neemt zoveel taken op je. Het lijkt bijna wel dat je jets probeert te compenseren. Dat jij wel Mihoen wilde en hij niet? Dat je daarom het gevoel hebt dat jij meer moet en hem van alles moet gunnen? Kan dat kloppen?
Lekker dat je even een week met Mihoen bent, samen lekker genieten en leuke dingen doen!
donderdag 1 maart 2012 om 22:33
Trouwens, wat je ook nog zou kunnen proberen (wel een beetje slecht maar goed), is om aan je buren te vragen of zij er kast van hebben en dat het geen enkel probleem is als zij dat aangeven. Graag zelfs!! Misschien dringt het dan wat meer tot hem door? Ook al nam hij die ene buurvrouw niet echt serieus.
Ik heb zelf een buurman die piano speelt en ook behoorlijk vaak, ik word daar echt kriegel van. Maar ik vind toch dat ik daar tussen bepaalde tijden niet echt over mag klagen.
Ik heb zelf een buurman die piano speelt en ook behoorlijk vaak, ik word daar echt kriegel van. Maar ik vind toch dat ik daar tussen bepaalde tijden niet echt over mag klagen.
vrijdag 2 maart 2012 om 09:14
@ Goldmember:
Wat lief dat je meeleest en schrijft.
Ik heb zoveel aan dit topic! Het is heel fijn om te lezen dat ik begrepen word. Ik voel me af en toe zo'n zeur, terwijl ik in mijn hart weet dat ik een punt heb, én dat ik voor mezelf op mag (moet) komen.
De relatie voelt voor mij helemaal niet gelijkwaardig, vandaar ook dat ik deze pauze ingelast heb. Mijn vriend doet totaal geen water bij de wijn, maar roept wel steeds dat hij heus wel rekening met ons houdt.
Met veel pijn en moeite hebben we een soort schema opgesteld. Eigenlijk komt het erop neer dat hij aangeeft wanneer ongeveer te spelen. maar hij wijzigt wel de tijden zonder iets te zeggen. Hij speelt nu op de dagen dat ik vrij ben s morgens een uur (van 9 tot 10 maar soms ook van 10 tot 11:30. s middags van 15 tot 16 of later en dan soms ook nog s avonds van 19 tot 19:30) Op zaterdag gaat hij een paar uur elders (oefenruimte) oefenen en is daardoor zo'n beetje de hele zaterdagmiddag weg. Op maandag en vrijdag hebben we (nu nog) opvang, dan speelt hij zo'n beetje de hele dag. Op dinsdag past hij op Mihoen en speelt hij tijdens zijn slaapjes en na het eten.
De buurvrouw heeft al regelmatig aangegeven er last van te hebben. Vriend haalt dan zijn schouders op en zegt: "helaas, maar ik speel trompet en dat moet iedere dag", "vervelend als jij er last van hebt, maar het is niet anders".
De buurvrouw en ik hebben een hele goede band, zijn eigenlijk wel vriendinnen. Zij vindt het voor mij nog het ergste en wil hij mij vooral niet moeilijk maken, de lieve schat <3
Je schrijft iets heel treffends in je post, en je hebt helemaal gelijk!
Ik compenseer inderdaad voor het feit dat ik Mihoen wilde en hij niet. Hij sleept het er ook vaak bij in ruzies. "Jij wilde toch een kind, nou dan zijn dit (vul zelf in) de gevolgen". Ergens heeft hij ook wel een punt, maar we zijn nu 2 jaar verder sinds het moment dat ik zwanger bleek. Hij heeft ervoor gekozen om betrokken te zijn, dus dat argument moet maar eens van tafel vind ik.
Ik hoop zo dat hij tijdens deze pauze een beetje tot bezinning komt.
Zijn broertje woont vlakbij zijn moeder. Hopelijk spreekt hij haar ook nog even. Tijdens kerst heb ik een goed gesprek met haar gehad. Zij zag mijn wallen die ongeveer tot op de grond hingen en zag dat ik eigenlijk zo'n beetje alles deed en vroeg of vriend wel een beetje meehielp thuis. En of ik het spelen een beetje trok. Nou niet echt dus.
Zij gaf aan altijd al het vermoeden te hebben gehad dat vriend (licht) autistisch zou zijn, Zijn hele leven is empathie erg moeilijk voor hem.
Dat gaat mij dan wel weer wat ver, ik ben niet van het strooien met diagnoses. Maar ik snap zeker wat ze bedoelt...
Wat lief dat je meeleest en schrijft.
Ik heb zoveel aan dit topic! Het is heel fijn om te lezen dat ik begrepen word. Ik voel me af en toe zo'n zeur, terwijl ik in mijn hart weet dat ik een punt heb, én dat ik voor mezelf op mag (moet) komen.
De relatie voelt voor mij helemaal niet gelijkwaardig, vandaar ook dat ik deze pauze ingelast heb. Mijn vriend doet totaal geen water bij de wijn, maar roept wel steeds dat hij heus wel rekening met ons houdt.
Met veel pijn en moeite hebben we een soort schema opgesteld. Eigenlijk komt het erop neer dat hij aangeeft wanneer ongeveer te spelen. maar hij wijzigt wel de tijden zonder iets te zeggen. Hij speelt nu op de dagen dat ik vrij ben s morgens een uur (van 9 tot 10 maar soms ook van 10 tot 11:30. s middags van 15 tot 16 of later en dan soms ook nog s avonds van 19 tot 19:30) Op zaterdag gaat hij een paar uur elders (oefenruimte) oefenen en is daardoor zo'n beetje de hele zaterdagmiddag weg. Op maandag en vrijdag hebben we (nu nog) opvang, dan speelt hij zo'n beetje de hele dag. Op dinsdag past hij op Mihoen en speelt hij tijdens zijn slaapjes en na het eten.
De buurvrouw heeft al regelmatig aangegeven er last van te hebben. Vriend haalt dan zijn schouders op en zegt: "helaas, maar ik speel trompet en dat moet iedere dag", "vervelend als jij er last van hebt, maar het is niet anders".
De buurvrouw en ik hebben een hele goede band, zijn eigenlijk wel vriendinnen. Zij vindt het voor mij nog het ergste en wil hij mij vooral niet moeilijk maken, de lieve schat <3
Je schrijft iets heel treffends in je post, en je hebt helemaal gelijk!
Ik compenseer inderdaad voor het feit dat ik Mihoen wilde en hij niet. Hij sleept het er ook vaak bij in ruzies. "Jij wilde toch een kind, nou dan zijn dit (vul zelf in) de gevolgen". Ergens heeft hij ook wel een punt, maar we zijn nu 2 jaar verder sinds het moment dat ik zwanger bleek. Hij heeft ervoor gekozen om betrokken te zijn, dus dat argument moet maar eens van tafel vind ik.
Ik hoop zo dat hij tijdens deze pauze een beetje tot bezinning komt.
Zijn broertje woont vlakbij zijn moeder. Hopelijk spreekt hij haar ook nog even. Tijdens kerst heb ik een goed gesprek met haar gehad. Zij zag mijn wallen die ongeveer tot op de grond hingen en zag dat ik eigenlijk zo'n beetje alles deed en vroeg of vriend wel een beetje meehielp thuis. En of ik het spelen een beetje trok. Nou niet echt dus.
Zij gaf aan altijd al het vermoeden te hebben gehad dat vriend (licht) autistisch zou zijn, Zijn hele leven is empathie erg moeilijk voor hem.
Dat gaat mij dan wel weer wat ver, ik ben niet van het strooien met diagnoses. Maar ik snap zeker wat ze bedoelt...
vrijdag 2 maart 2012 om 09:49
quote:Jij wilde toch een kind, nou dan zijn dit (vul zelf in) de gevolgen"
zegt ie dat? Wat erg zeg! Je hebt helemaal gelijk...jij wilde toen de baby houden, maar hij heeft ervoor gekozen om niet weg te gaan. Als hij geen kind wilde had hij de relatie moeten verbreken. Bah, wat een zwaktebod om dat tijdens een ruzie erin te gooien.
En autistisch of niet...dat is geen reden om dan maar géén rekening te houden met je gezin. (Ik herken dat wel overigens)
zegt ie dat? Wat erg zeg! Je hebt helemaal gelijk...jij wilde toen de baby houden, maar hij heeft ervoor gekozen om niet weg te gaan. Als hij geen kind wilde had hij de relatie moeten verbreken. Bah, wat een zwaktebod om dat tijdens een ruzie erin te gooien.
En autistisch of niet...dat is geen reden om dan maar géén rekening te houden met je gezin. (Ik herken dat wel overigens)
vrijdag 2 maart 2012 om 10:46
quote:Starshine schreef op 02 maart 2012 @ 09:49:
[...]
zegt ie dat? Wat erg zeg! Je hebt helemaal gelijk...jij wilde toen de baby houden, maar hij heeft ervoor gekozen om niet weg te gaan. Als hij geen kind wilde had hij de relatie moeten verbreken. Bah, wat een zwaktebod om dat tijdens een ruzie erin te gooien.
En autistisch of niet...dat is geen reden om dan maar géén rekening te houden met je gezin. (Ik herken dat wel overigens)
Ja belachelijk hè!? Inderdaad een zwaktebod van hem, en bovendien hebben wij het allerleukste en liefste kind van de wereld. Hij zou blij moeten zijn om vader van zo'n heerlijk ventje te mogen zijn. Maar in ruzies is hij erg onredelijk.
Wat vervelend dat jij dat herkent trouwens!
Ik heb zojuist een hele leuke reactie gehad op onze woning, wie weet hebben we met deze ruilkandidaat meer succes..
En ik vind het maar stil met die kleine naar het kdv, ik moet echt op mijn handen zitten om hem niet nu al op te halen.
Maar de toonladders mis ik niet.
's avonds op de bank is het wel erg ongezellig dat er niemand is om tegenaan te kletsen. En 's nachts vond ik het wel een beetje eng zonder man in huis zo vlak na de inbraak, brrr het duurde letterlijk uren voor ik in slaap viel. daar had ik van tevoren niet zo goed over na gedacht..
Hij is nog geen 24 uur weg en ik begin nu al te merken dat het erg makkelijk gezegd is om het alleen te doen
[...]
zegt ie dat? Wat erg zeg! Je hebt helemaal gelijk...jij wilde toen de baby houden, maar hij heeft ervoor gekozen om niet weg te gaan. Als hij geen kind wilde had hij de relatie moeten verbreken. Bah, wat een zwaktebod om dat tijdens een ruzie erin te gooien.
En autistisch of niet...dat is geen reden om dan maar géén rekening te houden met je gezin. (Ik herken dat wel overigens)
Ja belachelijk hè!? Inderdaad een zwaktebod van hem, en bovendien hebben wij het allerleukste en liefste kind van de wereld. Hij zou blij moeten zijn om vader van zo'n heerlijk ventje te mogen zijn. Maar in ruzies is hij erg onredelijk.
Wat vervelend dat jij dat herkent trouwens!
Ik heb zojuist een hele leuke reactie gehad op onze woning, wie weet hebben we met deze ruilkandidaat meer succes..
En ik vind het maar stil met die kleine naar het kdv, ik moet echt op mijn handen zitten om hem niet nu al op te halen.
Maar de toonladders mis ik niet.
's avonds op de bank is het wel erg ongezellig dat er niemand is om tegenaan te kletsen. En 's nachts vond ik het wel een beetje eng zonder man in huis zo vlak na de inbraak, brrr het duurde letterlijk uren voor ik in slaap viel. daar had ik van tevoren niet zo goed over na gedacht..
Hij is nog geen 24 uur weg en ik begin nu al te merken dat het erg makkelijk gezegd is om het alleen te doen
vrijdag 2 maart 2012 om 16:14
Hoi Noodles, het schema klinkt eigenlijk helemaal niet als een schema. Hij speelt dus kennelijk nog steeds heel vaak wanneer het hem uitkomt.
Het lijkt wel of hij Mihoen een beetje als troef gebruikt. Omdat jij het wilde, en hij niet, moet hij nu vooral kunnen doen wat hij wil. En dat klopt natuurlijk niet.
Want zoals je schrijft zijn jullie nu twee jaar verder sinds je zwanger was en hij heeft besloten om wel betrokken te zijn. Dat betrokken zijn gaat wel heel erg onder zijn voorwaarden.
Ik denk dat het tijd wordt om echt wat harder te zijn. Want je hele relatie is scheef. En je laat hem er steeds mee weg komen.
Je loopt op je tenen in je eigen huis! En je hebt een soort houding of jij ergens schuldig aan bent. Schuldig aan een prachtkindje als Mihoen op de wereld zetten? Ik dacht het niet!
Je woont nu eenmaal samen en dan hou je rekening met elkaar (en met je buren!!). Hij gedraagt zich alsof de hele wereld om hem draait, maar guess what? De wereld draait niet meer om hem, die draait nu allereerst om Mihoen, en misschien zit daar ook wel de crux. Alsof hij zich af moet zetten ofzo.
Ik hoop dat deze week jullie beiden goed doet en dat zijn moeder eens goed met hem praat.
Schrijf voor jezelf eens op wat jij wil. Je hoeft niet persé te krijgen wat je wil, maar echt: meer dan wat je nu krijgt moet kunnen lijkt me!
Ik zal voor je duimen wat betreft het nieuwe huis!
Heel veel succes en geniet lekker van je weekend zonder toonladders!
Het lijkt wel of hij Mihoen een beetje als troef gebruikt. Omdat jij het wilde, en hij niet, moet hij nu vooral kunnen doen wat hij wil. En dat klopt natuurlijk niet.
Want zoals je schrijft zijn jullie nu twee jaar verder sinds je zwanger was en hij heeft besloten om wel betrokken te zijn. Dat betrokken zijn gaat wel heel erg onder zijn voorwaarden.
Ik denk dat het tijd wordt om echt wat harder te zijn. Want je hele relatie is scheef. En je laat hem er steeds mee weg komen.
Je loopt op je tenen in je eigen huis! En je hebt een soort houding of jij ergens schuldig aan bent. Schuldig aan een prachtkindje als Mihoen op de wereld zetten? Ik dacht het niet!
Je woont nu eenmaal samen en dan hou je rekening met elkaar (en met je buren!!). Hij gedraagt zich alsof de hele wereld om hem draait, maar guess what? De wereld draait niet meer om hem, die draait nu allereerst om Mihoen, en misschien zit daar ook wel de crux. Alsof hij zich af moet zetten ofzo.
Ik hoop dat deze week jullie beiden goed doet en dat zijn moeder eens goed met hem praat.
Schrijf voor jezelf eens op wat jij wil. Je hoeft niet persé te krijgen wat je wil, maar echt: meer dan wat je nu krijgt moet kunnen lijkt me!
Ik zal voor je duimen wat betreft het nieuwe huis!
Heel veel succes en geniet lekker van je weekend zonder toonladders!
vrijdag 2 maart 2012 om 17:15
Ik zit me eigenlijk steeds meer plaatsvervangend boos te maken. Wat een egoïstische kleuter is die vriend van jou! Ik snap dat je van hem houdt hoor, maar wat is er nou precies zo leuk aan hem? Hij respecteert je grenzen niet, doet alleen waar hij zelf zin in heeft, stelt zijn eigen behoeftes voor die van Mihoen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Heel sec gezegd heeft hij gewoon schijt aan jou. Dit moet je toch niet willen voor jezelf?
I am surrounded by morons
vrijdag 2 maart 2012 om 17:24
Thanks goldmember. Wat een fijne post
Kreeg ik het maar aan zijn verstand gebracht.
Hij is zó vreselijk overtuigd van zijn gelijk en is daar met geen mogelijkheid vanaf te brengen.
Hij roept ook zo vaak "Ja, maar ik hou toch rekening met jullie!" Als ik vraag: Hoe dan? Is zijn antwoord dat hij anders wel 6 uur per dag zou spelen of meer. (pffft er valt gewoon niet te discussiëren met hem).
laatst gaf hij wel toe dat zijn oefenen ook een weerslag heeft op mij, ons zoontje en de buren. En dat is al heel wat, maar veranderen? Nope..
Er is eigenlijk maar één manier om te laten zien dat ik wel degelijk inbreng heb, en dat is door het uit te maken.
Op dat punt ben ik al een paar keer bijna beland. Maar ik geloof dat ik nog niet zover ben..
Hoe kan ik eigenlijk harder wezen? Ik heb al zoveel geprobeerd, maar soms pakt hij zelfs tijdens een discussie zijn trompet en begint dan te spelen, om zo van me af te zijn.
toen ben ik wel een keer woest geworden hoor, had bijna zijn trompet uit het raam gegooid (bijna dan hè )
Vandaag een heerlijke dag gehad, Mihoen naar het kdv en ik was vrij. Heb lekker gepoetst, muziek gedraaid (muziek die IK leuk vind) en meegezongen, gedanst door de huiskamer, op het forum gehangen en alvast gekookt voor vanavond.
Toen lekker vroeg Mihoen opgehaald, alleen bleef hij maar papa roepen bij het kdv en onderweg naar huis, dan voel ik me toch wel een beetje schuldig..
Morgen een dagje met mijn beste vriendin, leuk!
Kreeg ik het maar aan zijn verstand gebracht.
Hij is zó vreselijk overtuigd van zijn gelijk en is daar met geen mogelijkheid vanaf te brengen.
Hij roept ook zo vaak "Ja, maar ik hou toch rekening met jullie!" Als ik vraag: Hoe dan? Is zijn antwoord dat hij anders wel 6 uur per dag zou spelen of meer. (pffft er valt gewoon niet te discussiëren met hem).
laatst gaf hij wel toe dat zijn oefenen ook een weerslag heeft op mij, ons zoontje en de buren. En dat is al heel wat, maar veranderen? Nope..
Er is eigenlijk maar één manier om te laten zien dat ik wel degelijk inbreng heb, en dat is door het uit te maken.
Op dat punt ben ik al een paar keer bijna beland. Maar ik geloof dat ik nog niet zover ben..
Hoe kan ik eigenlijk harder wezen? Ik heb al zoveel geprobeerd, maar soms pakt hij zelfs tijdens een discussie zijn trompet en begint dan te spelen, om zo van me af te zijn.
toen ben ik wel een keer woest geworden hoor, had bijna zijn trompet uit het raam gegooid (bijna dan hè )
Vandaag een heerlijke dag gehad, Mihoen naar het kdv en ik was vrij. Heb lekker gepoetst, muziek gedraaid (muziek die IK leuk vind) en meegezongen, gedanst door de huiskamer, op het forum gehangen en alvast gekookt voor vanavond.
Toen lekker vroeg Mihoen opgehaald, alleen bleef hij maar papa roepen bij het kdv en onderweg naar huis, dan voel ik me toch wel een beetje schuldig..
Morgen een dagje met mijn beste vriendin, leuk!
vrijdag 2 maart 2012 om 17:28
quote:Twisted schreef op 02 maart 2012 @ 17:15:
Ik zit me eigenlijk steeds meer plaatsvervangend boos te maken. Wat een egoïstische kleuter is die vriend van jou! Ik snap dat je van hem houdt hoor, maar wat is er nou precies zo leuk aan hem? Hij respecteert je grenzen niet, doet alleen waar hij zelf zin in heeft, stelt zijn eigen behoeftes voor die van Mihoen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Heel sec gezegd heeft hij gewoon schijt aan jou. Dit moet je toch niet willen voor jezelf?
Ja het is ook een hork 1e klasse hoor. Zeker sinds hij werkloos is. Echt om woedend van te worden.
Normaal zou ik zo op kunnen noemen waarom ik van hem hou, maar nu even niet meer...
Hij heeft ook schijt aan mij. En ik wil ook meer voor mezelf, dat verdien ik! Maar het alternatief hè, daar word ik ook niet vrolijk van..
thnx voor de hug!
Ik zit me eigenlijk steeds meer plaatsvervangend boos te maken. Wat een egoïstische kleuter is die vriend van jou! Ik snap dat je van hem houdt hoor, maar wat is er nou precies zo leuk aan hem? Hij respecteert je grenzen niet, doet alleen waar hij zelf zin in heeft, stelt zijn eigen behoeftes voor die van Mihoen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Heel sec gezegd heeft hij gewoon schijt aan jou. Dit moet je toch niet willen voor jezelf?
Ja het is ook een hork 1e klasse hoor. Zeker sinds hij werkloos is. Echt om woedend van te worden.
Normaal zou ik zo op kunnen noemen waarom ik van hem hou, maar nu even niet meer...
Hij heeft ook schijt aan mij. En ik wil ook meer voor mezelf, dat verdien ik! Maar het alternatief hè, daar word ik ook niet vrolijk van..
thnx voor de hug!
zaterdag 3 maart 2012 om 09:20
quote:noodles schreef op 02 maart 2012 @ 10:46:
[...]
Wat vervelend dat jij dat herkent trouwens!
Niet in mijn relatie gelukkig, maar ik heb een autistische vader en broer en die kunnen zich ook zo gedragen. Dat alles moet wijken voor hun hobby of ding. Vaak is het niet eens bewust horkerig bedoeld, maar gewoon inderdaad dat gebrek aan empathie. Maar hoe dan ook, ook autisten kunnen leren rekening te houden met hun omgeving.
[...]
Wat vervelend dat jij dat herkent trouwens!
Niet in mijn relatie gelukkig, maar ik heb een autistische vader en broer en die kunnen zich ook zo gedragen. Dat alles moet wijken voor hun hobby of ding. Vaak is het niet eens bewust horkerig bedoeld, maar gewoon inderdaad dat gebrek aan empathie. Maar hoe dan ook, ook autisten kunnen leren rekening te houden met hun omgeving.
zaterdag 3 maart 2012 om 09:50
quote:Starshine schreef op 03 maart 2012 @ 09:20:
[...]
Niet in mijn relatie gelukkig, maar ik heb een autistische vader en broer en die kunnen zich ook zo gedragen. Dat alles moet wijken voor hun hobby of ding. Vaak is het niet eens bewust horkerig bedoeld, maar gewoon inderdaad dat gebrek aan empathie. Maar hoe dan ook, ook autisten kunnen leren rekening te houden met hun omgeving.
Ah op die manier! Gelukkig dus niet binnen je relatie, maar evengoed herkenbaar dus...
Misschien heeft zijn moeder dan toch een punt.
Hopelijk wíl hij ook leren om rekening te houden met zijn gezin, dat gevoel heb ik nu (nog) niet.
Gisteravond veel na kunnen denken zo alleen.
Ik merk wel dat ik helemaal tot rust ben gekomen door de afgelopen dagen. Heel fijn zonder ruzies. Wel ongezellig na 19:00 als Mihoen op bed ligt..
En wat me vooral opgevallen is, is hoeveel kritiek vriend altijd op me heeft. Nu hij er niet is lijkt alles zo makkelijk te gaan.
Ik doe mijn ding en dat is goed.
Normaal gesproken krijg ik tig keer per dag te horen dat ik iets niet goed heb gedaan, of beter zo had kunnen doen.
Een voorbeeld: Vriend las op een zondagmiddag de krant terwijl ik aan het stofzuigen was, (hij zag en hoorde dit duidelijk). Even later roept hij: "O, had je gestofzuigd? Dat zou je niet zeggen". Blijkbaar had ik een plekje gemist. Ik merk nu pas hoe fijn het is om daar even geen last van te hebben.
Steeds vaker denk ik dat uit elkaar gaan de beste oplossing is.
Maar goed eerst maar eens zien hoe de rest van het weekend gaat en hoe het voelt als hij terug is..
[...]
Niet in mijn relatie gelukkig, maar ik heb een autistische vader en broer en die kunnen zich ook zo gedragen. Dat alles moet wijken voor hun hobby of ding. Vaak is het niet eens bewust horkerig bedoeld, maar gewoon inderdaad dat gebrek aan empathie. Maar hoe dan ook, ook autisten kunnen leren rekening te houden met hun omgeving.
Ah op die manier! Gelukkig dus niet binnen je relatie, maar evengoed herkenbaar dus...
Misschien heeft zijn moeder dan toch een punt.
Hopelijk wíl hij ook leren om rekening te houden met zijn gezin, dat gevoel heb ik nu (nog) niet.
Gisteravond veel na kunnen denken zo alleen.
Ik merk wel dat ik helemaal tot rust ben gekomen door de afgelopen dagen. Heel fijn zonder ruzies. Wel ongezellig na 19:00 als Mihoen op bed ligt..
En wat me vooral opgevallen is, is hoeveel kritiek vriend altijd op me heeft. Nu hij er niet is lijkt alles zo makkelijk te gaan.
Ik doe mijn ding en dat is goed.
Normaal gesproken krijg ik tig keer per dag te horen dat ik iets niet goed heb gedaan, of beter zo had kunnen doen.
Een voorbeeld: Vriend las op een zondagmiddag de krant terwijl ik aan het stofzuigen was, (hij zag en hoorde dit duidelijk). Even later roept hij: "O, had je gestofzuigd? Dat zou je niet zeggen". Blijkbaar had ik een plekje gemist. Ik merk nu pas hoe fijn het is om daar even geen last van te hebben.
Steeds vaker denk ik dat uit elkaar gaan de beste oplossing is.
Maar goed eerst maar eens zien hoe de rest van het weekend gaat en hoe het voelt als hij terug is..
zaterdag 3 maart 2012 om 13:00
Ik denk dat je echt duidelijke grenzen moet gaan stellen. Je vriend ervaart nooit de consequenties van zijn gedrag omdat jij steeds met hem meebeweegt.
Beseft je vriend wel dat hij je op deze manier aan het kwijtraken is?
Ik zou duidelijke afspraken maken omtrent het spelen. En wanneer hij zich er niet aan houdt hem hierop aanspreken, niet meegaan in zijn discussie en blijven bij de consequentie van zijn gedrag (dat de relatie steeds slechter wordt en waarschijnlijk stuk loopt). Hij heeft ook rekening te houden met jou en jullie zoon. Hij heet toch geen Remi (alleen op de wereld) of wel?
Jij laat het toe dat hij jou de slaapkamer uitstuurt als hij speelt. Jij moet ook in jouw huis bewegingsruimte hebben waarbij het belang van je zoon ook heel belangrijk is. Wanneer zoon moet slapen, hem de slaapkamer uitsturen en bij je punt blijven. Ik zou niet in discussie gaan maar blijven bij je standpunt. Zoon heeft een slaapje nodig, jij speelt in de slaapkamer, ik ga nu zoon op bed leggen. Klaar.
Hij zit fout door zijn gang te gaan maar jij laat hem zijn gang gaan door hem over je grenzen te laten gaan.
Beseft je vriend wel dat hij je op deze manier aan het kwijtraken is?
Ik zou duidelijke afspraken maken omtrent het spelen. En wanneer hij zich er niet aan houdt hem hierop aanspreken, niet meegaan in zijn discussie en blijven bij de consequentie van zijn gedrag (dat de relatie steeds slechter wordt en waarschijnlijk stuk loopt). Hij heeft ook rekening te houden met jou en jullie zoon. Hij heet toch geen Remi (alleen op de wereld) of wel?
Jij laat het toe dat hij jou de slaapkamer uitstuurt als hij speelt. Jij moet ook in jouw huis bewegingsruimte hebben waarbij het belang van je zoon ook heel belangrijk is. Wanneer zoon moet slapen, hem de slaapkamer uitsturen en bij je punt blijven. Ik zou niet in discussie gaan maar blijven bij je standpunt. Zoon heeft een slaapje nodig, jij speelt in de slaapkamer, ik ga nu zoon op bed leggen. Klaar.
Hij zit fout door zijn gang te gaan maar jij laat hem zijn gang gaan door hem over je grenzen te laten gaan.
zaterdag 3 maart 2012 om 14:56
Lieve Noodles, ik heb me even door al die maanden ellende van jou heengeworsteld, wat een klotesituatie .
Ik persoonlijk zie maar steeds één ding telkens terug: jij bent doodongelukkig en tussen de regels door concludeer ik eerlijk gezegd slechts dat jij met je kindje zo rap als wat je eigen plan moet trekken en samen met je kindje gelukkig gaan worden. Die hele relatie is gewoon 0,0 waard, hij draait uitsluitend om zijn eigen brei, de rest interesseert hem helemaal niks. Ik heb oprecht bewondering voor jouw moed, energie en doorzettingsvermogen maar jij weet heel goed dat het totaal geen zin heeft mét die man samen in de toekomst te kijken. Die gezamelijke toekomst is er gewoon niet. Kies voor jezelf en je kleintje en ga lekker heerlijk gelukkig worden zónder die (in mijn ogen lapzwans en nare) man. Jij verdient het na zo veel energie gestoken te hebben in een totaal bodemloze put. Daarbij: wíl jij wel een relatie met een man die nog te beroerd is voor zijn eigen kind te zorgen?
Jij verdiend een stuk beter dus ik zou zeggen : gó girl, kies voor jezelf en ga vreselijk gelukkig zijn.
Het is je in elk geval van harte gegund!
Ik persoonlijk zie maar steeds één ding telkens terug: jij bent doodongelukkig en tussen de regels door concludeer ik eerlijk gezegd slechts dat jij met je kindje zo rap als wat je eigen plan moet trekken en samen met je kindje gelukkig gaan worden. Die hele relatie is gewoon 0,0 waard, hij draait uitsluitend om zijn eigen brei, de rest interesseert hem helemaal niks. Ik heb oprecht bewondering voor jouw moed, energie en doorzettingsvermogen maar jij weet heel goed dat het totaal geen zin heeft mét die man samen in de toekomst te kijken. Die gezamelijke toekomst is er gewoon niet. Kies voor jezelf en je kleintje en ga lekker heerlijk gelukkig worden zónder die (in mijn ogen lapzwans en nare) man. Jij verdient het na zo veel energie gestoken te hebben in een totaal bodemloze put. Daarbij: wíl jij wel een relatie met een man die nog te beroerd is voor zijn eigen kind te zorgen?
Jij verdiend een stuk beter dus ik zou zeggen : gó girl, kies voor jezelf en ga vreselijk gelukkig zijn.
Het is je in elk geval van harte gegund!
zaterdag 3 maart 2012 om 15:03
Oe, lees net pas even het stukje over dan stofzuigen..........
Echt, alleen al zo'n klein dingetje zegt toch al wat voor mens het is? Daar ga jij toch zeker jezelf en je kindje niet aan opofferen?
Die vent mag van mij zó bij het grof vuil (sorry)
Egoïst is het en totaal onvolwassen.
Bah, zou hem zó een bloedneus willen bezorgen en ik háát eigenlijk geweld
Voor jou heb ik enkel maar deze
Veel sterkte, wijsheid en vooral geluk, straks. Je kúnt het.
Echt, alleen al zo'n klein dingetje zegt toch al wat voor mens het is? Daar ga jij toch zeker jezelf en je kindje niet aan opofferen?
Die vent mag van mij zó bij het grof vuil (sorry)
Egoïst is het en totaal onvolwassen.
Bah, zou hem zó een bloedneus willen bezorgen en ik háát eigenlijk geweld
Voor jou heb ik enkel maar deze
Veel sterkte, wijsheid en vooral geluk, straks. Je kúnt het.
zondag 4 maart 2012 om 08:09
@ frikaldelbroodje:
Ja volgens mij beseft hij zich wel dat hij me kwijt raakt zo.
@ thaorchild: Dank voor je lieve bericht.
Van mij mag je hem op z'n neus slaan hoor, hij heeft een flinkert dus moeilijk te missen.
Vandaag komt hij thuis, ik verwacht hem zo tegen het einde van de middag te zien.
Gisteren belde hij, het was geen leuk gesprek.
Hij heeft het enorm naar z'n zin gehad daar, echt even vakantie gehad. Dat gun ik hem, en heb zelf ook fijne dagen gehad met mihoen en mijn familie en vrienden.
Maar hij heeft totaal niet nagedacht over ons, was er niet mee bezig zei hij. Hij miste ons ook niet echt. Mihoen een beetje zei hij, "maar ach die paar dagen.."
Hij zei nog dat hij 'mijn gezeik' niet miste (die kwam wel even hard aan, ik vecht voor onze relatie, en hij vindt het allemaal maar gezeik)
Ook over het oefenen gehad, hij vindt nog steeds dat ik moeilijk doe.
Snapt het probleem niet, hij heeft wel 3 keer gezegd dat 2 á 3 uurtjes per dag niets voorstelt.
Eerst kwam hij zelf met het idee dat ik dan een schema zou maken en hij zou kijken of het voor hem te doen was. Maar al heel snel veranderde hij van gedachten. Hij heeft het gevoel dat ik voor hem wil bepalen wanneer hij speelt en dat maakt hem steeds bozer. Er hoeft eigenlijk maar één woord over zijn muziek te vallen of hij is op oorlogspad.
Hij heeft het gehad zegt hij. Volgens hem stel ik me enorm aan. Hij speelt met demper, dus daar hoor ik niets van (mag ik zelf bepalen wat ik wel en niet hoor en waar ik wel of geen last van heb?).
En dat van de slaapkamer is ook onzin, ik kan volgens hem best een paar uurtjes per dag uit de slaapkamer blijven. Ook maar moeilijk gedoe. Dan ga ik toch met Mihoen naar buiten?
Ik heb gesteld dat ik dus wél last heb van het oefenen, van het niet vrij kunnen bewegen in huis, dat ik totaal niet bij deze beslissingen betrokken word, etc. Dat het ook mijn leven en dat van Mihoen beïnvloedt.. Hij werd er alleen maar boos om.
Van het kleinerende en sommige foute opmerkingen snapt hij wel een beetje, maar over dat oefenen moet ik heel gauw ophouden volgens hem..
Ik heb gezegd dat het tijd wordt om er beiden over na te denken over deze break niet beter definitief gemaakt kan worden.
Hij riep meteen "prima!". Hing even later boos op en heeft sindsdien zijn telefoon uit staan. Nou lekker dan, wat nou als er gisteravond iets met Mihoen aan de hand geweest zou zijn? Aso..
Ja volgens mij beseft hij zich wel dat hij me kwijt raakt zo.
@ thaorchild: Dank voor je lieve bericht.
Van mij mag je hem op z'n neus slaan hoor, hij heeft een flinkert dus moeilijk te missen.
Vandaag komt hij thuis, ik verwacht hem zo tegen het einde van de middag te zien.
Gisteren belde hij, het was geen leuk gesprek.
Hij heeft het enorm naar z'n zin gehad daar, echt even vakantie gehad. Dat gun ik hem, en heb zelf ook fijne dagen gehad met mihoen en mijn familie en vrienden.
Maar hij heeft totaal niet nagedacht over ons, was er niet mee bezig zei hij. Hij miste ons ook niet echt. Mihoen een beetje zei hij, "maar ach die paar dagen.."
Hij zei nog dat hij 'mijn gezeik' niet miste (die kwam wel even hard aan, ik vecht voor onze relatie, en hij vindt het allemaal maar gezeik)
Ook over het oefenen gehad, hij vindt nog steeds dat ik moeilijk doe.
Snapt het probleem niet, hij heeft wel 3 keer gezegd dat 2 á 3 uurtjes per dag niets voorstelt.
Eerst kwam hij zelf met het idee dat ik dan een schema zou maken en hij zou kijken of het voor hem te doen was. Maar al heel snel veranderde hij van gedachten. Hij heeft het gevoel dat ik voor hem wil bepalen wanneer hij speelt en dat maakt hem steeds bozer. Er hoeft eigenlijk maar één woord over zijn muziek te vallen of hij is op oorlogspad.
Hij heeft het gehad zegt hij. Volgens hem stel ik me enorm aan. Hij speelt met demper, dus daar hoor ik niets van (mag ik zelf bepalen wat ik wel en niet hoor en waar ik wel of geen last van heb?).
En dat van de slaapkamer is ook onzin, ik kan volgens hem best een paar uurtjes per dag uit de slaapkamer blijven. Ook maar moeilijk gedoe. Dan ga ik toch met Mihoen naar buiten?
Ik heb gesteld dat ik dus wél last heb van het oefenen, van het niet vrij kunnen bewegen in huis, dat ik totaal niet bij deze beslissingen betrokken word, etc. Dat het ook mijn leven en dat van Mihoen beïnvloedt.. Hij werd er alleen maar boos om.
Van het kleinerende en sommige foute opmerkingen snapt hij wel een beetje, maar over dat oefenen moet ik heel gauw ophouden volgens hem..
Ik heb gezegd dat het tijd wordt om er beiden over na te denken over deze break niet beter definitief gemaakt kan worden.
Hij riep meteen "prima!". Hing even later boos op en heeft sindsdien zijn telefoon uit staan. Nou lekker dan, wat nou als er gisteravond iets met Mihoen aan de hand geweest zou zijn? Aso..
zondag 4 maart 2012 om 09:30
Ik ook captain obvious!
Vannacht kon ik niet slapen, zorgen over kinderopvang, omgangsregelingen en financiële zorgen hielden mij wakker.
Zondag komt er weer iemand kijken voor woningruil. Hopelijk vindt ze het leuk en wil ze ruilen. Deze keer echt...*duimt heel hard*
Terug naar het plan waar dit topic mee begon: Mihoen en ik gaan verhuizen.
Vanmiddag is vriend weer thuis, morgen moet ik weer aan het werk.
Ik ben ergens zo bang voor de ruzie die vanavond wrs zal komen. Hij klonk zo boos op mij nog wel.
Het besef dat ik ermee moet stoppen dringt steeds meer door.
Om de tien minuten wellen de tranen op in mijn ogen. 12 jaar heb ik van hem gehouden, samen zo'n prachtig kind. Hoe kan dat nou, dat het zo moet lopen?
Alles om me heen maakt me verdrietig. Hoe hard ik mezelf ook weggecijferd heb, het ie niet gelukt.
Mama en papa gaan het niet redden samen vrees ik
Vannacht kon ik niet slapen, zorgen over kinderopvang, omgangsregelingen en financiële zorgen hielden mij wakker.
Zondag komt er weer iemand kijken voor woningruil. Hopelijk vindt ze het leuk en wil ze ruilen. Deze keer echt...*duimt heel hard*
Terug naar het plan waar dit topic mee begon: Mihoen en ik gaan verhuizen.
Vanmiddag is vriend weer thuis, morgen moet ik weer aan het werk.
Ik ben ergens zo bang voor de ruzie die vanavond wrs zal komen. Hij klonk zo boos op mij nog wel.
Het besef dat ik ermee moet stoppen dringt steeds meer door.
Om de tien minuten wellen de tranen op in mijn ogen. 12 jaar heb ik van hem gehouden, samen zo'n prachtig kind. Hoe kan dat nou, dat het zo moet lopen?
Alles om me heen maakt me verdrietig. Hoe hard ik mezelf ook weggecijferd heb, het ie niet gelukt.
Mama en papa gaan het niet redden samen vrees ik
zondag 4 maart 2012 om 10:09
bedankt redband & girlinthefire.
Ook al eindigt onze relatie vanavond, dan is het natuurlijk allemaal nog niet geregeld. Voorlopig heb ik geen andere opvang en heeft hij geen andere woning.
Maar ik weet inmiddels toch wel dat ik uit elkaar wil, vroeg of laat moet ik voor mezelf en Mihoen kiezen.
Ik ben benieuwd hoe hij zich vanavond zal opstellen.
Het is zo gek, het ene moment voel ik me best sterk, en dan komen toch die tranen weer opzetten...
Ook al eindigt onze relatie vanavond, dan is het natuurlijk allemaal nog niet geregeld. Voorlopig heb ik geen andere opvang en heeft hij geen andere woning.
Maar ik weet inmiddels toch wel dat ik uit elkaar wil, vroeg of laat moet ik voor mezelf en Mihoen kiezen.
Ik ben benieuwd hoe hij zich vanavond zal opstellen.
Het is zo gek, het ene moment voel ik me best sterk, en dan komen toch die tranen weer opzetten...