Voor de derde keer kat vermist
zaterdag 17 december 2011 om 18:00
quote:Rainbow01 schreef op 16 december 2011 @ 19:38:
Ok er is nu nog een kat vermist in een cirkel van zeg zo;n een 300 m dit is dus de 3e in mn buurt
ik vrees het ergste
Tips?????De wijkagent bellen? Het klinkt alsof er een kattenhater in de buurt actief is. Wat erg zeg. Ik hoop dat hij snel terugkomt.
Ok er is nu nog een kat vermist in een cirkel van zeg zo;n een 300 m dit is dus de 3e in mn buurt
ik vrees het ergste
Tips?????De wijkagent bellen? Het klinkt alsof er een kattenhater in de buurt actief is. Wat erg zeg. Ik hoop dat hij snel terugkomt.
zaterdag 17 december 2011 om 19:40
poes is terecht ...ben zo blij
ze zat in een soort bijgebouw verderop in de straat opgesloten de brandweer 6 man sterk en 2 man politie hebben uiteindelijk na anderhalf uur pielen met deur en raam de deur geforceerd omdat de eigenaar niet te traceren was
poes ligt sterk vermagerd op mn schoot te spinnn
maar straks wil ze weer een keer naar buitnen omat ze dat gewend is.....??
ze zat in een soort bijgebouw verderop in de straat opgesloten de brandweer 6 man sterk en 2 man politie hebben uiteindelijk na anderhalf uur pielen met deur en raam de deur geforceerd omdat de eigenaar niet te traceren was
poes ligt sterk vermagerd op mn schoot te spinnn
maar straks wil ze weer een keer naar buitnen omat ze dat gewend is.....??
zaterdag 17 december 2011 om 20:03
Oooh... gelukkig is ze terecht. Lekker knuffelen vanavond.
Ik denk dat je uiteindelijk poes wel weer naar buiten zult laten. Het gaat tenslotte ook om je poes en wat ze prettig vindt. Onze kat is jaren geleden aangereden en heb ook gezegd dat hij nooit meer buiten zou komen. Nu struint hij weer de buurt door... hij werd ongelukkig binnen.
Maar zover is het nog niet. Eerst lekker aan laten sterken en heel veel knuffelen. Komt tijd komt raad.
Ik denk dat je uiteindelijk poes wel weer naar buiten zult laten. Het gaat tenslotte ook om je poes en wat ze prettig vindt. Onze kat is jaren geleden aangereden en heb ook gezegd dat hij nooit meer buiten zou komen. Nu struint hij weer de buurt door... hij werd ongelukkig binnen.
Maar zover is het nog niet. Eerst lekker aan laten sterken en heel veel knuffelen. Komt tijd komt raad.
zaterdag 17 december 2011 om 20:33
quote:Rainbow01 schreef op 17 december 2011 @ 19:59:
hoi iris ik hou haar voorlopig binnen hoor en laat haar chippen en een bandje om
zr zijn ook al in de buurt aan het knallen net vuurwerk dus...
maar even serieus kun je van een buitenkat een binnenkat maken
ze is 7 jaarJazeker, alleen de echte buitenkatten raken zwaar gefrustreerd, dus je moet even kijken hoe ze de komende tijd gaat reageren.
hoi iris ik hou haar voorlopig binnen hoor en laat haar chippen en een bandje om
zr zijn ook al in de buurt aan het knallen net vuurwerk dus...
maar even serieus kun je van een buitenkat een binnenkat maken
ze is 7 jaarJazeker, alleen de echte buitenkatten raken zwaar gefrustreerd, dus je moet even kijken hoe ze de komende tijd gaat reageren.
zondag 18 december 2011 om 03:12
Oh wat geweldig dat ze er weer is.
Ja je kan van buitenkatten binnenkatten maken. Mijn katten kwamen vroeger alleen op mijn terras maar toen iemand mijn ene kat zijn koppie heeft ingeslagen en in het water heeft gegooid heb ik ze nooit meer buiten durven laten.
Ik heb een grote krabpaal en een kattentunnel en nog meer speeltjes voor ze gekocht en geef ze de hele dag aandacht. Heb mooie plekjes gemaakt om naar buiten te kijken, speel veel met ze. Ze spelen gelukkig ook veel met elkaar.
De eerste weken is het even wennen voor ze en moet je echt door het gejengel heen maar het hield gelukkig hier snel op.
Ondanks dat het binnenkatten nu zijn, mijn jongste kent zelfs buiten niet, heb ik ze toch gechiped voor de zekerheid.
Geniet lekker van je kat, wat een mooie kerst voor jullie, vertroetel/verwen haar maar goed.
Ja je kan van buitenkatten binnenkatten maken. Mijn katten kwamen vroeger alleen op mijn terras maar toen iemand mijn ene kat zijn koppie heeft ingeslagen en in het water heeft gegooid heb ik ze nooit meer buiten durven laten.
Ik heb een grote krabpaal en een kattentunnel en nog meer speeltjes voor ze gekocht en geef ze de hele dag aandacht. Heb mooie plekjes gemaakt om naar buiten te kijken, speel veel met ze. Ze spelen gelukkig ook veel met elkaar.
De eerste weken is het even wennen voor ze en moet je echt door het gejengel heen maar het hield gelukkig hier snel op.
Ondanks dat het binnenkatten nu zijn, mijn jongste kent zelfs buiten niet, heb ik ze toch gechiped voor de zekerheid.
Geniet lekker van je kat, wat een mooie kerst voor jullie, vertroetel/verwen haar maar goed.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
zondag 18 december 2011 om 09:26
Ik zag dit topic pas net en heb dus niet met jullie in spanning hoeven zitten of de kat terecht zou komen, haha. Ik kon gelijk ook lezen dat ze weer terug is. Wat fijn, Rainbow!
Doet me wel weer denken aan de discussie kat buiten laten of binnen houden. Ik heb veel katten gehad in mijn leven, en ze echt binnenhouden is nooit zo goed gelukt. Helaas zijn daardoor wel veel van mijn katten spoorloos verdwenen of doodgereden, tot mijn laatste twee katers was de oudste zeven jaar geworden. Dat was een heel slim poesje dat het verkeer goed leek te kennen, maar dus toch niet goed genoeg. Toen weer eens een van mijn op dat moment twee nog jonge katers in het niets verdween, zwoer ik dat ik er nu echt nooooooit meer aan zou beginnen. Telkens weer dat verdriet en die onzekerheid, en vooral angst over wat er met de kat gebeurd zou zijn. Maar het overgebleven katertje was eenzaam, dat kon je heel duidelijk merken. Met tegenzin ben ik toen gaan kijken bij mensen die kittens hadden. En daar zaten twee schattige witte bollekes naast elkaar op tafel. Ik was verkocht natuurlijk en nam ze allebei mee, twee katertjes. Mijn iets oudere kater thuis vond het niet direct een feest, maar hij tolereerde de twee kleintjes wel. Na een paar dagen sliepen ze tegen hem aan. En een week na hun komst werd hij voor de deur doodgereden... Ik hoorde de klap vanuit de badkamer. We woonden nota bene aan een heel rustige straat, maar hij schoot vanuit de struiken de weg op, spelend met een buurkat. Die ontsprong net de dans, maar mijn kat werd geraakt, miauwde een keer heel hard en stierf toen.
En daar zat ik met die twee kittens die ik eigenlijk vooral voor hem genomen had... Een was aangeboren doof, die zou zeker niet oud worden, dacht ik. En ik zou zeker het dove katje moeten aanlijnen. Dat heb ik ook heel lang gedaan. Ik wandelde elke dag met hem als met een hond. Het andere katje verdroeg het aanlijnen niet. Die was ook bang voor allerlei geluiden, en vluchtte vaak het huis in met die lijn, die vervolgens overal omheen draaide. Omdat hij toch de tuin niet uit durfde, heb ik hem toen maar niet meer aangelijnd. Twee weken later durfde hij het wel, en toen ging het aanlijnen natuurlijk niet meer. Hij ging altijd mee wandelen met mij en het dove katje, dan liep hij los mee en dat ging perfect. Maar ik vond het altijd een gestress hoor, zeker als er loslopende honden waren. Nou ja, ik kan er uren over schrijven. Want wat denk je? Juist deze twee laatste katten, die ik dus eigenlijk niet voor mezelf in huis had genomen, zijn gestorven van ouderdom. De niet-dove is 14 jaar geworden, de dove (die dus veel grotere risico's liep nog dan alle andere katten die ik ooit heb gehad, zeker omdat hij op latere leeftijd niet meer aan dat lijntje ging en vaak toch de tuin uit glipte) is dit jaar gestorven op 19-jarige leeftijd!
xYella.
xYella.
Doet me wel weer denken aan de discussie kat buiten laten of binnen houden. Ik heb veel katten gehad in mijn leven, en ze echt binnenhouden is nooit zo goed gelukt. Helaas zijn daardoor wel veel van mijn katten spoorloos verdwenen of doodgereden, tot mijn laatste twee katers was de oudste zeven jaar geworden. Dat was een heel slim poesje dat het verkeer goed leek te kennen, maar dus toch niet goed genoeg. Toen weer eens een van mijn op dat moment twee nog jonge katers in het niets verdween, zwoer ik dat ik er nu echt nooooooit meer aan zou beginnen. Telkens weer dat verdriet en die onzekerheid, en vooral angst over wat er met de kat gebeurd zou zijn. Maar het overgebleven katertje was eenzaam, dat kon je heel duidelijk merken. Met tegenzin ben ik toen gaan kijken bij mensen die kittens hadden. En daar zaten twee schattige witte bollekes naast elkaar op tafel. Ik was verkocht natuurlijk en nam ze allebei mee, twee katertjes. Mijn iets oudere kater thuis vond het niet direct een feest, maar hij tolereerde de twee kleintjes wel. Na een paar dagen sliepen ze tegen hem aan. En een week na hun komst werd hij voor de deur doodgereden... Ik hoorde de klap vanuit de badkamer. We woonden nota bene aan een heel rustige straat, maar hij schoot vanuit de struiken de weg op, spelend met een buurkat. Die ontsprong net de dans, maar mijn kat werd geraakt, miauwde een keer heel hard en stierf toen.
En daar zat ik met die twee kittens die ik eigenlijk vooral voor hem genomen had... Een was aangeboren doof, die zou zeker niet oud worden, dacht ik. En ik zou zeker het dove katje moeten aanlijnen. Dat heb ik ook heel lang gedaan. Ik wandelde elke dag met hem als met een hond. Het andere katje verdroeg het aanlijnen niet. Die was ook bang voor allerlei geluiden, en vluchtte vaak het huis in met die lijn, die vervolgens overal omheen draaide. Omdat hij toch de tuin niet uit durfde, heb ik hem toen maar niet meer aangelijnd. Twee weken later durfde hij het wel, en toen ging het aanlijnen natuurlijk niet meer. Hij ging altijd mee wandelen met mij en het dove katje, dan liep hij los mee en dat ging perfect. Maar ik vond het altijd een gestress hoor, zeker als er loslopende honden waren. Nou ja, ik kan er uren over schrijven. Want wat denk je? Juist deze twee laatste katten, die ik dus eigenlijk niet voor mezelf in huis had genomen, zijn gestorven van ouderdom. De niet-dove is 14 jaar geworden, de dove (die dus veel grotere risico's liep nog dan alle andere katten die ik ooit heb gehad, zeker omdat hij op latere leeftijd niet meer aan dat lijntje ging en vaak toch de tuin uit glipte) is dit jaar gestorven op 19-jarige leeftijd!
xYella.
xYella.
zondag 18 december 2011 om 10:01
Lieve allemaal dank voor jullie hartverwarmende reacties,,poezekind is niet bij me weg te slaan we zijn samen vroeg naar bed gegaan en ze heeft heerlik tegen me aan geslapen,,,,
@Meds welkom terug..en idd mijn mooiste kerstkado
@MV..wat een naar verhaal over jou poezenkind...br het idee dat iemand dieren kwaad doet ik kan me daar zo over opwinden,,en begrijp heel goed dat jij ze binnenhoud
@yella
Jouw verhaal bezorgt me kippevel je arme poes vlak voor je deur gestorven,maar het heeft dan ook weer eenhappy end
jouw andere katten hebben eenmooi leven gehad en zijn heel oud geworden..
Ja en het binnen houden word heel moeilijk denk maar ga het proberen nu ligt ze lekker tegen me aan en is niet bij me weg te slaan
Nogmaals dank voor alle steun en bemoedigende woorden
@Meds welkom terug..en idd mijn mooiste kerstkado
@MV..wat een naar verhaal over jou poezenkind...br het idee dat iemand dieren kwaad doet ik kan me daar zo over opwinden,,en begrijp heel goed dat jij ze binnenhoud
@yella
Jouw verhaal bezorgt me kippevel je arme poes vlak voor je deur gestorven,maar het heeft dan ook weer eenhappy end
jouw andere katten hebben eenmooi leven gehad en zijn heel oud geworden..
Ja en het binnen houden word heel moeilijk denk maar ga het proberen nu ligt ze lekker tegen me aan en is niet bij me weg te slaan
Nogmaals dank voor alle steun en bemoedigende woorden
zondag 18 december 2011 om 10:08