Thuis
alle pijlers
Zeikende buren
zaterdag 7 januari 2012 om 19:56
Na al een tijdje te hebben mee gelezen, toch ook maar besloten mijn verhaal neer te zetten. Zijn vast al honderden topics over, maar kon er effe zo snel geen 1 vinden.
Zal het proberen kort te houden. Ik woon nu sinds 2 jaar met mijn dochtertje van 4 in een tussenwoning.
Nou heb ik van het begin af aan al gezeur met de buren, omdat mijn hond teveel blafte( dat deed hij in me vorige woning niet). Ik zei waarschijnlijk moet hij even wennen aan ze nieuwe huis, dus als hij het blijft doen geef het dan even aan, nou elke keer als ik ook maar even de deur uit was voor boodschappen kwamen ze weer aan zetten als ik terug kwam dat hij blafte.
Ik heb toen van alles gedaan met me hond, ben naar cursus geweest, heb zo een blafband geprobeerd, maar niks hielp. Toen bood mijn vader aan de hond te nemen, dus tot mijn grote spijt heb ik dat gedaan, nadat de buren zelfs de politie hebben gebeld.
Nou je zou denken het gezeur is klaar, maar niks is minder waar. Krijg nu bijna elke week een briefje in de bus dat ze nog steeds geluidsoverlast hebben van mijn muziek(wat ik bijna nooit aan heb en zeker niet hard), dat ik feestjes geef(heb alleen mijn kind ze verjaardag gevierd overdag, verder geen feestjes) en nu dus weer een briefje dat het is op moet houden met dat gestamp. Ik weet niet meer wat ik moet doen, ik loop namelijk al de hele tijd op me tenen voor hun, maar ze blijven zeuren over van alles. Sorry voor het lange verhaal en het is trouwens een huurhuis.
Zal het proberen kort te houden. Ik woon nu sinds 2 jaar met mijn dochtertje van 4 in een tussenwoning.
Nou heb ik van het begin af aan al gezeur met de buren, omdat mijn hond teveel blafte( dat deed hij in me vorige woning niet). Ik zei waarschijnlijk moet hij even wennen aan ze nieuwe huis, dus als hij het blijft doen geef het dan even aan, nou elke keer als ik ook maar even de deur uit was voor boodschappen kwamen ze weer aan zetten als ik terug kwam dat hij blafte.
Ik heb toen van alles gedaan met me hond, ben naar cursus geweest, heb zo een blafband geprobeerd, maar niks hielp. Toen bood mijn vader aan de hond te nemen, dus tot mijn grote spijt heb ik dat gedaan, nadat de buren zelfs de politie hebben gebeld.
Nou je zou denken het gezeur is klaar, maar niks is minder waar. Krijg nu bijna elke week een briefje in de bus dat ze nog steeds geluidsoverlast hebben van mijn muziek(wat ik bijna nooit aan heb en zeker niet hard), dat ik feestjes geef(heb alleen mijn kind ze verjaardag gevierd overdag, verder geen feestjes) en nu dus weer een briefje dat het is op moet houden met dat gestamp. Ik weet niet meer wat ik moet doen, ik loop namelijk al de hele tijd op me tenen voor hun, maar ze blijven zeuren over van alles. Sorry voor het lange verhaal en het is trouwens een huurhuis.
zaterdag 7 januari 2012 om 20:51
quote:mienbillekesjeuken schreef op 07 januari 2012 @ 20:08:
Weet je zeker dat je hond wel echt blafte? Kennis van me heeft ook zoiets aan de hand gehad. Die hond was helemaal geen blaffer, en dat hebben ze ook opgenomen want de buren bleven maar klagen. En met die opnames zijn ze naar de politie gegaan, want die hond deed dus helemaal niks. Gevalletje gestoorde buren die met alles en iedereen ruzie hebben...
En er zijn ook honden die gaan blaffen zodra de baas zijn hielen heeft gelicht, terwijl hij stil is als de baas in huis is.
Maar met opnemen zou dat wel naar voren moeten komen.
Weet je zeker dat je hond wel echt blafte? Kennis van me heeft ook zoiets aan de hand gehad. Die hond was helemaal geen blaffer, en dat hebben ze ook opgenomen want de buren bleven maar klagen. En met die opnames zijn ze naar de politie gegaan, want die hond deed dus helemaal niks. Gevalletje gestoorde buren die met alles en iedereen ruzie hebben...
En er zijn ook honden die gaan blaffen zodra de baas zijn hielen heeft gelicht, terwijl hij stil is als de baas in huis is.
Maar met opnemen zou dat wel naar voren moeten komen.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
zaterdag 7 januari 2012 om 20:59
zaterdag 7 januari 2012 om 21:59
Oh vreselijk, ik heb ook zo'n buurvrouw gehad. Ze vond zelfs dat de kinderen niet meer in de tuin mochten fietsen, want ze had last van de piepende wieltjes. Gék werd ik ervan. Ik liep op mijn tenen door het huis en zat voortdurend te vitten op mijn kinderen als ze hard praatten oid, waar ik dan weer erg verdrietig van werd. En nóg stond ze minstens een keer per week op de stoep, er viel niet mee te praten. Ongeveer een half jaar geleden is ze verhuisd en er is een enorme last van mijn schouders gevallen. Toen de nieuwe buren kwamen heb ik in de eerste weken wel 12 keer gevraagd of ze geen last van ons hadden, maar zij gaven aan dat ze nooit iets hoorden!!
The time is now
zondag 1 juli 2012 om 19:05
Dit ziet er allemaal herkenbaar uit.
Ik zal even ons verhaal doen,
Wij wonen net een jaar in een flat helemaal boven.
Na een week kregen we al iemand aan de deur dat we te hard stampten (dat waren de onderste buren, terwijl er nog een woning tussen ons in zit) Nou dat begon al lekker dachten wij. Ons huis was nog niet eens helemaal ingericht. Toen wij eenmaal gesetteld waren werden wij heel vriendelijk door de buren direct onder ons naar binnen geroepen. Heel vriendelijk legde zij ons uit dat ons bed heel erg kraakt en onze slaapkamer boven die van hun is. Nou dat begrepen wij heel goed want ons bed kraakte ook heel erg maar kon er niks aan doen. Paar weken later lagen wij wat te lachen in bed en werd er ineens continu aan de deurbel gehangen...Heel lang en maar blijven bellen, was het de buurman die gewoon heel erg agressief deed en mij even vertelde dat we maar naar zolder moesten verhuizen! Ik heb de deur toen dicht gesmeten en de volgende dag de woningbouw gebeld. Hij had dat dus ook gedaan want er stond de volgende ochtend een wijkbeheerder aan de deur. Nou wij overlegd en rustig gepraat ook weer met de buren. Hij bood zijn excuses aan voor zijn gedrag. Alles weer vrede tot een paar weken later.... WEER de wijkbeheerder aan de deur of wij niet op een matras op de grond konden gaan slapen? Mijn geduld begon toen echt op te raken en heb gezegd dat dit ons leven zodanig beinvloed dat wij ons niet eens meer durfde om te draaien in bed en dat wij al helemaaaal niet op de grond gaan slapen. Eindelijk kwamen wij een bed tegen wat NIET kraakte en we zijn naar zolder verhuisd. Waar het vreselijk benauwd is maar wel gewoon normaal kunnen praten en lachen. Hij is ook aan de deur geweest toen onze broertjes er waren omdat zij stampten en dat het zondag was.... Dus je raad het al...iedere keer als er iemand maar een beetje stampt zeg ik "niet zo stampen voor de buren". Vreselijk is dat! Nu vanmiddag komt hij weer aan de deur dat onze was niet goed hangt!!!! Nu moet je echt ophouden hoor, dit gaat veels te ver. Meneer vind dat het zijn daglicht beinvloed.. het hangt er amper voor. De rest van de flat op 1 gezin na doet ook echt niet aardig tegen ons. Nu gaan we dus ook letten hoe wij de was ophangen. Morgen ga ik naar de wijkbeheerder en ons verhaal doen. De buren zijn ook nog eens met pensioen.
Wij geven nooit feestjes en draaien nooit harde muziek. We hebben zo een prachtig huis maar wij willen het liefst hier weg
Ik zal even ons verhaal doen,
Wij wonen net een jaar in een flat helemaal boven.
Na een week kregen we al iemand aan de deur dat we te hard stampten (dat waren de onderste buren, terwijl er nog een woning tussen ons in zit) Nou dat begon al lekker dachten wij. Ons huis was nog niet eens helemaal ingericht. Toen wij eenmaal gesetteld waren werden wij heel vriendelijk door de buren direct onder ons naar binnen geroepen. Heel vriendelijk legde zij ons uit dat ons bed heel erg kraakt en onze slaapkamer boven die van hun is. Nou dat begrepen wij heel goed want ons bed kraakte ook heel erg maar kon er niks aan doen. Paar weken later lagen wij wat te lachen in bed en werd er ineens continu aan de deurbel gehangen...Heel lang en maar blijven bellen, was het de buurman die gewoon heel erg agressief deed en mij even vertelde dat we maar naar zolder moesten verhuizen! Ik heb de deur toen dicht gesmeten en de volgende dag de woningbouw gebeld. Hij had dat dus ook gedaan want er stond de volgende ochtend een wijkbeheerder aan de deur. Nou wij overlegd en rustig gepraat ook weer met de buren. Hij bood zijn excuses aan voor zijn gedrag. Alles weer vrede tot een paar weken later.... WEER de wijkbeheerder aan de deur of wij niet op een matras op de grond konden gaan slapen? Mijn geduld begon toen echt op te raken en heb gezegd dat dit ons leven zodanig beinvloed dat wij ons niet eens meer durfde om te draaien in bed en dat wij al helemaaaal niet op de grond gaan slapen. Eindelijk kwamen wij een bed tegen wat NIET kraakte en we zijn naar zolder verhuisd. Waar het vreselijk benauwd is maar wel gewoon normaal kunnen praten en lachen. Hij is ook aan de deur geweest toen onze broertjes er waren omdat zij stampten en dat het zondag was.... Dus je raad het al...iedere keer als er iemand maar een beetje stampt zeg ik "niet zo stampen voor de buren". Vreselijk is dat! Nu vanmiddag komt hij weer aan de deur dat onze was niet goed hangt!!!! Nu moet je echt ophouden hoor, dit gaat veels te ver. Meneer vind dat het zijn daglicht beinvloed.. het hangt er amper voor. De rest van de flat op 1 gezin na doet ook echt niet aardig tegen ons. Nu gaan we dus ook letten hoe wij de was ophangen. Morgen ga ik naar de wijkbeheerder en ons verhaal doen. De buren zijn ook nog eens met pensioen.
Wij geven nooit feestjes en draaien nooit harde muziek. We hebben zo een prachtig huis maar wij willen het liefst hier weg