Relaties
alle pijlers
Nu al emotioneel voor bruiloft
zondag 11 juli 2021 om 16:29
Ik ga over een paar weken trouwen met mijn droomman. Ik had er steeds super veel zin in maar de laatste tijd wordt dit best overschaduwt door mijn eigen gevoel.. Ik wordt echt onder alles emotioneel. Vooral als ik nadenk wat ik achter me laat: mijn familie, vrienden en woonplaats ( een jaar op kamers gewoond maar voor de rest altijd op dezelfde plek bij mijn ouders). Dit begint nu echt de overhand te krijgen.. niet meer het leuke van een bruiloft/samen wonen maar ik kijk alleen nog maar naar alles wat ik ga missen. Ik probeer het steeds te relativeren; tegen mezelf te zeggen dat ik altijd langs kan gaan bij ouders/vrienden. Maar het voelt gewoon niet hetzelfde. Hoe meer ik het probeer te relativeren, hoe ongelukkiger ik er van wordt. Wie herkent dit en heeft tips? Ik wil juist graag genieten van de voorbereidingen, en probeer het voor mezelf echt te relativeren, maar het werkt gewoon niet.
zondag 11 juli 2021 om 16:32
Dit was dan inderdaad ook mijn tip.Honingbij_ schreef: ↑11-07-2021 16:31Voor mijn tip is het een beetje laat... Namelijk gaan samenwonen voordat je elkaar het jawoord geeftDan leer je elkaar pas echt kennen namelijk.
Als je nu nog zo vastzit aan je ouders en je 'leven als kind' dan is het wel lastig ja.
zondag 11 juli 2021 om 16:34
Ben je van nature sentimenteel? Dat je scenario's bedenkt en daar qua gevoel in gaat zwelgen? Als dat zo is, niet zo blijven hangen in tranentrekkende beelden en jezelf niet zo omlaag halen. Je gaat een nieuw avontuur aan en je sluit iets af. Afscheid kan rouw met zich meebrengen en als je daar gebalanceerd ruimte voor neemt is er niks aan de hand.
zondag 11 juli 2021 om 16:38
Of juist wel en moet er getrouwd worden.Honingbij_ schreef: ↑11-07-2021 16:36Op basis van het verhaal in de OP vermoed ik dat dat niet mogelijk is
zondag 11 juli 2021 om 16:39
Ik heb dat meegemaakt van de zijlijn. De dochter van mijn collega is ook vanuit huis getrouwd. Dat viel echt niet mee in het begin. Haar echtgenoot was veel van huis, dus dan ging ze bij haar ouders uithuilen en slapen. Op een gegeven moment kwam zelfs de schoonzoon uithuilen omdat hij ook niet meer wist wat hij met zijn verdrietige vrouw aan moest. Die mensen waren toch allebei eind 20.
Het heeft wel een paar maanden geduurd voordat ze helemaal gewend waren aan de nieuwe situatie.
Weinig tips voor je TO. Ik vond het destijds geweldig om op mezelf te wonen en alles zelf te beslissen.
Het heeft wel een paar maanden geduurd voordat ze helemaal gewend waren aan de nieuwe situatie.
Weinig tips voor je TO. Ik vond het destijds geweldig om op mezelf te wonen en alles zelf te beslissen.
kamillet wijzigde dit bericht op 11-07-2021 16:40
9.67% gewijzigd
zondag 11 juli 2021 om 16:40
Seks kan ook zonder samenwonen natuurlijk.Honingbij_ schreef: ↑11-07-2021 16:36Op basis van het verhaal in de OP vermoed ik dat dat niet mogelijk is
Grant me the serenity to accept the things I cannot change, courage to change the things I can and wisdom to know the difference.
zondag 11 juli 2021 om 17:12
zondag 11 juli 2021 om 17:23
Dit wordt voor mij de laatste nacht
In het huis waar ik ben grootgebracht
Meisjestijd wat ging je gauw
Ik moet nog wennen aan mevrouw
Alles zal straks anders zijn
Dit afscheid doet een beetje pijn
Ik weet als ik mijn ogen sluit
Morgen ben ik de bruid
Voorbij gaat de tijd
Een vogel vliegt uit
Morgen ben ik de bruid
Dit wordt een slapeloze nacht
In het huis waar ik ben grootgebracht
Vadertje, bedankt hoor schat
Ik heb een fijne jeugd gehad
Moederlief je kijkt me aan
Je lacht, maar ik zie ook een traan
Ik blijf je kind, het maakt niets uit
Morgen ben ik de bruid
Voorbij gaat de tijd
Een vogel vliegt uit
Morgen ben ik de bruid
Als de zon door het venster lacht
Dan komt de dag waarop ik wacht
Ik trouw de man waarvan ik hou
Ik krijg zijn naam, ik word zijn vrouw
Ik voel ontroerd wat stil verdriet
Toch is er niemand die het ziet
Ik zie er blij en stralend uit
Morgen ben ik de bruid
Voorbij gaat de tijd
Een vogel vliegt uit
Morgen ben ik de bruid
In het huis waar ik ben grootgebracht
Meisjestijd wat ging je gauw
Ik moet nog wennen aan mevrouw
Alles zal straks anders zijn
Dit afscheid doet een beetje pijn
Ik weet als ik mijn ogen sluit
Morgen ben ik de bruid
Voorbij gaat de tijd
Een vogel vliegt uit
Morgen ben ik de bruid
Dit wordt een slapeloze nacht
In het huis waar ik ben grootgebracht
Vadertje, bedankt hoor schat
Ik heb een fijne jeugd gehad
Moederlief je kijkt me aan
Je lacht, maar ik zie ook een traan
Ik blijf je kind, het maakt niets uit
Morgen ben ik de bruid
Voorbij gaat de tijd
Een vogel vliegt uit
Morgen ben ik de bruid
Als de zon door het venster lacht
Dan komt de dag waarop ik wacht
Ik trouw de man waarvan ik hou
Ik krijg zijn naam, ik word zijn vrouw
Ik voel ontroerd wat stil verdriet
Toch is er niemand die het ziet
Ik zie er blij en stralend uit
Morgen ben ik de bruid
Voorbij gaat de tijd
Een vogel vliegt uit
Morgen ben ik de bruid
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 11 juli 2021 om 17:24
Er ontstaat geen symbiose na je bruiloft hoor.Vooral als ik nadenk wat ik achter me laat: mijn familie, vrienden en woonplaats ( een jaar op kamers gewoond maar voor de rest altijd op dezelfde plek bij mijn ouders)
...
Ik probeer het steeds te relativeren; tegen mezelf te zeggen dat ik altijd langs kan gaan bij ouders/vrienden. Maar het voelt gewoon niet hetzelfde.
zondag 11 juli 2021 om 17:38
zondag 11 juli 2021 om 17:43
Naast dat ik het ook niet zo verstandig vind om niet samen te wonen voor het trouwen, vind ik het vooral erg jammer dat je kennelijk geen zin hebt in deze stap. Ik ben best regelmatig verhuisd in mijn leven en ik heb gelukkig altijd het gevoel gehad dat het een goede stap was. Dat ik iets leuks ging doen, zoals studeren, of dat ik naar een mooiere kamer ging, of dat ik leukere huisgenoten zou krijgen. Of een nieuwe baan in een leuke stad. Als je dat niet hebt, maar gericht bent op wat je achterlaat, dan kan ik me voorstellen dat het moeilijk is. Hoe was dat toen je op kamers ging?
