Relaties
alle pijlers
hoe stopt het missen
zaterdag 17 september 2011 om 14:22
heb pasgeleden ook al iets geplaatst en het is ook, dat ik genoeg vrienden om me heen heb, dat ik naar de huisarts ben geweest en doorverwezen naar een psycholoog (hopen dat de wachtlijst niet te lang is), maar vandaag werd ik weer jankend wakker.
gisteren ging ik naar de kroeg, heel leuk, zowaar sjans, maar toch..."hij" is leuker, dan ga ik naar de wc en dan trek ik weer een huilgezicht omdat ik die hufter zo onwijs erg mis.
deze week haalt de man van mijn ma mijn laatste beetje spul daar op, dan hoop ik nog een beetje geld te krijgen die ik in de emigratie heb gestoken (was naar BE verhuisd, woon in t oosten van nl), en dan is t echt klaar... het lijkt net alsof ik het me telkens opnieuw besef, soms vergeet ik het heeeel even en dan BAMBAMBAM!!! daar is het weer. die klootzak in mn hoofd die mijn allereerste liefde was. diep van binnen ben ik nog steeds hoteldebotel, ook al heeft hij me enorm veel pijn gedaan. godsamme, ik hou nog steeds van hem maar het is kapot....hoe stopt het missen? afgezien van vrienden, uitgaan, huisarts bezoek, flimpje e.d., want dat doe ik allemaal al, maar het gevoel blijft. Thanks!
gisteren ging ik naar de kroeg, heel leuk, zowaar sjans, maar toch..."hij" is leuker, dan ga ik naar de wc en dan trek ik weer een huilgezicht omdat ik die hufter zo onwijs erg mis.
deze week haalt de man van mijn ma mijn laatste beetje spul daar op, dan hoop ik nog een beetje geld te krijgen die ik in de emigratie heb gestoken (was naar BE verhuisd, woon in t oosten van nl), en dan is t echt klaar... het lijkt net alsof ik het me telkens opnieuw besef, soms vergeet ik het heeeel even en dan BAMBAMBAM!!! daar is het weer. die klootzak in mn hoofd die mijn allereerste liefde was. diep van binnen ben ik nog steeds hoteldebotel, ook al heeft hij me enorm veel pijn gedaan. godsamme, ik hou nog steeds van hem maar het is kapot....hoe stopt het missen? afgezien van vrienden, uitgaan, huisarts bezoek, flimpje e.d., want dat doe ik allemaal al, maar het gevoel blijft. Thanks!
zaterdag 17 september 2011 om 14:38
Je mag verdriet hebben, dat is niet erg. En je zult nog heel wat tegenslagen hebben, denken dat het beter gaat, en dan ineens val je nog dieper weg.
Maar op een dag merk je dat het beter gaat, je voelt je beter en denkt steeds minder aan hem.
Liefdesverdriet is echt vreselijk rot. Ik weet het. Maar het gaat over, echt waar.
Dus laat die tranen nu maar stromen, dat mag. Je mag je zielig voelen, je mag verdiet hebben. Maar probeer er niet in te blijven hangen.
Een valkuil kan namelijk zijn je verdriet koesteren, omdat hij op die manier dan toch nog bij je is. Niet doen.
Maar op een dag merk je dat het beter gaat, je voelt je beter en denkt steeds minder aan hem.
Liefdesverdriet is echt vreselijk rot. Ik weet het. Maar het gaat over, echt waar.
Dus laat die tranen nu maar stromen, dat mag. Je mag je zielig voelen, je mag verdiet hebben. Maar probeer er niet in te blijven hangen.
Een valkuil kan namelijk zijn je verdriet koesteren, omdat hij op die manier dan toch nog bij je is. Niet doen.
zaterdag 17 september 2011 om 14:49
TheEmpress....ben ik ook een beetje bang voor inderdaad. Dat ik hem dan niet vergeet ofzo...Tis nu na 7 jaar 3 maand geleden, weet ook niet of dat kort of lang is, maar zit nog steeds bijna elke dag te janken. ben al vanaf mn 16e verliefd op m, 2 x vreemdgegaan met hem nota bene (karma, krijg m terug...
en vanaf mn 20e dus 7 jaar gehad. godsamme,
ik heb het zo verbruid...zou er echt iets voor over hebben als het overnieuw mocht doen ofzo. die hele verhuizing naar antwerpen, geen heimwee naar mn vrienden, niet zo gestressed en gefucked ook niet tegen hem. voelt nu net alsof hij het was. met hem wilde k wel...maar ja. dat is niet zo. loop nu weer te bleren boven t toetsenbord. god, wat is dit kut!
en vanaf mn 20e dus 7 jaar gehad. godsamme, ik heb het zo verbruid...zou er echt iets voor over hebben als het overnieuw mocht doen ofzo. die hele verhuizing naar antwerpen, geen heimwee naar mn vrienden, niet zo gestressed en gefucked ook niet tegen hem. voelt nu net alsof hij het was. met hem wilde k wel...maar ja. dat is niet zo. loop nu weer te bleren boven t toetsenbord. god, wat is dit kut!
zaterdag 17 september 2011 om 16:34
3 maanden na een relatie van 7 jaar vind ik ook kort inderdaad. Geef jezelf de tijd, wees lief voor jezelf!
Het komt goed, echt waar. Probeer ook wat afleiding te zoeken, niet gaan zwelgen, maar leuke dingen doen. Dat helpt echt waar.
Je kunt het verleden niet veranderen, het is gelopen zoals het gelopen is. Nu met frisse moed weer vooruit! En daarbij mag je best verdrietig zijn om hem en om wat voorbij is.
Het komt goed, echt waar. Probeer ook wat afleiding te zoeken, niet gaan zwelgen, maar leuke dingen doen. Dat helpt echt waar.
Je kunt het verleden niet veranderen, het is gelopen zoals het gelopen is. Nu met frisse moed weer vooruit! En daarbij mag je best verdrietig zijn om hem en om wat voorbij is.
zaterdag 17 september 2011 om 19:48
dankjulliewel!!! ik vind het enorm fijn dat er forums als dit bestaan, wil ook niet de hele tijd lopen bleren bij mn vrienden... tis alleen zo kut, dat ik sowieso al heel veel moeite heb met mensen vertrouwen en op het moment dat ik mijn hart dan daadwerkelijk aan iemand durf te geven word ik zo hard onderuit getrapt...
zaterdag 17 september 2011 om 20:02
dikke knuffel. Ik leef met je mee en weet hoe het voelt. Ik ben nu net een maand verder na een relatie van 6 jaar.
Tijd is volgens mij het enige dat gaat helpen, al heb je daar nu niks aan. Het is om knettergek van te worden, zo afhankelijk voel je je.
Ongetwijfeld kom je iemand tegen die je leuker vindt en die veel beter bij je past. Iemand die je geen pijn doet en die je wel waard is.
Tijd is volgens mij het enige dat gaat helpen, al heb je daar nu niks aan. Het is om knettergek van te worden, zo afhankelijk voel je je.
Ongetwijfeld kom je iemand tegen die je leuker vindt en die veel beter bij je past. Iemand die je geen pijn doet en die je wel waard is.
zaterdag 17 september 2011 om 20:21
zaterdag 17 september 2011 om 21:00
zaterdag 17 september 2011 om 21:21
quote:diep van binnen ben ik nog steeds hoteldebotelDaar gaat het denk ik om: het lijkt erop dat het gevoelsmatig voor jou nog aan is. Je handelt er wel naar of het uit is, maar van binnen, gevoelsmatig, lijkt het nog aan te zijn. Dat draadje moet je dus nog doorknippen. Moeilijk is dat, hoor, maar wel belangrijk. Dat je dus zelf wilt dat het uit is en uit blijft. Ook al komt hij huilend aan je deur voor een nieuwe kans.
Daarmee kun je nog wel van hem blijven houden. Alleen, je gaat er niets mee in de praktijk doen. Je houdt het gevoel gewoon in je hart.
Hoop doet leven, is het gezegde, maar hoop kan ook pijn doen. Omdat je jezelf in de wachtkamer houdt van iets dat niet gaat komen.
Het missen gaat minder pijn doen, als jijzelf besluit dat het echt definitief uit is, ongeacht wat hij zegt.
Dan kan er nog een golf van pijn komen, als een reactie daarop, maar daarna gaat het beter; dit is althans mijn ervaring.
Daarmee kun je nog wel van hem blijven houden. Alleen, je gaat er niets mee in de praktijk doen. Je houdt het gevoel gewoon in je hart.
Hoop doet leven, is het gezegde, maar hoop kan ook pijn doen. Omdat je jezelf in de wachtkamer houdt van iets dat niet gaat komen.
Het missen gaat minder pijn doen, als jijzelf besluit dat het echt definitief uit is, ongeacht wat hij zegt.
Dan kan er nog een golf van pijn komen, als een reactie daarop, maar daarna gaat het beter; dit is althans mijn ervaring.
zondag 18 september 2011 om 10:33
Ik heb dat ook en met mij gaat het ook niet zo goed momenteel.
Ik denk dat Schemering de spijker op zijn kop slaat, ik heb dat lijntje nog niet doorgeknipt en kan het daardoor moeilijk bevatten en accepteren.
Ik zit teveel in emoties om er rationeel over na te kunnen denken. Ik weet niet hoe ik die lijn kan doorknippen...
Ik denk dat Schemering de spijker op zijn kop slaat, ik heb dat lijntje nog niet doorgeknipt en kan het daardoor moeilijk bevatten en accepteren.
Ik zit teveel in emoties om er rationeel over na te kunnen denken. Ik weet niet hoe ik die lijn kan doorknippen...
zondag 18 september 2011 om 10:46
Inderdaad, mooie woorden van schemering. En zo waar.
Je kunt dat lijntje niet zelf doorknippen. Ook hier geldt: geef het tijd. En op een dag besef je dat het lijntje weg is. Was het maar zo makkelijk dat je het kunt doorknippen, maar dat is het niet.....
Wat je wel kunt doen is de feiten steeds herhalen, het is uit, de relatie is over, ik ben weer alleen, hij is weg. Langzaam maar zeker wordt dat dan steeds meer de echte realiteit.
En geen, absoluut geen contact hebben, helemaal niks. Zo ben je echt het snelste weer een beetje opgeknapt.
Liefdesverdriet is gewoon k*t.
Je kunt dat lijntje niet zelf doorknippen. Ook hier geldt: geef het tijd. En op een dag besef je dat het lijntje weg is. Was het maar zo makkelijk dat je het kunt doorknippen, maar dat is het niet.....
Wat je wel kunt doen is de feiten steeds herhalen, het is uit, de relatie is over, ik ben weer alleen, hij is weg. Langzaam maar zeker wordt dat dan steeds meer de echte realiteit.
En geen, absoluut geen contact hebben, helemaal niks. Zo ben je echt het snelste weer een beetje opgeknapt.
Liefdesverdriet is gewoon k*t.
zondag 18 september 2011 om 10:53
Soozler, dat gaat denk ik voor iedereen anders. Het is goed om de praktische dingen zoveel mogelijk geregeld te hebben. Soms helpt het ook om je huis wat te veranderen, dat is dan toch een markering van ruimte en zorg voor jezelf.
Ik denk dat het erom gaat om zo goed mogelijk te kijken waar de pijn zit die alle emoties brengt en daar dan iets heilzaams voor te doen.
Bijvoorbeeld: ik had na een slechte relatie nogal de neiging tot het slechte ontkennen en het goede idealiseren. Dus dan was de pijn dat ik de liefde van mijn leven had verloren.
Voor mij is toen belangrijk geweest om onder ogen te zien waarom ik niet met X verder wilde. Dat moest letterlijk: een lijst met gebeurtenissen en hoe ik me daarbij had gevoeld deed het altijd wel op een zwak moment. "O ja, dat was er ook allemaal", herinnerde ik me dan en ging het weer. Niks liefde van mijn leven.
Ik denk dat het erom gaat om zo goed mogelijk te kijken waar de pijn zit die alle emoties brengt en daar dan iets heilzaams voor te doen.
Bijvoorbeeld: ik had na een slechte relatie nogal de neiging tot het slechte ontkennen en het goede idealiseren. Dus dan was de pijn dat ik de liefde van mijn leven had verloren.
Voor mij is toen belangrijk geweest om onder ogen te zien waarom ik niet met X verder wilde. Dat moest letterlijk: een lijst met gebeurtenissen en hoe ik me daarbij had gevoeld deed het altijd wel op een zwak moment. "O ja, dat was er ook allemaal", herinnerde ik me dan en ging het weer. Niks liefde van mijn leven.
zondag 18 september 2011 om 14:34
schemering, dat is wel goed wat je zegt. maar zelfs als ik aan de negatieve dingen denk, denk ik: we hadden het toch goed kunnen maken? we hadden een tussenweg kunnen vinden tussen hoe hij en ik omgingen met het leven? en daarnaast....toen ik nog met hem samenwoonde hier waar ik nu ben, was het ook niet altijd goed, maar sinds de verhuizing is het "kapot" gegaan. doordat ik heimwee had, moest huilen, chagerijnig was omdat ik teveel hooi op de vork nam en me niet door hem begrepen voelde en erg eenzaam. zag gebeuren dat hij steeds meer afstand van me nam.
ik heb het gevoel alsof ik heb gefaald. dat ik daar mijn leven met hem wilde opbouwen, maar dat ik gewoon tijd nodig had om lui te leren kennen. dat ik te afhankelijk was. dat als ik daar was gebleven, dat als ik nog een kans had gehad, dat het dan was gelukt. ik had alleen wat meer tijd nodig...godsamme, wat is dit zwaar. wil m gewoon alsnog terug, maar het is kapot. hij heeft me ook enorm kut behandeld na die tijd en ergens nog steeds (slaap nu dus bij vriend en inboedel staat daar nog, dus het is nog steeds niet allemaal stabiel in mn leven) soozler: succes!
ik heb het gevoel alsof ik heb gefaald. dat ik daar mijn leven met hem wilde opbouwen, maar dat ik gewoon tijd nodig had om lui te leren kennen. dat ik te afhankelijk was. dat als ik daar was gebleven, dat als ik nog een kans had gehad, dat het dan was gelukt. ik had alleen wat meer tijd nodig...godsamme, wat is dit zwaar. wil m gewoon alsnog terug, maar het is kapot. hij heeft me ook enorm kut behandeld na die tijd en ergens nog steeds (slaap nu dus bij vriend en inboedel staat daar nog, dus het is nog steeds niet allemaal stabiel in mn leven) soozler: succes!
zondag 18 september 2011 om 17:28
Dit heeft zijn tijd nodig, het is een proces waar je stap voor stap door heen moet...
En inderdaad, geen contact meer met hem hebben, niets meer over hem horen of weten, anders blijft het je extra pijn doen.
Heb ook liefdesverdriet, al heb ik het zelf verbroken. Wat het extra moeilijk maakt, is hem steeds tegen te komen op het werk.
Hij blijft mij benaderen. Heb de negeermodus aan. Tijd meisje..
En inderdaad, geen contact meer met hem hebben, niets meer over hem horen of weten, anders blijft het je extra pijn doen.
Heb ook liefdesverdriet, al heb ik het zelf verbroken. Wat het extra moeilijk maakt, is hem steeds tegen te komen op het werk.
Hij blijft mij benaderen. Heb de negeermodus aan. Tijd meisje..
zondag 18 september 2011 om 19:18
Chentelle, het lijkt dus zaak om de spullen zo snel mogelijk terug te krijgen, en ook een veilige plaats voor jezelf te hebben waar je wat langer kunt blijven. Anders is het helemaal zo eenzaam. Een knuffel voor jezelf kopen is helemaal niet gek, iets zachts om vast te houden, dat niet weggaat, de een kan het kinderlijk vinden, maar de ander houdt dan graag een beer o.i.d. vast.
Je stelt jezelf nu allerlei moeilijke vragen, en ik kan me voorstellen dat de antwoorden elke dag wisselen door alle emoties.
Misschien is het een idee om te besluiten dat je de komende twee maanden geen antwoorden hoeft te hebben op alle moeilijke vragen. Die kun je bijv. in een notitieboekje opschrijven. Zo heb je dan wat tijd over voor praktische zaken te regelen. Na die twee maanden kun je in het boekje kijken om te zien of je al wat antwoorden weet.
Het is vaak handig om een plan te maken in emotionele tijden, merk ik. Gemakkelijke doelen bieden me dan houvast. Dus niet teveel hooi op je vork nemen.
Je stelt jezelf nu allerlei moeilijke vragen, en ik kan me voorstellen dat de antwoorden elke dag wisselen door alle emoties.
Misschien is het een idee om te besluiten dat je de komende twee maanden geen antwoorden hoeft te hebben op alle moeilijke vragen. Die kun je bijv. in een notitieboekje opschrijven. Zo heb je dan wat tijd over voor praktische zaken te regelen. Na die twee maanden kun je in het boekje kijken om te zien of je al wat antwoorden weet.
Het is vaak handig om een plan te maken in emotionele tijden, merk ik. Gemakkelijke doelen bieden me dan houvast. Dus niet teveel hooi op je vork nemen.
zondag 18 september 2011 om 20:12
het is zo poep allemaal. weet je wat het is? sinds mijn 16e al gek van m....relaties en gefoos gehad met anderen, maar toch altijd een oogje op hem. relatie beeindigd voor hem (karma) ik ben nu 27. ik ben echt bang dat ik dat nooit meer zo erg met iemand zal kunnen hebben, op die manier. zo gek van iemand zijn.
dat boekje is wel een plan inderdaad. plan van aanpak. en heb al sinds mn 4e een knuffel, dus snap dat idee! Haha. gekke is dat ik nu ineens superveel mensen om me heen heb, wat ik in antwerpen totaal niet had. en bij hem had ik ook altijd het idee dat hij meer was, cooler ofzo, waardoor ik heel introvert werd en dus ook niet echt makkelijk contact legde. nu ineens wel. dat mensen om me heen verdrijft de eenzaamheid wel een beetje, maar het is vooral dat ik hem mis. omdat ik zo gek op hem (ben) was. lijntjes doorknippen is dan echt moeilijk.
dat boekje is wel een plan inderdaad. plan van aanpak. en heb al sinds mn 4e een knuffel, dus snap dat idee! Haha. gekke is dat ik nu ineens superveel mensen om me heen heb, wat ik in antwerpen totaal niet had. en bij hem had ik ook altijd het idee dat hij meer was, cooler ofzo, waardoor ik heel introvert werd en dus ook niet echt makkelijk contact legde. nu ineens wel. dat mensen om me heen verdrijft de eenzaamheid wel een beetje, maar het is vooral dat ik hem mis. omdat ik zo gek op hem (ben) was. lijntjes doorknippen is dan echt moeilijk.
