Relaties
alle pijlers
dingen afsluiten
maandag 19 september 2011 om 10:39
Ik zit met iets waar ik graag jullie advies bij wil. Please niet quoten, vanwege de privacygevoeligheid.
Ik zit niet te wachten op oordelen, want geloof me, dat heb ik zelf de afgelopen tien jaar al genoeg gedaan naar mezelf. Ik denk dat de tijd is gekomen dat ik mezelf mag vergeven voor de fouten die ik heb gemaakt, maar weet niet goed hoe ik het het beste af kan sluiten.
O.k. zoals sommigen van jullie misschien weten ben ik tijdens mijn huwelijk van iemand anders gaan houden, en ondanks het enorme schuldgevoel kon ik hem niet loslaten. Uiteindelijk zijn we dan ook echt samengekomen en getrouwd. We zijn alweer jaren bij elkaar en onze omgeving heeft er vrede mee en is zelfs blij voor ons. Maar natuurlijk zijn er twee gezinnen stukgemaakt (ik had overigens geen kinderen) en hoewel de verhoudingen wat gestabiliseerd zijn, is dat nooit meer goed te maken.
Ondanks alles beschouw ik mijzelf nog steeds als een oprecht en eerlijk persoon. Na mijn scheiding heb ik mijn ex (met wie ik 15 jaar samen was) nooit meer gezien. En al die jaren heb ik hem willen vertellen hoe erg het me spijt, dat ik oprecht van hem gehouden heb en hem wil bedanken voor de goede jaren.
Door allerlei omstandigheden (mijn gezondheid) heb ik vooral de laatste tijd erg de behoefte om in het reine te komen met de mensen om me heen. Om er geen al te lange OP van te maken, nu mijn vraag: ik zou mijn ex een brief willen schrijven, heel kort, gewoon om te zeggen hoezeer het me spijt en dat ik hem al het goede wens. Ik hoef daar geen reactie op, geen vergeving, helemaal niet, ik wil het hem alleen maar laten weten, ik heb het hem nooit meer kunnen vertellen.
Is dit een goed plan of een slecht plan (want ik wil ook niet in zijn huidige leven, met evt. nieuwe vriendin inbreken). Wat vinden jullie. Zouden jullie zoiets willen van een ex die jullie gekwetst heeft? Of lijkt het alsof ik het uit egoistische motieven doe? Ik kom er niet uit. Ik weet alleen dat het mij een stukje rust zou geven.
Ik zit niet te wachten op oordelen, want geloof me, dat heb ik zelf de afgelopen tien jaar al genoeg gedaan naar mezelf. Ik denk dat de tijd is gekomen dat ik mezelf mag vergeven voor de fouten die ik heb gemaakt, maar weet niet goed hoe ik het het beste af kan sluiten.
O.k. zoals sommigen van jullie misschien weten ben ik tijdens mijn huwelijk van iemand anders gaan houden, en ondanks het enorme schuldgevoel kon ik hem niet loslaten. Uiteindelijk zijn we dan ook echt samengekomen en getrouwd. We zijn alweer jaren bij elkaar en onze omgeving heeft er vrede mee en is zelfs blij voor ons. Maar natuurlijk zijn er twee gezinnen stukgemaakt (ik had overigens geen kinderen) en hoewel de verhoudingen wat gestabiliseerd zijn, is dat nooit meer goed te maken.
Ondanks alles beschouw ik mijzelf nog steeds als een oprecht en eerlijk persoon. Na mijn scheiding heb ik mijn ex (met wie ik 15 jaar samen was) nooit meer gezien. En al die jaren heb ik hem willen vertellen hoe erg het me spijt, dat ik oprecht van hem gehouden heb en hem wil bedanken voor de goede jaren.
Door allerlei omstandigheden (mijn gezondheid) heb ik vooral de laatste tijd erg de behoefte om in het reine te komen met de mensen om me heen. Om er geen al te lange OP van te maken, nu mijn vraag: ik zou mijn ex een brief willen schrijven, heel kort, gewoon om te zeggen hoezeer het me spijt en dat ik hem al het goede wens. Ik hoef daar geen reactie op, geen vergeving, helemaal niet, ik wil het hem alleen maar laten weten, ik heb het hem nooit meer kunnen vertellen.
Is dit een goed plan of een slecht plan (want ik wil ook niet in zijn huidige leven, met evt. nieuwe vriendin inbreken). Wat vinden jullie. Zouden jullie zoiets willen van een ex die jullie gekwetst heeft? Of lijkt het alsof ik het uit egoistische motieven doe? Ik kom er niet uit. Ik weet alleen dat het mij een stukje rust zou geven.
maandag 19 september 2011 om 11:42
Als er geen rancune is, dan hoeft die brief toch helemaal niet? Doe het dan gewoon voor jezelf, het opschrijven, maar zonder te versturen. Ik twijfel niet aan je oprechtheid, maar als je schrijft 'ik heb behoefte' spreekt daar niet uit dat je met de ander begaan bent. Het is jouw behoefte, niet die van hem. Als je zou zeggen, 'ik wil graag uitzoeken of hij de behoefte heeft', ben je bezig met de ander. Dus oprecht geloof ik, maar oog voor de ander minder.
maandag 19 september 2011 om 11:42
quote:lila01 schreef op 19 september 2011 @ 11:28:
[...]
Bedankt . Ik vind het jammer dat er getwijfeld wordt aan mijn oprechtheid.
Veel mensen die afwijzend op jouw voorstel reageren zijn denk ik in het verleden zelf gruwelijk gekwetst door een ex. Duidelijk is dat ze zelf geen brief van hem/haar op prijs zouden stellen. Maar dat ligt voor iedereen anders.
Ik heb zelf ook mijn ex (verloofde) excuses aangeboden jaren geleden. Hij reageerde positief terug (ook per post). We zijn daardoor geen vrienden geworden oid. Hij is getrouwd met een ander, maar we wonen in dezelfde stad. Als ik hem nu zie fietsen, krimp ik niet meer ineen, en hij ook niet. Een zwaai, en thats it. Veel beter dan in de tram weg moeten duiken voor de man waarvan ik ooit (veel) gehouden heb! Ik heb geen zoete broodjes gebakken. Ik heb gewoon gezegd dat het me spijt.
En karma, ik heb een jaar geleden een email ontvangen van een meisje waarmee ik een paar jaar goed bevriend was. Ze maakte haar excuses omdat ze destijds mijn vriend (prille relatie, maar toch) heeft afgepakt. Ik was er kapot van en haatte haar diep. Ze zijn nog steeds samen en ik dacht niet vaak meer aan haar. Ik was dan ook geschokt en verrast door haar email, maar vond het niet egoistisch dat ze me schreef. Het kwam duidelijk wel uit haar hart, en ik denk sindsdien met minder bitterheid terug aan die periode.
Sterkte met je beslissing.
[...]
Bedankt . Ik vind het jammer dat er getwijfeld wordt aan mijn oprechtheid.
Veel mensen die afwijzend op jouw voorstel reageren zijn denk ik in het verleden zelf gruwelijk gekwetst door een ex. Duidelijk is dat ze zelf geen brief van hem/haar op prijs zouden stellen. Maar dat ligt voor iedereen anders.
Ik heb zelf ook mijn ex (verloofde) excuses aangeboden jaren geleden. Hij reageerde positief terug (ook per post). We zijn daardoor geen vrienden geworden oid. Hij is getrouwd met een ander, maar we wonen in dezelfde stad. Als ik hem nu zie fietsen, krimp ik niet meer ineen, en hij ook niet. Een zwaai, en thats it. Veel beter dan in de tram weg moeten duiken voor de man waarvan ik ooit (veel) gehouden heb! Ik heb geen zoete broodjes gebakken. Ik heb gewoon gezegd dat het me spijt.
En karma, ik heb een jaar geleden een email ontvangen van een meisje waarmee ik een paar jaar goed bevriend was. Ze maakte haar excuses omdat ze destijds mijn vriend (prille relatie, maar toch) heeft afgepakt. Ik was er kapot van en haatte haar diep. Ze zijn nog steeds samen en ik dacht niet vaak meer aan haar. Ik was dan ook geschokt en verrast door haar email, maar vond het niet egoistisch dat ze me schreef. Het kwam duidelijk wel uit haar hart, en ik denk sindsdien met minder bitterheid terug aan die periode.
Sterkte met je beslissing.
maandag 19 september 2011 om 11:43
Ik zou ook geen brief van mijn vreemdgaande ex willen ontvangen en zeker niet na zoveel jaren.
Ik neem aan dat hij ook weer verder is gegaan met zijn leven en je mag je afvragen wat hij moet met jouw spijt en excuses.
En wat verwacht jij dat hij doet?
Je excuses accepteren en zeggen dat hij je vergeven heeft?
Ik neem aan dat hij ook weer verder is gegaan met zijn leven en je mag je afvragen wat hij moet met jouw spijt en excuses.
En wat verwacht jij dat hij doet?
Je excuses accepteren en zeggen dat hij je vergeven heeft?
maandag 19 september 2011 om 11:43
Ik denk inderdaad dat ik NU geen brief ga sturen. Ik ga hem wel voor mezelf schrijven. De toekomst zal uitwijzen of ik hem ooit nog persoonlijk kan vertellen hoe erg het me spijt dat het zo gelopen is en of hij er behoefte aan heeft. Maar ik denk gewoon echt dat het voor iedereen anders is. En dat heeft ook met de voorgeschiedenis te maken. Bedankt voor het meedenken in elk geval. En ja, ik heb mezelf ook een behoorlijke trut gevonden. Maar ik weet dat ik uiteindelijk gewoon een mens ben, die ook fouten maakt. En nee, vreemdgaan is niet mijn gewoonte. Ik heb in mijn hele leven maar 2 relaties gehad (en ik ben nu 40+), die met mijn ex en die met mijn huidige man.
maandag 19 september 2011 om 11:45
maandag 19 september 2011 om 11:47
quote:Caviahaar schreef op 19 september 2011 @ 11:42:
Doe het dan gewoon voor jezelf, het opschrijven, maar zonder te versturen. Ik twijfel niet aan je oprechtheid, maar als je schrijft 'ik heb behoefte' spreekt daar niet uit dat je met de ander begaan bent. Aangezien ik wel met 'de ander' begaan ben ga ik de brief inderdaad niet nu sturen. Zie mijn vorige post. Dit was ook de bedoeling van mijn topic. Ik wil niet puur vanuit mezelf handelen, maar de ander graag in zijn waarde laten, dus ik denk dat dit het beste is op dit moment. Bedankt voor het meedenken cavia, het heeft me geholpen.
Doe het dan gewoon voor jezelf, het opschrijven, maar zonder te versturen. Ik twijfel niet aan je oprechtheid, maar als je schrijft 'ik heb behoefte' spreekt daar niet uit dat je met de ander begaan bent. Aangezien ik wel met 'de ander' begaan ben ga ik de brief inderdaad niet nu sturen. Zie mijn vorige post. Dit was ook de bedoeling van mijn topic. Ik wil niet puur vanuit mezelf handelen, maar de ander graag in zijn waarde laten, dus ik denk dat dit het beste is op dit moment. Bedankt voor het meedenken cavia, het heeft me geholpen.
maandag 19 september 2011 om 11:52
maandag 19 september 2011 om 11:54
Als het puur om het excuses maken gaat, dan hoef je de brief toch helemaal nooit op te sturen? Dan lucht je je hart op papier en verbrand vervolgens de brief.
Als het je niet te doen is om een reactie van zijn kant, zal je nooit weten hoe hij gereageerd heeft op een evt brief. Je stuurt de brief dan op en gaat jezelf lopen vertellen dat het nu klaar is en je excuses hebt gemaakt. Dan kan je dat toch ook aan jezelf vertellen zonder de brief op te sturen?
Als het je niet te doen is om een reactie van zijn kant, zal je nooit weten hoe hij gereageerd heeft op een evt brief. Je stuurt de brief dan op en gaat jezelf lopen vertellen dat het nu klaar is en je excuses hebt gemaakt. Dan kan je dat toch ook aan jezelf vertellen zonder de brief op te sturen?
maandag 19 september 2011 om 11:55
quote:ster89 schreef op 19 september 2011 @ 11:45:
Je laat met zo'n brief ook wel zien dat je nog steeds begaan bent met de ander. Of iemand er nou op zit te wachten of niet, ergens is het ook wel soort van prettig dat die ander zo lang na het voorval nog met de situatie in zijn hoofd zit en spijt wil betuigen.Ja, dat je er in elk geval toe doet, dat je belangrijk was/ bent geweest in het leven van de ander. En dat die ander niet zomaar vrolijk is doorgehuppeld nadat ze bij je weg was. Dat het niet allemaal voor niets is geweest, dat het voor haar (mij dus) net zo belangrijk is geweest als voor jou enz, enz.
Je laat met zo'n brief ook wel zien dat je nog steeds begaan bent met de ander. Of iemand er nou op zit te wachten of niet, ergens is het ook wel soort van prettig dat die ander zo lang na het voorval nog met de situatie in zijn hoofd zit en spijt wil betuigen.Ja, dat je er in elk geval toe doet, dat je belangrijk was/ bent geweest in het leven van de ander. En dat die ander niet zomaar vrolijk is doorgehuppeld nadat ze bij je weg was. Dat het niet allemaal voor niets is geweest, dat het voor haar (mij dus) net zo belangrijk is geweest als voor jou enz, enz.
maandag 19 september 2011 om 11:58
Schrijf die brief, voor jezelf. Berg hem daarna op in een kistje en zet het ergens diep onderin een kast . . . . Versturen, dat zou ik niet doen, want idd: je kunt ook zijn verwerkingsproces verstoren . . . .
Hij zal zich gerust ook de goede momenten herinneren . . . . Betekent een stukje rust voor jou wanneer je het van je af geschreven hebt ., . . .
Hij zal zich gerust ook de goede momenten herinneren . . . . Betekent een stukje rust voor jou wanneer je het van je af geschreven hebt ., . . .
maandag 19 september 2011 om 11:58
quote:lila01 schreef op 19 september 2011 @ 11:11:
Om antwoord te geven op jullie vragen:
Er zou een last van mijn schouders vallen die ik al die jaren al meedraag. Als ik dit schrijf maakt het me al emotioneel, dus kun je nagaan hoe erg ik ermee zit.
Als hij het schijnheilig zou vinden, dan nog zou het mij een goed gevoel geven, puur omdat ik de stap heb gezet, ik weet dat hij er later misschien anders over gaat denken.
Voor mij is het ook een stukje verwerking, want omdat ik mezelf vooral schuldig heb gevoeld heb ik mezelf ook niet toegestaan om verdriet te hebben om wat ik verloren heb (want ik wilde toch zo graag gaan?)Hier heb je je eigen antwoorden al gegeven. Succes hoor.
Om antwoord te geven op jullie vragen:
Er zou een last van mijn schouders vallen die ik al die jaren al meedraag. Als ik dit schrijf maakt het me al emotioneel, dus kun je nagaan hoe erg ik ermee zit.
Als hij het schijnheilig zou vinden, dan nog zou het mij een goed gevoel geven, puur omdat ik de stap heb gezet, ik weet dat hij er later misschien anders over gaat denken.
Voor mij is het ook een stukje verwerking, want omdat ik mezelf vooral schuldig heb gevoeld heb ik mezelf ook niet toegestaan om verdriet te hebben om wat ik verloren heb (want ik wilde toch zo graag gaan?)Hier heb je je eigen antwoorden al gegeven. Succes hoor.
maandag 19 september 2011 om 11:59
quote:eleonora schreef op 19 september 2011 @ 11:39:
[...]
Jij kent hem veel beter dan ik. Als jij denkt dat zo'n brief geapprecieerd wordt, dan kun je 'm natuurlijk gewoon sturen. Ik reageerde als zelf bedrogen ex en ik moet er niet aan denken Daarom is het ook best moeilijk. Het hangt zo van de persoon en je gezamenlijke geschiedenis af. Het is niet zwart-wit. Ik kan me zo goed voorstellen dat je er absoluut niet op zit te wachten, ik kan me ook goed voorstellen dat het je een gevoel van bevestiging geeft (dus ik heb me niet vergist, niet alles was een leugen). Nou ja, ik vrees dat ik er nog wel een poosje mee doorworstel .
[...]
Jij kent hem veel beter dan ik. Als jij denkt dat zo'n brief geapprecieerd wordt, dan kun je 'm natuurlijk gewoon sturen. Ik reageerde als zelf bedrogen ex en ik moet er niet aan denken Daarom is het ook best moeilijk. Het hangt zo van de persoon en je gezamenlijke geschiedenis af. Het is niet zwart-wit. Ik kan me zo goed voorstellen dat je er absoluut niet op zit te wachten, ik kan me ook goed voorstellen dat het je een gevoel van bevestiging geeft (dus ik heb me niet vergist, niet alles was een leugen). Nou ja, ik vrees dat ik er nog wel een poosje mee doorworstel .
maandag 19 september 2011 om 12:00
ik ben iemand die alles gelijk uitspreekt. mijn ex heb ik de kans gegeven eerlijk te zijn, was hij niet, dan is het klaar voor mij.
ik heb het gehad met kennissen, gingen over mijn grenzen, had ze al paar keer gewaarschuwd. kreeg ik een jaar later een brief dat ze het mij wel wilden vergeven!!!
met familie of mensen met wie je vaker omgaat is het anders, daarmee kun je meestal wel dingen uitpraten zodat je weer goed met elkaar door 1 deur kunt.
maar ik hoef niks met mijn ex of die kennissen, ik wil daar verder dan ook geen energie in steken.
ik heb het gehad met kennissen, gingen over mijn grenzen, had ze al paar keer gewaarschuwd. kreeg ik een jaar later een brief dat ze het mij wel wilden vergeven!!!
met familie of mensen met wie je vaker omgaat is het anders, daarmee kun je meestal wel dingen uitpraten zodat je weer goed met elkaar door 1 deur kunt.
maar ik hoef niks met mijn ex of die kennissen, ik wil daar verder dan ook geen energie in steken.
wij slapen nooit.
maandag 19 september 2011 om 12:02
quote:carenza schreef op 19 september 2011 @ 11:58:
Schrijf die brief, voor jezelf. Berg hem daarna op in een kistje en zet het ergens diep onderin een kast . . . . Versturen, dat zou ik niet doen, want idd: je kunt ook zijn verwerkingsproces verstoren . . . .
Hij zal zich gerust ook de goede momenten herinneren . . . . Betekent een stukje rust voor jou wanneer je het van je af geschreven hebt ., . . . Daar begin ik inderdaad mee. En mocht ik horen dat hij het zo zonde vindt dat hij nooit van mij heeft gehoord dat het me spijt, nou ja, dan is de brievenbus dichtbij toch? Maar ik besef me nu ook ineens dat een evt. nieuwe vriendin hier ook niet op zit te wachten. Dat is voor mij ook een reden om de brief niet te versturen.
Schrijf die brief, voor jezelf. Berg hem daarna op in een kistje en zet het ergens diep onderin een kast . . . . Versturen, dat zou ik niet doen, want idd: je kunt ook zijn verwerkingsproces verstoren . . . .
Hij zal zich gerust ook de goede momenten herinneren . . . . Betekent een stukje rust voor jou wanneer je het van je af geschreven hebt ., . . . Daar begin ik inderdaad mee. En mocht ik horen dat hij het zo zonde vindt dat hij nooit van mij heeft gehoord dat het me spijt, nou ja, dan is de brievenbus dichtbij toch? Maar ik besef me nu ook ineens dat een evt. nieuwe vriendin hier ook niet op zit te wachten. Dat is voor mij ook een reden om de brief niet te versturen.
maandag 19 september 2011 om 12:05
Moeilijk, hoor.
Mijn man is vele jaren geleden ook door zijn ex 'bedonderd' en door haar heel naar behandeld.
Vele jaren later kreeg hij alsnog een brief van haar, waarin zij, in plaats van excuses te maken, uitlegde dat het allemaal zijn schuld was dat zij van een ander was gaan houden, maar dat ze hem toch 'vergaf' (!).
Verder heeft ze ook zijn dochter tegen hem opgezet, en dat is nooit meer helemaal goedgekomen.
Als hij nu een brief met excuses van haar zou krijgen, zou hij wellicht denken dat ze iets van hem wil, want het vertrouwen in haar oprechtheid is helemaal weg.
Maar dat hoeft bij jouw ex natuurlijk niet zo te zijn.
Toch moet je er rekening mee houden dat de 'smet' die op de herinneringen ligt, er nooit meer helemaal af zal gaan.
En misschien is hij nu wel gelukkiger dan hij met jou toen was, zodat je spijt misschien overbodig is.
Toch denk ik dat ik, in zijn plaats, de excuses wel zou appreciëren.
(Ik vind mezelf nu wel warrig...).
Ik zou het zelf fijn vinden als de ex van mijn man hem nu alsnog een brief met excuses zou sturen (tenminste, als die oprecht zouden zijn). Dan zou ik niet meer die walging voelen die ik nu voel, als ik haar zie (bij verjaardagen van hun kinderen bijvoorbeeld). En dat zou voor mijn man ongetwijfeld ook gelden. Als hij ze tenminste zou geloven.
Mijn man is vele jaren geleden ook door zijn ex 'bedonderd' en door haar heel naar behandeld.
Vele jaren later kreeg hij alsnog een brief van haar, waarin zij, in plaats van excuses te maken, uitlegde dat het allemaal zijn schuld was dat zij van een ander was gaan houden, maar dat ze hem toch 'vergaf' (!).
Verder heeft ze ook zijn dochter tegen hem opgezet, en dat is nooit meer helemaal goedgekomen.
Als hij nu een brief met excuses van haar zou krijgen, zou hij wellicht denken dat ze iets van hem wil, want het vertrouwen in haar oprechtheid is helemaal weg.
Maar dat hoeft bij jouw ex natuurlijk niet zo te zijn.
Toch moet je er rekening mee houden dat de 'smet' die op de herinneringen ligt, er nooit meer helemaal af zal gaan.
En misschien is hij nu wel gelukkiger dan hij met jou toen was, zodat je spijt misschien overbodig is.
Toch denk ik dat ik, in zijn plaats, de excuses wel zou appreciëren.
(Ik vind mezelf nu wel warrig...).
Ik zou het zelf fijn vinden als de ex van mijn man hem nu alsnog een brief met excuses zou sturen (tenminste, als die oprecht zouden zijn). Dan zou ik niet meer die walging voelen die ik nu voel, als ik haar zie (bij verjaardagen van hun kinderen bijvoorbeeld). En dat zou voor mijn man ongetwijfeld ook gelden. Als hij ze tenminste zou geloven.
maandag 19 september 2011 om 12:09
Als ik het zo eens terug lees, dan is iedere gegeven reden wel een goede reden. Wel of niet opsturen, wat hij er wel of niet mee doet, etc. is niet van belang. We zijn hier met z'n allen eigenlijk allemaal aan het invullen wat hij MOGELIJK zal doen, wat hij MOGELIJK zal voelen, wij bedenken de antwoorden al, we hebben zijn reactie al tien keer ingevuld! En dat is natuurlijk nooit een goede zaak om dat als basis te nemen, want je wéét dat immers niet. We kunnen en mogen de reactie niet voor een ander invullen en dat als leidraad nemen voor een beslissing.
Dus kún je alleen maar vanuit je eigen beleving handelen en doen wat voor jóu goed voelt.
Dus kún je alleen maar vanuit je eigen beleving handelen en doen wat voor jóu goed voelt.
maandag 19 september 2011 om 12:10
quote:lila01 schreef op 19 september 2011 @ 12:07:
Bedankt voor het meedenken lieve meiden . Ik wens FV en Valentina toe dat ze binnenkort een dikke envelop met geld ontvangen met daarin een briefje 'sorry dat ik dit niet eerder heb gedaan, vanaf nu elke week, groeten Piet' .
Maar dan toch minstens een miljoen, lijkt me !
Nog een aanvulling: jij weet toch zelf wel het beste wat voor iemand je ex is, en of hij makkelijk vergeeft of niet. Als hij makkelijk vergeeft, en de brief komt uit de grond van je hart, dan zou hij het toch moeten appreciëren?
Bedankt voor het meedenken lieve meiden . Ik wens FV en Valentina toe dat ze binnenkort een dikke envelop met geld ontvangen met daarin een briefje 'sorry dat ik dit niet eerder heb gedaan, vanaf nu elke week, groeten Piet' .
Maar dan toch minstens een miljoen, lijkt me !
Nog een aanvulling: jij weet toch zelf wel het beste wat voor iemand je ex is, en of hij makkelijk vergeeft of niet. Als hij makkelijk vergeeft, en de brief komt uit de grond van je hart, dan zou hij het toch moeten appreciëren?
maandag 19 september 2011 om 12:11
Reiger, dit speelt gelukkig allemaal niet tussen ons. Wat rot zeg, dat ze hem de schuld geeft van wat zij heeft gedaan. Zij heeft daar toch voor gekozen? En dan ook nog een trap na?
Nee, daar kan ik me inderdaad niets bij voorstellen. Is voor jou ook best moeilijk, want door de kinderen blijven ze toch met elkaar verbonden en zul je haar toch af en toe moeten ontmoeten.
'Onze' scheiding is verder netjes en zonder kleerscheuren verlopen en er is daarna ook nooit meer iets naars gebeurd gelukkig.
Nee, daar kan ik me inderdaad niets bij voorstellen. Is voor jou ook best moeilijk, want door de kinderen blijven ze toch met elkaar verbonden en zul je haar toch af en toe moeten ontmoeten.
'Onze' scheiding is verder netjes en zonder kleerscheuren verlopen en er is daarna ook nooit meer iets naars gebeurd gelukkig.
maandag 19 september 2011 om 12:13
quote:Reiger100 schreef op 19 september 2011 @ 12:10:
[...]
Nog een aanvulling: jij weet toch zelf wel het beste wat voor iemand je ex is, en of hij makkelijk vergeeft of niet. Als hij makkelijk vergeeft, en de brief komt uit de grond van je hart, dan zou hij het toch moeten appreciëren?Tuurlijk, maar de verhoudingen zijn natuurlijk totaal veranderd nu en ik weet niet meer zeker hoe hij er nu in staat.
[...]
Nog een aanvulling: jij weet toch zelf wel het beste wat voor iemand je ex is, en of hij makkelijk vergeeft of niet. Als hij makkelijk vergeeft, en de brief komt uit de grond van je hart, dan zou hij het toch moeten appreciëren?Tuurlijk, maar de verhoudingen zijn natuurlijk totaal veranderd nu en ik weet niet meer zeker hoe hij er nu in staat.
maandag 19 september 2011 om 12:15
quote:molly74 schreef op 19 september 2011 @ 12:09:
Dus kún je alleen maar vanuit je eigen beleving handelen en doen wat voor jóu goed voelt.Ik vrees dat je gelijk hebt. Dus zal het uiteindelijk altijd een egoistische daad zijn, omdat je niet in het hoofd van de ander kunt kijken. Je kunt alleen maar hopen dat het ook voor de ander iets goeds zal brengen.
Dus kún je alleen maar vanuit je eigen beleving handelen en doen wat voor jóu goed voelt.Ik vrees dat je gelijk hebt. Dus zal het uiteindelijk altijd een egoistische daad zijn, omdat je niet in het hoofd van de ander kunt kijken. Je kunt alleen maar hopen dat het ook voor de ander iets goeds zal brengen.
