Psyche
alle pijlers
Hij is zo stilletjes.
woensdag 28 september 2011 om 10:02
Hoi allemaal,
Sinds 8 maanden heb ik een relatie met een hele lieve man die mij echt wel op handen draagt. Maar jammer genoeg hebben we ook vaak onze dipjes.
Hij is namelijk heel erg stil en een enorme opkropper. Ik weet dat dat met zijn verleden te maken heeft maar vind het echt lastig. Zeker omdat ik zelf een open boek ben en alles zeg waar ik mee zit.
Ik merk meestal heel snel dat hij met iets zit maar hij ontkent dat dan. Pas enkele dagen en een hoop frustratie van mij uit later komt het er soms uit. Die dagen lijken uren, gewoon omdat ik niet anders doe dan piekeren en op de tippen van mijn tenen lopen. Ik wil hem helpen en vraag dan teveel waardoor hij lastig wordt en zich nog meer afsluit. Ikzelf ben enorm onzeker en dat heeft daar dan natuurlijk ook invloed op. Ik denk dat het aan mij ligt, dat hij onze relatie niet meer ziet zitten en dat niet durft te zeggen, dat hij iemand anders heeft. Pfff, als ik dat hier nu lees klinkt het allemaal belachelijk maar op die momenten is het gewoon klote. Is er nog iemand die ervaring heeft met een stille partner of er zelf een is en die mij tips kan geven. Ook over mijn onzekerheid mogen er reacties komen hoor.
Liefs
Bepsken
Sinds 8 maanden heb ik een relatie met een hele lieve man die mij echt wel op handen draagt. Maar jammer genoeg hebben we ook vaak onze dipjes.
Hij is namelijk heel erg stil en een enorme opkropper. Ik weet dat dat met zijn verleden te maken heeft maar vind het echt lastig. Zeker omdat ik zelf een open boek ben en alles zeg waar ik mee zit.
Ik merk meestal heel snel dat hij met iets zit maar hij ontkent dat dan. Pas enkele dagen en een hoop frustratie van mij uit later komt het er soms uit. Die dagen lijken uren, gewoon omdat ik niet anders doe dan piekeren en op de tippen van mijn tenen lopen. Ik wil hem helpen en vraag dan teveel waardoor hij lastig wordt en zich nog meer afsluit. Ikzelf ben enorm onzeker en dat heeft daar dan natuurlijk ook invloed op. Ik denk dat het aan mij ligt, dat hij onze relatie niet meer ziet zitten en dat niet durft te zeggen, dat hij iemand anders heeft. Pfff, als ik dat hier nu lees klinkt het allemaal belachelijk maar op die momenten is het gewoon klote. Is er nog iemand die ervaring heeft met een stille partner of er zelf een is en die mij tips kan geven. Ook over mijn onzekerheid mogen er reacties komen hoor.
Liefs
Bepsken
woensdag 28 september 2011 om 10:11
Praat er eens met hem over als hij niet in een dip zit, vertel wat zijn gedrag met jou doet en hoe je je daaronder voelt.
Mijn man had dit heel erg, en ik trok het me ook erg aan. Praten op zo'n moment werkt averechts. Nu hebben we de afspraak dat als hij weer een dipje heeft, hij dat even zegt en dan zijn eigen plan trekt. Gaat ie boven een computerspelletje doen ofzo. Prima. Maar niet in mijn blikveld zitten chagrijnen en alles op mij afreageren, dat pik ik niet meer. Dat heeft ie nu ook wel door, en zoals het nu gaat gaat het. Is nog steeds niet leuk, die dips, maar ja.
Wat is er in zijn verleden gebeurt dan, dat hij daar zo mee bezig is? En heeft huj daar prof hulp bij?
Mijn man had dit heel erg, en ik trok het me ook erg aan. Praten op zo'n moment werkt averechts. Nu hebben we de afspraak dat als hij weer een dipje heeft, hij dat even zegt en dan zijn eigen plan trekt. Gaat ie boven een computerspelletje doen ofzo. Prima. Maar niet in mijn blikveld zitten chagrijnen en alles op mij afreageren, dat pik ik niet meer. Dat heeft ie nu ook wel door, en zoals het nu gaat gaat het. Is nog steeds niet leuk, die dips, maar ja.
Wat is er in zijn verleden gebeurt dan, dat hij daar zo mee bezig is? En heeft huj daar prof hulp bij?
woensdag 28 september 2011 om 10:18
Wat herkenbaar... Dat het je aantrekt is niet zo gek, als je het aan iemand ziet en hij verteld maar niets. Denk dat iedere vrouw daar moeilijk tegen kan. Je ziet dat er wat is maar je kunt niet helpen.
Ik spreek mijn vriend gewoon aan als hij zo'n dip heeft. Dat hij er over mag praten als hij dat wil. Dan komt er uit dat hij 'niet wil zeuren'. Ik zeg dan altijd dat ik liever heb dat hij wat zegt dan dat ik hem niet kan helpen omdat ik niet weet wat.
Verder probeer ik wel eens te denken aan het boek 'Mannen komen van Mars, vrouwen van Venus', daar staat ook genoeg in dat mannen meer hun eigen plan trekken als er wat speelt, terwijl vrouwen het meer 'out of the open' willen hebben. Niet dat ik mijn leven leef volgens dat boek, maar soms bedenk ik me dan: 'oh ja, hij heeft even zelf tijd nodig', net als dat je dat zelf soms wilt.
Ik spreek mijn vriend gewoon aan als hij zo'n dip heeft. Dat hij er over mag praten als hij dat wil. Dan komt er uit dat hij 'niet wil zeuren'. Ik zeg dan altijd dat ik liever heb dat hij wat zegt dan dat ik hem niet kan helpen omdat ik niet weet wat.
Verder probeer ik wel eens te denken aan het boek 'Mannen komen van Mars, vrouwen van Venus', daar staat ook genoeg in dat mannen meer hun eigen plan trekken als er wat speelt, terwijl vrouwen het meer 'out of the open' willen hebben. Niet dat ik mijn leven leef volgens dat boek, maar soms bedenk ik me dan: 'oh ja, hij heeft even zelf tijd nodig', net als dat je dat zelf soms wilt.
woensdag 28 september 2011 om 10:21
Ja, ik wil hem inderdaad te hard helpen. Wat een tegendraads effect heeft. Ik denk dat ik inderdaad maar eens moet leren om hem dan gerust te laten en mezelf bezig te houden. Want dan komt hij wel altijd met hangende pootjes af. Wel moeilijk hee want dan gaat mijn eigen kop weer malen.
Twee weken terug bv. had hij nood aan rust en die kon hij niet vinden en dan hebben we besloten dat ik een paar daagjes terug thuis zou gaan slapen. Maar na een dag smeekte hij mij al weer om terug te komen. De volgende dagen gingen zo goed. En nu ineens weer terug bij af. Gisteren heb ik hem gezegd dak terug wil naar de dagen van toen en hij zei dat dat wel zou komen.
Hij heeft wel professionele hulp ja, maar dat is nog maar sinds kort en ik merk dat hij daar ook nog lang niet alles zegt.
Twee weken terug bv. had hij nood aan rust en die kon hij niet vinden en dan hebben we besloten dat ik een paar daagjes terug thuis zou gaan slapen. Maar na een dag smeekte hij mij al weer om terug te komen. De volgende dagen gingen zo goed. En nu ineens weer terug bij af. Gisteren heb ik hem gezegd dak terug wil naar de dagen van toen en hij zei dat dat wel zou komen.
Hij heeft wel professionele hulp ja, maar dat is nog maar sinds kort en ik merk dat hij daar ook nog lang niet alles zegt.
woensdag 28 september 2011 om 10:31
Ja, ik had zo'n stille partner. Door trauma's uit het verleden (burgeroorlog) etc. kon hij absoluut nergens over praten. Ook niet over ons of over ons (slechte) seksleven. Ik heb die relatie beëindigd, ik kan niet leven met iemand die mij niet deelgenoot wil of kan maken van zijn gevoelens en gedachten.
woensdag 28 september 2011 om 10:44
Ik heb inderdaad ook al wel gedacht dat we beiden nog niet klaar zijn voor een relatie maar ze is er nu en ik ben er voor de rest wel heel gelukkig in. Ik wil hem niet kwijt dus wil ik er het beste van maken. Ik geef wel toe dat het voor een groot deel ook aan mij ligt. Ik ben heel onzeker waardoor ik denk ik wel veel beslag op hem leg en hij is iemand die zijn rust nodig heeft. Ik ben wel in behandeling daarvoor hoor.
woensdag 28 september 2011 om 12:00
Pas heel erg op.....bij mij is het stuk gelopen op communiceren. Hij was ook een binnenvetter en ik probeerde te helpen door hem te laten praten. Wat dus niet lukte en uiteindelijk tegendraads werkte.
Wordt inderdaad geen hulpverlener. Ik heb die fout inmiddels twee keer gemaakt en het is me duur komen te staan.
Als hij issues heeft uit het verleden en hij wil daar liever niet met jou over praten, dan is het misschien verstandig dat hij met een hulpverlener gaat praten.
Maar of hij echt veranderen zal....vind ik moeilijk te zeggen. Mijn ervaringen zijn, denk ik, te gekleurd. Hij was niet bereid/in staat om dingen met mij te delen. Daarop liep het dus uiteindelijk stuk.
Wordt inderdaad geen hulpverlener. Ik heb die fout inmiddels twee keer gemaakt en het is me duur komen te staan.
Als hij issues heeft uit het verleden en hij wil daar liever niet met jou over praten, dan is het misschien verstandig dat hij met een hulpverlener gaat praten.
Maar of hij echt veranderen zal....vind ik moeilijk te zeggen. Mijn ervaringen zijn, denk ik, te gekleurd. Hij was niet bereid/in staat om dingen met mij te delen. Daarop liep het dus uiteindelijk stuk.
woensdag 28 september 2011 om 12:31
woensdag 28 september 2011 om 12:54
quote:Juf_achterbak schreef op 28 september 2011 @ 12:31:
Bij mij ook stukgelopen op (mis)communicatie, maar ik vind het wel makkelijk om een relatie te beeindigen, omdat je die ander niet zou begrijpen. Hoe moet je dat dan kunnen als die iemand niet over zijn gevoelens wil praten?
Lastig, ik heb geen advies, sorry.Communicatie in een relatie is zó belangrijk. Als dat deel wegvalt en de seks is ook niet wat het wezen moet (en er over praten lukt dan dus ook niet!), dan beëindig ik een relatie. Als iemand echt met jou verder wil, kan hij ook zelf aangeven hulp te willen zoeken voor zijn probleem. Alleen maar zeggen dat hij niet kan praten en evrder niets ondernemen....dat is ook makkelijk!
Bij mij ook stukgelopen op (mis)communicatie, maar ik vind het wel makkelijk om een relatie te beeindigen, omdat je die ander niet zou begrijpen. Hoe moet je dat dan kunnen als die iemand niet over zijn gevoelens wil praten?
Lastig, ik heb geen advies, sorry.Communicatie in een relatie is zó belangrijk. Als dat deel wegvalt en de seks is ook niet wat het wezen moet (en er over praten lukt dan dus ook niet!), dan beëindig ik een relatie. Als iemand echt met jou verder wil, kan hij ook zelf aangeven hulp te willen zoeken voor zijn probleem. Alleen maar zeggen dat hij niet kan praten en evrder niets ondernemen....dat is ook makkelijk!
woensdag 28 september 2011 om 19:13
quote:Nammma schreef op 28 september 2011 @ 12:54:
[...]
Communicatie in een relatie is zó belangrijk. Als dat deel wegvalt en de seks is ook niet wat het wezen moet (en er over praten lukt dan dus ook niet!), dan beëindig ik een relatie. Als iemand echt met jou verder wil, kan hij ook zelf aangeven hulp te willen zoeken voor zijn probleem. Alleen maar zeggen dat hij niet kan praten en evrder niets ondernemen....dat is ook makkelijk!Met de seks was niets mis na 5 jaar nog 3 a 4 keer in de week, tot de laatste week aan toe....... Mannen??? Ik begrijp ze inderdaad niet.
[...]
Communicatie in een relatie is zó belangrijk. Als dat deel wegvalt en de seks is ook niet wat het wezen moet (en er over praten lukt dan dus ook niet!), dan beëindig ik een relatie. Als iemand echt met jou verder wil, kan hij ook zelf aangeven hulp te willen zoeken voor zijn probleem. Alleen maar zeggen dat hij niet kan praten en evrder niets ondernemen....dat is ook makkelijk!Met de seks was niets mis na 5 jaar nog 3 a 4 keer in de week, tot de laatste week aan toe....... Mannen??? Ik begrijp ze inderdaad niet.
donderdag 29 september 2011 om 11:06
Hij is er wel aan aan het werken hoor. Gisteren nog bij zijn psych geweest en die heeft gezegd dat hij meer moet delen met mij. Zich meer moet overgeven. Ik verwacht niet dat dat nu van de ene op de andere dag zal veranderen maar als zij het hem af en toe zegt dan komt dat misschien stilletjes aan wel. Ik weet ondertussen ook wat er vroeger allemaal gebeurd is en dan is zijn reactie voor mij wel heel erg te begrijpen. 20 jaar gevangen in een huwelijk waar je constant wordt gecontroleerd en altijd de mond wordt gesnoerd, dat verklaart genoeg hee.
donderdag 29 september 2011 om 11:18
misschien heel bot, maar heb jij er wel eens bij stil gestaan dat je eigenlijk een beetje hetzelfde doet als zijn ex door aan hem te blijven trekken om jouw eigen onrust weg te willen hebben? Ook bij jou kan hij zo niet zichzelf zijn.
Geef hem een beetje ruimte.
Geef hem een beetje ruimte.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
