even ten einde raad....
woensdag 28 september 2011 om 15:05
Mijn vriend en ik zijn alweer 10 jaar bij elkaar. We waren aardig jong toen we bij elkaar kwamen en hebben flink wat meegemaakt. Ongeveer een jaar geleden is hij langzaamaan opgekrabbeld van een overspannenheid van ongeveer 3 jaar. Het was een zware periode voor beiden. In de tussentijd heeft hij contact gehad met een psychiater en die heeft hem enorm geholpen. Nu heeft hij een sinds begin dit jaar een nieuwe baan en heeft het hartstikke naar zijn zin zegt hij.
Ondertussen moet ik zeggen dat ik niets merk aan "verbetering". Hij zegt gelukkig te zijn met zijn nieuwe werk, maar hij is altijd moe en is ontzettend stil als ik thuis kom. Als ik vraag wat er aan de hand is dan zegt hij altijd "er is is niets joh" terwijl ik gewoon VOEL dat er iets is. Na tig keer vragen werd ie gek van me (terecht) en ben ik nu opgehouden met vragen. Ondanks dat er geen druk meer is, blijf ik dit gevoel houden, terwijl als we er bijv. s;avonds met een wijntje over praten hij wel weer aardig positief is. Als ik tijdens zo'n moment vraag of ie mss weer tegen het overspannen aan loopt of zo wordt hij alleen heel defensief en hou ik op.
Ook qua gevoelens naar mij toe weet ik het even niet meer. Ondertussen zegt hij altijd "zo gelukkig met mij te zijn" maar waarom communiceren we dan zo slecht. Om even een voorbeeld te geven: s'avonds komen we thuis, geven elkaar een kus, zeggen 30 min niets tegen elkaar maar koken wel samen (nou ja, staan samen in de keuken, haha). We gaan dan eten, hij valt in slaap. Ik ga vervolgens wat huishoudelijke klusjes doen, hij wordt na 1,5 uur weer wakker. Dan tv kijken en vrij snel naar bed. Een paar keer in de week gaat de tv wel uit en kletsen we gezellig maar als het om ons gaat, dan klapt ie dicht. En dan toch zeggen dat ie zo ontzettend gelukkig met me is, wat moet ik hier nou mee? Van de week nog aangegeven dat ik hier heel verdrietig van wordt, hij zegt dan dat het het laatste is wat hij wil en dat hij ook niet weet hoe het komt waarom hij geen zin heeft in seks en zo moe is de hele tijd. Als ik dan aangeef dat hij het wellicht anders kan doen of weer hulp zoeken wordt ie weer defensief, pfffffffffffffff..... Zit er nu flink aan te denken een pauze in te lassen, vind onze relatie echt niet meer leuk zo.
We zijn ook kort geleden op vakantie geweest samen en ook dat was niet veel beter. Ik zette hem ook teveel onder druk qua seks denk ik (voelde me heel onzeker), heb hem daarvoor ook mijn excuses aangeboden. Maar er komt maar geen verbetering. Wat moet ik nou doen? Wil hem ook graag steunen waar mogelijk, maar ik weet geloof ik niet meer hoe
Ondertussen moet ik zeggen dat ik niets merk aan "verbetering". Hij zegt gelukkig te zijn met zijn nieuwe werk, maar hij is altijd moe en is ontzettend stil als ik thuis kom. Als ik vraag wat er aan de hand is dan zegt hij altijd "er is is niets joh" terwijl ik gewoon VOEL dat er iets is. Na tig keer vragen werd ie gek van me (terecht) en ben ik nu opgehouden met vragen. Ondanks dat er geen druk meer is, blijf ik dit gevoel houden, terwijl als we er bijv. s;avonds met een wijntje over praten hij wel weer aardig positief is. Als ik tijdens zo'n moment vraag of ie mss weer tegen het overspannen aan loopt of zo wordt hij alleen heel defensief en hou ik op.
Ook qua gevoelens naar mij toe weet ik het even niet meer. Ondertussen zegt hij altijd "zo gelukkig met mij te zijn" maar waarom communiceren we dan zo slecht. Om even een voorbeeld te geven: s'avonds komen we thuis, geven elkaar een kus, zeggen 30 min niets tegen elkaar maar koken wel samen (nou ja, staan samen in de keuken, haha). We gaan dan eten, hij valt in slaap. Ik ga vervolgens wat huishoudelijke klusjes doen, hij wordt na 1,5 uur weer wakker. Dan tv kijken en vrij snel naar bed. Een paar keer in de week gaat de tv wel uit en kletsen we gezellig maar als het om ons gaat, dan klapt ie dicht. En dan toch zeggen dat ie zo ontzettend gelukkig met me is, wat moet ik hier nou mee? Van de week nog aangegeven dat ik hier heel verdrietig van wordt, hij zegt dan dat het het laatste is wat hij wil en dat hij ook niet weet hoe het komt waarom hij geen zin heeft in seks en zo moe is de hele tijd. Als ik dan aangeef dat hij het wellicht anders kan doen of weer hulp zoeken wordt ie weer defensief, pfffffffffffffff..... Zit er nu flink aan te denken een pauze in te lassen, vind onze relatie echt niet meer leuk zo.
We zijn ook kort geleden op vakantie geweest samen en ook dat was niet veel beter. Ik zette hem ook teveel onder druk qua seks denk ik (voelde me heel onzeker), heb hem daarvoor ook mijn excuses aangeboden. Maar er komt maar geen verbetering. Wat moet ik nou doen? Wil hem ook graag steunen waar mogelijk, maar ik weet geloof ik niet meer hoe
woensdag 28 september 2011 om 15:11
Bij je tweede alinea dacht ik 'hij gaat vreemd'.
Aan het einde van je derde alinea dacht ik 'jij eist teveel van hem. Je bent te opdringering met seks, vragen 'gaat het wel' en jouw kant met hem te delen.
Drie jaar is je partner down geweest, een burn out gehad. Dat is lang! En erg vervelend, een klap op zijn mannelijkheid..
Geef hem de tijd om weer in het patroon te komen van werken, opstaand, 's avonds met jou dingen doen. Maak het leuk, ga er zelf afentoe op uit, houd het voor jezelf leuk..
En vraag/eis zo min mogelijk met betrekking tot seks en wat er in zijn koppie omgaat. Hij komt er uiteindelijk wel mee..
Succes!
Nog een vraagje; waarom is hij gestopt bij de psychiater? Had hij het idee dat hij daar baat bij had? Had hij of jij het idee dat hij er klaar voor was om het weer zonder psychiater te doen?
Aan het einde van je derde alinea dacht ik 'jij eist teveel van hem. Je bent te opdringering met seks, vragen 'gaat het wel' en jouw kant met hem te delen.
Drie jaar is je partner down geweest, een burn out gehad. Dat is lang! En erg vervelend, een klap op zijn mannelijkheid..
Geef hem de tijd om weer in het patroon te komen van werken, opstaand, 's avonds met jou dingen doen. Maak het leuk, ga er zelf afentoe op uit, houd het voor jezelf leuk..
En vraag/eis zo min mogelijk met betrekking tot seks en wat er in zijn koppie omgaat. Hij komt er uiteindelijk wel mee..
Succes!
Nog een vraagje; waarom is hij gestopt bij de psychiater? Had hij het idee dat hij daar baat bij had? Had hij of jij het idee dat hij er klaar voor was om het weer zonder psychiater te doen?
woensdag 28 september 2011 om 15:11
Ik denk dat hij vindt dat je zeurt. Hij is net uit het dal gekrabbeld en jij praat hem er weer in.
Je bent niet zijn therapeut, maar zijn vriendin. Ga leuke dingen met hem doen, geniet van elkaar op de bank en probeer over koetjes en kalfjes te praten en miisschien is een pauze inderdaad geen gek idee als het allemaal niet werkt.
Je bent niet zijn therapeut, maar zijn vriendin. Ga leuke dingen met hem doen, geniet van elkaar op de bank en probeer over koetjes en kalfjes te praten en miisschien is een pauze inderdaad geen gek idee als het allemaal niet werkt.
woensdag 28 september 2011 om 15:14
Hij is niet altijd zo geweest, wel weet ik dat er manisch depressiviteit in de familie voorkomt. (vader en zus) Hij was altijd wel "passief" in dingen ondernemen en ook wel moe soms na het werk, maar het wordt alleen maar erger lijkt wel.
Gelukkig gebruikt hij geen anti-depressivia dat was niet nodig volgens de psych.
Gelukkig gebruikt hij geen anti-depressivia dat was niet nodig volgens de psych.
woensdag 28 september 2011 om 15:16
Ik denk ook dat hij vind dat ik zeur, daarom ben ik er ook mee opgehouden, haha... Toch wederom helemaal niets geen verbetering dat vind ik zo vreemd.
Wil graag leuke dingen met hem doen, (doen we ook maar vaak met anderen er bij.) maar ik ben altijd degene die alles organiseert. Daarnaast heeft hij niet altijd zin in leuke dingen: moe, we zien wel hoe het loopt. enz.
Wil graag leuke dingen met hem doen, (doen we ook maar vaak met anderen er bij.) maar ik ben altijd degene die alles organiseert. Daarnaast heeft hij niet altijd zin in leuke dingen: moe, we zien wel hoe het loopt. enz.
woensdag 28 september 2011 om 15:24
quote:Vrouwtje83 schreef op 28 september 2011 @ 15:05:
Ongeveer een jaar geleden is hij langzaamaan opgekrabbeld van een overspannenheid van ongeveer 3 jaar.
Nu heeft hij een sinds begin dit jaar een nieuwe baan en heeft het hartstikke naar zijn zin zegt hij.
Hij zegt gelukkig te zijn met zijn nieuwe werk, maar hij is altijd moe en is ontzettend stil als ik thuis kom. Als ik vraag wat er aan de hand is dan zegt hij altijd "er is is niets joh" terwijl ik gewoon VOEL dat er iets is.
Persoonlijk denk ik dat hij wel is opgekrabbeld na zijn overspannenheid. Maar het zal altijd een zwak punt blijven.
En zou het ook niet zo kunnen zijn dat hij het met zijn baan prima naar zijn zin heeft maar dat dat veel moeite voor hem kost. Dat hij daar behoorlijk moe van wordt. Blijkt ook wel dat hij na het eten even moet gaan rusten. En weinig praat. Dus best wel moe/uitgeput.
Denk niet dat hij geen/minder interesse in jou heeft. Dat zegt hij ook juist dat hij dol op je is en niet wil missen.
Misschien is het beter om hem niet elke keer 'uit te horen'. Waarschijnlijk is hij gewoon ontzettend moe van zijn baan.
Ongeveer een jaar geleden is hij langzaamaan opgekrabbeld van een overspannenheid van ongeveer 3 jaar.
Nu heeft hij een sinds begin dit jaar een nieuwe baan en heeft het hartstikke naar zijn zin zegt hij.
Hij zegt gelukkig te zijn met zijn nieuwe werk, maar hij is altijd moe en is ontzettend stil als ik thuis kom. Als ik vraag wat er aan de hand is dan zegt hij altijd "er is is niets joh" terwijl ik gewoon VOEL dat er iets is.
Persoonlijk denk ik dat hij wel is opgekrabbeld na zijn overspannenheid. Maar het zal altijd een zwak punt blijven.
En zou het ook niet zo kunnen zijn dat hij het met zijn baan prima naar zijn zin heeft maar dat dat veel moeite voor hem kost. Dat hij daar behoorlijk moe van wordt. Blijkt ook wel dat hij na het eten even moet gaan rusten. En weinig praat. Dus best wel moe/uitgeput.
Denk niet dat hij geen/minder interesse in jou heeft. Dat zegt hij ook juist dat hij dol op je is en niet wil missen.
Misschien is het beter om hem niet elke keer 'uit te horen'. Waarschijnlijk is hij gewoon ontzettend moe van zijn baan.
woensdag 28 september 2011 om 15:30
Wat ik alleen niet begrijp is dat hij zegt dat zijn baan hem "zoveel rust geeft" ik vraag me daarom af hoe het komt dat hij zo ontzettend moe is? Ik ben idd al aan het stoppen met uithoren, denk ook dat dit beter is. Alleen weet ik zelf niet hoe lang ik dit ga volhouden aangezien dit al zo een lange tijd duurt.
Bij vrienden doet hij bijv. alsof er niets aan de hand is en gedraagt zich altijd ontzettend enthousiast: zo een leuke vakantie gehad,heb zo een toprelatie, enz. Waarom laat ie dat niet aan MIJ blijken?
Bij vrienden doet hij bijv. alsof er niets aan de hand is en gedraagt zich altijd ontzettend enthousiast: zo een leuke vakantie gehad,heb zo een toprelatie, enz. Waarom laat ie dat niet aan MIJ blijken?
woensdag 28 september 2011 om 15:49
Ik heb in mijn familie ook twee mensen die een burn-out (zwaar overspannen) hebben gehad. Ook die zijn er weer bovenop gekomen.
Feit is wel dat ook zij daar toch wel gevoelig voor blijven. Dus teveel druk kunnen ze eigenlijk niet goed hebben. Dus te veel werk, te veel drukte, te veel gepraat. Het is allemaal vermoeiend.
En het klinkt voor jou natuurlijk niet leuk. Jullie zijn jong en je wil graag genieten en uit het leven halen wat er in zit.
Ik denk toch dat je je er in moet berusten dat je vriend het op sommige momenten niet trekt. Dat is voor hem ook vervelend want eigenlijk wil hij ook meer actie in zijn leven.
Zijn lichaam trekt het echter niet.
Betrek het niet teveel op jezelf. Het ligt niet aan jou.
Ga daar in ieder geval niet aan twijfelen.
Feit is wel dat ook zij daar toch wel gevoelig voor blijven. Dus teveel druk kunnen ze eigenlijk niet goed hebben. Dus te veel werk, te veel drukte, te veel gepraat. Het is allemaal vermoeiend.
En het klinkt voor jou natuurlijk niet leuk. Jullie zijn jong en je wil graag genieten en uit het leven halen wat er in zit.
Ik denk toch dat je je er in moet berusten dat je vriend het op sommige momenten niet trekt. Dat is voor hem ook vervelend want eigenlijk wil hij ook meer actie in zijn leven.
Zijn lichaam trekt het echter niet.
Betrek het niet teveel op jezelf. Het ligt niet aan jou.
Ga daar in ieder geval niet aan twijfelen.
woensdag 28 september 2011 om 16:06
quote:Vrouwtje83 schreef op 28 september 2011 @ 15:45:
Heb ik ook al tegen hem gezegd, maar zodra ik de deur uitloop (om bijv af wassen) dan is het liggen en hij is vertrokken, haha...Dan kunnen jullie voortaan beter gezellig samen afwassen! De een wassen, de ander drogen. Heb je nog tijd om over van alles en nog wat te kletsen ook.
Heb ik ook al tegen hem gezegd, maar zodra ik de deur uitloop (om bijv af wassen) dan is het liggen en hij is vertrokken, haha...Dan kunnen jullie voortaan beter gezellig samen afwassen! De een wassen, de ander drogen. Heb je nog tijd om over van alles en nog wat te kletsen ook.
woensdag 28 september 2011 om 16:09
woensdag 28 september 2011 om 16:25
Laat het los. Je verwacht te snel te veel.
Hij is blij omdat het nu beter met hem gaat, maar jij vindt van niet.
Oftewel: je hebt eisen waaraan een gelukkige vriend moet voldoen.
Bel een vriendin, doe met haar de dingen die je met hem mist en hou op met op hem letten. Geloof hem.
Hij is blij omdat het nu beter met hem gaat, maar jij vindt van niet.
Oftewel: je hebt eisen waaraan een gelukkige vriend moet voldoen.
Bel een vriendin, doe met haar de dingen die je met hem mist en hou op met op hem letten. Geloof hem.
For what do we live, but to serve as sport for our neighbours, and laugh at them in our turn?
woensdag 28 september 2011 om 17:25
Quote: Een paar keer in de week gaat de tv wel uit en kletsen we gezellig maar als het om ons gaat, dan klapt ie dicht.
Waarom wil je dan zo graag over jullie praten? Misschien maak je zo wel een probleem waar er geen is. Kun je niet gewoon gezellig praten tijdens het koken en op de bank?
Zoals ik het begrijp, kom jij met problemen en bied je hem daar oplossingen voor aan. Daar zou ik ook wel moe van worden.
Waarom wil je dan zo graag over jullie praten? Misschien maak je zo wel een probleem waar er geen is. Kun je niet gewoon gezellig praten tijdens het koken en op de bank?
Zoals ik het begrijp, kom jij met problemen en bied je hem daar oplossingen voor aan. Daar zou ik ook wel moe van worden.
Ga in therapie!
woensdag 28 september 2011 om 19:31
quote:dubiootje schreef op 28 september 2011 @ 17:25:
Quote: Een paar keer in de week gaat de tv wel uit en kletsen we gezellig maar als het om ons gaat, dan klapt ie dicht.
Waarom wil je dan zo graag over jullie praten? Misschien maak je zo wel een probleem waar er geen is. Kun je niet gewoon gezellig praten tijdens het koken en op de bank?
Zoals ik het begrijp, kom jij met problemen en bied je hem daar oplossingen voor aan. Daar zou ik ook wel moe van worden.Ja...
Quote: Een paar keer in de week gaat de tv wel uit en kletsen we gezellig maar als het om ons gaat, dan klapt ie dicht.
Waarom wil je dan zo graag over jullie praten? Misschien maak je zo wel een probleem waar er geen is. Kun je niet gewoon gezellig praten tijdens het koken en op de bank?
Zoals ik het begrijp, kom jij met problemen en bied je hem daar oplossingen voor aan. Daar zou ik ook wel moe van worden.Ja...
donderdag 29 september 2011 om 05:07
Ik kan me goed voorstellen dat het je frustreert.
Het is opzich wel enigzins logisch dat ie bij anderen enthousiast doet over z'n relatie enzo, je gaat bij anderen toch niet snel 'de vuile was' buiten hangen.
Ik zou wat hier al wordt geopperd het even laten, en met anderen dingen gaan doen.
Als je met hem iets leuks wil gaan doen zou ik het vragen als 'zullen we overmorgen iets leuks gaan doen? Waar heb jij zin in? Regel jij dan dat, doe ik dit?' zodat jij ook niet alleen alles aan het organiseren bent.
Misschien eens vragen of 'ie het niet vervelend vind dat 'ie altijd zo moe is, en of ie er niet iets aan wil doen... Als hij hierop ontkennend reageert dan ook niet doorzagen.
Je zou hem ook kunnen zeggen hoe je je voelt, waar je tegenaanloopt. 'Ik vind het jammer dat je vaak zo moe bent, dat je niet zoveel energie hebt om leuke dingen te gaan doen' ik noem maar wat. Maak duidelijk dat je dat hem slechts wil zeggen, en dat hij maar moet kijken wat hij er verder mee doet. Dus het hem zéggen, en niet vragen naar het waarom en oplossingen bedenken voor problemen die hij wellicht helemaal niet ervaart.
Het is opzich wel enigzins logisch dat ie bij anderen enthousiast doet over z'n relatie enzo, je gaat bij anderen toch niet snel 'de vuile was' buiten hangen.
Ik zou wat hier al wordt geopperd het even laten, en met anderen dingen gaan doen.
Als je met hem iets leuks wil gaan doen zou ik het vragen als 'zullen we overmorgen iets leuks gaan doen? Waar heb jij zin in? Regel jij dan dat, doe ik dit?' zodat jij ook niet alleen alles aan het organiseren bent.
Misschien eens vragen of 'ie het niet vervelend vind dat 'ie altijd zo moe is, en of ie er niet iets aan wil doen... Als hij hierop ontkennend reageert dan ook niet doorzagen.
Je zou hem ook kunnen zeggen hoe je je voelt, waar je tegenaanloopt. 'Ik vind het jammer dat je vaak zo moe bent, dat je niet zoveel energie hebt om leuke dingen te gaan doen' ik noem maar wat. Maak duidelijk dat je dat hem slechts wil zeggen, en dat hij maar moet kijken wat hij er verder mee doet. Dus het hem zéggen, en niet vragen naar het waarom en oplossingen bedenken voor problemen die hij wellicht helemaal niet ervaart.
Im the root of all thats evil but you can call me cookie
donderdag 29 september 2011 om 08:26
Gisteren wel een goede avond gehad eigenlijk. Lekker even gesport, goed om de frustraties even te uiten. Eenmaal thuis lekker samen wijntje gedronken en een filmpje gekeken.... Daarna tv uit en heeft ie me weer de liefde verklaard: wil je nooit meer, blijf echt altijd bij jou.. (hebben jullie al een teiltje nodig, haha... ) Het komt wel goed, ik ben nu degene die niet zo moet zeiken, zoals al meerdere hier aan geven...
Het is gewoon soms lastig, ik ben echt zo een analyseer-kip, dat moet ik laten... Dank voor jullie lieve reacties echt veel aan gehad!
Het is gewoon soms lastig, ik ben echt zo een analyseer-kip, dat moet ik laten... Dank voor jullie lieve reacties echt veel aan gehad!
donderdag 29 september 2011 om 08:57
Mooi zo! Soms krijg je de bevestiging zonder te zoeken (en nog sneller ook)
Misschien is je vriend gewoon iemand die zijn rust wil als hij uit zijn werk komt en de emoties van de dag in zichzelf verwerkt. Hij komt vanzelf wel uit zijn schulp als hij daar behoefte aan heeft, dat blijkt.
Misschien is je vriend gewoon iemand die zijn rust wil als hij uit zijn werk komt en de emoties van de dag in zichzelf verwerkt. Hij komt vanzelf wel uit zijn schulp als hij daar behoefte aan heeft, dat blijkt.
Ga in therapie!