Psyche
alle pijlers
Optimisme en veerkracht - de val?
zaterdag 1 oktober 2011 om 12:51
Hoi allemaal,
Ben vandaag aan het nadenken over optimisme, positivisme en veerkracht. Reden daarvoor is natuurlijk mijn eigen situatie momenteel. Liefdesverdriet, dertigersdilemma, elkaar nog eens versterkend.
Als ik mezelf beschrijf, omschrijf ik mezelf als een optimistisch, positief en veerkrachtig persoon. Zit niet bij de pakken neer. Maar nu het laatste jaar vraag ik me af of ik het mezelf door die eigenschappen ook niet moeilijk maak.
Andere mensen hier meningen over - in tweede bericht zal ik mijn overwegingen schrijven, anders wordt de OP zo groot...
Ben vandaag aan het nadenken over optimisme, positivisme en veerkracht. Reden daarvoor is natuurlijk mijn eigen situatie momenteel. Liefdesverdriet, dertigersdilemma, elkaar nog eens versterkend.
Als ik mezelf beschrijf, omschrijf ik mezelf als een optimistisch, positief en veerkrachtig persoon. Zit niet bij de pakken neer. Maar nu het laatste jaar vraag ik me af of ik het mezelf door die eigenschappen ook niet moeilijk maak.
Andere mensen hier meningen over - in tweede bericht zal ik mijn overwegingen schrijven, anders wordt de OP zo groot...
zaterdag 1 oktober 2011 om 16:15
Idalee, ik ben ook bij psycholoog geweest. Heb echter in mijn eigen opleiding ook veel psychologie gehad, waardoor ik het idee heb (en psycholoog was het er ook wel mee eens) dat ik het allemaal wel weet. Haar oplossing was meer ontspannen, bijv. sporten danwel mediteren.
Verder is jouw gevoel van opstapeling heel herkenbaar. En dan komt het er in een keer uit. Vandaag was zo'n dag. Gaat nu overigens al weer stuk beter na stukje fietsen
Zie de toekomst weer zonnig in.
Hoe ga jij met dit opstapelen om? Sta je eerder stil nu?
En voel je vrij te posten, ik denk dat je inderdaad hetzelfde ervaart.
Rozestruik en Kier, ik ben inderdaad perfectionistisch en een controlefreak. Weet ook dat ik de wereld niet kan beheersen. Zit niet lang bij de pakken neer als iets niet lukt, en probeer het weer of op een andere manier. Eigenlijk is tot nu toe veel wel gelukt wat ik voor mezelf heb gesteld. En heb ik dat allemaal zelfstandig zonder veel hulp gehaald. Ik ben niet bang voor uitdagingen en als ik niet over de berg kom, dan ga ik er wel omheen...
Merk dat ik me misschien toch wel jaren te groot heb gehouden, altijd doorgegaan. Ik kon namelijk ook nooit huilen, maar dat heb ik dit jaar wel geleerd.
Lucht ook wel op. Het is er dan uit, en kan dan weer lachend vooruit.
Verder is jouw gevoel van opstapeling heel herkenbaar. En dan komt het er in een keer uit. Vandaag was zo'n dag. Gaat nu overigens al weer stuk beter na stukje fietsen
Zie de toekomst weer zonnig in.
Hoe ga jij met dit opstapelen om? Sta je eerder stil nu?
En voel je vrij te posten, ik denk dat je inderdaad hetzelfde ervaart.
Rozestruik en Kier, ik ben inderdaad perfectionistisch en een controlefreak. Weet ook dat ik de wereld niet kan beheersen. Zit niet lang bij de pakken neer als iets niet lukt, en probeer het weer of op een andere manier. Eigenlijk is tot nu toe veel wel gelukt wat ik voor mezelf heb gesteld. En heb ik dat allemaal zelfstandig zonder veel hulp gehaald. Ik ben niet bang voor uitdagingen en als ik niet over de berg kom, dan ga ik er wel omheen...
Merk dat ik me misschien toch wel jaren te groot heb gehouden, altijd doorgegaan. Ik kon namelijk ook nooit huilen, maar dat heb ik dit jaar wel geleerd.
Lucht ook wel op. Het is er dan uit, en kan dan weer lachend vooruit.
zaterdag 1 oktober 2011 om 16:40
Ben je optimistisch, of heb je allemaal overlevingsmechanismes opgebouwd? Hou je jezelf niet voor de gek door dingen te zeggen als 'alles komt goed' terwijl dat helemaal niet zo voelt?
Nee, ik denk het echt. Ik denk dat ik iemand ben bij wie het altijd wel goed komt. Is het niet linksom dan is het wel rechtsom. Hoef nergens de beste te zijn, of de rijkste of wat dan ook. Neem ook genoegen met minder. Kan mijn doelen ook aanpassen. Zal niet zwelgen in zelfmedelijden.
Overlevingsmechanisme klinkt als iets verstandelijks, maar ik denk niet dat mijn enthousiasme om iets aan te pakken verstandelijk is, zou misschien af en toe slimmer zijn om niet te doen...
Nee, ik denk het echt. Ik denk dat ik iemand ben bij wie het altijd wel goed komt. Is het niet linksom dan is het wel rechtsom. Hoef nergens de beste te zijn, of de rijkste of wat dan ook. Neem ook genoegen met minder. Kan mijn doelen ook aanpassen. Zal niet zwelgen in zelfmedelijden.
Overlevingsmechanisme klinkt als iets verstandelijks, maar ik denk niet dat mijn enthousiasme om iets aan te pakken verstandelijk is, zou misschien af en toe slimmer zijn om niet te doen...
zaterdag 1 oktober 2011 om 16:49
Princessetamtam, ben even over het masker aan het nadenken... Een masker is je anders voordoen dan je je voelt. Maar ik voel me echt optimistisch en goed, iedere keer weer. Optimisme zal lijden tot minder ervaren van klachten, terwijl bij nadruk op klachten de klachten alleen maar erger lijken, omdat je er op let.
En daarom Idalee heb ik nog contact, relatie is door externe omstandigheden over, niet gebrek door liefde, die is nog zo sterk, en ik heb het gevoel dat liefde uiteindelijk overwint, ik geloof in liefde, en gun hem daarom de kansen. Om zodra de omstandigheden verbeteren, toch weer verder te kunnen.
En daarom Idalee heb ik nog contact, relatie is door externe omstandigheden over, niet gebrek door liefde, die is nog zo sterk, en ik heb het gevoel dat liefde uiteindelijk overwint, ik geloof in liefde, en gun hem daarom de kansen. Om zodra de omstandigheden verbeteren, toch weer verder te kunnen.
zaterdag 1 oktober 2011 om 16:52
Polly, ben je niet 'gewoon' moe van het gegeven dat sommige dingen nú, op dit moment, niet lukken en je daarom even af en toe in zak en as zit?
Lijkt me vrij normaal dat je dan even je optimisme verliest, omdat je even geen weg meer ziet.
Maar voor alles gedlt, wat je al zei, links of rechtsom, het komt wel weer goed en okay.
Lijkt me vrij normaal dat je dan even je optimisme verliest, omdat je even geen weg meer ziet.
Maar voor alles gedlt, wat je al zei, links of rechtsom, het komt wel weer goed en okay.
zaterdag 1 oktober 2011 om 16:54
idalee had het over een masker, polly, en ik vind het een treffend beeld, gezien mijn ervaringen met mijn oma.
maar goed je laatste bericht doet me wel inzien dat jij dingen misschien anders/beter/mooier ziet als ze zijn, je ziet kansen in de relatie met je ex weer te laten opbloeien terwijl je zo wel blijft hangen in het verleden, als je hem loslaat kun je verder, zo kun je over jaren nog hoop zien in kleine dingen maar toch geen relatie hebben, niet dat dat zaligmakend is natuurlijk.
maar goed je laatste bericht doet me wel inzien dat jij dingen misschien anders/beter/mooier ziet als ze zijn, je ziet kansen in de relatie met je ex weer te laten opbloeien terwijl je zo wel blijft hangen in het verleden, als je hem loslaat kun je verder, zo kun je over jaren nog hoop zien in kleine dingen maar toch geen relatie hebben, niet dat dat zaligmakend is natuurlijk.
zaterdag 1 oktober 2011 om 17:00
Denk dat dat loslaten een ander probleem heeft.
In relatie was ik de optimist, en hij de pessimist.
Hij zag een moeilijkheid, en ik trok hem er overheen.
De externe problemen nu zie ik dan ook nu weer niet als een groot probleem, hij wel. En dat frustreert me Tegenwerking in mijn optimisme en wilskracht...
Ik weet dat ik verder moet, ga ook wel verder.
Maar ik heb het inderdaad niet afgesloten.
Maar goed, het liefdesverdriet is een onderdeel.
In relatie was ik de optimist, en hij de pessimist.
Hij zag een moeilijkheid, en ik trok hem er overheen.
De externe problemen nu zie ik dan ook nu weer niet als een groot probleem, hij wel. En dat frustreert me Tegenwerking in mijn optimisme en wilskracht...
Ik weet dat ik verder moet, ga ook wel verder.
Maar ik heb het inderdaad niet afgesloten.
Maar goed, het liefdesverdriet is een onderdeel.
zaterdag 1 oktober 2011 om 17:09
Eigenlijk klink ik wel een beetje als een dictator...
Dat hij mijn optimisme niet moet tegenwerken...
Princesse, ik weet dat het liefdesverdriet opvallend is. Het is hetgene geweest wat me met mijn neus op de feiten heeft gedrukt, dat ik inderdaad altijd doorloop en ren en niet stilsta als het even niet zo goed gaat. Ik ben er ook nog teveel mee bezig. Mede omdat dit toch ook echt mijn dertigers dilemma heeft ontketend. Er wordt veel gevraagd van een vrouw.
Dat hij mijn optimisme niet moet tegenwerken...
Princesse, ik weet dat het liefdesverdriet opvallend is. Het is hetgene geweest wat me met mijn neus op de feiten heeft gedrukt, dat ik inderdaad altijd doorloop en ren en niet stilsta als het even niet zo goed gaat. Ik ben er ook nog teveel mee bezig. Mede omdat dit toch ook echt mijn dertigers dilemma heeft ontketend. Er wordt veel gevraagd van een vrouw.
zaterdag 1 oktober 2011 om 17:09
@Polly: volgens mij ken je jezelf heel goed. WOW. Ik herken me trouwens in jouw verhaal. Je kunt waarschijnlijk veel aan, alleen moet je nu wel je verdriet in acht nemen. Je kunt nu (heel eventjes) niet op de oude voet verder omdat je energie nu gaat naar verdriet. Als je dan wel op de oude voet verder gaat heb je kans dat je op je restenergie gaat verder leven. Maar volgens mij schrijf je dat zelf ook.
En inderdaad dat ontspannen kan zorgen dat je draaglast weer groter wordt, waardoor je energie weer op zijn oude niveau komt...
En inderdaad dat ontspannen kan zorgen dat je draaglast weer groter wordt, waardoor je energie weer op zijn oude niveau komt...
zaterdag 1 oktober 2011 om 17:14
zaterdag 1 oktober 2011 om 19:07
Ik heb zo mijn bedenkingen bij je post omdat ik ook zo was. Ik heb niet alle reacties gelezen overigens.
Natuurlijk optimisme is goed maar dat wil niet zeggen dat negatieve gevoelens er niet mogen zijn. Je relatie is anders gelopen dan je verwachtte dat is zuur en daar moet je echt door heen. Schreeuwen, huilen, vloeken en boos zijn. Ik zeg dit omdat ik zoals gezegd wat van mijzelf herken in je post. Voor mij was boos zijn een zwakte en verdrietig zijn blokkeerde me en zorgde er voor dat ik niet door kon zetten. Gevoelens dus aan de kant zetten en doorgaan.Dat is dus niet vol te houden (ik heb het iig niet gered), die emoties zitten in je opgeslagen en moeten verwerkt worden, je moet er door heen of het nou van 25 jaar geleden is of van nu. Het positieve aan dit verhaal is dat je er evenwichtiger uitkomt.
Ontspannen en rust is zeker aan te raden (yoga en meditatie). Ook alternatieve geneeswijzen die je helpen om in contact te komen met je lichaam en je gevoelens kunnen helpen.
Natuurlijk optimisme is goed maar dat wil niet zeggen dat negatieve gevoelens er niet mogen zijn. Je relatie is anders gelopen dan je verwachtte dat is zuur en daar moet je echt door heen. Schreeuwen, huilen, vloeken en boos zijn. Ik zeg dit omdat ik zoals gezegd wat van mijzelf herken in je post. Voor mij was boos zijn een zwakte en verdrietig zijn blokkeerde me en zorgde er voor dat ik niet door kon zetten. Gevoelens dus aan de kant zetten en doorgaan.Dat is dus niet vol te houden (ik heb het iig niet gered), die emoties zitten in je opgeslagen en moeten verwerkt worden, je moet er door heen of het nou van 25 jaar geleden is of van nu. Het positieve aan dit verhaal is dat je er evenwichtiger uitkomt.
Ontspannen en rust is zeker aan te raden (yoga en meditatie). Ook alternatieve geneeswijzen die je helpen om in contact te komen met je lichaam en je gevoelens kunnen helpen.
zaterdag 1 oktober 2011 om 19:23
Amy, bedankt voor het delen van je eigen ervaring. Ik hou me inderdaad de laatste tijd groter dan dat ik me voel. Merk dat ik veel bevestiging nodig heb, meer dan dat ik normaal nodig heb.
Yoga lukt me niet, past niet bij me, heb ik in verleden al geprobeerd. Mediteren doe ik wel, maar merk dat ik heel erg afgeleid ben, mijn gedachtes blijven rondzwermen.
Yoga lukt me niet, past niet bij me, heb ik in verleden al geprobeerd. Mediteren doe ik wel, maar merk dat ik heel erg afgeleid ben, mijn gedachtes blijven rondzwermen.
zaterdag 1 oktober 2011 om 19:29
quote:PoIIy schreef op 01 oktober 2011 @ 12:51:
Als ik mezelf beschrijf, omschrijf ik mezelf als een optimistisch, positief en veerkrachtig persoon. Zit niet bij de pakken neer. Maar nu het laatste jaar vraag ik me af of ik het mezelf door die eigenschappen ook niet moeilijk maak.
werk aan je basis levensfilosofie anders hebben deze termen geen wortels
just my 2 cts
Als ik mezelf beschrijf, omschrijf ik mezelf als een optimistisch, positief en veerkrachtig persoon. Zit niet bij de pakken neer. Maar nu het laatste jaar vraag ik me af of ik het mezelf door die eigenschappen ook niet moeilijk maak.
werk aan je basis levensfilosofie anders hebben deze termen geen wortels
just my 2 cts
zaterdag 1 oktober 2011 om 19:45
yoga en meditatie werken bij mij ook niet. Dan irriteer ik me alleen maar aan iedereen om me heen die zo zit te ontspannen terwijl ik daar onrustig zit ze zijn.
En toch MOET ik ook ontspannen.
Wat voor mij WEL werkt, en misschien voor jou ook:
* 's avonds gewoon een beetje tekenen, ook al kan ik het niet
* wandelingetje in het bos of door de buurt maken 's avonds, lekker binnen kijken bij iedereen haha
* met een stapel tijdschriften (en dan niet de pscyhologie haha) op de bank met kan thee
En toch MOET ik ook ontspannen.
Wat voor mij WEL werkt, en misschien voor jou ook:
* 's avonds gewoon een beetje tekenen, ook al kan ik het niet
* wandelingetje in het bos of door de buurt maken 's avonds, lekker binnen kijken bij iedereen haha
* met een stapel tijdschriften (en dan niet de pscyhologie haha) op de bank met kan thee
zaterdag 1 oktober 2011 om 19:55
mensen die een "basis" hebben van bijvoorbeeld een geloof blijken gelukkiger te zijn. Ik heb zelf een rationele filosofie op het geheel der dingen; maar die sluit niet vaak aan bij de meer spirituele aanpak van dit forum
Ik wil je dus niet "mijn denkkader" opdringen ook al weet ik hoeveel relativering, rust en geluk dit bied. Ik heb het idee dat mensen te vaak in hun psyche/gevoel blijven "hangen" en advies krijgen op het zelfde "niveau". M.a.w. het ene "gevoel" voor het andere "gevoel" willen inruilen.
Mensen met een "diepe overtuiging" die hen de weg wijst door het leven kunnen hier op terug vallen als zaken even niet gaan zoals ze voor ogen hebben.
Ik probeer je dus "zo waarde vrij mogelijk" te wijzen op een mogelijk richting om de diepere lagen van je bestaan te onderzoeken. Een bredere basis (filosofie) voor jezelf (en samen met je eventuele partner) formuleren geeft ruimte en ondersteuning bij een "emotionele rollercoaster"
just my 2 cts
Ik wil je dus niet "mijn denkkader" opdringen ook al weet ik hoeveel relativering, rust en geluk dit bied. Ik heb het idee dat mensen te vaak in hun psyche/gevoel blijven "hangen" en advies krijgen op het zelfde "niveau". M.a.w. het ene "gevoel" voor het andere "gevoel" willen inruilen.
Mensen met een "diepe overtuiging" die hen de weg wijst door het leven kunnen hier op terug vallen als zaken even niet gaan zoals ze voor ogen hebben.
Ik probeer je dus "zo waarde vrij mogelijk" te wijzen op een mogelijk richting om de diepere lagen van je bestaan te onderzoeken. Een bredere basis (filosofie) voor jezelf (en samen met je eventuele partner) formuleren geeft ruimte en ondersteuning bij een "emotionele rollercoaster"
just my 2 cts
zaterdag 1 oktober 2011 om 20:17
Kus: ik vind het heerlijk om bijvoorbeeld op tafel wat water te leggen, en dan met mijn vinger daar tekeningen van te maken. En wind of kou langs mijn hoofd.
RC: Dat is inderdaad een basis waarmee ik niet opgegroeid ben. Ik mis dat aan de ene kant wel een beetje. Ik kan niet echt terugvallen op de gedachte dat dit zo bedoelt zou zijn en dat het een betekenis kan hebben.
En natuurlijk heb ik wel een ander soort basis, de basis die je van je ouders meekrijgt, maar ergens blijk ik een emotioneler mens te zijn dan dat mijn ouders zijn, waardoor die basis niet helemaal aansluit...
RC: Dat is inderdaad een basis waarmee ik niet opgegroeid ben. Ik mis dat aan de ene kant wel een beetje. Ik kan niet echt terugvallen op de gedachte dat dit zo bedoelt zou zijn en dat het een betekenis kan hebben.
En natuurlijk heb ik wel een ander soort basis, de basis die je van je ouders meekrijgt, maar ergens blijk ik een emotioneler mens te zijn dan dat mijn ouders zijn, waardoor die basis niet helemaal aansluit...
zaterdag 1 oktober 2011 om 20:38
in mijn ogen heb je dan al een enorme voorsprong op de rest
geen "spirituele ballast" uit je jeugd. Het feit dat het leven geen doel heeft schept alleen maar meer ruimte. Zoals gezegd ik heb geen behoefte om mensen te bekeren; maar als je een beetje rationele blik hebt en je zoekt in de wetenschap val je van de ene in de andere verbazing (duik in de boeken ! ). Pas schaal, tijd, en niveau aan en je kunt met een beetje training dwars door zaken heen kijken. Je kunt letterlijk de kijk op de werkelijkheid aanpassen. Emoties beleven in hun moleculaire dans i.p.v hun psychische dwangbuis. Als je dan t.z.t een partner treft met wie je dit ook nog rationeel kunt delen; dus niet (meer) samen in de "traditionele emotionele" valkuilen trapt, gaat er echt een wereld voor je open. Dit wens ik iedereen toe.......
geen "spirituele ballast" uit je jeugd. Het feit dat het leven geen doel heeft schept alleen maar meer ruimte. Zoals gezegd ik heb geen behoefte om mensen te bekeren; maar als je een beetje rationele blik hebt en je zoekt in de wetenschap val je van de ene in de andere verbazing (duik in de boeken ! ). Pas schaal, tijd, en niveau aan en je kunt met een beetje training dwars door zaken heen kijken. Je kunt letterlijk de kijk op de werkelijkheid aanpassen. Emoties beleven in hun moleculaire dans i.p.v hun psychische dwangbuis. Als je dan t.z.t een partner treft met wie je dit ook nog rationeel kunt delen; dus niet (meer) samen in de "traditionele emotionele" valkuilen trapt, gaat er echt een wereld voor je open. Dit wens ik iedereen toe.......
zaterdag 1 oktober 2011 om 20:52
Kus: die tekeningen zijn ook zo weg, dus dan maakt het niet uit dat je niet kan tekenen 
RC: nu ben ik toch wel benieuwd wat je zelf volgt... Het is een openbaar forum, dus vertel Ik ben wetenschappelijk opgeleid, dus kan door mooie verhaaltjes heenkijken...
Ik vind traditionele emotionele valkuil om mijn verbroken relatie te beschrijven overigens te kort door de bocht. Iedereen zou moeite hebben in onze situatie, alleen een echte optimistenpaar zou het redden - en wij waren helaas een optimist en een pessimist...
RC: nu ben ik toch wel benieuwd wat je zelf volgt... Het is een openbaar forum, dus vertel Ik ben wetenschappelijk opgeleid, dus kan door mooie verhaaltjes heenkijken...
Ik vind traditionele emotionele valkuil om mijn verbroken relatie te beschrijven overigens te kort door de bocht. Iedereen zou moeite hebben in onze situatie, alleen een echte optimistenpaar zou het redden - en wij waren helaas een optimist en een pessimist...
zaterdag 1 oktober 2011 om 21:49
kwantumfysica is niet nodig, Je hebt heel CERN nodig om er wat van los te schieten en uitgaan van meerdere dimensies hoeft ook niet. Een atomaire basis lijkt mij al meer dan voldoende. Kader genoeg vanaf de Big Bang lijkt me
De onderdompeling in deze schoonheid is voor mij genoeg; zeker als je ziet wat er nog allemaal voor ons in het verschiet ligt. Je kunt nu al een blik werpen op de aanstormende toekomst. Een toekomst zonder de rolpatronen en met emotionele bevrijding. Androgyn denken en elkaar dus in de ratio aanspreken. Een pessimistische houding heeft dan primair een een moleculaire basis en dient op (termijn) wellicht met directe nano-interventie aangepakt te worden. Het is wellicht nu niet iedereen gegeven zich er uit te denken. Dat de stand der techniek ons dit nu nog niet bied is spijtig. In je specifieke voorbeeld heb je dan ook wellicht gewoon pech gehad; en dit plaats je dan ook in de evolutionaire toevalligheden van het leven.
Maar bij een volgende partner zou je dus rationeel dit soort zaken in het begin van een relatie kunnen ondervangen. Mijn partner en ik spreken elkaar altijd aan in de ratio. Samen een gevoel delen is heerlijk; maar vormen voor de wezenlijke zaken in de relatie niet de basis.
Elkaar in deze basis herkennen bij de start en hier op voortbouwen; maakt dat je dus logisch gezien elkaar geen pijn kunt doen. Wel pijn hebben bij tegenslag natuurlijk; maar niets dat je elkaar aandoet.
Maar ook in een fase die je alleen beleeft bied de verwondering van de wetenschap zoveel uitdaging en aanknopingspunten dat je een rationeel-optimisme krijgt waarmee je een vrolijke basishouding hebt. Ik kom letterlijk tijd tekort om alle fantastische ontwikkelingen bij te houden en de basis uit te breiden. Daarnaast kun je naar behoefte ook rationeel plaatsen selecteren waar de kans op een gelijkgestemde (partner) te treffen het grootst is.
De onderdompeling in deze schoonheid is voor mij genoeg; zeker als je ziet wat er nog allemaal voor ons in het verschiet ligt. Je kunt nu al een blik werpen op de aanstormende toekomst. Een toekomst zonder de rolpatronen en met emotionele bevrijding. Androgyn denken en elkaar dus in de ratio aanspreken. Een pessimistische houding heeft dan primair een een moleculaire basis en dient op (termijn) wellicht met directe nano-interventie aangepakt te worden. Het is wellicht nu niet iedereen gegeven zich er uit te denken. Dat de stand der techniek ons dit nu nog niet bied is spijtig. In je specifieke voorbeeld heb je dan ook wellicht gewoon pech gehad; en dit plaats je dan ook in de evolutionaire toevalligheden van het leven.
Maar bij een volgende partner zou je dus rationeel dit soort zaken in het begin van een relatie kunnen ondervangen. Mijn partner en ik spreken elkaar altijd aan in de ratio. Samen een gevoel delen is heerlijk; maar vormen voor de wezenlijke zaken in de relatie niet de basis.
Elkaar in deze basis herkennen bij de start en hier op voortbouwen; maakt dat je dus logisch gezien elkaar geen pijn kunt doen. Wel pijn hebben bij tegenslag natuurlijk; maar niets dat je elkaar aandoet.
Maar ook in een fase die je alleen beleeft bied de verwondering van de wetenschap zoveel uitdaging en aanknopingspunten dat je een rationeel-optimisme krijgt waarmee je een vrolijke basishouding hebt. Ik kom letterlijk tijd tekort om alle fantastische ontwikkelingen bij te houden en de basis uit te breiden. Daarnaast kun je naar behoefte ook rationeel plaatsen selecteren waar de kans op een gelijkgestemde (partner) te treffen het grootst is.
zaterdag 1 oktober 2011 om 22:15
Toch is het dubbel RC. Jij gaat dan nu niet verder dan de atomen.
Maar is het niet dat er in deze "basis levensfilosofie" er vanuit wordt gegaan dat je omdat het deeltjes zijn je de deeltjes door gedachtes kan rangschikken? En dat je eigen houding van belang is hoe die atomen/elektronen/quarks zich rangschikken. En dat daar ook optimisme en positivisme zich uiten in een voor jou positieve rangschikking?
Dat je dus eigenlijk je eigen geluk probeert te creeeren door geluk te ervaren?
Snap dan alleen niet hoe je de androgyne maatschappij als toekomstbeeld ziet, moet dan niet een groot deel van de wereld dat willen? Want dat is een grote verandering.
Kijk maar naar alle hoogopgeleide vrouwen nu, we denken dat we gelijk zijn aan de mannen, maar zijn dat nog lang niet. Verdienen minder, en als er kinderen komen komt het toch vooral op de vrouw neer...
En wat bedoel je met in ratio aanspreken?
Maar is het niet dat er in deze "basis levensfilosofie" er vanuit wordt gegaan dat je omdat het deeltjes zijn je de deeltjes door gedachtes kan rangschikken? En dat je eigen houding van belang is hoe die atomen/elektronen/quarks zich rangschikken. En dat daar ook optimisme en positivisme zich uiten in een voor jou positieve rangschikking?
Dat je dus eigenlijk je eigen geluk probeert te creeeren door geluk te ervaren?
Snap dan alleen niet hoe je de androgyne maatschappij als toekomstbeeld ziet, moet dan niet een groot deel van de wereld dat willen? Want dat is een grote verandering.
Kijk maar naar alle hoogopgeleide vrouwen nu, we denken dat we gelijk zijn aan de mannen, maar zijn dat nog lang niet. Verdienen minder, en als er kinderen komen komt het toch vooral op de vrouw neer...
En wat bedoel je met in ratio aanspreken?
