Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
zondag 9 oktober 2011 om 22:01
Ja herkenbaar, dat wakker worden en dan die ene seconde heerlijke onwetendheid.. En dan ineens weer BAM!
Wat ik niet herken is de scheiding uit willen stellen.
Toen het mij duidelijk was dat het hem ernst was ben ik daar zo snel mogelijk mee aan de slag gegaan.
Advocaat, notaris, bank.. een huis gekocht en daarvoor moest alles rond zijn.
Ik wilde zo snel mogelijk financeel en fiscaal los zijn van hem.
En had ik daar de energie voor?
Nee, absoluut niet, maar ben op de automatische piloot doorgegaan.
En ja, dat betekende dat we contact moesten hebben, dat we samen bij de advocaat zaten en dat die vroeg.. "dus in gezamelijk overleg besloten tot deze scheiding?"
Waar op ik op mijn tong moest bijten om vervolgens te zeggen dat dat zo was. Terwijl ik liever had gegild dat deze klootzak liever met die stoephoer verder ging dan met mij en de kinderen....
Maar ik verbeet me, ik wou er af, en wel zo snel mogelijk.
had me aan alle kanten ingelezen en had bijna iedere dag wel een afspraak met de een of andere instantie,of met mijn ex.
Juist het afhandelen van alle officiele zaken moest ik doen, op mijn tandvlees, maar ik deed het, ik kon niet anders.
Op 14 december waren alle goedgekeurde concepten klaar, en scheurde ik ermee naar de bank, notaris, makelaar etc.., de dag erna tekende ik mijn koopcontract en kreeg ik de sleutel.
Vrienden, vriendinnen hielpen me met schilderen etc.
Op 20 december verhuisde ik met heel veel hulp, en god wat heb ik gehuild die dag. Al die lieve mensen die ikea bouwpakketjes in elkaar zaten te knutselen... Die kroketten haalden tussen de middag, waarvan ik niet kon eten, de kilo's vlogen eraf..
Toen was het kerstvakantie en daar zat ik met mijn kinderen in mijn nieuwe ikeahuis.. Tweede kerstdag waren de kinderen bij ex, en heb ik de hele dag met de gordijnen dicht gehuild, maar wel in mijn eigen huis, op mijn eigen plek, die toen nog helemaal niet zo voelde.
Toen had ik rust, niet in mijn hoofd, maar wel om me heen...
Wat ik niet herken is de scheiding uit willen stellen.
Toen het mij duidelijk was dat het hem ernst was ben ik daar zo snel mogelijk mee aan de slag gegaan.
Advocaat, notaris, bank.. een huis gekocht en daarvoor moest alles rond zijn.
Ik wilde zo snel mogelijk financeel en fiscaal los zijn van hem.
En had ik daar de energie voor?
Nee, absoluut niet, maar ben op de automatische piloot doorgegaan.
En ja, dat betekende dat we contact moesten hebben, dat we samen bij de advocaat zaten en dat die vroeg.. "dus in gezamelijk overleg besloten tot deze scheiding?"
Waar op ik op mijn tong moest bijten om vervolgens te zeggen dat dat zo was. Terwijl ik liever had gegild dat deze klootzak liever met die stoephoer verder ging dan met mij en de kinderen....
Maar ik verbeet me, ik wou er af, en wel zo snel mogelijk.
had me aan alle kanten ingelezen en had bijna iedere dag wel een afspraak met de een of andere instantie,of met mijn ex.
Juist het afhandelen van alle officiele zaken moest ik doen, op mijn tandvlees, maar ik deed het, ik kon niet anders.
Op 14 december waren alle goedgekeurde concepten klaar, en scheurde ik ermee naar de bank, notaris, makelaar etc.., de dag erna tekende ik mijn koopcontract en kreeg ik de sleutel.
Vrienden, vriendinnen hielpen me met schilderen etc.
Op 20 december verhuisde ik met heel veel hulp, en god wat heb ik gehuild die dag. Al die lieve mensen die ikea bouwpakketjes in elkaar zaten te knutselen... Die kroketten haalden tussen de middag, waarvan ik niet kon eten, de kilo's vlogen eraf..
Toen was het kerstvakantie en daar zat ik met mijn kinderen in mijn nieuwe ikeahuis.. Tweede kerstdag waren de kinderen bij ex, en heb ik de hele dag met de gordijnen dicht gehuild, maar wel in mijn eigen huis, op mijn eigen plek, die toen nog helemaal niet zo voelde.
Toen had ik rust, niet in mijn hoofd, maar wel om me heen...
zondag 9 oktober 2011 om 22:06
"Toch als ik er op terug kijk vond ik het rouwen minder erg
dan de emotionele twilight zone van de periode daarvoor."
Dit zal hetzelfde gevoel zijn als wanneer een geliefde als vermist is. Je kunt dan nog niet rouwen, je kunt niet verder met je leven. Dat is zwaarder dan het werkelijke weten, de zekerheid van het verlies.
Uitstel van scheiding betekent op die manier dus ook dat je in die onwetendheid periode blíjft. Terwijl je in dit geval de keuze zélf kunt maken, ervoor kiezen om wél deze periode af te sluiten en tijd te gaan krijgen voor het rouwen.
dan de emotionele twilight zone van de periode daarvoor."
Dit zal hetzelfde gevoel zijn als wanneer een geliefde als vermist is. Je kunt dan nog niet rouwen, je kunt niet verder met je leven. Dat is zwaarder dan het werkelijke weten, de zekerheid van het verlies.
Uitstel van scheiding betekent op die manier dus ook dat je in die onwetendheid periode blíjft. Terwijl je in dit geval de keuze zélf kunt maken, ervoor kiezen om wél deze periode af te sluiten en tijd te gaan krijgen voor het rouwen.
zondag 9 oktober 2011 om 22:27
quote:_newwoman_ schreef op 09 oktober 2011 @ 22:20:
Ik heb wel eens gedacht dat zijn dood makkelijker te aanvaarden zou zijn geweest, dan te weten dat hij je bewust heeft verlaten en niet dood is, maar fijn ligt dromen te delen en te rampetampen met iemand anders....Ik ben er zelfs van overtuigd dat verlies door overlijden makkelijker minder gecompliceerd is dan verlies door scheiding. Bij overlijden heb je één basisgevoel: verdriet. Daarnaast nog enkele al naar gelang de situatie (schuld bvb.). Bij scheiding zijn er heel veel gevoelens en het is meestal veel verwarrender.
Hoewel ik mijn verliezen door overlijden allemaal heel verdrietig vond en er echt kapot van was, was het toch allemaal helderder dan bij mijn scheiding (woonde samen).
Ik heb wel eens gedacht dat zijn dood makkelijker te aanvaarden zou zijn geweest, dan te weten dat hij je bewust heeft verlaten en niet dood is, maar fijn ligt dromen te delen en te rampetampen met iemand anders....Ik ben er zelfs van overtuigd dat verlies door overlijden makkelijker minder gecompliceerd is dan verlies door scheiding. Bij overlijden heb je één basisgevoel: verdriet. Daarnaast nog enkele al naar gelang de situatie (schuld bvb.). Bij scheiding zijn er heel veel gevoelens en het is meestal veel verwarrender.
Hoewel ik mijn verliezen door overlijden allemaal heel verdrietig vond en er echt kapot van was, was het toch allemaal helderder dan bij mijn scheiding (woonde samen).
zondag 9 oktober 2011 om 22:42
zonder wie dan ook te willen kwetsen...ik ben het ook eens met voorgaande stellingen...sprak laatst iemand die haar man was verloren en zij stelde dat dat erger was omdat ze hem nooit meer zou zien en nooit meer kon spreken...het enige wat ik me kon bedenken was: hij zal ook niet met een ander in bed liggen...maakt mij dat harteloos (heb het uiteraard niet hardop gezegd)
wbt het scheiden...dat dit hele verhaal defenitief is is mij vanaf het begin al duidelijk...nee, ik heb geen enkele hoop dat hij weer terug komt bij mij...zijn liefde voor mij is dood en diep begraven....het is voor mij echt puur mijn energie gebruilen voor datgene waar ik het het meest voor nodig ben: mijzelf
neem zo'n dag als vandaag...de hele dag niets maar dan ook niets gedaan,was ik "vroeger niet die vrouw die geen moment stil kon zitten?".... Alleen maar zware en intense huilbuien gehad,ben nu totaal kapot,maar slapen? Ho maar.....kan nog steeds dat koppie niet stop zetten..
Dat beeje energie wat ik dan morgen heb,heb ik dan echt nodig om mijzelf door de dag te slepen...letterlijk!
Ach, eigenlijk ben ik al lang gescheiden alleen op papier dan nog niet.....
wbt het scheiden...dat dit hele verhaal defenitief is is mij vanaf het begin al duidelijk...nee, ik heb geen enkele hoop dat hij weer terug komt bij mij...zijn liefde voor mij is dood en diep begraven....het is voor mij echt puur mijn energie gebruilen voor datgene waar ik het het meest voor nodig ben: mijzelf
neem zo'n dag als vandaag...de hele dag niets maar dan ook niets gedaan,was ik "vroeger niet die vrouw die geen moment stil kon zitten?".... Alleen maar zware en intense huilbuien gehad,ben nu totaal kapot,maar slapen? Ho maar.....kan nog steeds dat koppie niet stop zetten..
Dat beeje energie wat ik dan morgen heb,heb ik dan echt nodig om mijzelf door de dag te slepen...letterlijk!
Ach, eigenlijk ben ik al lang gescheiden alleen op papier dan nog niet.....
zondag 9 oktober 2011 om 23:00
@hbg; ach, misschien is deze twijfel-periode wel ergens goed voor. Ik heb iig de tijd me rustig voor te bereiden op een (eventuele) scheiding en kan rustig kijken hoe ik mijn financiële plaatje rond kan krijgen. ook al gaan we niet scheiden uiteindelijk, dan nog wil ik financieel onafhankelijk worden. Ook ben ik niet bang meer voor het alleen verder gaan. Ik kan het alleen, ben altijd een sterke vrouw geweest. Het ergste waar ik echt verschrikkelijk tegenaan kijk, is het moeten missen van mijn kids. Zoals NewWoman beschrijft van haar eerste kerst zonder man. Ik heb geen kinderen gewild om ze parttime te hebben..
zondag 9 oktober 2011 om 23:03
Overigens ben ik het er ook mee eens dat het rouwen om een scheiding in bepaalde opzichten zwaarder is dan rouwen om een overleden dierbare. Van de overleden dierbare weet je iig zeker dat ze heel veel van je hielden en liever bij je hadden willen blijven. Het is juist het feit dat diegene van wie je verschrikkelijk veel houdt niet meer bij je wil zijn, dat zoveel zeer doet.
maandag 10 oktober 2011 om 05:55
quote:allalone schreef op 09 oktober 2011 @ 22:42:
zonder wie dan ook te willen kwetsen...ik ben het ook eens met voorgaande stellingen...sprak laatst iemand die haar man was verloren en zij stelde dat dat erger was omdat ze hem nooit meer zou zien en nooit meer kon spreken...het enige wat ik me kon bedenken was: hij zal ook niet met een ander in bed liggen...maakt mij dat harteloos (heb het uiteraard niet hardop gezegd)
Allalone, ik heb beiden helaas meegemaakt en ik moet toegeven dat het klopt dat ik dit (scheiding) als zwaarder ervaar. Omdat mijn partner er zélf voor gekozen heeft om weg te gaan en weg te blijven. Dat is een hele zware dobber. Blijft een rouwproces maar in het geval van overlijden is de onomkeerbaarheid van de situatie wel heel duidelijk en bij vertrek van een partner kun je nog hoop hebben.
Gaat ondertussen al een stukje beter met me, kleine stapjes zoals Newwoman roept adem in/adem uit soms donder ik zomaar weer helemaal terug maar ik kom er wel.
Sterkte allemaal
zonder wie dan ook te willen kwetsen...ik ben het ook eens met voorgaande stellingen...sprak laatst iemand die haar man was verloren en zij stelde dat dat erger was omdat ze hem nooit meer zou zien en nooit meer kon spreken...het enige wat ik me kon bedenken was: hij zal ook niet met een ander in bed liggen...maakt mij dat harteloos (heb het uiteraard niet hardop gezegd)
Allalone, ik heb beiden helaas meegemaakt en ik moet toegeven dat het klopt dat ik dit (scheiding) als zwaarder ervaar. Omdat mijn partner er zélf voor gekozen heeft om weg te gaan en weg te blijven. Dat is een hele zware dobber. Blijft een rouwproces maar in het geval van overlijden is de onomkeerbaarheid van de situatie wel heel duidelijk en bij vertrek van een partner kun je nog hoop hebben.
Gaat ondertussen al een stukje beter met me, kleine stapjes zoals Newwoman roept adem in/adem uit soms donder ik zomaar weer helemaal terug maar ik kom er wel.
Sterkte allemaal
maandag 10 oktober 2011 om 07:07
@Hova, slapen zal voorlopig, vrees ik, mijn vriend niet meer zijn... Gelukkig is het weekend inderdaad weer om...nooit gedacht dat ik dat zou zeggen...weekend was altijd iets om naar uit te kijken... Wens jou een goede dag toe en ook voor jou een dikke knuffel
@Sartan: beide meegemaakt? Meisje toch!! Het leven is soms toch echt een ware helletocht...
Ben wel blij voor je dat het ietsjes beter gaat...wens ook jou een goede dag toe en ook voor jou een dikke knuffel!
En hier? Tja...moet weer naar school...dat wat ik vorig jaar zo'n uitdaging vond en zoveel plezier in had...en nu.. Eigenlijk interreseert me ook dat niet meer,heb dan ook geen idee of ik of ik dat volhoud.. Aan de andere kant denk ik: ik laat me dat niet ook nog afpakken maar het kost zoveel energie....energie die ik niet heb
kunnen we met z'n allen niet terug in de tijd?
@Sartan: beide meegemaakt? Meisje toch!! Het leven is soms toch echt een ware helletocht...
Ben wel blij voor je dat het ietsjes beter gaat...wens ook jou een goede dag toe en ook voor jou een dikke knuffel!
En hier? Tja...moet weer naar school...dat wat ik vorig jaar zo'n uitdaging vond en zoveel plezier in had...en nu.. Eigenlijk interreseert me ook dat niet meer,heb dan ook geen idee of ik of ik dat volhoud.. Aan de andere kant denk ik: ik laat me dat niet ook nog afpakken maar het kost zoveel energie....energie die ik niet heb
kunnen we met z'n allen niet terug in de tijd?
maandag 10 oktober 2011 om 09:23
quote:allalone schreef op 09 oktober 2011 @ 22:42:
zonder wie dan ook te willen kwetsen...ik ben het ook eens met voorgaande stellingen...sprak laatst iemand die haar man was verloren en zij stelde dat dat erger was omdat ze hem nooit meer zou zien en nooit meer kon spreken...het enige wat ik me kon bedenken was: hij zal ook niet met een ander in bed liggen...maakt mij dat harteloos (heb het uiteraard niet hardop gezegd)
wbt het scheiden...dat dit hele verhaal defenitief is is mij vanaf het begin al duidelijk...nee, ik heb geen enkele hoop dat hij weer terug komt bij mij...zijn liefde voor mij is dood en diep begraven....het is voor mij echt puur mijn energie gebruilen voor datgene waar ik het het meest voor nodig ben: mijzelf
neem zo'n dag als vandaag...de hele dag niets maar dan ook niets gedaan,was ik "vroeger niet die vrouw die geen moment stil kon zitten?".... Alleen maar zware en intense huilbuien gehad,ben nu totaal kapot,maar slapen? Ho maar.....kan nog steeds dat koppie niet stop zetten..
Dat beeje energie wat ik dan morgen heb,heb ik dan echt nodig om mijzelf door de dag te slepen...letterlijk!
Ach, eigenlijk ben ik al lang gescheiden alleen op papier dan nog niet.....Je mag best zeggen dat jij het moeilijke aan scheiden het idee dat hij alweer een ander heeft het moeilijkst vindt. Dat degene die jij wil jou niet meer wil. Iedereen herkent dat gevoel, net zoals iedereen het gevoel herkent van verlies bij overlijden. Beide zijn gruwelijk op hun manier.
zonder wie dan ook te willen kwetsen...ik ben het ook eens met voorgaande stellingen...sprak laatst iemand die haar man was verloren en zij stelde dat dat erger was omdat ze hem nooit meer zou zien en nooit meer kon spreken...het enige wat ik me kon bedenken was: hij zal ook niet met een ander in bed liggen...maakt mij dat harteloos (heb het uiteraard niet hardop gezegd)
wbt het scheiden...dat dit hele verhaal defenitief is is mij vanaf het begin al duidelijk...nee, ik heb geen enkele hoop dat hij weer terug komt bij mij...zijn liefde voor mij is dood en diep begraven....het is voor mij echt puur mijn energie gebruilen voor datgene waar ik het het meest voor nodig ben: mijzelf
neem zo'n dag als vandaag...de hele dag niets maar dan ook niets gedaan,was ik "vroeger niet die vrouw die geen moment stil kon zitten?".... Alleen maar zware en intense huilbuien gehad,ben nu totaal kapot,maar slapen? Ho maar.....kan nog steeds dat koppie niet stop zetten..
Dat beeje energie wat ik dan morgen heb,heb ik dan echt nodig om mijzelf door de dag te slepen...letterlijk!
Ach, eigenlijk ben ik al lang gescheiden alleen op papier dan nog niet.....Je mag best zeggen dat jij het moeilijke aan scheiden het idee dat hij alweer een ander heeft het moeilijkst vindt. Dat degene die jij wil jou niet meer wil. Iedereen herkent dat gevoel, net zoals iedereen het gevoel herkent van verlies bij overlijden. Beide zijn gruwelijk op hun manier.
maandag 10 oktober 2011 om 11:48
Penopauze?
Je komt hier sterker uit al zul je nu niet weten hoe,wat en wanneer. Denk je erom dat je je opleiding afmaakt? Ik ben zo dom geweest om door mijn emoties dit niet af te maken en dat is achteraf toch wel jammer.
Ik vind het heel logisch dat je nog van hem houdt. Dat gaat zo maar niet over. Heel veel sterkte!
Van je afschrijven helpt en wij als Viva dinnetjes helpen je!
Dikke knuff!
Je komt hier sterker uit al zul je nu niet weten hoe,wat en wanneer. Denk je erom dat je je opleiding afmaakt? Ik ben zo dom geweest om door mijn emoties dit niet af te maken en dat is achteraf toch wel jammer.
Ik vind het heel logisch dat je nog van hem houdt. Dat gaat zo maar niet over. Heel veel sterkte!
Van je afschrijven helpt en wij als Viva dinnetjes helpen je!
Dikke knuff!
maandag 10 oktober 2011 om 12:31
@All, volhouden hoor, die opleiding heb je gekozen omdat die je leuk leek, bij je paste etc etc.. en het is een investering in JOUW toekomst.
Laat dat nou niet door je vingers glippen meid.
Kom op nou, ik geef je even een schop onder je kont hoor.
Ga hier nou alsjeblieft wel energie insteken, laat die scheiding dan nog maar even zitten.. die moet hij dan maar regelen, hij wil dit tenslotte zo graag.
Richt je op de dingen die voor jou en jouw toekomst van belang zijn..
Kom op meid, laat je niet kisten
@Hova
Laat dat nou niet door je vingers glippen meid.
Kom op nou, ik geef je even een schop onder je kont hoor.
Ga hier nou alsjeblieft wel energie insteken, laat die scheiding dan nog maar even zitten.. die moet hij dan maar regelen, hij wil dit tenslotte zo graag.
Richt je op de dingen die voor jou en jouw toekomst van belang zijn..
Kom op meid, laat je niet kisten
@Hova
maandag 10 oktober 2011 om 13:27
quote:allalone schreef op 09 oktober 2011 @ 22:42:
zonder wie dan ook te willen kwetsen...ik ben het ook eens met voorgaande stellingen...sprak laatst iemand die haar man was verloren en zij stelde dat dat erger was omdat ze hem nooit meer zou zien en nooit meer kon spreken...het enige wat ik me kon bedenken was: hij zal ook niet met een ander in bed liggen...maakt mij dat harteloos (heb het uiteraard niet hardop gezegd)
....
Deze uitspraak raakt me best wel, ook dat andere dames dit zeggen. Ik ben het er niet mee eens. Mijn oudste zus, die 6 jaar geleden plotsklaps weduwe werd; zei ook tegen mij dat mijn situatie erger was. Je kunt het ook anders bekijken, wanneer je man dood gaat, kun je echt helemaal niets aan de situatie veranderen. Dood blijft dood. Maar wanneer je man vreemdgaat kun je wel iets aan de situatie doen. Je kunt dan ook bij jezelf ten rade gaan hoe zoiets heeft kunnen gebeuren en hoe jij er verder mee om wil gaan. En of je met deze man nog verder wil. Wanneer hij dat dan niet wil, dan beslis je ook hoe je je leven weer op de rails krijgt. En geloof me, iedereen kan z´n leven weer op de rails krijgen, met of zonder man.
Dat het een rouwproces is, daarvan ben ik ook overtuigd.
Overigens ook nog iets anders waar ik lang over heb nagedacht is het volgende: de ex-minnares van mijn man had het liefst met hem een leven opgebouwd, ik was voor haar het grote obstakel om die wens in vervulling te laten gaan Hij was haar grote liefde en ze kon zich niet voorstellen dat hij voor mij had gekozen. Ik denk nu zo, ze is verliefd geworden op een man die ik helemaal niet wil hebben, die ze met alle plezier bij haar op de bank mag hebben. Een man die liegt en bedriegt, een dubbel leven leidt, die alleen maar aandacht voor haar heeft wanneer ik er niet ben, wie wil die nou? Mijn man is opgehouden met zijn dubbelleven, hij is weer de man waarop ik verliefd kan worden. Zoals het was toen wij elkaar leerden kennen, wordt het nooit meer, zo onbevangen. Maar ik zie het als opnieuw beginnen, elkaar opnieuw ontdekken èn hoe pijnlijk ook, van elkaar leren wat we fout hebben gedaan. Blijf niet in de slachtofferrol zitten, ook niet wanneer je besluit om te gaan scheiden. Zorg goed voor jezelf, geef geld voor jezelf uit. Ik heb o.a een fotoserie van mijzelf laten maken, dit heeft me ongelooflijk goed gedaan. Op de een of andere manier ben ik juist door de situatie zelfbewuster geworden en straal dat ook uit. Het grootste compliment kwam van mijn oudste dochter. "Mam, wanneer jullie uit elkaar gaan, zul je nooit lang alleen blijven, want je bent een hele leuke vrouw" Niet dat ik behoefte heb aan een andere man, maar ik voelde me heerlijk door deze opmerking.
zonder wie dan ook te willen kwetsen...ik ben het ook eens met voorgaande stellingen...sprak laatst iemand die haar man was verloren en zij stelde dat dat erger was omdat ze hem nooit meer zou zien en nooit meer kon spreken...het enige wat ik me kon bedenken was: hij zal ook niet met een ander in bed liggen...maakt mij dat harteloos (heb het uiteraard niet hardop gezegd)
....
Deze uitspraak raakt me best wel, ook dat andere dames dit zeggen. Ik ben het er niet mee eens. Mijn oudste zus, die 6 jaar geleden plotsklaps weduwe werd; zei ook tegen mij dat mijn situatie erger was. Je kunt het ook anders bekijken, wanneer je man dood gaat, kun je echt helemaal niets aan de situatie veranderen. Dood blijft dood. Maar wanneer je man vreemdgaat kun je wel iets aan de situatie doen. Je kunt dan ook bij jezelf ten rade gaan hoe zoiets heeft kunnen gebeuren en hoe jij er verder mee om wil gaan. En of je met deze man nog verder wil. Wanneer hij dat dan niet wil, dan beslis je ook hoe je je leven weer op de rails krijgt. En geloof me, iedereen kan z´n leven weer op de rails krijgen, met of zonder man.
Dat het een rouwproces is, daarvan ben ik ook overtuigd.
Overigens ook nog iets anders waar ik lang over heb nagedacht is het volgende: de ex-minnares van mijn man had het liefst met hem een leven opgebouwd, ik was voor haar het grote obstakel om die wens in vervulling te laten gaan Hij was haar grote liefde en ze kon zich niet voorstellen dat hij voor mij had gekozen. Ik denk nu zo, ze is verliefd geworden op een man die ik helemaal niet wil hebben, die ze met alle plezier bij haar op de bank mag hebben. Een man die liegt en bedriegt, een dubbel leven leidt, die alleen maar aandacht voor haar heeft wanneer ik er niet ben, wie wil die nou? Mijn man is opgehouden met zijn dubbelleven, hij is weer de man waarop ik verliefd kan worden. Zoals het was toen wij elkaar leerden kennen, wordt het nooit meer, zo onbevangen. Maar ik zie het als opnieuw beginnen, elkaar opnieuw ontdekken èn hoe pijnlijk ook, van elkaar leren wat we fout hebben gedaan. Blijf niet in de slachtofferrol zitten, ook niet wanneer je besluit om te gaan scheiden. Zorg goed voor jezelf, geef geld voor jezelf uit. Ik heb o.a een fotoserie van mijzelf laten maken, dit heeft me ongelooflijk goed gedaan. Op de een of andere manier ben ik juist door de situatie zelfbewuster geworden en straal dat ook uit. Het grootste compliment kwam van mijn oudste dochter. "Mam, wanneer jullie uit elkaar gaan, zul je nooit lang alleen blijven, want je bent een hele leuke vrouw" Niet dat ik behoefte heb aan een andere man, maar ik voelde me heerlijk door deze opmerking.
maandag 10 oktober 2011 om 14:10
Mooi gezegd Chrissie!
Een vrolijk liedje, maar ohh zo met de juiste tekst... Hier word ik niet verdrietig van, maar voel me er juist sterker door.
http://www.youtube.com/watch?v=OUe3oVlxLSA&ob=av2e
Een vrolijk liedje, maar ohh zo met de juiste tekst... Hier word ik niet verdrietig van, maar voel me er juist sterker door.
http://www.youtube.com/watch?v=OUe3oVlxLSA&ob=av2e
woensdag 12 oktober 2011 om 10:28
quote:sisselalova schreef op 10 oktober 2011 @ 14:10:
Een vrolijk liedje, maar ohh zo met de juiste tekst... Hier word ik niet verdrietig van, maar voel me er juist sterker door.
http://www.youtube.com/watch?v=OUe3oVlxLSA&ob=av2e
Precies, de juiste instelling Sissalova.
zelf vind ik het lied "Steh auf wenn du am Boden bist " van Die toten Hosen ook geweldig. Overigens is het Duitse begrip "die tote Hose" een metafoor voor geen intimiteit meer.
Verder nog een lied waarbij je je even kan afreageren op het mens "man" Het lied "Männer sind Schweine" van Die Ärzte. Allemaal te vinden op YouTube.
@tatsana
Mannen (en vrouwen) gaan niet vreemd omdat er een groen blaadje voorbij komt. Degene waarmee men vreemdgaat doet er eigenlijk niet toe (sorry minnaars en minnaressen). Leeftijd, uiterlijk, haarkleur doet er allemaal niet toe. Vreemdgaan zegt wel alles over de mens die vreemdgaat. Diegene gaat vreemd omdat hij of zij niet in staat is zijn/haar problemen IRL op te lossen. Daarom moet er een schijnwereld gecreeerd worden. Overigens was de minnares van mijn man ongeveer zo oud als ik.
Een vrolijk liedje, maar ohh zo met de juiste tekst... Hier word ik niet verdrietig van, maar voel me er juist sterker door.
http://www.youtube.com/watch?v=OUe3oVlxLSA&ob=av2e
Precies, de juiste instelling Sissalova.
zelf vind ik het lied "Steh auf wenn du am Boden bist " van Die toten Hosen ook geweldig. Overigens is het Duitse begrip "die tote Hose" een metafoor voor geen intimiteit meer.
Verder nog een lied waarbij je je even kan afreageren op het mens "man" Het lied "Männer sind Schweine" van Die Ärzte. Allemaal te vinden op YouTube.
@tatsana
Mannen (en vrouwen) gaan niet vreemd omdat er een groen blaadje voorbij komt. Degene waarmee men vreemdgaat doet er eigenlijk niet toe (sorry minnaars en minnaressen). Leeftijd, uiterlijk, haarkleur doet er allemaal niet toe. Vreemdgaan zegt wel alles over de mens die vreemdgaat. Diegene gaat vreemd omdat hij of zij niet in staat is zijn/haar problemen IRL op te lossen. Daarom moet er een schijnwereld gecreeerd worden. Overigens was de minnares van mijn man ongeveer zo oud als ik.
donderdag 13 oktober 2011 om 18:40
@newwoman da's mooi poep...voor jou een hele dikke en ik hoop dat je je heel snel weer beter gaat voelen...
Met mij...iedere keer als ik denk de bodem bereikt te hebben blijkt het toch nog weer dieper te kunnen gaan... het wil maar niet beter gaan, hoe hard ik ook knok en vecht....ik baal zó verschrikkelijk van mijn gevoel...wil zo ontzettend graag ook weer een klein beetje de zonnige kant zien, maar het wil maar niet lukken, wordt er echt helemaal gek van..
Op dit moment heeft mijn vriendengroep de bruiloft en ook dat steekt...ik had daar ook moeten zijn..lekker zeuren..lekker feest vieren...in plaats daarvan...tja...
Met mij...iedere keer als ik denk de bodem bereikt te hebben blijkt het toch nog weer dieper te kunnen gaan... het wil maar niet beter gaan, hoe hard ik ook knok en vecht....ik baal zó verschrikkelijk van mijn gevoel...wil zo ontzettend graag ook weer een klein beetje de zonnige kant zien, maar het wil maar niet lukken, wordt er echt helemaal gek van..
Op dit moment heeft mijn vriendengroep de bruiloft en ook dat steekt...ik had daar ook moeten zijn..lekker zeuren..lekker feest vieren...in plaats daarvan...tja...
donderdag 13 oktober 2011 om 19:59
Ach ja, die bodem... die dacht ik ook meerdere keren bereikt te hebben... Nee, dieper kon ik niet gaan....
Mis.. het kon toch, ik weet precies wat je bedoelt.
En een leuk feest waar jij anders ook gezellig heen was gegaan.. meid, ik snap het helemaal.
Maar in het kader van de opbeurende woorden...
Je denkt dat het maar niet beter gaat, maar ondertussen verstrijkt de tijd wel gewoon, dus iedere dag ben je weer een stap dichterbij die dag dat de zon wel weer een keer voor jou schijnt.....
En da's mooi poep voor mij.. meid je moest eens weten hoe letterlijk dat op mijn situatie hier sloeg een half uurtje geleden..
Zoonlief van 13 die dus gehandicapt is had de luier niet goed aan, en ongeveer een keer per jaar gaat het er langs....
Dat was dus vanavond...
En zo'n vent van 13 eet als een grote kerel en p**pt dus ook als een grote.... Mja, alles is weer opgeruimd, hij is gedouched en ligt fris in bed, de badkamer is weer schoon en de wasmachine draait.....
Dus nu kan ik weer onder mijn dekentje op de bank....
Mis.. het kon toch, ik weet precies wat je bedoelt.
En een leuk feest waar jij anders ook gezellig heen was gegaan.. meid, ik snap het helemaal.
Maar in het kader van de opbeurende woorden...
Je denkt dat het maar niet beter gaat, maar ondertussen verstrijkt de tijd wel gewoon, dus iedere dag ben je weer een stap dichterbij die dag dat de zon wel weer een keer voor jou schijnt.....
En da's mooi poep voor mij.. meid je moest eens weten hoe letterlijk dat op mijn situatie hier sloeg een half uurtje geleden..
Zoonlief van 13 die dus gehandicapt is had de luier niet goed aan, en ongeveer een keer per jaar gaat het er langs....
Dat was dus vanavond...
En zo'n vent van 13 eet als een grote kerel en p**pt dus ook als een grote.... Mja, alles is weer opgeruimd, hij is gedouched en ligt fris in bed, de badkamer is weer schoon en de wasmachine draait.....
Dus nu kan ik weer onder mijn dekentje op de bank....
