Psyche
alle pijlers
De nasleep van eetproblematiek.
dinsdag 25 mei 2010 om 14:35
Ongeveer 10 jaar geleden ben ik begonnen met lijnen en ben daarin veel te ver doorgeschoten, wat resulteerde in het labeltje anorexia.
Op mijn vijftiende werd ik voor het eerst opgenomen met nihil resultaat. Twee jaar later zat ik weer in een kliniek waar de behandeling een stuk beter aansloeg en iets normaler met eten heb leren omgaan.
Nu merk ik dat ik nog steeds niet verlost ben van deze rotziekte. Op momenten dat ik emotioneel wat labieler ben val ik automatisch terug in oude patronen.
Ik ben tot nu toe redelijk stabiel en heb jaren geleden met een hulpverlener een ondergrens bepaald. Als ik die bereik moet ik hulp gaan zoeken, gelukkig heb ik dat punt nog niet bereikt. Ik heb een nu gezond bmi en ga dat zo houden.
Ik ben al een tijdje aan het twijfelen of ik hier een topic over zou openen, ik wil geen aanleiding geven tot iets of weerstand oproepen en de oude topics zijn inmiddels ver gezakt.
Nu worstel ik dus met de nasleep, ook lichamelijk, van deze ziekte waar ik graag met mensen over zou praten. Ik ben ondertussen al 10 jaar aan het vechten met mezelf en mijn gewicht en ben het beu. Ooit moet ik toch normaal met eten kunnen omgaan?
Herstel je hier ooit helemaal van, of blijft het toch op de achtergrond aanwezig?
De zomer komt eraan en dat is altijd een spannende periode. Als je op het randje balanceert, hoe zorgen jullie ervoor dat je er niet overheen tuimelt?
Nou, eigenlijk zou ik graag kletsen met mensen die het lastig vinden om normaal met voeding om te gaan. Ervaringen horen van mensen die zich hebben weten te bevrijden van de obsessie met hun lichaam en eten.
Op mijn vijftiende werd ik voor het eerst opgenomen met nihil resultaat. Twee jaar later zat ik weer in een kliniek waar de behandeling een stuk beter aansloeg en iets normaler met eten heb leren omgaan.
Nu merk ik dat ik nog steeds niet verlost ben van deze rotziekte. Op momenten dat ik emotioneel wat labieler ben val ik automatisch terug in oude patronen.
Ik ben tot nu toe redelijk stabiel en heb jaren geleden met een hulpverlener een ondergrens bepaald. Als ik die bereik moet ik hulp gaan zoeken, gelukkig heb ik dat punt nog niet bereikt. Ik heb een nu gezond bmi en ga dat zo houden.
Ik ben al een tijdje aan het twijfelen of ik hier een topic over zou openen, ik wil geen aanleiding geven tot iets of weerstand oproepen en de oude topics zijn inmiddels ver gezakt.
Nu worstel ik dus met de nasleep, ook lichamelijk, van deze ziekte waar ik graag met mensen over zou praten. Ik ben ondertussen al 10 jaar aan het vechten met mezelf en mijn gewicht en ben het beu. Ooit moet ik toch normaal met eten kunnen omgaan?
Herstel je hier ooit helemaal van, of blijft het toch op de achtergrond aanwezig?
De zomer komt eraan en dat is altijd een spannende periode. Als je op het randje balanceert, hoe zorgen jullie ervoor dat je er niet overheen tuimelt?
Nou, eigenlijk zou ik graag kletsen met mensen die het lastig vinden om normaal met voeding om te gaan. Ervaringen horen van mensen die zich hebben weten te bevrijden van de obsessie met hun lichaam en eten.
vrijdag 14 oktober 2011 om 19:43
Bedankt voor je reactie Lotte. Ik heb geen idee waar het vandaan komt. Ik weet wel dat ik al vanaf groep 3 van de basisschool al een vertekend lichaamsbeeld heb. Maar ik weet niet hoe dat dan weer komt. Ik ben nooit gepest, maar er zijn heus wel eens opmerkingen gemaakt dat ik mollig was of iets dergelijks. Ik was ook al geobsedeerd met stiekem snoepen bezig. Mijn gewicht jojo't als een gek, en ik weet niet wat ik ermee aanmoet. Nu zit ik weer in 1 van mijn zwaardere periodes, wat me erg slecht doet voelen. Ik vind het zo erg dat mijn stemming zo van mijn gewicht afhankelijk is. Het kost me ook een deel van mijn sociale leven en van mijn schoolprestaties, en dat wil ik niet. De enige keer dat ik er niet aan denk, is wanneer ik werk. Dat vind ik leuk en dan denk ik echt niet aan mezelf, niet echt in ieder geval. Nog 3 weken voordat de therapie begint. Kan echt niet wachten, maar ik moet er ook niet teveel hoop voor hebben.
Ik loop nu een jaar bij de dietiste en het leek steeds alsof ik langzaam aan afviel, maar ondertussen was ik keihard aan het jojo'en en kon ik tussendoor mijn gewicht nog verder omlaag dwingen wanneer ik een afspraak had bij de dietiste. Uiteindelijk zit ik altijd weer op mijn begin- gewicht. Het lijkt me beter om het dieten stop te zetten en eerst mezelf beter te voelen. Maar ik weet ook zeker dat ik me niet veel beter kan voelen terwjil ik dit gewicht heb, omdat dit gewoon te zwaar is en ik mezelf zo niet mooi vind. En dat vind ik wel wanneer ik slanker ben.
Het gaat ook veel beter met me als ik slanker ben, dat merk ik echt. Maar op de een of andere manier komt er uiteindelijk weer een omslagpunt. Het is altijd alles of niets, en als het een keer mis gaat, kan ik gewoon niet weer gelijk oppakken, dan blijft het probleem ineens doorrollen. Net zoals nu gebeurd is. Het duurt nu al 2 weken en het duurt gewoon te lang. Ik heb geen idee hoe ik hier uit moet komen!
Ik loop nu een jaar bij de dietiste en het leek steeds alsof ik langzaam aan afviel, maar ondertussen was ik keihard aan het jojo'en en kon ik tussendoor mijn gewicht nog verder omlaag dwingen wanneer ik een afspraak had bij de dietiste. Uiteindelijk zit ik altijd weer op mijn begin- gewicht. Het lijkt me beter om het dieten stop te zetten en eerst mezelf beter te voelen. Maar ik weet ook zeker dat ik me niet veel beter kan voelen terwjil ik dit gewicht heb, omdat dit gewoon te zwaar is en ik mezelf zo niet mooi vind. En dat vind ik wel wanneer ik slanker ben.
Het gaat ook veel beter met me als ik slanker ben, dat merk ik echt. Maar op de een of andere manier komt er uiteindelijk weer een omslagpunt. Het is altijd alles of niets, en als het een keer mis gaat, kan ik gewoon niet weer gelijk oppakken, dan blijft het probleem ineens doorrollen. Net zoals nu gebeurd is. Het duurt nu al 2 weken en het duurt gewoon te lang. Ik heb geen idee hoe ik hier uit moet komen!
vrijdag 14 oktober 2011 om 21:42
quote:Kimziej schreef op 14 oktober 2011 @ 19:43:
Nog 3 weken voordat de therapie begint. Kan echt niet wachten, maar ik moet er ook niet teveel hoop voor hebben.
Wat voor therapie ga je doen, want dat heb ik even gemist in het eetlijstjes-topic.
Lastig hoor, de situatie waarin je zit. Zolang je gevoel over jezelf bepaald wordt door je gewicht, zit er inderdaad iets niet goed. Je schrijft dat je te zwaar bent, en dat je jezelf zo niet mooi vindt. Maar ben je écht te zwaar, of maak je dat jezelf wijs?
Gewoon een vraag hoor. Ik weet hoe moeilijk het is.
Nog 3 weken voordat de therapie begint. Kan echt niet wachten, maar ik moet er ook niet teveel hoop voor hebben.
Wat voor therapie ga je doen, want dat heb ik even gemist in het eetlijstjes-topic.
Lastig hoor, de situatie waarin je zit. Zolang je gevoel over jezelf bepaald wordt door je gewicht, zit er inderdaad iets niet goed. Je schrijft dat je te zwaar bent, en dat je jezelf zo niet mooi vindt. Maar ben je écht te zwaar, of maak je dat jezelf wijs?
Gewoon een vraag hoor. Ik weet hoe moeilijk het is.
vrijdag 14 oktober 2011 om 22:00
Groepstherapie, 2 dagdelen per week. Voor mensen met anorexia/ boulimia of een neiging daartoe hebben. Ben wel heel erg benieuwd naar de groep.
Ik heb wel echt een beetje overgewicht. Ben 1.60 met een gewicht van 67 kilo. Niet echt extreem, maar ik heb dus ook een tijdje bij een dietiste gelopen waarbij we eigenlijk proberen om mijn gewicht naar beneden te krijgen (langzaamaan , dat wel). Ze is heel lief en ze weet ook heel veel en heeft er heel veel respect voor dat ik het zo rustig wil doen, omdat ik dus met een probleem zit. Maar ik denk dat het op dit moment even stopgezet moet worden. Want hierdoor heb ik wel steeds dat streefgewicht maar in gedachten, en kom ik daar niet meer vanaf.
Ik heb wel echt een beetje overgewicht. Ben 1.60 met een gewicht van 67 kilo. Niet echt extreem, maar ik heb dus ook een tijdje bij een dietiste gelopen waarbij we eigenlijk proberen om mijn gewicht naar beneden te krijgen (langzaamaan , dat wel). Ze is heel lief en ze weet ook heel veel en heeft er heel veel respect voor dat ik het zo rustig wil doen, omdat ik dus met een probleem zit. Maar ik denk dat het op dit moment even stopgezet moet worden. Want hierdoor heb ik wel steeds dat streefgewicht maar in gedachten, en kom ik daar niet meer vanaf.
vrijdag 14 oktober 2011 om 22:05
quote:Kimziej schreef op 14 oktober 2011 @ 22:00:
Maar ik denk dat het op dit moment even stopgezet moet worden. Want hierdoor heb ik wel steeds dat streefgewicht maar in gedachten, en kom ik daar niet meer vanaf.
Wat knap dat je dit inziet!
Ik heb altijd bewondering voor mensen die hulp zoeken.
Dus ook al heb je het nu moeilijk, ik denk dat je toch heel goed bezig bent.
Respect voor jou.
Maar ik denk dat het op dit moment even stopgezet moet worden. Want hierdoor heb ik wel steeds dat streefgewicht maar in gedachten, en kom ik daar niet meer vanaf.
Wat knap dat je dit inziet!
Ik heb altijd bewondering voor mensen die hulp zoeken.
Dus ook al heb je het nu moeilijk, ik denk dat je toch heel goed bezig bent.
Respect voor jou.
vrijdag 14 oktober 2011 om 23:00
Dankjewel Lotte, echt fijn dat je de moeite neemt om even te luisteren. Het doet al zoveel goeds om even je verhaal aan mensen kwijt te kunnen Echt bedankt. Ik houd je/ jullie zeker op de hoogte van hoe het gaat. Heb ook besloten (nou ja, iemand anders kwam met het idee 
) om even een dagboek bij te houden. Al is het maar een bestandje op mijn laptop. Zo kan ik misschien beter op een rijtje krijgen wat er in mijn hoofd omgaat. Nu is het 1 grote chaos.
) om even een dagboek bij te houden. Al is het maar een bestandje op mijn laptop. Zo kan ik misschien beter op een rijtje krijgen wat er in mijn hoofd omgaat. Nu is het 1 grote chaos.
maandag 17 oktober 2011 om 22:18
Hoi Kimziej (en Lotte )
Wat jammer dat je het weer zo moeilijk hebt. Ik herken veel in je verhaal. Ik denk dat je keihard aan jezelf moet gaan werken. Blijkbaar waardeer je jezelf niet zo, anders zou je jezelf niet zo behandelen, tekort doen, verwaarlozen. Niet zo vluchten in eten.
Het is moeilijk, maar het is het zeker waard en eigenlijk is het ook de enige oplossing als je hier gelukkiger uit wil komen. Heel veel succes en spui hier lekker als je het nodig hebt!
Wat jammer dat je het weer zo moeilijk hebt. Ik herken veel in je verhaal. Ik denk dat je keihard aan jezelf moet gaan werken. Blijkbaar waardeer je jezelf niet zo, anders zou je jezelf niet zo behandelen, tekort doen, verwaarlozen. Niet zo vluchten in eten.
Het is moeilijk, maar het is het zeker waard en eigenlijk is het ook de enige oplossing als je hier gelukkiger uit wil komen. Heel veel succes en spui hier lekker als je het nodig hebt!
woensdag 19 oktober 2011 om 19:39
Ook ik kan inmiddels wel stellen dat ik een eetprobleem heb. Dat kan ik eigenlijk al jaren maar heb het nooit gedaan. Ook ik vraag me af of ik ooit normaal met eten om zal kunnen gaan.. Respect voor degene die hulp gezocht hebben of zoeken. Ik heb het eens gedaan maar het heeft helaas niet geholpen..
woensdag 19 oktober 2011 om 19:49
Ik heb (ook) een probleem met eten. Overdag leef ik op bouillon en 's avonds prop ik me vol. Ik ben bezig om ook 's avonds veel minder te gaan eten. Kon ik het maar zo makkelijk als sommigen hier eruit gooien, maar dat durf ik nog niet.
Ik probeer zoveel mogelijk vol te zitten van vocht (bouillon dus, of thee). Dat was een tip wat ik ooit gelezen heb van een meisje wat anorexia had gehad, zij dronk thee als ze honger kreeg.
Ik probeer zoveel mogelijk vol te zitten van vocht (bouillon dus, of thee). Dat was een tip wat ik ooit gelezen heb van een meisje wat anorexia had gehad, zij dronk thee als ze honger kreeg.
woensdag 19 oktober 2011 om 19:56
quote:nokiafan schreef op 19 oktober 2011 @ 19:49:
Kon ik het maar zo makkelijk als sommigen hier eruit gooien, maar dat durf ik nog niet.
Ik heb in therapie gezeten met meiden met boulimia, en neem van mij aan: het is de hel op aarde.
quote:nokiafan schreef op 19 oktober 2011 @ 19:49:
Dat was een tip wat ik ooit gelezen heb van een meisje wat anorexia had gehad, zij dronk thee als ze honger kreeg.Hier nog een tip dan, van een vrouw die meer dan tien jaar anorexia heeft gehad: zoek hulp.
Kon ik het maar zo makkelijk als sommigen hier eruit gooien, maar dat durf ik nog niet.
Ik heb in therapie gezeten met meiden met boulimia, en neem van mij aan: het is de hel op aarde.
quote:nokiafan schreef op 19 oktober 2011 @ 19:49:
Dat was een tip wat ik ooit gelezen heb van een meisje wat anorexia had gehad, zij dronk thee als ze honger kreeg.Hier nog een tip dan, van een vrouw die meer dan tien jaar anorexia heeft gehad: zoek hulp.
woensdag 19 oktober 2011 om 22:03
Ik heb er wel eens aan gedacht natuurlijk maar nooit door gezet. Durf ook eigenlijk niet zo goed omdat ik mezelf niet tegen wil komen. Ik ben een rasechte struisvogel. Als je het maar weg stopt is het er niet. Niet de beste maar wel de makkelijkste manier.
Is hier trouwens een plaats waar je je voorstelt? Ik internet via telefoon en zie alleen subforums staan nergens regels of een voorstelplek. Of kijk ik nu verkeerd?
Is hier trouwens een plaats waar je je voorstelt? Ik internet via telefoon en zie alleen subforums staan nergens regels of een voorstelplek. Of kijk ik nu verkeerd?
