Relaties
alle pijlers
Ex eist dat ik meer ga werken
dinsdag 18 oktober 2011 om 13:29
Hallo,
Ik ben bijna vijf jaar gescheiden. Samen hebben we een kind en alles is gegaan via een advocaat en dus via de rechter. In het verleden al problemen met ex gehad mbt tot betalen van KA. Hij vindt dat hij teveel betaald en dus betaalde hij simpelweg niet en verlaagde eigendhandig het bedrag.Via het LBIO toch nog gekregen. Naar de rechter voor vermindering stapt hij niet omdat hij weet dat hij in het ongelijk gesteld wordt omdat er geen enkele reden is om te verlagen. Mijn advocaat die ik ingeschakeld had toen hij achterwege bleef bevestigde dit ook. Ook naar mijn ex toe n.a.l. van zijn inkomstengegevens etc die hij haar had toe gestuurd. Hij heeft die gegevens notabene uitzichzelf zonder dat mijn advocate daarom had gevraagd, naar haar toe gestuurd. Zo was hij ervan overtuigd dat hij teveel betaalde.
Uiteindelijk werd er weer gewoon betaald maar wel op een treiterende manier en gewoon dwars liggen als het gaat om ons kind mbt omgang etc. Hetzij minder, want intussen heeft hij een relatie gehad en even samengewoond. Het was in die periode rustig wat de KA en treiteren aangaat. Maar nu is het inmiddels uit en woont hij weer alleen en begint het weer.
Twee weken terug werd ik wederom door hem gebeld. Hij eiste van mij, dat ik voortaan ons kind kom brengen en halen als het zijn weekend is. Toen hij samenwoonde mocht ik ons kind niet eens brengen of halen omdat zijn huis verhuurt werd en hij bij zijn vriendin woonde. Hij doet dat niet meer dat halen en brengen, zegt hij en hij wilt dat ik voortaan 40 uur per week ga werken want volgens hem is ons kind nu oud genoeg (net 9 jaar) dat ik meer kan gaan werken. Ik werk al drie dagen?? Want hij kon het allemaal niet opbrengen. Ik vroeg hoe moet ik dat doen dan? Dat was mij probleem hoe ik de opvang regelde. Als ik maar meer ging werken zodat de KA naar beneden kan.
De KA van oktober is trouwens ook niet gestort. Meneer moest even zien hoe hij dat ging doen. Ik zou nog horen.
Wat moet ik hier nu mee? Kan dit allemaal zomaar? Kan hij zo blijven treiteren? Kan hij eisen dat ik meer ga ga werken? Wat nu?
Ik ben bijna vijf jaar gescheiden. Samen hebben we een kind en alles is gegaan via een advocaat en dus via de rechter. In het verleden al problemen met ex gehad mbt tot betalen van KA. Hij vindt dat hij teveel betaald en dus betaalde hij simpelweg niet en verlaagde eigendhandig het bedrag.Via het LBIO toch nog gekregen. Naar de rechter voor vermindering stapt hij niet omdat hij weet dat hij in het ongelijk gesteld wordt omdat er geen enkele reden is om te verlagen. Mijn advocaat die ik ingeschakeld had toen hij achterwege bleef bevestigde dit ook. Ook naar mijn ex toe n.a.l. van zijn inkomstengegevens etc die hij haar had toe gestuurd. Hij heeft die gegevens notabene uitzichzelf zonder dat mijn advocate daarom had gevraagd, naar haar toe gestuurd. Zo was hij ervan overtuigd dat hij teveel betaalde.
Uiteindelijk werd er weer gewoon betaald maar wel op een treiterende manier en gewoon dwars liggen als het gaat om ons kind mbt omgang etc. Hetzij minder, want intussen heeft hij een relatie gehad en even samengewoond. Het was in die periode rustig wat de KA en treiteren aangaat. Maar nu is het inmiddels uit en woont hij weer alleen en begint het weer.
Twee weken terug werd ik wederom door hem gebeld. Hij eiste van mij, dat ik voortaan ons kind kom brengen en halen als het zijn weekend is. Toen hij samenwoonde mocht ik ons kind niet eens brengen of halen omdat zijn huis verhuurt werd en hij bij zijn vriendin woonde. Hij doet dat niet meer dat halen en brengen, zegt hij en hij wilt dat ik voortaan 40 uur per week ga werken want volgens hem is ons kind nu oud genoeg (net 9 jaar) dat ik meer kan gaan werken. Ik werk al drie dagen?? Want hij kon het allemaal niet opbrengen. Ik vroeg hoe moet ik dat doen dan? Dat was mij probleem hoe ik de opvang regelde. Als ik maar meer ging werken zodat de KA naar beneden kan.
De KA van oktober is trouwens ook niet gestort. Meneer moest even zien hoe hij dat ging doen. Ik zou nog horen.
Wat moet ik hier nu mee? Kan dit allemaal zomaar? Kan hij zo blijven treiteren? Kan hij eisen dat ik meer ga ga werken? Wat nu?
dinsdag 18 oktober 2011 om 23:05
quote:roosje4 schreef op 18 oktober 2011 @ 15:17:
@Palanja, ik ben ook voor het voorstel, mits de zorg goed verdeeld wordt. Maar daar waren we het al over eens:)
En nee, het is niet leuk om kinderen naar de BSO te moeten sturen maar ik er zijn genoeg stellen in Nederland die beiden fulltime werken, of ieder minstens vier dagen. En met de meeste partime-banen verdien je ook niet zoveel.
Palanja, hoe kan dat jij zoveel moet betalen? Dat is vreemd dat je nu meer betaalt dan vroeger het gezinsinkomen was? Dan heb je zeker een ontzettende carriere-move gemaakt?
Ik zit een verhaal te typen en ik zie dat jouw vraag aan mij al is beantwoordt.
Jij beantwoordt de vraag zelf al, heel veel kinderen zitten "full time" op een BSO omdat beide ouders werken.
In mijn omgeving 'geldt dat zo'n beetje voor 90%.
Ik begrijp de stellingname van Ildiko dus wel.
Net zo goed dat de draagkrachtige partner een verantwoording heeft voor de financiele bijdrage heeft de verzorgende ouder een morele verantwoording.
In mijn ogen voorziet de wetgeving daar niet goed in waardoor er veel onmin is die jarenlang door ettert.
Dan kunnen beide ouders wel van de daken schreeuwen dat ze in hun recht staan, ze verliezen allebei door gebrek aan respect.
Ook die verzorgende ouder kan dat in bepaalde situaties verweten worden.
@Palanja, ik ben ook voor het voorstel, mits de zorg goed verdeeld wordt. Maar daar waren we het al over eens:)
En nee, het is niet leuk om kinderen naar de BSO te moeten sturen maar ik er zijn genoeg stellen in Nederland die beiden fulltime werken, of ieder minstens vier dagen. En met de meeste partime-banen verdien je ook niet zoveel.
Palanja, hoe kan dat jij zoveel moet betalen? Dat is vreemd dat je nu meer betaalt dan vroeger het gezinsinkomen was? Dan heb je zeker een ontzettende carriere-move gemaakt?
Ik zit een verhaal te typen en ik zie dat jouw vraag aan mij al is beantwoordt.
Jij beantwoordt de vraag zelf al, heel veel kinderen zitten "full time" op een BSO omdat beide ouders werken.
In mijn omgeving 'geldt dat zo'n beetje voor 90%.
Ik begrijp de stellingname van Ildiko dus wel.
Net zo goed dat de draagkrachtige partner een verantwoording heeft voor de financiele bijdrage heeft de verzorgende ouder een morele verantwoording.
In mijn ogen voorziet de wetgeving daar niet goed in waardoor er veel onmin is die jarenlang door ettert.
Dan kunnen beide ouders wel van de daken schreeuwen dat ze in hun recht staan, ze verliezen allebei door gebrek aan respect.
Ook die verzorgende ouder kan dat in bepaalde situaties verweten worden.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
dinsdag 18 oktober 2011 om 23:15
dinsdag 18 oktober 2011 om 23:26
quote:helene31 schreef op 18 oktober 2011 @ 23:08:
[...]
Leg het me eens uit dan, want ik begrijp niet hoe je dat bedoelt.Omdat het verhaal over mezelf gaat en de opmerking geen waardeoordeel is. Als je dit topic volgt kan je dat eruit halen. Ik vind dat elke moeder het goed doet als ze van haar kinderen houdt en respecteert. Hoe ze hun leven invullen maakt mij niets uit en niet uit onverschilligheid maar uit respect voor andermans keuze. Ik heb het op mijn manier gedaan en ben daar behoorlijk blij van geworden. Ik geloof hierdoor in onafhankelijkheid van uitkeringen, exen en ik geloof in financiële zelfredzaamheid. Dit inzicht komt omdat ik de afgelopen 20 jaar zo heb geleefd. Uit geen enkel bericht blijkt dat ik iets negatiefs zeg over iemand die minder werkt omdat ik daar ook niets negatiefs van vind. Ik zeg ook helemaal niets over ka alleen dat ik het zelf niet heb gehad en dat me dat zelfstandig heeft gemaakt. Ik daarentegen word voor een niet opvoeder en voor liefdeloos uitgemaakt omdat ik wel fulltime heb gewerkt en geen ka heb mogen ontvangen. Afijn, hoop dat ik het een beetje aan je heb uitgelegd.
[...]
Leg het me eens uit dan, want ik begrijp niet hoe je dat bedoelt.Omdat het verhaal over mezelf gaat en de opmerking geen waardeoordeel is. Als je dit topic volgt kan je dat eruit halen. Ik vind dat elke moeder het goed doet als ze van haar kinderen houdt en respecteert. Hoe ze hun leven invullen maakt mij niets uit en niet uit onverschilligheid maar uit respect voor andermans keuze. Ik heb het op mijn manier gedaan en ben daar behoorlijk blij van geworden. Ik geloof hierdoor in onafhankelijkheid van uitkeringen, exen en ik geloof in financiële zelfredzaamheid. Dit inzicht komt omdat ik de afgelopen 20 jaar zo heb geleefd. Uit geen enkel bericht blijkt dat ik iets negatiefs zeg over iemand die minder werkt omdat ik daar ook niets negatiefs van vind. Ik zeg ook helemaal niets over ka alleen dat ik het zelf niet heb gehad en dat me dat zelfstandig heeft gemaakt. Ik daarentegen word voor een niet opvoeder en voor liefdeloos uitgemaakt omdat ik wel fulltime heb gewerkt en geen ka heb mogen ontvangen. Afijn, hoop dat ik het een beetje aan je heb uitgelegd.
dinsdag 18 oktober 2011 om 23:51
Dagretour, ik snap dat je je mening geeft. Elke mening is gekleurd door je eigen ervaringen.
Helaas ligt daar ook een waardeoordeel in besloten, of je het nu wilt of niet.
Als ik zeg: 'Ik vind het verwaarlozing als je als kind naar de opvang moet' is dat ook mijn mening.
Ik denk echter niet dat dat hier geapprecieerd wordt. En terecht.
Snap je wat ik bedoel? Er lezen en schrijven hier een heleboel moeders mee. Ik kan me heel goed voorstellen dat dat soort uitspraken gevoelig liggen.
Helaas ligt daar ook een waardeoordeel in besloten, of je het nu wilt of niet.
Als ik zeg: 'Ik vind het verwaarlozing als je als kind naar de opvang moet' is dat ook mijn mening.
Ik denk echter niet dat dat hier geapprecieerd wordt. En terecht.
Snap je wat ik bedoel? Er lezen en schrijven hier een heleboel moeders mee. Ik kan me heel goed voorstellen dat dat soort uitspraken gevoelig liggen.
woensdag 19 oktober 2011 om 08:56
quote:BWitched schreef op 18 oktober 2011 @ 22:57:
@Ildiko: die 12 jaar partner alimentatie begrijp ik ook niet zo, dat ben ik wel met je eens.
Hèhè...en dat is nu precies waar ik het de hele tijd over heb. Omdat de exen zo lang PA ontvangen, teren ze naar mijn mening dus op de zak van hun ex, blijven ze afhankelijk en wordt het later alleen maar moeilijker voor ze om in hun eigen levensonderhoud te voorzien op het moment dat de PA wegvalt...
Los daarvan vind ik dat de ex gewoon zelf voor de kost moet zorgen wanneer ze dat kan. De alimentatiewet is gebaseerd op een tijd waarin vrouwen 20 jaar lang helemaal thuisbleven voor man en kinderen en na die 20 jaar inderdaad moeilijk aan het werk kwamen. Tegenwoordig is het, naar mijn mening, eigen keuze wanneer je thuisblijft en zeker als je 20 jaar lang thuisblijft.
KA vind ik wat anders. In geval van gelijke zorg en gelijke salarissen is KA niet nodig. In andere gevallen moet er gewoon betaald worden.
@Ildiko: die 12 jaar partner alimentatie begrijp ik ook niet zo, dat ben ik wel met je eens.
Hèhè...en dat is nu precies waar ik het de hele tijd over heb. Omdat de exen zo lang PA ontvangen, teren ze naar mijn mening dus op de zak van hun ex, blijven ze afhankelijk en wordt het later alleen maar moeilijker voor ze om in hun eigen levensonderhoud te voorzien op het moment dat de PA wegvalt...
Los daarvan vind ik dat de ex gewoon zelf voor de kost moet zorgen wanneer ze dat kan. De alimentatiewet is gebaseerd op een tijd waarin vrouwen 20 jaar lang helemaal thuisbleven voor man en kinderen en na die 20 jaar inderdaad moeilijk aan het werk kwamen. Tegenwoordig is het, naar mijn mening, eigen keuze wanneer je thuisblijft en zeker als je 20 jaar lang thuisblijft.
KA vind ik wat anders. In geval van gelijke zorg en gelijke salarissen is KA niet nodig. In andere gevallen moet er gewoon betaald worden.
woensdag 19 oktober 2011 om 09:07
Al moet ik zeggen dat ook daar de waarheid ergens in het midden ligt natuurlijk. Want het is nog altijd zo dat beide partners samen de keuze maken dat de vrouw thuis blijft en voor de kinderen zorgt. Daar heeft ze een eigen verantwoordelijkheid in, maar dat heeft die man natuurlijk ook.
Als de ouders vervolgens gaan scheiden, de kinderen fulltime bij de moeder zijn en de vader eist dat ze daarnaast een fulltime baan neemt zodat hij minder hoeft te betalen is dat ook een beetje scheef. Dan mag hij ook de helft van de zorg op zich nemen of op zijn minst de helft van de kosten van de opvang betalen lijkt mij.
Als jij als ex man vindt dat je ex best meer kan gaan werken, dan kan je ook best meer van de zorg/opvang van de gezamenlijke kinderen voor je rekening nemen. Dat is nou net wat er vaak (niet altijd uiteraard) aan ontbreekt.
Als de ouders vervolgens gaan scheiden, de kinderen fulltime bij de moeder zijn en de vader eist dat ze daarnaast een fulltime baan neemt zodat hij minder hoeft te betalen is dat ook een beetje scheef. Dan mag hij ook de helft van de zorg op zich nemen of op zijn minst de helft van de kosten van de opvang betalen lijkt mij.
Als jij als ex man vindt dat je ex best meer kan gaan werken, dan kan je ook best meer van de zorg/opvang van de gezamenlijke kinderen voor je rekening nemen. Dat is nou net wat er vaak (niet altijd uiteraard) aan ontbreekt.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
woensdag 19 oktober 2011 om 09:31
woensdag 19 oktober 2011 om 09:37
quote:BWitched schreef op 19 oktober 2011 @ 09:07:
Dan mag hij ook de helft van de zorg op zich nemen of op zijn minst de helft van de kosten van de opvang betalen lijkt mij.
En dat is dus precies, exact en helemaal wat ik de hele tijd al zeg en waarvoor ik het complete forum over me heen krijg!
Als alles, zorg èn financieen eerlijk, dus 50/50 verdeeld zijn, mag moeders ook meer werken.
Voor de meeste vrouwen hier moet de man de zorg èn de financieen eerlijk delen, maar het werk mag hij volledig voor zijn rekening nemen. Dat is dus niet eerlijk.
Dan mag hij ook de helft van de zorg op zich nemen of op zijn minst de helft van de kosten van de opvang betalen lijkt mij.
En dat is dus precies, exact en helemaal wat ik de hele tijd al zeg en waarvoor ik het complete forum over me heen krijg!
Als alles, zorg èn financieen eerlijk, dus 50/50 verdeeld zijn, mag moeders ook meer werken.
Voor de meeste vrouwen hier moet de man de zorg èn de financieen eerlijk delen, maar het werk mag hij volledig voor zijn rekening nemen. Dat is dus niet eerlijk.
woensdag 19 oktober 2011 om 09:47
Ik zie in mijn omgeving weinig mannen die een 50/50 zorg aan gaan.
Zou in een ideale wereld voor ouders wellicht een prima regel zijn.
Maar dan gooi ik toch even het belang van een kind er in.
Je praat dan namelijk over een Co- ouderschap en dat moet maar net bij een kind passen.
Het vergt namelijk enorm veel van een kind.
Gesleep, constant verandering van leefomgeving, aanpassen, aanpassen en nog eens aanpassen.
Ga er maar aan staan, als volwassenen zou je daar nog van van de leg kunnen raken.
Ik lees dan ook vooral posts vanuit de visie van de volwassenen.
Maar beter moet je eerst vanuit een kind kijken, dan de mogelijkheden die je als ouders hebt daar in te voorzien.
Co-ouderschap is een tijd zaligmakend geweest maar dar komt men steeds meer van terug.
Ik heb zelf lang een Co gehad( voor 1 kind nog, andere is inmiddels volwassen)
Het heeft zijn voordelen, maar als ik er op terug kijk denk ik wel, mijn god wat een gedoe voor de kinderen.
Ik weet niet of ik het nog zou doen( sterker, ik doe het voor de jongste niet)
Toen stond ik erg achter de keuze en was deels ook gemaakt doordat we beiden vrijwel full-time werkte.
Maarja... wist ik veel.
50/50 zorg, gedeelde financien, allemaal leuk maar een kind is er vaak niet bij gebaat.
Zou in een ideale wereld voor ouders wellicht een prima regel zijn.
Maar dan gooi ik toch even het belang van een kind er in.
Je praat dan namelijk over een Co- ouderschap en dat moet maar net bij een kind passen.
Het vergt namelijk enorm veel van een kind.
Gesleep, constant verandering van leefomgeving, aanpassen, aanpassen en nog eens aanpassen.
Ga er maar aan staan, als volwassenen zou je daar nog van van de leg kunnen raken.
Ik lees dan ook vooral posts vanuit de visie van de volwassenen.
Maar beter moet je eerst vanuit een kind kijken, dan de mogelijkheden die je als ouders hebt daar in te voorzien.
Co-ouderschap is een tijd zaligmakend geweest maar dar komt men steeds meer van terug.
Ik heb zelf lang een Co gehad( voor 1 kind nog, andere is inmiddels volwassen)
Het heeft zijn voordelen, maar als ik er op terug kijk denk ik wel, mijn god wat een gedoe voor de kinderen.
Ik weet niet of ik het nog zou doen( sterker, ik doe het voor de jongste niet)
Toen stond ik erg achter de keuze en was deels ook gemaakt doordat we beiden vrijwel full-time werkte.
Maarja... wist ik veel.
50/50 zorg, gedeelde financien, allemaal leuk maar een kind is er vaak niet bij gebaat.
woensdag 19 oktober 2011 om 09:56
quote:iry schreef op 19 oktober 2011 @ 09:47:
50/50 zorg, gedeelde financien, allemaal leuk maar een kind is er vaak niet bij gebaat.
Daarover verschillen we dan ook van mening. Ik denk dat het erg goed is voor een kind om beide ouders even goed en in weekend alsook in alledaagse omstandigheden te leren kennen, als dat mogelijk is en de exen goed met elkaar door één deur kunnen.
Wij wonen bij elkaar om de hoek, dus leefomgeving verandert niet, behalve het huis. In elk huis hebben ze gewoon hun eigen kamer en hun eigen spulletjes en hun eigen kleren, dus er hoeft helemaal nergens mee gesleept te worden. De kinderen geven ook duidelijk aan niet te lang zonder de andere ouder te kunnen en bij beiden evenveel te willen zijn. Voor hen zou het dan dus niet goed zijn als ze één van beide ouders alleen nog maar om het weekend zouden zien of zo...
50/50 zorg, gedeelde financien, allemaal leuk maar een kind is er vaak niet bij gebaat.
Daarover verschillen we dan ook van mening. Ik denk dat het erg goed is voor een kind om beide ouders even goed en in weekend alsook in alledaagse omstandigheden te leren kennen, als dat mogelijk is en de exen goed met elkaar door één deur kunnen.
Wij wonen bij elkaar om de hoek, dus leefomgeving verandert niet, behalve het huis. In elk huis hebben ze gewoon hun eigen kamer en hun eigen spulletjes en hun eigen kleren, dus er hoeft helemaal nergens mee gesleept te worden. De kinderen geven ook duidelijk aan niet te lang zonder de andere ouder te kunnen en bij beiden evenveel te willen zijn. Voor hen zou het dan dus niet goed zijn als ze één van beide ouders alleen nog maar om het weekend zouden zien of zo...
woensdag 19 oktober 2011 om 10:05
quote:ildiko schreef op 19 oktober 2011 @ 09:56:
[...]
Daarover verschillen we dan ook van mening. Ik denk dat het erg goed is voor een kind om beide ouders even goed en in weekend alsook in alledaagse omstandigheden te leren kennen, als dat mogelijk is en de exen goed met elkaar door één deur kunnen.
Wij wonen bij elkaar om de hoek, dus leefomgeving verandert niet, behalve het huis. In elk huis hebben ze gewoon hun eigen kamer en hun eigen spulletjes en hun eigen kleren, dus er hoeft helemaal nergens mee gesleept te worden. De kinderen geven ook duidelijk aan niet te lang zonder de andere ouder te kunnen en bij beiden evenveel te willen zijn. Voor hen zou het dan dus niet goed zijn als ze één van beide ouders alleen nog maar om het weekend zouden zien of zo...
Ik ken de regeling door en door, ik beweer ook niet dat het voor geen enkel kind oke is, maar het is gewoon geen regel zaligmakend is.
Ik heb inmiddels ook grote kinderen en hoe goed gesmeerd we ook een co hadden( ook om de hoek wonen etc.) hebben ze er ook nadeel aan ondervonden.
Je kan overigens een prima hechte band opbouwen met je ouders in andere regelingen.
Ik heb het recentelijk zelf ervaren door een latrelatie en dan ook tussen twee huizen slingeren.
Pfff... wat een gedoe zeg, toen dacht ik echt, djeez en dat heb ik de kinderen jaaaaaaren laten doen.
Een kind is het meest gebaat met stabiliteit en rust en dat bied je niet met een co. Dan bied je wel weer andere dingen en de vraag is , wat levert het kind op lange termijn nu het beste op.
[...]
Daarover verschillen we dan ook van mening. Ik denk dat het erg goed is voor een kind om beide ouders even goed en in weekend alsook in alledaagse omstandigheden te leren kennen, als dat mogelijk is en de exen goed met elkaar door één deur kunnen.
Wij wonen bij elkaar om de hoek, dus leefomgeving verandert niet, behalve het huis. In elk huis hebben ze gewoon hun eigen kamer en hun eigen spulletjes en hun eigen kleren, dus er hoeft helemaal nergens mee gesleept te worden. De kinderen geven ook duidelijk aan niet te lang zonder de andere ouder te kunnen en bij beiden evenveel te willen zijn. Voor hen zou het dan dus niet goed zijn als ze één van beide ouders alleen nog maar om het weekend zouden zien of zo...
Ik ken de regeling door en door, ik beweer ook niet dat het voor geen enkel kind oke is, maar het is gewoon geen regel zaligmakend is.
Ik heb inmiddels ook grote kinderen en hoe goed gesmeerd we ook een co hadden( ook om de hoek wonen etc.) hebben ze er ook nadeel aan ondervonden.
Je kan overigens een prima hechte band opbouwen met je ouders in andere regelingen.
Ik heb het recentelijk zelf ervaren door een latrelatie en dan ook tussen twee huizen slingeren.
Pfff... wat een gedoe zeg, toen dacht ik echt, djeez en dat heb ik de kinderen jaaaaaaren laten doen.
Een kind is het meest gebaat met stabiliteit en rust en dat bied je niet met een co. Dan bied je wel weer andere dingen en de vraag is , wat levert het kind op lange termijn nu het beste op.
woensdag 19 oktober 2011 om 10:05
quote:clair schreef op 18 oktober 2011 @ 23:15:
Wat een gezeik. Gewoon onverstoorbaar blijven TO. Elke keer die nukken van je ex. Alimentatie innen via LBIO of deurwaarder. En als hij het anders wil, dan dient hij maar een verzoek in bij de rechtbank. Hij wil het anders, dus de actie dient bij hem weg te komen. Punt. Uit. Klaar.
Kijk.........zo simpel kan het leven zijn!
Wat een gezeik. Gewoon onverstoorbaar blijven TO. Elke keer die nukken van je ex. Alimentatie innen via LBIO of deurwaarder. En als hij het anders wil, dan dient hij maar een verzoek in bij de rechtbank. Hij wil het anders, dus de actie dient bij hem weg te komen. Punt. Uit. Klaar.
Kijk.........zo simpel kan het leven zijn!
woensdag 19 oktober 2011 om 10:08
Als ze ouder worden gaan ze echt wel slepen hoor.
Vooral de meiden, dan willen ze die specifieke kleren net hebben, eigen make up, schoolboeken, huiswerk, persoonlijke spulletjes etc.
Met de auto gebracht naar omstandigheden, net de volgende dag de fiets snel nodig maar staat bij mama, folderwijk lopen maar je bent net bij mama en kan je weer naar je vader toe etc etc etc.
Je ontkomt er echt niet aan
Vooral de meiden, dan willen ze die specifieke kleren net hebben, eigen make up, schoolboeken, huiswerk, persoonlijke spulletjes etc.
Met de auto gebracht naar omstandigheden, net de volgende dag de fiets snel nodig maar staat bij mama, folderwijk lopen maar je bent net bij mama en kan je weer naar je vader toe etc etc etc.
Je ontkomt er echt niet aan
woensdag 19 oktober 2011 om 10:27
quote:ildiko schreef op 19 oktober 2011 @ 09:37:
[...]
En dat is dus precies, exact en helemaal wat ik de hele tijd al zeg en waarvoor ik het complete forum over me heen krijg!
Als alles, zorg èn financieen eerlijk, dus 50/50 verdeeld zijn, mag moeders ook meer werken.
Voor de meeste vrouwen hier moet de man de zorg èn de financieen eerlijk delen, maar het werk mag hij volledig voor zijn rekening nemen. Dat is dus niet eerlijk.Maar als alles gelijk verdeeld is, wat heeft die man er nog mee te maken dat zijn ex parttime werkt? Gaat hem geen zak aan, hij betaalt haar niets. Als zij rond kan komen, wat is dan het probleem?
[...]
En dat is dus precies, exact en helemaal wat ik de hele tijd al zeg en waarvoor ik het complete forum over me heen krijg!
Als alles, zorg èn financieen eerlijk, dus 50/50 verdeeld zijn, mag moeders ook meer werken.
Voor de meeste vrouwen hier moet de man de zorg èn de financieen eerlijk delen, maar het werk mag hij volledig voor zijn rekening nemen. Dat is dus niet eerlijk.Maar als alles gelijk verdeeld is, wat heeft die man er nog mee te maken dat zijn ex parttime werkt? Gaat hem geen zak aan, hij betaalt haar niets. Als zij rond kan komen, wat is dan het probleem?
woensdag 19 oktober 2011 om 11:05
quote:Cameron10 schreef op 18 oktober 2011 @ 22:15:
Als we slechts antwoord geven op de vraag van TO zijn we snel uitgesproken. Dan wordt dit een kort draadje. Prima overigens.
Veroordelen, ach ja, zou ook niet moeten. Laat ik het zo zeggen; ik ben heel blij dat ik na schooltijd er kan zijn voor mijn kind. Dat heeft financiele gevolgen die ik kan dragen omdat ik daarin keuzes maak. Thuis zijn om 3 uur vind ik belangrijker persoonlijk dan een luxer leven. Als iemand dat niet kan, bijvoorbeeld omdat een ex niet betaalt, dan begrijp ik dat je meer moet werken. Maar dan nog zou ik naar de rechter stappen om het af te dwingen. En voor de rest moet een ieder het lekker zelf weten. Ik heb wel een mening, dat wel. This een vrij land
Je denkt dat het goed is voor een kind, dat thuis zijn na schooltijd. Vraag het eens aan kinderen, het is maar wat ze gewend zijn blijkt dan. Mijn moeder werkte, en op de dagen dat ze niet werkte en thuis was na schooltijd kon ik daar wel van balen. Niet altijd, soms was het ook wel leuk en gelukkig ging mijn moeder haar eigen gang en zat ze niet klaar met thee en koekjes. Ik werd daar altijd zenuwachtig van bij vriendinnetjes thuis, dat die moeder dan thuis ze zat op te wachten. Hoepel op zeg! Dat komt dus door wat je gewend bent. Een ander kind is die moeder thuis gewend en wordt weer onrustig als die moeder er ineens niet zou zitten. In een reportage op de BBC over werkende moeders versus thuisblijvende moeders werd een jongen van 9 gevraagd of hij het leuk vond dat zijn moeder thuis was, of dat ze wel kon gaan werken wat hem betreft. HIj antwoordde dat hij liever had dat ze ging werken, dan kon hij gewoon lekker zelf zijn gang gaan na schooltijd. Zo zie je maar, het is veel meer kind gebonden dan een algemene regel, dat het leuk is voor je kinderen om thuis te zijn.
Zo was ik op mijn school gewend dat we continue rooster hadden. Als ik dan kinderen op ballet sprak, die naar een andere school gingen, dan vond ik het maar raar gedoe dat je in de pauze helemaal naar huis moest en weer terug. Wat een heen en weer gesleep, wat een gedoe. Ik vond het normaal dat ik met de hele klas samen at, dat er dan een groepje was dat afwasbeurt had en dat de pauze lekker lang was, omdat je niet ergens naar toe hoefde.
(volkomen off topic dit)
Als we slechts antwoord geven op de vraag van TO zijn we snel uitgesproken. Dan wordt dit een kort draadje. Prima overigens.
Veroordelen, ach ja, zou ook niet moeten. Laat ik het zo zeggen; ik ben heel blij dat ik na schooltijd er kan zijn voor mijn kind. Dat heeft financiele gevolgen die ik kan dragen omdat ik daarin keuzes maak. Thuis zijn om 3 uur vind ik belangrijker persoonlijk dan een luxer leven. Als iemand dat niet kan, bijvoorbeeld omdat een ex niet betaalt, dan begrijp ik dat je meer moet werken. Maar dan nog zou ik naar de rechter stappen om het af te dwingen. En voor de rest moet een ieder het lekker zelf weten. Ik heb wel een mening, dat wel. This een vrij land
Je denkt dat het goed is voor een kind, dat thuis zijn na schooltijd. Vraag het eens aan kinderen, het is maar wat ze gewend zijn blijkt dan. Mijn moeder werkte, en op de dagen dat ze niet werkte en thuis was na schooltijd kon ik daar wel van balen. Niet altijd, soms was het ook wel leuk en gelukkig ging mijn moeder haar eigen gang en zat ze niet klaar met thee en koekjes. Ik werd daar altijd zenuwachtig van bij vriendinnetjes thuis, dat die moeder dan thuis ze zat op te wachten. Hoepel op zeg! Dat komt dus door wat je gewend bent. Een ander kind is die moeder thuis gewend en wordt weer onrustig als die moeder er ineens niet zou zitten. In een reportage op de BBC over werkende moeders versus thuisblijvende moeders werd een jongen van 9 gevraagd of hij het leuk vond dat zijn moeder thuis was, of dat ze wel kon gaan werken wat hem betreft. HIj antwoordde dat hij liever had dat ze ging werken, dan kon hij gewoon lekker zelf zijn gang gaan na schooltijd. Zo zie je maar, het is veel meer kind gebonden dan een algemene regel, dat het leuk is voor je kinderen om thuis te zijn.
Zo was ik op mijn school gewend dat we continue rooster hadden. Als ik dan kinderen op ballet sprak, die naar een andere school gingen, dan vond ik het maar raar gedoe dat je in de pauze helemaal naar huis moest en weer terug. Wat een heen en weer gesleep, wat een gedoe. Ik vond het normaal dat ik met de hele klas samen at, dat er dan een groepje was dat afwasbeurt had en dat de pauze lekker lang was, omdat je niet ergens naar toe hoefde.
(volkomen off topic dit)
woensdag 19 oktober 2011 om 11:11
Een kind is maatwerk, daar kan je geen eenhapsworst op afvuren.
Je hebt te maken met leeftijdsgebonden behoeftes, eigen persoonlijkheid etc.
Iedere vorm van omgansgregeling zal dan ook individueel afgestemd moeten worden wil je een kind de juiste tools geven om tot een evenwichtig persoon op te laten groeien.
Feitelijk heeft het daarom weinig zin of het goed/fout is voor een kind een wel of geen thuisblijvende ouder te hebben of een gedeelde zorg aan te gaan.
Je kan daar allerlei argumenten als geld, evenveel recht als ouder of evenveel verantwoordelijkheid in tijd maar dat sneuvelt allemaal als en kind daar niet mee gebaat is in zijn persoonlijk belang.
Je hebt te maken met leeftijdsgebonden behoeftes, eigen persoonlijkheid etc.
Iedere vorm van omgansgregeling zal dan ook individueel afgestemd moeten worden wil je een kind de juiste tools geven om tot een evenwichtig persoon op te laten groeien.
Feitelijk heeft het daarom weinig zin of het goed/fout is voor een kind een wel of geen thuisblijvende ouder te hebben of een gedeelde zorg aan te gaan.
Je kan daar allerlei argumenten als geld, evenveel recht als ouder of evenveel verantwoordelijkheid in tijd maar dat sneuvelt allemaal als en kind daar niet mee gebaat is in zijn persoonlijk belang.
woensdag 19 oktober 2011 om 11:16
Iry, precies wat jij zegt. Een kind is maatwerk. Ik vond het heerlijk dat mijn moeder thuis was. Zij heeft ook gezegd: jij zou de BSO niet getrokken hebben als kind, je zus wel. Mijn moeder werkte wel, maar die had een eigen zaak aan huis. Dus dat scheelt.
Een vriendin van mij wilde perse bij haar kinderen zijn en ook werken. Die heeft haar tijden met haar werkgever kunnen overleggen en zij werkt van 07.00 tot 15.00. Maar ja, dat kan ook niet bij iedereen.
Een vriendin van mij wilde perse bij haar kinderen zijn en ook werken. Die heeft haar tijden met haar werkgever kunnen overleggen en zij werkt van 07.00 tot 15.00. Maar ja, dat kan ook niet bij iedereen.
woensdag 19 oktober 2011 om 11:25
quote:BWitched schreef op 19 oktober 2011 @ 09:07:
Al moet ik zeggen dat ook daar de waarheid ergens in het midden ligt natuurlijk. Want het is nog altijd zo dat beide partners samen de keuze maken dat de vrouw thuis blijft en voor de kinderen zorgt. Daar heeft ze een eigen verantwoordelijkheid in, maar dat heeft die man natuurlijk ook.
Dat vraag ik me eerlijk gezegd af. Denk niet dat er veel mannen zijn die hun vrouw dwingen thuis te blijven voor de kids. Heb zo 't idee dat vrouwen er zelf voor kiezen minder te gaan werken of zelfs te stoppen en dat 't de mannen weinig uitmaakt of die kids al dan niet naar 'n opvang moeten. Zij zorgen er meestal wel voor dat hun carriere niet onder de komst van kids lijdt.
Al moet ik zeggen dat ook daar de waarheid ergens in het midden ligt natuurlijk. Want het is nog altijd zo dat beide partners samen de keuze maken dat de vrouw thuis blijft en voor de kinderen zorgt. Daar heeft ze een eigen verantwoordelijkheid in, maar dat heeft die man natuurlijk ook.
Dat vraag ik me eerlijk gezegd af. Denk niet dat er veel mannen zijn die hun vrouw dwingen thuis te blijven voor de kids. Heb zo 't idee dat vrouwen er zelf voor kiezen minder te gaan werken of zelfs te stoppen en dat 't de mannen weinig uitmaakt of die kids al dan niet naar 'n opvang moeten. Zij zorgen er meestal wel voor dat hun carriere niet onder de komst van kids lijdt.
woensdag 19 oktober 2011 om 11:28
quote:roosje4 schreef op 19 oktober 2011 @ 11:16:
Iry, precies wat jij zegt. Een kind is maatwerk. Ik vond het heerlijk dat mijn moeder thuis was. Zij heeft ook gezegd: jij zou de BSO niet getrokken hebben als kind, je zus wel. Mijn moeder werkte wel, maar die had een eigen zaak aan huis. Dus dat scheelt.
Ik denk dat ik het ook niet leuk had gevonden. Had als kind al veel behoefte aan tijd voor mezelf en vrijheid. En dan ging ik nog regelmatig na school met m'n buurvriendje of vriendinnetje spelen, maar dat grote groepsgebeuren zou niets voor mij zijn geweest.
Maar daar kun je ook 'n oppas aan huis voor inhuren natuurlijk ipv naar 'n massale opvang te sturen.
Iry, precies wat jij zegt. Een kind is maatwerk. Ik vond het heerlijk dat mijn moeder thuis was. Zij heeft ook gezegd: jij zou de BSO niet getrokken hebben als kind, je zus wel. Mijn moeder werkte wel, maar die had een eigen zaak aan huis. Dus dat scheelt.
Ik denk dat ik het ook niet leuk had gevonden. Had als kind al veel behoefte aan tijd voor mezelf en vrijheid. En dan ging ik nog regelmatig na school met m'n buurvriendje of vriendinnetje spelen, maar dat grote groepsgebeuren zou niets voor mij zijn geweest.
Maar daar kun je ook 'n oppas aan huis voor inhuren natuurlijk ipv naar 'n massale opvang te sturen.
woensdag 19 oktober 2011 om 11:32
quote:elninjoo schreef op 19 oktober 2011 @ 11:25:
[...]
Dat vraag ik me eerlijk gezegd af. Denk niet dat er veel mannen zijn die hun vrouw dwingen thuis te blijven voor de kids. Heb zo 't idee dat vrouwen er zelf voor kiezen minder te gaan werken of zelfs te stoppen en dat 't de mannen weinig uitmaakt of die kids al dan niet naar 'n opvang moeten. Zij zorgen er meestal wel voor dat hun carriere niet onder de komst van kids lijdt.Dat is ook precies de reden waarom heel veel mannen zo weinig parttime werken. Omdat ze bang zijn voor salarisverlies, statusverlies, minder kans op promotie enz. Overigens denk ik ook dat het gros van de dames het wel prima vind om maximaal 3 dagen te werken. En zolang dat werkt is, het ook prima totdat er inderdaad een scheiding komt.
[...]
Dat vraag ik me eerlijk gezegd af. Denk niet dat er veel mannen zijn die hun vrouw dwingen thuis te blijven voor de kids. Heb zo 't idee dat vrouwen er zelf voor kiezen minder te gaan werken of zelfs te stoppen en dat 't de mannen weinig uitmaakt of die kids al dan niet naar 'n opvang moeten. Zij zorgen er meestal wel voor dat hun carriere niet onder de komst van kids lijdt.Dat is ook precies de reden waarom heel veel mannen zo weinig parttime werken. Omdat ze bang zijn voor salarisverlies, statusverlies, minder kans op promotie enz. Overigens denk ik ook dat het gros van de dames het wel prima vind om maximaal 3 dagen te werken. En zolang dat werkt is, het ook prima totdat er inderdaad een scheiding komt.
woensdag 19 oktober 2011 om 11:34
quote:iry schreef op 19 oktober 2011 @ 09:47:
Ik zie in mijn omgeving weinig mannen die een 50/50 zorg aan gaan.
Zou in een ideale wereld voor ouders wellicht een prima regel zijn.
Maar dan gooi ik toch even het belang van een kind er in.
Je praat dan namelijk over een Co- ouderschap en dat moet maar net bij een kind passen.
Het vergt namelijk enorm veel van een kind.
Gesleep, constant verandering van leefomgeving, aanpassen, aanpassen en nog eens aanpassen.
Ga er maar aan staan, als volwassenen zou je daar nog van van de leg kunnen raken.
Ik lees dan ook vooral posts vanuit de visie van de volwassenen.
Maar beter moet je eerst vanuit een kind kijken, dan de mogelijkheden die je als ouders hebt daar in te voorzien.
Co-ouderschap is een tijd zaligmakend geweest maar dar komt men steeds meer van terug.
Ik heb zelf lang een Co gehad( voor 1 kind nog, andere is inmiddels volwassen)
Het heeft zijn voordelen, maar als ik er op terug kijk denk ik wel, mijn god wat een gedoe voor de kinderen.
Ik weet niet of ik het nog zou doen( sterker, ik doe het voor de jongste niet)
Toen stond ik erg achter de keuze en was deels ook gemaakt doordat we beiden vrijwel full-time werkte.
Maarja... wist ik veel.
50/50 zorg, gedeelde financien, allemaal leuk maar een kind is er vaak niet bij gebaat.
Hier ben ik het mee eens. Ik vind het voor kleine kinderen ook teveel gedoe. Altijd onrust, niet echt ergens thuisvoelen. Moet er voor mezelf al niet eens aan denken. En dan kan iedereen zeggen dat kinderen flexibel zijn, ze moeten wel. Mijn zoon is 10 maanden en ik werk parttime en blijf dat ook doen en geen co-ouderschap (nu wil mijn ex dat ook niet dus hoef er verder niet over na te denken). En ja, met kinderalimentatie red ik dat. Heb 25 jaar veel meer gewerkt, dan ' offer' ik wel een paar jaar op hoor.
En inderdaad, ik hoef de omgangsregeling niet te doen, mijn ex ook niet. Maar mijn kind wel. En die is nog maar 10 maanden...
Ik zie in mijn omgeving weinig mannen die een 50/50 zorg aan gaan.
Zou in een ideale wereld voor ouders wellicht een prima regel zijn.
Maar dan gooi ik toch even het belang van een kind er in.
Je praat dan namelijk over een Co- ouderschap en dat moet maar net bij een kind passen.
Het vergt namelijk enorm veel van een kind.
Gesleep, constant verandering van leefomgeving, aanpassen, aanpassen en nog eens aanpassen.
Ga er maar aan staan, als volwassenen zou je daar nog van van de leg kunnen raken.
Ik lees dan ook vooral posts vanuit de visie van de volwassenen.
Maar beter moet je eerst vanuit een kind kijken, dan de mogelijkheden die je als ouders hebt daar in te voorzien.
Co-ouderschap is een tijd zaligmakend geweest maar dar komt men steeds meer van terug.
Ik heb zelf lang een Co gehad( voor 1 kind nog, andere is inmiddels volwassen)
Het heeft zijn voordelen, maar als ik er op terug kijk denk ik wel, mijn god wat een gedoe voor de kinderen.
Ik weet niet of ik het nog zou doen( sterker, ik doe het voor de jongste niet)
Toen stond ik erg achter de keuze en was deels ook gemaakt doordat we beiden vrijwel full-time werkte.
Maarja... wist ik veel.
50/50 zorg, gedeelde financien, allemaal leuk maar een kind is er vaak niet bij gebaat.
Hier ben ik het mee eens. Ik vind het voor kleine kinderen ook teveel gedoe. Altijd onrust, niet echt ergens thuisvoelen. Moet er voor mezelf al niet eens aan denken. En dan kan iedereen zeggen dat kinderen flexibel zijn, ze moeten wel. Mijn zoon is 10 maanden en ik werk parttime en blijf dat ook doen en geen co-ouderschap (nu wil mijn ex dat ook niet dus hoef er verder niet over na te denken). En ja, met kinderalimentatie red ik dat. Heb 25 jaar veel meer gewerkt, dan ' offer' ik wel een paar jaar op hoor.
En inderdaad, ik hoef de omgangsregeling niet te doen, mijn ex ook niet. Maar mijn kind wel. En die is nog maar 10 maanden...
woensdag 19 oktober 2011 om 11:44
Marahbloem, dat is echt heel triest dat een jong kind dit aan moet gaan
Ze hebben lang ook geen keuze dat zich te conformeren aan wat ouders bedenken, weten zich ook niet altijd uit te spreken want dan komt het loyaliteitsconflict om de hoek zetten.
Ik heb het verschil van kind op latere leeftijd bij mijn kinderen duidelijk gemerkt.
Mijn zoon lijkt er wel onder te varen.( al had hij op jonge leeftijd veel moeite, was vaak boos als hij weer moest veranderen)
Mijn dochter ging naarmate ze ouder was er steeds meer zelf een invulling aan geven en dat maakte dat ze vaker en langer in 1 huis bleef hangen. Doe vond dat twee huizen gedoe maar niets en voor haar was er toch 1 thuis.
Kon ook moeilijk tegen dat gesleep etc.
Ze hebben lang ook geen keuze dat zich te conformeren aan wat ouders bedenken, weten zich ook niet altijd uit te spreken want dan komt het loyaliteitsconflict om de hoek zetten.
Ik heb het verschil van kind op latere leeftijd bij mijn kinderen duidelijk gemerkt.
Mijn zoon lijkt er wel onder te varen.( al had hij op jonge leeftijd veel moeite, was vaak boos als hij weer moest veranderen)
Mijn dochter ging naarmate ze ouder was er steeds meer zelf een invulling aan geven en dat maakte dat ze vaker en langer in 1 huis bleef hangen. Doe vond dat twee huizen gedoe maar niets en voor haar was er toch 1 thuis.
Kon ook moeilijk tegen dat gesleep etc.
woensdag 19 oktober 2011 om 11:45
quote:_avril_ schreef op 19 oktober 2011 @ 11:05:
[...]
Je denkt dat het goed is voor een kind, dat thuis zijn na schooltijd. Vraag het eens aan kinderen, het is maar wat ze gewend zijn blijkt dan. Mijn moeder werkte, en op de dagen dat ze niet werkte en thuis was na schooltijd kon ik daar wel van balen. Niet altijd, soms was het ook wel leuk en gelukkig ging mijn moeder haar eigen gang en zat ze niet klaar met thee en koekjes. Ik werd daar altijd zenuwachtig van bij vriendinnetjes thuis, dat die moeder dan thuis ze zat op te wachten. Hoepel op zeg! Dat komt dus door wat je gewend bent. Een ander kind is die moeder thuis gewend en wordt weer onrustig als die moeder er ineens niet zou zitten. In een reportage op de BBC over werkende moeders versus thuisblijvende moeders werd een jongen van 9 gevraagd of hij het leuk vond dat zijn moeder thuis was, of dat ze wel kon gaan werken wat hem betreft. HIj antwoordde dat hij liever had dat ze ging werken, dan kon hij gewoon lekker zelf zijn gang gaan na schooltijd. Zo zie je maar, het is veel meer kind gebonden dan een algemene regel, dat het leuk is voor je kinderen om thuis te zijn.
(volkomen off topic dit)Avril, ik ben wel met je eens dat elk kind meer of minder behoefte heeft aan een moeder die thuis is om 3 uur. Maar jouw argument van dat 9 jarige kereltje gaat niet op. Als je aan mijn kleuter vraagt wat ze wil eten, dan zegt ze elke dag snoep! Ik bedoel maar, een kind heeft begeleiding nodig. Je kan een kind toch niet zomaar vrij laten lopen de hele dag, zodat ze maar kunnen doen waar ze zin in hebben. Mijn moeder was aan tbm, voor mij was het helemaal goed. Ik kon altijd mn verhaal kwijt, vond een stukje gezelligheid thuis. Even beetje bijkomen van de schooldag. Ik had een buurmeisje wat wij sleutelkind noemden. Zij zwierf tot 6 uur altijd maar op straat, wachten op haar ouders. Dat vonden wij erg sneu.
[...]
Je denkt dat het goed is voor een kind, dat thuis zijn na schooltijd. Vraag het eens aan kinderen, het is maar wat ze gewend zijn blijkt dan. Mijn moeder werkte, en op de dagen dat ze niet werkte en thuis was na schooltijd kon ik daar wel van balen. Niet altijd, soms was het ook wel leuk en gelukkig ging mijn moeder haar eigen gang en zat ze niet klaar met thee en koekjes. Ik werd daar altijd zenuwachtig van bij vriendinnetjes thuis, dat die moeder dan thuis ze zat op te wachten. Hoepel op zeg! Dat komt dus door wat je gewend bent. Een ander kind is die moeder thuis gewend en wordt weer onrustig als die moeder er ineens niet zou zitten. In een reportage op de BBC over werkende moeders versus thuisblijvende moeders werd een jongen van 9 gevraagd of hij het leuk vond dat zijn moeder thuis was, of dat ze wel kon gaan werken wat hem betreft. HIj antwoordde dat hij liever had dat ze ging werken, dan kon hij gewoon lekker zelf zijn gang gaan na schooltijd. Zo zie je maar, het is veel meer kind gebonden dan een algemene regel, dat het leuk is voor je kinderen om thuis te zijn.
(volkomen off topic dit)Avril, ik ben wel met je eens dat elk kind meer of minder behoefte heeft aan een moeder die thuis is om 3 uur. Maar jouw argument van dat 9 jarige kereltje gaat niet op. Als je aan mijn kleuter vraagt wat ze wil eten, dan zegt ze elke dag snoep! Ik bedoel maar, een kind heeft begeleiding nodig. Je kan een kind toch niet zomaar vrij laten lopen de hele dag, zodat ze maar kunnen doen waar ze zin in hebben. Mijn moeder was aan tbm, voor mij was het helemaal goed. Ik kon altijd mn verhaal kwijt, vond een stukje gezelligheid thuis. Even beetje bijkomen van de schooldag. Ik had een buurmeisje wat wij sleutelkind noemden. Zij zwierf tot 6 uur altijd maar op straat, wachten op haar ouders. Dat vonden wij erg sneu.
You can fool all the people some of the time, and some of the people all the time, but you cannot fool all the people all the time.
