Relaties
alle pijlers
Terecht/onterecht
woensdag 19 oktober 2011 om 18:22
Mijn vriend (sinds kort een relatie) en ik hebben hele erge ruzie over het volgende. Ik ben benieuwd wat jullie van deze situatie vinden en of jullie misschien tips/adviezen hebben.
Ik had zondagavond met hem afgesproken om bij hem te slapen. Ik zou om ongeveer elf uur/half twaalf bij hem zijn aangezien ik eerst een feest had van een vriendin maar ik had beloofd om vroeg weg te gaan. Toen ik eenmaal op het feest was, was ik de tijd vergeten aangezien het heel gezellig was. Vervolgens zag ik dat het al half drie ’s nachts was, ik wilde dus snel naar zijn huis toe maar aangezien ik met de bus was, kon dit niet. Vervolgens stelde een kennis voor om mij naar zijn huis te brengen, ik vond het goed. Die jongen bracht me dus naar zijn huis. Kom ik aan, bel ik hem op om de (flat)deur te openen, neemt hij superboos op, doet na vijf minuten zeuren aan de telefoon de deur open en zo kon ik dus naar boven.
Eenmaal boven doet hij gefrustreerd/boos de deur open, zegt dat ik wel even had kunnen bellen. Ben ik het mee eens maar ik was de tijd vergeten en het was gezellig. Ook vindt hij dat ik de telefoon wel had kunnen opnemen. Ook mee eens, maar mijn telefoon was uit aangezien de batterij leeg was. Ook denkt hij dat er wel iets had kunnen gebeuren en dat hij bijna de politie had gebeld. Ik had het geluk dat hij de nummers van mijn ouders en vriendinnen niet had. Hij heeft me egoïstisch genoemd en hij vindt mij af en toe naïef en daarom vindt hij de gedachte dat er iets ernstigs gebeurd zou kunnen zijn, redelijk. Ik vind van niet. Vroeg hij hoe ik ooit bij hem was gekomen, vertelde ik dat ik door die oude kennis was thuisgebracht – vindt hij dat al helemaal een schande aangezien hij die vreemde gast niet kent. Ja, had ik dan lopend naar jouw huis gemoeten? Wat een zeur is hij soms.
Ik ben om zeven uur ’s ochtends naar huis gegaan zonder ook maar te slapen aangezien we de hele tijd woordenwisselingen hadden. Ik vind het belachelijk overdreven dat hij op deze manier reageert. Ik ben geen klein kind van drie en ik heb aan één vader genoeg. Ik weet heel goed wat ik doe, wie ik kan vertrouwen en wie niet. Ik begrijp best dat hij boos is, maar om nou zo overdreven te doen om zoiets kleins? Ik heb mijn verhaal uitgelegd en ik bied mijn excuses sowieso niet aan aangezien het niet met opzet was.
Nu hebben we al vanaf maandag ruzie en als ik hem bel/sms negeert hij mij. Toen ik net langs wilde gaan, was hij niet thuis. Ik wil het graag goed uitpraten, maar hij is dus nog steeds boos. Enig idee hoe ik dit kan oplossen? Serieuze reacties graag.
Ik had zondagavond met hem afgesproken om bij hem te slapen. Ik zou om ongeveer elf uur/half twaalf bij hem zijn aangezien ik eerst een feest had van een vriendin maar ik had beloofd om vroeg weg te gaan. Toen ik eenmaal op het feest was, was ik de tijd vergeten aangezien het heel gezellig was. Vervolgens zag ik dat het al half drie ’s nachts was, ik wilde dus snel naar zijn huis toe maar aangezien ik met de bus was, kon dit niet. Vervolgens stelde een kennis voor om mij naar zijn huis te brengen, ik vond het goed. Die jongen bracht me dus naar zijn huis. Kom ik aan, bel ik hem op om de (flat)deur te openen, neemt hij superboos op, doet na vijf minuten zeuren aan de telefoon de deur open en zo kon ik dus naar boven.
Eenmaal boven doet hij gefrustreerd/boos de deur open, zegt dat ik wel even had kunnen bellen. Ben ik het mee eens maar ik was de tijd vergeten en het was gezellig. Ook vindt hij dat ik de telefoon wel had kunnen opnemen. Ook mee eens, maar mijn telefoon was uit aangezien de batterij leeg was. Ook denkt hij dat er wel iets had kunnen gebeuren en dat hij bijna de politie had gebeld. Ik had het geluk dat hij de nummers van mijn ouders en vriendinnen niet had. Hij heeft me egoïstisch genoemd en hij vindt mij af en toe naïef en daarom vindt hij de gedachte dat er iets ernstigs gebeurd zou kunnen zijn, redelijk. Ik vind van niet. Vroeg hij hoe ik ooit bij hem was gekomen, vertelde ik dat ik door die oude kennis was thuisgebracht – vindt hij dat al helemaal een schande aangezien hij die vreemde gast niet kent. Ja, had ik dan lopend naar jouw huis gemoeten? Wat een zeur is hij soms.
Ik ben om zeven uur ’s ochtends naar huis gegaan zonder ook maar te slapen aangezien we de hele tijd woordenwisselingen hadden. Ik vind het belachelijk overdreven dat hij op deze manier reageert. Ik ben geen klein kind van drie en ik heb aan één vader genoeg. Ik weet heel goed wat ik doe, wie ik kan vertrouwen en wie niet. Ik begrijp best dat hij boos is, maar om nou zo overdreven te doen om zoiets kleins? Ik heb mijn verhaal uitgelegd en ik bied mijn excuses sowieso niet aan aangezien het niet met opzet was.
Nu hebben we al vanaf maandag ruzie en als ik hem bel/sms negeert hij mij. Toen ik net langs wilde gaan, was hij niet thuis. Ik wil het graag goed uitpraten, maar hij is dus nog steeds boos. Enig idee hoe ik dit kan oplossen? Serieuze reacties graag.
donderdag 20 oktober 2011 om 23:34
donderdag 20 oktober 2011 om 23:35
quote:ikbenlief schreef op 20 oktober 2011 @ 23:27:
Ik ben mezelf naar hem toe. Ik doe niet specifiek iets voor hem aangezien dat gewoon vanzelf gaat, zegmaar
Je bent vanzelf egoistisch, stelt vanzelf jouw belang voor dat van een ander, vergeet vanzelf de tijd.
Hij kookt voor je, is ongerust als je te laat bent, helpt je met school en doet vast nog veel meer voor je.
Ik ben mezelf naar hem toe. Ik doe niet specifiek iets voor hem aangezien dat gewoon vanzelf gaat, zegmaar
Je bent vanzelf egoistisch, stelt vanzelf jouw belang voor dat van een ander, vergeet vanzelf de tijd.
Hij kookt voor je, is ongerust als je te laat bent, helpt je met school en doet vast nog veel meer voor je.
donderdag 20 oktober 2011 om 23:37
Als je egoïstisch bent en compleet je eigen gang wil gaan, en hij wil dat niet, dan is het voor hem inderdaad beter dat dat ie vertrekt.
Maar wie wil er wél blijven bij een meisje wat maar aanrommelt en alles mag doen, maar waar je als vriend niets van mag zeggen? Vind je dat zelf gezond, Ikbenlief? Dat je een vriend hebt die zich volledig aanpast aan jou? Die alles maar moet goedkeuren 'omdat jij zo bent'?
Maar wie wil er wél blijven bij een meisje wat maar aanrommelt en alles mag doen, maar waar je als vriend niets van mag zeggen? Vind je dat zelf gezond, Ikbenlief? Dat je een vriend hebt die zich volledig aanpast aan jou? Die alles maar moet goedkeuren 'omdat jij zo bent'?
donderdag 20 oktober 2011 om 23:38
quote:ikbenlief schreef op 20 oktober 2011 @ 23:28:
[...]
Ik leg me niet vast, ik doe wat ik wil en als dat hem niet aanstaat is dat pech voor hem.
Da's dus niet pech voor hem, maar zo te lezen vette pech voor jou, want op het moment dat het hem niet aanstaat, stalk en bel je hem net zo lang wanhopig tot hij weer bijdraait, dus zo stoer ben je niet met je "pech voor hem".
Jij bent me effe een potje afhankelijk zeg, van hem, van zijn hersens, zijn leerprestaties, van je spiegel, je weegschaal, etc. Dat je zelf nog je kont kan afvegen, mag een wonder heten.
[...]
Ik leg me niet vast, ik doe wat ik wil en als dat hem niet aanstaat is dat pech voor hem.
Da's dus niet pech voor hem, maar zo te lezen vette pech voor jou, want op het moment dat het hem niet aanstaat, stalk en bel je hem net zo lang wanhopig tot hij weer bijdraait, dus zo stoer ben je niet met je "pech voor hem".
Jij bent me effe een potje afhankelijk zeg, van hem, van zijn hersens, zijn leerprestaties, van je spiegel, je weegschaal, etc. Dat je zelf nog je kont kan afvegen, mag een wonder heten.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
donderdag 20 oktober 2011 om 23:44
Wat zul jij, als je bent zoals je bent en inderdaad niet meer verandert, een eenzaam en leeg leven in gaan. Want wie vind het nu fijn om vrienden te hebben die zich niet kunnen, pardon willen, aanpassen?
Aanpassen is veranderen en is (meestal) persoonlijke groei. Ik zou niet graag dezelfde zijn als die ik was toen ik 18 was. Zoveel geleerd door o.a. mijn man en mijn kids.
Aanpassen is veranderen en is (meestal) persoonlijke groei. Ik zou niet graag dezelfde zijn als die ik was toen ik 18 was. Zoveel geleerd door o.a. mijn man en mijn kids.
Optimist tot in de kist!
vrijdag 21 oktober 2011 om 00:05
vrijdag 21 oktober 2011 om 00:07
vrijdag 21 oktober 2011 om 00:09
quote:ikbenlief schreef op 20 oktober 2011 @ 23:51:
Ik vind het juist krom om jezelf aan te passen en te veranderen voor iemand die jou moet nemen zoals je bent.
Klopt, je moet je wezenlijke "ik" nooit veranderen voor een ander, maar geven en nemen hoort wel bij een liefdevolle relatie.
Ik denk dat jij in wezen helemaal niet egocentrisch bent, maar gewoon nog niet toe bent aan een dergelijke commitment, waarbij je ook dingen voor een ander doet en laat. Gewoon omdat je dat graag wilt, niet omdat het moet.
Ik vind het juist krom om jezelf aan te passen en te veranderen voor iemand die jou moet nemen zoals je bent.
Klopt, je moet je wezenlijke "ik" nooit veranderen voor een ander, maar geven en nemen hoort wel bij een liefdevolle relatie.
Ik denk dat jij in wezen helemaal niet egocentrisch bent, maar gewoon nog niet toe bent aan een dergelijke commitment, waarbij je ook dingen voor een ander doet en laat. Gewoon omdat je dat graag wilt, niet omdat het moet.
vrijdag 21 oktober 2011 om 00:20
quote:ikbenlief schreef op 21 oktober 2011 @ 00:16:
Ik kan wel dingen alleen. Ik zou nooit afhankelijk van iemand worden. Ik zou mensen wel gebruiken als het nodig is en de situatie d'r naar is. Logisch ook.Mensen gebruiken is niet logisch, want dat doet lang niet iedereen. Hulp krijgen en aannemen van anderen is wel normaal, maar om deze reden met anderen omgaan is dat niet.
Ik kan wel dingen alleen. Ik zou nooit afhankelijk van iemand worden. Ik zou mensen wel gebruiken als het nodig is en de situatie d'r naar is. Logisch ook.Mensen gebruiken is niet logisch, want dat doet lang niet iedereen. Hulp krijgen en aannemen van anderen is wel normaal, maar om deze reden met anderen omgaan is dat niet.
