Gezondheid
alle pijlers
fibromyalgie en werk
zondag 30 oktober 2011 om 14:31
Ik heb een vraag, bij mij is fibromyalgie geconstateerd, en na jaren vallen veel puzzelstukjes eindelijk op zn plek. Constante vermoeidheid, geen of weinig energie,erg veel pijn die ook wisselt van plaats etc. etc.
Nu ben ik sinds juni in de ziektewet omdat ik mijn werk (apothekersassistent in een ziekenhuisapotheek) fysiek niet meer kan volbrengen. Altijd pijn aan mijn handen, ellebogen, knieeen, rug, hoofd noem maar op, en doodmoe.
Mijn vraag is dan ook wie herkent dit, en heeft tips voor reintegratie in een ander soort werk, op dit moment weten zowel de bedrijfsarts als ikzelf helemaal niet wat ik kan gaan doen met zoveel beperkingen, het frustreert me tot op het bot. Ik ga ook steeds over mijn grenzen heen met huishouden etc. Controle willen houden, maar daarna voor "dood" in bed of op de bank liggen omdat ik geestelijk en fysiek uitgeput ben.
Alle tips zijn welkom !!!
Nu ben ik sinds juni in de ziektewet omdat ik mijn werk (apothekersassistent in een ziekenhuisapotheek) fysiek niet meer kan volbrengen. Altijd pijn aan mijn handen, ellebogen, knieeen, rug, hoofd noem maar op, en doodmoe.
Mijn vraag is dan ook wie herkent dit, en heeft tips voor reintegratie in een ander soort werk, op dit moment weten zowel de bedrijfsarts als ikzelf helemaal niet wat ik kan gaan doen met zoveel beperkingen, het frustreert me tot op het bot. Ik ga ook steeds over mijn grenzen heen met huishouden etc. Controle willen houden, maar daarna voor "dood" in bed of op de bank liggen omdat ik geestelijk en fysiek uitgeput ben.
Alle tips zijn welkom !!!
zondag 30 oktober 2011 om 14:37
Het belangrijkste is dat je je grenzen leert kennen. Daar kan hulp bij nodig zijn. Ik weet dat de st. Maartenskliniek in Nijmegen en de Poli SOLK hier ervaring mee hebben.
Ik kon er zelf helemaal niks mee, qua fysio en groepstherapie, maar er zijn veel mensen die er baat bij hebben, dus wellicht het proberen waard.
Ik kon er zelf helemaal niks mee, qua fysio en groepstherapie, maar er zijn veel mensen die er baat bij hebben, dus wellicht het proberen waard.
zondag 30 oktober 2011 om 14:56
Pfoei, dat is een lastige.. Ik denk dat omscholing er wel inzit. Of kun je bij de apotheek ook zittend werk doen?
Ik mocht trouwens niet in de ziektewet wegens FM van de arboarts. Fijn dat jij wel mag
(ik doe zittend werk, dat wel, maar heb genoeg last om het daar niet altijd maar makkelijk mee te hebben)
Ik mocht trouwens niet in de ziektewet wegens FM van de arboarts. Fijn dat jij wel mag
(ik doe zittend werk, dat wel, maar heb genoeg last om het daar niet altijd maar makkelijk mee te hebben)
Later is nu
zondag 30 oktober 2011 om 14:59
zondag 30 oktober 2011 om 15:14
Ik weet dat mijn apotheek tegenwoordig de herhalingsrecepten extern laat doen.
Dus die papiertjes verzamelen ze, sturen ze op, en dan worden ergens anders de pillen bij elkaar gezocht en in een zak verpakt.
Ik heb geen idee hoe dat gaat enzo, en waar dat gebeurt maar misschien is het bij zo'n centrum mogelijk om het zittend te doen. Daar heb je iig niet dat je telkens naar de balie moet lopen.
t Is zomaar een idee, ben verder niet bekend met apotheek-branche.
Dus die papiertjes verzamelen ze, sturen ze op, en dan worden ergens anders de pillen bij elkaar gezocht en in een zak verpakt.
Ik heb geen idee hoe dat gaat enzo, en waar dat gebeurt maar misschien is het bij zo'n centrum mogelijk om het zittend te doen. Daar heb je iig niet dat je telkens naar de balie moet lopen.
t Is zomaar een idee, ben verder niet bekend met apotheek-branche.
zondag 30 oktober 2011 om 16:25
FM is een heel vervelend iets, je ziet het niet dus heb je niks zo denken de mensen om je heen vaak.
Doseer je dagelijkse bezigheden, je kan niet meer alles in 1x doen...dus de ene dag doe je bv een slaapkamer (als dat niet lukt, doe je steeds 15 min iets en 15 min ff niks, na een week kan je dit opbouwen naar 20/20 tot jij voelt dat je aan je max zit) en dan een dag niks en de dag erop de woonkamer, ect ect.
Wat mij heeeeel erg goed geholpen heeft is mijn therapie op de pijnpoli van Het Roessingh (revalidatiecentrum) het is loodzwaar 8 weken 3 dagen per week intern daar zijn, maar ik ben er uiteindelijk alleen maar beter van geworden.
Doseer je dagelijkse bezigheden, je kan niet meer alles in 1x doen...dus de ene dag doe je bv een slaapkamer (als dat niet lukt, doe je steeds 15 min iets en 15 min ff niks, na een week kan je dit opbouwen naar 20/20 tot jij voelt dat je aan je max zit) en dan een dag niks en de dag erop de woonkamer, ect ect.
Wat mij heeeeel erg goed geholpen heeft is mijn therapie op de pijnpoli van Het Roessingh (revalidatiecentrum) het is loodzwaar 8 weken 3 dagen per week intern daar zijn, maar ik ben er uiteindelijk alleen maar beter van geworden.
zondag 30 oktober 2011 om 16:31
Maar wat kon jij dan nog, Nanoe? En wat kun je nu meer?
Ik beweeg gewoon al heel veel. Ik snap dan niet zo wat ik met revalidatie moet. Ik wil nog wel voor wat emotionele ondersteuning naar een revalidatie achtig iets. Ik word nl. soms/vaak bóós op mijn lichaam, dat het weer zeer doet, terwijl het vlak daarvoor zo goed ging.
Ik beweeg gewoon al heel veel. Ik snap dan niet zo wat ik met revalidatie moet. Ik wil nog wel voor wat emotionele ondersteuning naar een revalidatie achtig iets. Ik word nl. soms/vaak bóós op mijn lichaam, dat het weer zeer doet, terwijl het vlak daarvoor zo goed ging.
Later is nu
zondag 30 oktober 2011 om 17:20
Dank jullie vast voor jullie adviezen en tips !. Ik ga deze week beginnen met groepstherapie (praatsessies) en volgende week naar de revalidatie voor therapie. Nu probeer in door de week een aantal keer te wandelen gemiddeld 30 min. per keer om in beweging te blijven. Wat mijn werk betreft, dit is zeer afwisselend, de ene keer veel lopen (rugpijn en pijn in benen) dan weer meer zitten en typen achter de pc. (pijn in handen en ellebogen). Spuiten optrekken lukt vaak niet door krachtsverlies etc. dus ik weet het niet meer.Ik denk zelf al dat ik misschien iets kan doen in het vrijwilligerscircuit, bv. praten met ouderen of terminaal zieke patienten in een hospice, omdat ik dan zelf kan bepalen hoelang ik dat volhoud op een dag. Als ik 1 uurtje red dan probeer ik dat, als ik 3 uurtjes red, dan probeer ik dat, snap je. Maar dan ben ik meer op geestelijk niveau bezig en niet lichamelijk, want dat kost me de meeste pijn. Ik heb ook fysio gehad, maar daarna had ik nog meer last ervan...en die eeuwige vermoeidheid.....probeer het te negeren, maar dit is verdomde moeilijk....
groetjes, Suus
groetjes, Suus
zondag 30 oktober 2011 om 17:21
quote:dreamer schreef op 30 oktober 2011 @ 16:31:
Ik word nl. soms/vaak bóós op mijn lichaam, dat het weer zeer doet, terwijl het vlak daarvoor zo goed ging.
En juist dát moet je leren accepteren. FM is zo veranderlijk als het weer. De ene dag kun je bergen verzetten, de volgende dag lig je voor apegapen op bed.
Juist omdat jij boos wordt (ik praat tegen een spiegel lijkt het haha), geeft je lichaam er de brui aan. Je gaat telkens over je eigen grenzen, omdat je ze niet herkent.
Als je daar greep op weet te krijgen, dan kun je waarschijnlijk weer veel meer.
Ik word nl. soms/vaak bóós op mijn lichaam, dat het weer zeer doet, terwijl het vlak daarvoor zo goed ging.
En juist dát moet je leren accepteren. FM is zo veranderlijk als het weer. De ene dag kun je bergen verzetten, de volgende dag lig je voor apegapen op bed.
Juist omdat jij boos wordt (ik praat tegen een spiegel lijkt het haha), geeft je lichaam er de brui aan. Je gaat telkens over je eigen grenzen, omdat je ze niet herkent.
Als je daar greep op weet te krijgen, dan kun je waarschijnlijk weer veel meer.
zondag 30 oktober 2011 om 17:23
quote:suzieq2706 schreef op 30 oktober 2011 @ 17:20:
Dank jullie vast voor jullie adviezen en tips !. Ik ga deze week beginnen met groepstherapie (praatsessies) en volgende week naar de revalidatie voor therapie. Nu probeer in door de week een aantal keer te wandelen gemiddeld 30 min. per keer om in beweging te blijven. Wat mijn werk betreft, dit is zeer afwisselend, de ene keer veel lopen (rugpijn en pijn in benen) dan weer meer zitten en typen achter de pc. (pijn in handen en ellebogen). Spuiten optrekken lukt vaak niet door krachtsverlies etc. dus ik weet het niet meer.Ik denk zelf al dat ik misschien iets kan doen in het vrijwilligerscircuit, bv. praten met ouderen of terminaal zieke patienten in een hospice, omdat ik dan zelf kan bepalen hoelang ik dat volhoud op een dag. Als ik 1 uurtje red dan probeer ik dat, als ik 3 uurtjes red, dan probeer ik dat, snap je. Maar dan ben ik meer op geestelijk niveau bezig en niet lichamelijk, want dat kost me de meeste pijn. Ik heb ook fysio gehad, maar daarna had ik nog meer last ervan...en die eeuwige vermoeidheid.....probeer het te negeren, maar dit is verdomde moeilijk....
groetjes, Suus Ik denk dat sommige FM'ers denken: daar heb je d'r weer, maar heb jij je vitamine B12, foliumzuur en vitamine D al laten checken? Daar kun je echt een hele hoop van je vermoeidheid en "algehele belabberdheid" mee weg krijgen. Dat was tenminste bij mij zo, en ik voel me echt de helft beter dan een jaar geleden...
Dank jullie vast voor jullie adviezen en tips !. Ik ga deze week beginnen met groepstherapie (praatsessies) en volgende week naar de revalidatie voor therapie. Nu probeer in door de week een aantal keer te wandelen gemiddeld 30 min. per keer om in beweging te blijven. Wat mijn werk betreft, dit is zeer afwisselend, de ene keer veel lopen (rugpijn en pijn in benen) dan weer meer zitten en typen achter de pc. (pijn in handen en ellebogen). Spuiten optrekken lukt vaak niet door krachtsverlies etc. dus ik weet het niet meer.Ik denk zelf al dat ik misschien iets kan doen in het vrijwilligerscircuit, bv. praten met ouderen of terminaal zieke patienten in een hospice, omdat ik dan zelf kan bepalen hoelang ik dat volhoud op een dag. Als ik 1 uurtje red dan probeer ik dat, als ik 3 uurtjes red, dan probeer ik dat, snap je. Maar dan ben ik meer op geestelijk niveau bezig en niet lichamelijk, want dat kost me de meeste pijn. Ik heb ook fysio gehad, maar daarna had ik nog meer last ervan...en die eeuwige vermoeidheid.....probeer het te negeren, maar dit is verdomde moeilijk....
groetjes, Suus Ik denk dat sommige FM'ers denken: daar heb je d'r weer, maar heb jij je vitamine B12, foliumzuur en vitamine D al laten checken? Daar kun je echt een hele hoop van je vermoeidheid en "algehele belabberdheid" mee weg krijgen. Dat was tenminste bij mij zo, en ik voel me echt de helft beter dan een jaar geleden...
zondag 30 oktober 2011 om 17:29
quote:jaimee21 schreef op 30 oktober 2011 @ 17:21:
[...]
En juist dát moet je leren accepteren. FM is zo veranderlijk als het weer. De ene dag kun je bergen verzetten, de volgende dag lig je voor apegapen op bed.
Juist omdat jij boos wordt (ik praat tegen een spiegel lijkt het haha), geeft je lichaam er de brui aan. Je gaat telkens over je eigen grenzen, omdat je ze niet herkent.
Als je daar greep op weet te krijgen, dan kun je waarschijnlijk weer veel meer.
Ja, dat besef ik, maar daar moet ik echt mee om leren gaan. Rare is, ik heb zo'n beetje m'n hele leven al pijn, voor mijn gevoel. Heb sinds 2,5 jaar de diagnose en eigenlijk pas sinds de laatste maanden dat ik boos ben.
En ik zie ook enorm op tegen koude en winter enzo. Kan niet tegen fleece en anders warm, qua kleren.
Suzie, ook bij vrijwilligerswerk moet je er gewoon een aantal uur zijn, dat je het afgesproken, natuurlijk. Vrijwillig is niet vrijblijvend. Besef je dat goed! Als jij, zoals je zegt, met mensen gaat praten, kun je niet een afspraak keer op keer afzeggen, omdat je niet kunt.
[...]
En juist dát moet je leren accepteren. FM is zo veranderlijk als het weer. De ene dag kun je bergen verzetten, de volgende dag lig je voor apegapen op bed.
Juist omdat jij boos wordt (ik praat tegen een spiegel lijkt het haha), geeft je lichaam er de brui aan. Je gaat telkens over je eigen grenzen, omdat je ze niet herkent.
Als je daar greep op weet te krijgen, dan kun je waarschijnlijk weer veel meer.
Ja, dat besef ik, maar daar moet ik echt mee om leren gaan. Rare is, ik heb zo'n beetje m'n hele leven al pijn, voor mijn gevoel. Heb sinds 2,5 jaar de diagnose en eigenlijk pas sinds de laatste maanden dat ik boos ben.
En ik zie ook enorm op tegen koude en winter enzo. Kan niet tegen fleece en anders warm, qua kleren.
Suzie, ook bij vrijwilligerswerk moet je er gewoon een aantal uur zijn, dat je het afgesproken, natuurlijk. Vrijwillig is niet vrijblijvend. Besef je dat goed! Als jij, zoals je zegt, met mensen gaat praten, kun je niet een afspraak keer op keer afzeggen, omdat je niet kunt.
Later is nu
zondag 30 oktober 2011 om 17:51
Allereerst een voor jou Suzie.
"probeer het te negeren, maar dit is verdomde moeilijk" Negeren moet je niet doen hoor. Negeren = niet luisteren naar je lichaam. En het is net als met een jengelend kind aan je broek: het blijft zeuren tótdat je het aandacht geeft.
Dreamer zegt iets over langzaam opbouwen. Ik weet natuurlijk niet hoe het bij anderen voelt, maar bij mij is het geen kwestie van 'opbouwen en dan kun je straks alles weer zoals vanouds'. Want dat suggereert 'opbouwen' wel eerlijk gezegd.
In het kort mijn verhaal, misschien heb je er wat aan:
Ik zou ook FM hebben, maar ja, wat kun je met dat woord. Het zegt enkel 'pijn aan spieren en pezen.' Daarnaast heb ik nog wat andere aandoeningen (ontstekingen in gewrichten, nekhernia, kanaalstenose en bekkeninstabiliteit), dus ik weet niet altijd wát waar vandaan komt.
Ik had in de tijd dat het zich erger ging vertonen, vaak kantoorbanen. Dat werd te zwaar, want juist zittend werk met repeterende bewegingen, is niet goed voor je. Zelfs parttime en wat later beginnen (i.v.m. ochtendstijfheid) hielpen niet. Toen ben ik omgeschoold tot doktersassistente, dat wilde ik graag omdat ik meende dat flexibiliteit in mijn werk beter bij mijn lichaam zou passen. Maar dat was uiteindelijk toch te zwaar, i.v.m. de tijden, de druk, téveel beweging, geen rust wanneer je lichaam het wil, etc. Dit was voor mij de (werk)grens, hier trok ik een streep. Ik had/heb sowieso al 24/7 pijn, en door te werken werd die pijn alleen maar erger. En voor wat? 3 tientjes (letterlijk) meer? Dit was gekkenwerk.
Ik heb er dus een streep onder gezet, ook al menen de instanties dat het 'door te proberen' wel weer goed komt. Intussen doen ze niets, en dat vind ik prima. Want ik trek, zoals ik al die jaren altijd al gedaan heb, wel mijn eigen plan. En dat plan is: mijn eigen praktijk aan huis, waarin ik mensen met angststoornissen en aanverwante stoornissen wil steunen en helpen. Dit kan dus vanuit huis, waardoor ik al geen energie verlies en meer pijn krijg door de autorit. Daarnaast hoef ik dan niet te vroeg op, wat gewoon niet haalbaar is, en ik kan mijn eigen tijden indelen. Daarnaast is dit waar mijn hart ligt, dus op alle fronten ideaal. Het enige nadeel is dat ik hier (zeker de eerste jaren) geen volledig loon uit zal halen, maar elk tientje dat ik minder uitkering nodig heb, is er één.
Overigens ben ik single, heb 2 hondjes en 3 katten. Ik heb al een aantal jaren thuiszorg en dat is ook echt nodig. Niet dat ik de werkzaamheden niet zou kunnen. Maar als ik alles zelf doe, dan kan ik voor de rest weinig meer. En er is méér te doen in en rond het huis dan alleen poetsen.
Ik hoop dat je er wat tips uit kunt halen, of kunt zien hoe het bijvoorbeeld ook kan met je leven.
"probeer het te negeren, maar dit is verdomde moeilijk" Negeren moet je niet doen hoor. Negeren = niet luisteren naar je lichaam. En het is net als met een jengelend kind aan je broek: het blijft zeuren tótdat je het aandacht geeft.
Dreamer zegt iets over langzaam opbouwen. Ik weet natuurlijk niet hoe het bij anderen voelt, maar bij mij is het geen kwestie van 'opbouwen en dan kun je straks alles weer zoals vanouds'. Want dat suggereert 'opbouwen' wel eerlijk gezegd.
In het kort mijn verhaal, misschien heb je er wat aan:
Ik zou ook FM hebben, maar ja, wat kun je met dat woord. Het zegt enkel 'pijn aan spieren en pezen.' Daarnaast heb ik nog wat andere aandoeningen (ontstekingen in gewrichten, nekhernia, kanaalstenose en bekkeninstabiliteit), dus ik weet niet altijd wát waar vandaan komt.
Ik had in de tijd dat het zich erger ging vertonen, vaak kantoorbanen. Dat werd te zwaar, want juist zittend werk met repeterende bewegingen, is niet goed voor je. Zelfs parttime en wat later beginnen (i.v.m. ochtendstijfheid) hielpen niet. Toen ben ik omgeschoold tot doktersassistente, dat wilde ik graag omdat ik meende dat flexibiliteit in mijn werk beter bij mijn lichaam zou passen. Maar dat was uiteindelijk toch te zwaar, i.v.m. de tijden, de druk, téveel beweging, geen rust wanneer je lichaam het wil, etc. Dit was voor mij de (werk)grens, hier trok ik een streep. Ik had/heb sowieso al 24/7 pijn, en door te werken werd die pijn alleen maar erger. En voor wat? 3 tientjes (letterlijk) meer? Dit was gekkenwerk.
Ik heb er dus een streep onder gezet, ook al menen de instanties dat het 'door te proberen' wel weer goed komt. Intussen doen ze niets, en dat vind ik prima. Want ik trek, zoals ik al die jaren altijd al gedaan heb, wel mijn eigen plan. En dat plan is: mijn eigen praktijk aan huis, waarin ik mensen met angststoornissen en aanverwante stoornissen wil steunen en helpen. Dit kan dus vanuit huis, waardoor ik al geen energie verlies en meer pijn krijg door de autorit. Daarnaast hoef ik dan niet te vroeg op, wat gewoon niet haalbaar is, en ik kan mijn eigen tijden indelen. Daarnaast is dit waar mijn hart ligt, dus op alle fronten ideaal. Het enige nadeel is dat ik hier (zeker de eerste jaren) geen volledig loon uit zal halen, maar elk tientje dat ik minder uitkering nodig heb, is er één.
Overigens ben ik single, heb 2 hondjes en 3 katten. Ik heb al een aantal jaren thuiszorg en dat is ook echt nodig. Niet dat ik de werkzaamheden niet zou kunnen. Maar als ik alles zelf doe, dan kan ik voor de rest weinig meer. En er is méér te doen in en rond het huis dan alleen poetsen.
Ik hoop dat je er wat tips uit kunt halen, of kunt zien hoe het bijvoorbeeld ook kan met je leven.
zondag 30 oktober 2011 om 17:54
quote:dreamer schreef op 30 oktober 2011 @ 17:29:
[...]
Ja, dat besef ik, maar daar moet ik echt mee om leren gaan. Rare is, ik heb zo'n beetje m'n hele leven al pijn, voor mijn gevoel. Heb sinds 2,5 jaar de diagnose en eigenlijk pas sinds de laatste maanden dat ik boos ben.
En ik zie ook enorm op tegen koude en winter enzo. Kan niet tegen fleece en anders warm, qua kleren.
Ja, vreselijk, dat rotweer. Ik merk het nu al, vooral in m'n vingers nu ik aan het typen ben.
En dat boze herken ik ook. Ik kan af en toe nog steeds woest worden als ik bedenk wat ik tegenwoordig allemaal moet laten. Ik ben nog zo jong, en ik wil nog zoveel.
Ik heb geprobeerd een ander pad voor mezelf uit te stippelen. Niet minder ambitieus, maar anders. Misschien wat trager dan iemand anders van mijn leeftijd, maar kruipend kom ik net zo ver als een ander rennend.
[...]
Ja, dat besef ik, maar daar moet ik echt mee om leren gaan. Rare is, ik heb zo'n beetje m'n hele leven al pijn, voor mijn gevoel. Heb sinds 2,5 jaar de diagnose en eigenlijk pas sinds de laatste maanden dat ik boos ben.
En ik zie ook enorm op tegen koude en winter enzo. Kan niet tegen fleece en anders warm, qua kleren.
Ja, vreselijk, dat rotweer. Ik merk het nu al, vooral in m'n vingers nu ik aan het typen ben.
En dat boze herken ik ook. Ik kan af en toe nog steeds woest worden als ik bedenk wat ik tegenwoordig allemaal moet laten. Ik ben nog zo jong, en ik wil nog zoveel.
Ik heb geprobeerd een ander pad voor mezelf uit te stippelen. Niet minder ambitieus, maar anders. Misschien wat trager dan iemand anders van mijn leeftijd, maar kruipend kom ik net zo ver als een ander rennend.
zondag 30 oktober 2011 om 18:00
quote:dreamer schreef op 30 oktober 2011 @ 17:29:
[...]
Suzie, ook bij vrijwilligerswerk moet je er gewoon een aantal uur zijn, dat je het afgesproken, natuurlijk. Vrijwillig is niet vrijblijvend. Besef je dat goed! Als jij, zoals je zegt, met mensen gaat praten, kun je niet een afspraak keer op keer afzeggen, omdat je niet kunt.
Oh, dat kon míjn tekst zijn! Dat roep ik namelijk ook altijd tegen mensen die met het advies 'vrijwilligerswerk' komen.
Wat betreft afspraken: Ook al voel ik me niet helemaal goed, ik ga dan toch. Om niet over mijn grenzen te gaan, plan ik daarentegen niets eromheen. Dus in de middag afspreken, maar dan niets in de ochtend doen en zorgen dat ik 's avonds thuis ben. Overigens heb ik sowieso veel behoefte aan de avond thuisbrengen. Mijn dag en de tijd die ik effectief kan besteden, is dus stukken korter dan bij de meeste anderen. Maar daar maak ik me niet meer druk over, dit doe ik nu al jaren.
En een ander punt: ik mopper of huil ook wel eens dat ik teveel pijn heb op een dag. Maar... ik ben nooit boos op mijn lijf!
[...]
Suzie, ook bij vrijwilligerswerk moet je er gewoon een aantal uur zijn, dat je het afgesproken, natuurlijk. Vrijwillig is niet vrijblijvend. Besef je dat goed! Als jij, zoals je zegt, met mensen gaat praten, kun je niet een afspraak keer op keer afzeggen, omdat je niet kunt.
Oh, dat kon míjn tekst zijn! Dat roep ik namelijk ook altijd tegen mensen die met het advies 'vrijwilligerswerk' komen.
Wat betreft afspraken: Ook al voel ik me niet helemaal goed, ik ga dan toch. Om niet over mijn grenzen te gaan, plan ik daarentegen niets eromheen. Dus in de middag afspreken, maar dan niets in de ochtend doen en zorgen dat ik 's avonds thuis ben. Overigens heb ik sowieso veel behoefte aan de avond thuisbrengen. Mijn dag en de tijd die ik effectief kan besteden, is dus stukken korter dan bij de meeste anderen. Maar daar maak ik me niet meer druk over, dit doe ik nu al jaren.
En een ander punt: ik mopper of huil ook wel eens dat ik teveel pijn heb op een dag. Maar... ik ben nooit boos op mijn lijf!
zondag 30 oktober 2011 om 18:02
quote:jaimee21 schreef op 30 oktober 2011 @ 17:54:
[...]
Ja, vreselijk, dat rotweer. Ik merk het nu al, vooral in m'n vingers nu ik aan het typen ben.
En dat boze herken ik ook. Ik kan af en toe nog steeds woest worden als ik bedenk wat ik tegenwoordig allemaal moet laten. Ik ben nog zo jong, en ik wil nog zoveel.
Ik heb geprobeerd een ander pad voor mezelf uit te stippelen. Niet minder ambitieus, maar anders. Misschien wat trager dan iemand anders van mijn leeftijd, maar kruipend kom ik net zo ver als een ander rennend. En weet je wat het grote voordeel is? Kruipend ZIE je veel meer! Je leeft dan echt, je beleeft alles sterker, je zintuigen worden beter gebruikt en noem maar op. En op het einde van de rit is jouw leven 'voller' geweest.
[...]
Ja, vreselijk, dat rotweer. Ik merk het nu al, vooral in m'n vingers nu ik aan het typen ben.
En dat boze herken ik ook. Ik kan af en toe nog steeds woest worden als ik bedenk wat ik tegenwoordig allemaal moet laten. Ik ben nog zo jong, en ik wil nog zoveel.
Ik heb geprobeerd een ander pad voor mezelf uit te stippelen. Niet minder ambitieus, maar anders. Misschien wat trager dan iemand anders van mijn leeftijd, maar kruipend kom ik net zo ver als een ander rennend. En weet je wat het grote voordeel is? Kruipend ZIE je veel meer! Je leeft dan echt, je beleeft alles sterker, je zintuigen worden beter gebruikt en noem maar op. En op het einde van de rit is jouw leven 'voller' geweest.
zondag 30 oktober 2011 om 18:10
Het is niet alleen lichamelijk wat ze doen bij die pijnpolie, ook geestelijk, bv accepteren en mee om leren gaan is een heeeel groot aspect van die therapie Dreamer.
Ik was ook heel boos op mijn lichaam en kon ook niet veel meer, werken deed ik niet meer, en dat doe ik nu al langer als een jaar wel, met heel veel plezier. Het huishouden was een hele opgaaf, maar nu doe ik dat ook.
Het was een ware lijdensweg om dingen onder ogen te zien bij de pijnpolie, maar ik ben er zoveel sterker uit gekomen!
Ik was ook heel boos op mijn lichaam en kon ook niet veel meer, werken deed ik niet meer, en dat doe ik nu al langer als een jaar wel, met heel veel plezier. Het huishouden was een hele opgaaf, maar nu doe ik dat ook.
Het was een ware lijdensweg om dingen onder ogen te zien bij de pijnpolie, maar ik ben er zoveel sterker uit gekomen!
zondag 30 oktober 2011 om 18:14
zondag 30 oktober 2011 om 18:27
Molly, laat ik het dan 'uitbouwen' noemen
Het is namelijk bij mij echt wel zo dat ik door minder te doen, steeds minder kan, energie kwijt raak, kracht kwijtraak, enzovoorts. Ik doe nu 2x fitness bij een fysio. Ben sterker geworden, kan meer, kan het langer, enzovoorts. En dat voelt ook altijd lekker. Ik fiets ook nog 4x per week naar het werk (bij elkaar een uur) maar merk dat het nu, met kou, gewoon weer moeilijker wordt. En ik weet dat weer enkele maanden met de auto gaan, voor mijn lichaam slechter is dan fietsen. Dus weer balans zoeken.
Wel fijn dat je zelf wat aan huis kunt gaan doen, trouwens, Molly. Ik ben wel minder gaan werken. Op eigen kosten, want volgens de arbo-arts is er prima mee te werken en geen progressieven ziekte, dus waarom (gedeeeltelijk) ziektewet?
Hier kan ik nu, 2,5 jaar later, ook best boos om worden, want als niet progressief, waarom dan wél meer pijn?
Ik heb man en 2 kinderen + een hondje. Samen doen we 1x per week het huishouden in een uur.
Ik merk ook vaak dat het moeilijk blijft, grenzen stellen. Vorige week niet naar een familiefeest gegaan. Dat voelde wel goed, maar aan de andere kant heb ik een heel leuk feest gemist. EN waarvoor? Om de volgende dag wel te kunnen werken.
Het is namelijk bij mij echt wel zo dat ik door minder te doen, steeds minder kan, energie kwijt raak, kracht kwijtraak, enzovoorts. Ik doe nu 2x fitness bij een fysio. Ben sterker geworden, kan meer, kan het langer, enzovoorts. En dat voelt ook altijd lekker. Ik fiets ook nog 4x per week naar het werk (bij elkaar een uur) maar merk dat het nu, met kou, gewoon weer moeilijker wordt. En ik weet dat weer enkele maanden met de auto gaan, voor mijn lichaam slechter is dan fietsen. Dus weer balans zoeken.
Wel fijn dat je zelf wat aan huis kunt gaan doen, trouwens, Molly. Ik ben wel minder gaan werken. Op eigen kosten, want volgens de arbo-arts is er prima mee te werken en geen progressieven ziekte, dus waarom (gedeeeltelijk) ziektewet?
Hier kan ik nu, 2,5 jaar later, ook best boos om worden, want als niet progressief, waarom dan wél meer pijn?
Ik heb man en 2 kinderen + een hondje. Samen doen we 1x per week het huishouden in een uur.
Ik merk ook vaak dat het moeilijk blijft, grenzen stellen. Vorige week niet naar een familiefeest gegaan. Dat voelde wel goed, maar aan de andere kant heb ik een heel leuk feest gemist. EN waarvoor? Om de volgende dag wel te kunnen werken.
Later is nu
maandag 31 oktober 2011 om 07:07
Molly74, met jou reactie kan ik wel wat ! zeer fijn om te lezen.. al de andere ook trouwens....
Jaimy21: ik wordt regelmatig geprikt om mn bloedwaardes te controleren, waaronder ook B12, foliumzuur en vit.D. Doordat ik dagelijks multivitamine moet slikken zijn deze waardes normaal.
Gisteravond op visite geweest, nu voel ik het weer overal en kan ik het bezuren...maar ja, het was wel gezellig
fijne dag lotgenootjes....
Jaimy21: ik wordt regelmatig geprikt om mn bloedwaardes te controleren, waaronder ook B12, foliumzuur en vit.D. Doordat ik dagelijks multivitamine moet slikken zijn deze waardes normaal.
Gisteravond op visite geweest, nu voel ik het weer overal en kan ik het bezuren...maar ja, het was wel gezellig
fijne dag lotgenootjes....
donderdag 3 november 2011 om 17:25
quote:suzieq2706 schreef op 31 oktober 2011 @ 07:07:
Jaimy21: ik wordt regelmatig geprikt om mn bloedwaardes te controleren, waaronder ook B12, foliumzuur en vit.D. Doordat ik dagelijks multivitamine moet slikken zijn deze waardes normaal.
Ik zou de volgende keer toch eens even kijken naar de waarden van deze vitamines. Ik weet dat foliumzuur en B12 niet standaard meegeprikt worden, dus misschien gebeurt dat bij jou ook niet. En dan nog zijn de referentiewaarden van bijv. B12 heel laag vastgesteld. Normaliter heb je een waarde van ongeveer 500 nodig om geen klachten te hebben, maar volgens de referentiewaarden heb je pas een tekort bij 150. Daar zit nogal verschil tussen, en in de gewone multivitaminen zit veel te weinig B12 om dat op peil te houden.
Jaimy21: ik wordt regelmatig geprikt om mn bloedwaardes te controleren, waaronder ook B12, foliumzuur en vit.D. Doordat ik dagelijks multivitamine moet slikken zijn deze waardes normaal.
Ik zou de volgende keer toch eens even kijken naar de waarden van deze vitamines. Ik weet dat foliumzuur en B12 niet standaard meegeprikt worden, dus misschien gebeurt dat bij jou ook niet. En dan nog zijn de referentiewaarden van bijv. B12 heel laag vastgesteld. Normaliter heb je een waarde van ongeveer 500 nodig om geen klachten te hebben, maar volgens de referentiewaarden heb je pas een tekort bij 150. Daar zit nogal verschil tussen, en in de gewone multivitaminen zit veel te weinig B12 om dat op peil te houden.