Kinderen
alle pijlers
pesterijen kind
woensdag 9 november 2011 om 09:38
Bij mijn zoontje van 7 zit een jongetje die hem blijkbaar niet zo mag. Hij heeft een keer een voetbal keihard naar zijn hoofd gegooid en hem kutkind genoemd.
Laatst was hij met hem gaan vechten (omdat er werd gescholden, weet niet helemaal zeker of mijn zoontje nu ook meedeed, maar dit vind ik nog geen reden om te gaan vechten).
Toen ging het er behoorlijk heftig aan toe en heeft een klasgenootje de juf erbij gehaald en 's middags moesten ze met elkaar gaan praten.
Ik vind dit een heel lastige situatie. Eigenlijk moeten kinderen leren om dingen zelf op te lossen, maar dit lukt niet altijd.
Wat zouden jullie doen? Met de juf praten of moeder van het andere jongetje of nog even afwachten??
Laatst was hij met hem gaan vechten (omdat er werd gescholden, weet niet helemaal zeker of mijn zoontje nu ook meedeed, maar dit vind ik nog geen reden om te gaan vechten).
Toen ging het er behoorlijk heftig aan toe en heeft een klasgenootje de juf erbij gehaald en 's middags moesten ze met elkaar gaan praten.
Ik vind dit een heel lastige situatie. Eigenlijk moeten kinderen leren om dingen zelf op te lossen, maar dit lukt niet altijd.
Wat zouden jullie doen? Met de juf praten of moeder van het andere jongetje of nog even afwachten??
woensdag 9 november 2011 om 09:47
Ik zou hier zelf ook moeite mee hebben. Ik ben er ook niet altijd voor om kinderen alles zelf maar op te laten lossen. Ik ben zo'n moeder die het dan belangrijker vindt dat mijn kind weet dat ie bij mij terecht kan en ik hem help. Ik zou, als ik jou was, zeker met juf gaan praten. Vooral ook omdat je het verhaal dan ook even van haar kant hoort. Blijkt dat het inderdaad vrij heftig was allemaal, dan kun je altijd nog met de moeder van het andere kind overleggen hoe jullie dit gaan aanpakken.
woensdag 9 november 2011 om 09:48
wat naar dat het niet zo goed loopt tussen jou zoontje en dat andere jongetje.
Heb je er al zelf met je zoon over gesproken? Over wat er gebeurd, hoe hij daar op regeert etc..?
Zelf vind ik 7 jaar wel heel erg jong om dingen zelf op te lossen. IK zou daarom ook even met de juf gaan praten, misschien weet zij een oplossing?
Naar de ouders van het andere kind zou ik niet zo snel gaan, omdat ik denk dat de meeste ouders toch reageren met: 'Dat doet mijn kind niet' .
Suc6 iig.
Heb je er al zelf met je zoon over gesproken? Over wat er gebeurd, hoe hij daar op regeert etc..?
Zelf vind ik 7 jaar wel heel erg jong om dingen zelf op te lossen. IK zou daarom ook even met de juf gaan praten, misschien weet zij een oplossing?
Naar de ouders van het andere kind zou ik niet zo snel gaan, omdat ik denk dat de meeste ouders toch reageren met: 'Dat doet mijn kind niet' .
Suc6 iig.
woensdag 9 november 2011 om 09:54
Ik zou de juf voorlopig even haar gang laten gaan, maar als je het gevoel hebt dat haar hulp niets verbeterd heeft een gesprek met haar (en eventueel de moeder van de pester) aangaan.
Verder zou ik wel goed aan je zoontje laten merken dat jij er voor hem bent, en hij altijd bij jou terecht kan. Vraag hem eens hoe het nu met het pestende jongentje gaat en ga het gesprek aan met je zoon.
Verder zou ik wel goed aan je zoontje laten merken dat jij er voor hem bent, en hij altijd bij jou terecht kan. Vraag hem eens hoe het nu met het pestende jongentje gaat en ga het gesprek aan met je zoon.
woensdag 9 november 2011 om 09:54
De juf was er toch al bij? Een kind moet het gevoel hebben dat hij bij je terecht kan, niet dat je het voor hem oplost.
Stel dat het echt uit de hand loopt, kan dat altijd nog. Kinderen van eigen leeftijd kan je het beter zelf uit laten zoeken. En je kind eventueel weerbaar laten maken door een sport als hij dat nodig heeft. Het echte leven is net een schoolplein. Perfecte leerschool.
Stel dat het echt uit de hand loopt, kan dat altijd nog. Kinderen van eigen leeftijd kan je het beter zelf uit laten zoeken. En je kind eventueel weerbaar laten maken door een sport als hij dat nodig heeft. Het echte leven is net een schoolplein. Perfecte leerschool.
woensdag 9 november 2011 om 09:59
Ook volwassen mensen kunnen niet met een ieder door één deur. Ik vind ook niet iedereen leuk. Maar omdat je volwassen bent, reageer je niet zo "primitief" als een kind. (de meesten dan, ik weet dat er op de werkvloer gepest word)
Ik zou er wel met de juf over praten, niet de pestkop zelf aanspreken. Nog niet, in ieder geval. Ook zo voor mij meespelen of mijn kind wel andere vriendjes heeft. Dus misschien is dit een incident, geen dagelijkse kost. Vind ik ook een verschil.
Ik ben vroeger ook gepest en mijn moeder loste het na de zoveelste matpartij eens op door de pestkop even van haar fiets te lanceren. Daarna was het ook afgelopen. Pesten loopt uit de hand doordat de pester medestanders krijgt. (meelopers, eigenlijk) Pas als je als kind niemand meer hebt om op terug te vallen wordt het een ellendige boel op school. Ik zou daar dus mijn prioriteiten leggen, zorgen voor een vangnet van jou als ouder en ervoor waken dat er meer klasgenootjes over blijven die wel goed met je zoon omgaan.
Ik zou er wel met de juf over praten, niet de pestkop zelf aanspreken. Nog niet, in ieder geval. Ook zo voor mij meespelen of mijn kind wel andere vriendjes heeft. Dus misschien is dit een incident, geen dagelijkse kost. Vind ik ook een verschil.
Ik ben vroeger ook gepest en mijn moeder loste het na de zoveelste matpartij eens op door de pestkop even van haar fiets te lanceren. Daarna was het ook afgelopen. Pesten loopt uit de hand doordat de pester medestanders krijgt. (meelopers, eigenlijk) Pas als je als kind niemand meer hebt om op terug te vallen wordt het een ellendige boel op school. Ik zou daar dus mijn prioriteiten leggen, zorgen voor een vangnet van jou als ouder en ervoor waken dat er meer klasgenootjes over blijven die wel goed met je zoon omgaan.
woensdag 9 november 2011 om 10:04
Gelukkig heeft hij wel een paar vriendjes op school waar hij iedere dag mee speelt. Maar toen hij die heftige ruzie had met dat andere jongetje stonden zij toe te kijken en uitgerekend een jongetje dat niet tot zijn clubje vrienden hoort ging naar de juf toe. Het viel ons erg tegen dat zijn vrienden hem niet hielpen.
Dit is trouwens niet iets wat iedere dag gebeurt, maar dit is wel een aantal keer gebeurd.
Dit is trouwens niet iets wat iedere dag gebeurt, maar dit is wel een aantal keer gebeurd.
woensdag 9 november 2011 om 10:05
En als het echt uit de hand loopt; lekker gaan judo'en of een vechtsport. Omdat hij dáár ook weer vriendjes maakt en zich sterker zal voelen. Ook mentaal.
Een weerbaarheidstraining is oké, maar persoonlijk vind ik het vrij stigmatiserend als klasgenootjes "erachter" komen. Zo van "och, Pietje moet naar de pestcursus" is weer een reden om iemand te pesten. Als je zoiets zou doen zou ik het zo onopvallend mogelijk doen.
Een weerbaarheidstraining is oké, maar persoonlijk vind ik het vrij stigmatiserend als klasgenootjes "erachter" komen. Zo van "och, Pietje moet naar de pestcursus" is weer een reden om iemand te pesten. Als je zoiets zou doen zou ik het zo onopvallend mogelijk doen.
woensdag 9 november 2011 om 10:07
woensdag 9 november 2011 om 10:07
quote:lady-anna schreef op 09 november 2011 @ 10:04:
Gelukkig heeft hij wel een paar vriendjes op school waar hij iedere dag mee speelt. Maar toen hij die heftige ruzie had met dat andere jongetje stonden zij toe te kijken en uitgerekend een jongetje dat niet tot zijn clubje vrienden hoort ging naar de juf toe. Het viel ons erg tegen dat zijn vrienden hem niet hielpen.
Dit is trouwens niet iets wat iedere dag gebeurt, maar dit is wel een aantal keer gebeurd.
Ik denk nou dat je toch teveel verwacht van 7 jarige kinderen. Weet jij veel wat er door een 7 jarige spookt en of je eigen zoon wellicht niet hetzelfde gedaan zou hebben? Een kind heeft de juf geroepen, en er is daar maar 1 voor nodig.
Je kind had een keer pittige ruzie. Dat zal hij nog wel vaker meemaken.
Gelukkig heeft hij wel een paar vriendjes op school waar hij iedere dag mee speelt. Maar toen hij die heftige ruzie had met dat andere jongetje stonden zij toe te kijken en uitgerekend een jongetje dat niet tot zijn clubje vrienden hoort ging naar de juf toe. Het viel ons erg tegen dat zijn vrienden hem niet hielpen.
Dit is trouwens niet iets wat iedere dag gebeurt, maar dit is wel een aantal keer gebeurd.
Ik denk nou dat je toch teveel verwacht van 7 jarige kinderen. Weet jij veel wat er door een 7 jarige spookt en of je eigen zoon wellicht niet hetzelfde gedaan zou hebben? Een kind heeft de juf geroepen, en er is daar maar 1 voor nodig.
Je kind had een keer pittige ruzie. Dat zal hij nog wel vaker meemaken.
woensdag 9 november 2011 om 10:12
wacht even hoor, maar waarom valt dit onder pesten? Hij heeft1 x je zoontje een kutkind genoemd en een bal naar hem gegooid en ze hebben gevochten nadat er gescholden is, maar je weet niet of je zoon daar aan mee heeft gedaan. Misschien is het een idee om dat toch even uit te zoeken hoor. En nee, schelden is geen reden om te gaan vechten, maar aan de andere kant hoeft er ook niet gescholden te worden.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
woensdag 9 november 2011 om 10:43
quote:lady-anna schreef op 09 november 2011 @ 10:04:
Gelukkig heeft hij wel een paar vriendjes op school waar hij iedere dag mee speelt. Maar toen hij die heftige ruzie had met dat andere jongetje stonden zij toe te kijken en uitgerekend een jongetje dat niet tot zijn clubje vrienden hoort ging naar de juf toe. Het viel ons erg tegen dat zijn vrienden hem niet hielpen.
Dit is trouwens niet iets wat iedere dag gebeurt, maar dit is wel een aantal keer gebeurd.
Ik denk dat je teveel verwacht van die vriendjes.
De norm op school is waarschijnlijk "je mag niet vechten". 7 jarigen zijn toch nog wel erg geneigd om naar de juf te luisteren.
Degene die naar juf ging heeft in dit geval het enige gedaan wat hij kon en mocht doen: De juf halen. Vechten mag namelijk niet. De kans is zelfs groot dat hij dit over 3 jaar niet meer doet, want dan is hij de verklikker, en krijgt de lading over zich heen.
En bovendien: Wat is de positie van zijn vrienden in de klas? Misschien waren zij wel bang dat ze het in de toekomst nog erger te verduren zouden krijgen, omdat ze voor hun vriendje opkwamen.
Punt 3 wat ik wil maken: Dit is op school gebeurd. De juf heeft hierop actie ondernomen.
Daarmee is het klaar. Het heeft geen nut om de ouders hier op aan te spreken, of om het vriendje er nog een keer op aan te spreken. Het is op school gebeurd, juf onderneemt actie.
Wat ik je nog wel mee wil geven, is dat het je siert dat je alert bent, en dat je voor je kind op wil komen, maar je moet er wel voor waken dat je geen "grote boze moeder" wordt, die jankend en schreeuwend op school komt om verhaal te halen.
Leerkrachten kunnen de neiging hebben om zo'n theater minder serieus te nemen, en kinderen gaan die reactie naarmate ze ouder worden alleen maar leuk vinden. En ja, als ze zin hebben in een verzetje, dan weten ze hoe ze dat kunnen krijgen. Namelijk door je zoon te pesten.
Kortom, wees alert, en wees zakelijk. Ga alleen op de feiten af, en stel aan de school de vraag: "Wat kunnen we samen doen om dit gedrag te voorkomen". Focus je daar op.
Daarmee bereik je meer als met de opmerking "wat doen jullie om dit te voorkomen".
Gelukkig heeft hij wel een paar vriendjes op school waar hij iedere dag mee speelt. Maar toen hij die heftige ruzie had met dat andere jongetje stonden zij toe te kijken en uitgerekend een jongetje dat niet tot zijn clubje vrienden hoort ging naar de juf toe. Het viel ons erg tegen dat zijn vrienden hem niet hielpen.
Dit is trouwens niet iets wat iedere dag gebeurt, maar dit is wel een aantal keer gebeurd.
Ik denk dat je teveel verwacht van die vriendjes.
De norm op school is waarschijnlijk "je mag niet vechten". 7 jarigen zijn toch nog wel erg geneigd om naar de juf te luisteren.
Degene die naar juf ging heeft in dit geval het enige gedaan wat hij kon en mocht doen: De juf halen. Vechten mag namelijk niet. De kans is zelfs groot dat hij dit over 3 jaar niet meer doet, want dan is hij de verklikker, en krijgt de lading over zich heen.
En bovendien: Wat is de positie van zijn vrienden in de klas? Misschien waren zij wel bang dat ze het in de toekomst nog erger te verduren zouden krijgen, omdat ze voor hun vriendje opkwamen.
Punt 3 wat ik wil maken: Dit is op school gebeurd. De juf heeft hierop actie ondernomen.
Daarmee is het klaar. Het heeft geen nut om de ouders hier op aan te spreken, of om het vriendje er nog een keer op aan te spreken. Het is op school gebeurd, juf onderneemt actie.
Wat ik je nog wel mee wil geven, is dat het je siert dat je alert bent, en dat je voor je kind op wil komen, maar je moet er wel voor waken dat je geen "grote boze moeder" wordt, die jankend en schreeuwend op school komt om verhaal te halen.
Leerkrachten kunnen de neiging hebben om zo'n theater minder serieus te nemen, en kinderen gaan die reactie naarmate ze ouder worden alleen maar leuk vinden. En ja, als ze zin hebben in een verzetje, dan weten ze hoe ze dat kunnen krijgen. Namelijk door je zoon te pesten.
Kortom, wees alert, en wees zakelijk. Ga alleen op de feiten af, en stel aan de school de vraag: "Wat kunnen we samen doen om dit gedrag te voorkomen". Focus je daar op.
Daarmee bereik je meer als met de opmerking "wat doen jullie om dit te voorkomen".
Vergeet niet, een “Ja, maar..” is eigenlijk een “nee, want...”
woensdag 9 november 2011 om 10:55
Een reactie op Jojanneke66:
Ik heb je verhaal goed gelezen en ben het helemaal met je eens.
Maar ik ben misschien ook een beetje (of erg) overbezorgd als moeder zijnde. Misschien kun jij en de rest dat wel begrijpen. Je wilt toch als moeder dat je kind zich prettig voelt op school.
Ik wil het sowieso wel in de gaten houden door mijn zoontje wat vaker te vragen hoe het ging op school en in de pauze e.d.
Het is wel een gevoelig mannetje.
Dan ga ik de keuze maken om eventueel met de juf te gaan praten. Dus ik wil niets overhaast doen.
Ik wil zeker geen boze moeder worden/zijn. Ik wil positief zijn voor mijn kinderen en wil ze ook meegeven dat ze voor zichzelf op moeten komen en er niks van aan moeten trekken als iemand iets zegt.
Er is nog niet zo lang geleden gevraagd of iemand overblijfmoeder zou willen worden, ook al was het maar voor 1 keer per week. Het lijkt mij niet zo verstandig om dit te doen, ben te bang dat ik me toch te druk ga maken om hem en me er te veel mee ga bemoeien.
Ik heb je verhaal goed gelezen en ben het helemaal met je eens.
Maar ik ben misschien ook een beetje (of erg) overbezorgd als moeder zijnde. Misschien kun jij en de rest dat wel begrijpen. Je wilt toch als moeder dat je kind zich prettig voelt op school.
Ik wil het sowieso wel in de gaten houden door mijn zoontje wat vaker te vragen hoe het ging op school en in de pauze e.d.
Het is wel een gevoelig mannetje.
Dan ga ik de keuze maken om eventueel met de juf te gaan praten. Dus ik wil niets overhaast doen.
Ik wil zeker geen boze moeder worden/zijn. Ik wil positief zijn voor mijn kinderen en wil ze ook meegeven dat ze voor zichzelf op moeten komen en er niks van aan moeten trekken als iemand iets zegt.
Er is nog niet zo lang geleden gevraagd of iemand overblijfmoeder zou willen worden, ook al was het maar voor 1 keer per week. Het lijkt mij niet zo verstandig om dit te doen, ben te bang dat ik me toch te druk ga maken om hem en me er te veel mee ga bemoeien.
woensdag 9 november 2011 om 11:01
Daar sta ik zeker open voor.
Ik heb wel eens verhalen gehoord dat hij meedeed met schelden of dat soort dingen. Dat doet hij mee met andere kinderen.
Dat heb ik ook gezegd dat hij dat niet moet doen. Dat andere kinderen dan boos kunnen worden.
Maar aan de andere kant begrijp ik ook wel dat je mee wilt doen en bij de groep wilt horen. Dat is het lastige hiervan.
Ik heb wel eens verhalen gehoord dat hij meedeed met schelden of dat soort dingen. Dat doet hij mee met andere kinderen.
Dat heb ik ook gezegd dat hij dat niet moet doen. Dat andere kinderen dan boos kunnen worden.
Maar aan de andere kant begrijp ik ook wel dat je mee wilt doen en bij de groep wilt horen. Dat is het lastige hiervan.
woensdag 9 november 2011 om 11:08
realiseer je dan wel dat hij dan ook in het groepje van de pesters kan gaan horen, om er bij te horen.
In mijn ogen maak je het hele voorval veel en veel groter dan het uiteindelijk is en neem je je zoon te veel in bescherming. Jongetjes vechten af en toe, dat hoort er bij en zolang het niet iedere keer gericht is op 1, is er in mijn ogen weinig aan de hand.
En ja, ik weet hoe het voelt om gepest te worden
In mijn ogen maak je het hele voorval veel en veel groter dan het uiteindelijk is en neem je je zoon te veel in bescherming. Jongetjes vechten af en toe, dat hoort er bij en zolang het niet iedere keer gericht is op 1, is er in mijn ogen weinig aan de hand.
En ja, ik weet hoe het voelt om gepest te worden
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
woensdag 9 november 2011 om 13:26
Je maakt van normaal jongetjesgedrag een vrouwenprobleem.
Pas als je kind echt in z'n schulp kruipt, en je regelmatig ter ore komt dat je zoontje echt gepest wordt, dan kun je actie gaan ondernemen.
Als er echt gevochten is, dan zijn er 2 sterke alpha-jongetjes in de klas. En jouw zoontje is er één van.
Jongetjes vechten nu eenmaal met regelmaat. Dat hebben ze nodig om de rangorde te bepalen.
Pas als je kind echt in z'n schulp kruipt, en je regelmatig ter ore komt dat je zoontje echt gepest wordt, dan kun je actie gaan ondernemen.
Als er echt gevochten is, dan zijn er 2 sterke alpha-jongetjes in de klas. En jouw zoontje is er één van.
Jongetjes vechten nu eenmaal met regelmaat. Dat hebben ze nodig om de rangorde te bepalen.
woensdag 9 november 2011 om 23:56
Dag Lady Anna,
Ik zou het gewoon in de gaten blijven houden. Zolang de juf dit op kan lossen is het goed. Maar zodra je zoon thuis komt met verhalen dat de juf het niet goed oplost dan zou ik wel ingrijpen.
Ieder kind heeft weleens ruzie en natuurlijk wil ik het niet bagatelliseren op deze manier. Het feit blijft dat er een gevecht was. En het feit dat je er een vraag over stelt maakt duidelijk dat je er over nadenkt en niet zoals sommige ouders gelijk bij andere ouders en de school op de stoep staan. Dat is bewonderingswaardig te noemen ook omdat jij aangeeft wel een bezorgde ouder te zijn en dan kun je vaak minder goed dingen in perspectief plaatsen.
Zolang de situaties door de leraar goed worden opgelost moet jij een klankbord zijn voor je kind en helpen samen met hem een oplossing te vinden. Je kunt samen kijken wat er daadwerkelijk is gebeurd, wat zijn aandeel hierin is, hoe hij zich hierdoor voelt, wat hij heeft gedaan (sluit vooral je ogen niet voor het aandeel van je zoon) en hoe hij dit de andere keer beter op zou kunnen lossen. En een 7 jarige is prima in staat om te zeggen wat een betere oplossing is dan een ander kindje te slaan, dat hebben ze al geleerd op de peuter en kleuterschool.
En in alle gevallen is het belangrijk om geen nare dingen/woorden te gebruiken om het andere kindje te beschrijven. Je kunt bijvoorbeeld zeggen dat was een nare/vervelende situatie maar nooit wat een naar kindje. Ik zie in de praktijk namelijk heel veel ouders dit doen en een kind blijft alleen maar achter met een naar gevoel en weet niet zo goed wat er met deze situatie gedaan kan worden.
Ach en waarschijnlijk is je zoon dit voorval zo weer vergeten, als dit niet vaker gaat voorkomen dan worden het misschien wel vriendjes van elkaar zoals zo vaak met kinderen gebeurd.
Ik hoop dat je hier iets mee kunt.
Groetjes Veira
Ik zou het gewoon in de gaten blijven houden. Zolang de juf dit op kan lossen is het goed. Maar zodra je zoon thuis komt met verhalen dat de juf het niet goed oplost dan zou ik wel ingrijpen.
Ieder kind heeft weleens ruzie en natuurlijk wil ik het niet bagatelliseren op deze manier. Het feit blijft dat er een gevecht was. En het feit dat je er een vraag over stelt maakt duidelijk dat je er over nadenkt en niet zoals sommige ouders gelijk bij andere ouders en de school op de stoep staan. Dat is bewonderingswaardig te noemen ook omdat jij aangeeft wel een bezorgde ouder te zijn en dan kun je vaak minder goed dingen in perspectief plaatsen.
Zolang de situaties door de leraar goed worden opgelost moet jij een klankbord zijn voor je kind en helpen samen met hem een oplossing te vinden. Je kunt samen kijken wat er daadwerkelijk is gebeurd, wat zijn aandeel hierin is, hoe hij zich hierdoor voelt, wat hij heeft gedaan (sluit vooral je ogen niet voor het aandeel van je zoon) en hoe hij dit de andere keer beter op zou kunnen lossen. En een 7 jarige is prima in staat om te zeggen wat een betere oplossing is dan een ander kindje te slaan, dat hebben ze al geleerd op de peuter en kleuterschool.
En in alle gevallen is het belangrijk om geen nare dingen/woorden te gebruiken om het andere kindje te beschrijven. Je kunt bijvoorbeeld zeggen dat was een nare/vervelende situatie maar nooit wat een naar kindje. Ik zie in de praktijk namelijk heel veel ouders dit doen en een kind blijft alleen maar achter met een naar gevoel en weet niet zo goed wat er met deze situatie gedaan kan worden.
Ach en waarschijnlijk is je zoon dit voorval zo weer vergeten, als dit niet vaker gaat voorkomen dan worden het misschien wel vriendjes van elkaar zoals zo vaak met kinderen gebeurd.
Ik hoop dat je hier iets mee kunt.
Groetjes Veira
