Psyche
alle pijlers
Ouders verbreken contact
donderdag 10 november 2011 om 12:24
Ik ben zo blij dat ik dit forum gevonden heb. Mijn volwassen zoon vertelde mij dit forum op te zoeken zodat ik mijn levensverhalen en alles waar ik zo mee zit kwijt kan.
Ik ben 48 jaar en 7 jaar geleden gebeurde er iets waardoor ik nu naast mijn kinderen geen familie meer heb.
Ik heb een lastige jeugd gehad. Ons gezin bestond uit mijn ouders en een oudere zus. Ik kan me niets anders herinneren dat er altijd ruzie was. Tussen mijn ouders en mijn zus,tussen ons allemaal eigenlijk.
Mijn zus verbrak alle contact met mijn ouders. Bijna 25 jaar is er tussen hen geen contact geweestEn ook met mij verbrak ze alle contact..Al die tijd heb ik alleen voor mijn ouders moeten zorgen.En dat was heel moeilijk. Inmiddels bejaard met heel veel psychische problemen, medicijn verslaving en een slecht huwelijk. Heel veel ellende heb ik over me heen gekregen.Twee van die oudjes die eigenlijk al jaren in een verpleegtehuis hoorde maar niets wilde.Het was onverantwoordelijk om ze zo te laten wonen met elkaar.
Zeven jaar geleden ging ik zelf met mijn gezin op vakantie. Mijn vader zei nog Je verdient het geniet er maar van. We waren al jaren niet meer op vakantie geweest ivm ernstige gezondheid problemen met mijn dochtertje en niet weg konden.Dus hadden dit echt nodig. Toen we twee weken later terug kwamen leek het of mijn vader een heel andere man was geworden. Hij was uiterst vijandig naar me. Mocht niet meer onaangekondigd langskomen. Deed altijd de boodschappen op vrijdagavond voor hem en bleven hem dan gezelschap houden. Mijn moeder was ook nog opgenomen op een geriatrische afdeling en mijn vader zat alleen thuis. Ik vroeg me af wat er loos was. Omdat hij mij het antwoord niet gaf heb ik het aan mijn moeder gevraagt. Het antwoord was:Je zus heeft weer contact met hem.Vreemd dat hij dan zo vijandig tegen mij deed. Wat had dat met mijn zus te maken.
Enkele maanden laterwerden mijn vader en ik gevraagd in het ziekenhuis te komen praten over het ontslag van mijn oude moeder. Ze zou weer thuis komen. Mijn vader vertelde mij dit absoluut niet aan te kunnen.Ook ik vond dit een slecht idee.Tijdens dit gesprek mocht ik het woord nemen en vertelde dat mijn vader dit niet aan zo kunnen. Op dat moment keek hij me aan en schold me uit. Vervolgens riep hij IK HOEF JE NOOIT MEER TE ZIEN EN BESCHOUW JE NIET MEER ALS MIJN DOCHTER.
Volledig overstuur ben ik naar huis gegaan.BEn daarna nog twee maanden elke dag trouw bij moeder op bezoek geweest tot ze naar huis mocht. Vertelde haar nog. Als je me nodig heb mag je me altijd bellen. Ook s'nachts Je mag altijd op bezoek komen. Bel, en we komen je halen. Maar na die tijd heb ik nooit meer iets gehoord. Heel af en toe hoorde ik iets van anderen.
Het komt erop neer dat mijn zus na 25 jaar weer terug in hun leven was en ik werd de familie uitgetrapt. En waarom ik zal het nooit weten. Drie jaar geleden hoorde ik bij toeval dat mijn vader ernstig ziek was en niet lang meer te leven zou hebben. Ik heb hem nog een keer op vijf opgezocht. Telkens schold hij me de huid vol. Na elk bezoekje ging ik hard huilend naar huis en had dan een week nodig om weer bij te komen. Als hij maar naar me keek begon hij te schelden. Vuil kreng, smerige rotzak. Ik was zijn grootste vijand en weet tot op heden echt niet wat ik heb gedaan.Mijn gezin zegt steeds dat het niet aan mij lag en me zelfs voor mijn ouders wegcijferde.Ik kreeg stank voor dank. Mijn vader overleed en ik kreeg pas een rouwkaart op de dag dat de begravenis al was geweest. Jl maart overleed mijn moeder. Ik werd pas door iemand van het verpleegtehuis op de hoogte gebracht toen mijn moeder al begraven was. Ik ben er kapot van dat ik zo behandeld ben.
Heb met niemand van de familie contact. Weet geen namen of adressen en kan dus mijn verhaal niet aan mijn familie kwijt.
Mijn zus wil absoluut geen contact. Dat vertelde mijn vader toen hij nog leefde. Inmiddels weet ik niet eens meer waar ze woont en is iedereen onvindbaar. Behoefte om contact met mijn zus te hebben is er absoluut niet. Maar het doet zo'n pijn als je plaats moet maken voor een zus die al zo lang niets meer met de familie wil hebben.En je zo af geserveerd wordt.Terwijl ik zoveel voor mijn ouders heb gedaan.Ik snap het niet. Ook heb ik het vermoeden dat mijn zus mijn ouders flink wat geld afhandig heeft gemaakt. Deze mensjes hebben altijd zooo zuinig geleefd. De erfenis is nog niet de helft van wat ik dacht dat er aan geld moest zijn.IK weet van mijn moeder dat ze de moeder van mijn zwager vaak gedreigt hebben om contacten te verbreken als ze geen geld kregen.Het ging om een paar duizend gulden die ze afgetrocheld hebben. Het is wel al lang geleden maar toch..
Mijn zus en zwager zijn inmiddels helemaal binnen en eigenlijk miljonair en bezitten en villa in Burgh Haamstede en een gigantische villa in Bali.Mijn ouders keken altijd enorm tegen ze op omdat het helemaal gemaakt had. Op ons werd altijd neergekeken. Kocht ik eens een nieuw bankstel omdat het andere kuisversleten was en niet meer om aan te zien,dan werd ik verrot gescholden.Kon me geld beter sparen en met een lap stof op de bank dan kon hij nog mee.Kocht mijn zus iets dan werd het altijd geweldig gevonden.
Ik kan je vertellen dat het zo'n vreselijk veel verdriet doet.
Ik heb nog nooit gehoord dat ouders het contact verbreken en nooit meer goedmaken. En dat terwijl ze maar met hun vingers hoefde te knippen en ik stond voor ze klaar. Degene die niets van ze wilde weten en zich kapot schaamde voor haar bejaarde ouders werd als de koningin binnen gehaald.Vervolgens kon ik vertrekken.Wie heeft ook zo iets dergelijk meegemaakt of wil hier zo maar op reageren?
Ik ben 48 jaar en 7 jaar geleden gebeurde er iets waardoor ik nu naast mijn kinderen geen familie meer heb.
Ik heb een lastige jeugd gehad. Ons gezin bestond uit mijn ouders en een oudere zus. Ik kan me niets anders herinneren dat er altijd ruzie was. Tussen mijn ouders en mijn zus,tussen ons allemaal eigenlijk.
Mijn zus verbrak alle contact met mijn ouders. Bijna 25 jaar is er tussen hen geen contact geweestEn ook met mij verbrak ze alle contact..Al die tijd heb ik alleen voor mijn ouders moeten zorgen.En dat was heel moeilijk. Inmiddels bejaard met heel veel psychische problemen, medicijn verslaving en een slecht huwelijk. Heel veel ellende heb ik over me heen gekregen.Twee van die oudjes die eigenlijk al jaren in een verpleegtehuis hoorde maar niets wilde.Het was onverantwoordelijk om ze zo te laten wonen met elkaar.
Zeven jaar geleden ging ik zelf met mijn gezin op vakantie. Mijn vader zei nog Je verdient het geniet er maar van. We waren al jaren niet meer op vakantie geweest ivm ernstige gezondheid problemen met mijn dochtertje en niet weg konden.Dus hadden dit echt nodig. Toen we twee weken later terug kwamen leek het of mijn vader een heel andere man was geworden. Hij was uiterst vijandig naar me. Mocht niet meer onaangekondigd langskomen. Deed altijd de boodschappen op vrijdagavond voor hem en bleven hem dan gezelschap houden. Mijn moeder was ook nog opgenomen op een geriatrische afdeling en mijn vader zat alleen thuis. Ik vroeg me af wat er loos was. Omdat hij mij het antwoord niet gaf heb ik het aan mijn moeder gevraagt. Het antwoord was:Je zus heeft weer contact met hem.Vreemd dat hij dan zo vijandig tegen mij deed. Wat had dat met mijn zus te maken.
Enkele maanden laterwerden mijn vader en ik gevraagd in het ziekenhuis te komen praten over het ontslag van mijn oude moeder. Ze zou weer thuis komen. Mijn vader vertelde mij dit absoluut niet aan te kunnen.Ook ik vond dit een slecht idee.Tijdens dit gesprek mocht ik het woord nemen en vertelde dat mijn vader dit niet aan zo kunnen. Op dat moment keek hij me aan en schold me uit. Vervolgens riep hij IK HOEF JE NOOIT MEER TE ZIEN EN BESCHOUW JE NIET MEER ALS MIJN DOCHTER.
Volledig overstuur ben ik naar huis gegaan.BEn daarna nog twee maanden elke dag trouw bij moeder op bezoek geweest tot ze naar huis mocht. Vertelde haar nog. Als je me nodig heb mag je me altijd bellen. Ook s'nachts Je mag altijd op bezoek komen. Bel, en we komen je halen. Maar na die tijd heb ik nooit meer iets gehoord. Heel af en toe hoorde ik iets van anderen.
Het komt erop neer dat mijn zus na 25 jaar weer terug in hun leven was en ik werd de familie uitgetrapt. En waarom ik zal het nooit weten. Drie jaar geleden hoorde ik bij toeval dat mijn vader ernstig ziek was en niet lang meer te leven zou hebben. Ik heb hem nog een keer op vijf opgezocht. Telkens schold hij me de huid vol. Na elk bezoekje ging ik hard huilend naar huis en had dan een week nodig om weer bij te komen. Als hij maar naar me keek begon hij te schelden. Vuil kreng, smerige rotzak. Ik was zijn grootste vijand en weet tot op heden echt niet wat ik heb gedaan.Mijn gezin zegt steeds dat het niet aan mij lag en me zelfs voor mijn ouders wegcijferde.Ik kreeg stank voor dank. Mijn vader overleed en ik kreeg pas een rouwkaart op de dag dat de begravenis al was geweest. Jl maart overleed mijn moeder. Ik werd pas door iemand van het verpleegtehuis op de hoogte gebracht toen mijn moeder al begraven was. Ik ben er kapot van dat ik zo behandeld ben.
Heb met niemand van de familie contact. Weet geen namen of adressen en kan dus mijn verhaal niet aan mijn familie kwijt.
Mijn zus wil absoluut geen contact. Dat vertelde mijn vader toen hij nog leefde. Inmiddels weet ik niet eens meer waar ze woont en is iedereen onvindbaar. Behoefte om contact met mijn zus te hebben is er absoluut niet. Maar het doet zo'n pijn als je plaats moet maken voor een zus die al zo lang niets meer met de familie wil hebben.En je zo af geserveerd wordt.Terwijl ik zoveel voor mijn ouders heb gedaan.Ik snap het niet. Ook heb ik het vermoeden dat mijn zus mijn ouders flink wat geld afhandig heeft gemaakt. Deze mensjes hebben altijd zooo zuinig geleefd. De erfenis is nog niet de helft van wat ik dacht dat er aan geld moest zijn.IK weet van mijn moeder dat ze de moeder van mijn zwager vaak gedreigt hebben om contacten te verbreken als ze geen geld kregen.Het ging om een paar duizend gulden die ze afgetrocheld hebben. Het is wel al lang geleden maar toch..
Mijn zus en zwager zijn inmiddels helemaal binnen en eigenlijk miljonair en bezitten en villa in Burgh Haamstede en een gigantische villa in Bali.Mijn ouders keken altijd enorm tegen ze op omdat het helemaal gemaakt had. Op ons werd altijd neergekeken. Kocht ik eens een nieuw bankstel omdat het andere kuisversleten was en niet meer om aan te zien,dan werd ik verrot gescholden.Kon me geld beter sparen en met een lap stof op de bank dan kon hij nog mee.Kocht mijn zus iets dan werd het altijd geweldig gevonden.
Ik kan je vertellen dat het zo'n vreselijk veel verdriet doet.
Ik heb nog nooit gehoord dat ouders het contact verbreken en nooit meer goedmaken. En dat terwijl ze maar met hun vingers hoefde te knippen en ik stond voor ze klaar. Degene die niets van ze wilde weten en zich kapot schaamde voor haar bejaarde ouders werd als de koningin binnen gehaald.Vervolgens kon ik vertrekken.Wie heeft ook zo iets dergelijk meegemaakt of wil hier zo maar op reageren?
toen ik de mensen leerde kennen,kreeg ik de dieren lief
donderdag 10 november 2011 om 12:32
donderdag 10 november 2011 om 12:39
Wat een nare situatie. En moeilijk omdat je ouders er niet meer zijn. Je hebt je best gedaan om goed voor je ouders te zorgen. Er valt jou niks te verwijten. Jammer dat je zus niet eerlijk wil zijn.
Misschien kun je een keer een briefje schrijven en vragen of ze iets kan uitleggen. Niet met allerlei verwijten erin maar gewoon vragen hoe de situatie zo uit de hand heeft kunnen lopen.
Sterkte ermee.
Oh en misschien een tip om in je post de plaatsnamen van de villa en vakantiehuis eruit te halen ivm herkenbaarheid.
Misschien kun je een keer een briefje schrijven en vragen of ze iets kan uitleggen. Niet met allerlei verwijten erin maar gewoon vragen hoe de situatie zo uit de hand heeft kunnen lopen.
Sterkte ermee.
Oh en misschien een tip om in je post de plaatsnamen van de villa en vakantiehuis eruit te halen ivm herkenbaarheid.
donderdag 10 november 2011 om 13:03
Hoi Schapekopje,
Goed dat je het hier van je af komt schrijven.
Mijn gevoel? Zie dit schrijven als een afsluiting. Schrijf je zus een brief met alles wat je dwarszit, niet om weer contact te willen, maar ook om e.e.a. af te sluiten. Zet daarin hetzelfde verhaal als hierboven (behalve het verhaal van het geld, de huizen etc van je zus) en stuur hem op. Zet erbij dat je je verleden wilt afsluiten en een nieuwe start wil maken voor jezelf, nu je ouders er niet meer zijn. Dat je geen antwoorden verwacht. Dat je alleen alles van je af wil schrijven en dat het daarmee klaar is.
Zoek hulp en praat erover. Je bent wel erg doorgeslagen in het geven van hulp.
Sterkte. Ik hoop dat je het een plek kunt geven en dat daarmee rust komt in je hoofd en in je hart...
Goed dat je het hier van je af komt schrijven.
Mijn gevoel? Zie dit schrijven als een afsluiting. Schrijf je zus een brief met alles wat je dwarszit, niet om weer contact te willen, maar ook om e.e.a. af te sluiten. Zet daarin hetzelfde verhaal als hierboven (behalve het verhaal van het geld, de huizen etc van je zus) en stuur hem op. Zet erbij dat je je verleden wilt afsluiten en een nieuwe start wil maken voor jezelf, nu je ouders er niet meer zijn. Dat je geen antwoorden verwacht. Dat je alleen alles van je af wil schrijven en dat het daarmee klaar is.
Zoek hulp en praat erover. Je bent wel erg doorgeslagen in het geven van hulp.
Sterkte. Ik hoop dat je het een plek kunt geven en dat daarmee rust komt in je hoofd en in je hart...
donderdag 10 november 2011 om 13:12
TO, een aantal dingen roept wat vragen bij me op. Je zegt dat je niet weet waar je zus woont, maar noemt wel de lokatie van haar woning. dat is toch een aanknopingspunt? Je zegt verder dat je zus geen contact wil, maar dat heeft je vader je verteld. Waarom probeer je geen contact op te nemen met je zus?
donderdag 10 november 2011 om 13:29
Ik zou zo'n zus liever kwijt dan rijk zijn en dan ook niks, maar echt helemaal niks van me laten horen en het zo snel mogelijk achter mij laten. Zelfde verhaal wat ouders betreft. (oké, die zijn overleden, maar toch.. Ik was er niet eens meer langs gegaan)
Kies liever zorgvuldig een paar fijne vrienden in het leven en steek dáár energie in. Met je familie moet je het maar doen, en of het leuke lui zijn is altijd maar afwachten.
Misschien ben ik daar een rare in hoor, maar mensen die zich zo raar en onterecht belachelijk gedragen heb ik erg snel uit mijn systeem. Familie of niet.
Kies liever zorgvuldig een paar fijne vrienden in het leven en steek dáár energie in. Met je familie moet je het maar doen, en of het leuke lui zijn is altijd maar afwachten.
Misschien ben ik daar een rare in hoor, maar mensen die zich zo raar en onterecht belachelijk gedragen heb ik erg snel uit mijn systeem. Familie of niet.
donderdag 10 november 2011 om 13:38
donderdag 10 november 2011 om 15:45
Hoi schapekopje,
Wat een moeilijke situatie.. Ik kan goed begrijpen dat je hier heel erg mee zit. Antwoorden op je vragen van je ouders kan je niet meer krijgen, iets wat waarschijnlijk erg veel pijn doet. Zeker omdat je altijd erg veel voor ze gedaan hebt en er geen aanleiding is geweest voor het feit dat je ouders geen contact meer met je wilde hebben.
Goed dat je hier van je af komt schrijven. Misschien helpt het ook om in een dagboek te schrijven? En als je het gevoel hebt dat je het alleen niet aan kan, zoek dan hulp. Dit om alles een plekje proberen te geven. Een brief naar je zus schrijven vind ik ook een goed idee. Ga er dan niet vanuit dat je een reactie krijgt, maar dan voelt het voor je misschien wel als een opluchting.
Heel veel sterkte met alles!
Wat een moeilijke situatie.. Ik kan goed begrijpen dat je hier heel erg mee zit. Antwoorden op je vragen van je ouders kan je niet meer krijgen, iets wat waarschijnlijk erg veel pijn doet. Zeker omdat je altijd erg veel voor ze gedaan hebt en er geen aanleiding is geweest voor het feit dat je ouders geen contact meer met je wilde hebben.
Goed dat je hier van je af komt schrijven. Misschien helpt het ook om in een dagboek te schrijven? En als je het gevoel hebt dat je het alleen niet aan kan, zoek dan hulp. Dit om alles een plekje proberen te geven. Een brief naar je zus schrijven vind ik ook een goed idee. Ga er dan niet vanuit dat je een reactie krijgt, maar dan voelt het voor je misschien wel als een opluchting.
Heel veel sterkte met alles!
donderdag 10 november 2011 om 16:57
Wow, wat naar allemaal!!
Kan me voorstellen dat dit heel moeilijk voor je is. Je ouders beiden overleden en je kreeg het pas te horen toen ze al begraven waren. Walgelijk zoiets.
Misschien heeft een ander familielid of je zus allerlei verhalen over je verteld, waardoor je vader zo reageerde? Dat kwam als eerste in me op. Niet dat je vader het recht had om je zo uit te schelden, maar wellicht als, zeer overdreven, reactie op?
Als ik het zo lees, heb je wel het maximale gedaan voor je ouders. Daar kan je trots op zijn. Ondanks alles toch gegaan.
Sterkte met alles!!
Kan me voorstellen dat dit heel moeilijk voor je is. Je ouders beiden overleden en je kreeg het pas te horen toen ze al begraven waren. Walgelijk zoiets.
Misschien heeft een ander familielid of je zus allerlei verhalen over je verteld, waardoor je vader zo reageerde? Dat kwam als eerste in me op. Niet dat je vader het recht had om je zo uit te schelden, maar wellicht als, zeer overdreven, reactie op?
Als ik het zo lees, heb je wel het maximale gedaan voor je ouders. Daar kan je trots op zijn. Ondanks alles toch gegaan.
Sterkte met alles!!
donderdag 10 november 2011 om 17:36
quote:avedon schreef op 10 november 2011 @ 13:12:
TO, een aantal dingen roept wat vragen bij me op. Je zegt dat je niet weet waar je zus woont, maar noemt wel de lokatie van haar woning. dat is toch een aanknopingspunt?
Je zegt verder dat je zus geen contact wil, maar dat heeft je vader je verteld. Waarom probeer je geen contact op te nemen met je zus?De OP roept bij mij dezelfde vragen op.
TO, een aantal dingen roept wat vragen bij me op. Je zegt dat je niet weet waar je zus woont, maar noemt wel de lokatie van haar woning. dat is toch een aanknopingspunt?
Je zegt verder dat je zus geen contact wil, maar dat heeft je vader je verteld. Waarom probeer je geen contact op te nemen met je zus?De OP roept bij mij dezelfde vragen op.
donderdag 10 november 2011 om 17:38
quote:avedon schreef op 10 november 2011 @ 13:12:
TO, een aantal dingen roept wat vragen bij me op. Je zegt dat je niet weet waar je zus woont, maar noemt wel de lokatie van haar woning. dat is toch een aanknopingspunt? Je zegt verder dat je zus geen contact wil, maar dat heeft je vader je verteld. Waarom probeer je geen contact op te nemen met je zus?Dit vroeg ik me dus ook af. Je weet de plaatsnaam, de achternaam van je zus en zwager dus volgens mij is ze gemakkelijk te vinden.
TO, een aantal dingen roept wat vragen bij me op. Je zegt dat je niet weet waar je zus woont, maar noemt wel de lokatie van haar woning. dat is toch een aanknopingspunt? Je zegt verder dat je zus geen contact wil, maar dat heeft je vader je verteld. Waarom probeer je geen contact op te nemen met je zus?Dit vroeg ik me dus ook af. Je weet de plaatsnaam, de achternaam van je zus en zwager dus volgens mij is ze gemakkelijk te vinden.
donderdag 10 november 2011 om 18:51
Ik heb jullie berichten gelezen en dat steunt me bijzonder.
IK weet dat mij niets te verwijten valt en alles destijds gedaan heb om mijn ouders te helpen. Ik voel me ook absoluut niet schuldig ergens aan.
Contact met die zus zoeken: No way!!!!! Die wil ik nooit meer tegenkomen. Ik sta nl niet voor mezelf in. Ik denk ook niet dat mijn vader verhalen over mij rond gestrooit heeft ofzo. Ze waren mij altijd dankbaar totdat zij ten tonele verscheen. Ik denk dat ze bang van mijn zus waren. Bang om het contact weer te verliezen. Juist omdat ze zo tegen haar opkeken omdat ze het helemaal gemaakt hadden.
Mijn zus is een kei en keiharde tante. Verbreekt contacten net zo makkelijk om de lulligste dingen.Bijv een heel goede vriendin van haar gaf een woman party In de uitnodiging stond Mannen niet toegestaan. Toen zij daar wel met haar man op de stoep stond en er werd gezegd dat het alleen voor vrouwen was heeft ze ook direct het contact met die vriendin verbroken.Dat zegt toch genoeg. Mijn partner was destijds niet welkom in haar huis omdat hij een bouwbedrijfje had.Dat is veel te min. Ze wilde niet (zo vertelde ze mij recht in mijn gezicht ) dat haar zonen een oom kregen die bouwvakker was. Jij mag komen maar hij komt er niet in. Het lijkt dat dit genoeg zegt over dit persoon. Ik heb haar die jaren ook echt niet gemist. Integendeel. Ik walg van die hooghartige figuren. Hoe meer mijn zwager ging verdienen hoe dikker de aardappel in haar keel werd.
Ze heeft zelf het contact met mij verbroken nadat ze zelf niet op de verjaardag van mijn zoontje is verschenen. Het was zijn enige familie samen met de opa's en oma's. Toen ze mij enkele dagen later opbelde er vroeg hoe laat ik op de verjaardag van mijn zwager kwam,confronteerde ik haar met mijn vraag. Je heb 1 neefje dat kind wordt 4 jaar en JIJ laat niets van je horen,Weet je wel hoe pijnlijk dat voor dat kind is.En nu verwacht je dat ik wel naar jou kom terwijl dat ventje zit te huilen omdat tante en neefjes niet komen. ik heb je tig keer gebeld waar je bleef. Het antwoord was O dus je komt niet dan hoef ik je noot meer te zien.En wens ik je het allerbeste met je leven, Maar je komt er nooit meer in. Dat is nu 17 jaar geleden.Ik heb haar nooit gemist. Maar vind het wel heel erg.Ze had toen al jaren geen contact met mijn ouders.En moest alleen nog van ons af leek het wel.
Het ergste vind ik dat mijn kinderen geen familie hebben.De opa;s en oma;s zijn inmiddels in een tijdbestek van 2 jaar allemaal overleden. De opa en oma waar nog wel contact mee was zijn plotseling overleden. Mijn kinderen vooral mijn dochter van 12 vind het zo meilijk om geen familie te hebben. Dat ik soms denkt ik plaats een contactadvertentie voor een lieve opa en oma te vinden.Merk dat ze daar wel behoefte aan heeft
IK weet dat mij niets te verwijten valt en alles destijds gedaan heb om mijn ouders te helpen. Ik voel me ook absoluut niet schuldig ergens aan.
Contact met die zus zoeken: No way!!!!! Die wil ik nooit meer tegenkomen. Ik sta nl niet voor mezelf in. Ik denk ook niet dat mijn vader verhalen over mij rond gestrooit heeft ofzo. Ze waren mij altijd dankbaar totdat zij ten tonele verscheen. Ik denk dat ze bang van mijn zus waren. Bang om het contact weer te verliezen. Juist omdat ze zo tegen haar opkeken omdat ze het helemaal gemaakt hadden.
Mijn zus is een kei en keiharde tante. Verbreekt contacten net zo makkelijk om de lulligste dingen.Bijv een heel goede vriendin van haar gaf een woman party In de uitnodiging stond Mannen niet toegestaan. Toen zij daar wel met haar man op de stoep stond en er werd gezegd dat het alleen voor vrouwen was heeft ze ook direct het contact met die vriendin verbroken.Dat zegt toch genoeg. Mijn partner was destijds niet welkom in haar huis omdat hij een bouwbedrijfje had.Dat is veel te min. Ze wilde niet (zo vertelde ze mij recht in mijn gezicht ) dat haar zonen een oom kregen die bouwvakker was. Jij mag komen maar hij komt er niet in. Het lijkt dat dit genoeg zegt over dit persoon. Ik heb haar die jaren ook echt niet gemist. Integendeel. Ik walg van die hooghartige figuren. Hoe meer mijn zwager ging verdienen hoe dikker de aardappel in haar keel werd.
Ze heeft zelf het contact met mij verbroken nadat ze zelf niet op de verjaardag van mijn zoontje is verschenen. Het was zijn enige familie samen met de opa's en oma's. Toen ze mij enkele dagen later opbelde er vroeg hoe laat ik op de verjaardag van mijn zwager kwam,confronteerde ik haar met mijn vraag. Je heb 1 neefje dat kind wordt 4 jaar en JIJ laat niets van je horen,Weet je wel hoe pijnlijk dat voor dat kind is.En nu verwacht je dat ik wel naar jou kom terwijl dat ventje zit te huilen omdat tante en neefjes niet komen. ik heb je tig keer gebeld waar je bleef. Het antwoord was O dus je komt niet dan hoef ik je noot meer te zien.En wens ik je het allerbeste met je leven, Maar je komt er nooit meer in. Dat is nu 17 jaar geleden.Ik heb haar nooit gemist. Maar vind het wel heel erg.Ze had toen al jaren geen contact met mijn ouders.En moest alleen nog van ons af leek het wel.
Het ergste vind ik dat mijn kinderen geen familie hebben.De opa;s en oma;s zijn inmiddels in een tijdbestek van 2 jaar allemaal overleden. De opa en oma waar nog wel contact mee was zijn plotseling overleden. Mijn kinderen vooral mijn dochter van 12 vind het zo meilijk om geen familie te hebben. Dat ik soms denkt ik plaats een contactadvertentie voor een lieve opa en oma te vinden.Merk dat ze daar wel behoefte aan heeft
toen ik de mensen leerde kennen,kreeg ik de dieren lief
vrijdag 11 november 2011 om 00:12
@schapekopje: er is daar iets heel raars gebeurd, 25 jaar geleden.. Daar kom je niet meer achter, maar dat is wel waar je zus of je ouders emotioneel mee chanteerde of op andere wijze alsnog een voorkeurspositie heeft bewerkstelligd.
Lullige is dat een "zwart schaap" dat tot inkeer komt 1000x meer indruk maakt dan iemand die altijd braaf naar wens gehoorzaamde, zich wegcijferde, dat wordt als vanzelfsprekend gezien..
Grote kans dat je zus over jouw rug zich terug in the picture heeft gewurmd. Dat is gelukt bij jouw ouders. Helaas, sommige mensen laten zich inpakken door mooie praatjes (terwijl de daden er niet naar waren) of hun eigen schuldgevoel over hun eigen rol daarin (toen) of emotionele chantage. Daar kom je nu niet meer achter. Als je zus hierachter zit, gaat ze jou die antwoorden niet geven.
Het laat jou met pijn en onmacht achter en niks is moeilijker mee om te gaan dan onmacht. Je kan je ouders er niet meer naar vragen, je bent verschrikkelijk buitengesloten, sommige families zijn zo. Enige wat je kan doen, als je het niet meer kan "uitvechten" met diegenen zelf, is bijv familie-opstelling doen. Dat kan toch duidelijkheid geven naar jou toe, over hoe en waarom. Vraag me niet hoe het werkt, maar het werkt!
Op die manier kan je het toch afsluiten en verder. Zorg dat je ook gesprekken hebt met iemand die dat soort dingen in het assortiment heeft (google eens op systemisch therapeut, familiesystemen en familieopstellingen), meer op "zielsniveau" dan op psychologisch niveau kan helpen om eea te verwerken..
Het gaat er nu om dat jij vrede krijgt met dingen waar je geen enkele invloed meer op hebt en niet kan begrijpen. Er speelde iets tussen je zus en je ouders/vader, in het verleden, waar je geen vat op had/ hebt. Je ouders zijn op eoa manier beinvloed geweest, toen zij opnieuw contact zocht.
Gaat erom dat jij verder kan, zoek daar mentale ondersteuning bij, dit gaat ieder normaal mens zijn pet te boven! En verder, of je erin gelooft of niet, een medium-achtig persoon kan je soms toch verder helpen, niet eens dat ik geloof dat er contact met geesten plaatsvindt, maar dat diegene wel energieen kan oppikken, die achterblijven na gebeurtenissen. Ik geloof dat elke gedachte of daad een soort "spoor" achterlaat en zij dat kunnen oppikken. Op die manier kan je alsnog wat antwoorden krijgen, waardoor je zelf verder kan met je leven, zonder al die onzekerheden en rare, onmenselijke gebeurtenissen.
Wens je veel sterkte!
Lullige is dat een "zwart schaap" dat tot inkeer komt 1000x meer indruk maakt dan iemand die altijd braaf naar wens gehoorzaamde, zich wegcijferde, dat wordt als vanzelfsprekend gezien..
Grote kans dat je zus over jouw rug zich terug in the picture heeft gewurmd. Dat is gelukt bij jouw ouders. Helaas, sommige mensen laten zich inpakken door mooie praatjes (terwijl de daden er niet naar waren) of hun eigen schuldgevoel over hun eigen rol daarin (toen) of emotionele chantage. Daar kom je nu niet meer achter. Als je zus hierachter zit, gaat ze jou die antwoorden niet geven.
Het laat jou met pijn en onmacht achter en niks is moeilijker mee om te gaan dan onmacht. Je kan je ouders er niet meer naar vragen, je bent verschrikkelijk buitengesloten, sommige families zijn zo. Enige wat je kan doen, als je het niet meer kan "uitvechten" met diegenen zelf, is bijv familie-opstelling doen. Dat kan toch duidelijkheid geven naar jou toe, over hoe en waarom. Vraag me niet hoe het werkt, maar het werkt!
Op die manier kan je het toch afsluiten en verder. Zorg dat je ook gesprekken hebt met iemand die dat soort dingen in het assortiment heeft (google eens op systemisch therapeut, familiesystemen en familieopstellingen), meer op "zielsniveau" dan op psychologisch niveau kan helpen om eea te verwerken..
Het gaat er nu om dat jij vrede krijgt met dingen waar je geen enkele invloed meer op hebt en niet kan begrijpen. Er speelde iets tussen je zus en je ouders/vader, in het verleden, waar je geen vat op had/ hebt. Je ouders zijn op eoa manier beinvloed geweest, toen zij opnieuw contact zocht.
Gaat erom dat jij verder kan, zoek daar mentale ondersteuning bij, dit gaat ieder normaal mens zijn pet te boven! En verder, of je erin gelooft of niet, een medium-achtig persoon kan je soms toch verder helpen, niet eens dat ik geloof dat er contact met geesten plaatsvindt, maar dat diegene wel energieen kan oppikken, die achterblijven na gebeurtenissen. Ik geloof dat elke gedachte of daad een soort "spoor" achterlaat en zij dat kunnen oppikken. Op die manier kan je alsnog wat antwoorden krijgen, waardoor je zelf verder kan met je leven, zonder al die onzekerheden en rare, onmenselijke gebeurtenissen.
Wens je veel sterkte!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
