Thuis
alle pijlers
Hij is op... ?!
maandag 14 november 2011 om 08:09
Hij is op.
Mijn kat.
Mijn kater.
Mijn altijd zo grote, stoere, zwarte kater, met zijn eeuwig gespin, zijn blinkende vacht, altijd willen spelen, ook al werd je steeds ouder..
Toen er een baby in ons gezin kwam, werd jij rond die tijd doof, ik denk dat je dat goed hebt uitgekiend. Maar ook al was je doof, toch stond je lekker in het leven. Je genoot zo van de zonnestralen buiten en lag uren en uren op het plekje in het zonnetje in de tuin..natuurlijk werd je ouder, dat zag je ook, maar toch..
De afgelopen maanden verouder je enorm. Je altijd zo blinkende vacht is dof. Brokjes eten wil je niet meer. Je wil nat voer. Je krijgt een zakje en eet het schrokkend op. Vijf minuten daarna spring je om me heen omdat je trek hebt en het lijkt alsof je maanden niet hebt gegeten. Ik geef je nog een zakje. Vijf minuten later word je helemaal nerveus want je hebt honger en wil je nog meer eten... en mijn god je wordt alleen maar magerder. Je bent zo'n mager katje geworden, ik ben bang dat ik je pijn doe als ik je op til.. hoe komt het dat je niet meer weet dat je net hebt gegeten? Ben je misschien een beetje dement geworden?
Daar waar je voorheen graag bij me op de bank lag, wil je nu alleen maar in de kattenbak liggen. Je laat je plas en poep nu ook buiten de bak lopen en dat is niet fijn voor jou maar ook niet voor ons.
De dierenarts gaf een tijdje geleden aan dat je niets mankeerde aan je nieren, dementie zou wel kunnen, want 's nachts miauw je als een malle. Maar je bloedonderzoek was goed en je had ook geen suiker.
Maar nu zijn we weer een paar maanden verder. Je echte leeftijd is onbekend, maar bent nu 21 of 22 jaar...
Je staart me net aan en ik mis je knorren, je leeft alleen nog maar om te eten en in je kattenbak te liggen...
Is het op?
Is jouw leven op?
Ben je er klaar mee... ?
Je kunt niet praten, maar net leek het even alsof ik voelde dat je dacht dat je er klaar mee was... Ik denk het al een tijdje, maar wil er niet aan.. hij is immers mijn kat... maar in mensenjaren heeft hij de 100 gepasseerd..
Ik weet het niet... Ik ga hem nog maar wat eten geven..
Mijn kat.
Mijn kater.
Mijn altijd zo grote, stoere, zwarte kater, met zijn eeuwig gespin, zijn blinkende vacht, altijd willen spelen, ook al werd je steeds ouder..
Toen er een baby in ons gezin kwam, werd jij rond die tijd doof, ik denk dat je dat goed hebt uitgekiend. Maar ook al was je doof, toch stond je lekker in het leven. Je genoot zo van de zonnestralen buiten en lag uren en uren op het plekje in het zonnetje in de tuin..natuurlijk werd je ouder, dat zag je ook, maar toch..
De afgelopen maanden verouder je enorm. Je altijd zo blinkende vacht is dof. Brokjes eten wil je niet meer. Je wil nat voer. Je krijgt een zakje en eet het schrokkend op. Vijf minuten daarna spring je om me heen omdat je trek hebt en het lijkt alsof je maanden niet hebt gegeten. Ik geef je nog een zakje. Vijf minuten later word je helemaal nerveus want je hebt honger en wil je nog meer eten... en mijn god je wordt alleen maar magerder. Je bent zo'n mager katje geworden, ik ben bang dat ik je pijn doe als ik je op til.. hoe komt het dat je niet meer weet dat je net hebt gegeten? Ben je misschien een beetje dement geworden?
Daar waar je voorheen graag bij me op de bank lag, wil je nu alleen maar in de kattenbak liggen. Je laat je plas en poep nu ook buiten de bak lopen en dat is niet fijn voor jou maar ook niet voor ons.
De dierenarts gaf een tijdje geleden aan dat je niets mankeerde aan je nieren, dementie zou wel kunnen, want 's nachts miauw je als een malle. Maar je bloedonderzoek was goed en je had ook geen suiker.
Maar nu zijn we weer een paar maanden verder. Je echte leeftijd is onbekend, maar bent nu 21 of 22 jaar...
Je staart me net aan en ik mis je knorren, je leeft alleen nog maar om te eten en in je kattenbak te liggen...
Is het op?
Is jouw leven op?
Ben je er klaar mee... ?
Je kunt niet praten, maar net leek het even alsof ik voelde dat je dacht dat je er klaar mee was... Ik denk het al een tijdje, maar wil er niet aan.. hij is immers mijn kat... maar in mensenjaren heeft hij de 100 gepasseerd..
Ik weet het niet... Ik ga hem nog maar wat eten geven..
DTEEZ!
maandag 14 november 2011 om 08:23
Aah wat rot! *Kijkt naar eigen zwarte kater* Ze teren vaak ook echt in als ze zo oud zijn, dan is een beetje spierweefsel en een heel klein beetje vet alles wat nog rest, zie je ook goed aan de pootjes. Maar wat moeilijk hé, afscheid nemen van je dier? Terwijl het er nog is die beslissing nemen. Zo lastig. Als je denkt dat het onleefbaar wordt is het toch wel de beste beslissing.
Ik had zelf ook zo'n oude, dove kat, Sarah. Twee zomers ervoor van de straat geplukt omdat ze met de hittegolf verdwaasd rondliep, al dagen. Ze was helemaal kapot van de vlooien, doof en erg angstig, Met geduld is het een minder bange kat met mooie vacht geworden en heeft ze het nog twee jaar goed gehad. Ze kon ook zo miauwen 's nachts, inderdaad. Alsof ze niet meer wist waar ze was. Ze at alleen natvoer en zacht droogvoer en gekookte witvis. Toen ze een herseninfarct kreeg 's nachts was de koek op. Ze was waarschijnlijk ook al 20. Er staat nog steeds een fotootje van haar op mijn tv.
Heel veel sterkte met je besluit, hoe heet de mooie zwarte kater? (ik ben echt fan van zwarte katten)
Ik had zelf ook zo'n oude, dove kat, Sarah. Twee zomers ervoor van de straat geplukt omdat ze met de hittegolf verdwaasd rondliep, al dagen. Ze was helemaal kapot van de vlooien, doof en erg angstig, Met geduld is het een minder bange kat met mooie vacht geworden en heeft ze het nog twee jaar goed gehad. Ze kon ook zo miauwen 's nachts, inderdaad. Alsof ze niet meer wist waar ze was. Ze at alleen natvoer en zacht droogvoer en gekookte witvis. Toen ze een herseninfarct kreeg 's nachts was de koek op. Ze was waarschijnlijk ook al 20. Er staat nog steeds een fotootje van haar op mijn tv.
Heel veel sterkte met je besluit, hoe heet de mooie zwarte kater? (ik ben echt fan van zwarte katten)
maandag 14 november 2011 om 08:25
Wat mooi omschreven
En wat een bofkont is je poes dat hij zo'n heerlijk leven bij je heeft gehad
Ik heb ook zo'n poes gehad, 19 geworden, was op, doffe vacht, ook snachts als een dolle de hele nacht miauwen, mager. Kon niet meer op de bank springen, dus had ik een zacht mandje voor hem gekocht waar hij direct hele dagen in lag. Zat ook wezenloos bij zijn etensbakje te wachten.
Op een dag was ik in de tuin aan het werk. Ik zie de poes een beetje buiten scharrelen, wat bijzonder was want hij kwam amper meer buiten.
Later die dag kon ik de poes niet meer vinden. Gezocht en gezocht.
Zodra het ochtend en dus licht was, verder gezocht. En in een parkje vlakbij mijn huis vond ik hem....tussen de bomen en tussen het klimop was hij gekropen om daar in alle rust dood te gaan..
En wat een bofkont is je poes dat hij zo'n heerlijk leven bij je heeft gehad
Ik heb ook zo'n poes gehad, 19 geworden, was op, doffe vacht, ook snachts als een dolle de hele nacht miauwen, mager. Kon niet meer op de bank springen, dus had ik een zacht mandje voor hem gekocht waar hij direct hele dagen in lag. Zat ook wezenloos bij zijn etensbakje te wachten.
Op een dag was ik in de tuin aan het werk. Ik zie de poes een beetje buiten scharrelen, wat bijzonder was want hij kwam amper meer buiten.
Later die dag kon ik de poes niet meer vinden. Gezocht en gezocht.
Zodra het ochtend en dus licht was, verder gezocht. En in een parkje vlakbij mijn huis vond ik hem....tussen de bomen en tussen het klimop was hij gekropen om daar in alle rust dood te gaan..
maandag 14 november 2011 om 08:44
Erg he Djoels, om ze zo te zien aftakelen. Geniet nog even van je ouwe man.
Ik heb 3 oude wijven thuis rondlopen. 2 van 17 en 1 van 19. Medusa van 19 weegt nog geen 2 kilo meer. Ook een voddige vacht, altijd honger. De anderen van 17 miauwen het hele huis bij elkaar 's nachts. De bank is de nieuwe kattenbak. Maar verder nog vrolijk en spinnen. De tijd dat mijn katten op zijn komt steeds dichter bij. En ik heb ze al 17 jaar. Wat zal dat een gemis zijn straks.
Sterkte meis, met de beslissing die je moet nemen.
Ik heb 3 oude wijven thuis rondlopen. 2 van 17 en 1 van 19. Medusa van 19 weegt nog geen 2 kilo meer. Ook een voddige vacht, altijd honger. De anderen van 17 miauwen het hele huis bij elkaar 's nachts. De bank is de nieuwe kattenbak. Maar verder nog vrolijk en spinnen. De tijd dat mijn katten op zijn komt steeds dichter bij. En ik heb ze al 17 jaar. Wat zal dat een gemis zijn straks.
Sterkte meis, met de beslissing die je moet nemen.
maandag 14 november 2011 om 08:52
Lieverd, ja, je jongen raakt op. Vreselijk maar waar.
Ik heb er ook een van 22 die kerngezond oud wordt maar wel wat 'dingetjes' heeft.
En honger inderdaad. O, zo'n honger altijd.....
Erg voor je, dat het afloopt met je grote vriend.
Hij heeft het goed bij jullie.
Hopelijk mag het nog even goed zijn.
Ik heb er ook een van 22 die kerngezond oud wordt maar wel wat 'dingetjes' heeft.
En honger inderdaad. O, zo'n honger altijd.....
Erg voor je, dat het afloopt met je grote vriend.
Hij heeft het goed bij jullie.
Hopelijk mag het nog even goed zijn.
maandag 14 november 2011 om 08:54
wat een fijne reacties allemaal! Ja weet je, ik weet het gewoon even niet.. ik denk al een hele tijd 'zo is het leven toch niet meer leuk voor je' maar ja, ach hij leeft! ... dan vind ik m weer in de kattenbak, daar ligt hij en loopt hij naar buiten met zijn eigen drollen aan zijn kont geplakt. Hij was zich ook nog maar zelden, hij ziet er gewoon heel onverzorgd uit, alsof hij dat niet meer kan opbrengen? Kon hem vroeger altijd kammen , vond ie heerlijk, maar nu zit ik gelijk op zijn huid, het doet pijn, hij vindt het ook niet meer zo lekker.. soms moet het wel, want dan moet ik even vlooien kammen... ik denk er soms aan om hem eens in bad te doen, even heerlijk te wassen en schoon te maken, maar
a) dat vindt hij zijn hele leven al de hel, nu ook
b) doe ik hem daar wel een plezier mee of alleen mezelf?
c) dan wordt ie misschien zo bang, dat wil ik m ook niet aan doen..
Maar hij was altijd zo fier op zichzelf en nu is het aan het verslonzen... lijkt echt zo'n demente bejaarde die van voren niet meer weet dat ie van achteren leeft...
Nu hij ook overal gaat plassen en poepen heb ik zoiets van ' jemig kat, dit is toch wel echt niet leuk voor jou' ... gisteravond kwam ik thuis en toen kwam hij opeens sinds lange tijd even knuffelen, maar heel even maar en vanmorgen keek hij me op zo'n gekke manier aan...
Weet niet of hij pijn heeft eerlijk gezegd.. maar hij oogt gewoon niet meer gelukkig.. 'geef mijn portie maar aan Vicky' zeg maar, zo'n blik...
Enerzijds zeg ik 'houden!' anderzijds zeg ik 'misschien is het tijd om vredig te gaan voor hem' ... Daar denk ik opeens aan sinds gisteravond... zo stom..
a) dat vindt hij zijn hele leven al de hel, nu ook
b) doe ik hem daar wel een plezier mee of alleen mezelf?
c) dan wordt ie misschien zo bang, dat wil ik m ook niet aan doen..
Maar hij was altijd zo fier op zichzelf en nu is het aan het verslonzen... lijkt echt zo'n demente bejaarde die van voren niet meer weet dat ie van achteren leeft...
Nu hij ook overal gaat plassen en poepen heb ik zoiets van ' jemig kat, dit is toch wel echt niet leuk voor jou' ... gisteravond kwam ik thuis en toen kwam hij opeens sinds lange tijd even knuffelen, maar heel even maar en vanmorgen keek hij me op zo'n gekke manier aan...
Weet niet of hij pijn heeft eerlijk gezegd.. maar hij oogt gewoon niet meer gelukkig.. 'geef mijn portie maar aan Vicky' zeg maar, zo'n blik...
Enerzijds zeg ik 'houden!' anderzijds zeg ik 'misschien is het tijd om vredig te gaan voor hem' ... Daar denk ik opeens aan sinds gisteravond... zo stom..
DTEEZ!
maandag 14 november 2011 om 08:56
Ach Djoels wat een verdriet. Moeilijk om zo'n beslissing te moeten nemen, heel veel sterkte. Knuppel maar lekkermet hem, dat vind hij vast fijn.
Ik had zelf zo een kat. Een zwarte ook, bij ons komen aanlopen en toen we geen eigenaar konden vinden hebben we hem gehouden. Hij is 12 jaar bij ons geweest, zijn geschatte leeftijd was toen 19/20. Hij was ook op. Dement, liet zijn plas lopen en uiteindelijk hebben we besloten hem te laten inslapen. Heeft veel tranen gekost, maar dat was het beste. Er staat hier nog een foto van hem. Na hem zijn er nog 2 katten geweest maar nooit meer zo bijzonder als hij was
Ik had zelf zo een kat. Een zwarte ook, bij ons komen aanlopen en toen we geen eigenaar konden vinden hebben we hem gehouden. Hij is 12 jaar bij ons geweest, zijn geschatte leeftijd was toen 19/20. Hij was ook op. Dement, liet zijn plas lopen en uiteindelijk hebben we besloten hem te laten inslapen. Heeft veel tranen gekost, maar dat was het beste. Er staat hier nog een foto van hem. Na hem zijn er nog 2 katten geweest maar nooit meer zo bijzonder als hij was
Erger u niet, verwonder u slechts!
maandag 14 november 2011 om 09:34
Dierwaardig sterven is ook een recht Cateautje, het is geen kwestie van beessie wordt lastig, ik geef hem een spuitje.
Djoels, hier ook een oud ventje, die ik steeds magerder zie worden, ook al eet ie nog goed. Hij wordt al 19 en ik hou er rekening mee dat het snel afgelopen kan zijn. Moeilijk als je hem al zolang hebt.
Djoels, hier ook een oud ventje, die ik steeds magerder zie worden, ook al eet ie nog goed. Hij wordt al 19 en ik hou er rekening mee dat het snel afgelopen kan zijn. Moeilijk als je hem al zolang hebt.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
maandag 14 november 2011 om 09:45
Nou zo is het inderdaad het gevoel, alsof ie er geen zin meer in heeft... nou ik kijk het vooralsnog maar gewoon eventjes aan...
Een natuurlijk einde is zeker het mooist, maar liever wil ik niet dat hij eindigt...
Maar ik wil ook niet doorgaan als het dus voor hem eigenlijk niet meer hoeft, maar ja, dat legt hij nu net even niet uit..
Een natuurlijk einde is zeker het mooist, maar liever wil ik niet dat hij eindigt...
Maar ik wil ook niet doorgaan als het dus voor hem eigenlijk niet meer hoeft, maar ja, dat legt hij nu net even niet uit..
DTEEZ!
maandag 14 november 2011 om 09:50
Ach, lieve Djoels.....zo'n mooie leeftijd voor een kat, maar juist daardoor zal het zo moeilijk zijn als je afscheid van 'm moet nemen.
Weet je, zolang een dier eet en geen pijn heeft (en daar lijkt het niet op wat ik uit je woorden haal) hoef je je niet schuldig te voelen als je nog niets onderneemt.
Zo moeilijk, om op een punt te komen waarbij je dit soort beslissingen moet overwegen. Ik zou nog niets doen. Zolang hij eet en geen pijn heeft.....en hopen op een natuurlijk einde. Gewoon, in z'n slaap ofzo. Dat zou toch het mooist zijn.
Dikke knuffel!
Weet je, zolang een dier eet en geen pijn heeft (en daar lijkt het niet op wat ik uit je woorden haal) hoef je je niet schuldig te voelen als je nog niets onderneemt.
Zo moeilijk, om op een punt te komen waarbij je dit soort beslissingen moet overwegen. Ik zou nog niets doen. Zolang hij eet en geen pijn heeft.....en hopen op een natuurlijk einde. Gewoon, in z'n slaap ofzo. Dat zou toch het mooist zijn.
Dikke knuffel!
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu