Psyche
alle pijlers
Hij wordt niet meer beter. Confronteren?
maandag 21 november 2011 om 14:51
Mijn buurman is 82 jaar en wordt steeds zwakker. Hij is dement,
ligt de hele dag in bed en is sinds kort ook incontinent.
Zijn vrouw heeft het er maar steeds over dat hij weer beter wordt,
als hij maar genoeg zijn best doet om beter te worden, of wanneer de dokter eindelijk wat vindt. De dokter heeft haar verteld dat hij niet meer beter wordt. Maar niet duidelijk genoeg, denk ik. Ik weet niet goed hoe ik moet reageren als ze dergelijke uitspraken doet. Ik doe nu net of ik ze niet gehoord heb. Maar is dat de juiste weg? En ik voel me daar ook niet lekker bij.
Eline
ligt de hele dag in bed en is sinds kort ook incontinent.
Zijn vrouw heeft het er maar steeds over dat hij weer beter wordt,
als hij maar genoeg zijn best doet om beter te worden, of wanneer de dokter eindelijk wat vindt. De dokter heeft haar verteld dat hij niet meer beter wordt. Maar niet duidelijk genoeg, denk ik. Ik weet niet goed hoe ik moet reageren als ze dergelijke uitspraken doet. Ik doe nu net of ik ze niet gehoord heb. Maar is dat de juiste weg? En ik voel me daar ook niet lekker bij.
Eline
maandag 21 november 2011 om 14:53
Wat wil je dan? Haar in het gezicht werpen 'nee hij wordt niet beter, hij gaat hartstikke dood!' ??
Lijkt me niet he.
Wat wil je bereiken?
In hoeverre is dat wat jij wilt bereiekn, goed voor de buurvrouw?
Het kan wel een bechermingsmechanisme zijn, ontkenning tot het zo ver is. Mijn oom riep een half uur voor hij stierf nog 'misschien word ik wel iets beter'. Dat was houvast. het mocht niet baten, want de kanker had hem van binnenuit opgevreten.
Lijkt me niet he.
Wat wil je bereiken?
In hoeverre is dat wat jij wilt bereiekn, goed voor de buurvrouw?
Het kan wel een bechermingsmechanisme zijn, ontkenning tot het zo ver is. Mijn oom riep een half uur voor hij stierf nog 'misschien word ik wel iets beter'. Dat was houvast. het mocht niet baten, want de kanker had hem van binnenuit opgevreten.
maandag 21 november 2011 om 14:56
Lastig, maar lijkt mij niet de taak van een buurvrouw (hoewel je duidelijk heel lief en bezorgd betrokkenheid toont) Wellicht kan je het eens bespreken met familie van het echtpaar?
Er bestaat vaak ook zoiets als maatschappelijk werk of geestelijke zorg voor ouderen (zitten ze bij een kerk oid?) ook in die richting valt toegepaste hulp te krijgen.
Maar nogmaals, heel lief van je dat je zo begaan bent met je buren (zouden meer mensen moeten doen..)
Er bestaat vaak ook zoiets als maatschappelijk werk of geestelijke zorg voor ouderen (zitten ze bij een kerk oid?) ook in die richting valt toegepaste hulp te krijgen.
Maar nogmaals, heel lief van je dat je zo begaan bent met je buren (zouden meer mensen moeten doen..)
maandag 21 november 2011 om 15:01
TO, het is niet aan jou om je buurvrouw daarmee te confronteren.
Ik denk dat ze het wel weet, diep van binnen, dus waarom zou je haar meer pijn doen dan nodig is?
Mijn schoonmoeder is recent ook overleden aan kanker en zij wilde er ook niet van horen en sprak alsof ze nog wel weer betere tijden zou krijgen. Schoonvader ging daarin mee.
Haar ziekte, haar keuze.
Ik begrijp heel goed dat jij je er rot onder voelt en dat het verkeerd voelt, maar mensen gaan op hun eigen manier met dingen om en het is niet aan jou dat te willen veranderen.
Ik denk dat ze het wel weet, diep van binnen, dus waarom zou je haar meer pijn doen dan nodig is?
Mijn schoonmoeder is recent ook overleden aan kanker en zij wilde er ook niet van horen en sprak alsof ze nog wel weer betere tijden zou krijgen. Schoonvader ging daarin mee.
Haar ziekte, haar keuze.
Ik begrijp heel goed dat jij je er rot onder voelt en dat het verkeerd voelt, maar mensen gaan op hun eigen manier met dingen om en het is niet aan jou dat te willen veranderen.
maandag 21 november 2011 om 15:02
Ik neem aan dat ze begeleiding krijgen via thuiszorg/huisarts/CAK etc.
Deze professionals weten wel hoe ze hiermee om moeten gaan en hoe ze buuf moeten begeleiden.
Jij moet je hier niet mee bemoeien. Buuf weet waarschijnlijk echt wel dat het slecht gaat, maar wil dit niet zien en neem haar dat eens kwalijk...
Niet helemaal mee gaan praten met buurvrouw in de zin van 'ja hij wordt vast beter!' maar ook niet zeggen: 'het gaat slecht, je weet toch dat hij doodgaat'. Ik zou het een beetje negeren en op opmerkingen alleen 'ja' zeggen. Dan het gespreksonderwerp veranderen.
Verder kun je aanbieden om misschien even op man te passen zodat buurvrouw even lekker rustig boodschappen kan doen of naar de kapper kan. Of breng eens een pan eten langs. Daar is ze meer bij gebaat dan met de confrontatie dat haar man doodziek is.
Deze professionals weten wel hoe ze hiermee om moeten gaan en hoe ze buuf moeten begeleiden.
Jij moet je hier niet mee bemoeien. Buuf weet waarschijnlijk echt wel dat het slecht gaat, maar wil dit niet zien en neem haar dat eens kwalijk...
Niet helemaal mee gaan praten met buurvrouw in de zin van 'ja hij wordt vast beter!' maar ook niet zeggen: 'het gaat slecht, je weet toch dat hij doodgaat'. Ik zou het een beetje negeren en op opmerkingen alleen 'ja' zeggen. Dan het gespreksonderwerp veranderen.
Verder kun je aanbieden om misschien even op man te passen zodat buurvrouw even lekker rustig boodschappen kan doen of naar de kapper kan. Of breng eens een pan eten langs. Daar is ze meer bij gebaat dan met de confrontatie dat haar man doodziek is.
maandag 21 november 2011 om 15:02
Je buurvrouw weet waarschijnlijk heel goed hoe het zit, ze durft het alleen nog niet onder ogen te zien. En zoekt bij jou bevestiging die je niet kunt geven. Je kunt hooguit zeggen dat haar man wel erg ziek is, en vragen wat de dokter precies heeft gezegd.
En je voorbereiden op de grote klap die ze toch krijgt als haar man overlijdt
En je voorbereiden op de grote klap die ze toch krijgt als haar man overlijdt
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
maandag 21 november 2011 om 15:02
Bij mensen op die leeftijd hoef je niet te confronteren, zij weten het zelf al, ze zijn op leeftijd. Natuurlijk denkt zijn vrouw, misschien.. als dat haar laatste strohalm is, dan is dat zo..
Het is haar laatste kleine stukje zekerheid, zij weet het, hij weet het, zij beiden voelen het.
Daarom kan zij nog steeds wel blijven denken mischien.. Natuurlijk tegen beter weten in, maar laat haar alsjeblieft zo denken, ipv dat hele kleine stukje hoop afnemen
Het is haar laatste kleine stukje zekerheid, zij weet het, hij weet het, zij beiden voelen het.
Daarom kan zij nog steeds wel blijven denken mischien.. Natuurlijk tegen beter weten in, maar laat haar alsjeblieft zo denken, ipv dat hele kleine stukje hoop afnemen
maandag 21 november 2011 om 15:23
Tja, twee weken voor de dood van mijn vader wilde hij nog nieuwe dingen aanschaffen voor in huis. Hij wilde er ook niet over praten en dacht dat hij 100 zou gaan worden. Hij hoopte ook steeds dat hij beter zou worden. Wij lieten het maar zo, waarom zouden we dat stukje van hem af hebben moeten pakken?
Denken is zo buitengewoon moeilijk dat velen de voorkeur geven aan oordelen. Otto Weiss
maandag 21 november 2011 om 15:31
Verwerken van zo iets heftigs heeft tijd nodig.
Ook al weet ze ergens best dat hij niet lang meer zal leven, toch is het voor haar op dit moment nog niet mogelijk om het onder ogen te zien.
Dit is nu even haar manier van overleven, om door te kunnen.
Ik las het hier boven al ergens, praat niet met haar mee, maar ga er ook niet tegenin.
Wel is het goed om haar te laten praten over datgene wat de dokter zegt, vraag er maar naar.
Best kans dat ze dan zelf al aangeeft dat hij niet zo lang meer heeft. Laat haar het maar benoemen.
Het rouwproces heeft fases, een daarvan is ontkenning.
Ook al weet ze ergens best dat hij niet lang meer zal leven, toch is het voor haar op dit moment nog niet mogelijk om het onder ogen te zien.
Dit is nu even haar manier van overleven, om door te kunnen.
Ik las het hier boven al ergens, praat niet met haar mee, maar ga er ook niet tegenin.
Wel is het goed om haar te laten praten over datgene wat de dokter zegt, vraag er maar naar.
Best kans dat ze dan zelf al aangeeft dat hij niet zo lang meer heeft. Laat haar het maar benoemen.
Het rouwproces heeft fases, een daarvan is ontkenning.
maandag 21 november 2011 om 15:37
Dank jullie voor de reacties. Even samengevat, ik moet hen de
gelegenheid geven om de naderende dood op hun manier te verwerken, want misschien zijn ze nog niet rijp voor de waarheid. Of doet hen dat geen goed. Het is niet mijn taak om hen daarbij te helpen. Ik mag geen valse hoop geven, maar die ook niet afpakken.
Goede tip, hen op een andere manier helpen en die dingen doen waar een buurvrouw voor is. Dat maakt dat ik me beter voel.
Maar ik vind het toch moeilijk om de waarheid te ontkennen. Ik vraag me af of je mensen daarmee helpt. Maar dat is misschien mijn probleem dat ik altijd de waarheid wil zeggen.
Eline
gelegenheid geven om de naderende dood op hun manier te verwerken, want misschien zijn ze nog niet rijp voor de waarheid. Of doet hen dat geen goed. Het is niet mijn taak om hen daarbij te helpen. Ik mag geen valse hoop geven, maar die ook niet afpakken.
Goede tip, hen op een andere manier helpen en die dingen doen waar een buurvrouw voor is. Dat maakt dat ik me beter voel.
Maar ik vind het toch moeilijk om de waarheid te ontkennen. Ik vraag me af of je mensen daarmee helpt. Maar dat is misschien mijn probleem dat ik altijd de waarheid wil zeggen.
Eline
maandag 21 november 2011 om 15:43
maandag 21 november 2011 om 15:47
quote:yette schreef op 21 november 2011 @ 15:43:
Soms kan je het leven beter aan en ben je gelukkiger als je je van de dome houdt.
Maar het zou ook nog zo kunnen zijn dat je buurvrouw jou gewoon niet de geschikte persoon vindt om haar zorgen over het naderende einde van haar man mee te delen.Precies, en dat laatste zou ook heel goed kunnen trouwens.
Soms kan je het leven beter aan en ben je gelukkiger als je je van de dome houdt.
Maar het zou ook nog zo kunnen zijn dat je buurvrouw jou gewoon niet de geschikte persoon vindt om haar zorgen over het naderende einde van haar man mee te delen.Precies, en dat laatste zou ook heel goed kunnen trouwens.
maandag 21 november 2011 om 15:47
Mijn vader was ook dement en toen hij overleed vertelde zijn vriendin dat ze daar nooit iets van had gemerkt. Ik kan me dat slecht voorstellen: hij was echt heeeel erg dement en de daarbij behorende ongemakken (slecht lopen, moeite met persoonlijke hygiëne) maar goed dat verandert haar gevoel niet. Ik zou er dus niets mee bereiken haar van het tegendeel te overtuigen.
Ik kan me voorstellen van je buurvrouw dat als je zolang met iemand samen bent geweest dat je, als het ware, weigert om te accepteren dat je geliefde in een aftakelingsproces zit. Ondanks dat je dat je misschien echt wel weet. Ik zou haar niet confronteren maar haar vragen naar hoe zij zich voelt.
Succes met deze lastige situatie.
Ik kan me voorstellen van je buurvrouw dat als je zolang met iemand samen bent geweest dat je, als het ware, weigert om te accepteren dat je geliefde in een aftakelingsproces zit. Ondanks dat je dat je misschien echt wel weet. Ik zou haar niet confronteren maar haar vragen naar hoe zij zich voelt.
Succes met deze lastige situatie.
anoniem_39014 wijzigde dit bericht op 21-11-2011 15:49
Reden: woorden vergeten
Reden: woorden vergeten
% gewijzigd
maandag 21 november 2011 om 15:58
Ik weet niet wat de dokter haar verteld heeft. Daar heeft ze het niet over. Zij vertelt me wel over haar gevoel. Dat ze vindt dat het tijd wordt dat hij zijn bed uitkomt, en dat het zo druk is met hem.
En dat hij niet meer met haar praat. En dat hij dat eigenlijk weer zou moeten doen. En dan sta ikmet mijn mond vol tanden.
En dat hij niet meer met haar praat. En dat hij dat eigenlijk weer zou moeten doen. En dan sta ikmet mijn mond vol tanden.
maandag 21 november 2011 om 16:05
quote:suzanne1972 schreef op 21 november 2011 @ 15:58:
Ik weet niet wat de dokter haar verteld heeft. Daar heeft ze het niet over. Zij vertelt me wel over haar gevoel. Dat ze vindt dat het tijd wordt dat hij zijn bed uitkomt, en dat het zo druk is met hem.
En dat hij niet meer met haar praat. En dat hij dat eigenlijk weer zou moeten doen. En dan sta ikmet mijn mond vol tanden.
Dat is ook heel lastig om aan te horen als je zelf ziet hoe het met de buurman is. Toch zou ik er niet vol tegenin gaan. Misschien kun je zeggen dat dat heel lastig moet zijn voor haar. En eventueel kun je misschien toevoegen dat jij denkt dat de buurman daar nu nog niet aan toe is.
Bedenk dat iedereen anders omgaat met de waarheid. Toen mijn moeder heel slecht lag in het ziekenhuis merkte ik dat het verplegend personeel voorzichtig bij mensen informeert wat ze willen weten over hoe het met ze is. Ook daar hameren ze de waarheid dus niet door tegen iemand die dat niet wil weten.
Ik weet niet wat de dokter haar verteld heeft. Daar heeft ze het niet over. Zij vertelt me wel over haar gevoel. Dat ze vindt dat het tijd wordt dat hij zijn bed uitkomt, en dat het zo druk is met hem.
En dat hij niet meer met haar praat. En dat hij dat eigenlijk weer zou moeten doen. En dan sta ikmet mijn mond vol tanden.
Dat is ook heel lastig om aan te horen als je zelf ziet hoe het met de buurman is. Toch zou ik er niet vol tegenin gaan. Misschien kun je zeggen dat dat heel lastig moet zijn voor haar. En eventueel kun je misschien toevoegen dat jij denkt dat de buurman daar nu nog niet aan toe is.
Bedenk dat iedereen anders omgaat met de waarheid. Toen mijn moeder heel slecht lag in het ziekenhuis merkte ik dat het verplegend personeel voorzichtig bij mensen informeert wat ze willen weten over hoe het met ze is. Ook daar hameren ze de waarheid dus niet door tegen iemand die dat niet wil weten.
Het is zoals het is
maandag 21 november 2011 om 16:08
quote:suzanne1972 schreef op 21 november 2011 @ 15:37:
Dank jullie voor de reacties. Even samengevat, ik moet hen de
gelegenheid geven om de naderende dood op hun manier te verwerken, want misschien zijn ze nog niet rijp voor de waarheid. Of doet hen dat geen goed. Het is niet mijn taak om hen daarbij te helpen. Ik mag geen valse hoop geven, maar die ook niet afpakken.
Goede tip, hen op een andere manier helpen en die dingen doen waar een buurvrouw voor is. Dat maakt dat ik me beter voel.
Maar ik vind het toch moeilijk om de waarheid te ontkennen. Ik vraag me af of je mensen daarmee helpt. Maar dat is misschien mijn probleem dat ik altijd de waarheid wil zeggen.
Eline
Lief van je dat je zo begaan bent, maar wat anderen al zeiden: het is niet aan jou, je kunt ze helpen door praktische hulp aan te bieden.
Hoop doet leven en wie ben jij om ze dat te ontnemen...
Je laatste zin heb ik vetgedrukt, ik denk inderdaad dat dat zo is. Waar komt dat vandaan? Zorg in elk geval dat je er niet in doorschiet.
Dank jullie voor de reacties. Even samengevat, ik moet hen de
gelegenheid geven om de naderende dood op hun manier te verwerken, want misschien zijn ze nog niet rijp voor de waarheid. Of doet hen dat geen goed. Het is niet mijn taak om hen daarbij te helpen. Ik mag geen valse hoop geven, maar die ook niet afpakken.
Goede tip, hen op een andere manier helpen en die dingen doen waar een buurvrouw voor is. Dat maakt dat ik me beter voel.
Maar ik vind het toch moeilijk om de waarheid te ontkennen. Ik vraag me af of je mensen daarmee helpt. Maar dat is misschien mijn probleem dat ik altijd de waarheid wil zeggen.
Eline
Lief van je dat je zo begaan bent, maar wat anderen al zeiden: het is niet aan jou, je kunt ze helpen door praktische hulp aan te bieden.
Hoop doet leven en wie ben jij om ze dat te ontnemen...
Je laatste zin heb ik vetgedrukt, ik denk inderdaad dat dat zo is. Waar komt dat vandaan? Zorg in elk geval dat je er niet in doorschiet.
maandag 21 november 2011 om 16:43
Hij heeft het wel verteld, dat heeft ze in het begin ooit eens gezegd, maar wel met zo´n vraag in haar stem en ik weet niet wat hij precies verteld heeft en hoe, en of hij het herhaald heeft, of gekeken of het bij haar goed is overgeekomen.
De waarheid zeggen, dat is me van huis uit bijgebracht dat dat moet. Het hoort bij mijn normen en waarden.
De waarheid zeggen, dat is me van huis uit bijgebracht dat dat moet. Het hoort bij mijn normen en waarden.
