Relaties
alle pijlers
Ben ik onredelijk?
dinsdag 22 november 2011 om 09:21
Daar is weer 1 van de vele topics over relatie gezeik...
Ik weet het echt even niet meer.
Mijn vriend en ik hebben sinds afgelopen zondag weer een paar heftige ruzies gehad waarbij ik zondag riep dat ik klaar met hem was omdat ik het gewoon echt even niet meer zag zitten.
Gelukkig kwam het weer goed en was de maandag prima tot hij 's avonds er weer over wilde praten.
Dit escaleerde weer omdat hij verlangt dat ik me totaal aanpas aan hem, dit zou ik graag willen maar ik kan het niet.
Ondanks alles wilde ik het toch weer goedmaken gisteren, zonder succes.
Nu is hij vanmorgen deur uit gegaan naar zijn werk zonder mij nu te willen laten weten hoe het zit tussen ons en ik weet even niet meer wat ik moet.
De aanleiding van deze ruzies is dat hij mij zaterdag smste (toen ik aan het werk was) dat hij zich verveelde en tot zondagmiddag naar vrienden zou gaan (hij komt uit een stad +/- een uur verderop en is vorig jaar bij mij ingetrokken).
Dit terwijl we zaterdagavond een afspraak hadden staan om ergens heen te gaan (waarvan hij ineens 'dacht' dat het niet door ging).
Wel heeft hij voordat hij mij smste en in de auto sprong even zijn moeder en zusje gebeld om te vragen of hij dat wel kon maken. Hun vonden dus van wel, omdat ik hem toch al elke dag zie.
Zondag zei ik dus dat ik het de volgende keer echt niet zou pikken als hij dit nog eens zou doen, het gevolg staat hierboven.
Hij wilde niet beloven dat dit niet nog eens zou gebeuren.
Volgens hem is het ook mijn schuld dat ik hem loze beloftes laat maken waar hij zich niet aan kan houden.
Ben ik nou zo raar?
(Sorry voor het lange verhaal, Wet van Wuiles? , ik kan zo nog wel 100 dingen vertellen, maar ik wil echt even weten of ik zo onredelijk ben)
Ik weet het echt even niet meer.
Mijn vriend en ik hebben sinds afgelopen zondag weer een paar heftige ruzies gehad waarbij ik zondag riep dat ik klaar met hem was omdat ik het gewoon echt even niet meer zag zitten.
Gelukkig kwam het weer goed en was de maandag prima tot hij 's avonds er weer over wilde praten.
Dit escaleerde weer omdat hij verlangt dat ik me totaal aanpas aan hem, dit zou ik graag willen maar ik kan het niet.
Ondanks alles wilde ik het toch weer goedmaken gisteren, zonder succes.
Nu is hij vanmorgen deur uit gegaan naar zijn werk zonder mij nu te willen laten weten hoe het zit tussen ons en ik weet even niet meer wat ik moet.
De aanleiding van deze ruzies is dat hij mij zaterdag smste (toen ik aan het werk was) dat hij zich verveelde en tot zondagmiddag naar vrienden zou gaan (hij komt uit een stad +/- een uur verderop en is vorig jaar bij mij ingetrokken).
Dit terwijl we zaterdagavond een afspraak hadden staan om ergens heen te gaan (waarvan hij ineens 'dacht' dat het niet door ging).
Wel heeft hij voordat hij mij smste en in de auto sprong even zijn moeder en zusje gebeld om te vragen of hij dat wel kon maken. Hun vonden dus van wel, omdat ik hem toch al elke dag zie.
Zondag zei ik dus dat ik het de volgende keer echt niet zou pikken als hij dit nog eens zou doen, het gevolg staat hierboven.
Hij wilde niet beloven dat dit niet nog eens zou gebeuren.
Volgens hem is het ook mijn schuld dat ik hem loze beloftes laat maken waar hij zich niet aan kan houden.
Ben ik nou zo raar?
(Sorry voor het lange verhaal, Wet van Wuiles? , ik kan zo nog wel 100 dingen vertellen, maar ik wil echt even weten of ik zo onredelijk ben)
dinsdag 22 november 2011 om 11:35
quote:emaille schreef op 22 november 2011 @ 10:07:
Hoho TO, jij hebt het niet verpest, dat heeft hij! Laat je geen oor aannaaien zeg. Volgens mij is het tijd om de zaken eens om te draaien: hoe graag wil hij nog bij jou zijn? Klinkt misschien riskant, maar zo kom je er wel achter of de liefde van twee kanten komt, zoals het hoort.
Hij wil nog wel bij me zijn maar hij wil het gezeik niet meer.. en aangezien dit al de zoveelste keer is werkt het niet volgens hem.
Ik doe al zo'n lange tijd mijn best om het te laten werken maar het voelt alsof ik er alleen voor sta en ik kan het niet alleen
Hoho TO, jij hebt het niet verpest, dat heeft hij! Laat je geen oor aannaaien zeg. Volgens mij is het tijd om de zaken eens om te draaien: hoe graag wil hij nog bij jou zijn? Klinkt misschien riskant, maar zo kom je er wel achter of de liefde van twee kanten komt, zoals het hoort.
Hij wil nog wel bij me zijn maar hij wil het gezeik niet meer.. en aangezien dit al de zoveelste keer is werkt het niet volgens hem.
Ik doe al zo'n lange tijd mijn best om het te laten werken maar het voelt alsof ik er alleen voor sta en ik kan het niet alleen
dinsdag 22 november 2011 om 11:37
quote:dogcrazy schreef op 22 november 2011 @ 10:08:
Je weerhoudt hem toch niet van contact en bezoek naar zijn familie/vrienden? Van wat ik er uithaal is de enige die zich aanpast jij Solus. En hoe langer en vaker je dat doet hoe minder respect je kunt verwachten van je vriend. Hij doet zijn eigen ding.Absoluut niet nee, we gaan er vaak zat heen en dan zorg ik ook dat we zoveel mogelijk met zijn vrienden kunnen doen zo'n weekend.
Je weerhoudt hem toch niet van contact en bezoek naar zijn familie/vrienden? Van wat ik er uithaal is de enige die zich aanpast jij Solus. En hoe langer en vaker je dat doet hoe minder respect je kunt verwachten van je vriend. Hij doet zijn eigen ding.Absoluut niet nee, we gaan er vaak zat heen en dan zorg ik ook dat we zoveel mogelijk met zijn vrienden kunnen doen zo'n weekend.
dinsdag 22 november 2011 om 11:40
[quote]solus schreef op 22 november 2011 @ 11:26:
[...]
Ik denk zelf dat hij onze afspraak helemaal niet vergeten was en dat hij daarom smste.
Ik vind het gewoon echt niet leuk hoe hij dit gedaan heeft en ik heb al zo vaak het gevoel dat ik bijna moet smeken om samen leuke dingen te doen maar als ik telkens van hem en zijn omgeving te horen krijg dat ik niet moet zeuren omdat ik met hem samenwoon en hem dus elke dag al zie dan denk ik toch echt dat het aan mij ligt.
Terwijl mijn omgeving weer het tegenovergestelde zegt dus ik weet het echt niet meer nu.[/quote
Natuurlijk had hij die afspraak niet vergeten, hij had immers toch bijval gevraagd van zijn moeder en zusje? wat sowieso al belachelijk is. Jullie horen samen een relatie te hebben, en niet hij met zijn moeder en zusje, en jij hebt je maar overal in te schikken.
En smeken om samen iets leuks te gaan doen ? buhhhh.....nee hoor, das niet goed.
[...]
Ik denk zelf dat hij onze afspraak helemaal niet vergeten was en dat hij daarom smste.
Ik vind het gewoon echt niet leuk hoe hij dit gedaan heeft en ik heb al zo vaak het gevoel dat ik bijna moet smeken om samen leuke dingen te doen maar als ik telkens van hem en zijn omgeving te horen krijg dat ik niet moet zeuren omdat ik met hem samenwoon en hem dus elke dag al zie dan denk ik toch echt dat het aan mij ligt.
Terwijl mijn omgeving weer het tegenovergestelde zegt dus ik weet het echt niet meer nu.[/quote
Natuurlijk had hij die afspraak niet vergeten, hij had immers toch bijval gevraagd van zijn moeder en zusje? wat sowieso al belachelijk is. Jullie horen samen een relatie te hebben, en niet hij met zijn moeder en zusje, en jij hebt je maar overal in te schikken.
En smeken om samen iets leuks te gaan doen ? buhhhh.....nee hoor, das niet goed.
dinsdag 22 november 2011 om 11:42
quote:dogcrazy schreef op 22 november 2011 @ 10:12:
Je laat je in een minderwaardige rol drukken Solus. Je leert zo aan geen tegengas te geven want hij drukt toch wel door wat hij vind/wil.
Hoe gaan zijn familie/vrienden met jou om? Nooit opmerkingen of het gevoel dat jij hun zoon/vriend hebt weggenomen uit hun dagelijkse leven?
Ik probeer me heel vaak in te houden maar soms laat ik me heel erg gaan als er dan een druppel is, ik reageer dan erg heftig.
Zijn beste vriend heb ik niet zoveel mee, ik deed altijd normaal tegen hem maar hij deed vaak een beetje lullig.
Bij vriend aangegeven dat ik dit niet zo leuk vond, sindsdien deed hij wel oke.
Met de rest kan ik het prima vinden en voor zover ik weet hun ook met mij.
Van familie hoor ik inderdaad regelmatig dat ze het niet leuk vinden.
Je laat je in een minderwaardige rol drukken Solus. Je leert zo aan geen tegengas te geven want hij drukt toch wel door wat hij vind/wil.
Hoe gaan zijn familie/vrienden met jou om? Nooit opmerkingen of het gevoel dat jij hun zoon/vriend hebt weggenomen uit hun dagelijkse leven?
Ik probeer me heel vaak in te houden maar soms laat ik me heel erg gaan als er dan een druppel is, ik reageer dan erg heftig.
Zijn beste vriend heb ik niet zoveel mee, ik deed altijd normaal tegen hem maar hij deed vaak een beetje lullig.
Bij vriend aangegeven dat ik dit niet zo leuk vond, sindsdien deed hij wel oke.
Met de rest kan ik het prima vinden en voor zover ik weet hun ook met mij.
Van familie hoor ik inderdaad regelmatig dat ze het niet leuk vinden.
dinsdag 22 november 2011 om 11:43
quote:rozenstruikje schreef op 22 november 2011 @ 11:34:
[...]
Wat WEL aan jou ligt is dat jij jezelf hoe dan ook nestelt in een ongelijkwaardige positie. Je hoeft namelijk niet te smeken. Het is graag of niet. Het komt altijd neer bij jezelf en hoe je wil dat er met je omgegaan wordt. Het is geven en nemen mbt respect.
Als hij dat niet wil, dan komt het ALWEER terug bij jezelf wat jij ermee doet.
En dat is het laatste wat ik er over zeg. Want ik lul in loze ruimte.Wat mij betreft lul je niet in een loze ruimte hoor. Helemaal met je eens namelijk, en niets meer aan toe te voegen.
[...]
Wat WEL aan jou ligt is dat jij jezelf hoe dan ook nestelt in een ongelijkwaardige positie. Je hoeft namelijk niet te smeken. Het is graag of niet. Het komt altijd neer bij jezelf en hoe je wil dat er met je omgegaan wordt. Het is geven en nemen mbt respect.
Als hij dat niet wil, dan komt het ALWEER terug bij jezelf wat jij ermee doet.
En dat is het laatste wat ik er over zeg. Want ik lul in loze ruimte.Wat mij betreft lul je niet in een loze ruimte hoor. Helemaal met je eens namelijk, en niets meer aan toe te voegen.
dinsdag 22 november 2011 om 11:44
quote:Primabella schreef op 22 november 2011 @ 10:15:
Jij bent niet onredelijk.
Hij belt zijn moeder. Hij belt zijn zus. En dan smst hij jou. Ja, ja.
Hij belt jou niet voor niks niet (dat was sneller geweest dan eerst mam en zus bellen) en hij gebruikt niet voor niks de sms naar jou toe (dan kan je tenminste niks terugzeggen)
Ik begrijp gewoon niet waarom er niet eerst een telefoontje naar mij toe kon om op zijn minst even te 'overleggen'.
En dat hun het natuurlijk weer helemaal met hem eens waren dat frustreert me ook.
Jij bent niet onredelijk.
Hij belt zijn moeder. Hij belt zijn zus. En dan smst hij jou. Ja, ja.
Hij belt jou niet voor niks niet (dat was sneller geweest dan eerst mam en zus bellen) en hij gebruikt niet voor niks de sms naar jou toe (dan kan je tenminste niks terugzeggen)
Ik begrijp gewoon niet waarom er niet eerst een telefoontje naar mij toe kon om op zijn minst even te 'overleggen'.
En dat hun het natuurlijk weer helemaal met hem eens waren dat frustreert me ook.
dinsdag 22 november 2011 om 11:45
quote:Nammma schreef op 22 november 2011 @ 10:15:
hij heeft gewoon heel goed contact met zijn moeder en vooral zusje, mailen dagelijks, smsen etc...
Lichtelijk overdreven vind ik....ik heb ook goed contact met mijn dochter, zij woont in het buitenland. Maar we hebben echt niet elke dag contact!Vind ik ook, maar probeer daar niet zoveel over te zeggen tegen hem, want wil niet het verwijt krijgen dat ik er tussenin wil staan ofzo.
hij heeft gewoon heel goed contact met zijn moeder en vooral zusje, mailen dagelijks, smsen etc...
Lichtelijk overdreven vind ik....ik heb ook goed contact met mijn dochter, zij woont in het buitenland. Maar we hebben echt niet elke dag contact!Vind ik ook, maar probeer daar niet zoveel over te zeggen tegen hem, want wil niet het verwijt krijgen dat ik er tussenin wil staan ofzo.
dinsdag 22 november 2011 om 11:47
Jij neemt nu de slachtofferrol aan. Jij moet alles maar slikken omdat hij naar jou toe is verhuist en daar ben je het eigenlijk nog mee eens ook, aangezien je vindt dat je hem er echt niet uit 'kan' zetten. Natuurlijk heb je veel gevoel voor hem, je bent niet voor niets gaan samenwonen natuurlijk. Maar als iemand over jouw grenzen heen gaat hoef je dat niet te accepteren.
In een liefdevolle relatie wil je graag bij elkaar zijn en is het geven en nemen en overleggen en compromissen sluiten. Nu heeft hij de machtspositie en jij doet er alles aan om hem te behouden. Hij wil jou toch ook behouden zou je denken? Als je alles maar over je heen laat komen en zulke dingen accepteert en uiteindelijk zelfs jezelf er de schuld van geeft, voor wie moet hij zich dan aanpassen? Jij pikt het blijkbaar toch wel.
Als hij vreemdgaat, kun je hem er dan ook niet uitzetten omdat hij zijn werk heeft in 'jouw' stad? Ik zie niet in wat daar anders aan is dan de manier waarop hij nu over jouw grenzen heen gaat.
In een liefdevolle relatie wil je graag bij elkaar zijn en is het geven en nemen en overleggen en compromissen sluiten. Nu heeft hij de machtspositie en jij doet er alles aan om hem te behouden. Hij wil jou toch ook behouden zou je denken? Als je alles maar over je heen laat komen en zulke dingen accepteert en uiteindelijk zelfs jezelf er de schuld van geeft, voor wie moet hij zich dan aanpassen? Jij pikt het blijkbaar toch wel.
Als hij vreemdgaat, kun je hem er dan ook niet uitzetten omdat hij zijn werk heeft in 'jouw' stad? Ik zie niet in wat daar anders aan is dan de manier waarop hij nu over jouw grenzen heen gaat.
dinsdag 22 november 2011 om 11:48
quote:Bahco schreef op 22 november 2011 @ 10:24:
[...]
Precies, dat tekent toch de hele relatie. Met zijn familie overlegt hij per telefoon en aan jou presenteert hij het als voldongen feit per sms. Ik begrijp niet dat je je zo laat behandelen. Ben je aan een dergelijke behandeling gewend geraakt dat je deze steek niet meer voelt?
Daarom heb ik hem zondag gevraagd om dit een volgende keer op een andere manier te doen maar dat wilde en kon hij dus niet beloven.
Ik voel het heel goed maar het enige wat ik telkens te horen krijg is dat ik me moet aanpassen en dat hij zich al genoeg heeft aangepast. Misschien heeft hij gelijk en ga ik gewoon te ver ik weet het niet.
[...]
Precies, dat tekent toch de hele relatie. Met zijn familie overlegt hij per telefoon en aan jou presenteert hij het als voldongen feit per sms. Ik begrijp niet dat je je zo laat behandelen. Ben je aan een dergelijke behandeling gewend geraakt dat je deze steek niet meer voelt?
Daarom heb ik hem zondag gevraagd om dit een volgende keer op een andere manier te doen maar dat wilde en kon hij dus niet beloven.
Ik voel het heel goed maar het enige wat ik telkens te horen krijg is dat ik me moet aanpassen en dat hij zich al genoeg heeft aangepast. Misschien heeft hij gelijk en ga ik gewoon te ver ik weet het niet.
dinsdag 22 november 2011 om 11:52
Juist als je samenwoont is het belangrijk om qualitytime in te plannen samen, omdat je anders al snel huisgenoten wordt die alleen naast elkaar slapen, af en toe sex hebben maar weinig delen. Wat jij vraagt is echt niet onredelijk. Bovendien: Je hebt m toch niet een pistool tegen zijn oofd gezet en gedwongen bij je in te trekken? Hij wilde toch ook samen wonen en heeft zelf zijn stad opgegeven omdat hij liever bij jou wilde zijn. Flauw om dat in jouw schoenen te schuiven.
Als het argument om afspraken met jou niet serieus te nemen is "We zien elkar al iedere dag", dan zou ik echt gaan nadenken over weer gaan LAT-ten. ( Als een afspraak met jou cancelen betekent dat ie alleen in bed ligt, snapt ie mss dat het niet zo werkt). Persoonlijk vind ik het behoorlijk respectloos en kennelijk wist ie zelf ook wel dat ie fout zat, anders zou ie jou wel bellen en niet laf smssen na gesprek met moeder en zus. Vraag is hoe je dit hem duidelijk gaat maken. Zeker omdat hij al aangeeft dat hij eigenlijk niet wil veranderen. Dus mischien toch duidelijk aangeven dat jij onder deze voorwaarden niet wilt samenwonen e dat je liever hebt dat hij weer in zijn eigen stad gaat wnen, als dat nodig is voor hem om zich te houden aan een afpraak met jou. ( OOk dit alleen als je het echt meent, dreigen met iet is alleen effectief als je ook bereid bent je dreigement uit te voeren). Sowieso is meer dan twee keer dezelfde ruzie uitvechten zinloos. Je weet dat de kans dat ie gat veranderen 0 is als je op de huidige manier doorgaat. Dus moet jij je aanpak drastisch veranderen, of idd besluiten dat dit dood paard is.
Aan de andere kant zou ik als ik hem was ook totaal niet blij worden van iemand die zegt dat dan de hele relaie klaar is, en vervolgens daar weer op terugkomt. De kans om mij te dumpen krijg je maar 1x, ik heb geen zin in geknipperlicht. Dus maak alleen een relatie uit als je echt echt niet meer verer wil en ga ervan uit dat het definitief is.
Tip vor jou is dus idd: Denk goed na over wat jij wilt, waar jou grenzen liggen en hoe je die gaat bewaken. Ik ben geen fan, maar Dr Phil zegt "You teach people how to treat you".
Dus als je echt echt niet wilt dat je vriend afspraken met jou afzegt, zul je daar voor hem duidelijke en stevige consequenties aan moeten hangen. En vorlopig lekker met je vriendinnen afspreken voor evenementen, want die laten je niet op het laatste moment zitten.
Als het argument om afspraken met jou niet serieus te nemen is "We zien elkar al iedere dag", dan zou ik echt gaan nadenken over weer gaan LAT-ten. ( Als een afspraak met jou cancelen betekent dat ie alleen in bed ligt, snapt ie mss dat het niet zo werkt). Persoonlijk vind ik het behoorlijk respectloos en kennelijk wist ie zelf ook wel dat ie fout zat, anders zou ie jou wel bellen en niet laf smssen na gesprek met moeder en zus. Vraag is hoe je dit hem duidelijk gaat maken. Zeker omdat hij al aangeeft dat hij eigenlijk niet wil veranderen. Dus mischien toch duidelijk aangeven dat jij onder deze voorwaarden niet wilt samenwonen e dat je liever hebt dat hij weer in zijn eigen stad gaat wnen, als dat nodig is voor hem om zich te houden aan een afpraak met jou. ( OOk dit alleen als je het echt meent, dreigen met iet is alleen effectief als je ook bereid bent je dreigement uit te voeren). Sowieso is meer dan twee keer dezelfde ruzie uitvechten zinloos. Je weet dat de kans dat ie gat veranderen 0 is als je op de huidige manier doorgaat. Dus moet jij je aanpak drastisch veranderen, of idd besluiten dat dit dood paard is.
Aan de andere kant zou ik als ik hem was ook totaal niet blij worden van iemand die zegt dat dan de hele relaie klaar is, en vervolgens daar weer op terugkomt. De kans om mij te dumpen krijg je maar 1x, ik heb geen zin in geknipperlicht. Dus maak alleen een relatie uit als je echt echt niet meer verer wil en ga ervan uit dat het definitief is.
Tip vor jou is dus idd: Denk goed na over wat jij wilt, waar jou grenzen liggen en hoe je die gaat bewaken. Ik ben geen fan, maar Dr Phil zegt "You teach people how to treat you".
Dus als je echt echt niet wilt dat je vriend afspraken met jou afzegt, zul je daar voor hem duidelijke en stevige consequenties aan moeten hangen. En vorlopig lekker met je vriendinnen afspreken voor evenementen, want die laten je niet op het laatste moment zitten.
dinsdag 22 november 2011 om 11:54
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 11:48:
[...]
Daarom heb ik hem zondag gevraagd om dit een volgende keer op een andere manier te doen maar dat wilde en kon hij dus niet beloven.
Ik voel het heel goed maar het enige wat ik telkens te horen krijg is dat ik me moet aanpassen en dat hij zich al genoeg heeft aangepast. Misschien heeft hij gelijk en ga ik gewoon te ver ik weet het niet.Leg eens heel duidelijk uit dan waarom je vindt dat jij te ver gaat? Omdat je hem aan zijn afspraken houdt? Omdat je verwacht dat hij even iets overlegt in plaats van wel zijn moeder & zus belt jou smst?
[...]
Daarom heb ik hem zondag gevraagd om dit een volgende keer op een andere manier te doen maar dat wilde en kon hij dus niet beloven.
Ik voel het heel goed maar het enige wat ik telkens te horen krijg is dat ik me moet aanpassen en dat hij zich al genoeg heeft aangepast. Misschien heeft hij gelijk en ga ik gewoon te ver ik weet het niet.Leg eens heel duidelijk uit dan waarom je vindt dat jij te ver gaat? Omdat je hem aan zijn afspraken houdt? Omdat je verwacht dat hij even iets overlegt in plaats van wel zijn moeder & zus belt jou smst?
dinsdag 22 november 2011 om 12:00
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 11:45:
[...]
Vind ik ook, maar probeer daar niet zoveel over te zeggen tegen hem, want wil niet het verwijt krijgen dat ik er tussenin wil staan ofzo.
Je houdt echt heel veel rekening met hem...En ja, als je je altijd maar in moet houden, dan kan die bom ineens barsten en ben je inderdaad vast geen lieverdje meer.
Maar eigenlijk kan hij dan ook niet weten dat jij ergens mee zit( terecht of onterecht doet er niet eens toe). Misschien moet je toch eens proberen om meer aan hem te laten zien wat je van sommige dingen vindt?
En dat hij daar dan een heisa van gaat maken en lekker kinderachtig gaat doen, dat is dan maar zo.
Jij moet wel kunnen vinden/denken/ zeggen wat je ervan vindt.
En het meest ideale is natuurlijk dat jullie er dan samen uit kunnen komen.
Ik kan het mis hebben hoor maar het lijkt wel alsof je een beetje bang bent voor zijn gedrag naar jou toe...
[...]
Vind ik ook, maar probeer daar niet zoveel over te zeggen tegen hem, want wil niet het verwijt krijgen dat ik er tussenin wil staan ofzo.
Je houdt echt heel veel rekening met hem...En ja, als je je altijd maar in moet houden, dan kan die bom ineens barsten en ben je inderdaad vast geen lieverdje meer.
Maar eigenlijk kan hij dan ook niet weten dat jij ergens mee zit( terecht of onterecht doet er niet eens toe). Misschien moet je toch eens proberen om meer aan hem te laten zien wat je van sommige dingen vindt?
En dat hij daar dan een heisa van gaat maken en lekker kinderachtig gaat doen, dat is dan maar zo.
Jij moet wel kunnen vinden/denken/ zeggen wat je ervan vindt.
En het meest ideale is natuurlijk dat jullie er dan samen uit kunnen komen.
Ik kan het mis hebben hoor maar het lijkt wel alsof je een beetje bang bent voor zijn gedrag naar jou toe...
dinsdag 22 november 2011 om 12:02
quote:cheerlesscard schreef op 22 november 2011 @ 10:48:
Sorry maar als het een steeds terugkerend iets is en hij aangeeft niet te veranderen( vind ik nogal een uitspraak voor een jochie van 25) waar wacht je dan precies op.
Het is niet normaal in een relatie dat er steeds een conflict is.
Mss moet jij even op een rijtje gaan zetten wat je wil in een relatie. Voldoet hij daar niet aan...inpakken en wegwezen.hij gaat niet veranderen.
Je hebt nu nog geen kinderen, als je die eenmaal hebt word het pas lastig.
Waarom wil je hem absoluut niet kwijt?
Hou je echt van hem voor wie hij is. Of zie je vanalles in hem wat er nog niet uitkomt?
Al spreekt hij zn mama elke dag. Het is niet normaal dat hij jullie prive zaken zo bij haar op tafel gooit. Dat stookt ook nog eens in de relatie tussen jou en je schoonfamilie. Het is gewoon geen volwassen gedrag.
Ik gaf eerder al ergens aan dat we veel hebben meegemaakt samen. Hij weet wie ik ben, ik kan mezelf zijn bij hem.
Ik ben geen lieverdje, als we ruzie maken ben ik te emotioneel en gaat het er heftig aan toe, soms doe ik moeilijk omdat ik graag wat tijd met hem door wil brengen naast de dagelijkse dingen als sporten etc.
Ik ben echt niet makkelijk en al die tijd is hij wel bij mij gebleven.
We hebben veel ruzie en ja daar komt ie: we hebben het ook heel fijn samen. Ik weet wat ik aan hem heb ook al zitten daar ook slechte dingen bij, ik accepteer hem zoals hij is het enige wat ik wil is dat hij op een respectvolle manier met mij omgaat.
Sorry maar als het een steeds terugkerend iets is en hij aangeeft niet te veranderen( vind ik nogal een uitspraak voor een jochie van 25) waar wacht je dan precies op.
Het is niet normaal in een relatie dat er steeds een conflict is.
Mss moet jij even op een rijtje gaan zetten wat je wil in een relatie. Voldoet hij daar niet aan...inpakken en wegwezen.hij gaat niet veranderen.
Je hebt nu nog geen kinderen, als je die eenmaal hebt word het pas lastig.
Waarom wil je hem absoluut niet kwijt?
Hou je echt van hem voor wie hij is. Of zie je vanalles in hem wat er nog niet uitkomt?
Al spreekt hij zn mama elke dag. Het is niet normaal dat hij jullie prive zaken zo bij haar op tafel gooit. Dat stookt ook nog eens in de relatie tussen jou en je schoonfamilie. Het is gewoon geen volwassen gedrag.
Ik gaf eerder al ergens aan dat we veel hebben meegemaakt samen. Hij weet wie ik ben, ik kan mezelf zijn bij hem.
Ik ben geen lieverdje, als we ruzie maken ben ik te emotioneel en gaat het er heftig aan toe, soms doe ik moeilijk omdat ik graag wat tijd met hem door wil brengen naast de dagelijkse dingen als sporten etc.
Ik ben echt niet makkelijk en al die tijd is hij wel bij mij gebleven.
We hebben veel ruzie en ja daar komt ie: we hebben het ook heel fijn samen. Ik weet wat ik aan hem heb ook al zitten daar ook slechte dingen bij, ik accepteer hem zoals hij is het enige wat ik wil is dat hij op een respectvolle manier met mij omgaat.
dinsdag 22 november 2011 om 12:03
quote:lavan568 schreef op 22 november 2011 @ 11:00:
Weet je, ik snap helemaal niet dat jij aan jezelf twijfelt. Je zegt zelf dat jij "het nu verpest"hebt. Niet jij hebt het verpest, maar hij.
Hij gedraagt zich als een onvolwassen puber, terwijl jij een volwassen relatie wilt. Denk jij dat dit gaat werken zo?Ik WIL dat het werkt
Weet je, ik snap helemaal niet dat jij aan jezelf twijfelt. Je zegt zelf dat jij "het nu verpest"hebt. Niet jij hebt het verpest, maar hij.
Hij gedraagt zich als een onvolwassen puber, terwijl jij een volwassen relatie wilt. Denk jij dat dit gaat werken zo?Ik WIL dat het werkt
dinsdag 22 november 2011 om 12:04
quote:ster89 schreef op 22 november 2011 @ 11:47:
Jij neemt nu de slachtofferrol aan. Jij moet alles maar slikken omdat hij naar jou toe is verhuist en daar ben je het eigenlijk nog mee eens ook, aangezien je vindt dat je hem er echt niet uit 'kan' zetten. Natuurlijk heb je veel gevoel voor hem, je bent niet voor niets gaan samenwonen natuurlijk. Maar als iemand over jouw grenzen heen gaat hoef je dat niet te accepteren.
In een liefdevolle relatie wil je graag bij elkaar zijn en is het geven en nemen en overleggen en compromissen sluiten. Nu heeft hij de machtspositie en jij doet er alles aan om hem te behouden. Hij wil jou toch ook behouden zou je denken? Als je alles maar over je heen laat komen en zulke dingen accepteert en uiteindelijk zelfs jezelf er de schuld van geeft, voor wie moet hij zich dan aanpassen? Jij pikt het blijkbaar toch wel.
Als hij vreemdgaat, kun je hem er dan ook niet uitzetten omdat hij zijn werk heeft in 'jouw' stad? Ik zie niet in wat daar anders aan is dan de manier waarop hij nu over jouw grenzen heen gaat.
Helemaal eens!
Tijd om eens uit die slachtofferrol te stappen.
Hoe lang zijn jullie bij elkaar en hoe lang gaat dit al zo?
Jij maakt hem nu volledig verantwoordelijk voor jouw geluk.
Je luisterd naar jouw omgeving, zijn omgeving , naar hem , maar niet naar je eigen intuitie en gevoel.
Als je het niet wat dichterbij jezelf gaat zoeken word je nooit happy.
Als je roept dat je er een punt achter gaat zetten moet je het ook doen.erg respectloos van jouw kant om dat lukraak te roepen.en je zorgt er op die manier ook voor dat je niet meer serieus word genomen.
En daarna gaan piepen dat je hem niet de deur uit kan parkeren omdat hij voor jou verhuist is. Bedenk even wat je zelf wil. Als jij wil dat het nog gaat werken zou ik iets constuctiever leren discussieren met hem.
Over is over en hij wist wat het risico was als het niet zou werken tussen jullie.
Jij neemt nu de slachtofferrol aan. Jij moet alles maar slikken omdat hij naar jou toe is verhuist en daar ben je het eigenlijk nog mee eens ook, aangezien je vindt dat je hem er echt niet uit 'kan' zetten. Natuurlijk heb je veel gevoel voor hem, je bent niet voor niets gaan samenwonen natuurlijk. Maar als iemand over jouw grenzen heen gaat hoef je dat niet te accepteren.
In een liefdevolle relatie wil je graag bij elkaar zijn en is het geven en nemen en overleggen en compromissen sluiten. Nu heeft hij de machtspositie en jij doet er alles aan om hem te behouden. Hij wil jou toch ook behouden zou je denken? Als je alles maar over je heen laat komen en zulke dingen accepteert en uiteindelijk zelfs jezelf er de schuld van geeft, voor wie moet hij zich dan aanpassen? Jij pikt het blijkbaar toch wel.
Als hij vreemdgaat, kun je hem er dan ook niet uitzetten omdat hij zijn werk heeft in 'jouw' stad? Ik zie niet in wat daar anders aan is dan de manier waarop hij nu over jouw grenzen heen gaat.
Helemaal eens!
Tijd om eens uit die slachtofferrol te stappen.
Hoe lang zijn jullie bij elkaar en hoe lang gaat dit al zo?
Jij maakt hem nu volledig verantwoordelijk voor jouw geluk.
Je luisterd naar jouw omgeving, zijn omgeving , naar hem , maar niet naar je eigen intuitie en gevoel.
Als je het niet wat dichterbij jezelf gaat zoeken word je nooit happy.
Als je roept dat je er een punt achter gaat zetten moet je het ook doen.erg respectloos van jouw kant om dat lukraak te roepen.en je zorgt er op die manier ook voor dat je niet meer serieus word genomen.
En daarna gaan piepen dat je hem niet de deur uit kan parkeren omdat hij voor jou verhuist is. Bedenk even wat je zelf wil. Als jij wil dat het nog gaat werken zou ik iets constuctiever leren discussieren met hem.
Over is over en hij wist wat het risico was als het niet zou werken tussen jullie.
dinsdag 22 november 2011 om 12:07
quote:mali30 schreef op 22 november 2011 @ 10:53:
"Waarom wil je hem absoluut niet kwijt?
Hou je echt van hem voor wie hij is. Of zie je vanalles in hem wat er nog niet uitkomt?"
Waarschijnlijk het geijkte : ja maar hij kan ook heel lief zijn hoor, of hij helpt me vaak in het huishouden, of de sex is zo heet, offe hij "begrijpt" haar zo goed (als het hem uitkomt dan he )Haha, idd. Of zn moeder beinvloed hem zo...
"Waarom wil je hem absoluut niet kwijt?
Hou je echt van hem voor wie hij is. Of zie je vanalles in hem wat er nog niet uitkomt?"
Waarschijnlijk het geijkte : ja maar hij kan ook heel lief zijn hoor, of hij helpt me vaak in het huishouden, of de sex is zo heet, offe hij "begrijpt" haar zo goed (als het hem uitkomt dan he )Haha, idd. Of zn moeder beinvloed hem zo...
dinsdag 22 november 2011 om 12:09
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 12:03:
[...]
Ik WIL dat het werkt
Dat kan je best willen maar daar zijn er twee voor nodig. Ook hij. Hij wil het blijkbaar alleen op zijn manier en als je je daar naar kunt schikken zonder morren dan zal het werken. Of het leuk is en je dan gelukkig bent, is een tweede.
Wat had je van ons verwacht? Dat wij met adviezen zouden komen hoe je hem kunt laten luisteren? Ik ben het eens met iedereen die hier een reactie heeft neergezet. Je moet bij jezelf blijven als je er niet aan onderdoor wil gaan.
Nu komt het over alsof je alle (in jouw ogen) negatieve adviezen in de wind slaat of weerlegt omdat je toch niet bij hem weg zult gaan.
Dan had je in je OP moeten neerzetten: ik wil absoluut niet bij hem weg, dus wat kan ik doen om hem te laten luisteren? (En dan denk ik trouwens dat je dezelfde adviezen had gekregen als nu.)
[...]
Ik WIL dat het werkt
Dat kan je best willen maar daar zijn er twee voor nodig. Ook hij. Hij wil het blijkbaar alleen op zijn manier en als je je daar naar kunt schikken zonder morren dan zal het werken. Of het leuk is en je dan gelukkig bent, is een tweede.
Wat had je van ons verwacht? Dat wij met adviezen zouden komen hoe je hem kunt laten luisteren? Ik ben het eens met iedereen die hier een reactie heeft neergezet. Je moet bij jezelf blijven als je er niet aan onderdoor wil gaan.
Nu komt het over alsof je alle (in jouw ogen) negatieve adviezen in de wind slaat of weerlegt omdat je toch niet bij hem weg zult gaan.
Dan had je in je OP moeten neerzetten: ik wil absoluut niet bij hem weg, dus wat kan ik doen om hem te laten luisteren? (En dan denk ik trouwens dat je dezelfde adviezen had gekregen als nu.)
dinsdag 22 november 2011 om 12:09
quote:Kastanjez schreef op 22 november 2011 @ 11:08:
Je schrijft een paar keer 'dat je hem niet kwijt wil'. Als dat zo is, lijkt het me verstandig dat je toch ook iets verandert aan ej manier van ruzie maken.
Ik vind het niet onredelijk dat jij pissig bent over de manier waarop hij met jou omgaat, maar als mijn partner naar aanleiding van een ruzie er zo makkelijk uit zou gooien 'dan hoeft het voor mij niet meer', zou ik ook niet blij zijn.
Ik loop daar ook voor bij mijn psycholoog, die mij en hem tips geeft hoe hier mee om te gaan. Het probleem is alleen dat hij dit af en toe onzin vindt en dat ik mezelf dan op een gegeven moment 'verlies'.
Ik wil wel even benadrukken dat ik dit niet riep om dit ene voorval maar dat er wel vaker soortgelijke situaties zijn.
Ik had het niet moeten roepen nee, maar ik voelde me voor de zoveelste keer machteloos tegenover hem in onze relatie.
Continu heb ik het gevoel alleen te vechten, als we dan praten erover dan is hij of heel begripvol of ik ben raar.
Ik wist gewoon even niet meer wat ik moest doen
Je schrijft een paar keer 'dat je hem niet kwijt wil'. Als dat zo is, lijkt het me verstandig dat je toch ook iets verandert aan ej manier van ruzie maken.
Ik vind het niet onredelijk dat jij pissig bent over de manier waarop hij met jou omgaat, maar als mijn partner naar aanleiding van een ruzie er zo makkelijk uit zou gooien 'dan hoeft het voor mij niet meer', zou ik ook niet blij zijn.
Ik loop daar ook voor bij mijn psycholoog, die mij en hem tips geeft hoe hier mee om te gaan. Het probleem is alleen dat hij dit af en toe onzin vindt en dat ik mezelf dan op een gegeven moment 'verlies'.
Ik wil wel even benadrukken dat ik dit niet riep om dit ene voorval maar dat er wel vaker soortgelijke situaties zijn.
Ik had het niet moeten roepen nee, maar ik voelde me voor de zoveelste keer machteloos tegenover hem in onze relatie.
Continu heb ik het gevoel alleen te vechten, als we dan praten erover dan is hij of heel begripvol of ik ben raar.
Ik wist gewoon even niet meer wat ik moest doen
dinsdag 22 november 2011 om 12:11
quote:emaille schreef op 22 november 2011 @ 11:22:
Ja daaaag. Dan moet ie maar een relatie met zn moeke of zus beginnen, kom nou. Hoezo zou jij niets in te brengen hebben? Je bent 50 procent van de relatie, en als hij vindt dat jij 'raar' doet, heeft hij een probleem, niet jij.Misschien wil ik te vaak iets in te brengen hebben?
Ja daaaag. Dan moet ie maar een relatie met zn moeke of zus beginnen, kom nou. Hoezo zou jij niets in te brengen hebben? Je bent 50 procent van de relatie, en als hij vindt dat jij 'raar' doet, heeft hij een probleem, niet jij.Misschien wil ik te vaak iets in te brengen hebben?
dinsdag 22 november 2011 om 12:13
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 12:11:
[...]
Misschien wil ik te vaak iets in te brengen hebben?
Ik krijg het gevoel dat ik hier tegen de muur zit te typen. Waarom wil je het zo graag bij jezelf zoeken? Waarom open je een topic als je het antwoord al weet?
Is het makkelijker om van ons te horen dat het jouw schuld is en dat jij je aanstelt tegenover hem zodat je lekker kunt doorgaan met je ongelukkig voelen in deze relatie, in plaats van dat wij (op basis van jouw verhaal) concluderen dat je weldegelijk in je recht staat om boos te zijn? Want dan moet jij opeens knopen gaan doorhakken en dat wil je blijkbaar niet..
[...]
Misschien wil ik te vaak iets in te brengen hebben?
Ik krijg het gevoel dat ik hier tegen de muur zit te typen. Waarom wil je het zo graag bij jezelf zoeken? Waarom open je een topic als je het antwoord al weet?
Is het makkelijker om van ons te horen dat het jouw schuld is en dat jij je aanstelt tegenover hem zodat je lekker kunt doorgaan met je ongelukkig voelen in deze relatie, in plaats van dat wij (op basis van jouw verhaal) concluderen dat je weldegelijk in je recht staat om boos te zijn? Want dan moet jij opeens knopen gaan doorhakken en dat wil je blijkbaar niet..
dinsdag 22 november 2011 om 12:15
quote:rozenstruikje schreef op 22 november 2011 @ 11:26:
[...]
Er zit duidelijk iets scheef. Bij jou en bij hem. Bij hem die zich als een puber gedraagt en bij jou dat je het allemaal zou slikken omdat je hem niet kwijt raakt en wellicht als moeder op gaat stellen, met mss wel wat verongelijktheid. Er zit geen greintje gelijkwaardigheid meer in. Maar wie ben ik, ik zit toch tegen een viva muur aan te lullen zonder reactie
Sorry als ik niet eerder op je gereageerd heb! Ik probeer zoveel mogelijk te beantwoorden en sommige vragen kom ik dubbel tegen.
Ik denk dat je gelijk hebt, maar uiteindelijk wordt hij toch een keer volwassener lijkt me, hij is al veranderd het afgelopen jaar moet ik zeggen..
[...]
Er zit duidelijk iets scheef. Bij jou en bij hem. Bij hem die zich als een puber gedraagt en bij jou dat je het allemaal zou slikken omdat je hem niet kwijt raakt en wellicht als moeder op gaat stellen, met mss wel wat verongelijktheid. Er zit geen greintje gelijkwaardigheid meer in. Maar wie ben ik, ik zit toch tegen een viva muur aan te lullen zonder reactie
Sorry als ik niet eerder op je gereageerd heb! Ik probeer zoveel mogelijk te beantwoorden en sommige vragen kom ik dubbel tegen.
Ik denk dat je gelijk hebt, maar uiteindelijk wordt hij toch een keer volwassener lijkt me, hij is al veranderd het afgelopen jaar moet ik zeggen..
