Relaties
alle pijlers
Ben ik onredelijk?
dinsdag 22 november 2011 om 09:21
Daar is weer 1 van de vele topics over relatie gezeik...
Ik weet het echt even niet meer.
Mijn vriend en ik hebben sinds afgelopen zondag weer een paar heftige ruzies gehad waarbij ik zondag riep dat ik klaar met hem was omdat ik het gewoon echt even niet meer zag zitten.
Gelukkig kwam het weer goed en was de maandag prima tot hij 's avonds er weer over wilde praten.
Dit escaleerde weer omdat hij verlangt dat ik me totaal aanpas aan hem, dit zou ik graag willen maar ik kan het niet.
Ondanks alles wilde ik het toch weer goedmaken gisteren, zonder succes.
Nu is hij vanmorgen deur uit gegaan naar zijn werk zonder mij nu te willen laten weten hoe het zit tussen ons en ik weet even niet meer wat ik moet.
De aanleiding van deze ruzies is dat hij mij zaterdag smste (toen ik aan het werk was) dat hij zich verveelde en tot zondagmiddag naar vrienden zou gaan (hij komt uit een stad +/- een uur verderop en is vorig jaar bij mij ingetrokken).
Dit terwijl we zaterdagavond een afspraak hadden staan om ergens heen te gaan (waarvan hij ineens 'dacht' dat het niet door ging).
Wel heeft hij voordat hij mij smste en in de auto sprong even zijn moeder en zusje gebeld om te vragen of hij dat wel kon maken. Hun vonden dus van wel, omdat ik hem toch al elke dag zie.
Zondag zei ik dus dat ik het de volgende keer echt niet zou pikken als hij dit nog eens zou doen, het gevolg staat hierboven.
Hij wilde niet beloven dat dit niet nog eens zou gebeuren.
Volgens hem is het ook mijn schuld dat ik hem loze beloftes laat maken waar hij zich niet aan kan houden.
Ben ik nou zo raar?
(Sorry voor het lange verhaal, Wet van Wuiles? , ik kan zo nog wel 100 dingen vertellen, maar ik wil echt even weten of ik zo onredelijk ben)
Ik weet het echt even niet meer.
Mijn vriend en ik hebben sinds afgelopen zondag weer een paar heftige ruzies gehad waarbij ik zondag riep dat ik klaar met hem was omdat ik het gewoon echt even niet meer zag zitten.
Gelukkig kwam het weer goed en was de maandag prima tot hij 's avonds er weer over wilde praten.
Dit escaleerde weer omdat hij verlangt dat ik me totaal aanpas aan hem, dit zou ik graag willen maar ik kan het niet.
Ondanks alles wilde ik het toch weer goedmaken gisteren, zonder succes.
Nu is hij vanmorgen deur uit gegaan naar zijn werk zonder mij nu te willen laten weten hoe het zit tussen ons en ik weet even niet meer wat ik moet.
De aanleiding van deze ruzies is dat hij mij zaterdag smste (toen ik aan het werk was) dat hij zich verveelde en tot zondagmiddag naar vrienden zou gaan (hij komt uit een stad +/- een uur verderop en is vorig jaar bij mij ingetrokken).
Dit terwijl we zaterdagavond een afspraak hadden staan om ergens heen te gaan (waarvan hij ineens 'dacht' dat het niet door ging).
Wel heeft hij voordat hij mij smste en in de auto sprong even zijn moeder en zusje gebeld om te vragen of hij dat wel kon maken. Hun vonden dus van wel, omdat ik hem toch al elke dag zie.
Zondag zei ik dus dat ik het de volgende keer echt niet zou pikken als hij dit nog eens zou doen, het gevolg staat hierboven.
Hij wilde niet beloven dat dit niet nog eens zou gebeuren.
Volgens hem is het ook mijn schuld dat ik hem loze beloftes laat maken waar hij zich niet aan kan houden.
Ben ik nou zo raar?
(Sorry voor het lange verhaal, Wet van Wuiles? , ik kan zo nog wel 100 dingen vertellen, maar ik wil echt even weten of ik zo onredelijk ben)
dinsdag 22 november 2011 om 13:49
quote:bungaa schreef op 22 november 2011 @ 12:50:
[...]
Ik heb daar al eens eerder over gesproken met zijn zusje, die is dan erg begripvol en poeslief en aardig terwijl ik weet wat ze zegt achter mijn rug om.
En ik baal daar van, want alleen de negatieve dingen krijgen ze te horen en altijd, echt al-tijd, zijn ze het met hem eens.
[...]
Ik heb daar al eens eerder over gesproken met zijn zusje, die is dan erg begripvol en poeslief en aardig terwijl ik weet wat ze zegt achter mijn rug om.
En ik baal daar van, want alleen de negatieve dingen krijgen ze te horen en altijd, echt al-tijd, zijn ze het met hem eens.
dinsdag 22 november 2011 om 13:53
Je hoeft hem echt niet á la minute bij het grofvuil te zetten. Dat zou wel een erg impulsieve actie zijn. Ik hoop wel dat je naar aanleiding van dit topic over je relatie gaat nadenken. Ik zit heftig te knikken als ik lees wat anderen hier posten. Je laat over je heenlopen omdat je bang bent voor wat er gebeurt als je bij hem weggaat. Je ziet in dat zijn gedrag niet oké is maar praat het goed door op zijn goede kanten te wijzen. En intussen wring je je in allerlei bochten in de hoop dat het ooit beter wordt. Zou je niet liever kiezen voor jezelf in plaats van je als een voetveeg te laten behandelen? Het is nobel om een relatie te willen laten slagen, maar what's in it for you? Wat doet je vriend voor jou (afgezien van lief zijn als het hem uitkomt)?
dinsdag 22 november 2011 om 13:58
quote:Liquorice schreef op 22 november 2011 @ 12:50:
Meid, recht je rug en kies voor jezelf. Je vriend gedraagt zich als een kleuter (hoewel ik kleuters ken met meer verantwoordelijkheidsgevoel) en jij laat het gebeuren. Denk je echt dat dit op de lange termijn beter zal worden? Je maakt de klassieke fout om te denken dat hij nog wel zal veranderen. Dat gaat hij niet doen, zeker niet met zijn familie achter zich. Ik heb een beetje het idee dat je het gevoel hebt dat je alles van hem moet accepteren omdat hij bij je blijft ondanks je soms heftige gedrag. Maar wat heb je verder nou helemaal aan hem? Hij behandelt je niet als een mens waar je respect voor moet hebben, je wordt alleen maar ongelukkig van zijn gedrag. Kom uit die slachtofferrol! Je verdient beter! Zonder vriend kan je ook een gelukkig, compleet leven leiden dus niet alleen willen zijn is geen excuus.
Edit: ik klink wel erg hard, zo bedoel ik het niet. Ik wind me hierover op omdat ik denk dat je beter verdient.
Ik heb ook het gevoel dat ik alles moet accepteren, ieder ander had allang niet meer bij mij gebleven maar hij wel al die tijd al.
En ik ben zo blij met hem aan mij zij, we hebben het echt ook heel fijn maar af en toe zijn die momenten er dat ik gewoon even aan de kant geschoven word omdat ik dan minder belangrijk ben.
Als ik vragen stel dan is het antwoord altijd: Dat zeg ik toch niet?!
En ik heb het gevoel dat die momenten vaker gebeuren en erger worden en daarom riep ik zondag dat ik er klaar mee was, ik voelde het ook echt zo maar al heel snel had ik spijt want ik wil hem niet kwijt.
En begin nu toch echt te beseffen dat het een keer op moet houden en ik niet alles ten koste van mezelf kan laten gaan en alles steeds maar goed praten..
Bedankt voor je post!
Meid, recht je rug en kies voor jezelf. Je vriend gedraagt zich als een kleuter (hoewel ik kleuters ken met meer verantwoordelijkheidsgevoel) en jij laat het gebeuren. Denk je echt dat dit op de lange termijn beter zal worden? Je maakt de klassieke fout om te denken dat hij nog wel zal veranderen. Dat gaat hij niet doen, zeker niet met zijn familie achter zich. Ik heb een beetje het idee dat je het gevoel hebt dat je alles van hem moet accepteren omdat hij bij je blijft ondanks je soms heftige gedrag. Maar wat heb je verder nou helemaal aan hem? Hij behandelt je niet als een mens waar je respect voor moet hebben, je wordt alleen maar ongelukkig van zijn gedrag. Kom uit die slachtofferrol! Je verdient beter! Zonder vriend kan je ook een gelukkig, compleet leven leiden dus niet alleen willen zijn is geen excuus.
Edit: ik klink wel erg hard, zo bedoel ik het niet. Ik wind me hierover op omdat ik denk dat je beter verdient.
Ik heb ook het gevoel dat ik alles moet accepteren, ieder ander had allang niet meer bij mij gebleven maar hij wel al die tijd al.
En ik ben zo blij met hem aan mij zij, we hebben het echt ook heel fijn maar af en toe zijn die momenten er dat ik gewoon even aan de kant geschoven word omdat ik dan minder belangrijk ben.
Als ik vragen stel dan is het antwoord altijd: Dat zeg ik toch niet?!
En ik heb het gevoel dat die momenten vaker gebeuren en erger worden en daarom riep ik zondag dat ik er klaar mee was, ik voelde het ook echt zo maar al heel snel had ik spijt want ik wil hem niet kwijt.
En begin nu toch echt te beseffen dat het een keer op moet houden en ik niet alles ten koste van mezelf kan laten gaan en alles steeds maar goed praten..
Bedankt voor je post!
dinsdag 22 november 2011 om 14:00
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 13:35:
[...]
Hij accepteert mij zoals ik ben, althans dat word me wijsgemaakt zie ik nu in. Denk ik.
En ik accepteer het omdat ik ondanks alles nog steeds gek op hem ben.
Precies, hij en zijn omgeving maken jou dit misschien wijs, maar jij voelt en ervaart het niet zo.
Jij houd van hem, en verlegt daardoor jouw grenzen, en gaat het ook bijna normaal vinden dat hij als een egoistische verwende puber door het leven wil gaan.
Maar dat is niet wat jij wil. jij wil dat jullie rekening houden met elkaar, en terecht, dat hoort ook zo in een relatie.
Laat jezelf niks meer wijsmaken, en ga luisteren naar je eigen gevoel.
[...]
Hij accepteert mij zoals ik ben, althans dat word me wijsgemaakt zie ik nu in. Denk ik.
En ik accepteer het omdat ik ondanks alles nog steeds gek op hem ben.
Precies, hij en zijn omgeving maken jou dit misschien wijs, maar jij voelt en ervaart het niet zo.
Jij houd van hem, en verlegt daardoor jouw grenzen, en gaat het ook bijna normaal vinden dat hij als een egoistische verwende puber door het leven wil gaan.
Maar dat is niet wat jij wil. jij wil dat jullie rekening houden met elkaar, en terecht, dat hoort ook zo in een relatie.
Laat jezelf niks meer wijsmaken, en ga luisteren naar je eigen gevoel.
dinsdag 22 november 2011 om 14:03
quote:return_of_kreng schreef op 22 november 2011 @ 12:59:
[...]
Als hij dat echt niet begrijpt, dan vraag ik me af waarom deze man uberhaubt in een relatie zit? Commintment van een relatie betekent nu enmaal dat je inderdaad niet zomaar meer alles kunt doen en laten waar je zin in heb, maar als het goed is, staat daar zoveel tegenover dat je e.e.a graag opgeeft. als dat niet zo is, kun je beter single zijn.
En hij vindt dus dat hij al genoeg heeft opgegeven de dag dat hij hierheen verhuisde..
Het is ook wel zo, doordeweeks ging hij normaal gesproken ook elke avond weg enzo en hier kent hij niemand, hij kan daar ook niet elk weekend heen dus hij mist wel een hoop aan zijn oude leventje, maar dat had hij van tevoren kunnen bedenken vind ik
[...]
Als hij dat echt niet begrijpt, dan vraag ik me af waarom deze man uberhaubt in een relatie zit? Commintment van een relatie betekent nu enmaal dat je inderdaad niet zomaar meer alles kunt doen en laten waar je zin in heb, maar als het goed is, staat daar zoveel tegenover dat je e.e.a graag opgeeft. als dat niet zo is, kun je beter single zijn.
En hij vindt dus dat hij al genoeg heeft opgegeven de dag dat hij hierheen verhuisde..
Het is ook wel zo, doordeweeks ging hij normaal gesproken ook elke avond weg enzo en hier kent hij niemand, hij kan daar ook niet elk weekend heen dus hij mist wel een hoop aan zijn oude leventje, maar dat had hij van tevoren kunnen bedenken vind ik
dinsdag 22 november 2011 om 14:07
quote:Liquorice schreef op 22 november 2011 @ 13:04:
[...]
Juist, hier heb je het probleem te pakken. Je durft hem niet de deur uit te zetten omdat je het gevoel heb dat je het dan niet goed doet. Daar moet je mee aan de slag, want het is niet waar. Het zit misschien in je, maar het staat je geluk in de weg.Het heeft me nooit echt meegezeten qua relaties en ik dacht bij hem echt eindelijk mijn rust gevonden te hebben en ik ben pas 26 ik weet het, maar het voelt alsof ik alweer gefaald heb, weer was ik niet lief, leuk & aardig genoeg. Voor hem. En dat wil ik zo graag wel zijn. Maar ik laat het allemaal ten koste van mezelf gaan en dat moet klaar zijn.
[...]
Juist, hier heb je het probleem te pakken. Je durft hem niet de deur uit te zetten omdat je het gevoel heb dat je het dan niet goed doet. Daar moet je mee aan de slag, want het is niet waar. Het zit misschien in je, maar het staat je geluk in de weg.Het heeft me nooit echt meegezeten qua relaties en ik dacht bij hem echt eindelijk mijn rust gevonden te hebben en ik ben pas 26 ik weet het, maar het voelt alsof ik alweer gefaald heb, weer was ik niet lief, leuk & aardig genoeg. Voor hem. En dat wil ik zo graag wel zijn. Maar ik laat het allemaal ten koste van mezelf gaan en dat moet klaar zijn.
dinsdag 22 november 2011 om 14:08
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 14:03:
[...]
En hij vindt dus dat hij al genoeg heeft opgegeven de dag dat hij hierheen verhuisde..
Het is ook wel zo, doordeweeks ging hij normaal gesproken ook elke avond weg enzo en hier kent hij niemand, hij kan daar ook niet elk weekend heen dus hij mist wel een hoop aan zijn oude leventje, maar dat had hij van tevoren kunnen bedenken vind ik Helemaal mee eens dat hij dat van te voren wel wist en HIJ heeft daar ook zelf voor gekozen (tenzij jij hem om een of andere reden gedwongen hebt om bij jou te komen wonen) En als ie in jouw woonplaats niemand kent, moet hij daar misschien maar een beetje in investeren. Als je verhuist naar een andere plaats, kun je niet verwachten dat de rest van het leven dan compleet hetzelfde blijft..
[...]
En hij vindt dus dat hij al genoeg heeft opgegeven de dag dat hij hierheen verhuisde..
Het is ook wel zo, doordeweeks ging hij normaal gesproken ook elke avond weg enzo en hier kent hij niemand, hij kan daar ook niet elk weekend heen dus hij mist wel een hoop aan zijn oude leventje, maar dat had hij van tevoren kunnen bedenken vind ik
Helemaal mee eens dat hij dat van te voren wel wist en HIJ heeft daar ook zelf voor gekozen (tenzij jij hem om een of andere reden gedwongen hebt om bij jou te komen wonen) En als ie in jouw woonplaats niemand kent, moet hij daar misschien maar een beetje in investeren. Als je verhuist naar een andere plaats, kun je niet verwachten dat de rest van het leven dan compleet hetzelfde blijft..
dinsdag 22 november 2011 om 14:11
Ik krijg juist de indruk dat jij je heel erg verantwoordelijk voelt voor zijn geluk, en dat hij dat versterkt door jou voor de voeten te gooien dat hij voor jou verhuisd is.
Ik denk dat de eerste stap voor jou nu moet gaan zijn om die gedachte los te laten. Ookal ben je samen, jij blijft verantwoordelijk voor jouw levensgeluk e hij voor het zijne. het is mooi al de ander bijdraagt aan het geluk van de een ( en mss is dat de bsi voor je relatie), maar je kunt nooit je partner verantwoordelijk houden voor jouw (on)gelukkig zijn.
Dus denk ik dat jij moet gaan werken aan je eigen geluk, onafhankelijk van hem. Zoek een hobby, zoek vriendinnen en zorg dat je je eigen bezighden hebt. En af en toe dus ook niet mee kan gan naar zijn stad en zijn vrienen, omdat je je eigen leven hebt. En dan is het mss ook minder een probleem als hij een keer liever naar zijn vrienen gaat, omdat jij dan niet in je eentje thuis zit.
Ik denk dat de eerste stap voor jou nu moet gaan zijn om die gedachte los te laten. Ookal ben je samen, jij blijft verantwoordelijk voor jouw levensgeluk e hij voor het zijne. het is mooi al de ander bijdraagt aan het geluk van de een ( en mss is dat de bsi voor je relatie), maar je kunt nooit je partner verantwoordelijk houden voor jouw (on)gelukkig zijn.
Dus denk ik dat jij moet gaan werken aan je eigen geluk, onafhankelijk van hem. Zoek een hobby, zoek vriendinnen en zorg dat je je eigen bezighden hebt. En af en toe dus ook niet mee kan gan naar zijn stad en zijn vrienen, omdat je je eigen leven hebt. En dan is het mss ook minder een probleem als hij een keer liever naar zijn vrienen gaat, omdat jij dan niet in je eentje thuis zit.
dinsdag 22 november 2011 om 14:11
Wat ukkie zegt. Het is een volwassen vent, die moet toch in staat zijn in te schatten wat een verhuizing doet en zichzelf wegwijs kunnen maken in een nieuwe stad.
Je faalt trouwens helemaal niet als deze relatie zou eindigen. Je hebt gedaan wat je kon, als het niet lukt komt dat net zo goed door hem. Niet alle vervelende dingen zijn jouw schuld (zei de persoon die dat zelf vroeger ook altijd dacht). Je post van 14.07 is heel herkenbaar en heel pijnlijk, maar goed om te lezen dat je in ieder geval aan het nadenken bent. Dat ben je waard!
Je faalt trouwens helemaal niet als deze relatie zou eindigen. Je hebt gedaan wat je kon, als het niet lukt komt dat net zo goed door hem. Niet alle vervelende dingen zijn jouw schuld (zei de persoon die dat zelf vroeger ook altijd dacht). Je post van 14.07 is heel herkenbaar en heel pijnlijk, maar goed om te lezen dat je in ieder geval aan het nadenken bent. Dat ben je waard!
dinsdag 22 november 2011 om 14:18
quote:MissMD schreef op 22 november 2011 @ 13:06:
Even los van het feit of jij redelijk bent en of hij zich redelijk op stelt richting jou, want dat is wel duidelijk volgens mij.
Waarom wonen jullie in jouw stad. Het idee dat ik bij dit topic krijg is dat hij eigelijk wel met jou samen wil zijn, maar dat jij onderdeel wordt van zijn leven, in zijn stad. En dat alle mensen om hem heen dat ook van jou verwachten, en hem daarom steunen.
Ik herken dat namelijk heel erg. Ik hem mijn vriend namelijk (in de ogen van zijn familie en vrienden, naja meeste ex-vrienden inmiddels) weggekaapt uit zijn dorp. En dat wordt me extreem kwalijk genomen. Nu na 12 jaar nog steeds!
Gelukkig heeft mijn vriend zelf de beslissing genomen om bij mij in Sodom en Gamora te komen wonen en weet hij dat heel goed. Maar als hij net zo had gedacht als zijn ouders, was onze relatie echt niet te redden, want in hun ogen heeft hij zijn hele leven opgeofferd om bij mij te kunnen wonen.
Wij wonen hier omdat hij tijdelijk bij mij is ingetrokken,
(we hebben een lange strijd gehad van elkaars kant niet op willen gaan, ik door vorige relatie waarbij ik naar diegene zijn stad verhuist ben en dat stuk liep en ik alles weer kwijt was)
(en hij (huidige vriend) omdat hij perse niet weg wilde daar)
Met het idee om dan over 1 a 2 jaartjes zijn kant op te gaan mits het hem echt niet zou bevallen hier.
Bleek hem dus vrij snel niet te bevallen dus het stond vast die richting uit te gaan.
Regelmatig vragen vrienden en familie ook wanneer we daarheen verhuizen.
Wat fijn dat jullie daar samen zijn en wat jammer van het onbegrip van de omgeving. Het is herkenbaar ja, voor zijn ouders woont hij nu aan de andere kant van de wereld terwijl het een uurtje rijden is. Ze zijn hier ook welgeteld 2 keer geweest.
Even los van het feit of jij redelijk bent en of hij zich redelijk op stelt richting jou, want dat is wel duidelijk volgens mij.
Waarom wonen jullie in jouw stad. Het idee dat ik bij dit topic krijg is dat hij eigelijk wel met jou samen wil zijn, maar dat jij onderdeel wordt van zijn leven, in zijn stad. En dat alle mensen om hem heen dat ook van jou verwachten, en hem daarom steunen.
Ik herken dat namelijk heel erg. Ik hem mijn vriend namelijk (in de ogen van zijn familie en vrienden, naja meeste ex-vrienden inmiddels) weggekaapt uit zijn dorp. En dat wordt me extreem kwalijk genomen. Nu na 12 jaar nog steeds!
Gelukkig heeft mijn vriend zelf de beslissing genomen om bij mij in Sodom en Gamora te komen wonen en weet hij dat heel goed. Maar als hij net zo had gedacht als zijn ouders, was onze relatie echt niet te redden, want in hun ogen heeft hij zijn hele leven opgeofferd om bij mij te kunnen wonen.
Wij wonen hier omdat hij tijdelijk bij mij is ingetrokken,
(we hebben een lange strijd gehad van elkaars kant niet op willen gaan, ik door vorige relatie waarbij ik naar diegene zijn stad verhuist ben en dat stuk liep en ik alles weer kwijt was)
(en hij (huidige vriend) omdat hij perse niet weg wilde daar)
Met het idee om dan over 1 a 2 jaartjes zijn kant op te gaan mits het hem echt niet zou bevallen hier.
Bleek hem dus vrij snel niet te bevallen dus het stond vast die richting uit te gaan.
Regelmatig vragen vrienden en familie ook wanneer we daarheen verhuizen.
Wat fijn dat jullie daar samen zijn en wat jammer van het onbegrip van de omgeving. Het is herkenbaar ja, voor zijn ouders woont hij nu aan de andere kant van de wereld terwijl het een uurtje rijden is. Ze zijn hier ook welgeteld 2 keer geweest.
dinsdag 22 november 2011 om 14:23
quote:dubiootje schreef op 22 november 2011 @ 13:18:
Hij vindt het raar en onredelijk van jou. Jij niet. Wat voegt het precies toe wat wij ervan vinden? Of wil jij ook een paar ja's op jouw lijstje hebben staan zodat jij "wint"? Wat schiet je daarmee op?
Het helpt mij om beter na te denken over wat ik wel of niet moet doen. Of ik moeilijk doe over dingen die 'normaal' zouden zijn.
IK weet namelijk op dit moment niet meer wat ik moet doen en een beetje advies is dan erg welkom.
Ik hoef helemaal geen ja's op mijn lijstje dat is volstrekt onzin.
Als ik mijn vriend een beetje ken weet ik waar ons gesprek vanavond al op uit gaat draaien, maar dan heb ik in ieder geval wel ook al een beetje na kunnen denken over wat ik zou willen.
Hij vindt het raar en onredelijk van jou. Jij niet. Wat voegt het precies toe wat wij ervan vinden? Of wil jij ook een paar ja's op jouw lijstje hebben staan zodat jij "wint"? Wat schiet je daarmee op?
Het helpt mij om beter na te denken over wat ik wel of niet moet doen. Of ik moeilijk doe over dingen die 'normaal' zouden zijn.
IK weet namelijk op dit moment niet meer wat ik moet doen en een beetje advies is dan erg welkom.
Ik hoef helemaal geen ja's op mijn lijstje dat is volstrekt onzin.
Als ik mijn vriend een beetje ken weet ik waar ons gesprek vanavond al op uit gaat draaien, maar dan heb ik in ieder geval wel ook al een beetje na kunnen denken over wat ik zou willen.
dinsdag 22 november 2011 om 14:32
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 14:07:
[...]
Het heeft me nooit echt meegezeten qua relaties en ik dacht bij hem echt eindelijk mijn rust gevonden te hebben en ik ben pas 26 ik weet het, maar het voelt alsof ik alweer gefaald heb, weer was ik niet lief, leuk & aardig genoeg. Voor hem. En dat wil ik zo graag wel zijn. Maar ik laat het allemaal ten koste van mezelf gaan en dat moet klaar zijn.
Lieve schat, draai dit eens om. Is hij wel leuk, lief en aardig genoeg vor jou? Of is ie alleen leuk,lief en aardig zolang je maar zijn zin doet en niet teveel eisen stelt? Waarom moet jij je handjes dichtknijpen dat hij nog bij jou i, en geldt dat andersom niet? Stel dat jullie uit elkaar zoue gaan, dan verliest hij toch ook iets?
Jij bent jij en je bent niet altijd lief,leuk en aardig, want je bent een mens en geen engeltje.
En natuurlijk kun je niet in 2 seconden de knoop doorhakken, hoeft ook niet. Als je maar gaat nadenken over de vraag : Wat heb ik nodig om gelukkig te zijn i(n een relatie)?". waarom zou jij geen eisen mogen stellen?
Dus de eerstvolgene keer als hij zegt "ik ben toch nog bij je" vraag je m gewoon "Waarom eigenlijk?". laat hem dan maar ees vertellen waarom ie blijft als het allemaal zo verschrikkelijk bepekend is en als ie zoveel moet opgeven.
[...]
Het heeft me nooit echt meegezeten qua relaties en ik dacht bij hem echt eindelijk mijn rust gevonden te hebben en ik ben pas 26 ik weet het, maar het voelt alsof ik alweer gefaald heb, weer was ik niet lief, leuk & aardig genoeg. Voor hem. En dat wil ik zo graag wel zijn. Maar ik laat het allemaal ten koste van mezelf gaan en dat moet klaar zijn.
Lieve schat, draai dit eens om. Is hij wel leuk, lief en aardig genoeg vor jou? Of is ie alleen leuk,lief en aardig zolang je maar zijn zin doet en niet teveel eisen stelt? Waarom moet jij je handjes dichtknijpen dat hij nog bij jou i, en geldt dat andersom niet? Stel dat jullie uit elkaar zoue gaan, dan verliest hij toch ook iets?
Jij bent jij en je bent niet altijd lief,leuk en aardig, want je bent een mens en geen engeltje.
En natuurlijk kun je niet in 2 seconden de knoop doorhakken, hoeft ook niet. Als je maar gaat nadenken over de vraag : Wat heb ik nodig om gelukkig te zijn i(n een relatie)?". waarom zou jij geen eisen mogen stellen?
Dus de eerstvolgene keer als hij zegt "ik ben toch nog bij je" vraag je m gewoon "Waarom eigenlijk?". laat hem dan maar ees vertellen waarom ie blijft als het allemaal zo verschrikkelijk bepekend is en als ie zoveel moet opgeven.
dinsdag 22 november 2011 om 14:32
Herkenbaar... Mijn schoonouders komen hier ook nooit, want wij zijn toch zo ver weggegaan, dan komen wij dat eind maar rijden.
Ik denk eerlijk gezegd niet dat mijn relatie stand had gehouden als mijn vriend er zo ingestaan had als die van jou. Ik begreep dat hij wel een baan heeft in jouw (naja, jullie eigenlijk) stad. Is hij niet bereid een leven op te bouwen bij jou? kan je daar een gesprek met hem over hebben?
Want blijkbaar zit hij nu gewoon die 2 jaar uit tot jij wel mee moet naar zijn stad.
Ik denk eerlijk gezegd niet dat mijn relatie stand had gehouden als mijn vriend er zo ingestaan had als die van jou. Ik begreep dat hij wel een baan heeft in jouw (naja, jullie eigenlijk) stad. Is hij niet bereid een leven op te bouwen bij jou? kan je daar een gesprek met hem over hebben?
Want blijkbaar zit hij nu gewoon die 2 jaar uit tot jij wel mee moet naar zijn stad.
dinsdag 22 november 2011 om 14:32
quote:ukkie21 schreef op 22 november 2011 @ 13:25:
Als ik het zo lees, was het nog niet eens zo'n rare zet om te roepen dat het van jou niet meer hoeft, dus ik snap eerlijk gezegd niet dat je daar weer op terug gekomen bent.
Het klinkt alsof de relatie je vooral een hoop energie kost: Jullie hebben over vanalles gezeur en jij loopt je aan hem aan te passen omdat hij voor jou verhuisd is.. En af en toe hebben jullie het toch nog wel fijn samen en daar hou je je maar aan vast en in je hoofd vul je een plaatje in waardoor het in de toekomst misschien allemaal WEL heel goed zou kunnen werken (en eigenlijk vooral omdat je WILT dat het werkt; maar geloof je daar nog in als je heel realistisch bent en kijkt naar hoe de situatie NU in elkaar zit?), waardoor je op de een of andere manier vindt dat jullie wel samen verder moeten.
Ik herken het, heb dat zelf bij een ex ook jaren zo gedacht en gedaan..dat er tussen de vervelende ruzies en het gezeur dat ik niet was zoals hij wilde dat ik was ook nog soms hele fijne momenten waren zorgde ervoor dat ik er maar aan vast bleef houden. Maar wat een opluchting was het toen ik uiteindelijk bij hem wegging.. Toen besefte ik pas wat een energie hij mij kostte. Nu dan ook een relatie gevonden die wél gelijkwaardig is..( en waar ik op 1 sta en niet zijn moeder ) en dat voelt zo ontzettend fijn! Maar daarvoor moet je idd wel eerst de stap nemen en een knoop doorhakken.
Het kost veel energie ja, veel verdriet ook maar als het dan weer fijn is voel ik me weer helemaal oké en dat gevoel wil ik zo graag hebben bij hem, dan is alles goed en doet de rest er (even) niet toe.
Ik geloof er niet heel erg meer in nee, het willen is er wel nog steeds.
Ik heb nu alles weer een beetje op een rijtje gezet en ook al ben ik niet de liefste, leukste en aardigste, dit gaat te ver.
Fijn dat je nu een goede relatie hebt, heb je geen moment spijt gehad van je ex?
Bedankt voor je post
Als ik het zo lees, was het nog niet eens zo'n rare zet om te roepen dat het van jou niet meer hoeft, dus ik snap eerlijk gezegd niet dat je daar weer op terug gekomen bent.
Het klinkt alsof de relatie je vooral een hoop energie kost: Jullie hebben over vanalles gezeur en jij loopt je aan hem aan te passen omdat hij voor jou verhuisd is.. En af en toe hebben jullie het toch nog wel fijn samen en daar hou je je maar aan vast en in je hoofd vul je een plaatje in waardoor het in de toekomst misschien allemaal WEL heel goed zou kunnen werken (en eigenlijk vooral omdat je WILT dat het werkt; maar geloof je daar nog in als je heel realistisch bent en kijkt naar hoe de situatie NU in elkaar zit?), waardoor je op de een of andere manier vindt dat jullie wel samen verder moeten.
Ik herken het, heb dat zelf bij een ex ook jaren zo gedacht en gedaan..dat er tussen de vervelende ruzies en het gezeur dat ik niet was zoals hij wilde dat ik was ook nog soms hele fijne momenten waren zorgde ervoor dat ik er maar aan vast bleef houden. Maar wat een opluchting was het toen ik uiteindelijk bij hem wegging.. Toen besefte ik pas wat een energie hij mij kostte. Nu dan ook een relatie gevonden die wél gelijkwaardig is..( en waar ik op 1 sta en niet zijn moeder ) en dat voelt zo ontzettend fijn! Maar daarvoor moet je idd wel eerst de stap nemen en een knoop doorhakken.
Het kost veel energie ja, veel verdriet ook maar als het dan weer fijn is voel ik me weer helemaal oké en dat gevoel wil ik zo graag hebben bij hem, dan is alles goed en doet de rest er (even) niet toe.
Ik geloof er niet heel erg meer in nee, het willen is er wel nog steeds.
Ik heb nu alles weer een beetje op een rijtje gezet en ook al ben ik niet de liefste, leukste en aardigste, dit gaat te ver.
Fijn dat je nu een goede relatie hebt, heb je geen moment spijt gehad van je ex?
Bedankt voor je post
dinsdag 22 november 2011 om 14:38
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 13:43:
[...]
Dankjewel voor je post, dit is inderdaad waar, ik weet alleen niet in hoeverre ik vanavond nog met hem kan praten over 'oplossingen'.
En ja, daar ga ik goed over nadenken.
Dit is een heel lastig probleem en niemand verwacht van je dat je dit vanavond oplost. Je hoeft ook helemaal niet vanavond met je vriend te praten, als je er maar over nadenkt, wat verwacht je van je relatie hoe zie jij een gelijkwaardige relatie voor je. En ook, wat kun jij doen om je relatie gelijkwaardiger te maken.
Het hoeft allemaal niet voglende week al opgelost te zijn he (en dat gaat ook helemaal niet gebeuren).
[...]
Dankjewel voor je post, dit is inderdaad waar, ik weet alleen niet in hoeverre ik vanavond nog met hem kan praten over 'oplossingen'.
En ja, daar ga ik goed over nadenken.
Dit is een heel lastig probleem en niemand verwacht van je dat je dit vanavond oplost. Je hoeft ook helemaal niet vanavond met je vriend te praten, als je er maar over nadenkt, wat verwacht je van je relatie hoe zie jij een gelijkwaardige relatie voor je. En ook, wat kun jij doen om je relatie gelijkwaardiger te maken.
Het hoeft allemaal niet voglende week al opgelost te zijn he (en dat gaat ook helemaal niet gebeuren).
dinsdag 22 november 2011 om 14:44
quote:ukkie21 schreef op 22 november 2011 @ 13:43:
[...]
Solus, als ik het zo lees zou je alles voor hem doen wat er maar mogelijk was om de relatie met hem te laten werken. Maar wat doet hij voor jou? Echt, je bent de enige die hier aan het werk is voor deze relatie en hij gaat (keer op keer?) over jouw grenzen heen.
Dus ja, ik denk dat het heel naief is om te gaan denken dat je relatie wel goed zou gaan als je naar zijn stad verhuist. Wat ik denk is dat hij dan de hele dag met zijn vrienden lekker op pad is en dat jij je dan daar in die stad unhappy gaat zitten voelen. En ja, natuurlijk zullen er dan af en toe ook nog wel fijne momenten zijn en daar kun je heel hard aan vast blijven houden.. maar daarin heb JIJ echt een keuze !
Gun jezelf wat meer geluk, gooi hem het huis uit (hij is tenslotte toch al liever in zijn eigen stad) en maak wat leuks van je eigen stekkie, werk aan jezelf en zorg dat je wat minder afhankelijk bent van een man.. Waar is je eigenwaarde in dit verhaal?
Klopt, heb echt alles er voor over, zelfs nu ik mede dankzij jullie inzie dat dit echt te ver gaat, zit er iets in mij te schreeuwen dat ik nog beter mijn best moet doen.
En toch besef ik nu ook dat het een keertje op moet houden.
Het is zo moeilijk, buiten mijn werk, mijn moeder en 1 vriendin en hem heb ik al verder niks. Sociale activiteiten die ik al deed waren met hem en zijn vrienden en dat vond ik fijn.
Ik had het gevoel eindelijk een beetje mijn veilige rustige plekje gevonden te hebben bij hem.
Ik ben bang om de verkeerde keuze te maken.
[...]
Solus, als ik het zo lees zou je alles voor hem doen wat er maar mogelijk was om de relatie met hem te laten werken. Maar wat doet hij voor jou? Echt, je bent de enige die hier aan het werk is voor deze relatie en hij gaat (keer op keer?) over jouw grenzen heen.
Dus ja, ik denk dat het heel naief is om te gaan denken dat je relatie wel goed zou gaan als je naar zijn stad verhuist. Wat ik denk is dat hij dan de hele dag met zijn vrienden lekker op pad is en dat jij je dan daar in die stad unhappy gaat zitten voelen. En ja, natuurlijk zullen er dan af en toe ook nog wel fijne momenten zijn en daar kun je heel hard aan vast blijven houden.. maar daarin heb JIJ echt een keuze !
Gun jezelf wat meer geluk, gooi hem het huis uit (hij is tenslotte toch al liever in zijn eigen stad) en maak wat leuks van je eigen stekkie, werk aan jezelf en zorg dat je wat minder afhankelijk bent van een man.. Waar is je eigenwaarde in dit verhaal?
Klopt, heb echt alles er voor over, zelfs nu ik mede dankzij jullie inzie dat dit echt te ver gaat, zit er iets in mij te schreeuwen dat ik nog beter mijn best moet doen.
En toch besef ik nu ook dat het een keertje op moet houden.
Het is zo moeilijk, buiten mijn werk, mijn moeder en 1 vriendin en hem heb ik al verder niks. Sociale activiteiten die ik al deed waren met hem en zijn vrienden en dat vond ik fijn.
Ik had het gevoel eindelijk een beetje mijn veilige rustige plekje gevonden te hebben bij hem.
Ik ben bang om de verkeerde keuze te maken.
dinsdag 22 november 2011 om 14:48
quote:Liquorice schreef op 22 november 2011 @ 13:53:
Je hoeft hem echt niet á la minute bij het grofvuil te zetten. Dat zou wel een erg impulsieve actie zijn. Ik hoop wel dat je naar aanleiding van dit topic over je relatie gaat nadenken. Ik zit heftig te knikken als ik lees wat anderen hier posten. Je laat over je heenlopen omdat je bang bent voor wat er gebeurt als je bij hem weggaat. Je ziet in dat zijn gedrag niet oké is maar praat het goed door op zijn goede kanten te wijzen. En intussen wring je je in allerlei bochten in de hoop dat het ooit beter wordt. Zou je niet liever kiezen voor jezelf in plaats van je als een voetveeg te laten behandelen? Het is nobel om een relatie te willen laten slagen, maar what's in it for you? Wat doet je vriend voor jou (afgezien van lief zijn als het hem uitkomt)?
Helemaal waar wat je zegt en dat voelt zo ongelofelijk kut
En ik doe het nog allemaal zelf ook.
Dat hij lief voor me is vind ik al zo fijn, ik wil dat niet missen maar ik moet inderdaad echt voor mezelf gaan kiezen denk ik.
Je hoeft hem echt niet á la minute bij het grofvuil te zetten. Dat zou wel een erg impulsieve actie zijn. Ik hoop wel dat je naar aanleiding van dit topic over je relatie gaat nadenken. Ik zit heftig te knikken als ik lees wat anderen hier posten. Je laat over je heenlopen omdat je bang bent voor wat er gebeurt als je bij hem weggaat. Je ziet in dat zijn gedrag niet oké is maar praat het goed door op zijn goede kanten te wijzen. En intussen wring je je in allerlei bochten in de hoop dat het ooit beter wordt. Zou je niet liever kiezen voor jezelf in plaats van je als een voetveeg te laten behandelen? Het is nobel om een relatie te willen laten slagen, maar what's in it for you? Wat doet je vriend voor jou (afgezien van lief zijn als het hem uitkomt)?
Helemaal waar wat je zegt en dat voelt zo ongelofelijk kut
En ik doe het nog allemaal zelf ook.
Dat hij lief voor me is vind ik al zo fijn, ik wil dat niet missen maar ik moet inderdaad echt voor mezelf gaan kiezen denk ik.
dinsdag 22 november 2011 om 14:53
quote:lavan568 schreef op 22 november 2011 @ 14:00:
[...]
Precies, hij en zijn omgeving maken jou dit misschien wijs, maar jij voelt en ervaart het niet zo.
Jij houd van hem, en verlegt daardoor jouw grenzen, en gaat het ook bijna normaal vinden dat hij als een egoistische verwende puber door het leven wil gaan.
Maar dat is niet wat jij wil. jij wil dat jullie rekening houden met elkaar, en terecht, dat hoort ook zo in een relatie.
Laat jezelf niks meer wijsmaken, en ga luisteren naar je eigen gevoel.
Dat is precies wat ik wil ja en hij zou ook zo zeggen dat hij dat wil maar dan inderdaad volgens zijn regels en ik trek dat niet meer, al wil ik dat wel, het is ook echt zo dat als zijn moeder en zusje niet met hem spreken over privé dingen dat het dan allemaal meteen wat minder moeilijk gaat.
Want hij had dit een tijdje niet gedaan omdat ik aangaf dat ik het te ver vond gaan dat alles maar met hun gedeeld werd. Dus dat heeft hij wel voor me gedaan.
Maar het zal waarschijnlijk dus nooit veranderen en om elke keer een strijd aan te moeten gaan met hem dat wil ik best doen maar zijn familie erbij dat trek ik niet. Niet meer.
Ik zou ook moeten tellen voor hem
[...]
Precies, hij en zijn omgeving maken jou dit misschien wijs, maar jij voelt en ervaart het niet zo.
Jij houd van hem, en verlegt daardoor jouw grenzen, en gaat het ook bijna normaal vinden dat hij als een egoistische verwende puber door het leven wil gaan.
Maar dat is niet wat jij wil. jij wil dat jullie rekening houden met elkaar, en terecht, dat hoort ook zo in een relatie.
Laat jezelf niks meer wijsmaken, en ga luisteren naar je eigen gevoel.
Dat is precies wat ik wil ja en hij zou ook zo zeggen dat hij dat wil maar dan inderdaad volgens zijn regels en ik trek dat niet meer, al wil ik dat wel, het is ook echt zo dat als zijn moeder en zusje niet met hem spreken over privé dingen dat het dan allemaal meteen wat minder moeilijk gaat.
Want hij had dit een tijdje niet gedaan omdat ik aangaf dat ik het te ver vond gaan dat alles maar met hun gedeeld werd. Dus dat heeft hij wel voor me gedaan.
Maar het zal waarschijnlijk dus nooit veranderen en om elke keer een strijd aan te moeten gaan met hem dat wil ik best doen maar zijn familie erbij dat trek ik niet. Niet meer.
Ik zou ook moeten tellen voor hem
dinsdag 22 november 2011 om 14:54
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 14:32:
[...]
Fijn dat je nu een goede relatie hebt, heb je geen moment spijt gehad van je ex?
Nee, geen moment spijt van gehad. Het was toen na een relatie van 4 jaar en ik was 24 toen het uit ging. Natuurlijk was het in het begin moeilijk om los te komen van hem en echt mn eigen leventje op te bouwen, maar ik heb echt nooit meer gedacht: "O, was ik nog maar bij.. ". In de jaren daarna wilde het ook niet direct lukken met relaties, juist ook omdat ik zelf bang was me er weer in te verliezen. Maar ook juist zonder relatie was ik zoveel gelukkiger dan toen in die relatie met hem. Juist ook omdat ik me toen gewoon echt op mezelf kon richten en stilstond bij wat mij nou echt gelukkig maakt.
En nu, een dikke 6 jaar later heb ik iemand gevonden die daar goed bij past en écht blij met me is zoals ik ben en me respecteert. Dat is echt zoveel meer waard !
Maar ik herken heel goed wat je allemaal schrijft, de twijfels en ook het maar door blijven gaan omdat je eigenlijk niet durft los te laten om in het diepe te springen. (om later te ontdekken dat je in dat diepe bad toch eigenlijk ook prima kan zwemmen en meer ruimte hebt dan in het peuterbadje waar je nu in vastzit)
[...]
Fijn dat je nu een goede relatie hebt, heb je geen moment spijt gehad van je ex?
Nee, geen moment spijt van gehad. Het was toen na een relatie van 4 jaar en ik was 24 toen het uit ging. Natuurlijk was het in het begin moeilijk om los te komen van hem en echt mn eigen leventje op te bouwen, maar ik heb echt nooit meer gedacht: "O, was ik nog maar bij.. ". In de jaren daarna wilde het ook niet direct lukken met relaties, juist ook omdat ik zelf bang was me er weer in te verliezen. Maar ook juist zonder relatie was ik zoveel gelukkiger dan toen in die relatie met hem. Juist ook omdat ik me toen gewoon echt op mezelf kon richten en stilstond bij wat mij nou echt gelukkig maakt.
En nu, een dikke 6 jaar later heb ik iemand gevonden die daar goed bij past en écht blij met me is zoals ik ben en me respecteert. Dat is echt zoveel meer waard !
Maar ik herken heel goed wat je allemaal schrijft, de twijfels en ook het maar door blijven gaan omdat je eigenlijk niet durft los te laten om in het diepe te springen. (om later te ontdekken dat je in dat diepe bad toch eigenlijk ook prima kan zwemmen en meer ruimte hebt dan in het peuterbadje waar je nu in vastzit)
dinsdag 22 november 2011 om 14:57
quote:ukkie21 schreef op 22 november 2011 @ 14:08:
[...]
Helemaal mee eens dat hij dat van te voren wel wist en HIJ heeft daar ook zelf voor gekozen (tenzij jij hem om een of andere reden gedwongen hebt om bij jou te komen wonen) En als ie in jouw woonplaats niemand kent, moet hij daar misschien maar een beetje in investeren. Als je verhuist naar een andere plaats, kun je niet verwachten dat de rest van het leven dan compleet hetzelfde blijft.. Hij gaf van tevoren aan dat te gaan doen, tot ik hoorde dat hij bij vrienden en zusje liep te verkondigen daar helemaal geen zin in te hebben want hij wou zo snel mogelijk terug verhuizen, met mij, dat dan weer wel.
[...]
Helemaal mee eens dat hij dat van te voren wel wist en HIJ heeft daar ook zelf voor gekozen (tenzij jij hem om een of andere reden gedwongen hebt om bij jou te komen wonen) En als ie in jouw woonplaats niemand kent, moet hij daar misschien maar een beetje in investeren. Als je verhuist naar een andere plaats, kun je niet verwachten dat de rest van het leven dan compleet hetzelfde blijft.. Hij gaf van tevoren aan dat te gaan doen, tot ik hoorde dat hij bij vrienden en zusje liep te verkondigen daar helemaal geen zin in te hebben want hij wou zo snel mogelijk terug verhuizen, met mij, dat dan weer wel.
dinsdag 22 november 2011 om 15:04
quote:return_of_kreng schreef op 22 november 2011 @ 14:11:
Ik krijg juist de indruk dat jij je heel erg verantwoordelijk voelt voor zijn geluk, en dat hij dat versterkt door jou voor de voeten te gooien dat hij voor jou verhuisd is.
Ik denk dat de eerste stap voor jou nu moet gaan zijn om die gedachte los te laten. Ookal ben je samen, jij blijft verantwoordelijk voor jouw levensgeluk e hij voor het zijne. het is mooi al de ander bijdraagt aan het geluk van de een ( en mss is dat de bsi voor je relatie), maar je kunt nooit je partner verantwoordelijk houden voor jouw (on)gelukkig zijn.
Dus denk ik dat jij moet gaan werken aan je eigen geluk, onafhankelijk van hem. Zoek een hobby, zoek vriendinnen en zorg dat je je eigen bezighden hebt. En af en toe dus ook niet mee kan gan naar zijn stad en zijn vrienen, omdat je je eigen leven hebt. En dan is het mss ook minder een probleem als hij een keer liever naar zijn vrienen gaat, omdat jij dan niet in je eentje thuis zit.
Dat eerste klopt wel ja.
De rest ook. Ik ga ook niet altijd mee, juist omdat ze ook weleens wat zonder vriendinnen willen doen of omdat ik moet werken.
Maar goed, je hebt wel gelijk.
Ik krijg juist de indruk dat jij je heel erg verantwoordelijk voelt voor zijn geluk, en dat hij dat versterkt door jou voor de voeten te gooien dat hij voor jou verhuisd is.
Ik denk dat de eerste stap voor jou nu moet gaan zijn om die gedachte los te laten. Ookal ben je samen, jij blijft verantwoordelijk voor jouw levensgeluk e hij voor het zijne. het is mooi al de ander bijdraagt aan het geluk van de een ( en mss is dat de bsi voor je relatie), maar je kunt nooit je partner verantwoordelijk houden voor jouw (on)gelukkig zijn.
Dus denk ik dat jij moet gaan werken aan je eigen geluk, onafhankelijk van hem. Zoek een hobby, zoek vriendinnen en zorg dat je je eigen bezighden hebt. En af en toe dus ook niet mee kan gan naar zijn stad en zijn vrienen, omdat je je eigen leven hebt. En dan is het mss ook minder een probleem als hij een keer liever naar zijn vrienen gaat, omdat jij dan niet in je eentje thuis zit.
Dat eerste klopt wel ja.
De rest ook. Ik ga ook niet altijd mee, juist omdat ze ook weleens wat zonder vriendinnen willen doen of omdat ik moet werken.
Maar goed, je hebt wel gelijk.
dinsdag 22 november 2011 om 15:08
quote:Liquorice schreef op 22 november 2011 @ 14:11:
Wat ukkie zegt. Het is een volwassen vent, die moet toch in staat zijn in te schatten wat een verhuizing doet en zichzelf wegwijs kunnen maken in een nieuwe stad.
Je faalt trouwens helemaal niet als deze relatie zou eindigen. Je hebt gedaan wat je kon, als het niet lukt komt dat net zo goed door hem. Niet alle vervelende dingen zijn jouw schuld (zei de persoon die dat zelf vroeger ook altijd dacht). Je post van 14.07 is heel herkenbaar en heel pijnlijk, maar goed om te lezen dat je in ieder geval aan het nadenken bent. Dat ben je waard!Dankjewel
Wat ukkie zegt. Het is een volwassen vent, die moet toch in staat zijn in te schatten wat een verhuizing doet en zichzelf wegwijs kunnen maken in een nieuwe stad.
Je faalt trouwens helemaal niet als deze relatie zou eindigen. Je hebt gedaan wat je kon, als het niet lukt komt dat net zo goed door hem. Niet alle vervelende dingen zijn jouw schuld (zei de persoon die dat zelf vroeger ook altijd dacht). Je post van 14.07 is heel herkenbaar en heel pijnlijk, maar goed om te lezen dat je in ieder geval aan het nadenken bent. Dat ben je waard!Dankjewel
dinsdag 22 november 2011 om 15:12
quote:return_of_kreng schreef op 22 november 2011 @ 14:32:
[...]
Lieve schat, draai dit eens om. Is hij wel leuk, lief en aardig genoeg vor jou? Of is ie alleen leuk,lief en aardig zolang je maar zijn zin doet en niet teveel eisen stelt? Waarom moet jij je handjes dichtknijpen dat hij nog bij jou i, en geldt dat andersom niet? Stel dat jullie uit elkaar zoue gaan, dan verliest hij toch ook iets?
Jij bent jij en je bent niet altijd lief,leuk en aardig, want je bent een mens en geen engeltje.
En natuurlijk kun je niet in 2 seconden de knoop doorhakken, hoeft ook niet. Als je maar gaat nadenken over de vraag : Wat heb ik nodig om gelukkig te zijn i(n een relatie)?". waarom zou jij geen eisen mogen stellen?
Dus de eerstvolgene keer als hij zegt "ik ben toch nog bij je" vraag je m gewoon "Waarom eigenlijk?". laat hem dan maar ees vertellen waarom ie blijft als het allemaal zo verschrikkelijk bepekend is en als ie zoveel moet opgeven.
Ik weet niet of hij dan wat verliest, dan kan hij eindelijk weer doen wat hij allemaal wil doen en dat is blijkbaar gewoon echt heel belangrijk voor hem.
Ik weet niet of ik nog de kans krijg om die vraag te stellen, weet echt niet hoe vanavond gaat lopen, maar anders stel ik hem zeker.
[...]
Lieve schat, draai dit eens om. Is hij wel leuk, lief en aardig genoeg vor jou? Of is ie alleen leuk,lief en aardig zolang je maar zijn zin doet en niet teveel eisen stelt? Waarom moet jij je handjes dichtknijpen dat hij nog bij jou i, en geldt dat andersom niet? Stel dat jullie uit elkaar zoue gaan, dan verliest hij toch ook iets?
Jij bent jij en je bent niet altijd lief,leuk en aardig, want je bent een mens en geen engeltje.
En natuurlijk kun je niet in 2 seconden de knoop doorhakken, hoeft ook niet. Als je maar gaat nadenken over de vraag : Wat heb ik nodig om gelukkig te zijn i(n een relatie)?". waarom zou jij geen eisen mogen stellen?
Dus de eerstvolgene keer als hij zegt "ik ben toch nog bij je" vraag je m gewoon "Waarom eigenlijk?". laat hem dan maar ees vertellen waarom ie blijft als het allemaal zo verschrikkelijk bepekend is en als ie zoveel moet opgeven.
Ik weet niet of hij dan wat verliest, dan kan hij eindelijk weer doen wat hij allemaal wil doen en dat is blijkbaar gewoon echt heel belangrijk voor hem.
Ik weet niet of ik nog de kans krijg om die vraag te stellen, weet echt niet hoe vanavond gaat lopen, maar anders stel ik hem zeker.
dinsdag 22 november 2011 om 15:14
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 14:44:
[...]
Het is zo moeilijk, buiten mijn werk, mijn moeder en 1 vriendin en hem heb ik al verder niks. Sociale activiteiten die ik al deed waren met hem en zijn vrienden en dat vond ik fijn.
Ik had het gevoel eindelijk een beetje mijn veilige rustige plekje gevonden te hebben bij hem.Ik ben bang om de verkeerde keuze te maken.
Lieve Solus, ik word plaatsvervangend verdrietig als ik lees hoe klein jij jezelf hebt gemaakt in deze relatie en hoe jouw vriend jou manipuleert. Ook ik herken het in een vorige relatie en mens, wat ben ik blij dat ik daaruit ben gestapt.
Volgens mij draait het om bovenstaand dikgedrukt stukje. Het klinkt cliché, maar je moet bij jezélf een rustig plekje vinden, je moet jezelf de moeite waard vinden om liefgehebt te worden (eh... slecht Nederlands! ) en daar moet een man zich maar naar voegen!
Als jouw vriend dat niet wil of kan, nou ja, dat is al genoeg gezegd, welke consequenties je er aan zou kunnen verbinden.
Sterkte meid.
[...]
Het is zo moeilijk, buiten mijn werk, mijn moeder en 1 vriendin en hem heb ik al verder niks. Sociale activiteiten die ik al deed waren met hem en zijn vrienden en dat vond ik fijn.
Ik had het gevoel eindelijk een beetje mijn veilige rustige plekje gevonden te hebben bij hem.Ik ben bang om de verkeerde keuze te maken.
Lieve Solus, ik word plaatsvervangend verdrietig als ik lees hoe klein jij jezelf hebt gemaakt in deze relatie en hoe jouw vriend jou manipuleert. Ook ik herken het in een vorige relatie en mens, wat ben ik blij dat ik daaruit ben gestapt.
Volgens mij draait het om bovenstaand dikgedrukt stukje. Het klinkt cliché, maar je moet bij jezélf een rustig plekje vinden, je moet jezelf de moeite waard vinden om liefgehebt te worden (eh... slecht Nederlands! ) en daar moet een man zich maar naar voegen!
Als jouw vriend dat niet wil of kan, nou ja, dat is al genoeg gezegd, welke consequenties je er aan zou kunnen verbinden.
Sterkte meid.
