Relaties
alle pijlers
Man wilt vreemd gaan
maandag 21 november 2011 om 15:07
Ik ben 37 jaar en inmiddels 23 jaar samen met mijn man (18 jaar getrouwd)
Samen hebben wij 3 kinderen van 14, 12 en 11 jaar.
Een tijd geleden hebben wij een flinke dip in onze relatie gehad. Mijn man was toen vooral bezig met zijn werk en bemoeide zich weinig met de kinderen en het huishouden. In principe stond ik overal alleen voor. Best zwaar met 3 kinderen waarvan 1 ook nog een chronische ziekte heeft. Dat vergt namelijk een hoop extra aandacht,verzorging en tijd. Alles deed ik in mijn eentje,de kinderen verzorgen, het huishouden,de boodschappen,de boekhouding (plus de zorgen daarvan) en de ziekenhuisbezoekjes etc. Dat heeft zo'n 1,5 jr geduurd.
Natuurlijk heb ik vele pogingen gedaan om mijn man duidelijk te maken dat ik het zo niet trok. Vooral toen we net de jongste hadden gekregen. Ik was bekaf van de nachtvoedingen, sowieso deed ik alle voedingen.Ik gaf aan dat ik graag zou willen dat hij af en toe mee zou helpen met kleine dingen in het huishouden en met de kinderen omdat ik het zwaar vond om alles alleen te doen. Helaas hielp dat niet en er veranderde dan ook niets. Op een gegeven moment vond ik het zo vanzelfsprekend om zo te leven dat ik het uiteindelijk heb op gegeven om hulp aan hem te vragen.
Hij bleef door werken, was amper thuis. Als hij thuis was, was hij vooral chagerijnig. Waarom ik niet ben weggegaan is omdat ik toch de hoop had dat het ooit beter zou worden, tot die tijd heb ik al mijn energie in mijn kinderen en alles wat daarbij komt gestoken en niet meer in ons huwelijk. Het voelde namelijk alsof ik in mijn eentje aan het vechten was en dat had totaal geen zin. Daarbij was ik ook te moe om ook daar nog eens energie in te gaan steken.
Menig maal had ik geprobeerd om een gesprek aan te gaan maar elke keer kreeg ik geen gehoor. Voor mij hield het op een gegeven moment dan ook op. De kinderen en ik, dat was mijn wereld. Ja ik hield nog wel van mijn man, dat ebt niet zomaar weg na 15 jaar maar ik zag hem verder vooral als de vader van mijn kinderen. Wij waren compleet uitelkaar gegroeid. Er was niks meer over, geen intimiteit,geen gesprekken en we deelden niks meer met elkaar.
Uiteindelijk kregen wij een flinke ruzie. Mijn man was namelijk boos op mij omdat hij de seks miste en vond dat hij tekort kwam. Razend was ik. Al die tijd had ik in mijn eentje ons gezin draaiende gehouden. Poging na poging had ik gedaan om ons huwlijk te redden,om een gesprek aan te gaan en hulp gevraagd maar er werd niets mee gedaan. En nu, nu moest ik ineens luisteren en begripvol zijn omdat hij ook gevoel had? Ik voelde mij zo ver van hem verwijderd dat seks wel het laatste was waar ik zin in had.
Aantrekkelijk vond ik hem ook niet meer. Begrijp mij niet verkeerd, mijn man ziet er best leuk uit, maar door wat er gebeurd was in die 1,5 jaar voelde ik mij fysiek niet meer tot hem aangetrokken, Ik had behoefte aan een knuffel,een goed gesprek, behoefte aan een partner die voor mij klaar stond etc niet aan seks .Deze ruzie leidde wel tot een goed gesprek en dat was dan ook een positief punt. Er werd eindelijk gesproken.
Inmiddels zijn wij een aantal maanden verder en doet mijn man zijn best om er voor ons te zijn. Daar kan ik ook geen slecht woord over zeggen. Hij helpt mee,doet weer dingen met de kinderen,als ik om hulp vraag dan helpt hij ook,hij is meer thuis en we vormen weer meer een gezin. Dat is ontzettend fijn, vooral voor de kinderen.
Er zijn nog steeda onenigheden maar dat is logisch. Als je zo ver uit elkaar bent gegroeid dan moet dat langzaamaan weer groeien. Mijn man denkt echter dat het gelijk weer als vanouds is. Hij doet zijn best en verwacht eigenlijk dat daarmee alles weer goed is. En dan bedoel ik vooral ons seksleven.Hij helpt mee in het huishouden en met de kinderen en verwacht daar als het ware seks voor terug. Want ja, zoals hij zelf zegt: ik ben toch veranderd, ik help toch mee, ik ben niet meer zo als in die 1,5 jaar? Inmiddels hebben wij echter al een hele tijd geen seks gehad omdat ik mij daar nog niet goed bij voel.
Wij waren/zijn zo uit elkaar gegroeid, dat ik het belangrijker vind om de basis eerst weer goed te krijgen. Elkaar weer vertrouwen,met elkaar praten,samen een avondje uit, samen lachen, gewoon echt dat samen gevoel terug krijgen.
Emotioneel zit dat bij mij nog niet goed. Dat komt ook omdat mijn man een aantal maanden geleden aangaf dat hij de seks die wij hadden saai vond en altijd hetzelfde. Dat we het altijd op dezelfde plek deden en nooit eens verschillende standjes probeerden. Hier had ik in al die jaren dus nog nooit iets over gehoord. Heel fijn voor je zelf vertrouwen ook. Hij mag best zeggen dat hij iets anders wil proberen maar nu was het zo tegenstrijdig. eerst zeuren over te weinig seks en daarna was ik ineens niet goed genoeg. Nou daar is mijn gevoel naar hem toe zeker niet beter van geworden. Eigenlijk dacht ik: dan maar liever niet, ik ben toch saai en niet goed genoeg. Nu laat hij dus wel continue op een vervelende manier merken dat hij zin heeft, waardoor ik juist alleen nog maar minder zin krijg. Als ik sta te koken met 3 jengelige kinderen om mij heen en ondertussen zit hij aan mijn billen dan word ik daar echt niet opgewonden van en heb ik de rest van de avond ook geen zin meer. Als ik dat uitleg wordt hij boos, want ja hij heeft zin. Dat zegt hij dan ook: maar ik heb wel zin, hoe ga je dat oplossen?
Mijn man denkt serieus dat ik opgewonden wordt zodra hij aan mij zit of meld dat hij zin heeft terwijl hij dat altijd op de meest vervelende momenten doet. Een aantal weken geleden was ik echt goed ziek, probeerd hij het weer. Hij zei: oh geeft niets dat jij ziek bent, dan doe ik het werk wel. Sorry, maar dan ben ik echt helemaal afgeknapt. Phoe en dan is het hek helemaal van de dam want dan vind hij het vervelend dat ik zeg dat ik daar op afknap. Ook wel begrijpelijk maar het is nou eenmaal zo.
Als 1 van de kinderen mij roept en ik geef ze een knufel dan roept mijn man elke keer: en wat gebeurd er als ik jou roep? Krijg ik dan ook iets? Echt verschrikkelijk! Een gewone knuffel zit er sowieso amper in want hij begint bijna altijd te plukken. Ik wil ook weleens een knuffel zonder bij bedoelingen of het gevoel te hebben dat hij meer wil. Hoe vaak ik al niet gezegd heb dat het zo voor mij niet werkt, dat ik van zulke opmerkingen en/of aanrakingen niet spontaan zin krijg kan al niet eens meer tellen. Het werkt alleen maar averechts.
Ik houd van hem, maar ik voel mij nog steeds niet tot hem aangetrokken qua seks. Een paar dagen geleden was hij wederom boos. Hij vroeg ineens hoe ik nu tegenover de seks stond. Tja, ik mis ook heus wel seks, maar ik kan mij er niet toe zetten.. Dat heb ik ook gezegd. Door de dingen die hij doet en zegt ben ik eerder nog meer afgeknapt dan ik al was. Ik zou liever eerst een leuk avondje samen hebben zodat je weer naar elkaar toe groeit. Bv als de kinderen op bed liggen eerst samen eten, daarna een filmpje kijken of zo en dan zie je wel wat er gebeurd.
Mijn man heeft die avond dus aangegeven dat hij het zo niet langer trekt en zich gefrustreerd voelt. Dat hij er zelfs weleens over nadenkt om vreemd te gaan zodat hij zijn gevoel kwijt is. Dat hij mannen die in dezelfde situatie zitten en wel vreemgaan heel goed kan begrijpen (dat heeft hij meerdere malen aangegeven) Dat hij inmiddels ook op een andere manier naar andere vrouwen kijkt dan alleen maar leuk. Dat hij de seks zo mist dat hij soms het gevoel heeft om met de eerste de beste mooie vrouw die hij tegenkomt en hem aandacht geeft mee te gaan naar huis .
Ik was echt met stomheid geslagen. Oke, ik begrijp dat hij de seks mist en dat dat frustratie met zich mee brengt. Maar waarom doet hij dan niks met de informatie die ik hem geef? Hij had het ook anders kunnen aanpakken toen ik aangaf dat het zo niet werkte. Ik begrijp dat het niet leuk is om steeds te worden afgewezen, maar hij weet waardoor dat komt.
I.p.v daar samen aan te werken begint hij over vreemdgaan. Daardoor ben ik er eigenlijk helemaal wel klaar mee. Alsof ik nu nog zin heb om ooit weer met hem seks te hebben. Dat blijft dan in mijn achterhoofd zitten.
Geen idee wat hier mee moet. Ik denk vooral aan de kinderen. Wil ik wederom blijven vechten? Kan ik een scheiding hun wel aan doen? Wil ik 15 jaar zomaar weggooien? Nee, ook niet zomaar, ik ben al heel lang aan het vechten. Echt moeilijk!
Sorry voor het lange verhaal, maar ik wou het zo graag even van mij afschrijven. Bedankt voor het bieden van die mogelijkheid.
Samen hebben wij 3 kinderen van 14, 12 en 11 jaar.
Een tijd geleden hebben wij een flinke dip in onze relatie gehad. Mijn man was toen vooral bezig met zijn werk en bemoeide zich weinig met de kinderen en het huishouden. In principe stond ik overal alleen voor. Best zwaar met 3 kinderen waarvan 1 ook nog een chronische ziekte heeft. Dat vergt namelijk een hoop extra aandacht,verzorging en tijd. Alles deed ik in mijn eentje,de kinderen verzorgen, het huishouden,de boodschappen,de boekhouding (plus de zorgen daarvan) en de ziekenhuisbezoekjes etc. Dat heeft zo'n 1,5 jr geduurd.
Natuurlijk heb ik vele pogingen gedaan om mijn man duidelijk te maken dat ik het zo niet trok. Vooral toen we net de jongste hadden gekregen. Ik was bekaf van de nachtvoedingen, sowieso deed ik alle voedingen.Ik gaf aan dat ik graag zou willen dat hij af en toe mee zou helpen met kleine dingen in het huishouden en met de kinderen omdat ik het zwaar vond om alles alleen te doen. Helaas hielp dat niet en er veranderde dan ook niets. Op een gegeven moment vond ik het zo vanzelfsprekend om zo te leven dat ik het uiteindelijk heb op gegeven om hulp aan hem te vragen.
Hij bleef door werken, was amper thuis. Als hij thuis was, was hij vooral chagerijnig. Waarom ik niet ben weggegaan is omdat ik toch de hoop had dat het ooit beter zou worden, tot die tijd heb ik al mijn energie in mijn kinderen en alles wat daarbij komt gestoken en niet meer in ons huwelijk. Het voelde namelijk alsof ik in mijn eentje aan het vechten was en dat had totaal geen zin. Daarbij was ik ook te moe om ook daar nog eens energie in te gaan steken.
Menig maal had ik geprobeerd om een gesprek aan te gaan maar elke keer kreeg ik geen gehoor. Voor mij hield het op een gegeven moment dan ook op. De kinderen en ik, dat was mijn wereld. Ja ik hield nog wel van mijn man, dat ebt niet zomaar weg na 15 jaar maar ik zag hem verder vooral als de vader van mijn kinderen. Wij waren compleet uitelkaar gegroeid. Er was niks meer over, geen intimiteit,geen gesprekken en we deelden niks meer met elkaar.
Uiteindelijk kregen wij een flinke ruzie. Mijn man was namelijk boos op mij omdat hij de seks miste en vond dat hij tekort kwam. Razend was ik. Al die tijd had ik in mijn eentje ons gezin draaiende gehouden. Poging na poging had ik gedaan om ons huwlijk te redden,om een gesprek aan te gaan en hulp gevraagd maar er werd niets mee gedaan. En nu, nu moest ik ineens luisteren en begripvol zijn omdat hij ook gevoel had? Ik voelde mij zo ver van hem verwijderd dat seks wel het laatste was waar ik zin in had.
Aantrekkelijk vond ik hem ook niet meer. Begrijp mij niet verkeerd, mijn man ziet er best leuk uit, maar door wat er gebeurd was in die 1,5 jaar voelde ik mij fysiek niet meer tot hem aangetrokken, Ik had behoefte aan een knuffel,een goed gesprek, behoefte aan een partner die voor mij klaar stond etc niet aan seks .Deze ruzie leidde wel tot een goed gesprek en dat was dan ook een positief punt. Er werd eindelijk gesproken.
Inmiddels zijn wij een aantal maanden verder en doet mijn man zijn best om er voor ons te zijn. Daar kan ik ook geen slecht woord over zeggen. Hij helpt mee,doet weer dingen met de kinderen,als ik om hulp vraag dan helpt hij ook,hij is meer thuis en we vormen weer meer een gezin. Dat is ontzettend fijn, vooral voor de kinderen.
Er zijn nog steeda onenigheden maar dat is logisch. Als je zo ver uit elkaar bent gegroeid dan moet dat langzaamaan weer groeien. Mijn man denkt echter dat het gelijk weer als vanouds is. Hij doet zijn best en verwacht eigenlijk dat daarmee alles weer goed is. En dan bedoel ik vooral ons seksleven.Hij helpt mee in het huishouden en met de kinderen en verwacht daar als het ware seks voor terug. Want ja, zoals hij zelf zegt: ik ben toch veranderd, ik help toch mee, ik ben niet meer zo als in die 1,5 jaar? Inmiddels hebben wij echter al een hele tijd geen seks gehad omdat ik mij daar nog niet goed bij voel.
Wij waren/zijn zo uit elkaar gegroeid, dat ik het belangrijker vind om de basis eerst weer goed te krijgen. Elkaar weer vertrouwen,met elkaar praten,samen een avondje uit, samen lachen, gewoon echt dat samen gevoel terug krijgen.
Emotioneel zit dat bij mij nog niet goed. Dat komt ook omdat mijn man een aantal maanden geleden aangaf dat hij de seks die wij hadden saai vond en altijd hetzelfde. Dat we het altijd op dezelfde plek deden en nooit eens verschillende standjes probeerden. Hier had ik in al die jaren dus nog nooit iets over gehoord. Heel fijn voor je zelf vertrouwen ook. Hij mag best zeggen dat hij iets anders wil proberen maar nu was het zo tegenstrijdig. eerst zeuren over te weinig seks en daarna was ik ineens niet goed genoeg. Nou daar is mijn gevoel naar hem toe zeker niet beter van geworden. Eigenlijk dacht ik: dan maar liever niet, ik ben toch saai en niet goed genoeg. Nu laat hij dus wel continue op een vervelende manier merken dat hij zin heeft, waardoor ik juist alleen nog maar minder zin krijg. Als ik sta te koken met 3 jengelige kinderen om mij heen en ondertussen zit hij aan mijn billen dan word ik daar echt niet opgewonden van en heb ik de rest van de avond ook geen zin meer. Als ik dat uitleg wordt hij boos, want ja hij heeft zin. Dat zegt hij dan ook: maar ik heb wel zin, hoe ga je dat oplossen?
Mijn man denkt serieus dat ik opgewonden wordt zodra hij aan mij zit of meld dat hij zin heeft terwijl hij dat altijd op de meest vervelende momenten doet. Een aantal weken geleden was ik echt goed ziek, probeerd hij het weer. Hij zei: oh geeft niets dat jij ziek bent, dan doe ik het werk wel. Sorry, maar dan ben ik echt helemaal afgeknapt. Phoe en dan is het hek helemaal van de dam want dan vind hij het vervelend dat ik zeg dat ik daar op afknap. Ook wel begrijpelijk maar het is nou eenmaal zo.
Als 1 van de kinderen mij roept en ik geef ze een knufel dan roept mijn man elke keer: en wat gebeurd er als ik jou roep? Krijg ik dan ook iets? Echt verschrikkelijk! Een gewone knuffel zit er sowieso amper in want hij begint bijna altijd te plukken. Ik wil ook weleens een knuffel zonder bij bedoelingen of het gevoel te hebben dat hij meer wil. Hoe vaak ik al niet gezegd heb dat het zo voor mij niet werkt, dat ik van zulke opmerkingen en/of aanrakingen niet spontaan zin krijg kan al niet eens meer tellen. Het werkt alleen maar averechts.
Ik houd van hem, maar ik voel mij nog steeds niet tot hem aangetrokken qua seks. Een paar dagen geleden was hij wederom boos. Hij vroeg ineens hoe ik nu tegenover de seks stond. Tja, ik mis ook heus wel seks, maar ik kan mij er niet toe zetten.. Dat heb ik ook gezegd. Door de dingen die hij doet en zegt ben ik eerder nog meer afgeknapt dan ik al was. Ik zou liever eerst een leuk avondje samen hebben zodat je weer naar elkaar toe groeit. Bv als de kinderen op bed liggen eerst samen eten, daarna een filmpje kijken of zo en dan zie je wel wat er gebeurd.
Mijn man heeft die avond dus aangegeven dat hij het zo niet langer trekt en zich gefrustreerd voelt. Dat hij er zelfs weleens over nadenkt om vreemd te gaan zodat hij zijn gevoel kwijt is. Dat hij mannen die in dezelfde situatie zitten en wel vreemgaan heel goed kan begrijpen (dat heeft hij meerdere malen aangegeven) Dat hij inmiddels ook op een andere manier naar andere vrouwen kijkt dan alleen maar leuk. Dat hij de seks zo mist dat hij soms het gevoel heeft om met de eerste de beste mooie vrouw die hij tegenkomt en hem aandacht geeft mee te gaan naar huis .
Ik was echt met stomheid geslagen. Oke, ik begrijp dat hij de seks mist en dat dat frustratie met zich mee brengt. Maar waarom doet hij dan niks met de informatie die ik hem geef? Hij had het ook anders kunnen aanpakken toen ik aangaf dat het zo niet werkte. Ik begrijp dat het niet leuk is om steeds te worden afgewezen, maar hij weet waardoor dat komt.
I.p.v daar samen aan te werken begint hij over vreemdgaan. Daardoor ben ik er eigenlijk helemaal wel klaar mee. Alsof ik nu nog zin heb om ooit weer met hem seks te hebben. Dat blijft dan in mijn achterhoofd zitten.
Geen idee wat hier mee moet. Ik denk vooral aan de kinderen. Wil ik wederom blijven vechten? Kan ik een scheiding hun wel aan doen? Wil ik 15 jaar zomaar weggooien? Nee, ook niet zomaar, ik ben al heel lang aan het vechten. Echt moeilijk!
Sorry voor het lange verhaal, maar ik wou het zo graag even van mij afschrijven. Bedankt voor het bieden van die mogelijkheid.
woensdag 23 november 2011 om 13:21
quote:Star schreef op 23 november 2011 @ 13:07:
Ooit gehoord van a-seksualiteit xxxLondon? En enig idee dat er mensen zijn dat gewoon geen behoefte hebben aan seks om welke reden dan ook en dat jij die nu behoorlijk voor het hoofd zou kunnen stoten? Of denk je daar niet bij na? Denk je dat je tot je 95-ste de sterren van de hemel neukt?
Heb jij de post van pruttel gelezen? Waar mensen met gezonde sexuele behoeften worden weggezet als: neurotische, emotioneel onvolwassen, met een zwakke identiteit behepte personen zijn, die leven vanuit een onderontwikkelde oerdrift?
En we neuken misschien niet tot ons 95e, maar wel zo lang mogelijk. Lekker. Omdat het kan, omdat het mag, omdat het moet.
Ooit gehoord van a-seksualiteit xxxLondon? En enig idee dat er mensen zijn dat gewoon geen behoefte hebben aan seks om welke reden dan ook en dat jij die nu behoorlijk voor het hoofd zou kunnen stoten? Of denk je daar niet bij na? Denk je dat je tot je 95-ste de sterren van de hemel neukt?
Heb jij de post van pruttel gelezen? Waar mensen met gezonde sexuele behoeften worden weggezet als: neurotische, emotioneel onvolwassen, met een zwakke identiteit behepte personen zijn, die leven vanuit een onderontwikkelde oerdrift?
En we neuken misschien niet tot ons 95e, maar wel zo lang mogelijk. Lekker. Omdat het kan, omdat het mag, omdat het moet.
woensdag 23 november 2011 om 13:23
quote:Mopsie41 schreef op 23 november 2011 @ 13:21:
[...]
Heb jij de post van pruttel gelezen? Waar mensen met gezonde sexuele behoeften worden weggezet als: neurotische, emotioneel onvolwassen, met een zwakke identiteit behepte personen zijn, die leven vanuit een onderontwikkelde oerdrift?
En we neuken misschien niet tot ons 95e, maar wel zo lang mogelijk. Lekker. Omdat het kan, omdat het mag, omdat het moet. Ja dat was ook een belachelijke post en dat neem ik niet eens serieus. En niks mis met neuken, maar schilder mensen die dat om welke reden dan ook niet doen, niet af als abnormaal (niet per se aan jou gericht).
[...]
Heb jij de post van pruttel gelezen? Waar mensen met gezonde sexuele behoeften worden weggezet als: neurotische, emotioneel onvolwassen, met een zwakke identiteit behepte personen zijn, die leven vanuit een onderontwikkelde oerdrift?
En we neuken misschien niet tot ons 95e, maar wel zo lang mogelijk. Lekker. Omdat het kan, omdat het mag, omdat het moet. Ja dat was ook een belachelijke post en dat neem ik niet eens serieus. En niks mis met neuken, maar schilder mensen die dat om welke reden dan ook niet doen, niet af als abnormaal (niet per se aan jou gericht).
woensdag 23 november 2011 om 13:26
quote:xxxlondon schreef op 23 november 2011 @ 13:17:
Niet zo zuigen star. Je doet alsof het abnormaal is dat mensen in een huwelijk sex hebben. Sex hebben met je eigen vent is denk ik één van de normaalste activiteiten die in een huwelijk gebeuren.
Voor velen is dat de normaalste zaak van de wereld.
Maar voor vele anderen is het heel normaal om (bijna) geen seks te hebben.
Iedereen roept hier vanuit zijn eigen denkkader. Wat een oordelen zeg.
Ik denk dat TO dit beter met mensen/vrienden/familie/ hulpverleners IRL kan bespreken. Via het forum is de context uit zn verband. En we kennen TO en man niet.
Niet zo zuigen star. Je doet alsof het abnormaal is dat mensen in een huwelijk sex hebben. Sex hebben met je eigen vent is denk ik één van de normaalste activiteiten die in een huwelijk gebeuren.
Voor velen is dat de normaalste zaak van de wereld.
Maar voor vele anderen is het heel normaal om (bijna) geen seks te hebben.
Iedereen roept hier vanuit zijn eigen denkkader. Wat een oordelen zeg.
Ik denk dat TO dit beter met mensen/vrienden/familie/ hulpverleners IRL kan bespreken. Via het forum is de context uit zn verband. En we kennen TO en man niet.
woensdag 23 november 2011 om 13:28
quote:Star schreef op 23 november 2011 @ 13:20:
[...]
Ik ken mensen die geen (al dan niet voor langere tijd) seks hebben en die zich juist door dit soort uitspraken van jou kut kunnen voelen. Omdat ze als niet normaal bestempeld worden door de meute.
Leg jij maar eens uit wat daar zuigen aan is.
Doen die mensen er ook actief iets aan? Of leggen zij het ook bij hun partner neer. Wat ik hiermee ook bedoel te zeggen, is dat bijv. ik er beter mee had kunnen leven (mijn ex zijn niet-behoefte) als hij in ieder geval iets had geprobeerd, me een heel klein beetje tegemoet had gekomen in mijn vraag om te kijken of WIJ er iets aan konden doen. Maar die deur zat potdicht. Ik ga ervan uit, misschien heel naief, als hij er echt mee had gezeten, hij in ieder geval IETS geprobeerd had. Maar het was mijn probleem, volgens hem. En aan die denkwijze heb ik echt een hekel gekregen.
En voor de goede orde: ik denk dat de meeste die het hier over sex hebben, niet alleen bedoelen dat die pik in die kut gaat.
We hebben het over dingen als knuffels, warmte en aandacht voor elkaar en elkaars lichaam. Intimiteit. Mag die behoefte dan wel als "abnormaal" worden bestempeld?
[...]
Ik ken mensen die geen (al dan niet voor langere tijd) seks hebben en die zich juist door dit soort uitspraken van jou kut kunnen voelen. Omdat ze als niet normaal bestempeld worden door de meute.
Leg jij maar eens uit wat daar zuigen aan is.
Doen die mensen er ook actief iets aan? Of leggen zij het ook bij hun partner neer. Wat ik hiermee ook bedoel te zeggen, is dat bijv. ik er beter mee had kunnen leven (mijn ex zijn niet-behoefte) als hij in ieder geval iets had geprobeerd, me een heel klein beetje tegemoet had gekomen in mijn vraag om te kijken of WIJ er iets aan konden doen. Maar die deur zat potdicht. Ik ga ervan uit, misschien heel naief, als hij er echt mee had gezeten, hij in ieder geval IETS geprobeerd had. Maar het was mijn probleem, volgens hem. En aan die denkwijze heb ik echt een hekel gekregen.
En voor de goede orde: ik denk dat de meeste die het hier over sex hebben, niet alleen bedoelen dat die pik in die kut gaat.
We hebben het over dingen als knuffels, warmte en aandacht voor elkaar en elkaars lichaam. Intimiteit. Mag die behoefte dan wel als "abnormaal" worden bestempeld?
woensdag 23 november 2011 om 13:28
quote:Star schreef op 23 november 2011 @ 13:20:
[...]
Ik ken mensen die geen (al dan niet voor langere tijd) seks hebben en die zich juist door dit soort uitspraken van jou kut kunnen voelen. Omdat ze als niet normaal bestempeld worden door de meute.
Leg jij maar eens uit wat daar zuigen aan is.
1.normaal
Uitspraak: nɔrˈmal Bijvoeglijk naamwoord zoals het vaakst voorkomt, zoals de meeste mensen doen. Synoniem: gewoon
Als mensen afwijken van de norm, zijn ze niet normaal. Ik ben ook niet normaal. Ik heb in mijn hele 40 jaar, maar sex gehad met één vent, die van mezelf. Dat is abnormaal. Het is normaler of gewoner dat mensen meerdere liefdespartners gehad hebben.
Het ook normaal of gewoon als mensen getrouwd zijn sex met elkaar te hebben. Het is afwijkend en abnormaal om dat dus niet willen.
[...]
Ik ken mensen die geen (al dan niet voor langere tijd) seks hebben en die zich juist door dit soort uitspraken van jou kut kunnen voelen. Omdat ze als niet normaal bestempeld worden door de meute.
Leg jij maar eens uit wat daar zuigen aan is.
1.normaal
Uitspraak: nɔrˈmal Bijvoeglijk naamwoord zoals het vaakst voorkomt, zoals de meeste mensen doen. Synoniem: gewoon
Als mensen afwijken van de norm, zijn ze niet normaal. Ik ben ook niet normaal. Ik heb in mijn hele 40 jaar, maar sex gehad met één vent, die van mezelf. Dat is abnormaal. Het is normaler of gewoner dat mensen meerdere liefdespartners gehad hebben.
Het ook normaal of gewoon als mensen getrouwd zijn sex met elkaar te hebben. Het is afwijkend en abnormaal om dat dus niet willen.
woensdag 23 november 2011 om 13:30
quote:Mopsie41 schreef op 23 november 2011 @ 13:28:
[...]
Doen die mensen er ook actief iets aan? Of leggen zij het ook bij hun partner neer.
En voor de goede orde: ik denk dat de meeste die het hier over sex hebben, niet alleen bedoelen dat die pik in die kut gaat.
We hebben het over dingen als knuffels, warmte en aandacht voor elkaar en elkaars lichaam. Intimiteit. Mag die behoefte dan wel als "abnormaal" worden bestempeld?
Sommigen doen er iets aan, sommigen doen er niets aan, want beiden vinden het ok zonder seks.
Ik vind intimiteit en behoefte daaraan niet abnormaal.
[...]
Doen die mensen er ook actief iets aan? Of leggen zij het ook bij hun partner neer.
En voor de goede orde: ik denk dat de meeste die het hier over sex hebben, niet alleen bedoelen dat die pik in die kut gaat.
We hebben het over dingen als knuffels, warmte en aandacht voor elkaar en elkaars lichaam. Intimiteit. Mag die behoefte dan wel als "abnormaal" worden bestempeld?
Sommigen doen er iets aan, sommigen doen er niets aan, want beiden vinden het ok zonder seks.
Ik vind intimiteit en behoefte daaraan niet abnormaal.
woensdag 23 november 2011 om 13:32
quote:Oriane schreef op 23 november 2011 @ 12:33:
Mijn aandeel? Te lang iemand accepteren om hoe of wat hij was geworden. Hem niet dwingen tot veranderen en niet eerder weggaan. Dat was mijn aandeel.
Maar je hebt toch van alles geprobeerd om jullie seksleven op pijl te krijgen, dus hoe bedoel je hem te lang accepteren of niet dwingen?
Hij (ex partner), die overigens inmiddels mijn beste (heel platonische) vriend is, was heel erg gelukkig zoals de situatie was. Ook hij heeft al heel lang weer een relatie. Waarin hij zegt weer enorm gelukkig te zijn, en zij tegen de muren aanloopt wegens gebrek aan sex. In die zin kan ik dus melden dat het niet aan mij lag of aan gebrek aan effort in de relatie. Meneer houdt gewoon niet van sex. Je kunt praten als brugman, maar als je er niet van houdt ligt dat niet aan de partner natuurlijk.
Nee, en ook niet aan de 'afwijzer,' dan ligt het in zo'n geval aan de wensen, behoeften van beiden die simpelweg niet bij elkaar passen.
Want naar elkaar luisteren en praten.. dat konden we, en kunnen we nog steeds heel erg goed. En liefde was er te over, waardoor hij mij dus ook alle vrijheid gaf om sex te hebben buiten onze relatie..... Alleen wilde ik geen sex met een vreemde. Ik wilde sex met mijn partner. Hij en ik gaan prima samen, zolang we maar geen relatie hebben.
Mijn aandeel? Te lang iemand accepteren om hoe of wat hij was geworden. Hem niet dwingen tot veranderen en niet eerder weggaan. Dat was mijn aandeel.
Maar je hebt toch van alles geprobeerd om jullie seksleven op pijl te krijgen, dus hoe bedoel je hem te lang accepteren of niet dwingen?
Hij (ex partner), die overigens inmiddels mijn beste (heel platonische) vriend is, was heel erg gelukkig zoals de situatie was. Ook hij heeft al heel lang weer een relatie. Waarin hij zegt weer enorm gelukkig te zijn, en zij tegen de muren aanloopt wegens gebrek aan sex. In die zin kan ik dus melden dat het niet aan mij lag of aan gebrek aan effort in de relatie. Meneer houdt gewoon niet van sex. Je kunt praten als brugman, maar als je er niet van houdt ligt dat niet aan de partner natuurlijk.
Nee, en ook niet aan de 'afwijzer,' dan ligt het in zo'n geval aan de wensen, behoeften van beiden die simpelweg niet bij elkaar passen.
Want naar elkaar luisteren en praten.. dat konden we, en kunnen we nog steeds heel erg goed. En liefde was er te over, waardoor hij mij dus ook alle vrijheid gaf om sex te hebben buiten onze relatie..... Alleen wilde ik geen sex met een vreemde. Ik wilde sex met mijn partner. Hij en ik gaan prima samen, zolang we maar geen relatie hebben.
woensdag 23 november 2011 om 13:50
quote:Mopsie41 schreef op 23 november 2011 @ 13:28:
[...]
Doen die mensen er ook actief iets aan? Of leggen zij het ook bij hun partner neer. Wat ik hiermee ook bedoel te zeggen, is dat bijv. ik er beter mee had kunnen leven (mijn ex zijn niet-behoefte) als hij in ieder geval iets had geprobeerd, me een heel klein beetje tegemoet had gekomen in mijn vraag om te kijken of WIJ er iets aan konden doen. Maar die deur zat potdicht. Ik ga ervan uit, misschien heel naief, als hij er echt mee had gezeten, hij in ieder geval IETS geprobeerd had. Maar het was mijn probleem, volgens hem. En aan die denkwijze heb ik echt een hekel gekregen.
Maar je legt het hele probleem nu toch zelf ook bij één persoon/TO neer?
En voor de goede orde: ik denk dat de meeste die het hier over sex hebben, niet alleen bedoelen dat die pik in die kut gaat.
We hebben het over dingen als knuffels, warmte en aandacht voor elkaar en elkaars lichaam. Intimiteit. Mag die behoefte dan wel als "abnormaal" worden bestempeld?Goed of fout, schuld of onschuldig, dader of slachtoffer, normaal of abnormaal.........met die denkwijze kom je op een gegeven moment meestal ook niet veel verder.....
[...]
Doen die mensen er ook actief iets aan? Of leggen zij het ook bij hun partner neer. Wat ik hiermee ook bedoel te zeggen, is dat bijv. ik er beter mee had kunnen leven (mijn ex zijn niet-behoefte) als hij in ieder geval iets had geprobeerd, me een heel klein beetje tegemoet had gekomen in mijn vraag om te kijken of WIJ er iets aan konden doen. Maar die deur zat potdicht. Ik ga ervan uit, misschien heel naief, als hij er echt mee had gezeten, hij in ieder geval IETS geprobeerd had. Maar het was mijn probleem, volgens hem. En aan die denkwijze heb ik echt een hekel gekregen.
Maar je legt het hele probleem nu toch zelf ook bij één persoon/TO neer?
En voor de goede orde: ik denk dat de meeste die het hier over sex hebben, niet alleen bedoelen dat die pik in die kut gaat.
We hebben het over dingen als knuffels, warmte en aandacht voor elkaar en elkaars lichaam. Intimiteit. Mag die behoefte dan wel als "abnormaal" worden bestempeld?Goed of fout, schuld of onschuldig, dader of slachtoffer, normaal of abnormaal.........met die denkwijze kom je op een gegeven moment meestal ook niet veel verder.....
woensdag 23 november 2011 om 13:56
Iedereen die nu boos is op Prutteldepruttel; de psychologie geeft hem/haar wel gelijk op veel punten.
Het belangrijkste punt dat genoemd word, is de eigenwaarde; de naam zegt het eigenlijk al. Eigenwaarde ontleen je aan jézelf, niet aan externe factoren. Als je eigenwaarde word afgebroken door wat een ander wel of niet wil doen/doet, is het zeker belangrijk te gaan zoeken naar de kracht in jezelf.
Die wijsheid word ook vaak simpel geformuleerd met de woorden; ''Je moet eerst van jezelf houden, voor je van een ander houden kan.''
Herkenbaar voor mij was, ik quote:
De kans lijkt mij erg groot dat als je in een relatie zit en dit proces van volwassen worden niet gelijktijdig doormaakt, je geen aansluiting meer met elkaar hebt en je zelfs kunt gaan walgen van de behoeftige drang tot symbiose en voeding van je onvolwassen partner. De relatie is dan volgens mij failliet. De op seks beluste onvolwassen man/vrouw met een zwakke identiteit zoekt op dat punt een nieuwe symbiotische voedingsbron. Degene die gegroeid en gerijpt is, gaat beter tot zijn/haar recht komen in een meer volwassen partnerrelatie.
Ik schrok hiervan... want... dat deel hoor ik nl. van buitenstaanders en psychologen over mijn eigen relatie... constant eigenlijk. Het klinkt heel hard en dat weet ik, dat ervaar ik zelf ook... Maar helaas, ik verzin het niet!! Ik had er zelf nooit zo over nagedacht. Maar ik krijg steeds te horen dat we niet meer gelijk liggen qua ontwikkeling en ik met man ben ''voorbijgestreeft'', in die zin ''dat hij geen enkele eigenwaarde heeft en onzeker blijft, en zich afhankelijk maakt van mijn gedrag''. (letterlijke quote van de psycholoog...)
Ik denk dus dat het wel voorkomt. Lang niet alle seksproblemen zullen hierop berusten, (en in ons geval is er veel meer aan de hand, zie eerder stukje over mijn eigen rol, die ik zelf als reden aanwijs) maar het is zeker niet zo dat het allemaal maar onzin is.
De bewoording ''zwakke identiteit'' en ''onvolwassen'' stoot mensen tegen de borst, mijn psycholoog drukt het wat voorzichtiger uit, maar de boodschap bleef hetzelfde, dat wel.
Ik ben het trouwens volledig eens met wat hierboven word gezegd; er is geen goed of fout, niet één dader of één slachtoffer. Als seks niet loopt, is het niet zo dat slechts één partner alles fout doet en de ander perfect is. Seks is een samenspel, zoals ik in mijn eerste post ook aangaf.
Het belangrijkste punt dat genoemd word, is de eigenwaarde; de naam zegt het eigenlijk al. Eigenwaarde ontleen je aan jézelf, niet aan externe factoren. Als je eigenwaarde word afgebroken door wat een ander wel of niet wil doen/doet, is het zeker belangrijk te gaan zoeken naar de kracht in jezelf.
Die wijsheid word ook vaak simpel geformuleerd met de woorden; ''Je moet eerst van jezelf houden, voor je van een ander houden kan.''
Herkenbaar voor mij was, ik quote:
De kans lijkt mij erg groot dat als je in een relatie zit en dit proces van volwassen worden niet gelijktijdig doormaakt, je geen aansluiting meer met elkaar hebt en je zelfs kunt gaan walgen van de behoeftige drang tot symbiose en voeding van je onvolwassen partner. De relatie is dan volgens mij failliet. De op seks beluste onvolwassen man/vrouw met een zwakke identiteit zoekt op dat punt een nieuwe symbiotische voedingsbron. Degene die gegroeid en gerijpt is, gaat beter tot zijn/haar recht komen in een meer volwassen partnerrelatie.
Ik schrok hiervan... want... dat deel hoor ik nl. van buitenstaanders en psychologen over mijn eigen relatie... constant eigenlijk. Het klinkt heel hard en dat weet ik, dat ervaar ik zelf ook... Maar helaas, ik verzin het niet!! Ik had er zelf nooit zo over nagedacht. Maar ik krijg steeds te horen dat we niet meer gelijk liggen qua ontwikkeling en ik met man ben ''voorbijgestreeft'', in die zin ''dat hij geen enkele eigenwaarde heeft en onzeker blijft, en zich afhankelijk maakt van mijn gedrag''. (letterlijke quote van de psycholoog...)
Ik denk dus dat het wel voorkomt. Lang niet alle seksproblemen zullen hierop berusten, (en in ons geval is er veel meer aan de hand, zie eerder stukje over mijn eigen rol, die ik zelf als reden aanwijs) maar het is zeker niet zo dat het allemaal maar onzin is.
De bewoording ''zwakke identiteit'' en ''onvolwassen'' stoot mensen tegen de borst, mijn psycholoog drukt het wat voorzichtiger uit, maar de boodschap bleef hetzelfde, dat wel.
Ik ben het trouwens volledig eens met wat hierboven word gezegd; er is geen goed of fout, niet één dader of één slachtoffer. Als seks niet loopt, is het niet zo dat slechts één partner alles fout doet en de ander perfect is. Seks is een samenspel, zoals ik in mijn eerste post ook aangaf.
woensdag 23 november 2011 om 14:02
quote:isa_isa_ schreef op 23 november 2011 @ 13:50:
[...]
Goed of fout, schuld of onschuldig, dader of slachtoffer, normaal of abnormaal.........met die denkwijze kom je op een gegeven moment meestal ook niet veel verder.....
Nou, ik denk dat degenen die jarenlang droog staan echt niet voor het "gelijk hebben" gaan hoor. Dat je je partner kan inwrijven dat hij abnormaal is, dat hij de schuldige is, dat hij fout bezig is........wat schiet je er mee op? Krijg je er een knuffeltje mee, een knipoog, een massage of oh god moge verhoede...een lekkere vrijpartij?
Mensen die stelselmatig afgewezen worden willen maar één ding, en dat is gehoord worden, dat wat ze zeggen serieus genomen wordt. Dat er íets verandert! Dat "nee" gaat naar "wat kan dan wél"....
[...]
Goed of fout, schuld of onschuldig, dader of slachtoffer, normaal of abnormaal.........met die denkwijze kom je op een gegeven moment meestal ook niet veel verder.....
Nou, ik denk dat degenen die jarenlang droog staan echt niet voor het "gelijk hebben" gaan hoor. Dat je je partner kan inwrijven dat hij abnormaal is, dat hij de schuldige is, dat hij fout bezig is........wat schiet je er mee op? Krijg je er een knuffeltje mee, een knipoog, een massage of oh god moge verhoede...een lekkere vrijpartij?
Mensen die stelselmatig afgewezen worden willen maar één ding, en dat is gehoord worden, dat wat ze zeggen serieus genomen wordt. Dat er íets verandert! Dat "nee" gaat naar "wat kan dan wél"....
woensdag 23 november 2011 om 14:10
Maar je legt het hele probleem nu toch zelf ook bij één persoon/TO neer?
Isa, dat is zeker zo. Maar dat komt, omdat zij heeft gezegd dat hij inmiddels erg zijn best doet met de dingen die zij had aangegeven, maar dat zij nog steeds vol wrok zit over de voorgaande periode, hem niet meer aantrekkelijk vindt, en daarom lichamelijk contact afwijst. Tot zover kan ik haar ook wel begrijpen.
Ze vindt zijn drang naar sex afstotend en is nog lang niet klaar voor toenadering. Ze vindt het voornamelijk zijn probleem ook.
Ze wil er even lekker de tijd voor nemen, om zich er weer klaar voor te voelen. En dat na al 2 jaar droogstaan.
Maar zelfs dit kan ik nog wel volgen.
Maar nu hij heeft aangegeven dat hij het elders wil gaan zoeken, nú pas slaat de paniek bij haar toe. Nu moet er ineens een therapeut aan te pas komen. Klinkt in mijn oren als een dubbele agenda. De therapeut had ook al eerder ingeschakeld kunnen worden als ze er écht zelf ook zo mee zat. Maar het was waarschijnlijk makkelijker om te blijven hangen in boosheid en wrok. Dan hoef je niet zo naar jezelf te kijken namelijk.
Ze haalt enorm uit naar haar man, want werkelijk álles ligt aan hem, als je haar post leest.
En daar heb ik een beetje moeite mee. Ze wordt gewoon niet meer geil van hem. Punt. Maar ze haalt er van alles steeds weer bij om dát niet gewoon toe te hoeven geven.
Isa, dat is zeker zo. Maar dat komt, omdat zij heeft gezegd dat hij inmiddels erg zijn best doet met de dingen die zij had aangegeven, maar dat zij nog steeds vol wrok zit over de voorgaande periode, hem niet meer aantrekkelijk vindt, en daarom lichamelijk contact afwijst. Tot zover kan ik haar ook wel begrijpen.
Ze vindt zijn drang naar sex afstotend en is nog lang niet klaar voor toenadering. Ze vindt het voornamelijk zijn probleem ook.
Ze wil er even lekker de tijd voor nemen, om zich er weer klaar voor te voelen. En dat na al 2 jaar droogstaan.
Maar zelfs dit kan ik nog wel volgen.
Maar nu hij heeft aangegeven dat hij het elders wil gaan zoeken, nú pas slaat de paniek bij haar toe. Nu moet er ineens een therapeut aan te pas komen. Klinkt in mijn oren als een dubbele agenda. De therapeut had ook al eerder ingeschakeld kunnen worden als ze er écht zelf ook zo mee zat. Maar het was waarschijnlijk makkelijker om te blijven hangen in boosheid en wrok. Dan hoef je niet zo naar jezelf te kijken namelijk.
Ze haalt enorm uit naar haar man, want werkelijk álles ligt aan hem, als je haar post leest.
En daar heb ik een beetje moeite mee. Ze wordt gewoon niet meer geil van hem. Punt. Maar ze haalt er van alles steeds weer bij om dát niet gewoon toe te hoeven geven.
woensdag 23 november 2011 om 14:12
De op seks beluste onvolwassen man/vrouw met een zwakke identiteit zoekt op dat punt een nieuwe symbiotische voedingsbron.
Mijn hemel...wát staat hier?
Geef me eens een sitiatieschets/casus waarin een "op seks beluste onvolwassene" een "nieuwe symbiotische voedingsbron" aanboort.
En...hoe ziet zo'n seksbeluste onvolwassene erdan uit?
Ik heb zo verschrikkelijk het idee dat mannen die met hun vrouw willen vrijen weggezet worden als vieze onzekere mannentjes met een sexverslaving. As if!!
Mijn hemel...wát staat hier?
Geef me eens een sitiatieschets/casus waarin een "op seks beluste onvolwassene" een "nieuwe symbiotische voedingsbron" aanboort.
En...hoe ziet zo'n seksbeluste onvolwassene erdan uit?
Ik heb zo verschrikkelijk het idee dat mannen die met hun vrouw willen vrijen weggezet worden als vieze onzekere mannentjes met een sexverslaving. As if!!
woensdag 23 november 2011 om 14:13
[quote]woofy schreef op 23 november 2011 @ 13:56:
Iedereen die nu boos is op Prutteldepruttel; de psychologie geeft hem/haar wel gelijk op veel punten.
Het belangrijkste punt dat genoemd word, is de eigenwaarde; de naam zegt het eigenlijk al. Eigenwaarde ontleen je aan jézelf, niet aan externe factoren. Als je eigenwaarde word afgebroken door wat een ander wel of niet wil doen/doet, is het zeker belangrijk te gaan zoeken naar de kracht in jezelf.
Die wijsheid word ook vaak simpel geformuleerd met de woorden; ''Je moet eerst van jezelf houden, voor je van een ander houden kan.''
Als je van jezelf houdt, én van iemand die je stelselmatig van zich aftrapt, vertel mij dan eens hoe dat je eigenwaarde niet raakt
Iedereen die nu boos is op Prutteldepruttel; de psychologie geeft hem/haar wel gelijk op veel punten.
Het belangrijkste punt dat genoemd word, is de eigenwaarde; de naam zegt het eigenlijk al. Eigenwaarde ontleen je aan jézelf, niet aan externe factoren. Als je eigenwaarde word afgebroken door wat een ander wel of niet wil doen/doet, is het zeker belangrijk te gaan zoeken naar de kracht in jezelf.
Die wijsheid word ook vaak simpel geformuleerd met de woorden; ''Je moet eerst van jezelf houden, voor je van een ander houden kan.''
Als je van jezelf houdt, én van iemand die je stelselmatig van zich aftrapt, vertel mij dan eens hoe dat je eigenwaarde niet raakt
woensdag 23 november 2011 om 14:17
quote:xxxlondon schreef op 23 november 2011 @ 14:12:
De op seks beluste onvolwassen man/vrouw met een zwakke identiteit zoekt op dat punt een nieuwe symbiotische voedingsbron.
Mijn hemel...wát staat hier?
Geef me eens een sitiatieschets/casus waarin een "op seks beluste onvolwassene" een "nieuwe symbiotische voedingsbron" aanboort.
En...hoe ziet zo'n seksbeluste onvolwassene erdan uit?
Ik heb zo verschrikkelijk het idee dat mannen die met hun vrouw willen vrijen weggezet worden als vieze onzekere mannentjes met een sexverslaving. As if!!
Mijn man boort regelmatig wat aan......zal hem effe uitleggen dat het een nieuwe symbiotische voedingsbron betreft.
Ik vrees dat het dan gauw klaar is met het boren......
De op seks beluste onvolwassen man/vrouw met een zwakke identiteit zoekt op dat punt een nieuwe symbiotische voedingsbron.
Mijn hemel...wát staat hier?
Geef me eens een sitiatieschets/casus waarin een "op seks beluste onvolwassene" een "nieuwe symbiotische voedingsbron" aanboort.
En...hoe ziet zo'n seksbeluste onvolwassene erdan uit?
Ik heb zo verschrikkelijk het idee dat mannen die met hun vrouw willen vrijen weggezet worden als vieze onzekere mannentjes met een sexverslaving. As if!!
Mijn man boort regelmatig wat aan......zal hem effe uitleggen dat het een nieuwe symbiotische voedingsbron betreft.
Ik vrees dat het dan gauw klaar is met het boren......
woensdag 23 november 2011 om 14:28
quote:xxxlondon schreef op 23 november 2011 @ 14:12:
De op seks beluste onvolwassen man/vrouw met een zwakke identiteit zoekt op dat punt een nieuwe symbiotische voedingsbron.
Ik heb zo verschrikkelijk het idee dat mannen die met hun vrouw willen vrijen weggezet worden als vieze onzekere mannentjes met een sexverslaving. As if!!Precies. De afwijzers moeten met fluwelen handschoentjes worden aangepakt, hoeveel schade ze ook aanrichten binnen een relatie, maar de sexbehoeftigen mogen als opdringerige viezerikken worden beschouwd.
De op seks beluste onvolwassen man/vrouw met een zwakke identiteit zoekt op dat punt een nieuwe symbiotische voedingsbron.
Ik heb zo verschrikkelijk het idee dat mannen die met hun vrouw willen vrijen weggezet worden als vieze onzekere mannentjes met een sexverslaving. As if!!Precies. De afwijzers moeten met fluwelen handschoentjes worden aangepakt, hoeveel schade ze ook aanrichten binnen een relatie, maar de sexbehoeftigen mogen als opdringerige viezerikken worden beschouwd.
woensdag 23 november 2011 om 14:57
quote:De op seks beluste onvolwassen man/vrouw met een zwakke identiteit zoekt op dat punt een nieuwe symbiotische voedingsbron. Degene die gegroeid en gerijpt is, gaat beter tot zijn/haar recht komen in een meer volwassen partnerrelatie.
Drogreden. Volwassen partnerrelatie betekent niet dat seks daar geen onderdeel van is. Het zijn de (fysieke) basisbehoeften én daarbovenop een verdieping van je (emotionele) relatie.
Het gemak waarmee sommige dames de tent sluiten wanneer de kinderen er eenmaal zijn is stuitend. Benieuwd wat de reacties zouden zijn als je als man het equivalent doet, namelijk haar emotioneel uitsluiten.
Give a little, take a little.
Drogreden. Volwassen partnerrelatie betekent niet dat seks daar geen onderdeel van is. Het zijn de (fysieke) basisbehoeften én daarbovenop een verdieping van je (emotionele) relatie.
Het gemak waarmee sommige dames de tent sluiten wanneer de kinderen er eenmaal zijn is stuitend. Benieuwd wat de reacties zouden zijn als je als man het equivalent doet, namelijk haar emotioneel uitsluiten.
Give a little, take a little.
woensdag 23 november 2011 om 15:16
quote:justme27 schreef op 23 november 2011 @ 14:38:
@ woofy
Ooit wel eens gelezen/gehoord wat het met de ontwikkeling van baby's doet als hen fysiek contact ontzegd wordt? Dat gaat ook op voor volwassenen.Fysiek contact en seks zijn twee heel verschillende dingen; ik reken lekker bij elkaar kruipen en knuffelen namelijk niet tot seks.
@ woofy
Ooit wel eens gelezen/gehoord wat het met de ontwikkeling van baby's doet als hen fysiek contact ontzegd wordt? Dat gaat ook op voor volwassenen.Fysiek contact en seks zijn twee heel verschillende dingen; ik reken lekker bij elkaar kruipen en knuffelen namelijk niet tot seks.
woensdag 23 november 2011 om 15:17
quote:Mopsie41 schreef op 23 november 2011 @ 14:10:
Maar je legt het hele probleem nu toch zelf ook bij één persoon/TO neer?
Isa, dat is zeker zo. Maar dat komt, omdat zij heeft gezegd dat hij inmiddels erg zijn best doet met de dingen die zij had aangegeven, maar dat zij nog steeds vol wrok zit over de voorgaande periode, hem niet meer aantrekkelijk vindt, en daarom lichamelijk contact afwijst. Tot zover kan ik haar ook wel begrijpen.
Ze vindt zijn drang naar sex afstotend en is nog lang niet klaar voor toenadering. Ze vindt het voornamelijk zijn probleem ook.
Ze wil er even lekker de tijd voor nemen, om zich er weer klaar voor te voelen. En dat na al 2 jaar droogstaan.
Maar zelfs dit kan ik nog wel volgen.
Maar nu hij heeft aangegeven dat hij het elders wil gaan zoeken, nú pas slaat de paniek bij haar toe. Nu moet er ineens een therapeut aan te pas komen. Klinkt in mijn oren als een dubbele agenda. De therapeut had ook al eerder ingeschakeld kunnen worden als ze er écht zelf ook zo mee zat. Maar het was waarschijnlijk makkelijker om te blijven hangen in boosheid en wrok. Dan hoef je niet zo naar jezelf te kijken namelijk.
Ze haalt enorm uit naar haar man, want werkelijk álles ligt aan hem, als je haar post leest.
En daar heb ik een beetje moeite mee. Ze wordt gewoon niet meer geil van hem. Punt. Maar ze haalt er van alles steeds weer bij om dát niet gewoon toe te hoeven geven.
Waarom herhaal je jezelf steeds, blijf je doorgaan over de seks als -het- probleem, en weiger je te geloven dat die enorme verandering in hun leven (de kinderen, alledrie jong, waarvan 1 chronisch ziek) een dergelijk grote impact heeft gemaakt op hun relatie? Je noemt het zelfs een flauwekul argument, dat vrouwen het krijgen van kinderen als smoes gebruiken om niet te hoeven vrijen. Ik heb het je op de vorige pagina uitgelegd en je leest erover heen.
Waarom blijf je posten eigenlijk, als je toch alleen maar uit je eigen ervaring (je 7-jarige relatie met een a-seksuele man) reageert die totaal niets te maken heeft met het probleem waar TO en haar man mee zitten? Het feit alleen al dat je valt over die 2 jaar alsof er niks is gebeurd (TO heeft 2 kinderen in die tijd gebaard en dat weegt enorm zwaar bij hen beide) getuigt helemaal niet van begrip en inlevingsvermogen.
Lees haar beginpost en haar 2e lange post nog eens goed door zou ik zeggen. Daarin staat expliciet:
- ze deed alles in haar eentje, dus ook als haar man thuis is en in het weekend. Ze vroeg om zijn hulp, dat kreeg ze niet, maar wel de klacht dat hij de seks miste (probeer dan maar eens zin te krijgen in een man die niet wil meehelpen)
- vele pogingen tot praten ondernomen, maar hij wilde niet, tot uiteindelijk die ene ruzie waarin hij aangaf vreemd te willen gaan
- dat ze het niet als probleem puur van haar man beschouwt, zij mist de seks ook
- dat het ook aan haarzelf ligt, dat het gevoel voor haar man nog niet terug is
- haar man ziet helpen in het huis als ruilmiddel voor seks
Echt, waarom blijf je posten als je niets doet met TO's posts en alles verdraait?
Maar je legt het hele probleem nu toch zelf ook bij één persoon/TO neer?
Isa, dat is zeker zo. Maar dat komt, omdat zij heeft gezegd dat hij inmiddels erg zijn best doet met de dingen die zij had aangegeven, maar dat zij nog steeds vol wrok zit over de voorgaande periode, hem niet meer aantrekkelijk vindt, en daarom lichamelijk contact afwijst. Tot zover kan ik haar ook wel begrijpen.
Ze vindt zijn drang naar sex afstotend en is nog lang niet klaar voor toenadering. Ze vindt het voornamelijk zijn probleem ook.
Ze wil er even lekker de tijd voor nemen, om zich er weer klaar voor te voelen. En dat na al 2 jaar droogstaan.
Maar zelfs dit kan ik nog wel volgen.
Maar nu hij heeft aangegeven dat hij het elders wil gaan zoeken, nú pas slaat de paniek bij haar toe. Nu moet er ineens een therapeut aan te pas komen. Klinkt in mijn oren als een dubbele agenda. De therapeut had ook al eerder ingeschakeld kunnen worden als ze er écht zelf ook zo mee zat. Maar het was waarschijnlijk makkelijker om te blijven hangen in boosheid en wrok. Dan hoef je niet zo naar jezelf te kijken namelijk.
Ze haalt enorm uit naar haar man, want werkelijk álles ligt aan hem, als je haar post leest.
En daar heb ik een beetje moeite mee. Ze wordt gewoon niet meer geil van hem. Punt. Maar ze haalt er van alles steeds weer bij om dát niet gewoon toe te hoeven geven.
Waarom herhaal je jezelf steeds, blijf je doorgaan over de seks als -het- probleem, en weiger je te geloven dat die enorme verandering in hun leven (de kinderen, alledrie jong, waarvan 1 chronisch ziek) een dergelijk grote impact heeft gemaakt op hun relatie? Je noemt het zelfs een flauwekul argument, dat vrouwen het krijgen van kinderen als smoes gebruiken om niet te hoeven vrijen. Ik heb het je op de vorige pagina uitgelegd en je leest erover heen.
Waarom blijf je posten eigenlijk, als je toch alleen maar uit je eigen ervaring (je 7-jarige relatie met een a-seksuele man) reageert die totaal niets te maken heeft met het probleem waar TO en haar man mee zitten? Het feit alleen al dat je valt over die 2 jaar alsof er niks is gebeurd (TO heeft 2 kinderen in die tijd gebaard en dat weegt enorm zwaar bij hen beide) getuigt helemaal niet van begrip en inlevingsvermogen.
Lees haar beginpost en haar 2e lange post nog eens goed door zou ik zeggen. Daarin staat expliciet:
- ze deed alles in haar eentje, dus ook als haar man thuis is en in het weekend. Ze vroeg om zijn hulp, dat kreeg ze niet, maar wel de klacht dat hij de seks miste (probeer dan maar eens zin te krijgen in een man die niet wil meehelpen)
- vele pogingen tot praten ondernomen, maar hij wilde niet, tot uiteindelijk die ene ruzie waarin hij aangaf vreemd te willen gaan
- dat ze het niet als probleem puur van haar man beschouwt, zij mist de seks ook
- dat het ook aan haarzelf ligt, dat het gevoel voor haar man nog niet terug is
- haar man ziet helpen in het huis als ruilmiddel voor seks
Echt, waarom blijf je posten als je niets doet met TO's posts en alles verdraait?
woensdag 23 november 2011 om 15:23
Hebben we gelezen hoor. Vooral dat zij wilde praten. Zoals eerder gezegd. Als je harder praat dan luistert... dan ben je niet in gesprek maar in een monoloog. Want over zijn gevoel mocht niet gesproken worden. Dat bleek ook heel duidelijk uit haar beide stukken. Die wilde ik toch nog even onderstrepen. Over de rest is al uitvoerig gesproken.
woensdag 23 november 2011 om 15:44
quote:Oriane schreef op 23 november 2011 @ 15:23:
Hebben we gelezen hoor. Vooral dat zij wilde praten. Zoals eerder gezegd. Als je harder praat dan luistert... dan ben je niet in gesprek maar in een monoloog. Want over zijn gevoel mocht niet gesproken worden. Dat bleek ook heel duidelijk uit haar beide stukken. Die wilde ik toch nog even onderstrepen. Over de rest is al uitvoerig gesproken.I rest my case.
Hebben we gelezen hoor. Vooral dat zij wilde praten. Zoals eerder gezegd. Als je harder praat dan luistert... dan ben je niet in gesprek maar in een monoloog. Want over zijn gevoel mocht niet gesproken worden. Dat bleek ook heel duidelijk uit haar beide stukken. Die wilde ik toch nog even onderstrepen. Over de rest is al uitvoerig gesproken.I rest my case.
woensdag 23 november 2011 om 16:02
Ik heb daar ook niet overheen gelezen hoor Bammetjebam. Jij blijft maar roepen dat er veel veranderd is, dat het blijkbaar normaal is dat jonge moeders hun lust verliezen en dat mannen dat maar hebben te slikken want anders hadden ze een condoom moeten gebruiken. Oh en TO wil graag praten en hém veranderen. Corrigeer me maar als ik onjuist samenvat.
Vervolgens heb je het over "tegen je zin vrijen" geen oplossing is, maar jij leest dan vervolgens weer niet mijn posting die een reactie daarop is.
Ik vind het allemaal best eigenlijk. TO heeft haar gezicht al een tijdje niet laten zien, reageert ook niet meer dus als zij het al niet meer belangrijk vindt, waarom zou ik me dan nog druk maken om háár situatie. De discussie kreeg daarom ook een meer algemene wending. En wat mij betreft was ie welkom.
Vervolgens heb je het over "tegen je zin vrijen" geen oplossing is, maar jij leest dan vervolgens weer niet mijn posting die een reactie daarop is.
Ik vind het allemaal best eigenlijk. TO heeft haar gezicht al een tijdje niet laten zien, reageert ook niet meer dus als zij het al niet meer belangrijk vindt, waarom zou ik me dan nog druk maken om háár situatie. De discussie kreeg daarom ook een meer algemene wending. En wat mij betreft was ie welkom.
woensdag 23 november 2011 om 16:06
quote:xxxlondon schreef op 23 november 2011 @ 16:02:
Ik heb daar ook niet overheen gelezen hoor Bammetjebam. Jij blijft maar roepen dat er veel veranderd is, dat het blijkbaar normaal is dat jonge moeders hun lust verliezen en dat mannen dat maar hebben te slikken want anders hadden ze een condoom moeten gebruiken. Oh en TO wil graag praten en hém veranderen. Corrigeer me maar als ik onjuist samenvat.Ik denk dat het redelijk normaal is, als je hier alleen al de topics over die onderwerpen ziet.
Ik heb daar ook niet overheen gelezen hoor Bammetjebam. Jij blijft maar roepen dat er veel veranderd is, dat het blijkbaar normaal is dat jonge moeders hun lust verliezen en dat mannen dat maar hebben te slikken want anders hadden ze een condoom moeten gebruiken. Oh en TO wil graag praten en hém veranderen. Corrigeer me maar als ik onjuist samenvat.Ik denk dat het redelijk normaal is, als je hier alleen al de topics over die onderwerpen ziet.
woensdag 23 november 2011 om 16:19
quote:Star schreef op 23 november 2011 @ 16:06:
[...]
Ik denk dat het redelijk normaal is, als je hier alleen al de topics over die onderwerpen ziet.Ja, dat vind ik ook niet abnormaal hoor. Je leest heel vaak dat mensen hun sexleven anders invullen dan voor de geboorte van hun kind(-eren). Ook die verandering herken ik wel, maar er afkering van zijn of onverschillig worden, dan weer niet. Sex werd bij ons luier en loom want we waren idd moe.
[...]
Ik denk dat het redelijk normaal is, als je hier alleen al de topics over die onderwerpen ziet.Ja, dat vind ik ook niet abnormaal hoor. Je leest heel vaak dat mensen hun sexleven anders invullen dan voor de geboorte van hun kind(-eren). Ook die verandering herken ik wel, maar er afkering van zijn of onverschillig worden, dan weer niet. Sex werd bij ons luier en loom want we waren idd moe.