Werk & Studie
alle pijlers
Kindercoach?
woensdag 23 november 2011 om 15:21
Hallo
Sinds enige tijd wil ik kindercoach worden. Op deze manier kan ik kinderen helpen om wat steviger en zelfstandiger in de maatschappij te staan. Ik ben afgestudeerd maatschappelijk werker en heb de pabo gedaan. Naar mijn idee maak ik van twee dingen één.
Mijn vraag is nu: vinden jullie een kindercoach nuttig/ denk je dat het nuttig kan zijn? Tegenwoordig staat een kindercoach voor de hulpverlening. Net wat laagdrempeliger, maar wel hulp.
Vraag twee: Wie weet er in de buurt van Amsterdam een goede opleiding op woensdag of zaterdag?
Alvast bedankt! Lissy
Sinds enige tijd wil ik kindercoach worden. Op deze manier kan ik kinderen helpen om wat steviger en zelfstandiger in de maatschappij te staan. Ik ben afgestudeerd maatschappelijk werker en heb de pabo gedaan. Naar mijn idee maak ik van twee dingen één.
Mijn vraag is nu: vinden jullie een kindercoach nuttig/ denk je dat het nuttig kan zijn? Tegenwoordig staat een kindercoach voor de hulpverlening. Net wat laagdrempeliger, maar wel hulp.
Vraag twee: Wie weet er in de buurt van Amsterdam een goede opleiding op woensdag of zaterdag?
Alvast bedankt! Lissy
woensdag 23 november 2011 om 15:35
Dank voor jullie reactie. Deze maken al dat ik dus moet bedenken of ik op een bepaald gebied kinderen wil begeleiden.
Zelf zie ik kinderen op school die het niet alleen redden, niet stevig genoeg in hun schoenen staan, maar waarbij het probleem niet heftig genoeg is voor de hulpverlening. een paar gesprekken lijken voldoende te zijn. Zelf voer ik deze gesprekken, maar weinig collega's kunnen of willen dit ook. Denk aan een kind dat veel gepest is, of juist pest. Een kind dat minder zelfvertrouwen heeft enz.
Zelf zie ik kinderen op school die het niet alleen redden, niet stevig genoeg in hun schoenen staan, maar waarbij het probleem niet heftig genoeg is voor de hulpverlening. een paar gesprekken lijken voldoende te zijn. Zelf voer ik deze gesprekken, maar weinig collega's kunnen of willen dit ook. Denk aan een kind dat veel gepest is, of juist pest. Een kind dat minder zelfvertrouwen heeft enz.
woensdag 23 november 2011 om 15:43
quote:Lissy78 schreef op 23 november 2011 @ 15:35:
Dank voor jullie reactie. Deze maken al dat ik dus moet bedenken of ik op een bepaald gebied kinderen wil begeleiden.
Zelf zie ik kinderen op school die het niet alleen redden, niet stevig genoeg in hun schoenen staan, maar waarbij het probleem niet heftig genoeg is voor de hulpverlening. een paar gesprekken lijken voldoende te zijn. Zelf voer ik deze gesprekken, maar weinig collega's kunnen of willen dit ook. Denk aan een kind dat veel gepest is, of juist pest. Een kind dat minder zelfvertrouwen heeft enz.Ze redden het prima alleen. Niet iedereen kan het meest populaire, stoere, intelligente jongetje van de klas zijn, that's life, get use to it! Juist door kinderen te gaan coachen maakt dat ze zich onzekerder gaan voelen, want ze krijgen het idee 'hulp nodig te hebben', terwijl ze het leven prima zelf aan kunnen.
Dank voor jullie reactie. Deze maken al dat ik dus moet bedenken of ik op een bepaald gebied kinderen wil begeleiden.
Zelf zie ik kinderen op school die het niet alleen redden, niet stevig genoeg in hun schoenen staan, maar waarbij het probleem niet heftig genoeg is voor de hulpverlening. een paar gesprekken lijken voldoende te zijn. Zelf voer ik deze gesprekken, maar weinig collega's kunnen of willen dit ook. Denk aan een kind dat veel gepest is, of juist pest. Een kind dat minder zelfvertrouwen heeft enz.Ze redden het prima alleen. Niet iedereen kan het meest populaire, stoere, intelligente jongetje van de klas zijn, that's life, get use to it! Juist door kinderen te gaan coachen maakt dat ze zich onzekerder gaan voelen, want ze krijgen het idee 'hulp nodig te hebben', terwijl ze het leven prima zelf aan kunnen.
woensdag 23 november 2011 om 15:51
Ik doe vrijwilligerswerk als ''kinder coach''.
Ik ga 1x per week op pad met een kind dat, om wat voor reden dan ook, wat extra individuele aandacht nodig heeft. Bijvoorbeeld omdat hij/zij een complexe thuissituatie heeft (ouders met ziekte/verslaving, niet op kunnen groeien bij biologische ouders, geen moeder/vader figuur in de omgeving, enz.), achter loopt op intelectueel/sociaal gebied (gepest worden, de taal niet goed spreken, enz.) of gewoon net even een extra uitlaatklep nodig heeft.
1x per week gaan we een activiteit doen. De vrijwilligersorganisatie stelt per week 5euro bechikbaar om deze activiteit van de bekostigen (en dit mogen we ook sparen voor een grotere activiteit).
Heel leuk en ik heb zeker het idee dat het fijn is voor deze kinderen... Maar of ouders er echt voor willen betalen (voldoende zodat jij er van kan leven) betwijfel ik. Er zal ook niet veel geld van de overheid zijn, dit soort dingen worden momenteel allemaal wegbezuinigd.
Ik ga 1x per week op pad met een kind dat, om wat voor reden dan ook, wat extra individuele aandacht nodig heeft. Bijvoorbeeld omdat hij/zij een complexe thuissituatie heeft (ouders met ziekte/verslaving, niet op kunnen groeien bij biologische ouders, geen moeder/vader figuur in de omgeving, enz.), achter loopt op intelectueel/sociaal gebied (gepest worden, de taal niet goed spreken, enz.) of gewoon net even een extra uitlaatklep nodig heeft.
1x per week gaan we een activiteit doen. De vrijwilligersorganisatie stelt per week 5euro bechikbaar om deze activiteit van de bekostigen (en dit mogen we ook sparen voor een grotere activiteit).
Heel leuk en ik heb zeker het idee dat het fijn is voor deze kinderen... Maar of ouders er echt voor willen betalen (voldoende zodat jij er van kan leven) betwijfel ik. Er zal ook niet veel geld van de overheid zijn, dit soort dingen worden momenteel allemaal wegbezuinigd.
woensdag 23 november 2011 om 15:54
Een kennis van mij is dit jaar gestart als kindercoach, met dezelfde vooropleiding. Ik wil je haar website wel doorgeven maar dt mag geloof ik niet hier van de regels? Misschien kun je bij haar kijken of t je echt iets lijkt, of bij haar vragen waar zij de opleiding heeft gedaan.
Je mag mij wel mailen op vivannali 25 (at) gmail punt com
Je mag mij wel mailen op vivannali 25 (at) gmail punt com
woensdag 23 november 2011 om 16:10
quote:Lissy78 schreef op 23 november 2011 @ 15:35:
Zelf zie ik kinderen op school die het niet alleen redden, niet stevig genoeg in hun schoenen staan, maar waarbij het probleem niet heftig genoeg is voor de hulpverlening. een paar gesprekken lijken voldoende te zijn. Zelf voer ik deze gesprekken, maar weinig collega's kunnen of willen dit ook. Denk aan een kind dat veel gepest is, of juist pest. Een kind dat minder zelfvertrouwen heeft enz.Vroeger werd ik gepest (en had ik daardoor ook minder zelfvertrouwen) en ik zou daarom anderen aanraden om hun kind in een soortgelijke situatie naar het GGZ (of een psycholoog) te sturen. Daar kunnen ze professionele psychologische hulp aanbieden en dat is m.i. wat je als kind op dat moment nodig hebt. Begrijp me niet verkeerd, maar ik denk dat je als kindercoach dat probleem niet kunt oplossen. Aan pesten ligt vaak een oorzaak ten grondslag en dan is coaching niet voldoende. (Misschien kan het er wel naast, naast een behandeling bij het GGZ.)
Zelf zie ik kinderen op school die het niet alleen redden, niet stevig genoeg in hun schoenen staan, maar waarbij het probleem niet heftig genoeg is voor de hulpverlening. een paar gesprekken lijken voldoende te zijn. Zelf voer ik deze gesprekken, maar weinig collega's kunnen of willen dit ook. Denk aan een kind dat veel gepest is, of juist pest. Een kind dat minder zelfvertrouwen heeft enz.Vroeger werd ik gepest (en had ik daardoor ook minder zelfvertrouwen) en ik zou daarom anderen aanraden om hun kind in een soortgelijke situatie naar het GGZ (of een psycholoog) te sturen. Daar kunnen ze professionele psychologische hulp aanbieden en dat is m.i. wat je als kind op dat moment nodig hebt. Begrijp me niet verkeerd, maar ik denk dat je als kindercoach dat probleem niet kunt oplossen. Aan pesten ligt vaak een oorzaak ten grondslag en dan is coaching niet voldoende. (Misschien kan het er wel naast, naast een behandeling bij het GGZ.)
woensdag 23 november 2011 om 16:28
Persoonlijk zie ik dan wel weer heil in een professional die in staat is door aanvullende opleidingen om een goed gesprek met een kind aan te gaan. Bijvoorbeeld een leraar die nog beter leert signaleren wat er aan de hand is, een MWD'er of psycholoog die zich door gesprekstechniek meer specialiseert in kinderen etc. Een kind benader je anders en heeft een andere manier van zelf zaken aanpakken denk ik (ik doel hierbij bijvoorbeeld op het onderzochte feit dat een mens tot zijn 25e biologisch nog niet af is en daardoor met zijn brein nog niet volledig in staat is tot het onderscheiden van oorzaak en gevolg). Meer aandacht voor de kinder- en pubergeest vanuit de eigen professionele specialisatie zou wellicht beter zijn, dan algemeen willen coachen maar dan op kinderen.
woensdag 23 november 2011 om 16:31
Dank voor jullie eerlijke reacties!
Ik ben het er mee eens dat niet elk kind de stoerste kan en hoeft te zijn. Maar ik merk dat het voor sommige kinderen fijn is als ze met iemand kunnen praten over wat zij ergens van vinden/ of mee willen. In alle eerlijkheid lijkt mij dit een taak van de ouders. Helaas zie ik in mijn omgeving veel ouders die daar geen tijd voor hebben. De begeleiding hierin/ steun kan ik op school niet volledige geven. Soms gaat het te ver voor het schoolse en soms kost het te veel tijd.
Een kind wat heel erg gepest wordt en daar echt psychische problemen mee heeft, hoort waarschijnlijk niet bij een kindercoach maar heeft specifiekere hulp nodig. Dat besef ik. Maar momenteel ben ik met een meisje bezig dat gepest wordt/buitengesloten. Nu blijkt echter dat het vooral haar gevoel is. Ze wil de hele tijd met een ander meisje spelen en dat meisje wil ook wel eens met iemand anders spelen. Om dit om te zetten praten we er over. Gewoon korte gesprekjes, niet te ingewikkeld, maar wel anders dan de ouders blijkbaar doen, want nu gaat het een stuk beter met haar. Ik ga nog eens serieus kijken of er markt is voor een kindercoach......
Ik ben het er mee eens dat niet elk kind de stoerste kan en hoeft te zijn. Maar ik merk dat het voor sommige kinderen fijn is als ze met iemand kunnen praten over wat zij ergens van vinden/ of mee willen. In alle eerlijkheid lijkt mij dit een taak van de ouders. Helaas zie ik in mijn omgeving veel ouders die daar geen tijd voor hebben. De begeleiding hierin/ steun kan ik op school niet volledige geven. Soms gaat het te ver voor het schoolse en soms kost het te veel tijd.
Een kind wat heel erg gepest wordt en daar echt psychische problemen mee heeft, hoort waarschijnlijk niet bij een kindercoach maar heeft specifiekere hulp nodig. Dat besef ik. Maar momenteel ben ik met een meisje bezig dat gepest wordt/buitengesloten. Nu blijkt echter dat het vooral haar gevoel is. Ze wil de hele tijd met een ander meisje spelen en dat meisje wil ook wel eens met iemand anders spelen. Om dit om te zetten praten we er over. Gewoon korte gesprekjes, niet te ingewikkeld, maar wel anders dan de ouders blijkbaar doen, want nu gaat het een stuk beter met haar. Ik ga nog eens serieus kijken of er markt is voor een kindercoach......
woensdag 23 november 2011 om 16:42
Ik vind het echt absurd hoe snel kinderen (en volwassenen) tegenwoordig wordt aangeraden psychische hulp te zoeken. Tegenslagen horen bij het leven, zolang je dat niet aanvaard, bestaat er geen oplossing. Kinderen moeten de kans krijgen te leren van het leven, zonder oplossingen in hun gezicht gesmeten te krijgen van betweterige volwassenen.
Een gesprekje voeren met een kind dat het moeilijk heeft kan zeker nut hebben, maar dit lijkt me idd meer iets voor vrijwilligers dan voor iemand met een HBO opleiding. Waarom ga je niet gewoon voor de klas staan en coach je eventueel de zwakkere kinderen extra als je dat zo interessant vindt?
Een gesprekje voeren met een kind dat het moeilijk heeft kan zeker nut hebben, maar dit lijkt me idd meer iets voor vrijwilligers dan voor iemand met een HBO opleiding. Waarom ga je niet gewoon voor de klas staan en coach je eventueel de zwakkere kinderen extra als je dat zo interessant vindt?
woensdag 23 november 2011 om 16:49
quote:ailien schreef op 23 november 2011 @ 16:42:
Waarom ga je niet gewoon voor de klas staan en coach je eventueel de zwakkere kinderen extra als je dat zo interessant vindt?quote:Lissy78 schreef op 23 november 2011 @ 16:31:
Maar momenteel ben ik met een meisje bezig dat gepest wordt/buitengesloten. Nu blijkt echter dat het vooral haar gevoel is. Ze wil de hele tijd met een ander meisje spelen en dat meisje wil ook wel eens met iemand anders spelen. Om dit om te zetten praten we er over. Gewoon korte gesprekjes, niet te ingewikkeld, maar wel anders dan de ouders blijkbaar doen, want nu gaat het een stuk beter met haar. Ik ga nog eens serieus kijken of er markt is voor een kindercoach......
Dit dus. Ik zou dit zo goed vinden passen bij de eigen leerkracht! Die ziet wat er gebeurt, kan het gedrag van kind en van anderen in de context plaatsen. En (wat mij betreft gelukkig!) stellen kinderen ook veel vertrouwen in hun leerkracht naast hun ouders, en is praten met die leerkracht wel makkelijker of minder confronterend/serieus dan met de ouders die die vriendjes toch minder goed kennen. Kortom, wie zegt dat de ouders het per definitie niet goed doen?
En stel je nu eens voor: jij als kindercoach. Ik neem aan zelfstandig gevestigd, of in bijvoorbeeld een gezondheidscentrum. Wie neemt de beslissing om zich bij jou aan te melden? Krijg jij dan de klandizie in de situaties die jij wilt? Dat soort gesprekken zoals jij ze noemt, ontstaan toch in de eigen omgeving, niet op consult in een spreekkamer?
Ik wil je zeker niet ontmoedigen maar krijg echt het idee dat je met je liefde voor het werken met kinderen in een specialisme in hun wereld moet gaan zitten. Ga iets doen met die PABO! (wat deed je nu alweer... ik ga even de OP teruglezen)
Waarom ga je niet gewoon voor de klas staan en coach je eventueel de zwakkere kinderen extra als je dat zo interessant vindt?quote:Lissy78 schreef op 23 november 2011 @ 16:31:
Maar momenteel ben ik met een meisje bezig dat gepest wordt/buitengesloten. Nu blijkt echter dat het vooral haar gevoel is. Ze wil de hele tijd met een ander meisje spelen en dat meisje wil ook wel eens met iemand anders spelen. Om dit om te zetten praten we er over. Gewoon korte gesprekjes, niet te ingewikkeld, maar wel anders dan de ouders blijkbaar doen, want nu gaat het een stuk beter met haar. Ik ga nog eens serieus kijken of er markt is voor een kindercoach......
Dit dus. Ik zou dit zo goed vinden passen bij de eigen leerkracht! Die ziet wat er gebeurt, kan het gedrag van kind en van anderen in de context plaatsen. En (wat mij betreft gelukkig!) stellen kinderen ook veel vertrouwen in hun leerkracht naast hun ouders, en is praten met die leerkracht wel makkelijker of minder confronterend/serieus dan met de ouders die die vriendjes toch minder goed kennen. Kortom, wie zegt dat de ouders het per definitie niet goed doen?
En stel je nu eens voor: jij als kindercoach. Ik neem aan zelfstandig gevestigd, of in bijvoorbeeld een gezondheidscentrum. Wie neemt de beslissing om zich bij jou aan te melden? Krijg jij dan de klandizie in de situaties die jij wilt? Dat soort gesprekken zoals jij ze noemt, ontstaan toch in de eigen omgeving, niet op consult in een spreekkamer?
Ik wil je zeker niet ontmoedigen maar krijg echt het idee dat je met je liefde voor het werken met kinderen in een specialisme in hun wereld moet gaan zitten. Ga iets doen met die PABO! (wat deed je nu alweer... ik ga even de OP teruglezen)
woensdag 23 november 2011 om 17:02
Het probleem dat kinderen tegenwoordig te snel een stempel krijgen is natuurlijk niet jouw probleem, wel kan je (een deel van de) oplossing zijn.
Zeker als Intern begeleider op basisscholen kan het zeer ondersteunendd werken voor leerkrachten, je kan in jouw specialisme de leerkrachten handvaten geven om met problemen om te gaan of te verhelpen.
Zelf zou ik liever naar een orthopedagoog gaan dan naar een kindercoach maar ik denk dat het dezelfde lading heeft.
Zeker als Intern begeleider op basisscholen kan het zeer ondersteunendd werken voor leerkrachten, je kan in jouw specialisme de leerkrachten handvaten geven om met problemen om te gaan of te verhelpen.
Zelf zou ik liever naar een orthopedagoog gaan dan naar een kindercoach maar ik denk dat het dezelfde lading heeft.
woensdag 23 november 2011 om 17:50
Op dit moment sta ik voor de klas, al 7 jaar. En ik merk dat ik meer wil. Maar ik heb zeker geen behoefte om kinderen een stempel te geven. En ook niet om ouders hun rol te ontnemen. Misschien wil ik dat juist niet!
Het gesprekken voeren met kinderen door de leerkracht, is prachtig. Maar met een klas van 34 kinderen bijna onmogelijk. Zelf heb ik een goed 'oog' voor kinderen die dat nodig hebben en ik zorg dat ik tijd maak voor deze kinderen. Maar dat is vaak lastig en niet iedereen redt dat dus.
Hoe ik aan mijn klandizie kom? Tja, daar zie ik zelf dus wel een punt. Kan eerst via school (maar dubbele rol, dus heel lastig en risicovol) Via via. Ik hoef er zelf in eerste instantie niet van te leven. Ik werk nu drie dagen en kan het langzaam opbouwen of ontdekken dat het niet nodig is. Er zijn ook projecten die kinderen coachen in groepen door middel van theateractiviteiten.
Wat mij op dit moment nog best tegenstaat, is dat het niet altijd vergoed wordt. En de financiele kant kan ouders zeker (en terecht) tegenhouden. Jullie zetten me aan het denken, dank daarvoor!
Het gesprekken voeren met kinderen door de leerkracht, is prachtig. Maar met een klas van 34 kinderen bijna onmogelijk. Zelf heb ik een goed 'oog' voor kinderen die dat nodig hebben en ik zorg dat ik tijd maak voor deze kinderen. Maar dat is vaak lastig en niet iedereen redt dat dus.
Hoe ik aan mijn klandizie kom? Tja, daar zie ik zelf dus wel een punt. Kan eerst via school (maar dubbele rol, dus heel lastig en risicovol) Via via. Ik hoef er zelf in eerste instantie niet van te leven. Ik werk nu drie dagen en kan het langzaam opbouwen of ontdekken dat het niet nodig is. Er zijn ook projecten die kinderen coachen in groepen door middel van theateractiviteiten.
Wat mij op dit moment nog best tegenstaat, is dat het niet altijd vergoed wordt. En de financiele kant kan ouders zeker (en terecht) tegenhouden. Jullie zetten me aan het denken, dank daarvoor!
woensdag 23 november 2011 om 18:46
Ik zie geen toegevoegde waarde van de functie kindercoach, omdat datgene wat een kindercoach doet mijns inziens door ouders, vrijwilligers of leerkrachten opgepakt moet worden. Als het dat niveau overstijgt zou ik altijd een voorkeur hebben voor een psycholoog/orthopedagoog en eventueel therapeut die werkt op advies van een psycholoog/orthopedagoog.
Ik vraag me ook af wie hiervoor zou willen betalen. Gezien de toekomst die eraan lijkt te komen denk ik dat het niet reëel is om te verwachten dat dit soort dingen in de toekomst nog door ziektekostenverzekeringen of AWBZ/WMO betaald gaan worden.
Ik vraag me ook af wie hiervoor zou willen betalen. Gezien de toekomst die eraan lijkt te komen denk ik dat het niet reëel is om te verwachten dat dit soort dingen in de toekomst nog door ziektekostenverzekeringen of AWBZ/WMO betaald gaan worden.
woensdag 23 november 2011 om 19:10
Zie het kindercoachen ook niet zo voor me. Je hebt nu natuurlijk al een band met de kinderen die je een extra steuntje geeft, in een praktijk ofzo zou je dit eerst moeten opbouwen, moeten samenwerken met de leerkracht, ouders etc. Dat wordt al snel 'zwaar' en stigmatiserend/problematiserend.
Dingen waar je misschien aan kunt denken (vroeg je niet echt naar, maar goed hier op viva krijg je vaak gratis vanalles erbij )
-als MWer met kinderen/gezinnen werken (of bijv schoolmaatschappelijk werk http://www.inholland.nl/n ... d9b-96b5-be1f2ab7e5ff.htm)
-iets opzetten waarbij je leerkrachten begeleid/cursussen voor leerkrachten op dit gebied ontwikkelt (weet ook niet 123 hoe of wat, maar daar zou je verder over na kunnen denken)
-verder leren richting orthopedagogiek/speciaal onderwijs
-nu solliciteren in onderwijs kinderen met ernstige gedragsproblemen/werken op een MKD/dat soort dingen
Dingen waar je misschien aan kunt denken (vroeg je niet echt naar, maar goed hier op viva krijg je vaak gratis vanalles erbij )
-als MWer met kinderen/gezinnen werken (of bijv schoolmaatschappelijk werk http://www.inholland.nl/n ... d9b-96b5-be1f2ab7e5ff.htm)
-iets opzetten waarbij je leerkrachten begeleid/cursussen voor leerkrachten op dit gebied ontwikkelt (weet ook niet 123 hoe of wat, maar daar zou je verder over na kunnen denken)
-verder leren richting orthopedagogiek/speciaal onderwijs
-nu solliciteren in onderwijs kinderen met ernstige gedragsproblemen/werken op een MKD/dat soort dingen
woensdag 23 november 2011 om 19:36
@sophiax: ik denk dat je hier een punt hebt. Aan de andere kant is een coach wel makkerlijk toegankelijk dan een orthopedagoog. Dan hebt je vaak een stempel. (Dat is wat ik als leerkracht merk, maar niet aan mee wil werken)
Het bijzondere is wel dat de kindercoaches als paddestoelen uit de grond lijken te schieten. (daardoor ben ik zelf ook op het idee gekomen)
@Anna37: Dank voor de tips. Schoolmaatschappelijk werk lijkt me erg leuk, maar kan weinig banen (lees: geen) bij mij in de omgeving vinden. Vanwege mijn thuissituatie zou een eigen bedrijf ideaal zijn omdat ik dan makkelijker mijn tijd in kan delen.
Het idee over zelf leerkrachten begeleiden klinkt goed, daar ga ik over nadenken!
Verder (lang) studeren wil ik niet omdat ik dan te veel thuis in moet leveren en dat heb ik er niet voor over op dit moment
Al met al merk ik door jullie kritische kijk dat ik de beslissing nog even uitstel om er langer over na te denken en naar andere mogelijkheden te kijken. Ik merk dat ik het begeleiden van leerkrachter erg leuk vind, maar bang ben dat ik dat niet kan (kwestie van te weinig zelfvertrouwen waarschijnlijk)
Ik ben er duidelijk nog niet uit maar het is fijn om er zo eens over na te denken!
Het bijzondere is wel dat de kindercoaches als paddestoelen uit de grond lijken te schieten. (daardoor ben ik zelf ook op het idee gekomen)
@Anna37: Dank voor de tips. Schoolmaatschappelijk werk lijkt me erg leuk, maar kan weinig banen (lees: geen) bij mij in de omgeving vinden. Vanwege mijn thuissituatie zou een eigen bedrijf ideaal zijn omdat ik dan makkelijker mijn tijd in kan delen.
Het idee over zelf leerkrachten begeleiden klinkt goed, daar ga ik over nadenken!
Verder (lang) studeren wil ik niet omdat ik dan te veel thuis in moet leveren en dat heb ik er niet voor over op dit moment
Al met al merk ik door jullie kritische kijk dat ik de beslissing nog even uitstel om er langer over na te denken en naar andere mogelijkheden te kijken. Ik merk dat ik het begeleiden van leerkrachter erg leuk vind, maar bang ben dat ik dat niet kan (kwestie van te weinig zelfvertrouwen waarschijnlijk)
Ik ben er duidelijk nog niet uit maar het is fijn om er zo eens over na te denken!
woensdag 23 november 2011 om 20:29
Ik ben het er mee eens dat het eigenlijk een rol voor de ouders is. Maar als die het niet doen, of als iemand anders prettiger is omdat het voor meer afstand zorgt, kan een kindercoach zeker een toevoeging zijn! Ik zie het in het dorp waar ik woon en werk. De meeste ouders werken beide 5 dagen en hebben geen tijd om echt met hun kind te praten. Vooral ook omdat ze hun eigen sociale leven en de sportactiviteiten erg belangrijk vinden. Hiermee wil ik niemand!!! die vijf dagen werkt tegen de schenen schoppen. Dit is wat ik zie en wat ik als leerkracht terugkrijg van ouders (zelfs: wij kunnen in de kerstvakantie echt niet een uurtje met ons kind werken, daar hebben we echt geen tijd voor. Dat moet school maar regelen) Dat zijn de kinderen die wat steun kunnen gebruiken. En helaas een steun die ouders maar al te graag aanvaarden en betalen..... Maar misschien is de omgeving hier niet representatief.... Eigenlijk moet ik dat maar hopen!
woensdag 23 november 2011 om 22:35
In mijn optiek is een kindercoach nietr iemsnd die een kind helpt waar de ouders daar geen zin in hebben, maar juist vaak in situatie waar ouders het kind wel willen helpen maar dat niet kunnen. Omdst ze de begage daar niet voor hebben, omdat het kind dat niet wil, omdat de ouder onderdeel van het probleem is.
Een kindercoach stelt zich practischer op dan een psycholoog of orthopedagoog. Een maatjesproject is iets heel andes, volgens mij dan een kindercoach. Bij mijn kennis komen bv ook veel kinderen die een traject bij de psych al hebben afgerond maar er nog helemaal "zijn".
Een kindercoach stelt zich practischer op dan een psycholoog of orthopedagoog. Een maatjesproject is iets heel andes, volgens mij dan een kindercoach. Bij mijn kennis komen bv ook veel kinderen die een traject bij de psych al hebben afgerond maar er nog helemaal "zijn".
