Thuis
alle pijlers
Hij is op... ?!
maandag 14 november 2011 om 08:09
Hij is op.
Mijn kat.
Mijn kater.
Mijn altijd zo grote, stoere, zwarte kater, met zijn eeuwig gespin, zijn blinkende vacht, altijd willen spelen, ook al werd je steeds ouder..
Toen er een baby in ons gezin kwam, werd jij rond die tijd doof, ik denk dat je dat goed hebt uitgekiend. Maar ook al was je doof, toch stond je lekker in het leven. Je genoot zo van de zonnestralen buiten en lag uren en uren op het plekje in het zonnetje in de tuin..natuurlijk werd je ouder, dat zag je ook, maar toch..
De afgelopen maanden verouder je enorm. Je altijd zo blinkende vacht is dof. Brokjes eten wil je niet meer. Je wil nat voer. Je krijgt een zakje en eet het schrokkend op. Vijf minuten daarna spring je om me heen omdat je trek hebt en het lijkt alsof je maanden niet hebt gegeten. Ik geef je nog een zakje. Vijf minuten later word je helemaal nerveus want je hebt honger en wil je nog meer eten... en mijn god je wordt alleen maar magerder. Je bent zo'n mager katje geworden, ik ben bang dat ik je pijn doe als ik je op til.. hoe komt het dat je niet meer weet dat je net hebt gegeten? Ben je misschien een beetje dement geworden?
Daar waar je voorheen graag bij me op de bank lag, wil je nu alleen maar in de kattenbak liggen. Je laat je plas en poep nu ook buiten de bak lopen en dat is niet fijn voor jou maar ook niet voor ons.
De dierenarts gaf een tijdje geleden aan dat je niets mankeerde aan je nieren, dementie zou wel kunnen, want 's nachts miauw je als een malle. Maar je bloedonderzoek was goed en je had ook geen suiker.
Maar nu zijn we weer een paar maanden verder. Je echte leeftijd is onbekend, maar bent nu 21 of 22 jaar...
Je staart me net aan en ik mis je knorren, je leeft alleen nog maar om te eten en in je kattenbak te liggen...
Is het op?
Is jouw leven op?
Ben je er klaar mee... ?
Je kunt niet praten, maar net leek het even alsof ik voelde dat je dacht dat je er klaar mee was... Ik denk het al een tijdje, maar wil er niet aan.. hij is immers mijn kat... maar in mensenjaren heeft hij de 100 gepasseerd..
Ik weet het niet... Ik ga hem nog maar wat eten geven..
Mijn kat.
Mijn kater.
Mijn altijd zo grote, stoere, zwarte kater, met zijn eeuwig gespin, zijn blinkende vacht, altijd willen spelen, ook al werd je steeds ouder..
Toen er een baby in ons gezin kwam, werd jij rond die tijd doof, ik denk dat je dat goed hebt uitgekiend. Maar ook al was je doof, toch stond je lekker in het leven. Je genoot zo van de zonnestralen buiten en lag uren en uren op het plekje in het zonnetje in de tuin..natuurlijk werd je ouder, dat zag je ook, maar toch..
De afgelopen maanden verouder je enorm. Je altijd zo blinkende vacht is dof. Brokjes eten wil je niet meer. Je wil nat voer. Je krijgt een zakje en eet het schrokkend op. Vijf minuten daarna spring je om me heen omdat je trek hebt en het lijkt alsof je maanden niet hebt gegeten. Ik geef je nog een zakje. Vijf minuten later word je helemaal nerveus want je hebt honger en wil je nog meer eten... en mijn god je wordt alleen maar magerder. Je bent zo'n mager katje geworden, ik ben bang dat ik je pijn doe als ik je op til.. hoe komt het dat je niet meer weet dat je net hebt gegeten? Ben je misschien een beetje dement geworden?
Daar waar je voorheen graag bij me op de bank lag, wil je nu alleen maar in de kattenbak liggen. Je laat je plas en poep nu ook buiten de bak lopen en dat is niet fijn voor jou maar ook niet voor ons.
De dierenarts gaf een tijdje geleden aan dat je niets mankeerde aan je nieren, dementie zou wel kunnen, want 's nachts miauw je als een malle. Maar je bloedonderzoek was goed en je had ook geen suiker.
Maar nu zijn we weer een paar maanden verder. Je echte leeftijd is onbekend, maar bent nu 21 of 22 jaar...
Je staart me net aan en ik mis je knorren, je leeft alleen nog maar om te eten en in je kattenbak te liggen...
Is het op?
Is jouw leven op?
Ben je er klaar mee... ?
Je kunt niet praten, maar net leek het even alsof ik voelde dat je dacht dat je er klaar mee was... Ik denk het al een tijdje, maar wil er niet aan.. hij is immers mijn kat... maar in mensenjaren heeft hij de 100 gepasseerd..
Ik weet het niet... Ik ga hem nog maar wat eten geven..
DTEEZ!
zondag 20 november 2011 om 21:42
quote:iris1969 schreef op 16 november 2011 @ 23:55:
Hij is nu 21 of 22 jaar oud Draakje. Kan het niet gewoon zijn dat hij mager en afgetakend is omdat hij "op" is?
Niet dat een DA-onderzoekje natuurlijk kwaad kan.Dat kan, hij kan gewoon op zijn. Maar als er wel een medische oorzaak voor gevonden wordt, kan het goed zijn dat hij nog een tijdje in goede gezondheid mee kan. Ik vind het dan erg jammer dat een dier ingeslapen moet worden, terwijl als hij bijv elke dag 1 pilletje zou krijgen, erg op zal knappen.
Hij is nu 21 of 22 jaar oud Draakje. Kan het niet gewoon zijn dat hij mager en afgetakend is omdat hij "op" is?
Niet dat een DA-onderzoekje natuurlijk kwaad kan.Dat kan, hij kan gewoon op zijn. Maar als er wel een medische oorzaak voor gevonden wordt, kan het goed zijn dat hij nog een tijdje in goede gezondheid mee kan. Ik vind het dan erg jammer dat een dier ingeslapen moet worden, terwijl als hij bijv elke dag 1 pilletje zou krijgen, erg op zal knappen.
zondag 20 november 2011 om 21:46
quote:Draakje29 schreef op 20 november 2011 @ 21:42:
[...]
Dat kan, hij kan gewoon op zijn. Maar als er wel een medische oorzaak voor gevonden wordt, kan het goed zijn dat hij nog een tijdje in goede gezondheid mee kan. Ik vind het dan erg jammer dat een dier ingeslapen moet worden, terwijl als hij bijv elke dag 1 pilletje zou krijgen, erg op zal knappen.Helemaal mee eens.
[...]
Dat kan, hij kan gewoon op zijn. Maar als er wel een medische oorzaak voor gevonden wordt, kan het goed zijn dat hij nog een tijdje in goede gezondheid mee kan. Ik vind het dan erg jammer dat een dier ingeslapen moet worden, terwijl als hij bijv elke dag 1 pilletje zou krijgen, erg op zal knappen.Helemaal mee eens.
zondag 20 november 2011 om 21:50
Djoels, het lijkt wel of je het over mijn zwarte kater hebt van 16, die gaat ook zo rap achteruit en is ook doof, dement en veel aan het mauwen. Maar hij glimt nog wel en hij spint als een dolle. Als hij dat niet meer doet dan laten wij hem ook gaan... met veel verdriet, dat wel.
Hij kan soms zowat de trap niet meer af....
Hij kan soms zowat de trap niet meer af....
Stressed is just desserts spelled backwards
woensdag 23 november 2011 om 13:02
hi Allemaal, daar ben ik weer even!
Heb jullie allemaal gelezen, en bedankt voor alle hartverwarmende reacties en ook jullie eigen verhalen... zo fijn en lief
Monique, wat zielig ook voor je... zo zielig..
Ik heb afgelopen week een paar dingen gedaan... de kat nogmaals ontwormd, ik zag dat hij weer vlooien had dus ook die aangepakt. Iedere dag kammen. Steeds weer even momentje extra met hem nemen. Paar keer naar buiten gegaan met hem, gewoon al was het maar een paar minuten, even frisse lucht..... en het bizarre is, het lijkt alsof het beter gaat!! Hij heeft gisteren ook een tijdje in de kamer met de kindjes gespeeld, althans, half half maar hij leek het leuk te vinden.. dus heb ik weer hoop. Ook zijn vachtje is in een paar dagen meer gaan glanzen, wellicht door het kammen of toch die ruk vlooien die eruit gaan nu... en weet je wat ook raar is... hij heeft gewoon iets van 3 bakjes droog voer op, dat eet hij al maanden niet en opeens gaat hij daar weer van knabbelen, ik snap er geen jota van..
Draakje, op suiker is hij al getest en ook op zijn schildklier, heb ik bloed voor laten prikken bij de dierenarts een half jaar geleden, toen had hij dit ook al namelijk met dat eten, maar er was helemaal niets aan suiker en schildklier te zien..
Nou eigenlijk ben ik weer helemaal gelukkig, hij zit nu buiten voor de deur zichzelf te wassen en snuift af en toe de lucht op zie ik, hij komt zo weer naar binnen, open haardje aan en kan hij er lekker voor liggen.....
Ik heb weer hoop!!!!!!
Heb jullie allemaal gelezen, en bedankt voor alle hartverwarmende reacties en ook jullie eigen verhalen... zo fijn en lief
Monique, wat zielig ook voor je... zo zielig..
Ik heb afgelopen week een paar dingen gedaan... de kat nogmaals ontwormd, ik zag dat hij weer vlooien had dus ook die aangepakt. Iedere dag kammen. Steeds weer even momentje extra met hem nemen. Paar keer naar buiten gegaan met hem, gewoon al was het maar een paar minuten, even frisse lucht..... en het bizarre is, het lijkt alsof het beter gaat!! Hij heeft gisteren ook een tijdje in de kamer met de kindjes gespeeld, althans, half half maar hij leek het leuk te vinden.. dus heb ik weer hoop. Ook zijn vachtje is in een paar dagen meer gaan glanzen, wellicht door het kammen of toch die ruk vlooien die eruit gaan nu... en weet je wat ook raar is... hij heeft gewoon iets van 3 bakjes droog voer op, dat eet hij al maanden niet en opeens gaat hij daar weer van knabbelen, ik snap er geen jota van..
Draakje, op suiker is hij al getest en ook op zijn schildklier, heb ik bloed voor laten prikken bij de dierenarts een half jaar geleden, toen had hij dit ook al namelijk met dat eten, maar er was helemaal niets aan suiker en schildklier te zien..
Nou eigenlijk ben ik weer helemaal gelukkig, hij zit nu buiten voor de deur zichzelf te wassen en snuift af en toe de lucht op zie ik, hij komt zo weer naar binnen, open haardje aan en kan hij er lekker voor liggen.....
Ik heb weer hoop!!!!!!
DTEEZ!
woensdag 23 november 2011 om 21:48
Heej, leuk hoor!
Onze ouwe kat vroeger die had ook van die fases, en dan ging het in ene weer een hele tijd goed. Die ging echt van: moeilijk lopen, x-pootjes, geen trap op kunnen, naar weer normaal en trap-op-trap-af. Die heeft het heel lang volgehouden op die manier. Toen mijn moeder uiteindelijk had besloten en hem naar de dierenarts wilde brengen voor een spuitje (snif), is hij zelf die avond van tevoren overleden. Haast alsof ze het besluit samen hadden genomen.
Geniet maar lekker van je beestje en zo te horen is ie helemaal in goede handen bij je.
Onze ouwe kat vroeger die had ook van die fases, en dan ging het in ene weer een hele tijd goed. Die ging echt van: moeilijk lopen, x-pootjes, geen trap op kunnen, naar weer normaal en trap-op-trap-af. Die heeft het heel lang volgehouden op die manier. Toen mijn moeder uiteindelijk had besloten en hem naar de dierenarts wilde brengen voor een spuitje (snif), is hij zelf die avond van tevoren overleden. Haast alsof ze het besluit samen hadden genomen.
Geniet maar lekker van je beestje en zo te horen is ie helemaal in goede handen bij je.
donderdag 21 februari 2013 om 14:42
Ik opende dit topic in november 2011.
Het is vandaag 21 februari 2013.
Morgen laat ik mijn heerlijke oude lieve gekke kater inslapen.
Ik ben vandaag thuis, hij ligt naast me te slapen. Hij snurkt.
Hij staat op, valt weer om en dan duurt het even voordat hij weer op staat. Heeft hij trek?
Het eten gaat niet meer zo makkelijk, al tijden eet je geen brokken meer. Sinds kort is ook het nat voer heel lastig. Je laat delen uit je mond vallen. Je gebit is gewoon niet goed meer.
Een paar maanden terug was ik bij de dierenarts om je weer even te laten onderzoeken. Je gebit is op, dus het eten kan steeds lastiger worden zei de arts toen al. Dat is nu aangebroken..
Net heb ik een 1,5 ons rosbief voor je opgediend. Op een heel mooi en groot bord. Ben naast je gaan zitten. het duurde even, maar het is wel op! Ik hielp je hier en daar. Toen ging je weer lekker liggen.
Vanmorgen vond ik je liggend in je eigen plasje. Arme grote stoere kater.
Je bent een heel lief oud mannetje, dementerend, doof, een slecht gebit, incontinent, last van je heupen.... en toch..... er viel vanmorgen een balletje op de grond en rolde van de ene kant van de kamer naar de andere kant.
Je lag en je keek, naar de bal.
Van links, naar rechts. Je klom overeind en liep er naar toe. Met je neus duwde je het balletje nog een stukje verder.
Blind ben je niet.
Gelukkig niet.
Je liep naar de jongens. Zij gingen bij je liggen en gaven je kusjes. Ik hoorde je spinnen.
Vanavond gaan we je allemaal 1000 x knuffelen.
Morgenochtend zullen we je allemaal met liefde vertroetelen en je een ontbijtje geven.
Daarna zal ik je meenemen, naast me in de auto en zal het een verschrikkelijk ritje worden..
Jij & ik.
De Ouwe gek en ik.
10 jaar was je bij me. Je bent nu 23.
Morgen gaat de poezenhemel voor je open.
Blijf vandaag nog even dicht bij mij.
De Tyfus en een Zoen. (DTEEZ)
Het is vandaag 21 februari 2013.
Morgen laat ik mijn heerlijke oude lieve gekke kater inslapen.
Ik ben vandaag thuis, hij ligt naast me te slapen. Hij snurkt.
Hij staat op, valt weer om en dan duurt het even voordat hij weer op staat. Heeft hij trek?
Het eten gaat niet meer zo makkelijk, al tijden eet je geen brokken meer. Sinds kort is ook het nat voer heel lastig. Je laat delen uit je mond vallen. Je gebit is gewoon niet goed meer.
Een paar maanden terug was ik bij de dierenarts om je weer even te laten onderzoeken. Je gebit is op, dus het eten kan steeds lastiger worden zei de arts toen al. Dat is nu aangebroken..
Net heb ik een 1,5 ons rosbief voor je opgediend. Op een heel mooi en groot bord. Ben naast je gaan zitten. het duurde even, maar het is wel op! Ik hielp je hier en daar. Toen ging je weer lekker liggen.
Vanmorgen vond ik je liggend in je eigen plasje. Arme grote stoere kater.
Je bent een heel lief oud mannetje, dementerend, doof, een slecht gebit, incontinent, last van je heupen.... en toch..... er viel vanmorgen een balletje op de grond en rolde van de ene kant van de kamer naar de andere kant.
Je lag en je keek, naar de bal.
Van links, naar rechts. Je klom overeind en liep er naar toe. Met je neus duwde je het balletje nog een stukje verder.
Blind ben je niet.
Gelukkig niet.
Je liep naar de jongens. Zij gingen bij je liggen en gaven je kusjes. Ik hoorde je spinnen.
Vanavond gaan we je allemaal 1000 x knuffelen.
Morgenochtend zullen we je allemaal met liefde vertroetelen en je een ontbijtje geven.
Daarna zal ik je meenemen, naast me in de auto en zal het een verschrikkelijk ritje worden..
Jij & ik.
De Ouwe gek en ik.
10 jaar was je bij me. Je bent nu 23.
Morgen gaat de poezenhemel voor je open.
Blijf vandaag nog even dicht bij mij.
De Tyfus en een Zoen. (DTEEZ)
DTEEZ!
donderdag 21 februari 2013 om 14:53
Djoelsie toch... Wat heb je nog lang van hem kunnen genieten. Helaas is je extra tijd op met hem. Je gaat je vriend een mooi, waardig en pijnloos einde geven. Het is tijd. Ik wens je nog een mooie lieve dag met hem toe, maak nog een paar laatste foto's. Ik leef erg met je mee.
Mijn Medusa is een jaar geleden overleden. Je opende je topic op 14 november 2011. 18 februari 2012 heb ik op zaterdagmiddag mijn ouwe wijf voor de laatste keer naar de dierenarts gebracht. Ze was helemaal op. Geen kracht meer voor wat dan ook. Maar wel willen, en niet meer kunnen. Hartverscheurend. Toen wist ik dat haar tijd gekomen was. Ben er erg verdrietig om geweest maar ze heeft een prachtleven van bijna 20 jaar bij me gehad. Net als jou ouwe man.
Mijn Medusa is een jaar geleden overleden. Je opende je topic op 14 november 2011. 18 februari 2012 heb ik op zaterdagmiddag mijn ouwe wijf voor de laatste keer naar de dierenarts gebracht. Ze was helemaal op. Geen kracht meer voor wat dan ook. Maar wel willen, en niet meer kunnen. Hartverscheurend. Toen wist ik dat haar tijd gekomen was. Ben er erg verdrietig om geweest maar ze heeft een prachtleven van bijna 20 jaar bij me gehad. Net als jou ouwe man.
donderdag 21 februari 2013 om 15:00
Oh Ratteke, ja ik weet dat jij ook schreef over jouw kat!
Ach wat zielig, ook overleden dus...
Weet je wat het is.... hoe erg ik het ook vind, ik heb er vrede in gevonden. De hele week ben ik al aan het nadenken, overleg met de dierenarts en gewoon besloten dat dit het beste is. Erger lijden wordt hem bespaard, dat is fijner. En ik ben erbij als hij gaat... dat vind ik ook fijn. En hij komt terug naar huis en begraven we hem in de tuin... (moet het niet te hard vriezen trouwens.....kan mijn vriend niet graven... )
Afijn... ja hoe erg ik het vind en de tranen rollen de hele dag al vrij veel over mijn wangen..... het is goed zo...
Ach wat zielig, ook overleden dus...
Weet je wat het is.... hoe erg ik het ook vind, ik heb er vrede in gevonden. De hele week ben ik al aan het nadenken, overleg met de dierenarts en gewoon besloten dat dit het beste is. Erger lijden wordt hem bespaard, dat is fijner. En ik ben erbij als hij gaat... dat vind ik ook fijn. En hij komt terug naar huis en begraven we hem in de tuin... (moet het niet te hard vriezen trouwens.....kan mijn vriend niet graven... )
Afijn... ja hoe erg ik het vind en de tranen rollen de hele dag al vrij veel over mijn wangen..... het is goed zo...
DTEEZ!
donderdag 21 februari 2013 om 15:04
donderdag 21 februari 2013 om 15:10
donderdag 21 februari 2013 om 15:13
Mijn beste vrienden hadden ook zo'n ouwe zwarte man. Al jaren aan het nierdieet en de fortekor, daar heeft-ie het nog een tijd goed op gedaan, maar het laatste jaar zag je 'm aftakelen. Zo vreselijk mager werd-ie ook, hij woog minder dan de helft van wat-ie in zijn glorietijd woog. Afgelopen Oud en Nieuw hebben we nog op 'm getoast, en dat-ie misschien maar fijn pijnloos moest om gaan vallen, binnenkort. En dat heeft-ie een maand later ook gedaan.
Dapper hoor, dat je de beslissing durft te nemen. En wat fijn dat je er vrede mee hebt. Niettemin veel sterkte morgen!