Kindercoach?
woensdag 23 november 2011 om 15:21
Hallo
Sinds enige tijd wil ik kindercoach worden. Op deze manier kan ik kinderen helpen om wat steviger en zelfstandiger in de maatschappij te staan. Ik ben afgestudeerd maatschappelijk werker en heb de pabo gedaan. Naar mijn idee maak ik van twee dingen één.
Mijn vraag is nu: vinden jullie een kindercoach nuttig/ denk je dat het nuttig kan zijn? Tegenwoordig staat een kindercoach voor de hulpverlening. Net wat laagdrempeliger, maar wel hulp.
Vraag twee: Wie weet er in de buurt van Amsterdam een goede opleiding op woensdag of zaterdag?
Alvast bedankt! Lissy
Sinds enige tijd wil ik kindercoach worden. Op deze manier kan ik kinderen helpen om wat steviger en zelfstandiger in de maatschappij te staan. Ik ben afgestudeerd maatschappelijk werker en heb de pabo gedaan. Naar mijn idee maak ik van twee dingen één.
Mijn vraag is nu: vinden jullie een kindercoach nuttig/ denk je dat het nuttig kan zijn? Tegenwoordig staat een kindercoach voor de hulpverlening. Net wat laagdrempeliger, maar wel hulp.
Vraag twee: Wie weet er in de buurt van Amsterdam een goede opleiding op woensdag of zaterdag?
Alvast bedankt! Lissy
donderdag 24 november 2011 om 00:21
Ik ken een kindercoach hier in de buurt vrij goed. Zij heeft een goedlopende praktijk en krijgt kinderen waar leerkrachten niks mee zeggen te kunnen. Kunnen de meest uitlopende problemen zijn. Ze merkt dat er veel behoefte aan is, ouders (en leerkrachten) komen er mee, maar de kinderen geven aan het érg fijn te vinden. Ik denk zeker dat een kindercoach een meerwaarde is, zeker als je een onderwijs én maatschappelijk werker achtergrond hebt. Een psycholoog is vaak veel algemener opgeleid is mijn ervaring. Ik ga even kijken of ik je een pm kan sturen.
donderdag 24 november 2011 om 09:05
Ik werk al een tijd niet meer in de NLse kinderhulpverlening, maar als ik het zo lees is een kindercoach zoals die in de laaste paar posts wordt beschreven een beetje het gevolg van uitholling van de reguliere hulpverlening/maatschappelijk zorg en ondersteuning.
Een psycholoog of orthopedagoog (of gezinsbegeleider oid) zou dus ook heel praktisch moeten zijn en gepaste (ws minder frequente) hulp moeten kunnen bieden als het begeleidingsproces nog niet helemaal is afgerond. Geen vakatures in het schoolmaatschappelijk werk klinkt ook alsof daar weinig in geinvesteerd wordt.
Zorgelijk want de kindercoach is ws financieel niet voor iedereen wegggelegd (of niet iedereen kent de weg), en daarnaast is het geen beschermde titel, dus je krijgt ook weer de 'iedere malloot met een bordje op de deur' situatie (niet van toepassing op TO en vast op een heleboel anderen, maar kwa systeem geen goede ontwikkeling).
Naast dus nog het probleem van mogelijk onnodig problematiseren in sommige situaties.
Een psycholoog of orthopedagoog (of gezinsbegeleider oid) zou dus ook heel praktisch moeten zijn en gepaste (ws minder frequente) hulp moeten kunnen bieden als het begeleidingsproces nog niet helemaal is afgerond. Geen vakatures in het schoolmaatschappelijk werk klinkt ook alsof daar weinig in geinvesteerd wordt.
Zorgelijk want de kindercoach is ws financieel niet voor iedereen wegggelegd (of niet iedereen kent de weg), en daarnaast is het geen beschermde titel, dus je krijgt ook weer de 'iedere malloot met een bordje op de deur' situatie (niet van toepassing op TO en vast op een heleboel anderen, maar kwa systeem geen goede ontwikkeling).
Naast dus nog het probleem van mogelijk onnodig problematiseren in sommige situaties.
vrijdag 25 november 2011 om 12:01
Dank voor jullie reacties weer. Ik ben momenteel erg druk, vandaar dat ik niet reageerde.
Anna, wat betreft de vergoeding (of juist niet) heb je gelijk. Het zou fijn zijn als je alle kinderen even veel kansen kan bieden. En inderdaad, kindercoach is geen beschermde titel. Wie weet iets voor de toekomst? Het beschermen zou goed zijn voor de kinderen, ouders en de coach.
Wat ook een probleem is dat sommige 'problemen' van kinderen groter gemaakt worden. Dat is iets wat ik persoonlijk juist niet wil. Soms is het wel goed als er eens van een andere kant wordt gekeken. Zelf weet ik niet of het ook werkt als je niet in de situatie zit, zoals je dat bijvoorbeeld als leerkracht wel zit.
Wederom genoeg om over na te denken!
Anna, wat betreft de vergoeding (of juist niet) heb je gelijk. Het zou fijn zijn als je alle kinderen even veel kansen kan bieden. En inderdaad, kindercoach is geen beschermde titel. Wie weet iets voor de toekomst? Het beschermen zou goed zijn voor de kinderen, ouders en de coach.
Wat ook een probleem is dat sommige 'problemen' van kinderen groter gemaakt worden. Dat is iets wat ik persoonlijk juist niet wil. Soms is het wel goed als er eens van een andere kant wordt gekeken. Zelf weet ik niet of het ook werkt als je niet in de situatie zit, zoals je dat bijvoorbeeld als leerkracht wel zit.
Wederom genoeg om over na te denken!
vrijdag 25 november 2011 om 17:20
zondag 5 februari 2012 om 00:22
En...ben je er inmiddels al uit of kindercoaching iets voor je is? Ik overweeg ook om een opleiding te doen. Ook ik ben werkzaam in het onderwijs (net als zo'n beetje 80 procent van alle kindercoaches) en daarnaast moeder van een autistische zoon. Ik ben ervaringsdeskundige als het gaat om kwetsbare kinderen. Wij zitten zelf in een traject met een kinderpsycholoog.
Ik voel me als leerkracht vaak gefrustreerd omdat ik de kinderen niet de aandacht kan geven die ik ze eigenlijk wil geven. Het onzekere kind, het kind dat dupe is van een scheiding, kind dat angstig is, een kind dat vastloopt in zijn rouwverwerking...Het zijn niet altijd de kinderen die in aanmerking komen voor echt psychologishe hulp, een duwtje in de goede richting zou al goed zijn. Ik merk ook dat ouders vaak erg terugdeinzen van officiele psychologen of pedagogoen of bv schoolmaatschappelijkwerk. Dat willen ze niet hoor, hun kind is toch niet gek (alsof de mijne dat wel is, denk ik dan..) En dan maar door tobben...dat zie ik als een gemiste kans. Een kindercoach gaat niet uit van de problemen, het negatieve maar juist van de mogelijkheden van het kind. Wat kan het wel? Dat is voor ouders en kinderen een stuk prettiger om te horen. Als de problemen te heftig blijken te zijn stuurt een goede kindercoach de ouders alsnog door naar bv een psycholoog. In eerste instantie gaat het om het empoweren van het kind en de ouders. Daardoor is het juist heel laagdrempelig. Ik zie dat echt als voorwaarde. Waarom geen duwtje in de goede richting krijgen bij de moeilijkste taak in je leven...het opvoeden van je kind. Uit eindelijk wil elke ouder het beste voor zijn haar kind, waarom geen gebruik maken van iemand die meer onderlegd is op dit gebied?
Mijn visie is... elk kind is een belofte...de kunst is er uit halen wat er in zit op een manier die prettig is voor het kind.
Ik denk wel dat je je werkzaamheden naast het kindercoachen breder kunt/moet maken, bv thema avonden voor ouders of je specialiseren in een bepaalde vorm van coaching bv bij echtscheiding. Ik ben benieuwd of je nog aan de studie gaat beginnen. In ieder geval succes met je keuze!
Ik voel me als leerkracht vaak gefrustreerd omdat ik de kinderen niet de aandacht kan geven die ik ze eigenlijk wil geven. Het onzekere kind, het kind dat dupe is van een scheiding, kind dat angstig is, een kind dat vastloopt in zijn rouwverwerking...Het zijn niet altijd de kinderen die in aanmerking komen voor echt psychologishe hulp, een duwtje in de goede richting zou al goed zijn. Ik merk ook dat ouders vaak erg terugdeinzen van officiele psychologen of pedagogoen of bv schoolmaatschappelijkwerk. Dat willen ze niet hoor, hun kind is toch niet gek (alsof de mijne dat wel is, denk ik dan..) En dan maar door tobben...dat zie ik als een gemiste kans. Een kindercoach gaat niet uit van de problemen, het negatieve maar juist van de mogelijkheden van het kind. Wat kan het wel? Dat is voor ouders en kinderen een stuk prettiger om te horen. Als de problemen te heftig blijken te zijn stuurt een goede kindercoach de ouders alsnog door naar bv een psycholoog. In eerste instantie gaat het om het empoweren van het kind en de ouders. Daardoor is het juist heel laagdrempelig. Ik zie dat echt als voorwaarde. Waarom geen duwtje in de goede richting krijgen bij de moeilijkste taak in je leven...het opvoeden van je kind. Uit eindelijk wil elke ouder het beste voor zijn haar kind, waarom geen gebruik maken van iemand die meer onderlegd is op dit gebied?
Mijn visie is... elk kind is een belofte...de kunst is er uit halen wat er in zit op een manier die prettig is voor het kind.
Ik denk wel dat je je werkzaamheden naast het kindercoachen breder kunt/moet maken, bv thema avonden voor ouders of je specialiseren in een bepaalde vorm van coaching bv bij echtscheiding. Ik ben benieuwd of je nog aan de studie gaat beginnen. In ieder geval succes met je keuze!