POWERVROUWEN!

Heb je wel een beetje goed gevoel over die risperdal (heb het even gegoogeld, het lijkt me nogal een paardenmiddel voor zo'n klein jochie, maar ik ken het verder niet) en die groep in januari?



Ik zag je topic over de wasmachine. Mijn allereerste wasmachine was een Indesit. Ik woonde op kamers en was het met de hand wassen op een dag zo zat dat ik besloot een miniwash te gaan kopen (weet niet eens of die nog bestaan). In de witgoedwinkel wees de verkoper me erop dat ik voor 50 gulden meer dan een miniwash de allergoedkoopste Indesit kon kopen, en ik heb dat toen heel impulsief gedaan. Ik heb er zo'n 12 jaar plezier van gehad, de enige reden dat ik op een gegeven moment een andere wasmachine heb gekocht was omdat de centrifuge het niet meer trok, de was kwam bijna druppelend uit de machine op 't laatst. Maar wassen heeft hij altijd prima gedaan.



Nou, ik heb het in de groep gegooid, en de groepsleiding heeft me uitgelegd wat er wel en niet besproken kan worden in de groep. Ze zijn bang dat als mensen te zware verhalen gaan vertellen of suïcidale signalen afgeven dit een negatief effect kan hebben op de andere groepsleden waardoor die kunnen afhaken. Dat kan ik begrijpen. Ik heb ze verzekerd dat dat laatste absoluut niet meer aan de orde is en dat ik hele zware (en daardoor persoonlijke) dingen sowieso niet wil vertellen. We (de groep was het helemaal ermee eens) zijn overeen gekomen dat ik vertel wat ik wil vertellen en dat de groepsleiding ingrijpt als hij dat nodig vindt (ik denk zelf niet dat dat nodig zal zijn omdat ik echt wel weet wat ik wel en niet wil vertellen en waar de grens ligt waarop het voor anderen belastend wordt). Ik kreeg hele positieve feedback van de overige groepsleden, ze vonden mijn bijdrage aan de groep erg waardevol en wilden absoluut niet dat ik ermee stopte. De sfeer was erg goed, ik heb het gevoel dat we allemaal een stuk dichter bij elkaar zijn gekomen, en ik voelde me echt super toen ik weer thuis was. Ben blij dat ik eerlijk ben geweest, ik denk dat dat valt in de categorie 'goed voor mezelf zorgen'.

Hartstikke fijn dat je je zo goed voelt over deze bijeenkomst en ook goed dat je nu weet waarom deze keuze gemaakt is. Maar toch iets van je ei kwijt kunt. Je bent een kanjer in zorgen voor jezelf zo!



De Risperdal is even op de achtergrond geschoven door de wasmachineperikelen. Ik kan er toch pas volgende week mee beginnen, als de bloedresultaten binnen zijn. Vind het heel heftig maar vrees dat het echt nodig is, Muis heeft meerdere keren per dag geen controle over zijn emoties en/of acties. Dat is minder geweest in het verleden. Het idee zou zijn dat hij met hulp van de medicatie de ruimte krijgt om goede ervaringen op te doen met op een andere manier zijn gevoelens/wensen uiten. De bijwerkingen zijn niet mals en liggen precies op zijn zwakke punten: hij is gek op eten en hij is nogal loom als hij de kans krijgt. Dóórgaan doe ik dus alleen als ik merk dat hij er zelf beter van wordt. Vind Ritalin (de andere optie, benadert andere problemen die hij toevallig ook heeft) trouwens ook heel heftig.



Miniwashes bestaan nog en ik heb nu een optie op een tweedehands Miele waarvan ik hoop dat die zo trouw blijft als aan het merk eigen is. Ik was bij een verkoper en die beweerde staalhard dat ik van een goedkope machine niet meer dan vier jaar dienst hoef te verwachten nowadays. Daar wordt een mens ook niet vrolijk van, die wegwerpzooi in een wegwerpmaatschappij. De Miele ziet er netjes uit en centrifugeert in elk geval als een zonnetje.

Bedankt, Mamzelle, dat zei mijn therapeute ook. Ze kon zelfs een vergelijking trekken tussen het dichtklappen in de groep en het mezelf uitgummen in mijn relatie met mijn ex en mijn moeder, en mijn nieuw gedrag in alle drie de situaties (beetje kort door de bocht opgeschreven zo, maar ik snapte wat ze bedoelde, ze is echt een kei. Jammer en een beetje eng dat ze de komende weken afwezig is).

Vandaag een bleh-dag. Heb al twee nachten weer nachtmerries gehad over ex en daardoor weinig geslapen en ben niet vooruit te branden, zo moe en wazig (volgens mij komt dat ook door de medicatie, ik heb het idee dat als ik niet genoeg slaap de medicatie overdag langer doorwerkt). Heb dus mijn twee afspraken voor vandaag afgebeld en blijf op de bank. Dat mag van mezelf. Het is er ook wel weer voor, en eerder deze week heb ik de kerstboom al opgezet dus het is nog best gezellig ook. Ik ga wel koken vanavond, heb de hele week nog geen avond gegeten. Hopelijk wordt vannacht een betere nacht, morgen heb ik een feestje en daar kijk ik erg naar uit.



Het zou fijn zijn als Muis betere ervaringen over zichzelf en zijn interactie met zijn omgeving kan opdoen door de medicatie. Misschien is zijn gedrag een soort vicieuze cirkel waar hij dan uit kan breken. Ik ken je niet persoonlijk, maar ik gun het jou en Muis zó onwijs! Maar ik zou inderdaad erg goed letten op de bijwerkingen, als hij door veel eten en weinig bewegen aankomt hebben jullie er nog een probleem bij. En de winter is toch een beetje binnenzit-tijd.



Volgens mij is dat trouwens bullshit, wat die verkoper tegen je zei, over goedkope wasmachines. Ik denk dat hij je gewoon een dure wasmachine probeerde aan te smeren. Na de Indesit heb ik een Bauknecht gekocht van rond de 600 gulden en die heb ik nu nog steeds en die doet het nog perfect, alleen de centrifuge wordt weer ietsje minder. Dat is dus twee (een hele goedkope en een middelmatig goedkope) wasmachines in 22 jaar. Nou heb ik geen kinderen en dus minder was dan jij maar toch kletst die verkoper uit z'n nek volgens mij.

Als die Miele niet te oud is en betaalbaar zou ik inderdaad daarvoor gaan. Ik heb altijd gehoord dat dat het beste merk is wat wasmachines betreft.

Hoe is jouw dag verder?

Ik kom heel even binnevallen met iets wat totaal niet te maken heeft met waar jullie nu over schrijven.

Maar het is een hersenspinsel en ik moet er even wat mee.



In een ander topic kwam dit ter sprake: Als een vriendin met een idee komt of iemand is jarig oid, en ik heb geen zin of het wordt me teveel in het betreffende weekend, verzin ik vaak dat ik al iets anders heb. Vaak een jarig neef want ik heb een heleboel neven en ze kennen ze toch niet.

In dat topic vroeg iemand: Waarom doe je dat eigenlijk, waarom zeg je niet gewoon dat je liever thuisblijft? (een hele goede vraag natuurlijk)



Laatst sprak ik mijn moeder aan de telefoon. Ze was een beetje beledigd. Ze was op dinsdag jarig geweest. Haar zus (die op een uur afstand woont, met de auto) was niet geweest, had alleen een kaart gestuurd. Op woensdag was er een familiegesprek over oma (waar ze ook een uur voor moest rijden) en daar was ze wel. Toen vroeg ze of de verjaardag gezellig was geweest.

Dan denk ik: Ja logisch dat je niet dinsdag én woensdag naar [onze provincie] gaat rijden en dat je die verjaardag dan niet doet.

Maar mijn moeder was een beetje gepikeerd en zeker toen tante vertelde dat ze was gaan tennissen. 'want ze heeft zeker wel tijd om te tennissen maar niet voor mijn verjaardag'.



Ik vind dit heel typerend voor wat ik onbewust van huis uit meegekregen heb. Dat je je eigen dingen (tennissen) best kunt schrappen maar dat je iemand teleurstelt door niet naar een verjaardag te gaan. Of op een andere manier nee te zeggen.



Want ik vind eigenlijk dat mijn tante niets raars gedaan heeft.



Het is soms best moeilijk om die oude patronen los te laten.

quote:Moonlight82 schreef op 15 december 2011 @ 17:37:





Het is soms best moeilijk om die oude patronen los te laten.Ha Moonlight, ik denk dat je dat 'soms best' wel kunt schrappen, volgens mij is het altijd moeilijk om oude patronen los te laten (maar voor mij vaak wel erg de moeite waard om m'n best voor te doen).

Mijn frustratie gaat ook om verjaardagen maar dan vooral qua cadeautjes en het verplicht moeten vieren omdat schoonzusje dat perse wil.

Kreeg het gistermiddag pas te horen.



Heb in dit geval letterlijk gezegd dat ik hoop dat ze het bonnetje van het cadeautje heeft zodat ze het weer terug kan brengen.

Ook ga ik geen cadeautje kopen voor haar.. het enige moment is woensdagmiddag en dat is Noa_Lynn-tijd..

Ik heb geen idee of er mensen die woensdag komen maar ik ga sowieso niet de stad in om een cadeautje te kopen waar ik geen zin in heb.

Ik regel een gebakje en cadeautje voor mijzelf en ga die middag genieten, genieten, genieten.



Ik probeer nu bewust niet te reageren richting mijn schoonzusje omdat ik me hierdoor al ziek voel..

Hoi allemaal



Moon, tegen een goede vriend/vriendin kun je zeggen dat je je niet zo lekker voelt en liever thuis blijft, tegen mensen als je moeder gebruik je een smoes. Kwestie van sociaal overleven. Ik heb op topics op dit forum begrepen dat er heel wat mensen zijn die hetzelfde zeggen en doen als jij. Google bijvoorbeeld op viva - ik ben erg op mezelf.



Ik vraag me af of de mensen die zo makkelijk zeggen dat ze vandaag geen zin hebben, dit zichzelf hebben aangeleerd, of dat ze zo zijn opgevoed.



Gepikeerd zijn van je moeder herken ik ook wel, ik baaaal wel als er iemand een afspraak bij me afzegt (en dat gebeurt nogal eens, ik ben namelijk vreselijk makkelijk naar buiten). Stel dat het arme mens ook gewoon stikonzeker is over of iedereen haar nog wel lief vindt.



Ik durf trouwens mijn nieuwe vriendinnen/bekenden niet met zijn allen uit te nodigen op mijn verjaardag. Lastige dag, en die mensen kennen elkaar allemaal niet. Is dit herkenbaar? Ben een tijd geisoleerd geweest, voor die tijd ging het gewoon vanzelf, de mensen kenden elkaar ook.



Boomschors, dat vind ik dan weer mooi van zo'n therapeute, dat ze het ontwijkende gedrag weet te vergelijken met je andere situaties.

Geniet van je bankdag en morgen van je feestje! Ik ben ook hartstikke blij met mijn kerstboom, kan er graag naar kijken ook al heb ik daar eigenlijk een brilletje bij nodig. En dat van geen warm eten speelde hier ook deze week. Het zijn de kortste dagen van het jaar he? Mijn therapeute vertelde me dat ik best even mag wegkruipen als ik voor mezelf en mijn omgeving maar duidelijk maak dat dit een uitzondering is en geen blijvend iets.



De wasmachineman was inderdaad te glad. Maar goed, ik wil die Miele wel omdat 'ie snel de helft kost van een nieuwe Indesit, en omdat die dingen echt goud waard zijn als ze het doen. Drie maanden garantie dus er moet in die tijd toch wel een draaiende machine voor me te vinden zijn (de man heeft er een schuurtje mee vol staan).



O ja, Risperdal. Moet ik straks nog halen. Ik vraag me af of het werkt op 'ik heb hier geen zin in'. Denk dat dat nog lastig wordt, maar al die situaties waarin Muis zich overvallen voelt zouden minder moeten worden en dat zou heel goed voor hem zijn, want er steekt echt een leuk en wijs mannetje in.



Oudste was gisteren behoorlijk puberaal. Een mentor komt speciaal naar hem toe iedere week om samen met hem huiswerk te maken en organiseren, vrijwillig, maar dat doet hem dus niets he? Als hij moe is is hij moe en gaat hij in huis ronddwalen (naar de wc, thee zetten, fruit pakken) en doet 'ie ongeïnteresseerd naar zijn mentor. Dat zou ik dus vroeger niet in mijn hoofd gehaald moeten hebben. Weet ook echt niet wat ik ermee aan moet (hij doet al minstens een maand weinig meer aan zijn huiswerk) en vanochtend is hij weer fris en fruitig, bereid me te helpen, knuffelig, leuk gewoon. Durf zo'n jong kind nog geen winterdepressie of effecten van rouw aan te praten, maar krijg er ook geen hoogte van wat er nu wel aan de hand is.



Niet dat jullie er iets moeten, ik wil het alleen maar even van me af schrijven. Hoe peil je een kind? Hoe realistisch is het om gewoon maar door te gaan, niet lullen maar werken, als je zelf weet dat die houding je helemaal niet ver heeft gebracht omdat je het op een gegeven moment niet meer kon?

Hoe is het hier met allemaal?

Sorry dat ik even niks van me heb laten horen. Het ging niet zo goed. Ik merk dat ik het steeds moeilijker vind om mijn problemen/gedachtes/nachtmerries de baas te blijven zonder enige vorm van verdoving, al is dat eigenlijk een verkeerde redenatie besefte ik afgelopen week want de énige manier om problemen de baas te worden is helder en nuchter in je hoofd zijn. Maar toch ben ik de afgelopen week een aantal maal voor de bijl gegaan, ik heb niet gedronken of geblowd maar wel andere drugs gebruikt. Ik heb ook beseft dat al gaat het nóg zo klote en gaan dingen nog zo fout, ik ben nu wel baas over mijn eigen leven en over de goede en slechte beslissingen die ik maak. Ik láát in ieder geval niemand anders meer mijn beslissingen voor me maken. Daar moet ik me aan vasthouden en zo trek ik me er weer uit. Ik heb vandaag kerstcadeautjes gekocht voor mensen van wie ik hou.



Hoe gaat het met jou, Mamzelle? Een beetje klaar voor de kerst? Ik denk dat een puber sowieso al wisselvallig kan zijn en in de knoop met zijn gevoelens, zonder alles wat jij en je kids hebben doorgemaakt en nog steeds doormaken. Ik heb vroeger met kinderen gewerkt, ik weet wel zo'n beetje hoe je een jong kind kan peilen, maar een puber... ik kan me goed voorstellen dat hij effecten van rouw heeft en daardoor verward kan zijn. En ik denk ook dat het goed is om een kind te leren dat doorzetten nut kan hebben maar zoals je zegt, als je zelf hebt gemerkt dat je op een gegeven moment tegen een muur aan loopt en daarvan leert dat je af en toe lief voor jezelf moet zijn, dan is dat misschien ook iets waar je iets mee kan. Even school school laten en in de kerstvakantie een dag iets leuks met z'n 2-en gaan doen (ik weet natuurlijk niet of dat haalbaar en te regelen is). Misschien komt er dan wel iets uit, zo niet, dan hebben jullie een leuke dag samen gehad, dat is ook goud waard voor hem lijkt me, een leuke dag met z'n moeder.



Afijn, dit komt er misschien wat onsamenhangend uit maar zo voel ik me momenteel, maar de gedachte dat ik nu tenminste for better or for worse mijn eigen baas ben is voor mij dan weer goud waard.

Je bent inderdaad baas over je eigen leven en jij kunt tegen jezelf verantwoorden of de terugvallen incidenten zijn of zich bevinden op een glijdende schaal naar waar je niet meer wilt zijn. Heb je geen gebruik gemaakt van de voorgeschreven drugs (die je van je behandelaars overigens mócht gebruiken om je leven leefbaar te houden binnen bepaalde grenzen)? Of heb je het idee dat datgene wat je koos 'beter' voor je is dan de voorgeschreven drugs? Durf je tegenover je behandelaars te erkennen dat je het één of ander gebruikt hebt of schaam je je? Schamen hoeft in elk geval niet, terugvallen komen ook alweer bij 80 % van de detoxgroep voor en zijn misschien wat hobbels op de weg naar een drugsvrij leven. Het is wel belangrijk dat je het met iemand kunt hebben over die dromen/gedachtes/herbelevingen/problemen die je triggerden. Gun je jezelf dat nog steeds? Of ben je boos om de één of andere reden op je behandelaars?



Ik ben nu eindelijk klaar voor de kerst. Was hard aan vakantie toe, kon steeds slechter mijn bed uitkomen terwijl ik al jaren wel gewoon met mijn kinderen opsta om te ontbijten en ze naar school te brengen. Blijven liggen werd aantrekkelijk op het moment dat de kinderen zelf naar school konden, dit jaar dus. Maar dat wil ik niet blijven doen. Mijn wasmachine (Miele) draait als een zonnetje, er begint weer zicht te komen op de bodem van de wasmand, het huis is rommelig maar met een paar uur arbeid weer onder controle, en ik mag nu gewoon een tijdje lekker lui doen van mezelf. Een Wii, kerstfilms, af en toe een vriendje hier of kinderen naar een vriendje, veel meer hoeft er niet te gebeuren in de komende week. Nou ja, keertje zwemmen of schaatsen misschien.

Ik vond het erg lief dat de mentor onder een rapport met vier vijven en een vier schreef (en méér zessen en zevens): 'je hebt een zware periode achter de rug, ik denk dat het je wel gaat lukken om die onvoldoendes op te poetsen' of iets dergelijks. Een heel positieve houding. Als ik me besef hoe zwaar de laatste maanden voor mij waren mag ik best ook wel een beetje lief zijn voor zoon die desondanks heel hard zijn best heeft gedaan en na de vakantie vast wel weer opnieuw zijn best gaat doen. December is bijna voorbij



Hou je taai, vrouw

Wat lief van die mentor Mamz.

En fijn dat je een nieuwe wasmachine hebt!



Ik voel me een beetje onrustig. Ik zou haast nog even naar de stad fietsen om bijv iets te halen bij de snackbar. Wat me ervan weerhoudt is dat ik in deze kleren met dit haar de straat niet op kan. Haar is net gewassen, staat alle kanten op.

Vanmiddag had ik al zin om te zwemmen, zomaar ineens, maar ik moest nog zoveel andere dingen doen.

Nou ja als ik in deze flow blijf kan ik het misschien gebruiken voor iets nuttigs. Momenteel is het vooral irritant.



Ik heb hier niet zo veel geschreven afgelopen tijd. Zal sommige dingen even updaten.

Afgelopen maanden had ik mijn twijfels over mijn SPVer van de GGZ. (weet niet of ik dat hier ook geschreven heb of alleen andere topics). Vorige week had ik een gesprek met de psychiater en toen heb ik dat ook besproken. Hij herkende heel erg wat ik vertelde omdat het wel typisch gedrag is voor deze man. (Hij was nogal duidelijk aanwezig geweest tijdens een gesprek en een beetje te lacherig, vond ik). Niet grensoverschrijdend maar iets hoe hij is en soms is het net ff té.

Maar de psych liet me ook weten dat er iets verandert in de indeling van de teams en dat ik een andere psychiater en SPVer zal krijgen. Over een maand of drie. Best een raar idee want ik heb hier verder geen inspraak in... het is gewoon zo.

Dus of het klikt moeten we maar afwachten. Ik vind het ergens wel lekker om weer met een soort schone lei te beginnen. Bepaalde dingen hoeven we eigenlijk niet meer te bespreken, dat is nu wel klaar. En andere dingen kunnen daardoor wellicht wel aandacht krijgen.

Overigens zijn er wel meerdere SPVers in het team.

Nou dat was wel even genoeg update, haha. Ik ga een soepje opwarmen voor mezelf.

Beetje raar tijdstip voor soep maar ik heb er trek in en dan kan ik t beter nu eten, dan midden in de nacht.

Fijn te horen dat het er allemaal, ondanks alles, best wel positief uitziet, Mamzelle. En inderdaad, december is bijna voorbij. Een nieuw jaar, nieuwe kansen. Voor jou ook, Moonlight. Ik kan me herinneren dat je wel eens iets hebt geschreven over die spv-er, lijkt me nou niet echt iemand waar je je veilig bij voelt. Fijn dat je bij iemand anders 'overnieuw' kan beginnen. Ik wens jullie een goeie kerst! (Voor iedereen trouwens die mee schrijft/leest).



Mamzelle, ik heb niet het gevoel dat ik terug aan het glijden ben, en dat dit bewuste keuzes van me waren, die inderdaad beter werkten voor me dan de pammetjes die ik heb gekregen voor noodgevallen. De 1e keer heb ik netjes verteld aan de groepsleiding (kwam geen reactie op ... vreemd) en de 2e keer is nog maar een paar dagen geleden maar die zal ik ook vertellen. Ik schaam me wel een beetje, zou graag sterker willen zijn. Ik praat met mijn beste vriendin over de dromen etc. en die heeft daar soms verrassend goeie inzichten over. Mijn therapeute is nog een poosje afwezig, en bij de groepsleiding voel ik me toch niet dusdanig op m'n gemak dat ik het daar over kan hebben, bovendien is dat een man. Maar ik ben niet boos op een van mijn behandelaars, waarom vroeg je dat? Kwam ik zo over? Ik kan pas na de kerst weer reageren trouwens, ben een paar dagen weg.

Boomschors, boos was misschien het goede woord niet. Misschien had je het gevoel dat je toch wel erg graag een gesprek met je therapeute had willen hebben in plaats van de noodgreep te pakken? Anyway, fijn natuurlijk dat je niet het gevoel hebt dat je afglijdt, ik durf hier niets over te stellen omdat ik geen ervaring heb met de behandeling van verslavingen. Ik heb alleen ervaring met een man die niet verslaafd was en ten allen tijde kon stoppen (maar dit toch niet deed ondanks perioden van droog staan). Hoop dat je therapeute in januari weer voor je klaar staat, een gesprek kan zo opluchten. Fijne dagen!



Molly, ook jij fijne dagen, ik denk dat je aan het begin staat van een heel spannend jaar waarin je praktijk gestalte krijgt en hoop dat dat goed gaat komen.



Moon, ik zal wel te veel Tokkie zijn, maar in geval van ontploft haar en foute kleren volstaat een pet en een weinig omkleden. Hoop dat je in de komende tijd jezelf ook zo'n lekker zwembad toestaat in plaats van iets nuttigs. Je hebt nog jaren voor je van heel veel moeten, dus nu nog even genieten van mogen..

Hallo allemaal,



Hoe was jullie kerst? Ik hoop dat jullie er met een warm gevoel aan terug kunnen denken.

Molly, ik hoop dat de drukte in je lijf en hoofd inmiddels wat minder is geworden.

Ikzelf heb geen fijne kerst gehad. Zo, dat staat er zwart op wit. Ik had me er toch best wel op verheugd, maar ik vond het een doffe ellende en was blij dat ik weer naar huis kon gaan. Momenteel heb ik het gevoel dat het herstellen van het contact, met name met mijn moeder, een grote fout is geweest. Of misschien was het wel een fout om te hopen/verwachten dat dingen veranderd/verbeterd zouden zijn, maar integendeel. De hele kerst kreeg ik verwijten naar mijn hoofd (die echt objectief gezien kant nog wal raakten, ik heb nog steeds ondergewicht maar mijn moeder vond me te dik, een verwijt wat ik mijn hele leven al te horen krijg) en toen ik binnen kwam werd mij al direct meegedeeld dat ze geen details hoefde te horen over hoe het met me ging en wat ik de afgelopen jaren allemaal heb meegemaakt. Helaas kon ik die verwijten niet, zoals een verstandig iemand betaamt, langs me af laten glijden maar schoot ik steeds in de verdediging met als resultaat ruzie. De enige oplossing hiervoor is er zelf mee leren omgaan (maar daar heb ik nu even helemaal geen zin in, wil mijn volgende bezoek graag zo lang mogelijk uitstellen). Dit alles triggert me heel erg om terug te glijden, maar ik ben ontzettend vastbesloten om dat niet te doen, dus dat gebeurt ook niet. Ik zou nu inderdaad dolgraag een gesprek met mijn therapeute willen, maar ik kon in de groep gelukkig ook aardig mijn ei kwijt, iedereen stond met zijn oren te klapperen en ik werd heel erg gesteund. Wat mij betreft mag deze 'feestmaand' voorbij zijn en ik ga ervoor zorgen dat 2012 mijn jaar wordt.

He bah wat rot Boomschors. Zeker als je er wel wat van verwacht had.



Mamz bedankt voor je lieve woorden. En je hebt gelijk



Mijn kerst was gezellig. Ik heb er wel van genoten. Op kerstavond ben ik (alleen!) naar een kerkdienst geweest hier in de buurt.Was bijzonder want ik heb het vermoeden dat ik ergens anders zat dan wat de bedoeling was heen te gaan.

Er waren twee zalen en achteraf denk ik dat ik eigenlijk kwam voor de andere zaal.

Maar dit was ook mooi. Ik zat daar en het was een dienst met grotendeels 'gekleurde' mensen. Ik voelde me anders maar toch ook niet. Het waren erg hartelijke mensen en de dienst was sober maar mooi.

Verder veel 'thuis' geweest bij mijn ouders. Nog even naar oma geweest. Spelletjes gedaan met broers wat erg gezellig was. Ik kom uit een warm en huiselijk gezin, wat soms ook kan benauwen (want veel dingen worden niet echt besproken) maar het is toch wel waardevol. Dat realiseer ik me nu ik ook veel andere dingen hoor/lees.



Boomschors, het lijkt wel, als familie iets zegt, of het altijd harder aankomt. Ik heb soms met kleine dingetjes al dat het ineens verkeerd kan schieten.

Ik hoop ook dat 2012 jouw jaar wordt!



Verder slaap ik al dagen slecht. Vier nachten nu dat ik echt heel laat in slaap val. Onrust, hoesten... het helpt niet echt mee.

Ik ga er vanuit dat er op een gegeven moment weer een nacht komt dat ik goed slaap. Ik doe iig niet aan middagslaapjes e.d. want dat maakt het nog erger.

Denk wel dat ik oud en nieuw niet wegga. Was het al niet van plan maar ik zou het ook vervelend vinden als ik dan nog meer uit mijn ritme raak. Dus ik ga niet last-minute nog een leuk feest zoeken. Kan volgend jaar wel weer.

Moonlight, ik ben blij te horen dat je een kerst hebt gehad zoals die bedoeld is, warm, huiselijk en zelfs met een nachtmis! Ik hoop dat je snel weer beter slaapt, anders redt je het op oudejaarsavond niet eens tot middernacht Ben je verkouden of zoiets?



Eigenlijk was kerst vorig jaar de beste kerst die ik me kan herinneren, die vierde ik met een aantal vriendinnen. De talloze kersten daarvoor vierde ik met ex en zijn familie, en daar kreeg ik nooit een kerstgevoel van.

Ik denk dat ik het volgend jaar heel anders ga aanpakken.



Net als jij vier ik oud&nieuw alleen. Dat heb ik vorig jaar, voor het eerst in mijn leven, ook gedaan en dat is me uitstekend bevallen. Dit jaar dus weer, maar dan alcoholvrij. Ik ben uitgenodigd voor een feest maar daar heb ik helemaal geen zin in, bovendien ben ik ontzettend bang voor al dat geknal dus ik ga liever niet naar buiten die avond. Volgens de Chinese astrologie wordt 2012 helemaal mijn jaar, nou ik kan niet wachten. Ik hou dan wel niet van vuurwerk maar ik zit wel na te denken over een of ander knalvrij ritueel om 2011 voor mezelf af te sluiten (als iemand een suggestie heeft ....). In de dagen voor oudejaarsavond probeer ik nog wel wat leuke dingen met mensen af te spreken, ik merk dat ik een enorme dip aan de kerst heb overgehouden en ervoer vandaag in de supermarkt voor het eerst een ontzettende drang om een fles alcohol te kopen, mijn huid ging zelfs helemaal prikken en ik ging zweten, maar ik heb het niet gedaan, even kort door de bocht en wellicht niet helemaal eerlijk: dat gun ik m'n moeder niet. Heb als tegenwicht voor die gedachte heel gezond gekookt, ik moet echt uitkijken dat ik niet verder afglijd in dit nare gevoel.

Ik heb niet altijd even nauwkeurig dit topic gelezen, soms is het me gewoon teveel namelijk. Nou ja je kunt eigenlijk wel zeggen dat ik hele bladzijden over heb geslagen.



Ik dacht dat je moest afkicken van blowen, maar het gaat (ook) om alcohol?

Met alcohol heb ik ook ervaring. Tijdens de studententijd werd alcohol het medicijn tegen alles (bij mijn meeste vrienden, overigens) en daarna bleef dat eigenlijk zo.

Om een lang verhaal kort te maken: Ik drink nu anderhalf jaar niks meer en het kost me eigenlijk geen moeite. Ik ben er helemaal niet meer mee bezig. Alleen soms vind het sociale gedeelte lastig: Geen zin om te vertellen waarom ik niet drink maar mensen vragen er toch naar.

Maar ik was er denk ik oprecht klaar mee op een bepaald moment.



Laatst zag ik op TV nog een stukje van iemand die niet naar zijn werk kon vanwege de enorme kater en alles liep in de soep..... en ik dacht: Wat ben ik blij dat ik daar geen last meer van heb.



Lekker dat je iig vóór oudjaarsavond nog wel wat leuke dingen gepland hebt. Ik hoop dat je snel weer uit dit rotgevoel komt. Heb je genoten van je gezonde eten?

Een blommetje voor op tafel: Staat veel mooier dan een fles drank



Ja, verkouden idd. Althans, alleen hoesten, ben niet snotterig. Maar ik hoest wat slijm op en af en toe zit t allemaal een beetje vast.

Vannacht bleef ik er een beetje in hangen: hoestreflex hield maar aan en daardoor kwam ik ook niet echt tot rust.

Hoi meiden,



Boomschors, maakt niet uit dat je nu even je moeder 'gebruikt' om die fles te laten staan. En kan me voorstellen dat je contact met haar uitstelt tot je je een stuk sterker voelt staan. Zelfs dan is het moeilijk om te zien dat je moeder niet in staat is om zich om je gevoelens te bekommeren. De jouwe lijkt daarnaast ook nog behoorlijk vals.



Niet naar buiten.. zijn al je vriendinnen op dat feest? Of kun je er één of twee vragen om samen met jou bij jou thuis het oude jaar uit te gaan en het nieuwe in, met whatever that makes you all happy (films, tapas, spelletjes).

Of als je er het geld voor hebt: boek een last minute in of rond Kaatsheuvel en vier het eindejaar in de Efteling. Wel vuurwerk, maar georganiseerd, misschien voelt dat wat minder onvoorspelbaar als rotjes in de buurt? Hotelletje aan de zee, evt. met vriendin(nen): ook leuk.



Ik vier oudejaar ook alleen, met de kleintjes dan. Dat zijn zo van die dagen dat je echt geen oppas vindt, nog afgezien van dat midden in de nacht feesten bij mij ook niet meer zo lekker gaat als toen ik twintig was. Ze willen wel alledrie met rotjes in de weer (hiervan wordt ik jaren ouder op één dag, ben altijd blij als de rotjes op zijn en de vingers er nog aan zitten).



Kerst was hier wel gezellig, maar Oudste is een lastig geval en die maakt dus ook ruzie op kerst als het zo uitkomt. Niet echt gezellig. Zet'm voor de Wii of tv, en hij is rustig, maar o wee, als hij iets anders moet.



Moonlight, grappig dat je bij een 'verkeerde' dienst was. Ik vind het altijd jammer dat ik niet in de wederopstanding enz. geloof, het is zo veel gezelliger in een kerk dan in een moskee, voor zover mij bekend. Ben eigenlijk nog nooit naar een dienst in een moskee geweest.

Moonlight, ik moest inderdaad van alcohol en wiet afkicken (deze week 4 maanden alcoholvrij en 3 maanden wietvrij). Je idee van een bloemetje op tafel vind ik een goeie, die staat inmiddels op m'n boodschappenlijstje dat ik aan het maken ben voor oudejaarsavond. En m'n gezonde eten smaakte geweldig, heb zelfs een tweede keer opgeschept, ben toch al een vetklep volgens sommigen (geintje). Ik hoop dat je verkoudheid snel over is, zou een hoestdrankje niet helpen, of heb je dat al geprobeerd?



Mamzelle, mijn vriendinnen gaan inderdaad bijna allemaal naar dat feest, misschien komt er eentje naar mij toe, maar eerlijk gezegd heb ik ook wel behoefte aan alleen zijn. Het was zo'n heftig jaar, ik wil dat zorgvuldig afsluiten en aan het nieuwe beginnen. Ik blijf echt het liefste thuis (misschien alleen even de straat op om de buren geluk te wensen). Maar lief dat je met me meedenkt. De meeste mensen zijn 'onder de pannen' en om nou in m'n eentje in een hotel te gaan zitten, ik denk dat ik me dan wel zielig zou gaan voelen.

Ik ben een beetje aan het speuren naar paganistische rituelen voor oudejaarsavond, al is dat geen paganistisch feest, en ik heb wel wat gevonden wat me trekt. Ik denk dus dat ik dat ga doen. En misschien laat ik als klap op de vuurpijl zo'n thaise wensballon op, om het geheel feestelijk af te sluiten.



Fijn dat je een gezellige kerst had, maar wel jammer van de oudste en de ruzie. Volgens mij hebben meer pubers dat, ze zien het als verplicht meedoen met de gezelligheid en willen liever hun eigen ding doen. De waarde van kerst wordt pas later duidelijk, dat had ik ook. Hoop dat je toch met een positief gevoel erop terug kan kijken.

Mamzelle, ik geloof ook niet precies volgens de christelijke leer en traditie.

Als je met de verhalen uit de bijbel opgroeit dan 'zijn' die verhalen er gewoon. Of het waar is of niet daar denk ik niet zo over na. Hoewel, eigenlijk heb ik al sinds mijn puberjaren het idee: Die verhalen zijn zo vaak doorverteld voordat iemand ze opschreef... ik weet het allemaal niet zo.

Weet nog dat ik dat een keer uitsprak op catechisatie (ik was nogal open daarin) en dat de dominee daar een beetje moeite mee leek te hebben. (Overigens was dat een heel leuke vent die mij mooie jaren bezorgd heeft. Hij regelde weekenden weg en vakanties..... heel mooi. Maar daar gaat het nu niet over)



Waar ik wél veel aan gehad heb, is de gedachte dat ieder mens er mag zijn.

Ik heb een tijd gehad (zo'n 6 jaar geleden) dat ik me echt compleet waardeloos voelde. Immers, ik had geen diploma's, ik deed niks (was in therapie toen, fulltime), had mijn ouders een berg geld gekost waar ze niks voor terugkregen en ik kostte de maatschappij ook alleen maar geld. Dacht echt dat de wereld beter af was zonder mij.

De toenmalige dominee (andere dan hierboven) vroeg of ik ook kon geloven dat ik er mocht zijn, ook als ik niks nuttigs deed. Nou dat kon ik echt oprecht niet zo voelen.



Maar toen ik weer wat vaker in de kerk kwam, ging ik me heel erg gewaardeerd voelen. Zoveel warmte van andere mensen.

En ook al heb ik ondertussen de maatschappij nog veel meer geld gekost... het voelt niet meer zo. Heb nu wel het gevoel dat ik mag bestaan.



Soms voelt het gewoon fijn in de kerk. Ook al hoor ik meestal niet goed wat er gezegd wordt (concentreren op gesproken dingen is niet mijn beste kant...) En ook al sta ik niet overal achter.



Het scheelt ook dat ik de liederen al ken vanaf mijn jeugd. Soms schiet ik zomaar vol bij een bepaald lied, omdat het zo vertrouwd is.

Boomschors, wat mooi dat je echt bloemen koopt



Knap zeg, dat je van twee dingen bezig bent af te kicken.



Ik snap wel dat je het einde van dit jaar niet echt kunt 'vieren' maar meer afsluiten. En dat het goed is om alleen te zijn. Als het voor jou zo voelt, prima toch?

In feite is het niet een andere avond dan anders, je kunt m zo maken als je zelf wilt. Alleen de tv draait natuurlijk wel om 'neemt u nog een champagne' en 'eet u nog een oliebol'.

Een ritueel is ook een mooie manier.



Hoestdrank nog niet geprobeerd. Kan ik evt morgen wel halen.

Boomschors, ik moet gewoon nog steeds leren om immuun te worden voor 'buien'. Bij ons thuis vroeger liep er vrijwel nooit iets uit de hand omdat we een flink ontzag voor onze moeder hadden (ik wel tenminste). Nu in mijn gezin klapt het geregeld, en ook ik ben heel luidruchtig geweest tot een aantal jaren terug en kan nog steeds opvlammen. Als de bui weer is gezakt willen de kinderen weer gewoon verder gaan waar we gebleven waren en ik zou wel eens willen uitpraten. Dat is niet haalbaar. Andersom ook niet. Ik hoop dus maar op de lange duur dat ze toch wat opsteken van aardig met elkaar omgaan (buiten overigens geen klachten over ze).

Uiteindelijk hadden we wel een fijne kerst, en hebben we nog steeds een fijne wintervakantie. Niets hoeft, alleen wij viertjes. Heeeerlijk.



Ik hoop dat je een mooi ritueel vindt, en dat je het jaar op jouw wijze goed kan afsluiten. Het kan zomaar dat mooie jaar zijn waarin je leven totaal veranderde. Dat wens ik je toe, al zal het nog moeilijk blijven in het komende jaar.



Moon, ik vond vroeger op school de liedjes en de verhalen ook prachtig. Maar mijn moeder was niet kerks (niemand in de familie: mijn opa is begraven zonder dat op enige manier 'naar boven' werd gerefereerd, vond dat enorm kil) en ik ging naar een openbare middelbare school. Betekende dus dat ik moest kiezen voor een plek om samen te komen en aan God te denken. En dat kiezen is zo verdomd moeilijk als er zoveel mensen en mensennormen en -verhalen zitten tussen God en mij. Ik hou het er nu maar op dat ik een agnost ben (net zoals ik ben opgevoed dus eigenlijk al kwam mijn moeder me eerder voor als een atheïst).

Heb het vanzelfsprekende van 'ergens bij horen' wel gemist maar heb het ook niet aan mijn kinderen kunnen meegeven. Ik heb dus op de essentie een probleem met het christendom: voor mij heeft God geen zoon. Ik blijf wel volhouden dat Jezus een inspirerend mens was en wat er in zijn naam verteld wordt dus ook. Maar ja, ik hoor al die woorden wel, dat Jezus God's zoon is en zo, en ik kan ze niet met mijn volle hart nazeggen. Zelfde gold voor de rol van Mohammed en de absolute onaantastbaarheid van de Koran in de Islam trouwens. Nou ja, het komt erop neer dat ik alleen op kerstavond in een kerk durf te komen. En pas dit jaar voor het eerst de uitnodiging heb aangenomen om de hostie te eten.

Maar man, wat zijn er warme kerken/kerkgemeenschappen. Overigens niet de kerk waar ik nu dan eens per jaar kom. Volgens mij zijn mijn stadgenoten enorm op zichzelf. Ik ben meer van de Pinkstergemeente en dat soort samenkomsten.

Ik baal soms dus echt dat ik me niet 'gewoon' kan overgeven, dat dat ook niet gaat gebeuren.

Mooie post. Ik wil wel reageren maar merk dat ik er geen energie meer voor heb.

Kom er later op terug.