Fluisteren in het openbaar

23-12-2011 10:33 35 berichten
Wat vinden jullie hiervan? Het gebeurt mij steeds vaker: mensen die met elkaar fluisteren. Ik vind dat heel onbeleefd en heb hier gisteren ook wat van gezegd (twee collega's die zaten te fluisteren). Zij vonden dat ik hier niets van mocht zeggen: het ging niet over mij en ik had er toch geen last van? Ik heb hier wel last van: ik kan niet tegen dat gemurmel en ik vind het trouwens erg onbeleefd( ongeacht het onderwerp).



Wat vinden jullie?
Ik vind het ook heel onbeschoft hoor. Vind het vooral erg geniepig over komen.
Alle reacties Link kopieren
quote:Missprincesa schreef op 23 december 2011 @ 11:45:

[...]





Haha, dat herken ik.

Maar acht dat doe ik zelf ook als ik bijv. in de VS op vakantie ben (nederlands gaan praten op zulke momenten dus)dat heb ik ook een keer gedaan. Was op bezoek bij familie. Prompt zei de dame achter de toonbank: "zijn jullie Nederlanders? Wat leuk! Die kom ik hier echt nooit tegen." Ok dan.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
Fluisteren in gezelschap vind ik ook not done. Hooguit de kinderen doen dat zo rond moeder- of vaderdag. Dat maakt me dan weer niets uit.



Mijn man is Amerikaan, ik ben Frans. In Frankrijk Engelssprekend met mijn man hoor ik ook weleens meer dan voor mijn oren bedoeld is. Ik mag daar graag in rap Frans op reageren. En ik reageer ook altijd gelijk op zo'n moment om te voorkomen dat er echt lelijke dingen gezegd gaan worden in de veronderstelling dat we het toch niet verstaan (mijn kinderen spreken namelijk ook Frans).
Ik heb er geen problemen mee. Leef en laat leven. En wat moet je anders doen als je iemand dringend iets moet vertellen. Opstaan op de gang iets zeggen en dan terug komen?
Moet je per se fluisteren dan, als je iemand zo dringend iets moet vertellen?

Als het dringende gesprek niet zonder geniepig fluisteren gevoerd kan worden, dan ga je inderdaad maar even weg. Heeft niets te maken met leven en laten leven, maar met simpele basale beschaving.
Nou, sommige dingen zijn op dat moment ineens belangrijk en daar hoeft de rest niets van te weten. En dan heb ik het niet over een gesprek fuisterend voeren, maar even snel 2 woorden wisselen op een toon die alleen voor ons twee hoorbaar is.



Vind het maar raar.. als je ziet dat iemand een gesprek voert waar je niet aan deel kan nemen is het respectloos, maar het geniepig op de gang doen is beter? In mijn ogen is het in gezelschap blijven zitten beleefder.



Ben meertalig opgevoed en als er allemaal mensen zijn en ik moet iets tegen bv. mijn broer zeggen dan doe ik dat in een andere taal als de gelegenheid daar om vraagt. Ik zeg dan bv. in een andere taal dat hij iets tussen zijn tanden heeft zitten. Gaat niemand iets aan. Maar zou ik nou werkelijk "beter" zijn als ik was opgestaan, hem mee naar de gang had genomen en het daar dan had gezegd?



Maar uitendelijk blijf ik bij mijn motto, leef en laat leven. Je hebt er alleen jezelf mee als je je aan gefluister gaat ergeren.
quote:lughnasadh schreef op 23 december 2011 @ 19:14:

Moet je per se fluisteren dan, als je iemand zo dringend iets moet vertellen?

Als het dringende gesprek niet zonder geniepig fluisteren gevoerd kan worden, dan ga je inderdaad maar even weg. Heeft niets te maken met leven en laten leven, maar met simpele basale beschaving.

Simpele basale beschaving trouwens? Leg mij dat eens uit? Waar kan ik het boekje vinden dat bepaalt hoe wij ons dienen te gedragen? Simpele basale beschaving suggereert dat het iets wereldwijds is, het idee dat fluisteren niet netjes is. Maar dat is dus niet zo. Waarom is het niet netjes? Omdat je dat is geleerd? Het slaat toch nergens op dat het "niet netjes" is of nog minder dan "simpele basale beschaving" is? Wie bepaalt dat? Waarom een ander zomaar jouw normen en waarden opleggen?



Dit si niet aanvallend bedoeld, dit zijn de eerste vragen die bij me op komen als je het hebt over simpele basale beschaving.
Alle reacties Link kopieren
quote:Fame schreef op 23 december 2011 @ 11:13:

Ach, en al dat gedoen op die telefoontjes, pads en wat nog meer, dat is ook fluisteren! (Ja, ik erger me er heel erg aan, social media is asociaal!)



Vreselijk inderdaad.

Als ik in de docentenkamer in de pauze een kopje thee zit te drinken zitten links en rechts van mij collega's te facebooken, te wordfeuten of te smssen met elkaar
Frankly my dear, I don"t give a damn
Alle reacties Link kopieren
Erg onbeleefd in het algemeen tenzij het in een stilte ruimte is
Te hard praten is overigens ook niet echt beleefd. Stoor ik me vooral aan in de trein/bus etc. Mensen die hun hele hebben en houwen bespreken en dat wíl ik helemaal niet horen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven