Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
donderdag 5 januari 2012 om 13:18
Als hij er voor kiest om jullie relatie te verbreken, kun je zijn problemen niet meer oplossen. En ook al is hij al verder dan jij, kun je het altijd proberen, mits jullie nog genoeg van elkaar houden. Zoals het bij mij ging, kregen we 4 sessies van 1 uur om onze beider standpunten uit te leggen en kregen we daarna het advies om door te gaan of niet en de beslissing ligt uiteindelijk bij beide partijen. En het zou kunnen helpen dat hij ziet dat therapie niet eng is of zo en hij dan gaat overwegen om voor zichzelf therapie te vragen. Als de therapeut denkt dat dat nodig is, zal hij dat zeker ook adviseren.
donderdag 5 januari 2012 om 16:25
Vandaag weer zo'n dag dat je nergens zin in hebt, zit maar de hele tijd te rekenen. Ben ondertussen bloednerveus voor gesprek bij mediator morgen.
Verder blijft de pijn maar zitten en wordt niet minder, Ik voel me zo verdomd alleen (ondanks alle steun).
Bah, dat iemand in een mum van tijd kans ziet je hele leven kapot te maken en overhoop te halen. Ik heb in elk geval geleerd dat ik nooit meer iemand die macht over me geef.
Dat hij het maar uitzoekt met mevrouwtje WijdBeens.
Verder blijft de pijn maar zitten en wordt niet minder, Ik voel me zo verdomd alleen (ondanks alle steun).
Bah, dat iemand in een mum van tijd kans ziet je hele leven kapot te maken en overhoop te halen. Ik heb in elk geval geleerd dat ik nooit meer iemand die macht over me geef.
Dat hij het maar uitzoekt met mevrouwtje WijdBeens.
donderdag 5 januari 2012 om 17:28
Kunstje, fijn om te lezen dat het iets beter met je gaat.. En de pijn.. Tja.. Die gaat op termijn minder worden heb ik me laten vertellen. Het is allemaal nog heel vers hè..
Hoe is het met mij.. Wisselend. Gisteren was best een goede dag, vandaag niet. Hoewel ik wel al twee dagen niet gehuild heb, dat is heel wat na bijna 4 maanden iédere dag huilen.. Heb het gevoel dat de tranen op zijn. Ik ben leeg. Kan best wel weer genieten van bepaalde dingen, maar ik vraag me vooral af hoe dit heeft kunnen gebeuren allemaal. Hoe is het mogelijk dat ik opeens 'hier' sta?! Het voelt nog steeds alsof ik in een heel slechte film terecht ben gekomen. En eigenlijk wil ik maar één ding: terug naar 'rust' en 'gelukkig zijn'. Niet dat dat er was hoor, de afgelopen jaren, maar toen kom in tenminste nog mn kop in de grond steken en doen alsof het allemaal goed was. Nu kan dat niet meer. Maar.... Ik ga er wel komen. En accepteer dat het nu even niet anders is. Dat dit proces tijd nodig heeft.... Kom later terug, nu effe koken en dan lekker kroelen met mijn kindjes..
Dikke kus voor iedereen. Ben ook benieuwd hoe het met de rest is...
Hoe is het met mij.. Wisselend. Gisteren was best een goede dag, vandaag niet. Hoewel ik wel al twee dagen niet gehuild heb, dat is heel wat na bijna 4 maanden iédere dag huilen.. Heb het gevoel dat de tranen op zijn. Ik ben leeg. Kan best wel weer genieten van bepaalde dingen, maar ik vraag me vooral af hoe dit heeft kunnen gebeuren allemaal. Hoe is het mogelijk dat ik opeens 'hier' sta?! Het voelt nog steeds alsof ik in een heel slechte film terecht ben gekomen. En eigenlijk wil ik maar één ding: terug naar 'rust' en 'gelukkig zijn'. Niet dat dat er was hoor, de afgelopen jaren, maar toen kom in tenminste nog mn kop in de grond steken en doen alsof het allemaal goed was. Nu kan dat niet meer. Maar.... Ik ga er wel komen. En accepteer dat het nu even niet anders is. Dat dit proces tijd nodig heeft.... Kom later terug, nu effe koken en dan lekker kroelen met mijn kindjes..
Dikke kus voor iedereen. Ben ook benieuwd hoe het met de rest is...
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
donderdag 5 januari 2012 om 18:08
quote:[message=10857761,noline]Soyli schreef op 05 januari Heb het gevoel dat de tranen op zijn. Ik ben leeg. Kan best wel weer genieten van bepaalde dingen, maar ik vraag me vooral af hoe dit heeft kunnen gebeuren allemaal. Hoe is het mogelijk dat ik opeens 'hier' sta?! Het voelt nog steeds alsof ik in een heel slechte film terecht ben gekomen. En eigenlijk wil ik maar één ding: terug naar 'rust' en 'gelukkig zijn'. ..
Dit is exact hoe ik me voel. En als ik nu maar kon begrijpen wat er fout gegaan is, maar dat kan ik niet. Hij beweert nog steeds van me te houden maar dat het tussen ons dan weer de laatste twee jaar en dan weer al jaren niet goed ging. En het ligt allemaal aan mij. Maar al die jaren is hij gebleven totdat hij Mevr. WijdBeens tegenkwam. Maar volgens hem heeft zij er niets mee te maken en is het heel normaal om in een huwelijk vreemd te gaan. Een einde te maken aan een voor hem helse situatie en weet ik al niet meer. Hij kan niet eens toegeven dat hij met mij had moeten breken voordat hij met haar begon, Hij heeft niets gedaan. Ik weet dat hij liegt en draait naar eigen believen. Maar ik word gek van het denken aan wat ik anders had moeten doen etc. Ik probeer me nu maar te richten op het regelen van de financiele kwesties en een nieuwe toekomst op te bouwe, maar het blijft moeilijk.
Maar ik kan het, ik ben sterk en ik wordt weer gelukkig
Dit is exact hoe ik me voel. En als ik nu maar kon begrijpen wat er fout gegaan is, maar dat kan ik niet. Hij beweert nog steeds van me te houden maar dat het tussen ons dan weer de laatste twee jaar en dan weer al jaren niet goed ging. En het ligt allemaal aan mij. Maar al die jaren is hij gebleven totdat hij Mevr. WijdBeens tegenkwam. Maar volgens hem heeft zij er niets mee te maken en is het heel normaal om in een huwelijk vreemd te gaan. Een einde te maken aan een voor hem helse situatie en weet ik al niet meer. Hij kan niet eens toegeven dat hij met mij had moeten breken voordat hij met haar begon, Hij heeft niets gedaan. Ik weet dat hij liegt en draait naar eigen believen. Maar ik word gek van het denken aan wat ik anders had moeten doen etc. Ik probeer me nu maar te richten op het regelen van de financiele kwesties en een nieuwe toekomst op te bouwe, maar het blijft moeilijk.
Maar ik kan het, ik ben sterk en ik wordt weer gelukkig
donderdag 5 januari 2012 om 19:19
@ Kunstje,
Goed te lezen dat je jezelf weer op het spoor probeert te hijsen! Jij redt het nu wel weer. Respect.
Toen ik las dat het bedrijf van je (ex)man op jouw naam staat, begon het bij mij te kriebelen. Goed, ik ken de details niet waarom dat destijds zo geregeld is, maar meestal wordt dit gedaan om bij een eventueel faillissement bepaalde zaken 'veilig' te stellen en niet voor belastingclaims op te hoeven draaien. Dit kan alleen werken als je niet in gemeenschap van goederen getrouwd bent.
Nu er een scheiding aan dreigt te komen wordt dat andere koek! Hypothetisch blijft het inkomen en de belastingverplichtingen uit de zaak op jouw naam staan en gaan de betalingen vast niet op jouw bankrekening binnenkomen. Dat kunnen hele nadelige gevolgen voor je uitkering en alimentatie zijn. Nogmaals ik ken de detail niet, maar mijn advies is, win hier informatie over in bij een fiscalist / advocaat.
Als je (ex)man de toko wil voortzetten moet hij je misschien wel uitkopen om de zaak op zijn te krijgen. Maar hoe dan ook ik zou het van mijn naam willen hebben.
Ga dit goed regelen!
Goed te lezen dat je jezelf weer op het spoor probeert te hijsen! Jij redt het nu wel weer. Respect.
Toen ik las dat het bedrijf van je (ex)man op jouw naam staat, begon het bij mij te kriebelen. Goed, ik ken de details niet waarom dat destijds zo geregeld is, maar meestal wordt dit gedaan om bij een eventueel faillissement bepaalde zaken 'veilig' te stellen en niet voor belastingclaims op te hoeven draaien. Dit kan alleen werken als je niet in gemeenschap van goederen getrouwd bent.
Nu er een scheiding aan dreigt te komen wordt dat andere koek! Hypothetisch blijft het inkomen en de belastingverplichtingen uit de zaak op jouw naam staan en gaan de betalingen vast niet op jouw bankrekening binnenkomen. Dat kunnen hele nadelige gevolgen voor je uitkering en alimentatie zijn. Nogmaals ik ken de detail niet, maar mijn advies is, win hier informatie over in bij een fiscalist / advocaat.
Als je (ex)man de toko wil voortzetten moet hij je misschien wel uitkopen om de zaak op zijn te krijgen. Maar hoe dan ook ik zou het van mijn naam willen hebben.
Ga dit goed regelen!
donderdag 5 januari 2012 om 19:25
Kunstje, ik weet niet of jij jouw zoon nog verzorgd in de zin dat ook hij niks doet in het huishouden maar daar zou ik vanaf nu verandering in brengen zodat hij gaat ervaren wat je eigenlijk altijd voor hem (en ex) gedaan hebt en dat het altijd als vanzelfsprekend beschouwd is en dat het eigenlijk niet zo moet zijn.
donderdag 5 januari 2012 om 19:29
Hier weer even een berichtje van mij..
Gisteravond is mijn ex geweest om wat zaken door te spreken; jeetje dat was heftig!
Heftig als in emotioneel...Huilen, elkaar vasthouden enz enz
Gelukkig hebben we ook fijn kunnen praten over hoe een ieder de week is doorgekomen.
Hij heeft ook verdriet en voelt zich ellendig maar daar kan ik niks mee...Heb een hele berg verdriet om zelf doorheen te komen..
Vanmorgen een afspraak gemaakt bij een mediator; we kunnen volgende week al terecht.
Weet niet hoe ik ermee om moet gaan; dit gaat een lange emotionele weg worden pfffffffff......
Gisteravond is mijn ex geweest om wat zaken door te spreken; jeetje dat was heftig!
Heftig als in emotioneel...Huilen, elkaar vasthouden enz enz
Gelukkig hebben we ook fijn kunnen praten over hoe een ieder de week is doorgekomen.
Hij heeft ook verdriet en voelt zich ellendig maar daar kan ik niks mee...Heb een hele berg verdriet om zelf doorheen te komen..
Vanmorgen een afspraak gemaakt bij een mediator; we kunnen volgende week al terecht.
Weet niet hoe ik ermee om moet gaan; dit gaat een lange emotionele weg worden pfffffffff......
donderdag 5 januari 2012 om 20:22
Belinda, ik voel met je mee. Wij gaan morgen naar de mediator, Ik zie er als een berg tegenop. Het maakt het ook zo definitief. Blijft nog steeds de pijn dat je na 27 jaar zo maar aan de kant geschoven wordt zonder enige spijt of wat dan ook.
Ik heb in elk geval vandaag met een eigen advocaat gebeld, die de voorstellen die bij de mediator ter tafel komen, gaat doorrekenen.
Verder moet zoonlief maandag beginnen in een baantje en gaat hij voortaan zeker mee helpen in huis. Dochter doet dat automatisch al en is een grote steun, maar zij vertrekt morgen weer naar haar kamer en begint maandag weer met colleges. Ik zal haar vreselijk missen, zij is spontaan en geeft me regelmatig een knuffel. Maar hun leven gaat gewoon door en zij moeten geen dingen opgeven om voor mammie te zorgen.
Ik kom er wel, zal nog wel even duren maar het gaat lukken. Ik sluit alle negatieve gedachten gewoon weer weg als ze opkomen.
Ik heb in elk geval vandaag met een eigen advocaat gebeld, die de voorstellen die bij de mediator ter tafel komen, gaat doorrekenen.
Verder moet zoonlief maandag beginnen in een baantje en gaat hij voortaan zeker mee helpen in huis. Dochter doet dat automatisch al en is een grote steun, maar zij vertrekt morgen weer naar haar kamer en begint maandag weer met colleges. Ik zal haar vreselijk missen, zij is spontaan en geeft me regelmatig een knuffel. Maar hun leven gaat gewoon door en zij moeten geen dingen opgeven om voor mammie te zorgen.
Ik kom er wel, zal nog wel even duren maar het gaat lukken. Ik sluit alle negatieve gedachten gewoon weer weg als ze opkomen.
donderdag 5 januari 2012 om 21:28
Kunstje:
Ik heb gelukkig veel steun van vrienden maar kan ook niet elke avond van mijn verdriet weglopen. Vanavond dus alleen op de bank en de tranen hebben weer rijkelijk gevloeid....
Morgen een afspraak met een vriendin en dan maar even de sportschool induiken...
Ik ben helaas werkeloos en heb dus geen afleiding qua werk. Had misschien wel wat gescheeld als je 4 dagen lekker bezig kan zijn ipv weg te lopen voor het verdriet...
Ik weet het even niet meer; net als jij zegt: de afspraak met de mediator maakt alles zo definitief. En dan te bedenken dat de hele scheiding nog moet beginnen..Weet jij hoelang zoiets kan gaan duren?
Ik heb gelukkig veel steun van vrienden maar kan ook niet elke avond van mijn verdriet weglopen. Vanavond dus alleen op de bank en de tranen hebben weer rijkelijk gevloeid....
Morgen een afspraak met een vriendin en dan maar even de sportschool induiken...
Ik ben helaas werkeloos en heb dus geen afleiding qua werk. Had misschien wel wat gescheeld als je 4 dagen lekker bezig kan zijn ipv weg te lopen voor het verdriet...
Ik weet het even niet meer; net als jij zegt: de afspraak met de mediator maakt alles zo definitief. En dan te bedenken dat de hele scheiding nog moet beginnen..Weet jij hoelang zoiets kan gaan duren?
vrijdag 6 januari 2012 om 00:05
Nee, ik heb geen idee. Ik laat het maar op me af komen.
Ik heb ook geen betaald werk buitenshuis. Ik ben altijd thuis gebleven zodat hij carriere kon maken en ik zorgde ondertussen voor huis, kinderen en alles wat er hier voorviel.
Dat maakt inderdaad dat ik hier hele dagen zit te piekeren over wat er fout is gegaan en wat ik anders had moeten doen en hoe het nu verder moet.
Ik moet na 22 jaar weer gaan bedenken wat voor werk ik kan gaan doen (ben inmiddels 50) en wat ik wil en wat ik kan krijgen. Dat is zo moeilijk, plus dat ik de hele tijd toch het gevoel heb tekort geschoten te zijn. Deze hegatieve gedachten probeer ik te blokkeren, maar dat is lastig. De sportschool is momenteel geen optie omdat ik nog steeds gigantische rugpijn heb, waarvan niemand kan vinden waar die vandaan komt. Dus alles is gewoon shit. Ik moet maar bedenken dat het niet slechter kan, en dat het in de toekomst beter wordt, maar moeilijk is het vaak wel.
Ik heb ook geen betaald werk buitenshuis. Ik ben altijd thuis gebleven zodat hij carriere kon maken en ik zorgde ondertussen voor huis, kinderen en alles wat er hier voorviel.
Dat maakt inderdaad dat ik hier hele dagen zit te piekeren over wat er fout is gegaan en wat ik anders had moeten doen en hoe het nu verder moet.
Ik moet na 22 jaar weer gaan bedenken wat voor werk ik kan gaan doen (ben inmiddels 50) en wat ik wil en wat ik kan krijgen. Dat is zo moeilijk, plus dat ik de hele tijd toch het gevoel heb tekort geschoten te zijn. Deze hegatieve gedachten probeer ik te blokkeren, maar dat is lastig. De sportschool is momenteel geen optie omdat ik nog steeds gigantische rugpijn heb, waarvan niemand kan vinden waar die vandaan komt. Dus alles is gewoon shit. Ik moet maar bedenken dat het niet slechter kan, en dat het in de toekomst beter wordt, maar moeilijk is het vaak wel.
vrijdag 6 januari 2012 om 07:50
Succes vandaag Kunstje, het is weer een stap in de richting van je nieuwe leven. Je bent een sterke vrouw dat voel ik aan alle berichten die ik lees, je hebt zelf al uitgesproken dat je je leven nooit meer afgeeft aan een ander. (de ander de macht geven). En dat is denk ik de belangrijkste (zeer pijnlijke) les die jij uit dit hele gebeuren moet mee nemen. Het is jouw leven, jij bent een persoon met eigen gevoelens en gedachten!
Zeker is het voor jou lastig om het gevoel te blokkeren dat jij hebt tekort geschoten, voor mij is het gemakkelijk om je te zeggen dat het niet aan jou ligt maar alleen aan hem! Hij is een vreselijk egoïstisch persoon die alles op een positieve manier naar zich toe wil draaien waardoor anderen met pijn blijven zitten. Het is heel gemakkelijk om de vinger naar een ander te wijzen, hij heeft gekozen om vreemd te gaan, niet jij! Geloof me Kunstje over een aantal jaren zal je hierop terug kijken als een ervaring die heeft moeten gebeuren. Jij gaat je ontplooien en zal nog zelf verbaasd zijn welke vrouw je zelf bent.
Zeker is het voor jou lastig om het gevoel te blokkeren dat jij hebt tekort geschoten, voor mij is het gemakkelijk om je te zeggen dat het niet aan jou ligt maar alleen aan hem! Hij is een vreselijk egoïstisch persoon die alles op een positieve manier naar zich toe wil draaien waardoor anderen met pijn blijven zitten. Het is heel gemakkelijk om de vinger naar een ander te wijzen, hij heeft gekozen om vreemd te gaan, niet jij! Geloof me Kunstje over een aantal jaren zal je hierop terug kijken als een ervaring die heeft moeten gebeuren. Jij gaat je ontplooien en zal nog zelf verbaasd zijn welke vrouw je zelf bent.
vrijdag 6 januari 2012 om 08:53
Net wakker en meteen weer in tranen; voel me echt zoooooo alleen op dit moment!
Terwijl ik wel lieve mensen om me heen heb hoor; ga zelfs straks weer wat drinken met een vriendin in de stad..
Het is zo'n rotgevoel; alsof de hele wereld je in de steek heeft gelaten. Elke ochtend wordt ik weer met mijn neus op de feiten gedrukt; ik ben alleen thuis.
De plek naast me in bed is leeg; het huis is stil....Gatver!!! En het vinden van een baan lukt ook maar niet..Heb al zoveel sollicitaties geschreven maar het lijkt wel alsof heel Noord Holland stiekum heeft afgesproken:" neem Belinda niet aan".....
Kan wel wat oppeppende woorden gebruiken....
Terwijl ik wel lieve mensen om me heen heb hoor; ga zelfs straks weer wat drinken met een vriendin in de stad..
Het is zo'n rotgevoel; alsof de hele wereld je in de steek heeft gelaten. Elke ochtend wordt ik weer met mijn neus op de feiten gedrukt; ik ben alleen thuis.
De plek naast me in bed is leeg; het huis is stil....Gatver!!! En het vinden van een baan lukt ook maar niet..Heb al zoveel sollicitaties geschreven maar het lijkt wel alsof heel Noord Holland stiekum heeft afgesproken:" neem Belinda niet aan".....
Kan wel wat oppeppende woorden gebruiken....
vrijdag 6 januari 2012 om 09:48
Dat heet rouwen Belinda. Je hebt het nodig om te kunnen verwerken hoe vervelend, lastig en rot het ook voelt.
Het heeft tijd nodig, tijd die je ook moet nemen.
Die baan komt echt wel, ook dat kost tijd en helaas weet je verstandelijk wel dat het niet echt een goede tijd is om een baan te krijgen dus vat het niet persoonlijk op alhoewel ik je heel erg snap, dat dan ook wel weer.
Kom op, trek mooie kleren aan, tut je op en laat de wereld zien wie je bent, een prachtige, sterke vrouw die er mag zijn.
Veel plezier zo meteen met je vriendin in de stad.
Het heeft tijd nodig, tijd die je ook moet nemen.
Die baan komt echt wel, ook dat kost tijd en helaas weet je verstandelijk wel dat het niet echt een goede tijd is om een baan te krijgen dus vat het niet persoonlijk op alhoewel ik je heel erg snap, dat dan ook wel weer.
Kom op, trek mooie kleren aan, tut je op en laat de wereld zien wie je bent, een prachtige, sterke vrouw die er mag zijn.
Veel plezier zo meteen met je vriendin in de stad.
vrijdag 6 januari 2012 om 10:41
@kwallebal:
Dank je wel voor deze woorden...weet ook dondersgoed dat dit een rouwproces is en dat het tijd kost.
Misschien heb je wel gelijk wat een baan betreft; mijn eventuele nieuwe baas zit natuurlijk ook niet te wachten op een verdrietige/rouwende vrouw...
Ga nu ff de stad in; even wat afleiding!
Tot later enne....nogmaals dank voor je fijne woorden!
Dank je wel voor deze woorden...weet ook dondersgoed dat dit een rouwproces is en dat het tijd kost.
Misschien heb je wel gelijk wat een baan betreft; mijn eventuele nieuwe baas zit natuurlijk ook niet te wachten op een verdrietige/rouwende vrouw...
Ga nu ff de stad in; even wat afleiding!
Tot later enne....nogmaals dank voor je fijne woorden!
vrijdag 6 januari 2012 om 14:24
@ Kunstje En alle anderen.. Ik ben der nog steeds hoor! Heb hier hele gesprekken, maar die hebben we wel vaker gehad... Helaas.
Ik heb van de week tegen hem gezegt dat het ws beter is als ik een poos vertrek met de kids. Heb hem duidelijk gemaakt dat ik niet meer kan tegen het gelieg.. en de rest. En bah hele buitenwereld weet wat er hier heeft afgespeelt. Ik wist dat het een keer uit zou komen, maar ik voel mij zo rot en bekeken door iedereen.
Hij is na mijn mededeling even weg geweest. Nu is ie terug gekomen met de mededeling dat ie niet wil dat ik vertrek.. aaah.. Nou dat standpunt hadden we al gehad. dacht ik.??? Hij wil niet zomaar de handdoek in de ring gooien? zegt ie. Ik heb hem medegedeeld dat ik het niet weet en ondertussen heb ik voorlopig nog helemaal geen woning op korte termijn. En tot mijn grote verbazing zijn de afgelopen dagen ook nog zeer prettig hier ook. Had het liever anders gehad. Dan is het voor mijn gevoel anders. Er word aan me gedacht. meneer vraagt het als ie ff weg kan. Hij blijft zelf thuis speciaal voor ons zegt ie. Om de liefde weer op te kunnen laten bloeien zegt ie. Wil zelfs uit eten. (nog nooit gedaan) En ik?? Nou dat ze aan je denken is leuk, maar dit? Heb hem gezegt dat ik het niet kan geloven en zeker nog niet wil.. En verder weet ik het niet. Ik voel mij ook zeker niet de moeite waard op dit moment.. Hou op dit moment niet zoveel van mijzelf. Mijn man vind dit verschrikkelijk zegt ie. Ik probeer om mij niet te laten verslonsen. Ik maak mij op, verzorg mijzelf goed, maar soms hoeft het leven voor mij allemaal niet zo..(Maar ik heb kids waar ik voor op moet staan denk ik dan) Kortom niet lekker in mijn vel. er zijn goede dagen en slechte. Vraag mij vaak af of ik ooit weer gelukkig kan worden..
Ik heb van de week tegen hem gezegt dat het ws beter is als ik een poos vertrek met de kids. Heb hem duidelijk gemaakt dat ik niet meer kan tegen het gelieg.. en de rest. En bah hele buitenwereld weet wat er hier heeft afgespeelt. Ik wist dat het een keer uit zou komen, maar ik voel mij zo rot en bekeken door iedereen.
Hij is na mijn mededeling even weg geweest. Nu is ie terug gekomen met de mededeling dat ie niet wil dat ik vertrek.. aaah.. Nou dat standpunt hadden we al gehad. dacht ik.??? Hij wil niet zomaar de handdoek in de ring gooien? zegt ie. Ik heb hem medegedeeld dat ik het niet weet en ondertussen heb ik voorlopig nog helemaal geen woning op korte termijn. En tot mijn grote verbazing zijn de afgelopen dagen ook nog zeer prettig hier ook. Had het liever anders gehad. Dan is het voor mijn gevoel anders. Er word aan me gedacht. meneer vraagt het als ie ff weg kan. Hij blijft zelf thuis speciaal voor ons zegt ie. Om de liefde weer op te kunnen laten bloeien zegt ie. Wil zelfs uit eten. (nog nooit gedaan) En ik?? Nou dat ze aan je denken is leuk, maar dit? Heb hem gezegt dat ik het niet kan geloven en zeker nog niet wil.. En verder weet ik het niet. Ik voel mij ook zeker niet de moeite waard op dit moment.. Hou op dit moment niet zoveel van mijzelf. Mijn man vind dit verschrikkelijk zegt ie. Ik probeer om mij niet te laten verslonsen. Ik maak mij op, verzorg mijzelf goed, maar soms hoeft het leven voor mij allemaal niet zo..(Maar ik heb kids waar ik voor op moet staan denk ik dan) Kortom niet lekker in mijn vel. er zijn goede dagen en slechte. Vraag mij vaak af of ik ooit weer gelukkig kan worden..
vrijdag 6 januari 2012 om 14:46
@Belinda, hoop dat het gezellig hebt in de stad en probeer even van het moment te genieten.
@Problemo, wat een ellende! Zei ik laatst nog dat ik jaloers op je was omdat hij het nog wou proberen en moeite voor je doet en de mijne mij in zeer korte tijd aan de kant gesmeten heeft?
Maar zo is het langzamerhand ook een onhoudbare situatie voor je. Houd je werkelijk nog van hem? En doen jullie iets aan therapie? Misschien dat jullie er dan samen uitkomen, want zo kun je toch ook niet doorgaan, je gaat er aan kapot. Zorg dat je niet zo diep in de put raakt, zoals ik vorige week. Ook voor jou geldt dat je kinderen hebt, die je nodig hebben evenals familie en vrienden. Ik begrijp dat het lastig is iets positiefs te zien als hij het ene moment lief en begripvol is en het andere moment een ander belt. Maar houd de moed erin en schrijf het hier van je af.
Sterkte
@Problemo, wat een ellende! Zei ik laatst nog dat ik jaloers op je was omdat hij het nog wou proberen en moeite voor je doet en de mijne mij in zeer korte tijd aan de kant gesmeten heeft?
Maar zo is het langzamerhand ook een onhoudbare situatie voor je. Houd je werkelijk nog van hem? En doen jullie iets aan therapie? Misschien dat jullie er dan samen uitkomen, want zo kun je toch ook niet doorgaan, je gaat er aan kapot. Zorg dat je niet zo diep in de put raakt, zoals ik vorige week. Ook voor jou geldt dat je kinderen hebt, die je nodig hebben evenals familie en vrienden. Ik begrijp dat het lastig is iets positiefs te zien als hij het ene moment lief en begripvol is en het andere moment een ander belt. Maar houd de moed erin en schrijf het hier van je af.
Sterkte
vrijdag 6 januari 2012 om 15:18
@ kunstje. Mijn oma zei eens tegen mij... "Je blijft altijd houden van, maar je leert zonder elkaar te leven" Mijn oma is al een heel wat jaren terug overleden, maar de laatste tijd denk ik veel aan haar motto. Ja er zijn kinderen en ze zijn nog maar 10 en 7 en dat maakt alles ook zo moeilijk. Houd ik nog echt van hem? Op dit moment? zo begripvol als ie nu is? Ik moet zeggen ja. Maar soms ook niet. Tja en als ik vraag aan hem waarom nu wel begrip en toen niet? zegt ie dat hij echt dacht dat ie mij kwijt was en de kids en dat dat hem aan het denken heeft gezet en dat ie graag wil dat de liefde weer verder opbloeit. Het problemo is dat we ontzettend veel om elkaar geven. en dan denk ik weer aan het motto van oma..
vrijdag 6 januari 2012 om 17:18
Hallo lieve meiden,
Vanmorgen/vanmiddag gezellig met een vriendin bakkie en lunch gedaan in de stad. Was wel even lekker die afleiding maar toen ik rond 15:00 uur weer naar huis ging bekroop me weer dat verdrietige gevoel van: kom ik weer alleen thuis...
Veel herinneringen in dit huis, geen afspraken staan voor vanavond maar heb een uur met een andere vriendin aan de telefoon gehangen en dat gesprek heeft mij weer sterk gemaakt!
Ze vroeg hoe de ontmoeting met mijn ex afgelopen woensdagavond was geweest.
Ik vertelde haar dat het emotioneel was; beide in tranen enz enz.
Ik wil geen hoop meer hebben op een verzoening want als ik dat doe dan maak ik mezelf gek maar als ik zag hoe hij was die avond qua lichaamstaal en mij vastpakken enz..pfffff
Volgens mijn vriendin geeft hij gemixte signalen af: hij wil niet meer door maar doet anders..
Vind het wel heel sterk van mezelf dat ik al zijn smsjes meteen wis van mijn telefoon. Wil niet zoals bij mijn vorige ex " tussen de regels " doorlezen dat hij misschien toch...??
Heb ook de tip gekregen om, als we volgende week naar de mediator gaan, ik iemand heb om naartoe te gaan als het gesprek klaar is.
Dat ik niet weer in een diep gat val als ik hem gezien heb zeg maar..
Niet zo'n gekke tip toch??
@problemo: wat een mooi motto van jouw oma: zit wel iets van waarheid in...maar meid laat je niet verslonsen hoor! Ik ken het gevoel wel want dat heb ik helaas ook gehad. Waarom zou ik mezelf aankleden of uberhaupt opmaken??
Je raakt dan nog meer in de put; tenminste dat had ik.
Heel veel sterkte voor nu meid!
Kunstje: hoe gaat het bij jou?
Vanmorgen/vanmiddag gezellig met een vriendin bakkie en lunch gedaan in de stad. Was wel even lekker die afleiding maar toen ik rond 15:00 uur weer naar huis ging bekroop me weer dat verdrietige gevoel van: kom ik weer alleen thuis...
Veel herinneringen in dit huis, geen afspraken staan voor vanavond maar heb een uur met een andere vriendin aan de telefoon gehangen en dat gesprek heeft mij weer sterk gemaakt!
Ze vroeg hoe de ontmoeting met mijn ex afgelopen woensdagavond was geweest.
Ik vertelde haar dat het emotioneel was; beide in tranen enz enz.
Ik wil geen hoop meer hebben op een verzoening want als ik dat doe dan maak ik mezelf gek maar als ik zag hoe hij was die avond qua lichaamstaal en mij vastpakken enz..pfffff
Volgens mijn vriendin geeft hij gemixte signalen af: hij wil niet meer door maar doet anders..
Vind het wel heel sterk van mezelf dat ik al zijn smsjes meteen wis van mijn telefoon. Wil niet zoals bij mijn vorige ex " tussen de regels " doorlezen dat hij misschien toch...??
Heb ook de tip gekregen om, als we volgende week naar de mediator gaan, ik iemand heb om naartoe te gaan als het gesprek klaar is.
Dat ik niet weer in een diep gat val als ik hem gezien heb zeg maar..
Niet zo'n gekke tip toch??
@problemo: wat een mooi motto van jouw oma: zit wel iets van waarheid in...maar meid laat je niet verslonsen hoor! Ik ken het gevoel wel want dat heb ik helaas ook gehad. Waarom zou ik mezelf aankleden of uberhaupt opmaken??
Je raakt dan nog meer in de put; tenminste dat had ik.
Heel veel sterkte voor nu meid!
Kunstje: hoe gaat het bij jou?
vrijdag 6 januari 2012 om 20:11
Belinda: dat van met iemand afspreken na de mediator ben ik het helemaal mee eens. Het is bij mij een van de meest nare ervaringen in mijn leven. De 1e keer heb ik meteen iets van 3 vriendinnen gebeld om stoom af te blazen, de 2e keer ging ik mijn zoon ophalen bij een vriendin en kon daar mijn verhaal kwijt. Over een paar weken de 3e keer (gaat over de omgangsregeling, dus 'mag' nog een paar keer).
Ik vond het dus echt verschrikkelijk en die tip moet je echt ten harte nemen. Dat heb je echt nodig op zo'n moment.
@Kunstje: hoe was het bij de mediator? Hoe voel je je nu? Ik vind wel dat je al iets beter 'klinkt'.
Problemo: ik denk dat je oma gelijk had. Zeker als je een kind met iemand deelt. Maar dat wil denk ik ook niet zeggen dat je niet weer gelukkig kunt worden, alleen of met iemand anders.
Hier vandaag op werk om een of andere reden een dip. Nu thuis voel ik me weer oke. Misschien gewoon geen zin om te werken? Haha. En ik vind het gewoon zwaar k*t om mijn kind in een omgangsregeling op te moeten voeden, dat hij 3 adressen heeft (bij mij, gastouder en zijn vader). Ik hoop echt dat dat gaat wennen. Want vooralsnog doet het dat niet. Ook het idee dat ex door kind voor altijd in mijn leven blijft, hoe dan ook, vind ik nog steeds bizar.
Ik vond het dus echt verschrikkelijk en die tip moet je echt ten harte nemen. Dat heb je echt nodig op zo'n moment.
@Kunstje: hoe was het bij de mediator? Hoe voel je je nu? Ik vind wel dat je al iets beter 'klinkt'.
Problemo: ik denk dat je oma gelijk had. Zeker als je een kind met iemand deelt. Maar dat wil denk ik ook niet zeggen dat je niet weer gelukkig kunt worden, alleen of met iemand anders.
Hier vandaag op werk om een of andere reden een dip. Nu thuis voel ik me weer oke. Misschien gewoon geen zin om te werken? Haha. En ik vind het gewoon zwaar k*t om mijn kind in een omgangsregeling op te moeten voeden, dat hij 3 adressen heeft (bij mij, gastouder en zijn vader). Ik hoop echt dat dat gaat wennen. Want vooralsnog doet het dat niet. Ook het idee dat ex door kind voor altijd in mijn leven blijft, hoe dan ook, vind ik nog steeds bizar.
vrijdag 6 januari 2012 om 20:13
Problemo, jouw man komt echt overal mee weg he...
Oudjaardsag was het nog drama, had hij weer contact met haar en was jij het helemaal zat.
Je schrijft dat je je afvraagt of je ooit weer gelukkig zal worden, nou met deze man lijkt me dat sterk.
Wat hij ook doet, jij blijft toch wel..
Je weet dat jij ook een keus hebt toch?
Sorry als ik hard overkom hoor, maar ik vind het erg jammer dat jij je zo laat behandelen, als een deurmat...
Oudjaardsag was het nog drama, had hij weer contact met haar en was jij het helemaal zat.
Je schrijft dat je je afvraagt of je ooit weer gelukkig zal worden, nou met deze man lijkt me dat sterk.
Wat hij ook doet, jij blijft toch wel..
Je weet dat jij ook een keus hebt toch?
Sorry als ik hard overkom hoor, maar ik vind het erg jammer dat jij je zo laat behandelen, als een deurmat...
vrijdag 6 januari 2012 om 21:22
Naar aanleiding van de post van NewWoman..
Hoe is het toch mogelijk dat wij onze mannen, die maanden-, soms jarenlang tegen ons gelogen hebben. Die vreemd zijn gegaan. Soms meerdere keren. Terug laten komen zodra ze een paar lieve woorden en / of signalen onze kant op sturen?
Wáár is ons zelfrespect?! Deze mannen hebben er bewust voor gekozen om in een andere relatie te stappen. En nu ze 'betrapt' worden, en hun uitvalbasis dreigen kwijt te raken, 'weten ze het opeens niet meer'.. WIJ zouden het wel moeten weten eigenlijk.. Wie kan me uitleggen waarom we dan met zn allen zo blijven twijfelen (en hopen)!?!?!?!?
Hoe is het toch mogelijk dat wij onze mannen, die maanden-, soms jarenlang tegen ons gelogen hebben. Die vreemd zijn gegaan. Soms meerdere keren. Terug laten komen zodra ze een paar lieve woorden en / of signalen onze kant op sturen?
Wáár is ons zelfrespect?! Deze mannen hebben er bewust voor gekozen om in een andere relatie te stappen. En nu ze 'betrapt' worden, en hun uitvalbasis dreigen kwijt te raken, 'weten ze het opeens niet meer'.. WIJ zouden het wel moeten weten eigenlijk.. Wie kan me uitleggen waarom we dan met zn allen zo blijven twijfelen (en hopen)!?!?!?!?
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
vrijdag 6 januari 2012 om 21:35
vrijdag 6 januari 2012 om 21:52
Ik begrijp het ook wel, tot op zekere hoogte.Maar de rekbaarheid van grenzen van sommige mensen is zo groot.
Waar ligt die grens, wanneer is het genoeg geweest, en wanneer kies je voor jezelf?
Nog houden van... van wie? Meer van hem dan van jezelf?
Aan de goede tijden denken? En je kop in het zand steken voor deze bak ellende?
Nog niet geloven? Wat niet... de affaire, de leugens, de draaierij, de beloftes die weer worden gebroken?
Wanneer is het genoeg?
Ik ben nu drie jaar alleen en ik doe dingen die ik in mijn huwelijk nooit zou hebben gedaan. Ik overleef niet meer, ik leef weer, het kan!
Het is gewoon pijnlijk om te lezen hoe sommigen onder ons zich laten behandelen, en ik vraag me af waarom, hoe lang nog...
Waar ligt die grens, wanneer is het genoeg geweest, en wanneer kies je voor jezelf?
Nog houden van... van wie? Meer van hem dan van jezelf?
Aan de goede tijden denken? En je kop in het zand steken voor deze bak ellende?
Nog niet geloven? Wat niet... de affaire, de leugens, de draaierij, de beloftes die weer worden gebroken?
Wanneer is het genoeg?
Ik ben nu drie jaar alleen en ik doe dingen die ik in mijn huwelijk nooit zou hebben gedaan. Ik overleef niet meer, ik leef weer, het kan!
Het is gewoon pijnlijk om te lezen hoe sommigen onder ons zich laten behandelen, en ik vraag me af waarom, hoe lang nog...
vrijdag 6 januari 2012 om 22:02
Newwoman,
Alleen uit eigen ervaring rekbaarheid is heel groot,heel groot in mijn geval. dat is ook iets waar vooral ik achteraf mee moet leven. Ik ben het ook met je eens!! Maar ik probeerde alleen te verwoorden wat ik soms voel, heb gevoeld en ik ben nog geen 3 jaar verder..
Ik denk dat in het begin je vaak terug denkt aan het goede.
En nu is het tijd om voor jezelf te kiezen en een nieuw leven te starten maar niet altijd ff makelijk ...
Daarom is het soms niet makelijk, denk ik verstand OK maar gevoel is heel iets anders?
Alleen uit eigen ervaring rekbaarheid is heel groot,heel groot in mijn geval. dat is ook iets waar vooral ik achteraf mee moet leven. Ik ben het ook met je eens!! Maar ik probeerde alleen te verwoorden wat ik soms voel, heb gevoeld en ik ben nog geen 3 jaar verder..
Ik denk dat in het begin je vaak terug denkt aan het goede.
En nu is het tijd om voor jezelf te kiezen en een nieuw leven te starten maar niet altijd ff makelijk ...
Daarom is het soms niet makelijk, denk ik verstand OK maar gevoel is heel iets anders?
Het leven is geen lolletje maar een krentebolletje
