Relaties
alle pijlers
Opruimen & moederschap
zondag 8 januari 2012 om 23:39
Mijn vriend houdt van een opgeruimd huis. Schoon is niet eens echt belangrijk voor hem, maar alles moet uit het zicht. Ik vind opruimen tijdsverspilling. Ik doe het nu wel, vooral voor hem. Soms vergeet ik wel achter mezelf op te ruimen, omdat ik het gewoon niet zie. Schoonmaken vind ik dan weer wel belangrijk, maar dat doe ik wel sporadisch.
Nu had ik een schaar op de bank laten liggen. Mijn vriend vindt dat gevaarlijk en weer een teken dat ik niet opruim. Hij noemt nu steeds vaker dat hij mij geen moeder ziet zijn als ik me zo 'onverantwoordelijk' gedraag.
Ik vond dit altijd vervelend omdat het klinkt alsof hij wil dat ik bewijs dat ik wel kan opruimen, voordat hij met me trouwt en kinderen wil. Ik vind dat dom want we zijn al 4 jaar samen: als hij nu nog niet weet of hij dat wil dan horen we niet samen te zijn. (Hij zegt dat hij wel wil trouwen en kinderen wil maar niet nu ivm financien, trouwens.)
Maar nu voor het eerst bedacht ik me dat ik het een belediging vind dat hij me geen goede moeder vindt. Hij zou me nu toch beter moeten kennen. Hij denkt ook echt dat ik opruimen moet 'leren'. Nou ik houd rekening met hem, maar perfect wordt ik daarin nooit. Is dit nu gewoon een smoes om geen kinderen met mij te nemen?
Zijn moeder is wel heel opgeruimd. Als mijn vriend weer eens aan het klagen is tegen haar, dan vraagt ze aan hem hoe ik dan denk moeder te worden? Ze heeft ook al aangegeven dat als ze langskomt, ze me best het een en ander wil leren. Maar ik vind chaos dus gezond...
Nu had ik een schaar op de bank laten liggen. Mijn vriend vindt dat gevaarlijk en weer een teken dat ik niet opruim. Hij noemt nu steeds vaker dat hij mij geen moeder ziet zijn als ik me zo 'onverantwoordelijk' gedraag.
Ik vond dit altijd vervelend omdat het klinkt alsof hij wil dat ik bewijs dat ik wel kan opruimen, voordat hij met me trouwt en kinderen wil. Ik vind dat dom want we zijn al 4 jaar samen: als hij nu nog niet weet of hij dat wil dan horen we niet samen te zijn. (Hij zegt dat hij wel wil trouwen en kinderen wil maar niet nu ivm financien, trouwens.)
Maar nu voor het eerst bedacht ik me dat ik het een belediging vind dat hij me geen goede moeder vindt. Hij zou me nu toch beter moeten kennen. Hij denkt ook echt dat ik opruimen moet 'leren'. Nou ik houd rekening met hem, maar perfect wordt ik daarin nooit. Is dit nu gewoon een smoes om geen kinderen met mij te nemen?
Zijn moeder is wel heel opgeruimd. Als mijn vriend weer eens aan het klagen is tegen haar, dan vraagt ze aan hem hoe ik dan denk moeder te worden? Ze heeft ook al aangegeven dat als ze langskomt, ze me best het een en ander wil leren. Maar ik vind chaos dus gezond...
maandag 9 januari 2012 om 00:20
quote:madille schreef op 09 januari 2012 @ 00:14:
Nee, hij wordt boos als ik de kaarsen uitblaas, want dan ben ik te raar bezig. Kussens liggen daar omdat het bed vol kussens liggen en die op de grond terechtnkomen als we gaan slapen.
Het wordt steeds gekker
Wat is er nu raar aan kaarsen uitblazen?!
Nee, hij wordt boos als ik de kaarsen uitblaas, want dan ben ik te raar bezig. Kussens liggen daar omdat het bed vol kussens liggen en die op de grond terechtnkomen als we gaan slapen.
Het wordt steeds gekker
Wat is er nu raar aan kaarsen uitblazen?!
maandag 9 januari 2012 om 00:21
Ja, dat ie zelf dan wat meer opruimt lijkt mij ook goed. Doe ik met schoonmaken ook. Voor hem hoeft het niet schoon, voor mij wel, dus doe ik het schoonmaken. Maar hij vindt het niet leuk om op te ruimen dus moet ik mijn helft zelf maar doen. Maar alsof ik schoonmaken wel leuk vind?! Daarnaast werkt hij vanuit huis soms (eigen baas) en ik niet.
Maar we hebben nu allebei gezegd dat we dan maar uit elkaar moeten gaan. Hij begon te vertellen over dat ik niet naar hem luister: ik ruim niet op, ik laat scharen achter en ik rijd als een gek. Ik heb hem gezegd dat hij ook niet naar mij luistert, want we zijn niet getrouwd, zijn niet verhuisd en hebben geen kinderen. Hij zegt dat hij alleen wil trouwen als hij zich met die persoon samen ziet. Ik heb gezegd dat hij wil dat ik in hem verander, dat dat niet gaat gebeuren, dus dat we dan maar uit elkaar gaan.
Ik dreig normaal nooit met weggaan, dat doet hij. Maar nu is het al twee keer gebeurd. Vraagnme af of het nog gaat gebeuren of dat we er wel doorheen komen. Ik wil wel met hem zijn, maar ik wil niet als kind behandeld blijven worden.
Maar we hebben nu allebei gezegd dat we dan maar uit elkaar moeten gaan. Hij begon te vertellen over dat ik niet naar hem luister: ik ruim niet op, ik laat scharen achter en ik rijd als een gek. Ik heb hem gezegd dat hij ook niet naar mij luistert, want we zijn niet getrouwd, zijn niet verhuisd en hebben geen kinderen. Hij zegt dat hij alleen wil trouwen als hij zich met die persoon samen ziet. Ik heb gezegd dat hij wil dat ik in hem verander, dat dat niet gaat gebeuren, dus dat we dan maar uit elkaar gaan.
Ik dreig normaal nooit met weggaan, dat doet hij. Maar nu is het al twee keer gebeurd. Vraagnme af of het nog gaat gebeuren of dat we er wel doorheen komen. Ik wil wel met hem zijn, maar ik wil niet als kind behandeld blijven worden.
maandag 9 januari 2012 om 00:27
quote:madille schreef op 09 januari 2012 @ 00:21:
Ja, dat ie zelf dan wat meer opruimt lijkt mij ook goed. Doe ik met schoonmaken ook. Voor hem hoeft het niet schoon, voor mij wel, dus doe ik het schoonmaken. Maar hij vindt het niet leuk om op te ruimen dus moet ik mijn helft zelf maar doen. Maar alsof ik schoonmaken wel leuk vind?! Daarnaast werkt hij vanuit huis soms (eigen baas) en ik niet.
Maar we hebben nu allebei gezegd dat we dan maar uit elkaar moeten gaan. Hij begon te vertellen over dat ik niet naar hem luister: ik ruim niet op, ik laat scharen achter en ik rijd als een gek. Ik heb hem gezegd dat hij ook niet naar mij luistert, want we zijn niet getrouwd, zijn niet verhuisd en hebben geen kinderen. Hij zegt dat hij alleen wil trouwen als hij zich met die persoon samen ziet. Ik heb gezegd dat hij wil dat ik in hem verander, dat dat niet gaat gebeuren, dus dat we dan maar uit elkaar gaan.
Ik dreig normaal nooit met weggaan, dat doet hij. Maar nu is het al twee keer gebeurd. Vraagnme af of het nog gaat gebeuren of dat we er wel doorheen komen. Ik wil wel met hem zijn, maar ik wil niet als kind behandeld blijven worden.Terwijl je hier zit te forummen???
Ja, dat ie zelf dan wat meer opruimt lijkt mij ook goed. Doe ik met schoonmaken ook. Voor hem hoeft het niet schoon, voor mij wel, dus doe ik het schoonmaken. Maar hij vindt het niet leuk om op te ruimen dus moet ik mijn helft zelf maar doen. Maar alsof ik schoonmaken wel leuk vind?! Daarnaast werkt hij vanuit huis soms (eigen baas) en ik niet.
Maar we hebben nu allebei gezegd dat we dan maar uit elkaar moeten gaan. Hij begon te vertellen over dat ik niet naar hem luister: ik ruim niet op, ik laat scharen achter en ik rijd als een gek. Ik heb hem gezegd dat hij ook niet naar mij luistert, want we zijn niet getrouwd, zijn niet verhuisd en hebben geen kinderen. Hij zegt dat hij alleen wil trouwen als hij zich met die persoon samen ziet. Ik heb gezegd dat hij wil dat ik in hem verander, dat dat niet gaat gebeuren, dus dat we dan maar uit elkaar gaan.
Ik dreig normaal nooit met weggaan, dat doet hij. Maar nu is het al twee keer gebeurd. Vraagnme af of het nog gaat gebeuren of dat we er wel doorheen komen. Ik wil wel met hem zijn, maar ik wil niet als kind behandeld blijven worden.Terwijl je hier zit te forummen???
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
maandag 9 januari 2012 om 00:31
Hij gedraagt zich tegelijk als n kind dat zijn zin moet hebben, en als n vader die zijn kind wel eens zal opvoeden. Maar zijn gedrag als partner heb ik nog niet kunnen ontdekken in je verhaal.
Waarom wil je trouwen: bang om alleen te zijn?
Zou die trouwlocaties nog maar even links laten liggen en eens even goed nadenken, of je behanderld wilt blijven worden als een onmondig kind.
En je schoonmoeder die komt leren huishouden?
Voor je het weet is je huis een copie van dat van je schoonmoeder, met het zoutvaatje op precies dezelfde plaats als bij haar in het keukenkastje, zodat je vriend het makkelijk kan vinden als hij weer een slak heeft om zout op te strooien
Waarom wil je trouwen: bang om alleen te zijn?
Zou die trouwlocaties nog maar even links laten liggen en eens even goed nadenken, of je behanderld wilt blijven worden als een onmondig kind.
En je schoonmoeder die komt leren huishouden?
Voor je het weet is je huis een copie van dat van je schoonmoeder, met het zoutvaatje op precies dezelfde plaats als bij haar in het keukenkastje, zodat je vriend het makkelijk kan vinden als hij weer een slak heeft om zout op te strooien
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
maandag 9 januari 2012 om 01:17
Hij zal nooit veranderen want hij vindt dat ie gelijk heeft. Geen discussie, wat zo is, is zo en hij weet dat natuurlijk allemaal veel beter dan jij. Bijzonder arrogant ook, hij denkt waarschijnlijk ver boven jou te staan.
Goh, lijkt me moeilijk, zeker nu je je bewust bent van wat het met je doet. Je bent gelukkig realistisch genoeg om ook naar de toekomst te kijken.
Hij zal niet veranderen en dan blijft de keus aan jou. Wil jij veranderen om in deze situatie te kunnen blijven of weet je dat je dit op den duur toch niet op kunt brengen?
Goh, lijkt me moeilijk, zeker nu je je bewust bent van wat het met je doet. Je bent gelukkig realistisch genoeg om ook naar de toekomst te kijken.
Hij zal niet veranderen en dan blijft de keus aan jou. Wil jij veranderen om in deze situatie te kunnen blijven of weet je dat je dit op den duur toch niet op kunt brengen?
maandag 9 januari 2012 om 09:05
[quote]madille schreef op 08 januari 2012 @ 23:39:
Mijn vriend houdt van een opgeruimd huis. Schoon is niet eens echt belangrijk voor hem, maar alles moet uit het zicht. Ik vind opruimen tijdsverspilling.
heb je wat belangrijkers dan?
Ik doe het nu wel, vooral voor hem. Soms vergeet ik wel achter mezelf op te ruimen, omdat ik het gewoon niet zie.
Bezoekje aan de opticien?
Schoonmaken vind ik dan weer wel belangrijk, maar dat doe ik wel sporadisch.
Schoonmaken in een rommelig huis?
Nu had ik een schaar op de bank laten liggen. Mijn vriend vindt dat gevaarlijk en weer een teken dat ik niet opruim. Hij noemt nu steeds vaker dat hij mij geen moeder ziet zijn als ik me zo 'onverantwoordelijk' gedraag.Ik zou je niet eens als vriendin zin, laat staan als moeder.
Ik vond dit altijd vervelend omdat het klinkt alsof hij wil dat ik bewijs dat ik wel kan opruimen, voordat hij met me trouwt en kinderen wil.
Ik vind dat dom want we zijn al 4 jaar samen: als hij nu nog niet weet of hij dat wil dan horen we niet samen te zijn.Horen jullie duidelijk ook niet
(Hij zegt dat hij wel wil trouwen en kinderen wil maar niet nu ivm financien, trouwens.)
Maar nu voor het eerst bedacht ik me dat ik het een belediging vind dat hij me geen goede moeder vindt. Hij zou me nu toch beter moeten kennen.Daarom juist!
Hj denkt ook echt dat ik opruimen moet 'leren'. Nou ik houd rekening met hem, maar perfect wordt ik daarin nooit. Is dit nu gewoon een smoes om geen kinderen met mij te nemen?
Nee, je bent rommelig (als vrouw notabene)en wie wil zo iemand nou?
Zijn moeder is wel heel opgeruimd. Als mijn vriend weer eens aan het klagen is tegen haar, dan vraagt ze aan hem hoe ik dan denk moeder te worden? Ze heeft ook al aangegeven dat als ze langskomt, ze me best het een en ander wil leren.
Maar ik vind chaos dus gezond...[/quote]Er zit een steekje bij je los
Mijn vriend houdt van een opgeruimd huis. Schoon is niet eens echt belangrijk voor hem, maar alles moet uit het zicht. Ik vind opruimen tijdsverspilling.
heb je wat belangrijkers dan?
Ik doe het nu wel, vooral voor hem. Soms vergeet ik wel achter mezelf op te ruimen, omdat ik het gewoon niet zie.
Bezoekje aan de opticien?
Schoonmaken vind ik dan weer wel belangrijk, maar dat doe ik wel sporadisch.
Schoonmaken in een rommelig huis?
Nu had ik een schaar op de bank laten liggen. Mijn vriend vindt dat gevaarlijk en weer een teken dat ik niet opruim. Hij noemt nu steeds vaker dat hij mij geen moeder ziet zijn als ik me zo 'onverantwoordelijk' gedraag.Ik zou je niet eens als vriendin zin, laat staan als moeder.
Ik vond dit altijd vervelend omdat het klinkt alsof hij wil dat ik bewijs dat ik wel kan opruimen, voordat hij met me trouwt en kinderen wil.
Ik vind dat dom want we zijn al 4 jaar samen: als hij nu nog niet weet of hij dat wil dan horen we niet samen te zijn.Horen jullie duidelijk ook niet
(Hij zegt dat hij wel wil trouwen en kinderen wil maar niet nu ivm financien, trouwens.)
Maar nu voor het eerst bedacht ik me dat ik het een belediging vind dat hij me geen goede moeder vindt. Hij zou me nu toch beter moeten kennen.Daarom juist!
Hj denkt ook echt dat ik opruimen moet 'leren'. Nou ik houd rekening met hem, maar perfect wordt ik daarin nooit. Is dit nu gewoon een smoes om geen kinderen met mij te nemen?
Nee, je bent rommelig (als vrouw notabene)en wie wil zo iemand nou?
Zijn moeder is wel heel opgeruimd. Als mijn vriend weer eens aan het klagen is tegen haar, dan vraagt ze aan hem hoe ik dan denk moeder te worden? Ze heeft ook al aangegeven dat als ze langskomt, ze me best het een en ander wil leren.
Maar ik vind chaos dus gezond...[/quote]Er zit een steekje bij je los
maandag 9 januari 2012 om 09:32
maandag 9 januari 2012 om 10:12
Hij zoekt excuses om niet te willen / kunnen trouwen en kinderen te krijgen.
Jij bent naar trouwlokaties aan het kijken.
Hij bespreekt jouw tekortkomingen met zijn moeder.
Jij bespreekt de zijne op het Vivaforum.
Hij wil niet dat je kaarsen uitblaast.
Jij wil niet dat hij kussens op de grond legt.
Hoeveel duidelijker wil je het hebben?
Dit is je soulmate.
Jij bent naar trouwlokaties aan het kijken.
Hij bespreekt jouw tekortkomingen met zijn moeder.
Jij bespreekt de zijne op het Vivaforum.
Hij wil niet dat je kaarsen uitblaast.
Jij wil niet dat hij kussens op de grond legt.
Hoeveel duidelijker wil je het hebben?
Dit is je soulmate.
maandag 9 januari 2012 om 10:33
Jij was toch ook degene die voor alle gezamenlijke kosten opdraait, dat was jij toch? Dus hij werkt thuis, maar verdient daar niet genoeg mee om mee te betalen aan jullie lasten, jij verdient wel een inkomen, maar hij vindt dat hij je ook nog eens kan rondcommanderen met opruimen en beledigende opmerkingen naar je hoofd kan slingeren als je het in zijn ogen niet goed genoeg doet?
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 9 januari 2012 om 10:50
Hmm het lijkt ofdat je met mijn man samen bent, haha. Mijn man was extreem schoon toen ik net met hem samen was. Het leek wel of hij in een woonmagazine woonde. Zijn moeder heeft een lichte vorm van smetvrees, en dat heeft een beetje op hem afgegeven. Toen we net samenwoonden hadden we ook enorm veel strijd over het huishouden. Volgens hem moest het op een bepaalde manier en moest het huis er ook zo uitzien. Als hij gestrest raakte werd het erger. Na een x aantal jaar ruzie daarover te hebben gehad, was de maat vol en zijn we zelf een paar maanden uit elkaar geweest (niet alleen om het schoonmaken natuurlijk, maar wel de manier waarop hij zijn zin wilde doordrijven). Na die maanden toch weer samen verder gegaan en hebben we onze weg erin gevonden. We zijn nu 10 jaar samen, en mijn man houdt nog steeds van een schoon huis, maar snapt dat als je een gezin hebt (we hebben een zoon van 13 maanden, 2 katten) dat het niet eruit kan zien als een toonzaal. Ook is hij een huis waarin geleefd wordt wel meer gaan waarderen, en ik moet zeggen ik ben zelf ook een stuk minder een rommelkont geworden. Je kunt hierin gewoon naar elkaar toe groeien. Succes!
PS Nu ik weer zwanger ben heb ik ook van die schoonmaak manies, en moet het hele huis schoon zijn. Ik had dat ik mijn vorige zwangerschap ook, en dat is eigenlijk niet meer weggegaan.
PS Nu ik weer zwanger ben heb ik ook van die schoonmaak manies, en moet het hele huis schoon zijn. Ik had dat ik mijn vorige zwangerschap ook, en dat is eigenlijk niet meer weggegaan.
maandag 9 januari 2012 om 10:55
quote:madille schreef op 08 januari 2012 @ 23:55:
Ja hij praat niet met mij, of maar half (zegt bijvoorbeeld niet dat hij ergens mee zit) en dat hoor ik dan opeens als hij met zijn moeder aan telefoon zit. En dan kan ik wel gaan verdedigen, maar ik wil gewoon niet aan die spelletjes meedoen. Als hij iets te zeggen heeft komt hij maar naar mij. Meestal is zijn moeder wel degene die zegt dat ie zeurt, behalve als het om opruimen gaat...
Nu zit ie in de badkamer boos te wezen dat ik hem bijna heb verwond met een schaar. Misschien heb ik toch al kinderen?Ok misschien had ik eerst het hele topic moeten lezen. Jouw man is wel een tikkeltje raarder dan de mijne. Kaarsen uitblazen, wat is het probleem daarvan? Ik snap het niet..
Ja hij praat niet met mij, of maar half (zegt bijvoorbeeld niet dat hij ergens mee zit) en dat hoor ik dan opeens als hij met zijn moeder aan telefoon zit. En dan kan ik wel gaan verdedigen, maar ik wil gewoon niet aan die spelletjes meedoen. Als hij iets te zeggen heeft komt hij maar naar mij. Meestal is zijn moeder wel degene die zegt dat ie zeurt, behalve als het om opruimen gaat...
Nu zit ie in de badkamer boos te wezen dat ik hem bijna heb verwond met een schaar. Misschien heb ik toch al kinderen?Ok misschien had ik eerst het hele topic moeten lezen. Jouw man is wel een tikkeltje raarder dan de mijne. Kaarsen uitblazen, wat is het probleem daarvan? Ik snap het niet..
maandag 9 januari 2012 om 10:57
@ ksenia: jij vind het dus normaal dat je steeds aan het opruimen bent. Op zich kan ik mij daarin inleven. Maar mijn vriend dus niet andersom.
@ Yvon: ja daar ben ik dus bang voor. Als hij dat nu nog niet weet...
@ spa: ik denk dat het daar ook hier op afstevent. We gaan uit elkaar; hij komt erachter dat opruimen nu niet zooo belangrijk is; we komen bij elkaar; hij is meer relaxed en ik let meer op wat hij wil. Het is net alsof we eerst uit elkaar moeten gaan voordat hij begrijpt hoe ik hierin sta. Alsof hij niet snapt dat het voor mij menens is.
@ susan: ja dat is zo. Ik vind daarom al helemaal dat hij niet moet zeuren! Ok ik ruim niet op (ook niet waar, want ik ruim wel op, allen 80% ipv 100%), maar ik betaal mooi wel alle rekeningen!
@ Yvon: ja daar ben ik dus bang voor. Als hij dat nu nog niet weet...
@ spa: ik denk dat het daar ook hier op afstevent. We gaan uit elkaar; hij komt erachter dat opruimen nu niet zooo belangrijk is; we komen bij elkaar; hij is meer relaxed en ik let meer op wat hij wil. Het is net alsof we eerst uit elkaar moeten gaan voordat hij begrijpt hoe ik hierin sta. Alsof hij niet snapt dat het voor mij menens is.
@ susan: ja dat is zo. Ik vind daarom al helemaal dat hij niet moet zeuren! Ok ik ruim niet op (ook niet waar, want ik ruim wel op, allen 80% ipv 100%), maar ik betaal mooi wel alle rekeningen!
