Opruimen & moederschap
zondag 8 januari 2012 om 23:39
Mijn vriend houdt van een opgeruimd huis. Schoon is niet eens echt belangrijk voor hem, maar alles moet uit het zicht. Ik vind opruimen tijdsverspilling. Ik doe het nu wel, vooral voor hem. Soms vergeet ik wel achter mezelf op te ruimen, omdat ik het gewoon niet zie. Schoonmaken vind ik dan weer wel belangrijk, maar dat doe ik wel sporadisch.
Nu had ik een schaar op de bank laten liggen. Mijn vriend vindt dat gevaarlijk en weer een teken dat ik niet opruim. Hij noemt nu steeds vaker dat hij mij geen moeder ziet zijn als ik me zo 'onverantwoordelijk' gedraag.
Ik vond dit altijd vervelend omdat het klinkt alsof hij wil dat ik bewijs dat ik wel kan opruimen, voordat hij met me trouwt en kinderen wil. Ik vind dat dom want we zijn al 4 jaar samen: als hij nu nog niet weet of hij dat wil dan horen we niet samen te zijn. (Hij zegt dat hij wel wil trouwen en kinderen wil maar niet nu ivm financien, trouwens.)
Maar nu voor het eerst bedacht ik me dat ik het een belediging vind dat hij me geen goede moeder vindt. Hij zou me nu toch beter moeten kennen. Hij denkt ook echt dat ik opruimen moet 'leren'. Nou ik houd rekening met hem, maar perfect wordt ik daarin nooit. Is dit nu gewoon een smoes om geen kinderen met mij te nemen?
Zijn moeder is wel heel opgeruimd. Als mijn vriend weer eens aan het klagen is tegen haar, dan vraagt ze aan hem hoe ik dan denk moeder te worden? Ze heeft ook al aangegeven dat als ze langskomt, ze me best het een en ander wil leren. Maar ik vind chaos dus gezond...
Nu had ik een schaar op de bank laten liggen. Mijn vriend vindt dat gevaarlijk en weer een teken dat ik niet opruim. Hij noemt nu steeds vaker dat hij mij geen moeder ziet zijn als ik me zo 'onverantwoordelijk' gedraag.
Ik vond dit altijd vervelend omdat het klinkt alsof hij wil dat ik bewijs dat ik wel kan opruimen, voordat hij met me trouwt en kinderen wil. Ik vind dat dom want we zijn al 4 jaar samen: als hij nu nog niet weet of hij dat wil dan horen we niet samen te zijn. (Hij zegt dat hij wel wil trouwen en kinderen wil maar niet nu ivm financien, trouwens.)
Maar nu voor het eerst bedacht ik me dat ik het een belediging vind dat hij me geen goede moeder vindt. Hij zou me nu toch beter moeten kennen. Hij denkt ook echt dat ik opruimen moet 'leren'. Nou ik houd rekening met hem, maar perfect wordt ik daarin nooit. Is dit nu gewoon een smoes om geen kinderen met mij te nemen?
Zijn moeder is wel heel opgeruimd. Als mijn vriend weer eens aan het klagen is tegen haar, dan vraagt ze aan hem hoe ik dan denk moeder te worden? Ze heeft ook al aangegeven dat als ze langskomt, ze me best het een en ander wil leren. Maar ik vind chaos dus gezond...
dinsdag 10 januari 2012 om 13:52
@stamp: hmm, eigenlijk wel. Ik snap niet waarom mijn vriend niet meer zo doet zoals hij voorheen deed. Het is alsof hij ook teleurgesteld is in wie ik echt ben. En dat vind ik wel jammer, want ik vind mijn echte zelf leuker dan mijn sociale masker, mijn acceptabele zelf.
@bunga: ja misschien is dat dus zijn slechte eigenschap; dat hij in werkelijkheid helemaal niet lief is, dat zijn niet lieve kant eigenlijk de echte is?
@senta: nou mijn moeder was anders ook zo en dat was prima.
@mamaria: nu snap ik het nog niet.
@bunga: ja misschien is dat dus zijn slechte eigenschap; dat hij in werkelijkheid helemaal niet lief is, dat zijn niet lieve kant eigenlijk de echte is?
@senta: nou mijn moeder was anders ook zo en dat was prima.
@mamaria: nu snap ik het nog niet.