Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
donderdag 12 januari 2012 om 15:57
Ben inderdaad nog de stad in geweest. Heb daar ook een kopje koffie gedronken (in mijn eentje) en mezelf getrakteerd op een bloemetje. Fleurt het huis zo van op in deze donkere tijden.
Ik voel me vandaag wat beter, maar ik blijf een sukkel. Morgen komt ex even langs en heb ik toch weer de neiging om het huis op te ruimen en eten voor hem te maken. Dat hoef ik niet meer te doen! Wanneer dringt het nog eens tot me door?
Ik voel me vandaag wat beter, maar ik blijf een sukkel. Morgen komt ex even langs en heb ik toch weer de neiging om het huis op te ruimen en eten voor hem te maken. Dat hoef ik niet meer te doen! Wanneer dringt het nog eens tot me door?
donderdag 12 januari 2012 om 17:52
quote:kunstje schreef op 12 januari 2012 @ 15:57:
Dat hoef ik niet meer te doen! Wanneer dringt het nog eens tot me door?
Je bent jarenlang daarop ingesteld geweest, is heel logisch dat je moet 'resetten' en dat duurt nu eenmaal lang, zeker een jaar, ga daar maar van uit.
Zou er iets zijn waar je blij van zou worden, een nieuwe tv, een andere bank, telefoon of wat dan ook? Verwen jezelf maar.
Een muur schilderen werkt trouwens ook best heeeeel therapeutisch
Dat hoef ik niet meer te doen! Wanneer dringt het nog eens tot me door?
Je bent jarenlang daarop ingesteld geweest, is heel logisch dat je moet 'resetten' en dat duurt nu eenmaal lang, zeker een jaar, ga daar maar van uit.
Zou er iets zijn waar je blij van zou worden, een nieuwe tv, een andere bank, telefoon of wat dan ook? Verwen jezelf maar.
Een muur schilderen werkt trouwens ook best heeeeel therapeutisch
vrijdag 13 januari 2012 om 07:03
Goed van je dat je de stad in bent geweest, en dat je het zelf gezellig heb gemaakt met een bloemetje!
Campari heeft gelijk, het zal nog wel ff duren voordat je 'gewend' bent aan de nieuwe situatie. Jarenlang lopen zorgen voor een ander krijg je er niet een twee drie uit.
Hoop dat het bezoek van je ex vandaag je niet weer helemaal op zijn kop zet Kunstje.
Zie je iedere keer opkrabbelen en dan weer naar beneden vallen.
Campari heeft gelijk, het zal nog wel ff duren voordat je 'gewend' bent aan de nieuwe situatie. Jarenlang lopen zorgen voor een ander krijg je er niet een twee drie uit.
Hoop dat het bezoek van je ex vandaag je niet weer helemaal op zijn kop zet Kunstje.
Zie je iedere keer opkrabbelen en dan weer naar beneden vallen.
vrijdag 13 januari 2012 om 09:29
Het lijkt wel of alles tegelijk komt. Zoon geeft zijn baantje al weer op.Vind dat hij teveel met anderen moet omgaan en kan dat niet. Volgens mij is hij ook gameverslaafd en contactgestoord. Roep dat al jaren, maar niemand wilde luisteren. Nu ziet hij zelf in dat zijn gedrag niet normaal is, en is bereid hulp in te roepen. Nog eentje die naar de therapeut moet. Hoe heb ik er zo'n puinhoop van kunnen maken?
Ik probeer de moed erin te houden, maar dat wordt zo wel erg lastig.
En dan ook nog die continue stroom berichten over de slechte situatie op de huizenmarkt etc. Het zou fijn zijn als er eens ergens licht in de duisternis scheen.
Ik kan het, ik ben sterk en ik word weer gelukkig?
Ik probeer de moed erin te houden, maar dat wordt zo wel erg lastig.
En dan ook nog die continue stroom berichten over de slechte situatie op de huizenmarkt etc. Het zou fijn zijn als er eens ergens licht in de duisternis scheen.
Ik kan het, ik ben sterk en ik word weer gelukkig?
vrijdag 13 januari 2012 om 10:26
quote:kunstje schreef op 13 januari 2012 @ 09:29:
Het lijkt wel of alles tegelijk komt. Zoon geeft zijn baantje al weer op.Vind dat hij teveel met anderen moet omgaan en kan dat niet. Volgens mij is hij ook gameverslaafd en contactgestoord. Roep dat al jaren, maar niemand wilde luisteren. Nu ziet hij zelf in dat zijn gedrag niet normaal is, en is bereid hulp in te roepen. Nog eentje die naar de therapeut moet. Hoe heb ik er zo'n puinhoop van kunnen maken?
Waarom betrek je dit nou weer op jezelf? Je zoon is een eigen persoonlijkheid, en je kan proberen om hem bij te sturen, maar hij is niet aan en uit te zetten met een afstandsbediening. Het is nu eenmaal zo dat kinderen niet altijd doen wat de ouders bedenken. En dat er geen handleiding bestaat voor de juiste opvoeding. Er zijn wel dingen die bij de meeste mensen op een bepaalde manier werken, maar dat maakt nog niet dat dat voor iedereen geldt. JOUW ZOON maakt er nu even een puinhoop van en meer dan proberen om hem op het rechte pad te begeleiden kan jij nu eenmaal niet doen. Dat kan niemand namelijk (behalve hij zelf), dus ook jij niet.
Ik probeer de moed erin te houden, maar dat wordt zo wel erg lastig.
En dan ook nog die continue stroom berichten over de slechte situatie op de huizenmarkt etc. Het zou fijn zijn als er eens ergens licht in de duisternis scheen.
Ik kan het, ik ben sterk en ik word weer gelukkig?
Het lijkt wel of alles tegelijk komt. Zoon geeft zijn baantje al weer op.Vind dat hij teveel met anderen moet omgaan en kan dat niet. Volgens mij is hij ook gameverslaafd en contactgestoord. Roep dat al jaren, maar niemand wilde luisteren. Nu ziet hij zelf in dat zijn gedrag niet normaal is, en is bereid hulp in te roepen. Nog eentje die naar de therapeut moet. Hoe heb ik er zo'n puinhoop van kunnen maken?
Waarom betrek je dit nou weer op jezelf? Je zoon is een eigen persoonlijkheid, en je kan proberen om hem bij te sturen, maar hij is niet aan en uit te zetten met een afstandsbediening. Het is nu eenmaal zo dat kinderen niet altijd doen wat de ouders bedenken. En dat er geen handleiding bestaat voor de juiste opvoeding. Er zijn wel dingen die bij de meeste mensen op een bepaalde manier werken, maar dat maakt nog niet dat dat voor iedereen geldt. JOUW ZOON maakt er nu even een puinhoop van en meer dan proberen om hem op het rechte pad te begeleiden kan jij nu eenmaal niet doen. Dat kan niemand namelijk (behalve hij zelf), dus ook jij niet.
Ik probeer de moed erin te houden, maar dat wordt zo wel erg lastig.
En dan ook nog die continue stroom berichten over de slechte situatie op de huizenmarkt etc. Het zou fijn zijn als er eens ergens licht in de duisternis scheen.
Ik kan het, ik ben sterk en ik word weer gelukkig?
Opinions are like assholes. Everybody has one.
vrijdag 13 januari 2012 om 10:44
Men heeft al vaker tegen me gezegd dat ik niet God ben en dus niet verantwoordelijk voor andermans gedrag. Maar toch vraag ik me dan of ik in de opvoeding niet iets anders had moeten doen.
En ook nu weet ik niet wat ik moet doen. . Het is duidelijk dat hij professionele hulp nodig heeft en dat ziet hij nu zelf ook wel in. Maar hoe pak ik het hier aan? Moet ik het goedvinden dat hij telkens alles wat hij begint opgeeft of moet ik me harder opstellen en hem dwingen (voor zover dat kan bij een 21-jarige) door te zetten?
Vandaag heb ik hem gedwongen om nog naar zijn werk te gaan, desnoods om te zeggen dat hij niet meer kwam. Hij wilde dat via een e-mailtje doen. Ik vond dat dat niet kon (het is NB familie van ex waar hij nu werkt) en dat hij dat persoonlijk moest doen.
Inmiddels heb ik wel contact gehad met ex en die heeft naar zijn familie gebeld en de situatie uitgelegd.
Ben benieuwd hoe dat gaat lopen.
Het enige voordeel hieraan is dat ik nu meer met zoon bezig ben dan met mezelf (heb ex vanmorgen gebeld bij zijn nieuwe lief, vond de situatie dringend genoeg daarvoor).
En ook nu weet ik niet wat ik moet doen. . Het is duidelijk dat hij professionele hulp nodig heeft en dat ziet hij nu zelf ook wel in. Maar hoe pak ik het hier aan? Moet ik het goedvinden dat hij telkens alles wat hij begint opgeeft of moet ik me harder opstellen en hem dwingen (voor zover dat kan bij een 21-jarige) door te zetten?
Vandaag heb ik hem gedwongen om nog naar zijn werk te gaan, desnoods om te zeggen dat hij niet meer kwam. Hij wilde dat via een e-mailtje doen. Ik vond dat dat niet kon (het is NB familie van ex waar hij nu werkt) en dat hij dat persoonlijk moest doen.
Inmiddels heb ik wel contact gehad met ex en die heeft naar zijn familie gebeld en de situatie uitgelegd.
Ben benieuwd hoe dat gaat lopen.
Het enige voordeel hieraan is dat ik nu meer met zoon bezig ben dan met mezelf (heb ex vanmorgen gebeld bij zijn nieuwe lief, vond de situatie dringend genoeg daarvoor).
vrijdag 13 januari 2012 om 11:10
quote:kunstje schreef op 13 januari 2012 @ 10:44:
Men heeft al vaker tegen me gezegd dat ik niet God ben en dus niet verantwoordelijk voor andermans gedrag. Maar toch vraag ik me dan of ik in de opvoeding niet iets anders had moeten doen.
Maak jezelf nu eens niet zo verschrikkelijk belangrijk. Je bent zijn moeder, je doet je uiterste best, hij heeft je nodig, maar je bent geen beter, sterker, of nodiger mens dan andere moeders. Je doet wat je kan, maar ook jou mogelijkheden zijn eindig.
En ook nu weet ik niet wat ik moet doen. . Het is duidelijk dat hij professionele hulp nodig heeft en dat ziet hij nu zelf ook wel in. Maar hoe pak ik het hier aan? Moet ik het goedvinden dat hij telkens alles wat hij begint opgeeft of moet ik me harder opstellen en hem dwingen (voor zover dat kan bij een 21-jarige) door te zetten?
Vandaag heb ik hem gedwongen om nog naar zijn werk te gaan, desnoods om te zeggen dat hij niet meer kwam. Hij wilde dat via een e-mailtje doen. Ik vond dat dat niet kon (het is NB familie van ex waar hij nu werkt) en dat hij dat persoonlijk moest doen.
Inmiddels heb ik wel contact gehad met ex en die heeft naar zijn familie gebeld en de situatie uitgelegd.
Ben benieuwd hoe dat gaat lopen.
Het enige voordeel hieraan is dat ik nu meer met zoon bezig ben dan met mezelf (heb ex vanmorgen gebeld bij zijn nieuwe lief, vond de situatie dringend genoeg daarvoor).Daar heb ik het antwoord ook niet op. Waarom zorg je niet voor professionele hulp en overleg je met hem of haar wat je kan doen en wat in het geval van jouw zoon zinvol is?
Men heeft al vaker tegen me gezegd dat ik niet God ben en dus niet verantwoordelijk voor andermans gedrag. Maar toch vraag ik me dan of ik in de opvoeding niet iets anders had moeten doen.
Maak jezelf nu eens niet zo verschrikkelijk belangrijk. Je bent zijn moeder, je doet je uiterste best, hij heeft je nodig, maar je bent geen beter, sterker, of nodiger mens dan andere moeders. Je doet wat je kan, maar ook jou mogelijkheden zijn eindig.
En ook nu weet ik niet wat ik moet doen. . Het is duidelijk dat hij professionele hulp nodig heeft en dat ziet hij nu zelf ook wel in. Maar hoe pak ik het hier aan? Moet ik het goedvinden dat hij telkens alles wat hij begint opgeeft of moet ik me harder opstellen en hem dwingen (voor zover dat kan bij een 21-jarige) door te zetten?
Vandaag heb ik hem gedwongen om nog naar zijn werk te gaan, desnoods om te zeggen dat hij niet meer kwam. Hij wilde dat via een e-mailtje doen. Ik vond dat dat niet kon (het is NB familie van ex waar hij nu werkt) en dat hij dat persoonlijk moest doen.
Inmiddels heb ik wel contact gehad met ex en die heeft naar zijn familie gebeld en de situatie uitgelegd.
Ben benieuwd hoe dat gaat lopen.
Het enige voordeel hieraan is dat ik nu meer met zoon bezig ben dan met mezelf (heb ex vanmorgen gebeld bij zijn nieuwe lief, vond de situatie dringend genoeg daarvoor).Daar heb ik het antwoord ook niet op. Waarom zorg je niet voor professionele hulp en overleg je met hem of haar wat je kan doen en wat in het geval van jouw zoon zinvol is?
Opinions are like assholes. Everybody has one.
vrijdag 13 januari 2012 om 11:28
Jij voelt je alsof je je zoon iets tekort hebt gedaan, dat is niet zo. Je had meer willen betekenen voor hem, dit geeft jou nu een schuldgevoel. Ga niet de ver in dit gevoel!!
Zulke problematiek kan je als ouder niet handelen, ga naar je huisarts Kunstje en schakel voor hem hulp in. Vaak zie je bij game verslavingen een sociaal isolement om de hoek komen omdat diegene zoveel tijd besteed met gamen krijgt hij of zij weinig contact met anderen. De huisarts weet wel hoe en welke kanalen je het beste kan bewandelen. Jij zal ook hierbij betrokken worden hoe je het beste met hem om kan gaan. Voor nu kan je met hem afspraken maken dat hij niet zomaar kapt met dingen dus goed moet nadenken voor hij ergens aan begint, en als hij ergens mee begint moet hij er ook voor gaan. Aan jouw reactie te horen blijkt hij al vaker snel met dingen te kappen?
Alle ellende komt vaak tegelijk, heb dat zelf al vaak ervaren en hoor het vaak van anderen, ook al besef ik dat je hier nu weinig aan hebt.....
Zulke problematiek kan je als ouder niet handelen, ga naar je huisarts Kunstje en schakel voor hem hulp in. Vaak zie je bij game verslavingen een sociaal isolement om de hoek komen omdat diegene zoveel tijd besteed met gamen krijgt hij of zij weinig contact met anderen. De huisarts weet wel hoe en welke kanalen je het beste kan bewandelen. Jij zal ook hierbij betrokken worden hoe je het beste met hem om kan gaan. Voor nu kan je met hem afspraken maken dat hij niet zomaar kapt met dingen dus goed moet nadenken voor hij ergens aan begint, en als hij ergens mee begint moet hij er ook voor gaan. Aan jouw reactie te horen blijkt hij al vaker snel met dingen te kappen?
Alle ellende komt vaak tegelijk, heb dat zelf al vaak ervaren en hoor het vaak van anderen, ook al besef ik dat je hier nu weinig aan hebt.....
vrijdag 13 januari 2012 om 11:34
Inderdaad, laat hem naar de huisarts gaan voor een verwijsbrief maar ga verder niet te veel regelen, a) hij heeft de leeftijd zijn eigen boontjes te doppen en b) jij projecteert je gevoelens (zorg, angst, hulp etc.) op hem in plaats van op je zelf.
Je hoeft trouwens niet jaloers op ex te zijn die bij iemand anders in huis is gedoken, dat lijkt allemaal leuk maar weet uit ervaring dat er een hoop aanpassingen bij komen kijken. Het gras is daar echt niet groener Kunstje.
Jij hebt een eigen plek en al verafschuw je momenteel deze, eigen haard is goud waard.
Mijn advies om iets in je huis te gaan veranderen zodat het voor jou meer 'eigen' wordt in deze nieuwe situatie, spreekt dat je aan?
Je hoeft trouwens niet jaloers op ex te zijn die bij iemand anders in huis is gedoken, dat lijkt allemaal leuk maar weet uit ervaring dat er een hoop aanpassingen bij komen kijken. Het gras is daar echt niet groener Kunstje.
Jij hebt een eigen plek en al verafschuw je momenteel deze, eigen haard is goud waard.
Mijn advies om iets in je huis te gaan veranderen zodat het voor jou meer 'eigen' wordt in deze nieuwe situatie, spreekt dat je aan?
vrijdag 13 januari 2012 om 11:38
quote:kunstje schreef op 13 januari 2012 @ 10:44:
Maar hoe pak ik het hier aan? Moet ik het goedvinden dat hij telkens alles wat hij begint opgeeft of moet ik me harder opstellen en hem dwingen (voor zover dat kan bij een 21-jarige) door te zetten?
Vandaag heb ik hem gedwongen om nog naar zijn werk te gaan, desnoods om te zeggen dat hij niet meer kwam. Hij wilde dat via een e-mailtje doen.De geldkraan dichtdraaien wil ook wel eens helpen.
Maar hoe pak ik het hier aan? Moet ik het goedvinden dat hij telkens alles wat hij begint opgeeft of moet ik me harder opstellen en hem dwingen (voor zover dat kan bij een 21-jarige) door te zetten?
Vandaag heb ik hem gedwongen om nog naar zijn werk te gaan, desnoods om te zeggen dat hij niet meer kwam. Hij wilde dat via een e-mailtje doen.De geldkraan dichtdraaien wil ook wel eens helpen.
vrijdag 13 januari 2012 om 12:23
quote:campari schreef op 13 januari 2012 @ 11:34:
Jij hebt een eigen plek en al verafschuw je momenteel deze, eigen haard is goud waard.
Mijn advies om iets in je huis te gaan veranderen zodat het voor jou meer 'eigen' wordt in deze nieuwe situatie, spreekt dat je aan?
Ik verafschuw mijn huis niet, en het is mijn eigen plek. Aangezien ex door de week altijd al weg was voor zijn werk heeft hij nauwelijks een stempel gedrukt op het huis. Ik zorgde zelf voor het schilderwerk e.d. en knapte zelf oud meubilair op dus is het grotendeels ingericht naar mijn smaak. Hij maakte alleen altijd een rotzooi, en die heb ik nu niet meer (hoera!!)
Voor wat betreft mijn zoon: ik heb met hem afgesproken dat hij volgende week naar de huisarts gaat. En dan een verwijzing naar een passende therapie krijgt. Hij zit inderdaad in een sociaal isolement en kan dus beter on-line communiceren dan in real life.
Daarnaast lijdt hij volgens mij ook nog een aan faalangst.
@Chrissie: hij krijgt van ons al geen geld, alleen kost en inwoning. Dat kan ik hem niet in 1x afnemen. Hij is in oktober gestopt met zijn studie (ook al niet afgemaakt) en woont sindsdien weer thuis. Hij gaat nooit uit, geeft niets om kleren dus heeft verder niets nodig.
Jij hebt een eigen plek en al verafschuw je momenteel deze, eigen haard is goud waard.
Mijn advies om iets in je huis te gaan veranderen zodat het voor jou meer 'eigen' wordt in deze nieuwe situatie, spreekt dat je aan?
Ik verafschuw mijn huis niet, en het is mijn eigen plek. Aangezien ex door de week altijd al weg was voor zijn werk heeft hij nauwelijks een stempel gedrukt op het huis. Ik zorgde zelf voor het schilderwerk e.d. en knapte zelf oud meubilair op dus is het grotendeels ingericht naar mijn smaak. Hij maakte alleen altijd een rotzooi, en die heb ik nu niet meer (hoera!!)
Voor wat betreft mijn zoon: ik heb met hem afgesproken dat hij volgende week naar de huisarts gaat. En dan een verwijzing naar een passende therapie krijgt. Hij zit inderdaad in een sociaal isolement en kan dus beter on-line communiceren dan in real life.
Daarnaast lijdt hij volgens mij ook nog een aan faalangst.
@Chrissie: hij krijgt van ons al geen geld, alleen kost en inwoning. Dat kan ik hem niet in 1x afnemen. Hij is in oktober gestopt met zijn studie (ook al niet afgemaakt) en woont sindsdien weer thuis. Hij gaat nooit uit, geeft niets om kleren dus heeft verder niets nodig.
vrijdag 13 januari 2012 om 13:31
Hallo meiden,
Ik ben even een paar dagen niet online geweest maar ben er weer...
Dacht dat ik ietsje sterker aan het worden was maar dat valt vies tegen..Gisteren met ex naar de mediator geweest en dat was erg emotioneel.
Het voelde wel heel erg definitief en hoewel ik dat wel weet viel het me erg zwaar.
Na 1,5 uur gepraat te hebben ( vond het wel een fijn gesprek; was een erg vriendelijke vrouw ) stonden we allebei buiten en wat voelde dat vervelend zeg!!
Ex vroeg of hij mee moest naar huis: NEE! Ben express met eigen auto gegaan en ben na het gesprek even bij mijn moeder geweest om uit te huilen en te praten.
Het rare is dat ex soms van die gemixte signalen afgeeft. Dit doorzetten maar toch niet het " touwtje " tussen ons door willen/kunnen knippen.
Denk ( en dat denken vele met mij ) dat hij zich erg schuldig voelt dat hij mij dit allemaal aan doet maar ik heb niks aan zijn schuldgevoel.
Ik had hem een brief geschreven en daarin gezet dat het geen smeekbede is om terug te komen maar meer dat ik mij afvroeg of hij wel echt voor 100% zeker achter zijn keuze stond.
Na een paar dagen kreeg ik een berichtje dat hij de brief had gelezen en zei: je mag best weten dat ik soms twijfels denk te hebben maar weet niet of dat is omdat ik je erg mis of omdat ik gewoon mijn gevoelens even geen plekje kan geven.
Afgelopen zondag en maandag heeft hij het heel zwaar gehad; zei dat hij het allemaal veel te snel vond gaan wat betreft de mediator enz.
Wilde na de mediator met me praten maar ik vond het erg sterk bij dat gesprek met de mediator.
Zei dat hij zich nu wel wat sterker voelde maar 3 dagen geleden gooide hij zijn verdriet in een sms naar mij toe....Dat hij heel down is; heen en weer geslingerd word door gevoelens enz enz
Om een lang verhaal kort te houden ( voor zover dat nog lukt ) ik voel me niet zo best. Als ik afleiding heb voel ik me wel iets sterker maar ik kom net terug van de sportschool en ik voel me zo alleen......Heb allemaal leuke dingen gepland: vanavond eten bij vrienden en morgenavond met een vriendin de stad in maar toch.
Mijn ex en ik hebben een gemeenschappelijke vriendengroep die ik nu al 8 jaar ken en ben zo bang ze kwijt te raken hierdoor..
Bij feestjes/verjaardagen moeten zij rekening gaan houden met wie er van ons wel/niet komt en ik denk dan dat zij dat heel vervelend vinden en dan de band met mij gaan breken..
Is niet netjes van mij want zo zitten ze niet in elkaar maar toch..
Sorry voor mijn lange verhaal maar voel me echt kl*te!!
Ik ben even een paar dagen niet online geweest maar ben er weer...
Dacht dat ik ietsje sterker aan het worden was maar dat valt vies tegen..Gisteren met ex naar de mediator geweest en dat was erg emotioneel.
Het voelde wel heel erg definitief en hoewel ik dat wel weet viel het me erg zwaar.
Na 1,5 uur gepraat te hebben ( vond het wel een fijn gesprek; was een erg vriendelijke vrouw ) stonden we allebei buiten en wat voelde dat vervelend zeg!!
Ex vroeg of hij mee moest naar huis: NEE! Ben express met eigen auto gegaan en ben na het gesprek even bij mijn moeder geweest om uit te huilen en te praten.
Het rare is dat ex soms van die gemixte signalen afgeeft. Dit doorzetten maar toch niet het " touwtje " tussen ons door willen/kunnen knippen.
Denk ( en dat denken vele met mij ) dat hij zich erg schuldig voelt dat hij mij dit allemaal aan doet maar ik heb niks aan zijn schuldgevoel.
Ik had hem een brief geschreven en daarin gezet dat het geen smeekbede is om terug te komen maar meer dat ik mij afvroeg of hij wel echt voor 100% zeker achter zijn keuze stond.
Na een paar dagen kreeg ik een berichtje dat hij de brief had gelezen en zei: je mag best weten dat ik soms twijfels denk te hebben maar weet niet of dat is omdat ik je erg mis of omdat ik gewoon mijn gevoelens even geen plekje kan geven.
Afgelopen zondag en maandag heeft hij het heel zwaar gehad; zei dat hij het allemaal veel te snel vond gaan wat betreft de mediator enz.
Wilde na de mediator met me praten maar ik vond het erg sterk bij dat gesprek met de mediator.
Zei dat hij zich nu wel wat sterker voelde maar 3 dagen geleden gooide hij zijn verdriet in een sms naar mij toe....Dat hij heel down is; heen en weer geslingerd word door gevoelens enz enz
Om een lang verhaal kort te houden ( voor zover dat nog lukt ) ik voel me niet zo best. Als ik afleiding heb voel ik me wel iets sterker maar ik kom net terug van de sportschool en ik voel me zo alleen......Heb allemaal leuke dingen gepland: vanavond eten bij vrienden en morgenavond met een vriendin de stad in maar toch.
Mijn ex en ik hebben een gemeenschappelijke vriendengroep die ik nu al 8 jaar ken en ben zo bang ze kwijt te raken hierdoor..
Bij feestjes/verjaardagen moeten zij rekening gaan houden met wie er van ons wel/niet komt en ik denk dan dat zij dat heel vervelend vinden en dan de band met mij gaan breken..
Is niet netjes van mij want zo zitten ze niet in elkaar maar toch..
Sorry voor mijn lange verhaal maar voel me echt kl*te!!
vrijdag 13 januari 2012 om 14:16
quote:belinda1971 schreef op 13 januari 2012 @ 13:31:
Na een paar dagen kreeg ik een berichtje dat hij de brief had gelezen en zei: je mag best weten dat ik soms twijfels denk te hebben maar weet niet of dat is omdat ik je erg mis of omdat ik gewoon mijn gevoelens even geen plekje kan geven.
!!
Je geeft aan dat er geen ander in het spel is dus mogelijk is hij
gewoon het spoor bijster, even de controle over zijn leven kwijt.
Ik denk dat totale "radiostilte" van jouw kant nu het beste is, als
hij je gaat missen doet hij dit vooral als je helemaal weg bent en
niet links of rechtsom steeds binnenhuppelt.
Laat hem zich maar afvragen waar je bent en wat je aan het doen bent.
Na een paar dagen kreeg ik een berichtje dat hij de brief had gelezen en zei: je mag best weten dat ik soms twijfels denk te hebben maar weet niet of dat is omdat ik je erg mis of omdat ik gewoon mijn gevoelens even geen plekje kan geven.
!!
Je geeft aan dat er geen ander in het spel is dus mogelijk is hij
gewoon het spoor bijster, even de controle over zijn leven kwijt.
Ik denk dat totale "radiostilte" van jouw kant nu het beste is, als
hij je gaat missen doet hij dit vooral als je helemaal weg bent en
niet links of rechtsom steeds binnenhuppelt.
Laat hem zich maar afvragen waar je bent en wat je aan het doen bent.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 14 januari 2012 om 11:18
quote:kunstje schreef op 13 januari 2012 @ 12:23:
[...]
Ik verafschuw mijn huis niet, en het is mijn eigen plek. Aangezien ex door de week altijd al weg was voor zijn werk heeft hij nauwelijks een stempel gedrukt op het huis. Ik zorgde zelf voor het schilderwerk e.d. en knapte zelf oud meubilair op dus is het grotendeels ingericht naar mijn smaak. Hij maakte alleen altijd een rotzooi, en die heb ik nu niet meer (hoera!!)
Correctie; ik had begrepen dat je niet meer je draai kon vinden maar dat heeft dan niets met de omgeving te maken.
Wat heerlijk dat jij twee rechterhanden hebt en zo creatief bent, goede eigenschappen lijkt me.
Hoe is het?
[...]
Ik verafschuw mijn huis niet, en het is mijn eigen plek. Aangezien ex door de week altijd al weg was voor zijn werk heeft hij nauwelijks een stempel gedrukt op het huis. Ik zorgde zelf voor het schilderwerk e.d. en knapte zelf oud meubilair op dus is het grotendeels ingericht naar mijn smaak. Hij maakte alleen altijd een rotzooi, en die heb ik nu niet meer (hoera!!)
Correctie; ik had begrepen dat je niet meer je draai kon vinden maar dat heeft dan niets met de omgeving te maken.
Wat heerlijk dat jij twee rechterhanden hebt en zo creatief bent, goede eigenschappen lijkt me.
Hoe is het?
zaterdag 14 januari 2012 om 11:46
Het gaat nog steeds met vallen en opstaan. Gisteren is hij hier geweest om een nieuwe computer af te leveren en dat is dan wel weer heel aardig. (Had hij niet hoeven doen). Maar daarna lig ik even helemaal in puin.
Gelukkig had ik 's avonds afgesproken met vrienden in de stad. We hebben die via mijn vrijwilligerswerk leren kennen en nu kom ik erachter dat ze ex altijd op de koop toe genomen hebben en dat ze mij de aardigste van ons 2en vonden. Dus dat was op zich wel prettig en iedereen slooft zich uit om me te helpen.
Zo langzamerhand begin ik af en toe wel te denken dat ik misschien beter af ben. Maar dan zie ik weer die lege toekomst en dan zak ik weer even in de put. (niet meer zo diep als rond nieuwjaar en als ik die neiging voel opkomen, lees ik de berichten van die tijd nog eens door en kom dan weer met beide beentjes op de grond).
Net ontving ik een mailtje van een schouwburg waar een voorstelling draait, waar we samen vrijwel zeker naar toe zouden zijn gegaan. En ik heb zelfs even overwogen om ex te vragen mee te gaan daarnaartoe. Maar dat lijkt me niet zo verstandig. Dus nu overweeg ik om alleen te gaan.
Dus in het algemeen begint het iets beter te gaan, maar er staat me nog veel te wachten (huis verkopen, spullen verdelen etc). Wil me nu even focussen op wat ik beroepsmatig wil gaan doen. Haal ik misschien weer wat nieuwe moed uit.
Gelukkig had ik 's avonds afgesproken met vrienden in de stad. We hebben die via mijn vrijwilligerswerk leren kennen en nu kom ik erachter dat ze ex altijd op de koop toe genomen hebben en dat ze mij de aardigste van ons 2en vonden. Dus dat was op zich wel prettig en iedereen slooft zich uit om me te helpen.
Zo langzamerhand begin ik af en toe wel te denken dat ik misschien beter af ben. Maar dan zie ik weer die lege toekomst en dan zak ik weer even in de put. (niet meer zo diep als rond nieuwjaar en als ik die neiging voel opkomen, lees ik de berichten van die tijd nog eens door en kom dan weer met beide beentjes op de grond).
Net ontving ik een mailtje van een schouwburg waar een voorstelling draait, waar we samen vrijwel zeker naar toe zouden zijn gegaan. En ik heb zelfs even overwogen om ex te vragen mee te gaan daarnaartoe. Maar dat lijkt me niet zo verstandig. Dus nu overweeg ik om alleen te gaan.
Dus in het algemeen begint het iets beter te gaan, maar er staat me nog veel te wachten (huis verkopen, spullen verdelen etc). Wil me nu even focussen op wat ik beroepsmatig wil gaan doen. Haal ik misschien weer wat nieuwe moed uit.
zaterdag 14 januari 2012 om 15:35
Ben ik weer...
Gisteravond bij vrienden geweest en een leuke avond gehad totdat ik op FB een foto zag van mijn ex van gisteravond waar hij gezellig met een biertje op stond bij onze gezamenlijke vrienden.
Toen ging ik weer helemaal stuk...
De vrienden waar ik gisteravond was zeiden meteen: dat doet hij niet express voor jou om jou maar te laten zien dat hij het zo leuk heeft hoor ( ik weet zeker dat hij niet zo in elkaar zit maar toch...) het was erg confronterend voor me.
Mijn ex heeft een eigen autobedrijf en ik reed in een auto van zijn voorraad ( een dure auto qua brandstof enz ) en hij zei dat hij een klein autootje voor me had gekocht en of ik die dan vanmorgen wilde komen omruilen.
Ik moest toch dus dan meteen maar op deze klote dag geregeld.
Ik zag hem weer en was erg down en verdrietig en heb hem gezegd dat ik hem ga blokkeren op FB en heb ook gezegd dat ik niet meer smsjes van hem wil ontvangen alleen over zakelijk dingen.
Dus hollebollegijs: je hebt helemaal gelijk!
En misschien gaat hij mij missen...Nu er van mijn kant een radiostilte is ingeroepen zal hij mij niet meer zien/spreken. Mijn vriendin zegt: hij moet dan nu " verplicht" gaan nadenken over wat hij wilt. Zoals jij ook al zegt hollebollegijs: ik ben nu helemaal weg!
Hij vertelde dat hij een afspraak heeft gemaakt met een makelaar voor het huis dus helaas moet ik dan weer met hem in contact komen.
Steeds als ik denk: ik zie hem niet en ik spreek hem niet heb ik het idee dat ik iets sterker aan het worden ben.
Op dit moment voel ik me weer zo alleen! Ik ga straks naar een vriendin en blijf daar slapen maar het idee dat ik morgen weer alleen thuis ga komen in een stil huis doet me nu al pijn...
Lijkt wel alsof iedereen leuke plannen heeft enz maar ik ben alleen en de zondagen zijn het ergste vind ik.
Hoe gaan jullie daar mee om? Ik heb niet echt hobby's en mijn huis is nu ook wel eens schoon..Vriendinnen hebben ook hun eigen afspraken en ik kan niet verwachten dat ze er altijd maar voor mij zijn als ik me kl*te voel.
Misschien moeten we een clubje gaan opstarten :o)
We zitten allemaal in hetzelfde schuitje dus als er iemand zich geroepen voelt: de koffie staat klaar :o))
Ik zit er doorheen lieve mensen.....
Gisteravond bij vrienden geweest en een leuke avond gehad totdat ik op FB een foto zag van mijn ex van gisteravond waar hij gezellig met een biertje op stond bij onze gezamenlijke vrienden.
Toen ging ik weer helemaal stuk...
De vrienden waar ik gisteravond was zeiden meteen: dat doet hij niet express voor jou om jou maar te laten zien dat hij het zo leuk heeft hoor ( ik weet zeker dat hij niet zo in elkaar zit maar toch...) het was erg confronterend voor me.
Mijn ex heeft een eigen autobedrijf en ik reed in een auto van zijn voorraad ( een dure auto qua brandstof enz ) en hij zei dat hij een klein autootje voor me had gekocht en of ik die dan vanmorgen wilde komen omruilen.
Ik moest toch dus dan meteen maar op deze klote dag geregeld.
Ik zag hem weer en was erg down en verdrietig en heb hem gezegd dat ik hem ga blokkeren op FB en heb ook gezegd dat ik niet meer smsjes van hem wil ontvangen alleen over zakelijk dingen.
Dus hollebollegijs: je hebt helemaal gelijk!
En misschien gaat hij mij missen...Nu er van mijn kant een radiostilte is ingeroepen zal hij mij niet meer zien/spreken. Mijn vriendin zegt: hij moet dan nu " verplicht" gaan nadenken over wat hij wilt. Zoals jij ook al zegt hollebollegijs: ik ben nu helemaal weg!
Hij vertelde dat hij een afspraak heeft gemaakt met een makelaar voor het huis dus helaas moet ik dan weer met hem in contact komen.
Steeds als ik denk: ik zie hem niet en ik spreek hem niet heb ik het idee dat ik iets sterker aan het worden ben.
Op dit moment voel ik me weer zo alleen! Ik ga straks naar een vriendin en blijf daar slapen maar het idee dat ik morgen weer alleen thuis ga komen in een stil huis doet me nu al pijn...
Lijkt wel alsof iedereen leuke plannen heeft enz maar ik ben alleen en de zondagen zijn het ergste vind ik.
Hoe gaan jullie daar mee om? Ik heb niet echt hobby's en mijn huis is nu ook wel eens schoon..Vriendinnen hebben ook hun eigen afspraken en ik kan niet verwachten dat ze er altijd maar voor mij zijn als ik me kl*te voel.
Misschien moeten we een clubje gaan opstarten :o)
We zitten allemaal in hetzelfde schuitje dus als er iemand zich geroepen voelt: de koffie staat klaar :o))
Ik zit er doorheen lieve mensen.....
zaterdag 14 januari 2012 om 15:55
Belinda
Denk dat je gelijk hebt dat je het beste kunt helen als je een tijd je ex niet zou hoeven zien (daarom is Kunstjes idee voor vanavond om met ex te gaan niet zo'n goeie ).
Probeer met de dag te leven Belinda, morgen zie je wel weer en kan het zomaar eens meevallen.
Maak er wat van vanavond, en haal ex van FB, goed plan!
Denk dat je gelijk hebt dat je het beste kunt helen als je een tijd je ex niet zou hoeven zien (daarom is Kunstjes idee voor vanavond om met ex te gaan niet zo'n goeie ).
Probeer met de dag te leven Belinda, morgen zie je wel weer en kan het zomaar eens meevallen.
Maak er wat van vanavond, en haal ex van FB, goed plan!
zaterdag 14 januari 2012 om 15:56
Hey Bellinda, ik kom je even een virtuele knuffel geven.
Je hebt niet echt hobby's schrijf je, is er niet iets wat je eigenlijk altijd al had willen doen? en waar je nu zeeen van tijd voor hebt?
Ik weet het ook niet hoor, weet niet waar je woont en wat je leuk vind..
Een zus van mij is helemaal aan het schilderen geslagen, vindt ze erg leu en ze maakt ook mooie dingen moet ik zeggen.
Ik noem maar wat hoor..
Hoe dan ook, een dikke knuf van mij x
Je hebt niet echt hobby's schrijf je, is er niet iets wat je eigenlijk altijd al had willen doen? en waar je nu zeeen van tijd voor hebt?
Ik weet het ook niet hoor, weet niet waar je woont en wat je leuk vind..
Een zus van mij is helemaal aan het schilderen geslagen, vindt ze erg leu en ze maakt ook mooie dingen moet ik zeggen.
Ik noem maar wat hoor..
Hoe dan ook, een dikke knuf van mij x
zaterdag 14 januari 2012 om 16:16
Wat lief!! Het voelt best goed en fijn om hier steun te krijgen van jullie...
Het is allemaal nog zo vers dat ik gevoel en verstand absoluut nog niet op 1 lijn heb.
Mijn gevoel zegt: ik mis hem erg en zou hem zo weer terugnemen maar mijn verstand zegt: denk aan jezelf; jij bent nu nu belangrijk.
Heb in ieder geval ex van FB verwijderd en dat is wel heel verstandig vind ik zelf! Ik kan soms zo stoer praten alsof ik het allemaal wel weet maar diep van binnen zit dat kleine verdrietige meisje die het liefste soms wilt wegkruipen in een diep holletje.
Die stomme foto ook op FB!!! Daardoor voel ik me nu weer zo verdrietig!!
Weet ook niet of ik nou nog contact moet houden met onze gezamenlijke vrienden of dat ik alles los moet gaan laten...1 meid van die vriendengroep kent ex ook al heel wat jaren en ik verwacht natuurlijk niet dat zij hem laten vallen.
Ze zegt dat ze er voor me is maar ik kan het gevoel niet van me afschudden dat ze ook met hem omgaan en hem steunen.
Wat vinden jullie? Ik kan absoluut nog niet samen met hem daar zijn. Die vriendin is volgende week jarig en nu moeten we gaan bedenken wie er wel/niet heengaat....
Ik hoor graag jullie advies...
@ newwoman: ik woon in NH en weet nu even niet wat ik leuk zou vinden om te gaan doen..Ik heb zitten denken ( en dat klinkt misschien stom ) om iets te doen waarbij ik rust in mezelf kan vinden. Ben mezelf helemaal kwijt aan het raken en dat mag en wil ik niet!!
Ik ga zo even lekker douchen en omkleden en naar een vriendin waar ik ook blijf slapen...
Misschien tot straks nog even en anders hoop ik jullie morgen weer te spreken!
Het is allemaal nog zo vers dat ik gevoel en verstand absoluut nog niet op 1 lijn heb.
Mijn gevoel zegt: ik mis hem erg en zou hem zo weer terugnemen maar mijn verstand zegt: denk aan jezelf; jij bent nu nu belangrijk.
Heb in ieder geval ex van FB verwijderd en dat is wel heel verstandig vind ik zelf! Ik kan soms zo stoer praten alsof ik het allemaal wel weet maar diep van binnen zit dat kleine verdrietige meisje die het liefste soms wilt wegkruipen in een diep holletje.
Die stomme foto ook op FB!!! Daardoor voel ik me nu weer zo verdrietig!!
Weet ook niet of ik nou nog contact moet houden met onze gezamenlijke vrienden of dat ik alles los moet gaan laten...1 meid van die vriendengroep kent ex ook al heel wat jaren en ik verwacht natuurlijk niet dat zij hem laten vallen.
Ze zegt dat ze er voor me is maar ik kan het gevoel niet van me afschudden dat ze ook met hem omgaan en hem steunen.
Wat vinden jullie? Ik kan absoluut nog niet samen met hem daar zijn. Die vriendin is volgende week jarig en nu moeten we gaan bedenken wie er wel/niet heengaat....
Ik hoor graag jullie advies...
@ newwoman: ik woon in NH en weet nu even niet wat ik leuk zou vinden om te gaan doen..Ik heb zitten denken ( en dat klinkt misschien stom ) om iets te doen waarbij ik rust in mezelf kan vinden. Ben mezelf helemaal kwijt aan het raken en dat mag en wil ik niet!!
Ik ga zo even lekker douchen en omkleden en naar een vriendin waar ik ook blijf slapen...
Misschien tot straks nog even en anders hoop ik jullie morgen weer te spreken!
zaterdag 14 januari 2012 om 17:42
Bellinda, dat is inderdaad erg lastig, gezamenlijke vrienden.
Bij ons is er uiteindelijk toch ook een beetje een scheiding van de vriendengroep achteraan gekomen.
Je kan niet helemaal open zijn misschien, bij mensen die met hem ook nog goed contact hebben, dat is tenminste mijn ervaring, ik voelde me daarin geremd waardoor sommige contacten oppervlakkiger zijn geworden.
Niet dat er ruzie is of zo, maar het praat niet zo vrijuit, bovendien is het voor gezamenlijke vrienden ook erg moeiljk, loyaal willen zijn naar beide partijen is lastig...
Ik zat vooral in het begin met heel veel woede, heel veel.
En daar kon ik maar met enkele mensen over praten, ongenuanceerde uitspraken, tja.. ik was gewoon zo ontzettend kwaad.
Nou ging mijn ex direct vrolijk verder met zijn nieuwe Vlam, dus mensen die met haar gezellig gingen lopen doen.. Tja.. daar zat ik echt niet op te wachten. Kinderachtig of niet, soit.. zo voelde ik het toen gewoon. God wat was ik telerugesteld, kwaad verdrietig, ik was alles tegelijk en niet iedereen kan daar wat mee...
Er gaan er ongetwijfeld een paar van je vriendenlijstje af, Maar weet je Bellinda.. Er gaan weer nieuwe vrienden bijkomen, mensen die je steunen uit onverwachte hoek..
En iets doen om rust te vinden bij jezelf klinkt alles behalve stom, klinkt heel goed, handig juist... Rust moet je weer gaan vinden, in je hoofd enin je hart.
Blijf schrijven, dat helpt ook!
Bij ons is er uiteindelijk toch ook een beetje een scheiding van de vriendengroep achteraan gekomen.
Je kan niet helemaal open zijn misschien, bij mensen die met hem ook nog goed contact hebben, dat is tenminste mijn ervaring, ik voelde me daarin geremd waardoor sommige contacten oppervlakkiger zijn geworden.
Niet dat er ruzie is of zo, maar het praat niet zo vrijuit, bovendien is het voor gezamenlijke vrienden ook erg moeiljk, loyaal willen zijn naar beide partijen is lastig...
Ik zat vooral in het begin met heel veel woede, heel veel.
En daar kon ik maar met enkele mensen over praten, ongenuanceerde uitspraken, tja.. ik was gewoon zo ontzettend kwaad.
Nou ging mijn ex direct vrolijk verder met zijn nieuwe Vlam, dus mensen die met haar gezellig gingen lopen doen.. Tja.. daar zat ik echt niet op te wachten. Kinderachtig of niet, soit.. zo voelde ik het toen gewoon. God wat was ik telerugesteld, kwaad verdrietig, ik was alles tegelijk en niet iedereen kan daar wat mee...
Er gaan er ongetwijfeld een paar van je vriendenlijstje af, Maar weet je Bellinda.. Er gaan weer nieuwe vrienden bijkomen, mensen die je steunen uit onverwachte hoek..
En iets doen om rust te vinden bij jezelf klinkt alles behalve stom, klinkt heel goed, handig juist... Rust moet je weer gaan vinden, in je hoofd enin je hart.
Blijf schrijven, dat helpt ook!
zaterdag 14 januari 2012 om 18:05
Hoi Belinda, even wat steun van hier.
Toevallig heb ik vandaag een wat betere dag.
Ik merk dat ik op de zondagen ook meer moeite heb (gezinsdag ahw) maar probeer dan dingen te ondernemen die ik alleen kan doen zoals naar het filmhuis, museum enz. Verder helpt het mij erg om creatief bezig te zijn. Daar ga ik dan vol in op en het leidt dus ontzettend af. Schilderen, tekenen, kleren naaien etc.
Maar als je op zoek ben naar rust in jezelf is yoga of iets dergelijks misschien een idee. Zit je ook meteen weer in een andere groep, waar evt. nieuwe vrienden uit kunnen komen.
Ik moet zeggen dat bij mij de kwaadheid begint af te nemen (hoewel het af en toe nog opspeelt), nu is het voornamelijk teleurstelling, pijn en verdriet. Maar langzamerhand begint er ook weer wat hoop voor de toekomst in te sluipen. Dat had ik vorige week nog niet echt kunnen bedenken.
Dus: ik ben sterk, ik kan het, ik word weer gelukkig.
Toevallig heb ik vandaag een wat betere dag.
Ik merk dat ik op de zondagen ook meer moeite heb (gezinsdag ahw) maar probeer dan dingen te ondernemen die ik alleen kan doen zoals naar het filmhuis, museum enz. Verder helpt het mij erg om creatief bezig te zijn. Daar ga ik dan vol in op en het leidt dus ontzettend af. Schilderen, tekenen, kleren naaien etc.
Maar als je op zoek ben naar rust in jezelf is yoga of iets dergelijks misschien een idee. Zit je ook meteen weer in een andere groep, waar evt. nieuwe vrienden uit kunnen komen.
Ik moet zeggen dat bij mij de kwaadheid begint af te nemen (hoewel het af en toe nog opspeelt), nu is het voornamelijk teleurstelling, pijn en verdriet. Maar langzamerhand begint er ook weer wat hoop voor de toekomst in te sluipen. Dat had ik vorige week nog niet echt kunnen bedenken.
Dus: ik ben sterk, ik kan het, ik word weer gelukkig.
zaterdag 14 januari 2012 om 22:30
Belinda: reken er maar op dat de vriendengroep verdeeld gaat worden. Het is vrij ongemakkelijk voor mensen om met beide ex-en te maken te hebben. Dat is in ieder geval mijn ervaring. Mijn ex heeft alweer nieuwe partner(s) gehad en de meesten hebben toch zijn kant gekozen. Gelukkig had ik zelf ook vriendinnen en inmiddels ook weer nieuwe erbij! Dat had ik nooit verwacht, maar het leven gaat dus echt gewoon door. En nu zul je het misschien nog niet zien, maar die leegte gaat zich echt weer vullen.
Goed dat je je ex van FB verwijderd hebt, want inderdaad, daar heb je helemaal niets aan, je gaat je alleen maar vragen stellen dan. En je hoeft niet meer te weten wat hij wanneer doet. Goed van je!
Houd het zakelijk. Hoe lastig soms ook en het duurt gewoon even tot verstand en gevoel op een lijn zitten. Dat kost echt tijd, zeker al iets zo plotseling komt en je ook nog je baan kwijt bent geraakt. Ik hoop in ieder geval dat je een gezellige tijd bij je vriendin hebt gehad.
Goed dat je je ex van FB verwijderd hebt, want inderdaad, daar heb je helemaal niets aan, je gaat je alleen maar vragen stellen dan. En je hoeft niet meer te weten wat hij wanneer doet. Goed van je!
Houd het zakelijk. Hoe lastig soms ook en het duurt gewoon even tot verstand en gevoel op een lijn zitten. Dat kost echt tijd, zeker al iets zo plotseling komt en je ook nog je baan kwijt bent geraakt. Ik hoop in ieder geval dat je een gezellige tijd bij je vriendin hebt gehad.
