Minder enthousiast / party pooper?
zondag 15 januari 2012 om 13:48
Goedemiddag,
Al enige tijd kamp ik met een 'probleem'. Het is ongeveer een half jaar geleden begonnen, toen ik begon met met stagelopen (waar ik het overigens erg naar mijn zin heb).
Wanneer ik op een feestje ben met drank en muziek, kan ik het niet meer zo naar mijn zin hebben als bijvoorbeeld vorig jaar. Ik heb geen zin meer om me klem te zuipen zoals iedereen en vervolgens afschuwelijke danspasjes te vertonen. Wanneer iedereen (in mijn ogen) hysterisch en overdreven blij is, kan ik alleen maar denken: doe in godsnaam normaal. Het huilen staat me nader dan het lachen en ik wil het liefste naar huis. Het lukt me op zo'n moment niet om 'gewoon' mee te doen en dan ben ik bang dat ik het feest verpest voor andere mensen.
Dit terwijl ik vorig jaar nog zonder moeite mee kon en wilde delen in deze feestvreugde. Tegenwoordig zit ik liever thuis op de bank met een boek, of drink ik een wijntje met een vriendin zonder bezopen om 6 uur 's ochtends thuis te komen.
Ook merk ik dat ik steeds minder zin heb in onbekende mensen. Ik heb het afgelopen jaar in het studentenleven ontzettend veel nieuwe mensen leren kennen, waarvan een aantal nieuwe goede vrienden. Het voelt nu een beetje alsof mijn 'nieuwe mensen ontmoeten' verzadigd is. Wanneer ik naar een feestje ga waar ik nieuwe mensen ga ontmoeten, heb ik vaak het idee dat ik mezelf niet kan zijn. Ik ben wel heel erg sociaal maar niet erg uitbundig; je zult mij niet zo snel hysterisch zien lachen om een grappige opmerking. Natuurlijk lach ik er wel om, maar minder uitbundig dan sommige andere mensen. Daardoor ben ik bang dat mensen denken dat ik het niet naar mijn zin heb, terwijl dat wel zo is. Op zulke momenten heb ik dus het gevoel dat ik uitbundiger moet zijn dan ik eigenlijk ben, waardoor ik me ongemakkelijk voel en daar word ik dan weer ongelukkig van, waardoor ik liever naar huis wil en me een party pooper voel, etc.
Uiteindelijk komt het hele verhaal er op neer dat ik niet meer zo kan genieten van feestjes en uitgaan als eerst. Dit kan een soort proces van 'volwassen worden' zijn (ben begin twintig) en dat lijkt me ook niet heel raar. Probleem is dat ik het ook op meerdere gebieden ervaar: ik word niet meer zo enthousiast van een chocoladetaart als vroeger. Het voelt alsof ik aan het afvlakken ben. Is dit normaal als je ouder wordt of kan het ergens anders aan liggen? Heeft iemand hier ervaring mee?
Al enige tijd kamp ik met een 'probleem'. Het is ongeveer een half jaar geleden begonnen, toen ik begon met met stagelopen (waar ik het overigens erg naar mijn zin heb).
Wanneer ik op een feestje ben met drank en muziek, kan ik het niet meer zo naar mijn zin hebben als bijvoorbeeld vorig jaar. Ik heb geen zin meer om me klem te zuipen zoals iedereen en vervolgens afschuwelijke danspasjes te vertonen. Wanneer iedereen (in mijn ogen) hysterisch en overdreven blij is, kan ik alleen maar denken: doe in godsnaam normaal. Het huilen staat me nader dan het lachen en ik wil het liefste naar huis. Het lukt me op zo'n moment niet om 'gewoon' mee te doen en dan ben ik bang dat ik het feest verpest voor andere mensen.
Dit terwijl ik vorig jaar nog zonder moeite mee kon en wilde delen in deze feestvreugde. Tegenwoordig zit ik liever thuis op de bank met een boek, of drink ik een wijntje met een vriendin zonder bezopen om 6 uur 's ochtends thuis te komen.
Ook merk ik dat ik steeds minder zin heb in onbekende mensen. Ik heb het afgelopen jaar in het studentenleven ontzettend veel nieuwe mensen leren kennen, waarvan een aantal nieuwe goede vrienden. Het voelt nu een beetje alsof mijn 'nieuwe mensen ontmoeten' verzadigd is. Wanneer ik naar een feestje ga waar ik nieuwe mensen ga ontmoeten, heb ik vaak het idee dat ik mezelf niet kan zijn. Ik ben wel heel erg sociaal maar niet erg uitbundig; je zult mij niet zo snel hysterisch zien lachen om een grappige opmerking. Natuurlijk lach ik er wel om, maar minder uitbundig dan sommige andere mensen. Daardoor ben ik bang dat mensen denken dat ik het niet naar mijn zin heb, terwijl dat wel zo is. Op zulke momenten heb ik dus het gevoel dat ik uitbundiger moet zijn dan ik eigenlijk ben, waardoor ik me ongemakkelijk voel en daar word ik dan weer ongelukkig van, waardoor ik liever naar huis wil en me een party pooper voel, etc.
Uiteindelijk komt het hele verhaal er op neer dat ik niet meer zo kan genieten van feestjes en uitgaan als eerst. Dit kan een soort proces van 'volwassen worden' zijn (ben begin twintig) en dat lijkt me ook niet heel raar. Probleem is dat ik het ook op meerdere gebieden ervaar: ik word niet meer zo enthousiast van een chocoladetaart als vroeger. Het voelt alsof ik aan het afvlakken ben. Is dit normaal als je ouder wordt of kan het ergens anders aan liggen? Heeft iemand hier ervaring mee?
zondag 15 januari 2012 om 13:56
Ik ging helemaal mee met je verhaal, tot het stuk van de chocoladetaart. Ik denk niet dat het met volwassen worden te maken heeft. Ik ben altijd zo geweest. Ken mensen van 50/60 jaar die nog prima het hoogste woord kunnen voeren op feestjes.
Ik weet niet wat het wel zou kunnen zijn. Misschien kost het werken je veel energie.
Ik weet niet wat het wel zou kunnen zijn. Misschien kost het werken je veel energie.
zondag 15 januari 2012 om 13:57
zondag 15 januari 2012 om 14:01
kan best hoor dat je nu even geen zin hebt in nieuwe mensen en feestjes. Je hebt al een hoop te verwerken met studeren en stagelopen dat dit er gewoon even niet bij kan.
Geeft niks, ga lekker bankhangen en bewaar je energie voor je opleiding. Ga selectief naar feestjes en je zult zien dat je zin vanzelf terugkomt als je mentaal weer ruimte hebt.
Geeft niks, ga lekker bankhangen en bewaar je energie voor je opleiding. Ga selectief naar feestjes en je zult zien dat je zin vanzelf terugkomt als je mentaal weer ruimte hebt.
zondag 15 januari 2012 om 14:09
Klinkt allemaal heel normaal, behalve de chocoladetaart. dan inderdaad...
Volgens jouw definitie ben ik mijn hele leven al een partypooper, want ik heb nooit aan die malligheid meegedaan; een boek lezen op de bank of wijntje drinken met vriendin klinkt mij als een veel leuker leven dan al die hysterische drankgelagen. Lijkt me dus dat je inderdaad volwassen aan het worden bent.
Wat ik echt niet begrijp is dat je bang bent, dat anderen denken dat je het niet naar je zin hebt?! Dat is toch ook zo, je vindt het toch ook niet heel leuk? Dus waarom doen alsof? Krampachtig doen kost je alleen maar energie. En wat zou daar erg aan zijn, dat anderen dat zien? Hun lol ga je er echt niet mee verpesten hoor. Mensen zijn egoïstisch: wat maakt hen het uit als er op een feestje iemand het wat minder naar de zin heeft. Waarschijnlijk valt het merendeel het niet eens op.
Gewoon doen waar jezelf zin in hebt. Dan komt het met die chocoladetaart ook wel weer goed.
Volgens jouw definitie ben ik mijn hele leven al een partypooper, want ik heb nooit aan die malligheid meegedaan; een boek lezen op de bank of wijntje drinken met vriendin klinkt mij als een veel leuker leven dan al die hysterische drankgelagen. Lijkt me dus dat je inderdaad volwassen aan het worden bent.
Wat ik echt niet begrijp is dat je bang bent, dat anderen denken dat je het niet naar je zin hebt?! Dat is toch ook zo, je vindt het toch ook niet heel leuk? Dus waarom doen alsof? Krampachtig doen kost je alleen maar energie. En wat zou daar erg aan zijn, dat anderen dat zien? Hun lol ga je er echt niet mee verpesten hoor. Mensen zijn egoïstisch: wat maakt hen het uit als er op een feestje iemand het wat minder naar de zin heeft. Waarschijnlijk valt het merendeel het niet eens op.
Gewoon doen waar jezelf zin in hebt. Dan komt het met die chocoladetaart ook wel weer goed.
zondag 15 januari 2012 om 14:17
Het is niet heel raar dat je nu even wat minder zin hebt in feestjes en sociaal tevreden bent met wat je nu hebt.
Gelukkig hoef je ook helemaal niet mee te doen met al dat wilde feesten. Ik neem aan dat niemand je zal dwingen. En ik geloof ook niet dat anderen je hier op aan zullen kijken. Over het algemeen zijn mensen veel te druk met zichzelf bezig om op jou te letten.
Wel opvallend dat je schrijft dat iedereen "hysterisch overdreven blij is". Wat voor feestjes zijn dat dan? Zitten ze misschien allemaal op de xtc en daardoor op een heel ander level dan jij?
Gelukkig hoef je ook helemaal niet mee te doen met al dat wilde feesten. Ik neem aan dat niemand je zal dwingen. En ik geloof ook niet dat anderen je hier op aan zullen kijken. Over het algemeen zijn mensen veel te druk met zichzelf bezig om op jou te letten.
Wel opvallend dat je schrijft dat iedereen "hysterisch overdreven blij is". Wat voor feestjes zijn dat dan? Zitten ze misschien allemaal op de xtc en daardoor op een heel ander level dan jij?
zondag 15 januari 2012 om 14:18
Bedankt voor jullie reacties
@ Starshine: ja, misschien dat de zin vanzelf weer komt. Heb nu inderdaad wel veel aan mijn hoofd..
@ Aureel: Haha, ik vind niet iedereen een party pooper die aan deze beschrijving voldoet. Ik vind het van mezelf omdat ik eerst nooit zo was, vorig jaar had ik minstens drie borrels in de week en was ik altijd aan het netwerken... Maar nu is het ineens ingekakt. Wat betreft het niet naar mijn zin hebben: soms heb ik het wel naar mijn zin, maar straalt dat niet zo van mij af. Laatst was ik ergens met vrienden en er speelde een bandje. Iedereen stond als een malloot met hun ledematen rond te zwaaien ('zie mij het eens enorm naar mijn zin hebben!'). Ik vond de muziek heel leuk en de tent waar we waren ook wel, maar ik kon gewoon niet de energie opbrengen om zo hysterisch te doen als de rest. Dus ik stond gewoon stilletjes te kijken en te genieten van de muziek. Dan komt het niet over alsof ik het naar mijn zin heb, maar vind ik het eigenlijk best wel leuk Dat is wat ik bedoel.
@ Branwen: Klopt, ben ik met je eens. Alleen jammer dat mijn vrienden dat niet zo zien.
@ Starshine: ja, misschien dat de zin vanzelf weer komt. Heb nu inderdaad wel veel aan mijn hoofd..
@ Aureel: Haha, ik vind niet iedereen een party pooper die aan deze beschrijving voldoet. Ik vind het van mezelf omdat ik eerst nooit zo was, vorig jaar had ik minstens drie borrels in de week en was ik altijd aan het netwerken... Maar nu is het ineens ingekakt. Wat betreft het niet naar mijn zin hebben: soms heb ik het wel naar mijn zin, maar straalt dat niet zo van mij af. Laatst was ik ergens met vrienden en er speelde een bandje. Iedereen stond als een malloot met hun ledematen rond te zwaaien ('zie mij het eens enorm naar mijn zin hebben!'). Ik vond de muziek heel leuk en de tent waar we waren ook wel, maar ik kon gewoon niet de energie opbrengen om zo hysterisch te doen als de rest. Dus ik stond gewoon stilletjes te kijken en te genieten van de muziek. Dan komt het niet over alsof ik het naar mijn zin heb, maar vind ik het eigenlijk best wel leuk Dat is wat ik bedoel.
@ Branwen: Klopt, ben ik met je eens. Alleen jammer dat mijn vrienden dat niet zo zien.
zondag 15 januari 2012 om 14:21
@ Isabon: ja, dan zal het inderdaad een kwestie van ouder worden zijn.
@ Mirabile: mijn vrienden kijken me er soms wel op aan. Als ik op vrijdagavond om 03:00 naar huis ga terwijl de rest nog minstens tot 07:00 door wil, ben ik een "laffe borrelaar" en ik "moet blijven". Helaas voor mijn vrienden word ik van zulke dingen erg recalcitrant en ga ik nog veel sneller naar huis. Ze zijn trouwens niet aan de drugs, meestal gaat het om alcohol en een algehele feestsfeer. Ik kan heel goed tegen alcohol, tegen de tijd dat mensen dronken zijn ben ik vaak net lichtjes aangeschoten. Dat van op een ander level zitten klopt dus wel. Maar ja, drie keer zo hard gaan drinken als anderen om het ook maar leuk te hebben is geen optie natuurlijk
@ Mirabile: mijn vrienden kijken me er soms wel op aan. Als ik op vrijdagavond om 03:00 naar huis ga terwijl de rest nog minstens tot 07:00 door wil, ben ik een "laffe borrelaar" en ik "moet blijven". Helaas voor mijn vrienden word ik van zulke dingen erg recalcitrant en ga ik nog veel sneller naar huis. Ze zijn trouwens niet aan de drugs, meestal gaat het om alcohol en een algehele feestsfeer. Ik kan heel goed tegen alcohol, tegen de tijd dat mensen dronken zijn ben ik vaak net lichtjes aangeschoten. Dat van op een ander level zitten klopt dus wel. Maar ja, drie keer zo hard gaan drinken als anderen om het ook maar leuk te hebben is geen optie natuurlijk
zondag 15 januari 2012 om 14:25
quote:huppeldepup01 schreef op 15 januari 2012 @ 14:21:
mijn vrienden kijken me er soms wel op aan. Als ik op vrijdagavond om 03:00 naar huis ga terwijl de rest nog minstens tot 07:00 door wil, ben ik een "laffe borrelaar" en ik "moet blijven".
nou daar zou ik ook geen zin in hebben, pfff tot 7 uur 's ochtends (minstens).
Toen ik 20 was ging de kroeg om 2 uur gewoon dicht en soms zat je nog ergens na tot 3 uur en dat was het. Ik heb nooit begrepen waarom je tot het ochtendgloren moet stappen omdat het anders niet leuk is?
mijn vrienden kijken me er soms wel op aan. Als ik op vrijdagavond om 03:00 naar huis ga terwijl de rest nog minstens tot 07:00 door wil, ben ik een "laffe borrelaar" en ik "moet blijven".
nou daar zou ik ook geen zin in hebben, pfff tot 7 uur 's ochtends (minstens).
Toen ik 20 was ging de kroeg om 2 uur gewoon dicht en soms zat je nog ergens na tot 3 uur en dat was het. Ik heb nooit begrepen waarom je tot het ochtendgloren moet stappen omdat het anders niet leuk is?
zondag 15 januari 2012 om 14:31
quote:huppeldepup01 schreef op 15 januari 2012 @ 14:21:
@ Isabon: ja, dan zal het inderdaad een kwestie van ouder worden zijn.
@ Mirabile: mijn vrienden kijken me er soms wel op aan. Als ik op vrijdagavond om 03:00 naar huis ga terwijl de rest nog minstens tot 07:00 door wil, ben ik een "laffe borrelaar" en ik "moet blijven". Helaas voor mijn vrienden word ik van zulke dingen erg recalcitrant en ga ik nog veel sneller naar huis. Ze zijn trouwens niet aan de drugs, meestal gaat het om alcohol en een algehele feestsfeer. Ik kan heel goed tegen alcohol, tegen de tijd dat mensen dronken zijn ben ik vaak net lichtjes aangeschoten. Dat van op een ander level zitten klopt dus wel. Maar ja, drie keer zo hard gaan drinken als anderen om het ook maar leuk te hebben is geen optie natuurlijk
Kijk jij ze er ook niet een beetje op aan, op hun gedrag? Termen als "hysterisch overdreven" en "als malloten met hun ledematen zwaaien" klinken wel lichtelijk veroordelend. (Al vind ik dat je het wel komisch brengt Ik zie het helemaal voor me.)
Wanneer je door deels af te haken mensen zou verliezen, betekent het waarschijnlijk dat deze contacten op dit moment gewoon niet zo goed in je leven passen.
Je geeft verder aan sociaal verzadigd te zijn. Dus er is, neem ik aan, nog genoeg over waar je nu wel tevreden mee bent.
En het kan ook weer veranderen. Misschien heb je over een tijdje wel weer behoefte om als een idioot met je ledematen te gaan zwaaien en krijg je er vanzelf weer plezier in.
Nu heb je blijkbaar genoeg aan je studie, stage en met een vriendin met een wijntje op de bank. Niks mis mee.
@ Isabon: ja, dan zal het inderdaad een kwestie van ouder worden zijn.
@ Mirabile: mijn vrienden kijken me er soms wel op aan. Als ik op vrijdagavond om 03:00 naar huis ga terwijl de rest nog minstens tot 07:00 door wil, ben ik een "laffe borrelaar" en ik "moet blijven". Helaas voor mijn vrienden word ik van zulke dingen erg recalcitrant en ga ik nog veel sneller naar huis. Ze zijn trouwens niet aan de drugs, meestal gaat het om alcohol en een algehele feestsfeer. Ik kan heel goed tegen alcohol, tegen de tijd dat mensen dronken zijn ben ik vaak net lichtjes aangeschoten. Dat van op een ander level zitten klopt dus wel. Maar ja, drie keer zo hard gaan drinken als anderen om het ook maar leuk te hebben is geen optie natuurlijk
Kijk jij ze er ook niet een beetje op aan, op hun gedrag? Termen als "hysterisch overdreven" en "als malloten met hun ledematen zwaaien" klinken wel lichtelijk veroordelend. (Al vind ik dat je het wel komisch brengt Ik zie het helemaal voor me.)
Wanneer je door deels af te haken mensen zou verliezen, betekent het waarschijnlijk dat deze contacten op dit moment gewoon niet zo goed in je leven passen.
Je geeft verder aan sociaal verzadigd te zijn. Dus er is, neem ik aan, nog genoeg over waar je nu wel tevreden mee bent.
En het kan ook weer veranderen. Misschien heb je over een tijdje wel weer behoefte om als een idioot met je ledematen te gaan zwaaien en krijg je er vanzelf weer plezier in.
Nu heb je blijkbaar genoeg aan je studie, stage en met een vriendin met een wijntje op de bank. Niks mis mee.
zondag 15 januari 2012 om 14:34
Herken dit heel erg to!
Ging 3x per week stappen, do vr en za.
Tot half 8 smorgens, als ik half 4 al thuis was vroeg mijn moeder: was het niet gezellig?
Sinds ik 19 ben en uit huis ben ik veranderd. Je hebt ineens je huishouden, financieen, je groeit soms uit elkaar met vrienden waar je al jaren mee omging, je tentamens en stage, verantwoordelijkheden dus.
In het begin voel je je misschien supervrij en ga je extreem veel uit en drinken etc, maar dan merk je dat het niet zo geweldig meer is als in de tijd dat het nog wat stiekemer/nieuwe was.
Zo werkte het bij mij in ieder geval.
Ben nu 22, heb een mbo 4 op zak, 2jr met mijn vriend en wonen 1,5 jaar samen. als je mij dit had verteld toen ik 18 was, was ik in paniek geraakt van het burgelijke.Ik ben al zwanger van ons eerste, terwijl ik zo graag carriere wilde maken eerst.
Helaas moeten stoppen met hbo maar die ga ik als de kleine naar school gaat weer oppikken. Als alles goed gaat willen we zelfs voor een 2e gaan binnen een paar jaar.
Ik denk dat je gewoon volwassen wordt. Die taart kan ook zo werken. Lekker maar niet meer geweldig zoals vroeger, je wil meer! En andere dingen!
Overigens ben ik ook erg afgevlakt door de ziekte van pfeiffer en dat is nooit meer helemaal goed gekomen helaas.
Wat ik wil zeggen is dat je andere prioriteiten krijgt dan dat debiele gezuip (ja ik kijk er ook op neer).
Ging 3x per week stappen, do vr en za.
Tot half 8 smorgens, als ik half 4 al thuis was vroeg mijn moeder: was het niet gezellig?
Sinds ik 19 ben en uit huis ben ik veranderd. Je hebt ineens je huishouden, financieen, je groeit soms uit elkaar met vrienden waar je al jaren mee omging, je tentamens en stage, verantwoordelijkheden dus.
In het begin voel je je misschien supervrij en ga je extreem veel uit en drinken etc, maar dan merk je dat het niet zo geweldig meer is als in de tijd dat het nog wat stiekemer/nieuwe was.
Zo werkte het bij mij in ieder geval.
Ben nu 22, heb een mbo 4 op zak, 2jr met mijn vriend en wonen 1,5 jaar samen. als je mij dit had verteld toen ik 18 was, was ik in paniek geraakt van het burgelijke.Ik ben al zwanger van ons eerste, terwijl ik zo graag carriere wilde maken eerst.
Helaas moeten stoppen met hbo maar die ga ik als de kleine naar school gaat weer oppikken. Als alles goed gaat willen we zelfs voor een 2e gaan binnen een paar jaar.
Ik denk dat je gewoon volwassen wordt. Die taart kan ook zo werken. Lekker maar niet meer geweldig zoals vroeger, je wil meer! En andere dingen!
Overigens ben ik ook erg afgevlakt door de ziekte van pfeiffer en dat is nooit meer helemaal goed gekomen helaas.
Wat ik wil zeggen is dat je andere prioriteiten krijgt dan dat debiele gezuip (ja ik kijk er ook op neer).
zondag 15 januari 2012 om 14:35
@ Starshine: hier gaat het stappen zo lang door omdat je ook pas zo laat de stad in kan.. Als je ergens wilt dansen hoef je er niet eerder dan 02:00 te zijn. Zou mij veel beter lijken als de kroegen gewoon om 03:00 zouden sluiten, ga je wat eerder heen en kun je ook eerder op bed!
@ Mirabile: zoals ik het beschreven heb, zo ervaar ik het als ik ernaast sta. In mijn ogen is het hysterisch, maar dat is misschien zo omdat ik er dan helemaal geen zin in heb. Als ik wel eens een keer een borrel teveel op heb doe ik waarschijnlijk net zo hard mee. Over mijn verdere sociale leven heb ik inderdaad gelukkig niets te klagen.
@ Mirabile: zoals ik het beschreven heb, zo ervaar ik het als ik ernaast sta. In mijn ogen is het hysterisch, maar dat is misschien zo omdat ik er dan helemaal geen zin in heb. Als ik wel eens een keer een borrel teveel op heb doe ik waarschijnlijk net zo hard mee. Over mijn verdere sociale leven heb ik inderdaad gelukkig niets te klagen.
zondag 15 januari 2012 om 14:35
Ik herken het helemaal, alleen ben ik nooit een danstype geweest. Heb altijd een gloeiende hekel gehad aan die partytenten, maar toen ik nog studeerde was ik inderdaad iedere avond de deur uit, dronk meer dan genoeg en leerde iedere week wel nieuwe mensen kennen.
Nu ben ik dertig en het leven ziet er inderdaad anders uit. Dat vind ik niet erg, want ik vermaak me nog steeds wel. Ik herken ook het soort 'lichte tegenzin' dat je voelt om ergens heen te gaan waar veel nieuwe mensen zijn, maar daar probeer ik bewust tegen te vechten. Nieuwe contacten zijn altijd een verrijking denk ik.
Ook het 'vervlakken' ken ik en ja, dat spijt me. Ik denk dat het te maken heeft met wat rustiger worden, ik heb nogal een uitbundig karakter en dat is gelukkig met de jaren ook wat minder extreem geworden. Maar ik snap helemaal wat je bedoelt, ik heb soms ook het gevoel dat die permanente glans wat van het leven af is en nooit meer helemaal terug zal komen.
Nu ben ik dertig en het leven ziet er inderdaad anders uit. Dat vind ik niet erg, want ik vermaak me nog steeds wel. Ik herken ook het soort 'lichte tegenzin' dat je voelt om ergens heen te gaan waar veel nieuwe mensen zijn, maar daar probeer ik bewust tegen te vechten. Nieuwe contacten zijn altijd een verrijking denk ik.
Ook het 'vervlakken' ken ik en ja, dat spijt me. Ik denk dat het te maken heeft met wat rustiger worden, ik heb nogal een uitbundig karakter en dat is gelukkig met de jaren ook wat minder extreem geworden. Maar ik snap helemaal wat je bedoelt, ik heb soms ook het gevoel dat die permanente glans wat van het leven af is en nooit meer helemaal terug zal komen.
zondag 15 januari 2012 om 14:47
@ Xalliesuper: is inderdaad ook niet erg want ik word er niet minder van, maar het is ineens zo anders dan vorig jaar.
@ Brunetteparis: haha ja, het bang zijn voor het burgerlijke herken ik. Vorig jaar wilde ik nog laaaaaaaang niet samenwonen en vond ik het verschrikkelijk als ik een avond thuis zat! Nu lijkt samenwonen me eigenlijk best wel erg leuk en vind ik het heerlijk om thuis te zijn. Had ik me vorig jaar ook nooit voor kunnen stellen.
@ Woordenaar: dat beschrijf je heel treffend. Die lichte tegenzin voel ik ook steeds vaker. De glans van het leven die er een beetje af gaat, dat is precies wat ik voel. In mijn herinneringen leeft het nog wel heel erg. Als ik met vrienden afspreek om te gaan stappen denk ik weer aan voorgaande jaren en dat bijna elke avond een onvergetelijke was. Nu is dat lang niet altijd meer zo.
@ Brunetteparis: haha ja, het bang zijn voor het burgerlijke herken ik. Vorig jaar wilde ik nog laaaaaaaang niet samenwonen en vond ik het verschrikkelijk als ik een avond thuis zat! Nu lijkt samenwonen me eigenlijk best wel erg leuk en vind ik het heerlijk om thuis te zijn. Had ik me vorig jaar ook nooit voor kunnen stellen.
@ Woordenaar: dat beschrijf je heel treffend. Die lichte tegenzin voel ik ook steeds vaker. De glans van het leven die er een beetje af gaat, dat is precies wat ik voel. In mijn herinneringen leeft het nog wel heel erg. Als ik met vrienden afspreek om te gaan stappen denk ik weer aan voorgaande jaren en dat bijna elke avond een onvergetelijke was. Nu is dat lang niet altijd meer zo.
zondag 15 januari 2012 om 17:30
Ik heb dat stappen nooit leuk gevonden om precies die reden. Toen ik rond de 18 was vroeg ik me af of er iets mis met mij was en ook of ik iets miste waardoor ik al die dingen niet als geweldig leuk beleefde. Het idioot laat maken vond ik ook maar niks, even een paar uurtjes lol en daarna de hele volgende dag lamlendig uitzitten vanwege slaapgebrek, bah. Nu ben ik eind 20 en gelukkig, de rest hoeft ook niet zo nodig meer. Het belangrijkste is dat je moet proberen niet bezig te zijn met wat je leuk vindt en of dat hetzelfde is als wat anderen leuk vinden, maar dat je gewoon kijkt naar wat je leuk vindt!
En ja, als je ouder wordt dan wordt alles ook minder nieuw en de glans gaat van sommige dingen af. Als je 6 wordt is dat helemaal geweldig. Als je 26 wordt, ach, wel aardig, je bent al zo vaak jarig geweest. En dat geldt voor alle feestelijke momenten, je hebt ze al zo vaak beleefd. Het wordt een kunst om actief op zoek te gaan naar de dingen die mooi zijn in het leven en daar bewust van te genieten. Want die zullen er altijd zijn! Maar het is wel anders dan het 'vroeger' was.
Volgens mij is dit het moment dat veel mensen aan kinderen beginnen. Het geeft je een kans om heel veel dingen weer opnieuw voor het eerst te beleven. Ineens zie je weer hoe bijzonder een tuinslang met stromend water of een koe in de wei is. Alleen zo jammer dat je daar 's nachts wel je bed voor uit moet en luiers moet verschonen
En ja, als je ouder wordt dan wordt alles ook minder nieuw en de glans gaat van sommige dingen af. Als je 6 wordt is dat helemaal geweldig. Als je 26 wordt, ach, wel aardig, je bent al zo vaak jarig geweest. En dat geldt voor alle feestelijke momenten, je hebt ze al zo vaak beleefd. Het wordt een kunst om actief op zoek te gaan naar de dingen die mooi zijn in het leven en daar bewust van te genieten. Want die zullen er altijd zijn! Maar het is wel anders dan het 'vroeger' was.
Volgens mij is dit het moment dat veel mensen aan kinderen beginnen. Het geeft je een kans om heel veel dingen weer opnieuw voor het eerst te beleven. Ineens zie je weer hoe bijzonder een tuinslang met stromend water of een koe in de wei is. Alleen zo jammer dat je daar 's nachts wel je bed voor uit moet en luiers moet verschonen
zondag 15 januari 2012 om 18:08
quote:huppeldepup01 schreef op 15 januari 2012 @ 14:35:
@ Starshine: hier gaat het stappen zo lang door omdat je ook pas zo laat de stad in kan.. Als je ergens wilt dansen hoef je er niet eerder dan 02:00 te zijn. Zou mij veel beter lijken als de kroegen gewoon om 03:00 zouden sluiten, ga je wat eerder heen en kun je ook eerder op bed!
.
Nou precies, ik ging om 20.30 de deur uit en om 02.00 uur weer naar huis. Ik ben gewoon ook moe om 2 uur, waarom en hoe zijn de uitgaanstijden zo verschoven?
Hoe kun je nog een normaal leven er op na houden als je pas om 7-8-9 uur 's ochtends thuis bent na het stappen?
Nou ja, ik begreep het toen niet en nu nog steeds niet.
@ Starshine: hier gaat het stappen zo lang door omdat je ook pas zo laat de stad in kan.. Als je ergens wilt dansen hoef je er niet eerder dan 02:00 te zijn. Zou mij veel beter lijken als de kroegen gewoon om 03:00 zouden sluiten, ga je wat eerder heen en kun je ook eerder op bed!
.
Nou precies, ik ging om 20.30 de deur uit en om 02.00 uur weer naar huis. Ik ben gewoon ook moe om 2 uur, waarom en hoe zijn de uitgaanstijden zo verschoven?
Hoe kun je nog een normaal leven er op na houden als je pas om 7-8-9 uur 's ochtends thuis bent na het stappen?
Nou ja, ik begreep het toen niet en nu nog steeds niet.
zondag 15 januari 2012 om 20:20
Ik ga ook sinds een tijdje minder op stap, minder alcohol en minder gek doen. Al had dat een andere reden denk ik.
Anyway ik heb een boel goede vrienden overgehouden. En vrienden die zijn weggevallen... nou ja dat zijn dan niet zo goede vrienden als je had verwacht maar Als-het-leuk-is-in-de-de-kroeg-vrienden, kan toch?
Het is misschien te vergelijken met dat vrienden op een bepaalde leeftijd ineens allemaal kinderen krijgen, en als jij die nog niet hebt "hoor je er niet mee zo bij" Maar jouw vrienden die nog steeds hun best blijven doen om je te zien, dat zijn goede vrienden. En de anderen hebben een andere leefstijl, daar pas je dan niet meer zo bij, maar als iedereen daar tevreden mee is... prima!
Anyway ik heb een boel goede vrienden overgehouden. En vrienden die zijn weggevallen... nou ja dat zijn dan niet zo goede vrienden als je had verwacht maar Als-het-leuk-is-in-de-de-kroeg-vrienden, kan toch?
Het is misschien te vergelijken met dat vrienden op een bepaalde leeftijd ineens allemaal kinderen krijgen, en als jij die nog niet hebt "hoor je er niet mee zo bij" Maar jouw vrienden die nog steeds hun best blijven doen om je te zien, dat zijn goede vrienden. En de anderen hebben een andere leefstijl, daar pas je dan niet meer zo bij, maar als iedereen daar tevreden mee is... prima!
maandag 16 januari 2012 om 10:23
Bedankt voor jullie reacties Algemene mening is dus dat het nieuwe er een beetje af gaat en dat dat helemaal niet zo vreemd is. Kan te maken hebben met een soort van nieuwe levensfase, misschien heb ik het ook wel te druk met stage en studie... Wie weet.
Misschien gaat het over en anders zullen we zien waar het strandt!
Starshine, ja, die uitgaanstijden vond ik leuk toen ik 17 was, want toen kon ik nog makkelijk een nachtje doorhalen. Nu lukt dat me echt niet meer en ben ik om 04:00 supermegakapot en de volgende dag ook.
Misschien gaat het over en anders zullen we zien waar het strandt!
Starshine, ja, die uitgaanstijden vond ik leuk toen ik 17 was, want toen kon ik nog makkelijk een nachtje doorhalen. Nu lukt dat me echt niet meer en ben ik om 04:00 supermegakapot en de volgende dag ook.
maandag 16 januari 2012 om 10:30
Dat heet volwassen worden.
Vroeger was ik ook zo dat ik altijd te porren was voor een feestje, zelfs periodes gehad dat ik 4/5 dagen in de week wel ff ging stappen, veel feestjes, drank, ook wel drugs, gewoon lang leve de lol.
Ik ga nu nog wel eens naar een feestje, maar drugs gebruik ik al jaren niet meer, drinken doe ik weinig, stappen doe ik al helemaal nooit. Ik zit liever met vrienden thuis lekker aan de wijn, of een filmpje kijken en uit eten gaan bijvoorbeeld. Ik dacht dat ik saai werd, maar het is gewoon volwassen worden.
Ik ga nu nog wel eens naar een feestje, maar drugs gebruik ik al jaren niet meer, drinken doe ik weinig, stappen doe ik al helemaal nooit. Ik zit liever met vrienden thuis lekker aan de wijn, of een filmpje kijken en uit eten gaan bijvoorbeeld. Ik dacht dat ik saai werd, maar het is gewoon volwassen worden.