Gezondheid
alle pijlers
Overgeven in het openbaar
dinsdag 17 januari 2012 om 14:37
Joepie: ik ben zwanger. Minder joepie: met zes weken ben ik alweer flink misselijk. De vorige keer duurde dat tot twintig weken, dus ik hoef het maar tot juni vol te houden.
Als ik naar mijn werk moet, zit ik ongeveer drie kwartier in de bus. Vanochtend heb ik alweer mijn ontbijt in verrassingsvorm met mijn medereizigers kunnen delen.
Ik doe dat zo discreet mogelijk: ik gebruik een geurwerend ondoorzichtig zakje. Ook maak ik (bijna) geen gore geluiden. Maar charmant is het natuurlijk niet.
Ik ga medicijnen slikken, maar mijn ervaring is dat die ook niet altijd werken. Later naar mijn werk gaan, is geen optie: ik ben tot lunchtijd misselijk en dan pas aankomen, zou mijn baas wel erg laat vinden.
Even uitstappen gaat ook niet: de bus gaat maar eens in het half uur. Als ik uitstap, ben ik meteen een half uur te laat. Het is vaak een redelijk volle bus, dus ergens op een stille plek zitten is geen optie.
Wat ik mij afvraag, is wat de etiquette in deze is. Vinden jullie bijvoorbeeld dat ik de persoon naast mij moet waarschuwen zodra ik misselijk word? De kans is groot dat ik het alsnog het hele ritje gewoon volhoud en er niets misgaat. Ik heb vanochtend net gedaan alsof het heel normaal was en de mensen om mij heen hebben ook niet gereageerd.
Vinden jullie dat dit kan of moet ik maar naar mijn werk lopen als straf voor mijn gore gedrag?
Als ik naar mijn werk moet, zit ik ongeveer drie kwartier in de bus. Vanochtend heb ik alweer mijn ontbijt in verrassingsvorm met mijn medereizigers kunnen delen.
Ik doe dat zo discreet mogelijk: ik gebruik een geurwerend ondoorzichtig zakje. Ook maak ik (bijna) geen gore geluiden. Maar charmant is het natuurlijk niet.
Ik ga medicijnen slikken, maar mijn ervaring is dat die ook niet altijd werken. Later naar mijn werk gaan, is geen optie: ik ben tot lunchtijd misselijk en dan pas aankomen, zou mijn baas wel erg laat vinden.
Even uitstappen gaat ook niet: de bus gaat maar eens in het half uur. Als ik uitstap, ben ik meteen een half uur te laat. Het is vaak een redelijk volle bus, dus ergens op een stille plek zitten is geen optie.
Wat ik mij afvraag, is wat de etiquette in deze is. Vinden jullie bijvoorbeeld dat ik de persoon naast mij moet waarschuwen zodra ik misselijk word? De kans is groot dat ik het alsnog het hele ritje gewoon volhoud en er niets misgaat. Ik heb vanochtend net gedaan alsof het heel normaal was en de mensen om mij heen hebben ook niet gereageerd.
Vinden jullie dat dit kan of moet ik maar naar mijn werk lopen als straf voor mijn gore gedrag?
dinsdag 17 januari 2012 om 15:29
dinsdag 17 januari 2012 om 15:32
quote:Flauwegeit schreef op 17 januari 2012 @ 15:19:
@eefjewentelteefje: fijn, een expert. Ik ga die voorste bank proberen. Maar ja, daar heeft de chauffeur weer zicht op me. Of bedoel je die plek achter de chauffeur?
Nee , je moet naar buiten , naar voren kunnen kijken , de beweging van de bus "meekijken"
Maar zoals Yavanna zegt , geen idee of dat ook voor zwangerschapsmisselijkheid geldt.
Ik heb een extreme vorm van wagenziekte ,of motion sickness , zoals de engelsen dat zo mooi zeggen , ik word zo ongeveer misselijk in alles wat rijdt en beweegt.
En dat heeft te maken met wat je ogen en evenwichtsoorgaan waarnemen en het signaal dat er naar je hersenen gaat.
@eefjewentelteefje: fijn, een expert. Ik ga die voorste bank proberen. Maar ja, daar heeft de chauffeur weer zicht op me. Of bedoel je die plek achter de chauffeur?
Nee , je moet naar buiten , naar voren kunnen kijken , de beweging van de bus "meekijken"
Maar zoals Yavanna zegt , geen idee of dat ook voor zwangerschapsmisselijkheid geldt.
Ik heb een extreme vorm van wagenziekte ,of motion sickness , zoals de engelsen dat zo mooi zeggen , ik word zo ongeveer misselijk in alles wat rijdt en beweegt.
En dat heeft te maken met wat je ogen en evenwichtsoorgaan waarnemen en het signaal dat er naar je hersenen gaat.
dinsdag 17 januari 2012 om 15:32
quote:Flauwegeit schreef op 17 januari 2012 @ 14:44:
Maar jullie vinden het dus eigenlijk niet kunnen?
Je doet net alsof je het expres doet. Het is al vervelend genoeg en ik denk hoe je het beschrijft dat je het doet op een manier dat er zo min mogelijk mensen last ervan hebben.
Als er achterin geen plekje voor je is, ga dan eens zitten aan de gangkant, dan zullen niet zoveel mensen het plekje naast je pakken dus als het dan gebeurd dan heb je en de ruimte en je voelt je niet zo schuldig naar anderen toe.
Speelt de zenuwen dat het kan gebeuren ook mee? (heb ik bij mijn hyperventilatie, bij de angst voor overgeven, gegarandeerd dat ik dan ook moet overgeven, ja is niet te vergelijken met zwanger zijn, dat snap ik hoor).
Maar jullie vinden het dus eigenlijk niet kunnen?
Je doet net alsof je het expres doet. Het is al vervelend genoeg en ik denk hoe je het beschrijft dat je het doet op een manier dat er zo min mogelijk mensen last ervan hebben.
Als er achterin geen plekje voor je is, ga dan eens zitten aan de gangkant, dan zullen niet zoveel mensen het plekje naast je pakken dus als het dan gebeurd dan heb je en de ruimte en je voelt je niet zo schuldig naar anderen toe.
Speelt de zenuwen dat het kan gebeuren ook mee? (heb ik bij mijn hyperventilatie, bij de angst voor overgeven, gegarandeerd dat ik dan ook moet overgeven, ja is niet te vergelijken met zwanger zijn, dat snap ik hoor).
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 17 januari 2012 om 15:37
Hoewel ik er ook echt niet tegen kan als ik iemand zie overgeven, snap ik ook dat je op je werk moet zien te komen.
Als jij al eerst zit zou ik als ik jou was dat zakje (met idd een babyplaatje erop geplakt) vrij zichtbaar bij me houden. Als er dan iemand naast je komt zitten, dan laat je dat zakje een beetje zien en zeg je gewoon met een beetje humor: "Tis wel op eigen risico hoor, hier zitten. Ben nl zwanger en elke dag kotsmisselijk".
Dan is het aan diegene om te bepalen of hij/zij blijft zitten of niet.
Het is gewoon niet anders !
Als jij al eerst zit zou ik als ik jou was dat zakje (met idd een babyplaatje erop geplakt) vrij zichtbaar bij me houden. Als er dan iemand naast je komt zitten, dan laat je dat zakje een beetje zien en zeg je gewoon met een beetje humor: "Tis wel op eigen risico hoor, hier zitten. Ben nl zwanger en elke dag kotsmisselijk".
Dan is het aan diegene om te bepalen of hij/zij blijft zitten of niet.
Het is gewoon niet anders !
dinsdag 17 januari 2012 om 15:39
quote:eefjewentelteefje schreef op 17 januari 2012 @ 15:32:
[...]
Ik heb een extreme vorm van wagenziekte ,of motion sickness , zoals de engelsen dat zo mooi zeggen , ik word zo ongeveer misselijk in alles wat rijdt en beweegt.
Mijn zoon heeft dat ook, en de arme drommel moet elke dag twee uur in de taxi zitten van en naar school . Bij hem geven Seabands enige verlichting: dat zijn polsbandjes op basis van acupressuur, je hebt ze ook voor volwassenen en in de bijsluiter stond zwangerschapsmisselijkheid ook als indicatie.
Eerlijk gezegd durf ik het placebo-effect niet uit te sluiten, maar mijn zoon is er blij mee dus ik ook .
[...]
Ik heb een extreme vorm van wagenziekte ,of motion sickness , zoals de engelsen dat zo mooi zeggen , ik word zo ongeveer misselijk in alles wat rijdt en beweegt.
Mijn zoon heeft dat ook, en de arme drommel moet elke dag twee uur in de taxi zitten van en naar school . Bij hem geven Seabands enige verlichting: dat zijn polsbandjes op basis van acupressuur, je hebt ze ook voor volwassenen en in de bijsluiter stond zwangerschapsmisselijkheid ook als indicatie.
Eerlijk gezegd durf ik het placebo-effect niet uit te sluiten, maar mijn zoon is er blij mee dus ik ook .
dinsdag 17 januari 2012 om 15:39
@MV: Zenuwen spelen geen rol, maar het idee om in de bus te moeten zitten maakt dat ik me van te voren al misselijk voel.
Daarom heb ik besloten om op werkdagen toch maar aan de medicatie te gaan, anders ga ik elke dag met tegenzin op stap.
Aan het gangpad zitten, doe ik al. Misschien moet ik me eens minder druk maken over wat mensen denken ipv meer. En als ik dan een zure blik krijg, dan denk ik gewoon "Oh, dat is Elninjoo, effe de echofoto's laten zien".
@Groentesoep: zielig voor je zoon zeg. Heel ellendig. Gelukkig dat het bandje 'helpt'. (Uit onderzoek blijkt het een placebo-effect te zijn. Nu ik dat weet, werkt het natuurlijk niet meer).
Daarom heb ik besloten om op werkdagen toch maar aan de medicatie te gaan, anders ga ik elke dag met tegenzin op stap.
Aan het gangpad zitten, doe ik al. Misschien moet ik me eens minder druk maken over wat mensen denken ipv meer. En als ik dan een zure blik krijg, dan denk ik gewoon "Oh, dat is Elninjoo, effe de echofoto's laten zien".
@Groentesoep: zielig voor je zoon zeg. Heel ellendig. Gelukkig dat het bandje 'helpt'. (Uit onderzoek blijkt het een placebo-effect te zijn. Nu ik dat weet, werkt het natuurlijk niet meer).
dinsdag 17 januari 2012 om 15:40
Oh, ik zie nu dat je medicijnen gaat slikken maar dat die niet altijd werken...
Natuurlijk moet je gewoon met de bus blijven gaan! Misschien als je misselijk bent in de bus dit toch zeggen en dat je zwanger bent, mensen zullen er dan wel alle begrijp voor hebben.
Ik ben ook vreselijk misselijk geweest in het begin van de zwangerschap, heb toen uiteindelijk vaak s ochtends maar niks gegeten tot het in de middag wegtrok. Dat hielp wel. Ontbijt kwam er vaak meteen uit.
Natuurlijk moet je gewoon met de bus blijven gaan! Misschien als je misselijk bent in de bus dit toch zeggen en dat je zwanger bent, mensen zullen er dan wel alle begrijp voor hebben.
Ik ben ook vreselijk misselijk geweest in het begin van de zwangerschap, heb toen uiteindelijk vaak s ochtends maar niks gegeten tot het in de middag wegtrok. Dat hielp wel. Ontbijt kwam er vaak meteen uit.
dinsdag 17 januari 2012 om 15:42
quote:Flauwegeit schreef op 17 januari 2012 @ 15:39:
@MV: Zenuwen spelen geen rol, maar het idee om in de bus te moeten zitten maakt dat ik me van te voren al misselijk voel.
Daarom heb ik besloten om op werkdagen toch maar aan de medicatie te gaan, anders ga ik elke dag met tegenzin op stap.
Aan het gangpad zitten, doe ik al. Misschien moet ik me eens minder druk maken over wat mensen denken ipv meer. En als ik dan een zure blik krijg, dan denk ik gewoon "Oh, dat is Elninjoo, effe de echofoto's laten zien".Dat zijn toch zenuwen? Stress bij het idee dat je moet overgeven?
@MV: Zenuwen spelen geen rol, maar het idee om in de bus te moeten zitten maakt dat ik me van te voren al misselijk voel.
Daarom heb ik besloten om op werkdagen toch maar aan de medicatie te gaan, anders ga ik elke dag met tegenzin op stap.
Aan het gangpad zitten, doe ik al. Misschien moet ik me eens minder druk maken over wat mensen denken ipv meer. En als ik dan een zure blik krijg, dan denk ik gewoon "Oh, dat is Elninjoo, effe de echofoto's laten zien".Dat zijn toch zenuwen? Stress bij het idee dat je moet overgeven?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 17 januari 2012 om 15:42
Je kunt er niets aan doen! Als je alles netjes opvangt, zonder te morsen, en het zakje buiten de bus ergens in een prullenbak doet is er niets aan de hand. Ik zou ook nog zorgen voor een mondverfrisser, of dat je je tanden poetst eenmaal op je werk. Het is mij ook gebeurd in de zwangerschap van de tweeling in een volle bus. Ik ging op weg naar huis van een avondje shoppen dus ik had gelukkig zo een plastick zak leeg en deze bij de hand. Wat wel vervelend was, ik kon mijn geluiden niet bij me houden. De buschauffeur stopte, en liep het hele gangpad af, of hij narigheid kon ontdekken.. Maar kan gebeuren zeg, de meeste mensen zie je amper nog terug..
anoniem_114444 wijzigde dit bericht op 17-01-2012 15:43
Reden: tikfout
Reden: tikfout
% gewijzigd
dinsdag 17 januari 2012 om 15:42
Wat moet dat moet!
Alhoewel hier in Italie vrouwen die zo ontzettend misselijk zijn en waarbij medicatie niet helpt thuis mogen blijven. Op advies van de gyn, want er bestaat kans op uitdroging bij veel overgeven en hier wordt dat gezien als risicovol.
Maar even OT. is gedeeltelijk thuiswerken geen idee voor je. Dat je op slechte dagen vanuit huis werkt en dus niet in de bus hoeft te zitten, of iedere dag tot zeg maar 13.00 thuis werkt en daarna naar kantoor?
Ik zou ook niets zeggen tegen je medepassagiers. Zelf ben ik ooit 1 keer zo misselijk geworden in de metro (niet vanwege zwangerschap, maar combi moeheid, slecht slapen, last van mijn darmen), dat ik ben uitgestapt en op het perron in de prullenbak heb gekotst. Vond het sneu voor de schoonmaker, maar helaas niets aan te doen.
Alhoewel hier in Italie vrouwen die zo ontzettend misselijk zijn en waarbij medicatie niet helpt thuis mogen blijven. Op advies van de gyn, want er bestaat kans op uitdroging bij veel overgeven en hier wordt dat gezien als risicovol.
Maar even OT. is gedeeltelijk thuiswerken geen idee voor je. Dat je op slechte dagen vanuit huis werkt en dus niet in de bus hoeft te zitten, of iedere dag tot zeg maar 13.00 thuis werkt en daarna naar kantoor?
Ik zou ook niets zeggen tegen je medepassagiers. Zelf ben ik ooit 1 keer zo misselijk geworden in de metro (niet vanwege zwangerschap, maar combi moeheid, slecht slapen, last van mijn darmen), dat ik ben uitgestapt en op het perron in de prullenbak heb gekotst. Vond het sneu voor de schoonmaker, maar helaas niets aan te doen.
dinsdag 17 januari 2012 om 15:45
Gefeliciteerd met je zwangerschap.
Ik vind dat je het keurig oplost. Het is nu eenmaal een rottige situatie en voor jou zelf nog het meest.
Overigens was ik bij mijn eerste ook tot een week of 20 enorm misselijk, maar bij de tweede was dat bij 12 weken voorbij. Dus er is hoop voor je!
Ik vind dat je het keurig oplost. Het is nu eenmaal een rottige situatie en voor jou zelf nog het meest.
Overigens was ik bij mijn eerste ook tot een week of 20 enorm misselijk, maar bij de tweede was dat bij 12 weken voorbij. Dus er is hoop voor je!
Follow your heart, but take your brain with you....
dinsdag 17 januari 2012 om 15:46
dinsdag 17 januari 2012 om 15:51
quote:groentsoep2 schreef op 17 januari 2012 @ 15:39:
[...]
Mijn zoon heeft dat ook, en de arme drommel moet elke dag twee uur in de taxi zitten van en naar school . Bij hem geven Seabands enige verlichting: dat zijn polsbandjes op basis van acupressuur, je hebt ze ook voor volwassenen en in de bijsluiter stond zwangerschapsmisselijkheid ook als indicatie.
Eerlijk gezegd durf ik het placebo-effect niet uit te sluiten, maar mijn zoon is er blij mee dus ik ook .
Die helpen bij mij dan ook helemaal niets!
Wel naar voor je zoontje!
[...]
Mijn zoon heeft dat ook, en de arme drommel moet elke dag twee uur in de taxi zitten van en naar school . Bij hem geven Seabands enige verlichting: dat zijn polsbandjes op basis van acupressuur, je hebt ze ook voor volwassenen en in de bijsluiter stond zwangerschapsmisselijkheid ook als indicatie.
Eerlijk gezegd durf ik het placebo-effect niet uit te sluiten, maar mijn zoon is er blij mee dus ik ook .
Die helpen bij mij dan ook helemaal niets!
Wel naar voor je zoontje!
dinsdag 17 januari 2012 om 15:53
quote:BarbaraAnn schreef op 17 januari 2012 @ 15:46:
Jij voelt je nog zo schuldig terwijl je het al zó netjes oplost! Niets meer aan doen lijkt me, het is toch niet anders?
Gefeliciteerd met je zwangerschap!
Ik vind ook dat je het heel netjes doet!
En idd nog gefeliciteerd met je zwangerschap!
Ik hoop dat je niet te lang misselijk blijft , voor jou maar ook voor je medepasagiers!
Jij voelt je nog zo schuldig terwijl je het al zó netjes oplost! Niets meer aan doen lijkt me, het is toch niet anders?
Gefeliciteerd met je zwangerschap!
Ik vind ook dat je het heel netjes doet!
En idd nog gefeliciteerd met je zwangerschap!
Ik hoop dat je niet te lang misselijk blijft , voor jou maar ook voor je medepasagiers!
dinsdag 17 januari 2012 om 15:56
Oh god, ik zou jou dus doodeng vinden en hoop nu heel hard dat je niet in de omgeving 024 woont/werkt
Maar dat is omdat ik er een fobie voor heb. Ik snap best dat je al je best doet met die zakjes en zo min mogelijk geluid maken. Toch zou ik heel eerlijk gezegd zelf toch een andere oplossing zoeken omdat er ook mensen zonder mijn fobie zijn die dit gewoon echt heel ranzig vinden. Als het je een keer per ongeluk overkomt oké, maar als je weet dat het elke dag kan gebeuren vind ik het toch iets anders. Maar dat zou ik ook vinden met in je broek poepen ofzo, om maar even een stomme vergelijking te maken. Daar heb ik geen fobie voor maar ik vind het wel heel ranzig en je krijgt er toch wel iets van mee als dat gebeurt. Als iemand dat elke dag in de bus zou doen die ik ook moet hebben zou ik dat ook vervelend vinden.
Maar dat is omdat ik er een fobie voor heb. Ik snap best dat je al je best doet met die zakjes en zo min mogelijk geluid maken. Toch zou ik heel eerlijk gezegd zelf toch een andere oplossing zoeken omdat er ook mensen zonder mijn fobie zijn die dit gewoon echt heel ranzig vinden. Als het je een keer per ongeluk overkomt oké, maar als je weet dat het elke dag kan gebeuren vind ik het toch iets anders. Maar dat zou ik ook vinden met in je broek poepen ofzo, om maar even een stomme vergelijking te maken. Daar heb ik geen fobie voor maar ik vind het wel heel ranzig en je krijgt er toch wel iets van mee als dat gebeurt. Als iemand dat elke dag in de bus zou doen die ik ook moet hebben zou ik dat ook vervelend vinden.
dinsdag 17 januari 2012 om 15:56
Toch snap ik niet goed als je wel een auto hebt dat je dan niet met de auto gaat. Ga dan praten met je baas of er (tijdelijk) een oplossing is voor het parkeerprobleem. Het is toch voor jezelf ook veel fijner als je op een prettige manier naar je werk kunt komen in plaats van in de stress te zitten omdat je misschien moet overgeven in de bus. En je medepassagiers zullen ook blij zijn als je voortaan met de auto kunt.
dinsdag 17 januari 2012 om 15:56
Ik ben ook zo iemand met een fobie voor overgeven heeft, ik zou het een drama vinden om zo iemand in de bus te hebben zitten (vermijd openbaar vervoer ook om die reden meestal).
Tuurlijk weet ik rationeel dat het voor diegene die het overkomt vele malen erger is dan voor mezelf....maar goed niets zo irrationeels als een fobie helaas
Tuurlijk weet ik rationeel dat het voor diegene die het overkomt vele malen erger is dan voor mezelf....maar goed niets zo irrationeels als een fobie helaas
dinsdag 17 januari 2012 om 16:02
Ik heb het overigens meegemaakt in de trein. Een vrouw die naast me zat en heel discreet in een kartonnen beker overgaf. Ze deed het echt beschaafd ( voor zover dat kan met overgeven). En legde daarna uit dat ze zwanger was. Ik vond het niet prettig maar op de manier waarop zij het deed was het te hebben. Het is jaren geleden maar ik ben het nooit vergeten.
Lijkt me heel vervelend als je maanden lang hiermee moet leven, daarom zou ik echt liever ervoor kiezen om met de auto te gaan en eventueel wat later te beginnen.
Lijkt me heel vervelend als je maanden lang hiermee moet leven, daarom zou ik echt liever ervoor kiezen om met de auto te gaan en eventueel wat later te beginnen.
dinsdag 17 januari 2012 om 16:04
Als jij zou moeten overgeven in de bus waar ik ook in zit, zou ik het vervelender voor jou dan voor mezelf vinden hoor Als medepassagier kan je altijd even ergens anders gaan zitten of staan. Ik zou dus ook absoluut niet minder gaan werken/ziek melden o.i.d. omdat andere mensen die in die bus zitten misschien wel een fobie voor overgeven hebben, kom nou. Je doet al je best om discreet te zijn en verder kan je er gewoon niks aan doen. Voor je eigen gemoedsrust zou je erna even om je heen kunnen kijken en 'Oeps, zwanger he' kunnen zeggen tegen de nieuwsgierige aagjes
dinsdag 17 januari 2012 om 16:06
dinsdag 17 januari 2012 om 16:08
quote:Primabella schreef op 17 januari 2012 @ 15:10:
[...]
Ik zou met mijn baas om de tafel gaan zitten. Er is vast wel iets te doen aan dat parkeerprobleem voor de komende periode.
Dat lijkt mij ook. Ik zie nog steeds niet helemaal voor me waar jij dan werkt en dat daar helemaal geen parkeergelegenheid is. Hoe moet ik dat zien? Je werkt dus niet middenin een stad of dorp? Want ook al moet je je auto dan wat verderweg zetten waar wel plaats is, dan moet je een stukje lopen. Doe je niet als je hoogzwanger bent wellicht, maar nu moet een stukje lopen vast nog wel lukken
Of inderdaad, als je het probleem aan je baas voorlegt, wie weet heeft ie een oplossing. Hij vindt het vast ook heel stoer dat je gewoon komt werken en je niet ziek meldt.
[...]
Ik zou met mijn baas om de tafel gaan zitten. Er is vast wel iets te doen aan dat parkeerprobleem voor de komende periode.
Dat lijkt mij ook. Ik zie nog steeds niet helemaal voor me waar jij dan werkt en dat daar helemaal geen parkeergelegenheid is. Hoe moet ik dat zien? Je werkt dus niet middenin een stad of dorp? Want ook al moet je je auto dan wat verderweg zetten waar wel plaats is, dan moet je een stukje lopen. Doe je niet als je hoogzwanger bent wellicht, maar nu moet een stukje lopen vast nog wel lukken
Of inderdaad, als je het probleem aan je baas voorlegt, wie weet heeft ie een oplossing. Hij vindt het vast ook heel stoer dat je gewoon komt werken en je niet ziek meldt.
dinsdag 17 januari 2012 om 16:08
Ook ik heb een overgeeffobie en word al 'eng' als ik dit topic lees. Zodra ik het idee heb in de bus dat iemand misselijk wordt/ is, ga ik meteen ergens anders zitten.
Mocht ik dus bij jou in de bus zitten, zou ik het liever weten. Dan zou ik zelf een eindje bij je uit de buurt gaan zitten. Niet om jou, maar omdat ik anders in paniek raak.
Ik weet natuurlijk niet hoe dit voor anders is en weet dat ik niet zo rationeel kan zijn in deze. Maar goed, ik vind het geen gek idee dat je het aangeeft bij degene die naast je komt zitten. Dan kan hij/ zij zelf bepalen of hij/ zij blijft zitten. Mogelijk geeft dit jou ook wat rust.
Mocht ik dus bij jou in de bus zitten, zou ik het liever weten. Dan zou ik zelf een eindje bij je uit de buurt gaan zitten. Niet om jou, maar omdat ik anders in paniek raak.
Ik weet natuurlijk niet hoe dit voor anders is en weet dat ik niet zo rationeel kan zijn in deze. Maar goed, ik vind het geen gek idee dat je het aangeeft bij degene die naast je komt zitten. Dan kan hij/ zij zelf bepalen of hij/ zij blijft zitten. Mogelijk geeft dit jou ook wat rust.
