Psyche
alle pijlers
POWERVROUWEN!
vrijdag 14 oktober 2011 om 20:35
Een topic voor en door vrouwen die vanuit een diep dal naar een hoge berg zijn geklommen vanuit hun eigen kracht! 
Iedere vrouw die zich aangesproken voelt, die zich herkent in de topictitel en een POSITIEVE bijdrage wil leveren, voor haarzelf en/of voor anderen, is welkom.
'Powerwoman' staat voor een vrouw die de moed en de kracht heeft om uit een dal te komen, ongeacht de diepte van het dal en het soort dal, met wiens hulp dan ook. Een vrouw die weet waar haar kracht ligt en die niet schroomt om die kracht in te zetten, ook al maakt ze een moeilijke tijd door. De kracht dus die getoond is ten tijde van moeilijke, pittige of eenzame tijden, maar zeker ook tijdens mooie, liefdevolle of zelf-overstijgende momenten.
Veel lieve dames hebben een powervrouw in hun leven (gehad); prachtig om te lezen. Maar wat hebben jullie zelf aan lessen eruit gehaald, wat heeft het jullie gebracht, hoe ga jij om met een moeilijke situatie, met verdriet, boosheid, etc.?
Welke associaties hebben de powervrouwen hier bij dat woord, voel jij je een powervrouw, of in hoeverre ben je zelf in je proces een powervrouw te worden? Ervaringen zijn welkom, wijsheden daarop gebaseerd ook. Steun, reacties vanuit je hart zijn welkom. Oprechtheid, vanuit je eigen beleving, de leuke en minder leuke dingen des levens, maar..... wel positief bedoelend richting anderen en het topic an sich. Deel het met ons, deel je kracht!
Dat het maar een enorm positief topic mag worden, met inspirerende teksten en mooie verhalen!
Iedere vrouw die zich aangesproken voelt, die zich herkent in de topictitel en een POSITIEVE bijdrage wil leveren, voor haarzelf en/of voor anderen, is welkom.
'Powerwoman' staat voor een vrouw die de moed en de kracht heeft om uit een dal te komen, ongeacht de diepte van het dal en het soort dal, met wiens hulp dan ook. Een vrouw die weet waar haar kracht ligt en die niet schroomt om die kracht in te zetten, ook al maakt ze een moeilijke tijd door. De kracht dus die getoond is ten tijde van moeilijke, pittige of eenzame tijden, maar zeker ook tijdens mooie, liefdevolle of zelf-overstijgende momenten.
Veel lieve dames hebben een powervrouw in hun leven (gehad); prachtig om te lezen. Maar wat hebben jullie zelf aan lessen eruit gehaald, wat heeft het jullie gebracht, hoe ga jij om met een moeilijke situatie, met verdriet, boosheid, etc.?
Welke associaties hebben de powervrouwen hier bij dat woord, voel jij je een powervrouw, of in hoeverre ben je zelf in je proces een powervrouw te worden? Ervaringen zijn welkom, wijsheden daarop gebaseerd ook. Steun, reacties vanuit je hart zijn welkom. Oprechtheid, vanuit je eigen beleving, de leuke en minder leuke dingen des levens, maar..... wel positief bedoelend richting anderen en het topic an sich. Deel het met ons, deel je kracht!
Dat het maar een enorm positief topic mag worden, met inspirerende teksten en mooie verhalen!
donderdag 12 januari 2012 om 22:41
Nog even reageren op gisteren: Mamzelle, spannend, een boek schrijven. Doe je meer met schrijven of wordt dit de eerste keer?
Weet je al wat de grote lijn gaat worden, van het boek?
Schors, wat ik begreep is het geen optie om bij mijn huidige SPVer en arts te blijven. Het is iets met een indeling in groepen (mensen met dezelfde diagnose komen dan allemaal bij elkaar in de groep). Mijn behandelaars gaan niet de bipolaire groep behandelen en er is dus geen optie om buiten het systeem om te gaan werken.
Wel apart want als iemand je al jarenlang ziet kan het ook belangrijk zijn om juist bij die persoon te blijven. (Denk dat dat in mijn geval wel meevalt maar iemand die echt een enorme gebruiksaanwijzing heeft bijvoorbeeld)
Dit is wel zoiets waardoor je NOOIT je behandelaar een te belangrijke plaats in je leven moet geven. Een reorganisatie is genoeg om het contact op nul te zetten. (dit zit ik even hardop te denken)
Met name wat betreft de SPVer zie ik wel voordelen van een nieuwe. Die kan weer een nieuw 'plaatje' van mij vormen want het plaatje dat de oude SPVer had na al die jaren klopte niet helemaal. Nu kunnen we weer beginnen met schone lei.
Weet je al wat de grote lijn gaat worden, van het boek?
Schors, wat ik begreep is het geen optie om bij mijn huidige SPVer en arts te blijven. Het is iets met een indeling in groepen (mensen met dezelfde diagnose komen dan allemaal bij elkaar in de groep). Mijn behandelaars gaan niet de bipolaire groep behandelen en er is dus geen optie om buiten het systeem om te gaan werken.
Wel apart want als iemand je al jarenlang ziet kan het ook belangrijk zijn om juist bij die persoon te blijven. (Denk dat dat in mijn geval wel meevalt maar iemand die echt een enorme gebruiksaanwijzing heeft bijvoorbeeld)
Dit is wel zoiets waardoor je NOOIT je behandelaar een te belangrijke plaats in je leven moet geven. Een reorganisatie is genoeg om het contact op nul te zetten. (dit zit ik even hardop te denken)
Met name wat betreft de SPVer zie ik wel voordelen van een nieuwe. Die kan weer een nieuw 'plaatje' van mij vormen want het plaatje dat de oude SPVer had na al die jaren klopte niet helemaal. Nu kunnen we weer beginnen met schone lei.
vrijdag 13 januari 2012 om 17:23
Balen dat je niet bij je huidige behandelaar kan blijven, maar misschien krijg je wel een veel betere ervoor in de plaats. Veranderingen zijn eng, maar hoeven niet per sé negatief te zijn!
Krijg je geen slaapmedicatie meer dan? Als je echt je dag en nachtritme aan het omdraaien bent is het misschien wel een goed idee om een nacht over te slaan, maar ik zou daar toch mee uitkijken. Ik hoop dat je vandaag een mindere blegh-dag hebt.
Hier gaat het mwah. Ik ben net terug van de bedrijfsarts, die vindt het nog te vroeg om weer aan het werk te gaan. Dat valt me aan de ene kant tegen, maar aan de andere kant lucht het ook wel op, omdat ik nu toch wel weer een beetje een terugval heb. Hij wil graag dat ik eerst nog wat stabieler word voor ik weer met werk ga beginnen, en hij benadrukte dat ik dat niet als falen moet zien en niet te streng voor mezelf moet zijn. Ik ga tussen nu en mijn volgende afspraak mijn best doen om mezelf weer helemaal op de rails te krijgen, en weer leuke dingen doen, en goed voor mezelf zorgen, zodat het volgende gesprek positiever wordt.
Mijn vriendin die gisteren niet kon is er nu, en ze blijft tot morgen, dat vind ik erg fijn.
Krijg je geen slaapmedicatie meer dan? Als je echt je dag en nachtritme aan het omdraaien bent is het misschien wel een goed idee om een nacht over te slaan, maar ik zou daar toch mee uitkijken. Ik hoop dat je vandaag een mindere blegh-dag hebt.
Hier gaat het mwah. Ik ben net terug van de bedrijfsarts, die vindt het nog te vroeg om weer aan het werk te gaan. Dat valt me aan de ene kant tegen, maar aan de andere kant lucht het ook wel op, omdat ik nu toch wel weer een beetje een terugval heb. Hij wil graag dat ik eerst nog wat stabieler word voor ik weer met werk ga beginnen, en hij benadrukte dat ik dat niet als falen moet zien en niet te streng voor mezelf moet zijn. Ik ga tussen nu en mijn volgende afspraak mijn best doen om mezelf weer helemaal op de rails te krijgen, en weer leuke dingen doen, en goed voor mezelf zorgen, zodat het volgende gesprek positiever wordt.
Mijn vriendin die gisteren niet kon is er nu, en ze blijft tot morgen, dat vind ik erg fijn.
vrijdag 13 januari 2012 om 17:29
Ja, wel slaapmedicatie (hoewel niet zo sterke) maar ik merk dat ik daarmee alsnog uren wakker lig.
Ik heb dit weekend geen verplichtingen dus overweeg om vannacht wakker te blijven. Ik hoop dat ik dan sneller weer in een normaal ritme zit dan wanneer ik het uurtje voor uurtje naar voren ga schuiven.
En ik geloof dat ik me na een hele nacht niet slapen, in verhouding minder slecht voel dan wanneer ik heel vaak laat slaap en toch vroeg ga opstaan.
Hoe lang ben je nu thuis van het werk? Wel jammer als je zelf graag weer aan de slag had gewild maar hij handelt vast uit ervaring.
Fijn dat je vriendin een nachtje blijft
Ik zag gisteren een documentaire over een alcoholverlsaafde man die in thailand ging afkicken. Hoogopgeleide man, getrouwd, kind (niet in de goot geraakt zeg maar)
Het raakte me wel.
Ik heb dit weekend geen verplichtingen dus overweeg om vannacht wakker te blijven. Ik hoop dat ik dan sneller weer in een normaal ritme zit dan wanneer ik het uurtje voor uurtje naar voren ga schuiven.
En ik geloof dat ik me na een hele nacht niet slapen, in verhouding minder slecht voel dan wanneer ik heel vaak laat slaap en toch vroeg ga opstaan.
Hoe lang ben je nu thuis van het werk? Wel jammer als je zelf graag weer aan de slag had gewild maar hij handelt vast uit ervaring.
Fijn dat je vriendin een nachtje blijft
Ik zag gisteren een documentaire over een alcoholverlsaafde man die in thailand ging afkicken. Hoogopgeleide man, getrouwd, kind (niet in de goot geraakt zeg maar)
Het raakte me wel.
vrijdag 13 januari 2012 om 21:25
Nou, dan is het misschien het proberen waard, een nachtje doorhalen. Zorg wel dat je iets te doen hebt!
Ik ben al sinds de zomer thuis. Dat vind ik best wel lang, maar ik ga op de ervaring van de bedrijfsarts af (en mijn eigen gevoel, dat toch nog best wel op en neer gaat).
Ik ben echt onwijs moe van vandaag. Al die emoties die er uit kwamen bij de bedrijfsarts, pfff. Compleet gesloopt. Maar wel oké.
Ik zapte gisteren even langs die documentaire, maar het leek me iets te confronterend, dus ik heb het niet gekeken. Ik herkende al zoveel van dat korte stukje dat ik zag. Stoer dat je het kon kijken.
Ik ben al sinds de zomer thuis. Dat vind ik best wel lang, maar ik ga op de ervaring van de bedrijfsarts af (en mijn eigen gevoel, dat toch nog best wel op en neer gaat).
Ik ben echt onwijs moe van vandaag. Al die emoties die er uit kwamen bij de bedrijfsarts, pfff. Compleet gesloopt. Maar wel oké.
Ik zapte gisteren even langs die documentaire, maar het leek me iets te confronterend, dus ik heb het niet gekeken. Ik herkende al zoveel van dat korte stukje dat ik zag. Stoer dat je het kon kijken.
vrijdag 13 januari 2012 om 21:51
Nou... ik had er nog niet bij gezegd dat ik het huilend heb gekeken.
Ik zie nu de nadelen van 'het zelf doen' en het feit dat het probleem nooit echt bespreekbaar is geweest.
Misschien moet ik er alsnog wat mee. Want ik zie nu ook in dat 'misschien ooit weer af en toe een glaasje als ik de boel op de rails heb' net zo goed kan leiden tot verkeerd gebruik. Genoeg succesvolle mensen hebben er ook last van, blijkt maar weer.
*knip*
Misschien is het toch goed om er alsnog eens wat gesprekken over te hebben.
Is je vriendin er nu?
Ik word ook moe van dat soort gesprekken. Soms denk ik: wat doe ik nou moeilijk, uurtje praten is toch juist lekker - maar het vreet energie.
Ik zie nu de nadelen van 'het zelf doen' en het feit dat het probleem nooit echt bespreekbaar is geweest.
Misschien moet ik er alsnog wat mee. Want ik zie nu ook in dat 'misschien ooit weer af en toe een glaasje als ik de boel op de rails heb' net zo goed kan leiden tot verkeerd gebruik. Genoeg succesvolle mensen hebben er ook last van, blijkt maar weer.
*knip*
Misschien is het toch goed om er alsnog eens wat gesprekken over te hebben.
Is je vriendin er nu?
Ik word ook moe van dat soort gesprekken. Soms denk ik: wat doe ik nou moeilijk, uurtje praten is toch juist lekker - maar het vreet energie.
vrijdag 13 januari 2012 om 22:22
Ik kom ook met wat mwah en blegh.
Boomschors, het gevoel gevloerd te zijn na een bezoek aan een bedrijfsarts herken ik. Maar in mijn geval betekent dit dat ik nog steeds balanceer tussen wel of niet aan de slag (meer in de richting van niet) terwijl ik al 10 jaar thuis zit. Dat is veel te veel.
Ik weet dus nog steeds niet wat goed is als het gaat om wel of niet werken. Hoe zou ik ervoor hebben gestaan als ik wel terug de molen ingegooid was net als weer bijna tien jaar daar voor? Ging niet goed toen. Ik ben geneigd dit jaar weer aan de slag te gaan (kleine baan als het kan) maar weet nog niet of dat ook 'goed' gaat zijn. En daar baal ik best van.
Slapeloosheid en de verleiding van alcohol: daar heb ik dan weer geen verstand van. Nou ja, ik ben een slechte slaper als ik zwaar onder stress sta en dat is nu niet het geval.
Programma heb ik niet gezien, wel de aankondiging, en ik vroeg me af waarom de beste man helemaal naar Thailand moest om af te kicken. Geen van jullie zich dat afgevraagd?
Moonlight, ik ben op dit moment een soort van dagboek met flarden van herinneringen aan het schrijven. Tuurlijk weer met de twijfels van 'wie denk ik wel dat ik ben als ik zo iets denk te kunnen'. Ik denk dat als ik het goed op papier krijg er wel iets lezenswaardigs zit in het verhaal van de relatie tussen mijn ex en mij, met name de wat bizarre wending dat ik nog veel voor hem blijk te voelen, al is het moeilijk om vast te stellen waar dit op is gebaseerd.
Het laatste wat ik zou willen is alleen maar een jankverhaal toevoegen aan wat er al is op dat gebied. Dus voorlopig nog heel erg work in progress.
Mwah en blegh helpt daar niet echt bij.
Zijn jullie ook zo blij met al die mooie warme dagen in de winter?
Boomschors, het gevoel gevloerd te zijn na een bezoek aan een bedrijfsarts herken ik. Maar in mijn geval betekent dit dat ik nog steeds balanceer tussen wel of niet aan de slag (meer in de richting van niet) terwijl ik al 10 jaar thuis zit. Dat is veel te veel.
Ik weet dus nog steeds niet wat goed is als het gaat om wel of niet werken. Hoe zou ik ervoor hebben gestaan als ik wel terug de molen ingegooid was net als weer bijna tien jaar daar voor? Ging niet goed toen. Ik ben geneigd dit jaar weer aan de slag te gaan (kleine baan als het kan) maar weet nog niet of dat ook 'goed' gaat zijn. En daar baal ik best van.
Slapeloosheid en de verleiding van alcohol: daar heb ik dan weer geen verstand van. Nou ja, ik ben een slechte slaper als ik zwaar onder stress sta en dat is nu niet het geval.
Programma heb ik niet gezien, wel de aankondiging, en ik vroeg me af waarom de beste man helemaal naar Thailand moest om af te kicken. Geen van jullie zich dat afgevraagd?
Moonlight, ik ben op dit moment een soort van dagboek met flarden van herinneringen aan het schrijven. Tuurlijk weer met de twijfels van 'wie denk ik wel dat ik ben als ik zo iets denk te kunnen'. Ik denk dat als ik het goed op papier krijg er wel iets lezenswaardigs zit in het verhaal van de relatie tussen mijn ex en mij, met name de wat bizarre wending dat ik nog veel voor hem blijk te voelen, al is het moeilijk om vast te stellen waar dit op is gebaseerd.
Het laatste wat ik zou willen is alleen maar een jankverhaal toevoegen aan wat er al is op dat gebied. Dus voorlopig nog heel erg work in progress.
Mwah en blegh helpt daar niet echt bij.
Zijn jullie ook zo blij met al die mooie warme dagen in de winter?
vrijdag 13 januari 2012 om 23:47
Ik heb je bericht gelezen, Moonlight. Wat heftig. Het lijkt me best een goed idee voor jou om wat gesprekken bij Jellinek/Brijder of zoiets te hebben. Je leert daar ook om met trek om te gaan, alternatieven te bedenken, en je leert daar ook dat je waarschijnlijk nooit meer kan drinken. Heb jij zoiets in je woonplaats? Want af en toe een glaasje is moeilijk in de hand te houden, zeker als je nog met allerlei onverwerkte dingen rondloopt.
Mijn vriendin is er inderdaad , en we zitten te domino-en en naar muziek te luisteren en te kletsen, dus ik reageer morgen wat langer.
Mamzelle, ik vroeg me inderdaad af waarom hij naar Thailand moest daarvoor. Hier in Nederland zijn er genoeg klinieken volgens mij.
Ik ben ook erg blij dat we niet zo'n koude winter hebben! Hopelijk gaan we gauw naar de lente toe. De bedrijfsarts drukte me op het hart om van mijn 'vrije tijd' te gaan genieten d.m.v. leuke dingen doen, dat gaat wat beter als het niet ijskoud is buiten.
Balen dat jij ook mwah en blegh bent. Maar ik weet zeker trouwens dat je het kan, je herinneringen opschrijven. En ook al merk je daardoor dat je nog veel gevoelens voor hem hebt, dan helpt schrijven vast en zeker om daar ook een plekje aan te geven, zoals dat heet. En het is vast veel meer dan alleen een jankverhaal. En zelfs al zou het dat zijn, het is jouw verhaal.
Mijn vriendin is er inderdaad , en we zitten te domino-en en naar muziek te luisteren en te kletsen, dus ik reageer morgen wat langer.
Mamzelle, ik vroeg me inderdaad af waarom hij naar Thailand moest daarvoor. Hier in Nederland zijn er genoeg klinieken volgens mij.
Ik ben ook erg blij dat we niet zo'n koude winter hebben! Hopelijk gaan we gauw naar de lente toe. De bedrijfsarts drukte me op het hart om van mijn 'vrije tijd' te gaan genieten d.m.v. leuke dingen doen, dat gaat wat beter als het niet ijskoud is buiten.
Balen dat jij ook mwah en blegh bent. Maar ik weet zeker trouwens dat je het kan, je herinneringen opschrijven. En ook al merk je daardoor dat je nog veel gevoelens voor hem hebt, dan helpt schrijven vast en zeker om daar ook een plekje aan te geven, zoals dat heet. En het is vast veel meer dan alleen een jankverhaal. En zelfs al zou het dat zijn, het is jouw verhaal.
zaterdag 14 januari 2012 om 02:31
Wat betreft Thailand: Ik begreep dat de man genoeg geld had en dat het een goede kliniek was. Ik kan me wel voorstellen dat 'even helemaal weg' zijn helpt om een nieuwe start te maken. En de kliniek werkt veel met dieren; een methode die in Nederland vermoedelijk niet gebruikt wordt.
Mamzelle, commercieel gezien denk ik dat je wel 'een verhaal' hebt. Het is heel hard, maar als je gewoon Truus uit Utrecht was die een scheiding achter de rug had en met haar zoons haar leven leefde, dan zou je boek niet zo snel scoren. Maar jullie verhaal is wel iets wat lezers trekt. Er gebeurt iets ongewoons.
Tja het is niet leuk om te zeggen en het zou misschien ook niet zo moeten zijn. Maar ik denk dat je boek best verkocht kan gaan worden, uiteindelijk.
(Voor tips over boeken uitgeven zou je evt nog bij Elmervrouw kunnen aankloppen)
Wat betreft de alcohol: Ja ik moet daar toch eens over gaan nadenken.
Het is alleen niet zo gebruikelijk om aan de bel te trekken als je al 1,5 jaar gestopt bent
Het is ook niet zo dat ik telkens de verleiding heb. Maar meer dat ik er nooit over heb kunnen praten, en dat de 'dingen eromheen' best moeilijk zijn zonder hulp.
Mamzelle, commercieel gezien denk ik dat je wel 'een verhaal' hebt. Het is heel hard, maar als je gewoon Truus uit Utrecht was die een scheiding achter de rug had en met haar zoons haar leven leefde, dan zou je boek niet zo snel scoren. Maar jullie verhaal is wel iets wat lezers trekt. Er gebeurt iets ongewoons.
Tja het is niet leuk om te zeggen en het zou misschien ook niet zo moeten zijn. Maar ik denk dat je boek best verkocht kan gaan worden, uiteindelijk.
(Voor tips over boeken uitgeven zou je evt nog bij Elmervrouw kunnen aankloppen)
Wat betreft de alcohol: Ja ik moet daar toch eens over gaan nadenken.
Het is alleen niet zo gebruikelijk om aan de bel te trekken als je al 1,5 jaar gestopt bent
Het is ook niet zo dat ik telkens de verleiding heb. Maar meer dat ik er nooit over heb kunnen praten, en dat de 'dingen eromheen' best moeilijk zijn zonder hulp.
zaterdag 14 januari 2012 om 22:00
Moonlight, maar ik vraag me dan af, als die man terugkomt uit Thailand, komt hij weer in zijn eigen omgeving, waar dezelfde dingen weer op hem af komen, en maar hij dan alsnog mee moet leren omgaan. Wat maakt het dan uit of je in een kliniek in Lutjebroek of in Thailand zit?
Dat van die dieren vind ik wel interessant. Hoe werkt dat, en wat voor dieren?
Het is inderdaad niet ongebruikelijk om na 1,5 jaar nog naar een verslavingskliniek te gaan, maar ook niet uitzonderlijk. Bij mij in de detoxgroep zat een man die al jaren geleden was gestopt met drinken maar het weer moeilijk begon te krijgen en zelfs aan de medicatie ging. En ik denk echt dat als jij alles op je eigen houtje hebt gedaan er nog wel wat valt te leren over omgaan met trek, en valkuilen, en alternatief denken. Dus de dingen eromheen, die de triggers zouden kunnen zijn (denk ik?) kan je daar ook bespreken. Ik zou gewoon eens informeren, als ik jou was.
Heb je al een nacht doorgehaald?
Ik voel me wel weer wat positiever. Twee leuke dagen gehad, een vriendin om me heen kan me toch net over een punt heen helpen waarop ik het komende week hopelijk zelf weer allemaal beter aan kan.
Dat van die dieren vind ik wel interessant. Hoe werkt dat, en wat voor dieren?
Het is inderdaad niet ongebruikelijk om na 1,5 jaar nog naar een verslavingskliniek te gaan, maar ook niet uitzonderlijk. Bij mij in de detoxgroep zat een man die al jaren geleden was gestopt met drinken maar het weer moeilijk begon te krijgen en zelfs aan de medicatie ging. En ik denk echt dat als jij alles op je eigen houtje hebt gedaan er nog wel wat valt te leren over omgaan met trek, en valkuilen, en alternatief denken. Dus de dingen eromheen, die de triggers zouden kunnen zijn (denk ik?) kan je daar ook bespreken. Ik zou gewoon eens informeren, als ik jou was.
Heb je al een nacht doorgehaald?
Ik voel me wel weer wat positiever. Twee leuke dagen gehad, een vriendin om me heen kan me toch net over een punt heen helpen waarop ik het komende week hopelijk zelf weer allemaal beter aan kan.
zaterdag 14 januari 2012 om 22:07
Ik kom een andere keer even terug op die kliniek.
Nee... niet een nacht doorgehaald. Tegen een uur of 7 ben ik toch in slaap gevallen. En hoewel de buren aan het verhuizen waren heb ik heel lang, diep en lekker geslapen... maar nu heb ik dus helemaal geen ritme meer.
Ik hoop dat ik binnen nu en een paar uur weer kan slapen en dan morgen op een normale tijd eruit kan.
Vandaag had ik naar de markt gewild en nog een aantal nuttige dingen. Maar dat is dus niet gebeurd.
Fijn dat jij goede dagen gehad hebt!
Nee... niet een nacht doorgehaald. Tegen een uur of 7 ben ik toch in slaap gevallen. En hoewel de buren aan het verhuizen waren heb ik heel lang, diep en lekker geslapen... maar nu heb ik dus helemaal geen ritme meer.
Ik hoop dat ik binnen nu en een paar uur weer kan slapen en dan morgen op een normale tijd eruit kan.
Vandaag had ik naar de markt gewild en nog een aantal nuttige dingen. Maar dat is dus niet gebeurd.
Fijn dat jij goede dagen gehad hebt!
zaterdag 14 januari 2012 om 22:53
quote:Moonlight82 schreef op 14 januari 2012 @ 22:07:
Ik kom een andere keer even terug op die kliniek.
Nee... niet een nacht doorgehaald. Tegen een uur of 7 ben ik toch in slaap gevallen. En hoewel de buren aan het verhuizen waren heb ik heel lang, diep en lekker geslapen... maar nu heb ik dus helemaal geen ritme meer.
Ik hoop dat ik binnen nu en een paar uur weer kan slapen en dan morgen op een normale tijd eruit kan.
Vandaag had ik naar de markt gewild en nog een aantal nuttige dingen. Maar dat is dus niet gebeurd.
Fijn dat jij goede dagen gehad hebt!
Ik hoop dat je toch goed kan slapen vannacht en anders maar een paar uurtjes slapen, dan ben je morgenavond vast weer in je ritme! Succes ermee!
Ik wilde zelf nog wat langer opblijven vanavond maar ik heb mijn medicatie al genomen en de ene keer kickt die sneller in dan de andere, vandaag dus erg snel, mijn ogen vallen al bijna dicht. Nog even wat muziek luisteren en dan naar bed.
Welterusten!
Ik kom een andere keer even terug op die kliniek.
Nee... niet een nacht doorgehaald. Tegen een uur of 7 ben ik toch in slaap gevallen. En hoewel de buren aan het verhuizen waren heb ik heel lang, diep en lekker geslapen... maar nu heb ik dus helemaal geen ritme meer.
Ik hoop dat ik binnen nu en een paar uur weer kan slapen en dan morgen op een normale tijd eruit kan.
Vandaag had ik naar de markt gewild en nog een aantal nuttige dingen. Maar dat is dus niet gebeurd.
Fijn dat jij goede dagen gehad hebt!
Ik hoop dat je toch goed kan slapen vannacht en anders maar een paar uurtjes slapen, dan ben je morgenavond vast weer in je ritme! Succes ermee!
Ik wilde zelf nog wat langer opblijven vanavond maar ik heb mijn medicatie al genomen en de ene keer kickt die sneller in dan de andere, vandaag dus erg snel, mijn ogen vallen al bijna dicht. Nog even wat muziek luisteren en dan naar bed.
Welterusten!
zondag 15 januari 2012 om 18:24
Ik ben vannacht gewoon in slaap gevallen, niet eens zo heel laat, en heb een heel lange nacht geslapen. Sterker nog, ik kon maar moeilijk wakker worden.
Vandaag gaat het niet echt lekker. Moe en een beetje huilerig. Hoop dat het morgen beter gaat maar anders vrees ik dat dit een beetje gaat lijken op een beginnende depressie.
Er staat voor komende week al een afspraak bij GGZ. Tot die tijd maar even kijken hoe het gaat dan.
Vandaag gaat het niet echt lekker. Moe en een beetje huilerig. Hoop dat het morgen beter gaat maar anders vrees ik dat dit een beetje gaat lijken op een beginnende depressie.
Er staat voor komende week al een afspraak bij GGZ. Tot die tijd maar even kijken hoe het gaat dan.
zondag 15 januari 2012 om 19:34
Hou vol tot je afspraak en ga vast opschrijven wat je wil vertellen. Ik hoop dat je gauw weer in je ritme komt. En hopelijk is een depressie te voorkomen.
Ik heb ook geen fijne dag. Gisteren bezoek gehad, morgen bezoek, en voel me daartussenin dan toch alleen op de wereld.
En het besluit van de bedrijfsarts vind ik ook moeilijk, maar wel te begrijpen.
Vreemd genoeg voel ik me als ik zo'n dag heb altijd wat beter als het buiten weer donker is en ik kaarsjes kan aansteken, in een soort sfeer van semi-gezelligheid misschien.
Om toch op een positieve noot dit weekend af te sluiten: ik zit een mooie dvd te kijken (Mishima) en vanavond op BBC1 een van mijn favoriete series: Sherlock.
Ik heb ook geen fijne dag. Gisteren bezoek gehad, morgen bezoek, en voel me daartussenin dan toch alleen op de wereld.
En het besluit van de bedrijfsarts vind ik ook moeilijk, maar wel te begrijpen.
Vreemd genoeg voel ik me als ik zo'n dag heb altijd wat beter als het buiten weer donker is en ik kaarsjes kan aansteken, in een soort sfeer van semi-gezelligheid misschien.
Om toch op een positieve noot dit weekend af te sluiten: ik zit een mooie dvd te kijken (Mishima) en vanavond op BBC1 een van mijn favoriete series: Sherlock.
zondag 15 januari 2012 om 20:27
Ja moeilijk kan dat zijn Schors, als je weer alleen bent na gezellig bezoek.
Ik heb gelukkig weer wat 'power' teruggevonden. Het blijft iets raars... alle energie is dan even helemaal weg en een paar uur later kan het ook weer terug zijn.
Ik vind het ook prettig als het weer donker wordt. Hoewel het vandaag een heldere zonnige dag was hier. Maar als je dan toch niet echt kunt genieten daarvan en niet direct iemand weet met wie je die winterwandeling kunt gaan maken... dan voel ik me bij zulk weer meer schuldig dan dat ik ervan geniet.
Ik heb gelukkig weer wat 'power' teruggevonden. Het blijft iets raars... alle energie is dan even helemaal weg en een paar uur later kan het ook weer terug zijn.
Ik vind het ook prettig als het weer donker wordt. Hoewel het vandaag een heldere zonnige dag was hier. Maar als je dan toch niet echt kunt genieten daarvan en niet direct iemand weet met wie je die winterwandeling kunt gaan maken... dan voel ik me bij zulk weer meer schuldig dan dat ik ervan geniet.
maandag 16 januari 2012 om 15:56
Zo... het rare gevoel is weg. Ik heb lekker de gordijnen open vandaag (gisteren niet) en heb zin om straks even boodschappen te doen.
Vannacht had ik een flinke huilbui. Voelde me zo alleen. Ik heb dat niet zo snel maar nu staan beide 'buurhuizen' leeg en dat vond ik ineens heel onprettig.
Van die stomme dingen, als dat je zachtjes probeert te hoesten en dan denkt: Onee ik kan zo hard hoesten als ik wil... er is toch niemand die er last van heeft.
Ik kon weer niet slapen en heb extra medicatie genomen uiteindelijk. Ik zal dit woensdag wel moeten bespreken met mijn SPV want zo kom ik niet uit met wat de arts heeft voorgeschreven.
Maar nu gaat het dus iets beter.
Vannacht had ik een flinke huilbui. Voelde me zo alleen. Ik heb dat niet zo snel maar nu staan beide 'buurhuizen' leeg en dat vond ik ineens heel onprettig.
Van die stomme dingen, als dat je zachtjes probeert te hoesten en dan denkt: Onee ik kan zo hard hoesten als ik wil... er is toch niemand die er last van heeft.
Ik kon weer niet slapen en heb extra medicatie genomen uiteindelijk. Ik zal dit woensdag wel moeten bespreken met mijn SPV want zo kom ik niet uit met wat de arts heeft voorgeschreven.
Maar nu gaat het dus iets beter.
maandag 16 januari 2012 om 18:57
Blij te horen dat het iets beter gaat en dat rare gevoel weg is! Ik kan me goed voorstellen dat je moest huilen en dat je je alleen voelde, en ik hoop dat je gauw weer buren krijgt, en dat je beter gaat slapen, met extra medicatie als het moet, en misschien binnenkort wel zonder.
Mijn bui is helaas nog niet verbeterd. Ik voelde me al niet fijn, en achteraf bekeken heb ik me te veel vastgeklampt aan het idee dat ik deze maand weer aan het werk zou gaan. Nu dat niet gaat gebeuren voelt het een beetje als falen. Ik was vandaag op mijn werk, en blijkbaar hadden mijn baas en mijn collega's al het idee dat dat te snel zou zijn, voordat de bedrijfsarts het uitsprak. Ik begrijp het allemaal wel, ik voel me ook nog heel fragiel, maar toch... ik ben het zo zat, wil weer gewoon zijn. Ik krijg van alle kanten het advies om te gaan genieten van mijn tijd voor ik weer aan het werk ga, maar ik heb helemaal geen zin om leuke dingen te doen. Gelukkig morgen weer therapie, en misschien toch maar eens wat dingen gaan doen, misschien komt de zin (en de goeie zin dan vanzelf wel). Ik vond de zon vandaag wel fijn, ondanks de kou kon ik de warmte van de zon voelen en heb daar even van staan genieten bij de bushalte.
Hopelijk binnenkort positievere berichten!
Mijn bui is helaas nog niet verbeterd. Ik voelde me al niet fijn, en achteraf bekeken heb ik me te veel vastgeklampt aan het idee dat ik deze maand weer aan het werk zou gaan. Nu dat niet gaat gebeuren voelt het een beetje als falen. Ik was vandaag op mijn werk, en blijkbaar hadden mijn baas en mijn collega's al het idee dat dat te snel zou zijn, voordat de bedrijfsarts het uitsprak. Ik begrijp het allemaal wel, ik voel me ook nog heel fragiel, maar toch... ik ben het zo zat, wil weer gewoon zijn. Ik krijg van alle kanten het advies om te gaan genieten van mijn tijd voor ik weer aan het werk ga, maar ik heb helemaal geen zin om leuke dingen te doen. Gelukkig morgen weer therapie, en misschien toch maar eens wat dingen gaan doen, misschien komt de zin (en de goeie zin dan vanzelf wel). Ik vond de zon vandaag wel fijn, ondanks de kou kon ik de warmte van de zon voelen en heb daar even van staan genieten bij de bushalte.
Hopelijk binnenkort positievere berichten!
maandag 16 januari 2012 om 19:17
Ik kan me voorstellen dat je ook een soort gat over hebt. Tijd waarin je dacht weer aan het werk te gaan... die je nu toch nog vrij hebt.
De meeste mensen vinden het niet leuk om 'lege' dagen te hebben dus daarin ben je niet vreemd. En als iedereen die je kent gewoon bezig is met van alles, kun je ook niet door de week overdag van alles plannen met ze.
Bovendien is januari nou niet de tijd van het jaar waarin het heel makkelijk is om leuke dingen te bedenken.
Ja het gaat wel iets beter hier. Alsof ik er echt iets uit gehuild heb vannacht
Maar het blijft raar want ik kan er de vinger niet zo goed op leggen wat er vandaag nou zo veel anders is dan gisteren. Maar het gevoel is heel anders.
Als ik wist hoe en wat, dan kon ik er zelf meer aan sturen. Maar het blijft nu een beetje een raadsel.
De meeste mensen vinden het niet leuk om 'lege' dagen te hebben dus daarin ben je niet vreemd. En als iedereen die je kent gewoon bezig is met van alles, kun je ook niet door de week overdag van alles plannen met ze.
Bovendien is januari nou niet de tijd van het jaar waarin het heel makkelijk is om leuke dingen te bedenken.
Ja het gaat wel iets beter hier. Alsof ik er echt iets uit gehuild heb vannacht
Maar het blijft raar want ik kan er de vinger niet zo goed op leggen wat er vandaag nou zo veel anders is dan gisteren. Maar het gevoel is heel anders.
Als ik wist hoe en wat, dan kon ik er zelf meer aan sturen. Maar het blijft nu een beetje een raadsel.
dinsdag 17 januari 2012 om 18:53
Ook al voelt het als een raadsel, misschien moet je proberen het niet te veel te analyseren en er gewoon van genieten dat je je wat beter voelt. Ik snap dat je het zou willen sturen maar soms gaat dat gewoon niet, denk ik (is mijn ervaring ook wel). Voel je je vandaag nog steeds ok?
Ik heb vandaag voor het eerst ook weer een betere dag. Samen met mijn therapeute een soort dagrooster opgesteld, zodat ik niet meer zo door mijn dag dwaal maar de dingen in mijn huis ga aanpakken die al te lang zijn blijven liggen. Al klinkt het misschien stom, zo'n rooster geeft me momenteel de structuur die ik niet uit mezelf kan halen.
Ik heb ook de eerste 'informele' vervolggroep gehad, buiten de detoxkliniek om dus, omdat we behoefte hadden om nog even door te gaan. Er kwam maar één van de vier mensen die door wilden gaan, maar we hebben veel aan elkaar gehad. De rest haakte toch af. Ben nu wel compleet gesloopt, heb nu zo ongeveer de hele dag over mezelf gekletst (en geluisterd en advies gegeven).
De volgende keer is bij mij thuis, en dan slaan we twee vliegen in één klap, mijn groepslid helpt me gelijk met opruimen en schijnt ook handig te zijn in het monteren van bijvoorbeeld enkele kasten die ik nog nodig heb. Ik had nou nooit gedacht dat ik in zo'n groep zo'n waardevol contact zou opdoen, en dat is geheel wederzijds trouwens. Fijn
En morgen ga ik naar mijn beste vriendin en blijf daar tot donderdag, daar verheug ik me ook op.
Ik heb vandaag voor het eerst ook weer een betere dag. Samen met mijn therapeute een soort dagrooster opgesteld, zodat ik niet meer zo door mijn dag dwaal maar de dingen in mijn huis ga aanpakken die al te lang zijn blijven liggen. Al klinkt het misschien stom, zo'n rooster geeft me momenteel de structuur die ik niet uit mezelf kan halen.
Ik heb ook de eerste 'informele' vervolggroep gehad, buiten de detoxkliniek om dus, omdat we behoefte hadden om nog even door te gaan. Er kwam maar één van de vier mensen die door wilden gaan, maar we hebben veel aan elkaar gehad. De rest haakte toch af. Ben nu wel compleet gesloopt, heb nu zo ongeveer de hele dag over mezelf gekletst (en geluisterd en advies gegeven).
De volgende keer is bij mij thuis, en dan slaan we twee vliegen in één klap, mijn groepslid helpt me gelijk met opruimen en schijnt ook handig te zijn in het monteren van bijvoorbeeld enkele kasten die ik nog nodig heb. Ik had nou nooit gedacht dat ik in zo'n groep zo'n waardevol contact zou opdoen, en dat is geheel wederzijds trouwens. Fijn
En morgen ga ik naar mijn beste vriendin en blijf daar tot donderdag, daar verheug ik me ook op.
dinsdag 17 januari 2012 om 21:53
Ik hoor wel vaker dat ik teveel analyseer. Maar ik probeer er van te leren. Als ik nu kan aanwijzen wanneer en waardoor het beter gaat, kan ik de volgende keer dat misschien gebruiken.
Anyway: Het gaat vandaag ook best goed. Hoewel ik niet op de goede tijden heb geslapen, heb ik de afgelopen tijd wel heel veel uren geslapen. Die ik eigenlijk rond kerst/ oud en nieuw te weinig had geslapen.
Mijn psychiater gelooft niet in slaap inhalen maar bij mij werkt het wel een beetje zo. Ik heb periodes dat ik weinig slaap en periodes dat ik veel meer slaap.
Vandaag best veel kleine dingetjes in huis gedaan. Een tas oud papier gevuld, een was gedraaid + opgehangen, nog een was erin, badkamer schoongemaakt, afwas gedaan, was opgevouwen.... Het gaat op één of andere manier vandaag wat makkelijker. En een fijn vooruitzicht is dat als ik zo doorga ik heel veel verschil ga zien.
Wat handig zeg, zo'n groep
Of nee, ik begrijp dat het er nog maar één is? Nou handig zo'n persoon! Wel jammer dat de rest niet meer kwam. Dat heb je toch vaak bij zulke dingen denk ik, dat mensen afhaken zodra er geen begeleiding meer is.
Wel fijn dat jullie dingen met elkaar kunnen delen en ook praktisch elkaar kunnen helpen.
Morgen ga ik naar de SPVer. Ik zal in ieder geval het slapen ter sprake brengen want we moeten wel iets afspreken over de medicatie.
Verder gaat hij uitleggen over mijn 'overdracht' dus misschien is het wel de laatste keer dat ik m zie. Nou ja maar niet dramatisch gaan doen... het is wel mooi geweest zo.
Anyway: Het gaat vandaag ook best goed. Hoewel ik niet op de goede tijden heb geslapen, heb ik de afgelopen tijd wel heel veel uren geslapen. Die ik eigenlijk rond kerst/ oud en nieuw te weinig had geslapen.
Mijn psychiater gelooft niet in slaap inhalen maar bij mij werkt het wel een beetje zo. Ik heb periodes dat ik weinig slaap en periodes dat ik veel meer slaap.
Vandaag best veel kleine dingetjes in huis gedaan. Een tas oud papier gevuld, een was gedraaid + opgehangen, nog een was erin, badkamer schoongemaakt, afwas gedaan, was opgevouwen.... Het gaat op één of andere manier vandaag wat makkelijker. En een fijn vooruitzicht is dat als ik zo doorga ik heel veel verschil ga zien.
Wat handig zeg, zo'n groep
Of nee, ik begrijp dat het er nog maar één is? Nou handig zo'n persoon! Wel jammer dat de rest niet meer kwam. Dat heb je toch vaak bij zulke dingen denk ik, dat mensen afhaken zodra er geen begeleiding meer is.
Wel fijn dat jullie dingen met elkaar kunnen delen en ook praktisch elkaar kunnen helpen.
Morgen ga ik naar de SPVer. Ik zal in ieder geval het slapen ter sprake brengen want we moeten wel iets afspreken over de medicatie.
Verder gaat hij uitleggen over mijn 'overdracht' dus misschien is het wel de laatste keer dat ik m zie. Nou ja maar niet dramatisch gaan doen... het is wel mooi geweest zo.
woensdag 18 januari 2012 om 16:13
Ik ben er weer.
Het begon met een heel lang verhaal over beslissingen die genomen zijn bij GGZ en over beleid... Eigenlijk interesseerde het me niet zo en wilde ik alleen de gevolgen voor mij weten.
Eén van de gevolgen is dat de GGZ-mevrouw die mij mogelijk ging begeleiden bij het zoeken naar werk (die ik niet zo geschikt vond) dat nu niet meer kan doen want die valt dan weer onder een andere paraplu.
Nou ja een heel verhaal. Mijn SPV gaat proberen of ik een bepaalde mevrouw kan krijgen die ik al ken (dat zou ik wel willen) maar voor de arts is het nog een raadsel. SPV zei wel dat als het niet klikt met nieuwe behandelaars ik dat altijd aan kan kaarten.
Toen het slapen besproken en dat nam hij wel serieus. Als het goed is krijg ik voor korte tijd andere medicatie.
Toen moesten we ergens op wachten en hebben we wat oppervlakkige dingen besproken. Er was wel weer iets wat voor mij een Groot Ding is waar hij een beetje makkelijk en lacherig over deed.
Ergens zie ik er wel naar uit om naar die mevrouw te gaan want ik heb toch wel een paar dingetjes die bij deze SPV nog niet echt aangepakt zijn die ik bij haar wil aankaarten.
Het begon met een heel lang verhaal over beslissingen die genomen zijn bij GGZ en over beleid... Eigenlijk interesseerde het me niet zo en wilde ik alleen de gevolgen voor mij weten.
Eén van de gevolgen is dat de GGZ-mevrouw die mij mogelijk ging begeleiden bij het zoeken naar werk (die ik niet zo geschikt vond) dat nu niet meer kan doen want die valt dan weer onder een andere paraplu.
Nou ja een heel verhaal. Mijn SPV gaat proberen of ik een bepaalde mevrouw kan krijgen die ik al ken (dat zou ik wel willen) maar voor de arts is het nog een raadsel. SPV zei wel dat als het niet klikt met nieuwe behandelaars ik dat altijd aan kan kaarten.
Toen het slapen besproken en dat nam hij wel serieus. Als het goed is krijg ik voor korte tijd andere medicatie.
Toen moesten we ergens op wachten en hebben we wat oppervlakkige dingen besproken. Er was wel weer iets wat voor mij een Groot Ding is waar hij een beetje makkelijk en lacherig over deed.
Ergens zie ik er wel naar uit om naar die mevrouw te gaan want ik heb toch wel een paar dingetjes die bij deze SPV nog niet echt aangepakt zijn die ik bij haar wil aankaarten.
vrijdag 20 januari 2012 om 19:52
Hoi Moonlight, ik hoop voor je dat je die mevrouw kan krijgen die je wil, maar als ik het goed begrijp kan de arts daar nog niks zinnigs over zeggen? Kan je bij die mevrouw ook terecht om over Het Grote Ding te praten? Ook fijn dat je weer slaapmedicatie krijgt, dan kan je in ieder geval weer in je ritme komen!
Mijn paar daagjes weg waren erg fijn, het is altijd onwijs gezellig als ik bij mijn beste vriendin ben of zij bij me. Ik werd wel even met twee van mijn issues geconfronteerd. Een andere vriendin belde op met de mededeling dat ze onderweg was naar ons met een fles wijn, en dat ze zin had om zich te bezatten want ze had een rotdag. Daar werd ik erg zenuwachtig van, was meteen uit mijn fijne vibe, en ik besloot om wat eerder naar huis te gaan om niet met die fles wijn geconfronteerd te worden. Net toen ik het huis van mijn vriendin uitstapte kwam die andere vriendin aanfietsen en die was verbaasd dat ik al wegging. Ik legde dus uit waarom, en toen zei ze: 'Dan gaan we toch aan de thee i.p.v. aan de wijn?' waarop ik nog meer ging flippen omdat ik niet wil dat mijn issues andermans plannen beïnvloeden. Ik snap ook wel waar dat vandaan komt, in mijn relatie moest ik mij altijd aanpassen en werd daar erg ongelukkig van, en dat wilde ik mijn vriendin niet aandoen na zo'n rotdag op haar werk. Ik ging dus met een rare bui naar huis, maar vandaag hebben we het uitgepraat en het is me duidelijk geworden dat mijn vriendinnen het helemaal niet erg vinden om rekening met mij te houden. Een hele nieuwe benaderingswijze voor mij, je plannen wijzigen uit liefde voor iemand, niet uit dwang van iemand. Daar moet ik dus mee leren omgaan, en ook met het feit dat alcohol gewoon soms echt niet te vermijden is in mijn omgeving.
En vervolgens zat ik vanavond te eten, toen mijn ex belde. Ik heb niet opgenomen, maar kreeg ook meteen geen hap meer door m'n keel, werd (ben) er erg nerveus van. Ik ben bang dat het niet bij dit telefoontje blijft dus ik moet even op zoek naar een paar sterke schoenen om in te staan. En niet in discussie gaan. Gewoon blijven herhalen dat ik geen contact wil.
Over eten gesproken, hoef niet meer naar de diëtiste! Mijn BMI is nu 19, dat is wel de ondergrens maar het is een gezond BMI
Hoe voel jij je vandaag?
Mijn paar daagjes weg waren erg fijn, het is altijd onwijs gezellig als ik bij mijn beste vriendin ben of zij bij me. Ik werd wel even met twee van mijn issues geconfronteerd. Een andere vriendin belde op met de mededeling dat ze onderweg was naar ons met een fles wijn, en dat ze zin had om zich te bezatten want ze had een rotdag. Daar werd ik erg zenuwachtig van, was meteen uit mijn fijne vibe, en ik besloot om wat eerder naar huis te gaan om niet met die fles wijn geconfronteerd te worden. Net toen ik het huis van mijn vriendin uitstapte kwam die andere vriendin aanfietsen en die was verbaasd dat ik al wegging. Ik legde dus uit waarom, en toen zei ze: 'Dan gaan we toch aan de thee i.p.v. aan de wijn?' waarop ik nog meer ging flippen omdat ik niet wil dat mijn issues andermans plannen beïnvloeden. Ik snap ook wel waar dat vandaan komt, in mijn relatie moest ik mij altijd aanpassen en werd daar erg ongelukkig van, en dat wilde ik mijn vriendin niet aandoen na zo'n rotdag op haar werk. Ik ging dus met een rare bui naar huis, maar vandaag hebben we het uitgepraat en het is me duidelijk geworden dat mijn vriendinnen het helemaal niet erg vinden om rekening met mij te houden. Een hele nieuwe benaderingswijze voor mij, je plannen wijzigen uit liefde voor iemand, niet uit dwang van iemand. Daar moet ik dus mee leren omgaan, en ook met het feit dat alcohol gewoon soms echt niet te vermijden is in mijn omgeving.
En vervolgens zat ik vanavond te eten, toen mijn ex belde. Ik heb niet opgenomen, maar kreeg ook meteen geen hap meer door m'n keel, werd (ben) er erg nerveus van. Ik ben bang dat het niet bij dit telefoontje blijft dus ik moet even op zoek naar een paar sterke schoenen om in te staan. En niet in discussie gaan. Gewoon blijven herhalen dat ik geen contact wil.
Over eten gesproken, hoef niet meer naar de diëtiste! Mijn BMI is nu 19, dat is wel de ondergrens maar het is een gezond BMI
Hoe voel jij je vandaag?
