Psyche
alle pijlers
overspannen??
dinsdag 24 januari 2012 om 09:22
Ik weet niet goed of ik dit nu onder gezondheid, werk of psyche moet schrijven...
1 september ben ik begonnen bij een nieuwe werkgever. Vooraf gesprekken gehad met directeur. Een nieuwe functie die nog gevormd moest worden, veel vrijheid, veel zelfstandigheid maar vooral veel en keihard werken. Heerlijk, ik had er zo'n zin in.
Nu bijna 5 maanden later... Het werk is er niet of wordt niet los gelaten. In mijn positie zou ik met iedereen samen moeten werken en een soort overkoepelende rol moeten aannemen maar iedereen houdt me overal buiten, ze doen het al jaren zo en vinden mijn positie niet nodig. Dat er een hoop fout gaat is niet belangrijk, ze doen gewoon alsof ik er niet ben en negeren met gewoon.
Ik zit al 5 maanden oude administratie uit te zoeken, in te scannen en te filen terwijl dat niet mijn werk zou moeten zijn.
Ik heb dit al meerdere malen aangegeven bij de directeur die er vervolgens niets mee doet en ik ben echt op.
Ik dacht altijd dat je niet overspannen kon raken van "minder" werk doen dan je kunnen. Maar ik ben er doodongelukkig. Ik kan niet meer stoppen met huilen, voel me echt vreselijk wat ook weer zijn weerslag heeft op mijn prive situatie.
Ik heb me gisteren dan ook ziek gemeld, om even een weekje op te laden maar eigenlijk is dit niet wie ik ben. Aan de andere kant is het wel het enige dat ik nu kan doen. Ik sta echt op instorten.
Ik ben natuurlijk hard aan het solliciteren maar in deze tijd is het niet heel makkelijk om iets anders te vinden. Het liefst ga ik gewoon op mijn niveau in mijn branche werken maarop dit moment ben ik bereid om alles aan te pakken zolang het maar weg is van daar...
Wat ik wil met dit topic? Even van me afpraten, ervaringen delen, jullie mening horen.. Ik voel me echt vreselijk. Als ik er aan denk dat ik volgende week weer aan het werk moet dan zegt mijn hele lijf nee nee nee.. Ik ben echt op.. Bah bah..
1 september ben ik begonnen bij een nieuwe werkgever. Vooraf gesprekken gehad met directeur. Een nieuwe functie die nog gevormd moest worden, veel vrijheid, veel zelfstandigheid maar vooral veel en keihard werken. Heerlijk, ik had er zo'n zin in.
Nu bijna 5 maanden later... Het werk is er niet of wordt niet los gelaten. In mijn positie zou ik met iedereen samen moeten werken en een soort overkoepelende rol moeten aannemen maar iedereen houdt me overal buiten, ze doen het al jaren zo en vinden mijn positie niet nodig. Dat er een hoop fout gaat is niet belangrijk, ze doen gewoon alsof ik er niet ben en negeren met gewoon.
Ik zit al 5 maanden oude administratie uit te zoeken, in te scannen en te filen terwijl dat niet mijn werk zou moeten zijn.
Ik heb dit al meerdere malen aangegeven bij de directeur die er vervolgens niets mee doet en ik ben echt op.
Ik dacht altijd dat je niet overspannen kon raken van "minder" werk doen dan je kunnen. Maar ik ben er doodongelukkig. Ik kan niet meer stoppen met huilen, voel me echt vreselijk wat ook weer zijn weerslag heeft op mijn prive situatie.
Ik heb me gisteren dan ook ziek gemeld, om even een weekje op te laden maar eigenlijk is dit niet wie ik ben. Aan de andere kant is het wel het enige dat ik nu kan doen. Ik sta echt op instorten.
Ik ben natuurlijk hard aan het solliciteren maar in deze tijd is het niet heel makkelijk om iets anders te vinden. Het liefst ga ik gewoon op mijn niveau in mijn branche werken maarop dit moment ben ik bereid om alles aan te pakken zolang het maar weg is van daar...
Wat ik wil met dit topic? Even van me afpraten, ervaringen delen, jullie mening horen.. Ik voel me echt vreselijk. Als ik er aan denk dat ik volgende week weer aan het werk moet dan zegt mijn hele lijf nee nee nee.. Ik ben echt op.. Bah bah..
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
dinsdag 24 januari 2012 om 09:36
Ja je kunt overspannen worden van onder je niveau werken
http://www.intermediair.n ... nieuwe-kantoorziekte.html
http://www.intermediair.n ... nieuwe-kantoorziekte.html
dinsdag 24 januari 2012 om 09:40
He Biol, wat vervelend! Ik kan me helemaal voorstellen hoe ellendig je je voelt want ik wordt bijna overspannen van te weinig doen op mijn werk (hele andere situatie, maar ik herken je frustratie).
Ik zou wel proberen concrete stappen te gaan ondernemen. Kun je om te beginnen niet gaan praten met een Arbo arts? Misschien dat die aan je directeur duidelijk kan maken hoe belangrijk het is dat er iets verandert in jouw werk.
Zou het kunnen dat je je directeur eea niet op de goede manier hebt duidelijk gemaakt, waardoor hij de urgentie niet ziet? Ik snap er niks van trouwens hoor, dat je wordt aangenomen op een nieuwe plek en dat er dan verder eigenlijk niks gebeurt.
Kun je zelf nog werk vinden/zoeken? Ik bedoel, kun je het bedrijf jouw werk niet gewoon op de een of andere manier 'opdringen'?
Nou ja, ik weet het ook niet, vind het echt rot voor je. Neem in ieder geval je rust deze week!
Ik zou wel proberen concrete stappen te gaan ondernemen. Kun je om te beginnen niet gaan praten met een Arbo arts? Misschien dat die aan je directeur duidelijk kan maken hoe belangrijk het is dat er iets verandert in jouw werk.
Zou het kunnen dat je je directeur eea niet op de goede manier hebt duidelijk gemaakt, waardoor hij de urgentie niet ziet? Ik snap er niks van trouwens hoor, dat je wordt aangenomen op een nieuwe plek en dat er dan verder eigenlijk niks gebeurt.
Kun je zelf nog werk vinden/zoeken? Ik bedoel, kun je het bedrijf jouw werk niet gewoon op de een of andere manier 'opdringen'?
Nou ja, ik weet het ook niet, vind het echt rot voor je. Neem in ieder geval je rust deze week!
dinsdag 24 januari 2012 om 09:44
Oh lieverd toch. Ik had al het idee dat het niet zo heel goed met je ging. Meld je in ieder geval even (telefonisch) bij je huisarts met je klachten (kan niet stoppen met huilen) zodat deze weet dat het niet zo goed met je gaat. En verder denk ik even na.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
dinsdag 24 januari 2012 om 09:57
Ik herken het van één van mijn vorige banen, reeds lang geleden (gelukkig). Ik noemde het zelf onderspannen. Verveelde me de hele dag kapot. Man, wat werd ik daar ongelukkig van. De dag duurde en duurde maar. Tegelijk word je doodmoe van het verzinnen wat je nú weer eens kunt gaan doen. Je hebt nul voldoening. En teleurstelling over je baan, want je begon er met heel andere verwachtingen aan...
Omdat ik ook herhaaldelijk aangegeven had te weinig te doen te hebben maar dit geen resultaat had, werd ik steeds brutaler. Ging openlijk mailen, tijdschriften lezen en zelfs een uur sporten tussen de middag. Echt een belachelijke situatie. Ik werd er ook letterlijk ziek van. Ben twee weken thuis geweest, heb me een slag in de rondte gesolliciteerd en toen gelukkig iets anders gevonden.
Echt tips heb ik niet, bij jou is het ook meer een kwestie van wel werk hebben maar dan onder je niveau (en niet zoals afgesproken toen je begon). Ik snap alleen heel goed hoe k*t je je voelt, neem dit gevoel ook serieus. Misschien nog eens praten met je lg om duidelijk te maken hóe ellendig je je hierover voelt? En inderdaad huisarts inlichten, dit ook benoemen? Misschien wordt het dan eens duidelijk hoe ernstig de situatie is.
Iig veel sterkte. Ik hoop dat het snel anders wordt; wellicht in deze baan of elders.
Omdat ik ook herhaaldelijk aangegeven had te weinig te doen te hebben maar dit geen resultaat had, werd ik steeds brutaler. Ging openlijk mailen, tijdschriften lezen en zelfs een uur sporten tussen de middag. Echt een belachelijke situatie. Ik werd er ook letterlijk ziek van. Ben twee weken thuis geweest, heb me een slag in de rondte gesolliciteerd en toen gelukkig iets anders gevonden.
Echt tips heb ik niet, bij jou is het ook meer een kwestie van wel werk hebben maar dan onder je niveau (en niet zoals afgesproken toen je begon). Ik snap alleen heel goed hoe k*t je je voelt, neem dit gevoel ook serieus. Misschien nog eens praten met je lg om duidelijk te maken hóe ellendig je je hierover voelt? En inderdaad huisarts inlichten, dit ook benoemen? Misschien wordt het dan eens duidelijk hoe ernstig de situatie is.
Iig veel sterkte. Ik hoop dat het snel anders wordt; wellicht in deze baan of elders.
dinsdag 24 januari 2012 om 10:27
Even puur op je werk gericht: mensen zijn gewoontedieren. Jouw functie is nieuw en dus hebben mensen niet de neiging om eraan mee te werken. Zeker niet als dat impliciet ook nog betekent dat hun eigen werk niet voldoet. Is het een idee als je een soort van infomiddag/avond organiseert, zodat je mensen op een niet defensieve manier kunt vertellen wat jouw werk is, maar dat het niet werkt als mensen niet meewerken (wat een boel werken in één zin)? Dit met medewerken van de directeur. Hij zal er toch ook voor moeten zorgen dat er een voedingsbodem ligt voor jouw functie. Als dit alles geen optie is, zou ik je gevoel in ieder geval met de directeur bespreken. Misschien kan hij voor een ommekeer in de attitude van de medewerkers bewerkstelligen. Zo werken is voor jou niet leuk en niet goed voor je.
dinsdag 24 januari 2012 om 10:28
@fame, bedankt lieffie.. (k) voor jou!
De rest, hoe gek ook maar het klinkt heel fijn dat jullie het herkennen. Ik voel me enerzijds heel stom.. Er zijn duizenden mensen die een baan willen hebben en ik heb een baan maar word er doodongelukkig van.
Ik ben redelijk streberig. Wil het liever te druk hebben dan niets te doen hebben... Misschien is even langs de huisarts gaan wel een goed idee.. Zal haar vanmiddag even bellen..
De rest, hoe gek ook maar het klinkt heel fijn dat jullie het herkennen. Ik voel me enerzijds heel stom.. Er zijn duizenden mensen die een baan willen hebben en ik heb een baan maar word er doodongelukkig van.
Ik ben redelijk streberig. Wil het liever te druk hebben dan niets te doen hebben... Misschien is even langs de huisarts gaan wel een goed idee.. Zal haar vanmiddag even bellen..
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
dinsdag 24 januari 2012 om 10:33
Denk dat je je ook zo voelt omdat je functie niet erkend wordt.
Je wordt genegeerd, niet serieus genomen enz.
Een presentatie, eventueel samen met je directeur, lijkt me een optie. Maak een plan van aanpak met concrete stappen. Bespreek het met je directeur. Als hij daar afwijzend tegenover staat, heeft hij waarschijnlijk geen zin in problemen met zijn andere personeel. Zou zwak van hem zijn, maar hij zou niet de eerste zijn. Weet je in ieder geval wel waar je aan toe bent.
Sterkte, valt niet mee!!
Je wordt genegeerd, niet serieus genomen enz.
Een presentatie, eventueel samen met je directeur, lijkt me een optie. Maak een plan van aanpak met concrete stappen. Bespreek het met je directeur. Als hij daar afwijzend tegenover staat, heeft hij waarschijnlijk geen zin in problemen met zijn andere personeel. Zou zwak van hem zijn, maar hij zou niet de eerste zijn. Weet je in ieder geval wel waar je aan toe bent.
Sterkte, valt niet mee!!
dinsdag 24 januari 2012 om 10:59
Ik heb het al met de directeur besproken. Al 3 keer inmiddels... Hij zegt dat ik het zelf moet doen maar ik weet niet meer hoe. Hij is steeds bezig met de rest van het personeel. Zegt dingen als : ja maar ze zijn ook gewoon niet gewend om zo te werken.. Ze moeten wennen en ze willen eigenlijk niet.. Maar hij doet niets... Hij wil er ook niets aan doen en zei vorige week.. Ja, misschien moeten we maar onder ogen zien dat het niet werkt..
Ik denk dan, nou stel me maar lekker op non actief tot einde contract dan... En dat is echt te erg want zo ben ik niet maar ik wil gewoon niet meer..
Ik denk dan, nou stel me maar lekker op non actief tot einde contract dan... En dat is echt te erg want zo ben ik niet maar ik wil gewoon niet meer..
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
dinsdag 24 januari 2012 om 11:05
@Biol: wat balen voor je. Niets doen op je werk is zwaar kut (en herkenbaar helaas, ik heb nu stress omdat ik de afgelopen 2 weken hele dagen op het forum was en alles uitstelde, want toch tijd zat).
Ik denk dat het belangrijk is dat een traject als waar jij mee gestart bent alleen gaat weken als er van boven in de organisatie de druk is om te veranderen. Dat zeg ik omdat het belangrijk is dat je je dit NIET persoonlijk aan gaat trekken. Het feit dat andere mensen niet veranderen is nadrukkelijk NIET jouw schuld of verantwoordelijkheid.
Verder zou je eens kunnen kijken of je met een coach kunt praten (betaald door je werkgever) over hoe je langzamerhand de functie toch meer naar je hand kunt zetten. Ik denk dat het goed is om met iemand van buiten te praten omdat het je kan helpen dingen in perspectief te zien en het los te laten.
Sterkte in elk geval de komende tijd!
Ik denk dat het belangrijk is dat een traject als waar jij mee gestart bent alleen gaat weken als er van boven in de organisatie de druk is om te veranderen. Dat zeg ik omdat het belangrijk is dat je je dit NIET persoonlijk aan gaat trekken. Het feit dat andere mensen niet veranderen is nadrukkelijk NIET jouw schuld of verantwoordelijkheid.
Verder zou je eens kunnen kijken of je met een coach kunt praten (betaald door je werkgever) over hoe je langzamerhand de functie toch meer naar je hand kunt zetten. Ik denk dat het goed is om met iemand van buiten te praten omdat het je kan helpen dingen in perspectief te zien en het los te laten.
Sterkte in elk geval de komende tijd!
woensdag 25 januari 2012 om 13:43
Ik kwam even kijken hoe het met je gaat Biol. Heb je al met je huisarts gepraat?
De tips van Kaaatje vind ik erg goed. (@Kaaatje, zit jij ook op het uitsteltopic?? ) Je hebt ook wel een belachelijke, inconsequente en laffe directeur zeg! Zou je niet, mbv de coach die Kaatje suggereert, een goed plan van aanpak kunnen maken, met daarin de acties en handelingen die je van de directeur verwacht, en dat nog een keer met hem bespreken?
De tips van Kaaatje vind ik erg goed. (@Kaaatje, zit jij ook op het uitsteltopic?? ) Je hebt ook wel een belachelijke, inconsequente en laffe directeur zeg! Zou je niet, mbv de coach die Kaatje suggereert, een goed plan van aanpak kunnen maken, met daarin de acties en handelingen die je van de directeur verwacht, en dat nog een keer met hem bespreken?
woensdag 25 januari 2012 om 14:53
Een coach gaat mijn werkgever niet betalen dat weet ik zeker. Ik heb vandaag een mail gestuurd met daarin dat het niet goed gaat met me en dat ik me voor voorlopig ziek meld. Ik solliciteer me suf en hoop gewoon dat ik zsm weg kan daar.
Ik ben benieuwd of ik nog een reactie op mijn mail ga krijgen.
Ik ben benieuwd of ik nog een reactie op mijn mail ga krijgen.
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
dinsdag 14 februari 2012 om 17:43
Tja, goeie vraag.. hoe is het...
ik voel me beter, rustiger... maar ben nog wel echt op het randje. Ik ben erg emotioneel en schiet van het minste geringste nog vol, maar aan de andere kant geniet ik wel weer van mijn gezin en man. Ik probeer iedere dag iets te doen wat me een goed gevoel geeft en dat maakt dat ik wel mijn bed smorgens uit kom.
Ondertussen heeft mijn werkgever besloten om mijn contract te beeindigen met een vaststellingsovereenkomst. Iets wat enerzijds natuurlijk absoluut not done is, maar anderzijds geeft het me de rust die ik nodig heb en kan ik weer gewoon vooruit kijken en uit gaan kijken naar een nieuwe leuke werkplek. En daar heb ik zin in...
Al met al gaat het dus wel beter, maar met kleine stapjes... Lief dat je er naar vraagt Ksenija..
ik voel me beter, rustiger... maar ben nog wel echt op het randje. Ik ben erg emotioneel en schiet van het minste geringste nog vol, maar aan de andere kant geniet ik wel weer van mijn gezin en man. Ik probeer iedere dag iets te doen wat me een goed gevoel geeft en dat maakt dat ik wel mijn bed smorgens uit kom.
Ondertussen heeft mijn werkgever besloten om mijn contract te beeindigen met een vaststellingsovereenkomst. Iets wat enerzijds natuurlijk absoluut not done is, maar anderzijds geeft het me de rust die ik nodig heb en kan ik weer gewoon vooruit kijken en uit gaan kijken naar een nieuwe leuke werkplek. En daar heb ik zin in...
Al met al gaat het dus wel beter, maar met kleine stapjes... Lief dat je er naar vraagt Ksenija..
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
dinsdag 14 februari 2012 om 17:49
Biol, ik lees je topic nu pas. Wat vervelend!!!
Wat er ook gebeurt, teken geen vaststellingsovereenkomst in je huidige situatie. Ook al brengt het je opluchting, wat ik me heel goed voor kan stellen, als je ziek bent kun je niet reïntegreren of elders aan de slag. En dat betekent dat je geen recht hebt op een uitkering (want, zonder de overeenkomst zou de werkgever deze kosten dragen). Laat je dus even goed juridisch adviseren over wat wel en niet slim is in deze situatie.
Wat er ook gebeurt, teken geen vaststellingsovereenkomst in je huidige situatie. Ook al brengt het je opluchting, wat ik me heel goed voor kan stellen, als je ziek bent kun je niet reïntegreren of elders aan de slag. En dat betekent dat je geen recht hebt op een uitkering (want, zonder de overeenkomst zou de werkgever deze kosten dragen). Laat je dus even goed juridisch adviseren over wat wel en niet slim is in deze situatie.
dinsdag 14 februari 2012 om 18:57
Ik heb me heel goed voor laten lichten hoor nummerzoveel. Het komt goed. Het is de omgeving daar die me ziek maakt. De mensen daar om me heen. De afspraak is dat ze me beter melden. Iedereen om me heen geeft me nu aan dat ik er nu weer een beetje mens uit begin te zien. De hele shit daar tekende me enorm. Het voelt als een last die van me af valt en alsof ik de wereld weer aan kan. Hoe stom ook.
Het komt goed. Ik ga op zoek naar een leuke baan en daar heb ik nog even de tijd voor.. Voorlopig teken ik niets... Het komt echt goed, nu even een leuke baan scoren..
Het komt goed. Ik ga op zoek naar een leuke baan en daar heb ik nog even de tijd voor.. Voorlopig teken ik niets... Het komt echt goed, nu even een leuke baan scoren..
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
