Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
donderdag 26 januari 2012 om 14:27
Dat cliché gaat wel op denk ik. Toch denk ik dat het in jouw geval anders is, dat je vooral verlangt naar het bekende, naar de tijd dat alles goed was en je gelukkig was. En dat is alleen maar logisch. Je wil de pijn niet voelen, het is zo moeilijk daar mee te leven.
Maar.... datgene dat je niet meer kunt krijgen, is niet meer die liefdevolle man, maar een onbetrouwbaar sujet. Laat een ander hem maar houden, jij bent zoveel meer waard dan dat! En geloof me, ik ken de pijn, ik zeg dat heus niet zo maar even makkelijk zonder enige ervaring hiermee te hebben. Maar Soyli wordt ook weer gelukkig! Promised!
Maar.... datgene dat je niet meer kunt krijgen, is niet meer die liefdevolle man, maar een onbetrouwbaar sujet. Laat een ander hem maar houden, jij bent zoveel meer waard dan dat! En geloof me, ik ken de pijn, ik zeg dat heus niet zo maar even makkelijk zonder enige ervaring hiermee te hebben. Maar Soyli wordt ook weer gelukkig! Promised!
donderdag 26 januari 2012 om 16:36
quote:allalone schreef op 25 januari 2012 @ 14:42:
Ik denk dat het het moeilijkste is om weer een eigen leven op te gaan bouwen...om daarin alleen op jezelf te vertrouwen en niet meer te kunnen leunen op hem...zelf keuzes te maken zonder te overleggen.....zelf beslissingen maken...
Daarnaast zal je hard moeten werken aan je eigenwaarde om deze weer op peil te krijgen en weer een invulling in je leven te krijgen. Het doel is veranderd..eerder dacht en deed je voor je gezin, nu moet je denken en doen voor jezelf...
en dit kan je alleen maar lukken als je er voor open staat..voor jezelf...
Hoi allalone, hoe gaat het met jou? Heb je gemist. Begint de zon voor jou een beetje te schijnen of is het nog steeds misere.
In elk geval denk ik aan je.
Ik denk dat het het moeilijkste is om weer een eigen leven op te gaan bouwen...om daarin alleen op jezelf te vertrouwen en niet meer te kunnen leunen op hem...zelf keuzes te maken zonder te overleggen.....zelf beslissingen maken...
Daarnaast zal je hard moeten werken aan je eigenwaarde om deze weer op peil te krijgen en weer een invulling in je leven te krijgen. Het doel is veranderd..eerder dacht en deed je voor je gezin, nu moet je denken en doen voor jezelf...
en dit kan je alleen maar lukken als je er voor open staat..voor jezelf...
Hoi allalone, hoe gaat het met jou? Heb je gemist. Begint de zon voor jou een beetje te schijnen of is het nog steeds misere.
In elk geval denk ik aan je.
vrijdag 27 januari 2012 om 08:31
hoi allemaal,betrekkelijk rustig hier....vinden we inmiddels een beetje ons eigen padje????hoe gaat t met iedereen.....nog steeds vragen ,gedachtes die tollen of wordt het wat rustiger bij jullie?
ik heb gisteren weer bevestiging gekregen waarom ik steeds meer ga vinden dat ik eigelijk wel blij ben dat ie pleite is...
bord voor de kop,star , eigenwijs, vind dat ie in alles gelijk heeft en als klap op de vuurpijl vond ie dat ik minder onderlegt was dan hem.....gebrek aan zelfvertrouwen dus.......in het hele gesprek kwamen dingen naar boven die ik zelfs een beetje abnormaal vind ,,,,,,,,,,dingen die hij zei,echt heel vreemd.
maar nu,tja,woonruimte zoeken of hier blijven.....voorlopig...hij komt met mooie voorstellen die alleen voor hem pleiten,zet mij indor druk om snel te beslissen want hij heeft volgende week vermoedelijk geen woonruimte,ik zit nog met zn hond die ik dit weekend bij hem wilde stallen maar hij weigerde dit.daar had ie natuurlijk geen zin in, heb toch doorgedrukt(ik verzorg het diertje al 5 weken voor hem en wil dit weekend van die verplichtingen af)
heo is het in godsnaam mogelijk dat ik het zo lang met deze man uitgehouden heb.......
ik heb gisteren weer bevestiging gekregen waarom ik steeds meer ga vinden dat ik eigelijk wel blij ben dat ie pleite is...
bord voor de kop,star , eigenwijs, vind dat ie in alles gelijk heeft en als klap op de vuurpijl vond ie dat ik minder onderlegt was dan hem.....gebrek aan zelfvertrouwen dus.......in het hele gesprek kwamen dingen naar boven die ik zelfs een beetje abnormaal vind ,,,,,,,,,,dingen die hij zei,echt heel vreemd.
maar nu,tja,woonruimte zoeken of hier blijven.....voorlopig...hij komt met mooie voorstellen die alleen voor hem pleiten,zet mij indor druk om snel te beslissen want hij heeft volgende week vermoedelijk geen woonruimte,ik zit nog met zn hond die ik dit weekend bij hem wilde stallen maar hij weigerde dit.daar had ie natuurlijk geen zin in, heb toch doorgedrukt(ik verzorg het diertje al 5 weken voor hem en wil dit weekend van die verplichtingen af)
heo is het in godsnaam mogelijk dat ik het zo lang met deze man uitgehouden heb.......
zonder tegenslag is er geen overwinning
vrijdag 27 januari 2012 om 10:18
Schrijven hier is een beetje wisselend bij mij. Ik heb het idee dat ik een beetje in cirkeltjes aan het draaien ben. Alles is al gezegd en besproken, dus het weer herhalen voegt dan even niet zoveel toe.
Bovendien gaat het even goed nu hier.
Een zaak die ik even onder jullie aandacht wil brengen: Ik vertoon vluchtgedrag. Vlucht in een volle agenda, afspraken, leuke dingen doen...
Daarnaast ook in kerels, aandacht, verleiden...het lijkt wel of ik honing aan mijn achterste heb... zoveel mannen komen er op me af, ik daag ze ook uit, verleidt ze, doe er wel of niet iets mee en dump ze weer. Helemaal not me... en misschien is het beter om te gaan zwelgen in mijn verdriet en mijn eenzaamheid in mijn flatje, maar dan kwijn ik weg...
Bovendien gaat het even goed nu hier.
Een zaak die ik even onder jullie aandacht wil brengen: Ik vertoon vluchtgedrag. Vlucht in een volle agenda, afspraken, leuke dingen doen...
Daarnaast ook in kerels, aandacht, verleiden...het lijkt wel of ik honing aan mijn achterste heb... zoveel mannen komen er op me af, ik daag ze ook uit, verleidt ze, doe er wel of niet iets mee en dump ze weer. Helemaal not me... en misschien is het beter om te gaan zwelgen in mijn verdriet en mijn eenzaamheid in mijn flatje, maar dan kwijn ik weg...
vrijdag 27 januari 2012 om 14:38
Ai, lentelove, dat is een moeilijke. Ik denk dat de gulden middenweg de beste optie biedt. Dus van allebei een beetje. Alleen maar wegvluchten in afspraken en volle agenda lost niets op. Je zult toch door het verdriet heen moeten, anders komt het denk ik later dubbel zo hard terug.
Voor wat betreft de kerels, ik kan begrijpen dat je ego wel een boost in dat opzicht kan gebruiken. Maar doe geen dingen waar je later spijt van krijgt. Ik denk dat het nog veel te vroeg is om aan een nieuwe relatie of wat dan ook te beginnen. Dit hele gedoe zal toch eerst verwerkt moeten zijn.
Hier probeer ik het een beetje te verdelen, avondje weg, avondje thuis. Daar zal ik in elk geval ook weer aan moeten wennen. En op een avond thuis hoef je nog niet te verzinken in het verdriet. Verwen je zelf die avonden met iets lekkers, of haal een bosje bloemen, geef jezelf een bodytreatment, haal een leuke video. Je kent het wel. Ik denk dat het voor ons allemaal belangrijk is om onszelf weer aardig en waardevol te gaan vinden. Ik weet dat ik in dat opzicht aardig aan de grond zit en het lijkt me niet goed om waardering e.d. te zoeken in oppervlakkige contacten. Maar wie ben ik? Ik heb de wijsheid zeker niet in pacht.
Voor wat betreft de kerels, ik kan begrijpen dat je ego wel een boost in dat opzicht kan gebruiken. Maar doe geen dingen waar je later spijt van krijgt. Ik denk dat het nog veel te vroeg is om aan een nieuwe relatie of wat dan ook te beginnen. Dit hele gedoe zal toch eerst verwerkt moeten zijn.
Hier probeer ik het een beetje te verdelen, avondje weg, avondje thuis. Daar zal ik in elk geval ook weer aan moeten wennen. En op een avond thuis hoef je nog niet te verzinken in het verdriet. Verwen je zelf die avonden met iets lekkers, of haal een bosje bloemen, geef jezelf een bodytreatment, haal een leuke video. Je kent het wel. Ik denk dat het voor ons allemaal belangrijk is om onszelf weer aardig en waardevol te gaan vinden. Ik weet dat ik in dat opzicht aardig aan de grond zit en het lijkt me niet goed om waardering e.d. te zoeken in oppervlakkige contacten. Maar wie ben ik? Ik heb de wijsheid zeker niet in pacht.
vrijdag 27 januari 2012 om 14:54
Heb moeilijke dagen achter de rug. ben aant bellen geweest voor woningen, maar pas in juli heb ik kans. Zit hier nog wel een poosje. Dacht dat hij meerdere vrouwen opgescharreld had, maar hij heeft altijd maar contact gehad met eentje.. Die ander ben ik achter gekomen doet sinds kort escort werk.. zodoende de verwarring.. Nog steeds klote.. Vent geeft heel veel om me zegt ie an al die tijd heeft ie contact gehad met haar. En hij weet soms echt niet meer wat te doen zegt ie.. Wat is een juiste keuze als je van beiden gek bent? Ik heb hem gezegt dat ie maar es knopen door moet hakken en kiezen hoe en wat.. Nou ik zit hier nog een poosje. hij doet zijn best maar.. gister heeft ie contact verbroken met ander.. en hij wil voor mij gaan alweer!!! Nou zoekt het maar uit je doet je best maar! Ik heb geen zin meer in vechten en zie wel hoe hij mij terug wil winnen... kleine kans dat het lukt...Moet te veel voor gebeuren...
vrijdag 27 januari 2012 om 16:07
ja het blijft moeilijk en eendeels blijf je hopen. Gister zegt ie dat ie voor mij wil gaan en is ie een supervent.. In gedrag enz. maar ik geloof het allemaal niet meer en zal dat ook niet zomaar gaan doen. Ik ben voorlopig niet in een ander huis.. en dat geeft ook eendeels niet.. Ach ik sla me er wel doorheen.. komt goed!
vrijdag 27 januari 2012 om 16:35
Goede zet Problemo. Nu aan jezelf en de kids denken en het niet bij hem leggen hoe jullie toekomst eruit gaat zien. Gewoon in gang zetten, het woonidee. Het is makkelijker het terug te draaien achteraf (meestal) dan dat je over een tijdje besluit dat het toch niet gaat, de realtie is echt over en je zit nog verplicht bij elkaar... Sterkte!
Beetje gulden middenweg is idd beter. Ik ben ook regelmatig alleen, dat zeker, ik baal er alleen van dat ik de rust nog steeds niet in mijn kop heb om tv te kijken of te lezen en dus alleen thuis in een opgefokt beest verander.
Nieuwe relatie is absoluut niet aan de orde. Mijn eigenwaarde heeft natuurlijk een deuk opgelopen en door de aandacht van de mannen probeer ik dat weer een boost te geven. En dat gaat heel goed...
Beetje gulden middenweg is idd beter. Ik ben ook regelmatig alleen, dat zeker, ik baal er alleen van dat ik de rust nog steeds niet in mijn kop heb om tv te kijken of te lezen en dus alleen thuis in een opgefokt beest verander.
Nieuwe relatie is absoluut niet aan de orde. Mijn eigenwaarde heeft natuurlijk een deuk opgelopen en door de aandacht van de mannen probeer ik dat weer een boost te geven. En dat gaat heel goed...
vrijdag 27 januari 2012 om 16:41
vrijdag 27 januari 2012 om 16:52
vrijdag 27 januari 2012 om 19:03
ow ,ok , ja bij mij hetzelfde hoor. ook ik vertoonde vluchtgedrag maar het gaat nu wat beter,je wordt er zo moe van en je schiet er niks mee op ,toch?
dit weekend ook geen kindjes om me heen dus wel een beetje moeilijk hoor.
voel me best wel heel sterk want ex heeft zijn hond toch opgehaald voor het weekend.....ben dus voor het eerst voor mezelf opgekomen......moet dit eigenlijk vieren met iets ,toch?
hij verweet mij dat ik geen begrip toonde voor zijn situatie.....hij kon de hond echt niet meenemen....ik verzorg al 5 weken zijn hond en wilde gewoon even niet de verplichting hebben voor dit weekend......maar goed,hij heeft m opgehaald ......voelt goed,best wel.
wat gaan jullie doen dit weekend???
dit weekend ook geen kindjes om me heen dus wel een beetje moeilijk hoor.
voel me best wel heel sterk want ex heeft zijn hond toch opgehaald voor het weekend.....ben dus voor het eerst voor mezelf opgekomen......moet dit eigenlijk vieren met iets ,toch?
hij verweet mij dat ik geen begrip toonde voor zijn situatie.....hij kon de hond echt niet meenemen....ik verzorg al 5 weken zijn hond en wilde gewoon even niet de verplichting hebben voor dit weekend......maar goed,hij heeft m opgehaald ......voelt goed,best wel.
wat gaan jullie doen dit weekend???
zonder tegenslag is er geen overwinning
vrijdag 27 januari 2012 om 21:45
Ja, dat moet je zeker vieren. Koop iets leuks voor jezelf, dat heb je verdiend. Ben vandaag en morgen eigenlijk voor het eerst helemaal alleen. Zondag heb ik nb 2 verjaardagen. Moet nog eens kijken wat ik allemaal ga doen. Plannen genoeg, maar of ik er zin in heb? Ik laat het maar een beetje op me afkomen. Misschien morgenavond een film kijken in het filmhuis. Ex is vanavond zoon komen halen samen iets te doen. Voor het eerst sinds tijden dat ik niet gehuild heb toen hij weg was.
Dus er is nog hoop.
Habithere, ga iets doen wat je nog nooit gedaan hebt. Ik weet niet waar je interesses liggen, maar probeer eens iets nieuws. Misschien word je wel verrast. Eigenlijk zou ik mijn eigen raad ook moeten opvolgen.
Dus er is nog hoop.
Habithere, ga iets doen wat je nog nooit gedaan hebt. Ik weet niet waar je interesses liggen, maar probeer eens iets nieuws. Misschien word je wel verrast. Eigenlijk zou ik mijn eigen raad ook moeten opvolgen.
vrijdag 27 januari 2012 om 23:46
Ook hier tijdelijke woonruimte tot juli, maar heel erg blij dat ik weg ben bij ex en mijn eigen plekje heb, al is het niet helemaal eigen omdat ik dr weer uit moet. Vandaag wel eindelijk alles wat ik nodig had om in te schrijven bij een makelaar met geschikte woningen opgestuurd. Heeft lang geduurd, maar eindelijk kon het de deur uit en is er ook iets in beweging gezet met het oog op eigen stek.
Verder heel druk en vol weekend... noem het vluchten... ik voel me er even goed bij, dus so be it. Schiet je er niets mee op? Ik ben ook aan het investeren in mijn toekomst hiermee. Leuke dingen ondernemen, nieuwe mensen ontmoeten... horen dat ik leuk en lief en mooi ben... heb ik zo hard nodig nu...
Sterkte Kunstje met alleen zijn... al denk ik dat jij er beter in bent dan ik...
Verder heel druk en vol weekend... noem het vluchten... ik voel me er even goed bij, dus so be it. Schiet je er niets mee op? Ik ben ook aan het investeren in mijn toekomst hiermee. Leuke dingen ondernemen, nieuwe mensen ontmoeten... horen dat ik leuk en lief en mooi ben... heb ik zo hard nodig nu...
Sterkte Kunstje met alleen zijn... al denk ik dat jij er beter in bent dan ik...
zaterdag 28 januari 2012 om 00:28
Ik was er aan gewend, aangezien ex meestal 4 dagen in de week weg was voor werk. Dus ik had al een leven apart van hem. Maar in het weekend was hij normaal gesproken altijd thuis. Dus dat is toch wel even wennen. Vanavond belde dochter dat ze morgen toch naar huis komt. Dus dat is wel weer gezellig. Hoef ik in elk geval niet alleen te eten, want dat sla ik nog wel eens over als er niemand is.
Vandaag bij een nieuwe dokter geweest en die heeft een aantal overgevoeligheden vastgesteld. Daar ben ik blij om, want ik hoop nu met behulp van een dieet van mijn rugproblemen af te komen. Dat zou het leven een stuk aangenamer maken. Dus behoorlijk positieve gevoelens hier. Hoera!
Vandaag bij een nieuwe dokter geweest en die heeft een aantal overgevoeligheden vastgesteld. Daar ben ik blij om, want ik hoop nu met behulp van een dieet van mijn rugproblemen af te komen. Dat zou het leven een stuk aangenamer maken. Dus behoorlijk positieve gevoelens hier. Hoera!
zaterdag 28 januari 2012 om 12:56
wat vervelend voor je zeg,ik leef met je mee.die ex van mij was 2 dagen weg en wilde het toen al regelen....als ik het goed begrijp zijn mannen veel ninder met emoties bezig dan wij...
maar als jij nog niet toe bent aan dat gesteggel om wat voor reden dan ook,dan moet je geen contact hebben met hem,klaar! dat bepaal jij toch zeker???
laat hem lekker even soppen in zijn eigen misere en neem het heft over ,,,dat vinden mannen echt heel naar.
ik had gisteren ook weer een teleurstelling.ik heb nooit inzage gehad in alle rekeningen tot aan donderdag....terwijl ik al mijn extraatjes(vakantiegeld etc) keurig deelde met hem,drukte hij het achterover naar zijn eigen spaarrekening..............
dus,voorlopig ,op mijn verzoek, geen contact.....en dat vind ie naar want hij wil maar zo snel mogelijk afronden(zit met een huisvestingsprobleem en probeert dat mijn probleem te maken)
hoe sneu ben je dan???
maar als jij nog niet toe bent aan dat gesteggel om wat voor reden dan ook,dan moet je geen contact hebben met hem,klaar! dat bepaal jij toch zeker???
laat hem lekker even soppen in zijn eigen misere en neem het heft over ,,,dat vinden mannen echt heel naar.
ik had gisteren ook weer een teleurstelling.ik heb nooit inzage gehad in alle rekeningen tot aan donderdag....terwijl ik al mijn extraatjes(vakantiegeld etc) keurig deelde met hem,drukte hij het achterover naar zijn eigen spaarrekening..............
dus,voorlopig ,op mijn verzoek, geen contact.....en dat vind ie naar want hij wil maar zo snel mogelijk afronden(zit met een huisvestingsprobleem en probeert dat mijn probleem te maken)
hoe sneu ben je dan???
zonder tegenslag is er geen overwinning
zaterdag 28 januari 2012 om 13:53
Heel sneu.
Wij moeten wel dingen regelen want we hebben allebei geld nodig en ik heb nog geen werk. Maar hij stelt zich niet onredelijk op (schuldgevoel?).
Maar vandaag vroeg ik hem of hij nu gelukkig was. Zijn antwoord: afdoende gelukkig, maar bij jou ongelukkig. Dus al deze ellende zodat hij afdoende gelukkig is, terwijl hij pas 2 maanden bij haar woont. Hij zou nog jubelend moeten zijn Waarom hebben we het niet nog eens geprobeerd? Wij waren een tijd geleden nog heel gelukkig!
Waarom wil ik nog tegen het lot vechten? Maar het lijkt zo allemaal zo zinloos. Hij afdoende gelukkig en ik zeer ongelukkig.
Wij moeten wel dingen regelen want we hebben allebei geld nodig en ik heb nog geen werk. Maar hij stelt zich niet onredelijk op (schuldgevoel?).
Maar vandaag vroeg ik hem of hij nu gelukkig was. Zijn antwoord: afdoende gelukkig, maar bij jou ongelukkig. Dus al deze ellende zodat hij afdoende gelukkig is, terwijl hij pas 2 maanden bij haar woont. Hij zou nog jubelend moeten zijn Waarom hebben we het niet nog eens geprobeerd? Wij waren een tijd geleden nog heel gelukkig!
Waarom wil ik nog tegen het lot vechten? Maar het lijkt zo allemaal zo zinloos. Hij afdoende gelukkig en ik zeer ongelukkig.