Psyche
alle pijlers
soort van overspannen?
zondag 15 januari 2012 om 15:38
Wil even van me afschrijven. Ik heb een heleboel dingen waar ik mee zit. Heb het idee dat het me een beetje te veel wordt de laatste tijd.
Ik heb als kind zijnde een aantal dingen meegemaakt waar ik nog altijd last van heb. Daar heb ik al jaren last van. Ik ben vaak in therapie geweest, maar het helpt niet voldoende. Heb nu het idee dat ik er niet meer uit ga komen.
Verder heb ik een zware klap gehad toen mijn vader 2 jaar geleden plotseling overleed. Ik heb geen goede band met mijn moeder gehad. De laatste 10 jaar had ik alleen mijn vader nog. Nu hij is weggevallen, ben ik alleen. Ik vind het heel moeilijk. Gister ben ik bij familie geweest en heb ik gehoord dat mijn moeder mijn vader jaren heeft bedrogen met andere mannen. Ik weet niet of dit waar is, maar zij wel het type ervoor. Ik vind dat heel erg voor mijn vader, want hij was helemaal niet zo.
Verder heb ik niet zo veel vriendinnen. Wel wat oude collega's waar ik af en toe mee afspreek. Dat is goed, maar echte vriendinnen heb ik gewoon niet. Iets wat mij veel verdriet doet.
Hiernaast zijn er nog wel een paar dingen waar ik mee zit. Ik heb het gevoel dat alles bij elkaar van de afgelopen 30 jaar mij een beetje te veel wordt nu. Heb vaak het gevoel dat ik overal alleen voor sta, en dat mensen niet op mij zitten te wachten. Dat gevoel heb ik van kinds af aan al gehad, en is nooit weggegaan.
Dat gevoel wordt telkens alleen maar bevestigd.
Ook op mijn werk kan ik mij niet zo goed verweren waardoor ik vaak het gevoel heb dat ik ten onrechte schuld krijg van dingen die mis zijn gegaan.
Ik zit best behoorlijk in de knop nu. Het word me een beetje te veel allemaal.
De laatste maand heb ik ook last van slaapproblemen. Ik slaap dan maar 1 of 2 uurtjes per nacht. De rest van de tijd kan ik niet slapen. Ik denk dat het allemaal met elkaar te maken heeft.
Ik heb als kind zijnde een aantal dingen meegemaakt waar ik nog altijd last van heb. Daar heb ik al jaren last van. Ik ben vaak in therapie geweest, maar het helpt niet voldoende. Heb nu het idee dat ik er niet meer uit ga komen.
Verder heb ik een zware klap gehad toen mijn vader 2 jaar geleden plotseling overleed. Ik heb geen goede band met mijn moeder gehad. De laatste 10 jaar had ik alleen mijn vader nog. Nu hij is weggevallen, ben ik alleen. Ik vind het heel moeilijk. Gister ben ik bij familie geweest en heb ik gehoord dat mijn moeder mijn vader jaren heeft bedrogen met andere mannen. Ik weet niet of dit waar is, maar zij wel het type ervoor. Ik vind dat heel erg voor mijn vader, want hij was helemaal niet zo.
Verder heb ik niet zo veel vriendinnen. Wel wat oude collega's waar ik af en toe mee afspreek. Dat is goed, maar echte vriendinnen heb ik gewoon niet. Iets wat mij veel verdriet doet.
Hiernaast zijn er nog wel een paar dingen waar ik mee zit. Ik heb het gevoel dat alles bij elkaar van de afgelopen 30 jaar mij een beetje te veel wordt nu. Heb vaak het gevoel dat ik overal alleen voor sta, en dat mensen niet op mij zitten te wachten. Dat gevoel heb ik van kinds af aan al gehad, en is nooit weggegaan.
Dat gevoel wordt telkens alleen maar bevestigd.
Ook op mijn werk kan ik mij niet zo goed verweren waardoor ik vaak het gevoel heb dat ik ten onrechte schuld krijg van dingen die mis zijn gegaan.
Ik zit best behoorlijk in de knop nu. Het word me een beetje te veel allemaal.
De laatste maand heb ik ook last van slaapproblemen. Ik slaap dan maar 1 of 2 uurtjes per nacht. De rest van de tijd kan ik niet slapen. Ik denk dat het allemaal met elkaar te maken heeft.
zondag 15 januari 2012 om 15:51
Ook al heeft het eerder niet geholpen, ik denk dat het toch goed kan zijn om opnieuw hulp te zoeken als het je teveel wordt. Misschien kun je dan met de therapeut eerst kijken naar meer praktische oplossing voor de problemen waar je in het hier en nu tegenaan loopt, ipv het verleden te analyseren? Zoals bijv hulp bij het slapen, hulp bij het weerbaarder worden op je werk, hulp bij het ontwikkelen van nieuwe vriendschappen, enz.?
zondag 15 januari 2012 om 15:55
Dikke voor jou!
Goed dat je het van je af schrijft! Hopelijk vind je hier veel steun en advies..
Ik herken het gevoel dat je omschrijft.
Hier ook veel (familie) drama gehad de afgelopen tijd en ik merk dat het er echt in hakt.
Mijn vader is sinds een half jaar spoorloos (lang verhaal, hij is verhuisd, geen nieuw adres, zijn telefoon neemt hij niet op en op mijn vele mails reageert hij niet), mijn opa vecht tegen kanker en mijn moeder heeft een verslavingsprobleem.. Continu ben ik me zorgen aan het maken..
Ik ben moeder van een zoontje van 1 (die nu slecht slaapt door doorkomende kiezen), werk 3 dagen per week in het onderwijs.
Zelf ben ik net behandeld aan mijn baarmoedermond na een slecht uitstrijkje.Mijn relatie loopt niet lekker (zacht uitgedrukt) en ik heb het gevoel dat ik het allemaal niet meer trek. Ik moet vaak huilen om kleine dingen en voel me continu gestrest.
Advies heb ik helaas niet, behalve sporten. Maar ik lees mee!
Goed dat je het van je af schrijft! Hopelijk vind je hier veel steun en advies..
Ik herken het gevoel dat je omschrijft.
Hier ook veel (familie) drama gehad de afgelopen tijd en ik merk dat het er echt in hakt.
Mijn vader is sinds een half jaar spoorloos (lang verhaal, hij is verhuisd, geen nieuw adres, zijn telefoon neemt hij niet op en op mijn vele mails reageert hij niet), mijn opa vecht tegen kanker en mijn moeder heeft een verslavingsprobleem.. Continu ben ik me zorgen aan het maken..
Ik ben moeder van een zoontje van 1 (die nu slecht slaapt door doorkomende kiezen), werk 3 dagen per week in het onderwijs.
Zelf ben ik net behandeld aan mijn baarmoedermond na een slecht uitstrijkje.Mijn relatie loopt niet lekker (zacht uitgedrukt) en ik heb het gevoel dat ik het allemaal niet meer trek. Ik moet vaak huilen om kleine dingen en voel me continu gestrest.
Advies heb ik helaas niet, behalve sporten. Maar ik lees mee!
zondag 15 januari 2012 om 16:21
Ja, het leven hoeft niet altijd je vriend te zijn. Ik kan me voorstellen dat je even niet weet wat je met de situatie aan moet. Het lijkt me als allereerste zeer belangrijk dat je jezelf als het prettigste gezelschap gaat beschouwen, door je leven in te richten op een manier waar je blij van wordt. Als je dat onder de knie hebt, dan komen er vanzelf mensen in je leven die je dan aantrekt. Door zelfliefde en zin in het leven gaan je ogen lachen en daar komen mensen op af, andersom gaat helaas niet.
Het lijkt misschien hard, maar het is van belang dat je vrede leert hebben met het verleden, de personen die jou iets hebben aangedaan vergeeft en het verleden achter je laat. Ik weet dat het soms erg moeilijk kan zijn als je rechtvaardigheidsgevoel wordt aangetast om daar vrede in te vinden, maar zoals je nu wel hebt opgemerkt is er maar één persoon die hier onder lijdt en dat ben jij. Wil je dat dat zo blijft? In feite ben je je leven aan het ontsieren met zaken die allang niet meer spelen. Misschien is dit een punt waar je voor in therapie zou kunnen gaan, loslaten is een groot goed en werkt echt bevrijdend.
Ga als eerste naar de huisarts om te praten over je slapeloze nachten, anders wordt één en ander alleen maar erger. Goed uitgerust zijn geeft je kracht, zowel geestelijk als lichamelijk, zorg daar voor.
Verder wens ik je alles toe dat je jezelf op dit moment nog niet toe wenst, zodra dat komt zit je op de goede weg.
groetjes.
Het lijkt misschien hard, maar het is van belang dat je vrede leert hebben met het verleden, de personen die jou iets hebben aangedaan vergeeft en het verleden achter je laat. Ik weet dat het soms erg moeilijk kan zijn als je rechtvaardigheidsgevoel wordt aangetast om daar vrede in te vinden, maar zoals je nu wel hebt opgemerkt is er maar één persoon die hier onder lijdt en dat ben jij. Wil je dat dat zo blijft? In feite ben je je leven aan het ontsieren met zaken die allang niet meer spelen. Misschien is dit een punt waar je voor in therapie zou kunnen gaan, loslaten is een groot goed en werkt echt bevrijdend.
Ga als eerste naar de huisarts om te praten over je slapeloze nachten, anders wordt één en ander alleen maar erger. Goed uitgerust zijn geeft je kracht, zowel geestelijk als lichamelijk, zorg daar voor.
Verder wens ik je alles toe dat je jezelf op dit moment nog niet toe wenst, zodra dat komt zit je op de goede weg.
groetjes.
zondag 15 januari 2012 om 16:56
@Jazz9,
Jee wat verschrikkelijk herkenbaar...
Maar als ik tip heb ik wel voor je om hulp te zoeken, desnoods via je huisarts idd.
Net wat de anderen zeggen, ga sporten dan raak je ook een beetje je "frustratie" kwijt en je bent wat vermoeider waardoor je beter in slaap kan komen.
Ik werk op het moment minder omdat ik een beetje in het zelfde schuitje als jou zit, alleen ben ik nu weer aan de "beterende" hand. Ik heb verschrikkelijk goeie hulp gehad en nu nog. Zij geven niet eerder op dan dat ik tevreden ben met de situatie waar ik in leef en dat ik dus de dingen aan kan waar ik mee om moet gaan.
Ook in het dagelijksleven en op het werk merk ik echt verbetering. Ik was precies het tegenovergestelde van jou, ik werkte alleen nog maar in de aanval-modus.
Als je wil mag je me een priveberichtje sturen en kun je een beetje van je af mailen en kan ik je misschien tips geven.
Geef het de tijd en wil niet te snel. Vandaag las ik nog een mooie spreuk die zo van toepassing is.
"De grootste kunst is jezelf te blijven in een wereld die je constant probeert te veranderen."
Sterkte en een knuffel
Jee wat verschrikkelijk herkenbaar...
Maar als ik tip heb ik wel voor je om hulp te zoeken, desnoods via je huisarts idd.
Net wat de anderen zeggen, ga sporten dan raak je ook een beetje je "frustratie" kwijt en je bent wat vermoeider waardoor je beter in slaap kan komen.
Ik werk op het moment minder omdat ik een beetje in het zelfde schuitje als jou zit, alleen ben ik nu weer aan de "beterende" hand. Ik heb verschrikkelijk goeie hulp gehad en nu nog. Zij geven niet eerder op dan dat ik tevreden ben met de situatie waar ik in leef en dat ik dus de dingen aan kan waar ik mee om moet gaan.
Ook in het dagelijksleven en op het werk merk ik echt verbetering. Ik was precies het tegenovergestelde van jou, ik werkte alleen nog maar in de aanval-modus.
Als je wil mag je me een priveberichtje sturen en kun je een beetje van je af mailen en kan ik je misschien tips geven.
Geef het de tijd en wil niet te snel. Vandaag las ik nog een mooie spreuk die zo van toepassing is.
"De grootste kunst is jezelf te blijven in een wereld die je constant probeert te veranderen."
Sterkte en een knuffel
zondag 15 januari 2012 om 17:21
Ik reageer nu even snel, later uitgebreider.
Ik heb mij opgegeven voor emdr therapie. Weet niet of ik daarvoor in aanmerking kom. Ik wacht nog op antwoord.
Verder wil ik een assertiviteitscursus gaan doen.
Maar ik heb het gevoel dat ik even een time out nodig heb.
Ik heb de dingen die vroeger zijn gebeurd nooit goed verwerkt en los kunnen laten. Daar bovenop zijn steeds dingen bij gekomen. De grootste klap daarvan was het overlijden van mijn vader. Maar ook andere dingen die spelen.
Ik ben nu ook niet gelukkig met het leven wat ik leef. Ik voel me vaak in de steek gelaten door mensen. Misschien is dat niet altijd even terecht maar zo voel ik het wel.
Later reageer ik nog verder.
Ik heb mij opgegeven voor emdr therapie. Weet niet of ik daarvoor in aanmerking kom. Ik wacht nog op antwoord.
Verder wil ik een assertiviteitscursus gaan doen.
Maar ik heb het gevoel dat ik even een time out nodig heb.
Ik heb de dingen die vroeger zijn gebeurd nooit goed verwerkt en los kunnen laten. Daar bovenop zijn steeds dingen bij gekomen. De grootste klap daarvan was het overlijden van mijn vader. Maar ook andere dingen die spelen.
Ik ben nu ook niet gelukkig met het leven wat ik leef. Ik voel me vaak in de steek gelaten door mensen. Misschien is dat niet altijd even terecht maar zo voel ik het wel.
Later reageer ik nog verder.
maandag 16 januari 2012 om 16:48
ik wil wel emdr gaan volgen. Maar ik krijg zo onderhand het gevoel dat niets meer gaat werken. Ik heb al veel therapieen gehad. Ik vind het zelf een groot falen dat ik nu weer therapie moet gaan volgen.
Ik heb vorige week dinsdag of woensdag een mail gestuurd. Tot nu toe nog geen antwoord gehad. Weet niet wanneer ik antwoord krijg.
Ik merk dat ik heel erg negatief en neerslachtig ben. Het is mij gewoon allemaal te veel voor mij wat er de afgelopen 30 jaar is gebeurd. Ik kan daar niet mee omgaan.
Ik heb vorige week dinsdag of woensdag een mail gestuurd. Tot nu toe nog geen antwoord gehad. Weet niet wanneer ik antwoord krijg.
Ik merk dat ik heel erg negatief en neerslachtig ben. Het is mij gewoon allemaal te veel voor mij wat er de afgelopen 30 jaar is gebeurd. Ik kan daar niet mee omgaan.
dinsdag 17 januari 2012 om 09:25
Als ik zo tussen de regels door lees, dat je als kind al het gevoel had dat er niemand op je zat te wachten, vermoed ik dat je in het begin van je leven hebt ervaren het zonder al te veel steun en waardering te moeten stellen. Dat is geen makkelijke start. Een mens, en zeker een kind, kan nou eenmaal niet echt zonder steun en waardering van anderen.
Ook schrijf je dat je vindt dat je faalt als je om hulp moet vragen. Ergens logisch ook dat het eng is om dat te doen, als mensen er niet voor je waren als je dat wel deed (ik interpreteer hier). Je hebt misschien altijd het gevoel gehad het in je eentje te moeten rooien. Maar iedereen, en juist ook als je geen goeie start hebt gehad, heeft op zijn tijd anderen nodig. Het is juist heel verantwoordelijk om wel om hulp te vragen (en weer opnieuw te vragen als het niet genoeg is). Je bent er nu zelf verantwoordelijk voor dat je een omgeving zoekt die je wel steunt, en dat professionele hulp hier deel van uit maakt lijkt me erg logisch. Het is echt niet gek dat je in verschillende levensfases opnieuw hulp nodig hebt, eigenlijk is dat heel normaal als je als kind een weinig waarderende omgeving hebt gehad. Je doet jezelf tekort door het als falen te zien.
Veel sterkte.
Ook schrijf je dat je vindt dat je faalt als je om hulp moet vragen. Ergens logisch ook dat het eng is om dat te doen, als mensen er niet voor je waren als je dat wel deed (ik interpreteer hier). Je hebt misschien altijd het gevoel gehad het in je eentje te moeten rooien. Maar iedereen, en juist ook als je geen goeie start hebt gehad, heeft op zijn tijd anderen nodig. Het is juist heel verantwoordelijk om wel om hulp te vragen (en weer opnieuw te vragen als het niet genoeg is). Je bent er nu zelf verantwoordelijk voor dat je een omgeving zoekt die je wel steunt, en dat professionele hulp hier deel van uit maakt lijkt me erg logisch. Het is echt niet gek dat je in verschillende levensfases opnieuw hulp nodig hebt, eigenlijk is dat heel normaal als je als kind een weinig waarderende omgeving hebt gehad. Je doet jezelf tekort door het als falen te zien.
Veel sterkte.
dinsdag 17 januari 2012 om 13:10
quote:jazz9 schreef op 16 januari 2012 @ 16:48:
ik wil wel emdr gaan volgen. Maar ik krijg zo onderhand het gevoel dat niets meer gaat werken. Ik heb al veel therapieen gehad. Ik vind het zelf een groot falen dat ik nu weer therapie moet gaan volgen.
Ik heb vorige week dinsdag of woensdag een mail gestuurd. Tot nu toe nog geen antwoord gehad. Weet niet wanneer ik antwoord krijg.
Ik merk dat ik heel erg negatief en neerslachtig ben. Het is mij gewoon allemaal te veel voor mij wat er de afgelopen 30 jaar is gebeurd. Ik kan daar niet mee omgaan.
Lieve Jazz9,
Nooit, maar dan ook nooit mag je denken dat het falen is, dat is het absoluut niet..!
Het is juist verschrikkelijk sterk van je dat je een mail hebt gestuurd. Maar kan je niet bellen.!? Dan weet je tenminste waar je aan toe bent.
En als je niet probeert heb je niks. Ik zou het gewoon doen als ik jou was.
Niet geschoten is altijd mis. En tot die tijd goed voor jezelf zorgen en dingen doen die jou blij maken.
Sterkte meis,
ik wil wel emdr gaan volgen. Maar ik krijg zo onderhand het gevoel dat niets meer gaat werken. Ik heb al veel therapieen gehad. Ik vind het zelf een groot falen dat ik nu weer therapie moet gaan volgen.
Ik heb vorige week dinsdag of woensdag een mail gestuurd. Tot nu toe nog geen antwoord gehad. Weet niet wanneer ik antwoord krijg.
Ik merk dat ik heel erg negatief en neerslachtig ben. Het is mij gewoon allemaal te veel voor mij wat er de afgelopen 30 jaar is gebeurd. Ik kan daar niet mee omgaan.
Lieve Jazz9,
Nooit, maar dan ook nooit mag je denken dat het falen is, dat is het absoluut niet..!
Het is juist verschrikkelijk sterk van je dat je een mail hebt gestuurd. Maar kan je niet bellen.!? Dan weet je tenminste waar je aan toe bent.
En als je niet probeert heb je niks. Ik zou het gewoon doen als ik jou was.
Niet geschoten is altijd mis. En tot die tijd goed voor jezelf zorgen en dingen doen die jou blij maken.
Sterkte meis,
woensdag 18 januari 2012 om 21:48
hee jazz9..
wat knap dat je hulp hebt gevraagd bij de emdr..
dat is echt een grote stap..
en als het minder resultaat geeft dan als je verwacht had is het nog geen falen.. je hebt het geprobeerd, je wilt er tegen vechten en dat kan niet iedereen zeggen. het is niet zomaar iets
ik zou bij je HA of behandelaar langs gaan en bespreken over je nachtrust. want hoe minder je slaapt hoe minder weerstand je hebt ook emotioneel..
en zoals hierboven al gereageerd is.. is sporten goed voor je maar ook als je onder een vereniging gaat dan ontmoet je nieuwe mensen. (soms makkelijker gezegd dan gedaan omdat het soms wel eng is om bij een club te gaan.)
heel veel sterkte
(als je je hart wilt luchten mag je me ook een pb sturen. wil je graag helpen)
wat knap dat je hulp hebt gevraagd bij de emdr..
dat is echt een grote stap..
en als het minder resultaat geeft dan als je verwacht had is het nog geen falen.. je hebt het geprobeerd, je wilt er tegen vechten en dat kan niet iedereen zeggen. het is niet zomaar iets
ik zou bij je HA of behandelaar langs gaan en bespreken over je nachtrust. want hoe minder je slaapt hoe minder weerstand je hebt ook emotioneel..
en zoals hierboven al gereageerd is.. is sporten goed voor je maar ook als je onder een vereniging gaat dan ontmoet je nieuwe mensen. (soms makkelijker gezegd dan gedaan omdat het soms wel eng is om bij een club te gaan.)
heel veel sterkte
(als je je hart wilt luchten mag je me ook een pb sturen. wil je graag helpen)
donderdag 19 januari 2012 om 16:44
zaterdag 21 januari 2012 om 12:15
wat vervelend voor je ! Ik herken het wel hoor.
Als je slecht slaapt of eet word je psychisch ook instabieler. Dus probeer goed te eten en vraag je HA om een slaaptabletje. Dat scheelt denk ik al veel. Ik heb ook veel kennissen en vriendinnen maar die ene echte vriendin die je alles kunt vertellen..... balen is dat he? Ik mis dat ook.
Hoewel ik soms ook prima alleen kan zijn. In welke regio woon je?
Als je slecht slaapt of eet word je psychisch ook instabieler. Dus probeer goed te eten en vraag je HA om een slaaptabletje. Dat scheelt denk ik al veel. Ik heb ook veel kennissen en vriendinnen maar die ene echte vriendin die je alles kunt vertellen..... balen is dat he? Ik mis dat ook.
Hoewel ik soms ook prima alleen kan zijn. In welke regio woon je?
maandag 23 januari 2012 om 20:50
dinsdag 31 januari 2012 om 09:16
quote:jazz9 schreef op 23 januari 2012 @ 20:50:
Het is zo dat ik vaak het idee heb dat mensen niet op mij zitten te wachten/ mij liever niet erbij willen hebben. Dat zit er al in van kinds af aan. Maar door sommige gebeurtenissen wordt dat gevoel telkens bevestigd en versterkt. Ik moet er beter mee leren omgaan, en dat vind ik erg lastig.
Hoi Jazz,
Goed dat je weer hulp hebt gezocht! Ga er voor!
Ik wil nog even reageren op dat gevoel dat mensen niet op je zitten te wachten.. Dat herken ik maar al te goed van mijn jeugd. En natuurlijk wordt dit later steeds bevestigd, omdat je geen goed gevoel over jezelf hebt! Je ziet alleen de dingen die dat bevestigen. Maar alleen jij kan dat veranderen. Dus sleep jezelf uit die slachtoffer rol. Klinkt hard maar zo moet je het echt gaan zien. Je hebt de regie over je verdere leven. Wat wil je? Zo negatief over jezelf blijven denken en steeds maar weer bevestigd worden dat je "het niet waard bent". Of ga je je leven in eigen hand nemen?
Sterkte!
Het is zo dat ik vaak het idee heb dat mensen niet op mij zitten te wachten/ mij liever niet erbij willen hebben. Dat zit er al in van kinds af aan. Maar door sommige gebeurtenissen wordt dat gevoel telkens bevestigd en versterkt. Ik moet er beter mee leren omgaan, en dat vind ik erg lastig.
Hoi Jazz,
Goed dat je weer hulp hebt gezocht! Ga er voor!
Ik wil nog even reageren op dat gevoel dat mensen niet op je zitten te wachten.. Dat herken ik maar al te goed van mijn jeugd. En natuurlijk wordt dit later steeds bevestigd, omdat je geen goed gevoel over jezelf hebt! Je ziet alleen de dingen die dat bevestigen. Maar alleen jij kan dat veranderen. Dus sleep jezelf uit die slachtoffer rol. Klinkt hard maar zo moet je het echt gaan zien. Je hebt de regie over je verdere leven. Wat wil je? Zo negatief over jezelf blijven denken en steeds maar weer bevestigd worden dat je "het niet waard bent". Of ga je je leven in eigen hand nemen?
Sterkte!
dinsdag 31 januari 2012 om 12:01
quote:jazz9 schreef op 30 januari 2012 @ 22:10:
Ik wilde toch even laten weten aan de mensen die hebben gereageerd dat ik vandaag een eerste gesprek heb gehad met de emdr therapeut. Volgende week beginnen we ermee. Ik hoop dat het gaat helpen.
Jazz, wat ontzettend goed van je. Heel veel succes. En onthoud als jij er volldig achter staat dan gaat het stukken beter.
Houd te taai.
Ik wilde toch even laten weten aan de mensen die hebben gereageerd dat ik vandaag een eerste gesprek heb gehad met de emdr therapeut. Volgende week beginnen we ermee. Ik hoop dat het gaat helpen.
Jazz, wat ontzettend goed van je. Heel veel succes. En onthoud als jij er volldig achter staat dan gaat het stukken beter.
Houd te taai.
