Psyche
alle pijlers
soort van overspannen?
zondag 15 januari 2012 om 15:38
Wil even van me afschrijven. Ik heb een heleboel dingen waar ik mee zit. Heb het idee dat het me een beetje te veel wordt de laatste tijd.
Ik heb als kind zijnde een aantal dingen meegemaakt waar ik nog altijd last van heb. Daar heb ik al jaren last van. Ik ben vaak in therapie geweest, maar het helpt niet voldoende. Heb nu het idee dat ik er niet meer uit ga komen.
Verder heb ik een zware klap gehad toen mijn vader 2 jaar geleden plotseling overleed. Ik heb geen goede band met mijn moeder gehad. De laatste 10 jaar had ik alleen mijn vader nog. Nu hij is weggevallen, ben ik alleen. Ik vind het heel moeilijk. Gister ben ik bij familie geweest en heb ik gehoord dat mijn moeder mijn vader jaren heeft bedrogen met andere mannen. Ik weet niet of dit waar is, maar zij wel het type ervoor. Ik vind dat heel erg voor mijn vader, want hij was helemaal niet zo.
Verder heb ik niet zo veel vriendinnen. Wel wat oude collega's waar ik af en toe mee afspreek. Dat is goed, maar echte vriendinnen heb ik gewoon niet. Iets wat mij veel verdriet doet.
Hiernaast zijn er nog wel een paar dingen waar ik mee zit. Ik heb het gevoel dat alles bij elkaar van de afgelopen 30 jaar mij een beetje te veel wordt nu. Heb vaak het gevoel dat ik overal alleen voor sta, en dat mensen niet op mij zitten te wachten. Dat gevoel heb ik van kinds af aan al gehad, en is nooit weggegaan.
Dat gevoel wordt telkens alleen maar bevestigd.
Ook op mijn werk kan ik mij niet zo goed verweren waardoor ik vaak het gevoel heb dat ik ten onrechte schuld krijg van dingen die mis zijn gegaan.
Ik zit best behoorlijk in de knop nu. Het word me een beetje te veel allemaal.
De laatste maand heb ik ook last van slaapproblemen. Ik slaap dan maar 1 of 2 uurtjes per nacht. De rest van de tijd kan ik niet slapen. Ik denk dat het allemaal met elkaar te maken heeft.
Ik heb als kind zijnde een aantal dingen meegemaakt waar ik nog altijd last van heb. Daar heb ik al jaren last van. Ik ben vaak in therapie geweest, maar het helpt niet voldoende. Heb nu het idee dat ik er niet meer uit ga komen.
Verder heb ik een zware klap gehad toen mijn vader 2 jaar geleden plotseling overleed. Ik heb geen goede band met mijn moeder gehad. De laatste 10 jaar had ik alleen mijn vader nog. Nu hij is weggevallen, ben ik alleen. Ik vind het heel moeilijk. Gister ben ik bij familie geweest en heb ik gehoord dat mijn moeder mijn vader jaren heeft bedrogen met andere mannen. Ik weet niet of dit waar is, maar zij wel het type ervoor. Ik vind dat heel erg voor mijn vader, want hij was helemaal niet zo.
Verder heb ik niet zo veel vriendinnen. Wel wat oude collega's waar ik af en toe mee afspreek. Dat is goed, maar echte vriendinnen heb ik gewoon niet. Iets wat mij veel verdriet doet.
Hiernaast zijn er nog wel een paar dingen waar ik mee zit. Ik heb het gevoel dat alles bij elkaar van de afgelopen 30 jaar mij een beetje te veel wordt nu. Heb vaak het gevoel dat ik overal alleen voor sta, en dat mensen niet op mij zitten te wachten. Dat gevoel heb ik van kinds af aan al gehad, en is nooit weggegaan.
Dat gevoel wordt telkens alleen maar bevestigd.
Ook op mijn werk kan ik mij niet zo goed verweren waardoor ik vaak het gevoel heb dat ik ten onrechte schuld krijg van dingen die mis zijn gegaan.
Ik zit best behoorlijk in de knop nu. Het word me een beetje te veel allemaal.
De laatste maand heb ik ook last van slaapproblemen. Ik slaap dan maar 1 of 2 uurtjes per nacht. De rest van de tijd kan ik niet slapen. Ik denk dat het allemaal met elkaar te maken heeft.
maandag 6 februari 2012 om 17:08
