Peuterkamer.

quote:isabon schreef op 31 januari 2012 @ 10:57:

Een kat gaat niet op een baby liggenEn als ie dat wel doet is de keus toch heel simpel...kat de deur uit of zorgen dat ie niet op de baby-kamer kan komen. Dan maar nieuwe deuren erin die wel gewoon dicht blijven zitten. Ik zou mijn kind iig nooit opsluiten in de eigen kamer, maar daarover heeft iedereen zijn eigen mening

@lilith fijn dat je dat nog even zo benoemd.



Inderdaad 'het opsluiten van een kind' stuit mij ook zeker tegen de borst, maar ik heb nu eenmaal een bijzonder kind. En dan moet je creatief met oplossingen omgaan om het voor iedereen zo veilig mogelijk te maken.

quote:isabon schreef op 31 januari 2012 @ 10:57:

Een kat gaat niet op een baby liggen.



En brand heb je zo, al dan niet door je buren. Ons huis is dus afgebrand door de buren. Gelukkig zat er niemand opgesloten. En brand gaat SNEL, heeeel erg snel!! Kan ik je uit ervaring vertellen.Dat vooral inderdaad. Je denkt dat je tijd hebt, maar dat heb je niet. Bij dat kindje waar ik het over heb was het een kleine woningbrand, heeft nog geen 10 minuten gebrand, huis kon 'gered' (in oude staat hersteld) worden, maar hun kindje heeft het niet overleefd.



Sinds die tijd heb ik met mij eigen kinderen ook regelmatig het gesprek wat te doen bij brand. Vooral dat ze zich nooit moeten verstoppen! Vooral voor de jongste, hij is erg va het verstoppen en ook niet geheel standaard in zijn reacties zeg maar. Dochter weet het zelf heel goed, het was haar vriendje en op school wordt er nog vaak over gesproken, het blijft een lege plek in zo'n klas.

Oudste met 2 jaar in een gewoon 1 persoonsbed. eerst laten wennen door er gewoon op te laten spelen. Haar ledikant is toen naar de jongste gegaan. Nu is ze 5 en slaapt sinds een jaar op een half hoogslaper, MET glijbaan en komt alleen uit bed als het nodig is. Deur gaat dicht als ze gaat slapen, als wij naar bed gaan gaat ie op een kier.



Jongste met goed 1 1/2 naar een 1 persoonsbed gegaan. Omdat ze uit het ledikant bleef klimmen. Ledikant heeft nog wel een poos op haar kamer gestaan, maar dat was meer luiheid van onze kant. Met de deur hetzelfde als bij oudste.



Voor wat betreft brand....dat gaat idd heeeel snel. Daarom hebben wij ook al een paar keer "droog" geoefend. Met de ogen dicht/ masker voor naar buiten komen. Man is vrijwilliger bij de brandweer, dus die is er vrij kien op.



In principe is het zo met wennen aan een "groot" bed, hoe meer relaxed je er zelf mee omgaat hoe makkelijker het is voor een kind om er aan te wennen. Uitzonderingen daar gelaten natuurlijk. O en de commode staat hier al jaren in de badkamer. ideaal! Verder niet echt aanpassingen aan de slaapkamers hoeven doen, omdat deze al kindproof waren gemaakt.

Kinderen lagen hier trouwens snel in een peuterbed, dochter vanaf haar 2de verjaardag, zoon was net 18 maanden. Met 3 kreeg dochter een echt groot bed (verhuisd), zoon kreeg met 3,5 een halfhoogslaper.



Verder hebben wij niets aan het kamertje gedaan, maar ze hadden ook beiden geen heel echt babykamertje, redelijk neutraal.

De kat gaat helegaar niet weg! Het idee alleen al zeg.

Nee hoor, gewoon haakje. Als er hier 4 hoog brand uitbreekt hebben we seau-oui-seau een probleem. Ook één van de redenen waarom het te koop staat. Alleen kun je hier wel wegkomen, maar met peuter dus helemaal niet. Echt slecht geregeld.

3,5 jaar, in de halfhoogslaper.

Bij oudste is de zijkant van zijn ledikant eruit gehaald toen hij 3 was en toen voor het eerst uit zijn bed geklommen was. Met 3,5 heeft hij na een verhuizing een groot bed gekregen.



Bij middelste met 3 ook de zijkant van het ledikant eruit, en met 3,5 naar het grote bed bij een interne verhuizing.



Jongste slaapt nu nog in een ledikant, en ik hoop dat we over 2,5 jaar ook weer intern kunnen schuiven zodat ze naar een groot bed kan. Moeten we alleen nog even flink sparen voor de verbouwing die we dan eerst moeten hebben

Mijn oudste lag met 18/ 19 maanden in een peuterbed. De oplossing voor het niet willen/ kunnen slapen.



Commode staat nog steeds op zijn kamer, en verder heb ik weinig veranderd. Het was al een gezellige jongens kamer met boekjes, een lampje en een kast. Geen speelgoed dat hebben we alleen beneden.



Onze jongste heb ik liever zo lang mogelijk in het ledikant omdat ik denk dat hij gaat wandelen en op onderzoek uitgaat. Hij klimt nu al graag op de vensterbank.

Maar door zijn spreidbroek past hij haast niet meer in het ledikant dus wie weet binnenkort toch aan een nieuw bed.

quote:queenfan25 schreef op 31 januari 2012 @ 12:13:

Tussen 2 en 3 in een normaal bed dus? we hebben ook geen haast er is geen baby onderwege.

Wel zou ik een boekenkast met lades willen aanschaffen hebben jullie nog leuke tips,de kast moet wel zwaar en evt aan de muur vast gezet kunnen worden.Ikea expedit misschien? Die heb je in verschillende maten en kan je tegenwoordig deurtjes en laatjes in zetten. Hij staat heel stevig, omdat hij geen pootjes heeft maar gewoon plat op de grond staat. En je kan hem dmv hoekjes aan de muur bevestigen.

Over het opsluiten van kinderen, bij sommige kinderen is dat echt echt echt de veiligste oplossing. Ja, in geval van brand kan het een ramp zijn maar voor sommige kinderen is het gewoon levensgevaarlijk om los door het huis te kunnen lopen.



Vrienden van vrienden heb een autistische zoon, hij gaat nu naar een gewone high school en het is een lieve jongen die zich redeljk redt maar dat is pas sinds de laatste 2 a 3 jaar.



Als peuter en kleuter was het een vreselijk moeilijk kind. Z'n ouders konden echt geen contact met hem krijgen en hij sliep nooit langer dan een half uur en dat al sinds hij een baby was. Z'n ouders draaiden wisseldiensten zodat er altijd iemand wakker was om hem in de gaten te houden zodra hij kon lopen maar dat ging een keer flink mis: moeder was zo uitgeput dat ze in slaap viel en hun zoontje ontsnapte via een raam op de eerste verdieping en het dak van de garage. Was het manneke een jaar of 3 en de politie vond hem kilometers van huis.



Andere dingen die hij deed zodra hij even aan de aandacht ontsnapte: vorken in het stopcontact proberen te steken, fornuis aandoen, kat in de oven of magnetron stoppen (kat kreeg snel een ander huis), knikkers opeten, van alles in het toilet gooien, en weglopen, altijd proberen weg te lopen. Toen hij groter werd probeerde hij dan ook om op de bus te stappen.



Z'n ouders vonden het vreselijk om te doen maar uiteindelijk zijn ze hem toch maar gaan opsluiten want hij was een gevaar voor zichzelf en voor anderen. Voor normale kinderen zou ik het nooit aanraden maar voor kinderen zoals hun zoon was het gewoon de enige oplossing. Jaren en jaren en jarenlang elk moment van de dag en nacht allert moeten zijn is gewoon niet mogelijk. Ouders moeten ook af en toe slapen of naar het toilet en sommige kinderen zijn dan alleen veilig als ze opgesloten zijn.