Relaties
alle pijlers
Ik wil scheiden....
zondag 19 februari 2012 om 15:59
Zo, dat is eruit, nu nog aan mijn man vertellen en dan ook volhouden. Want ik heb hem dit al een paar keer voor zijn voeten gegooid maar ik zet niet door en dus neemt hij mij, terecht, niet serieus. Ik ben het zat om met iemand te leven die mij de hele dag als hoop stront uitkaffert, om de haverklap een bouwvakkers grote smoel opzet en gewoon niet normaal meer kan communiceren. We zijn 9 jaar samen en hebben 2 kinderen van 4 en 5 inmiddels. Ik wil dolgraag van hem af, maar de praktische kant van de zaak belemmert veel. Veel geld is er niet, een gezamenlijke spaarrekening met 2000 euro erop, kom je niet ver mee. Gelukkig hebben we geen koophuis, maar één van ons zal de huur eengezinswoning moeten verlaten. Gelukkig staat we allebei wel al jarenlang ingescheven bij de woningbouw, dat maakt het makkelijker om een huis te huren. Ik kan ook een appartementje kopen voor weinig, dat red ik net met mijn salaris.
Ik zit op de HBO en ga daarvoor 1x per week naar school tot 's avonds laat. Hij zou dat ook na een scheiding moeten blijven opvangen want een andere oplossing heb ik niet. Mijn moeder leeft niet meer en mijn vader is niet goed gezond en kan niet oppassen. Zijn ouders doen voor mij niks meer na een scheiding, dat weet ik nou al. Daarbij komt 2 x per week zwemles met de oudste, dat moet hij ook 1 x blijven doen. Ik ben bang dat hij met alles dwars gaat liggen als ik de scheiding echt ga doorzetten. Maar gelukkig ben ik al minstens 5 jaar niet meer met hem. Seks hebben we al een half jaar niet gehad, ik kan het niet meer opbrengen. Hij maakt ook onderhuidse opmerkingen omdat hij denkt, of wil denken, dat ik vreemd ga. Ik heb er niet eens tijd voor.....al zou ik het willen.....en ik wil het niet, want ik kan geen man meer zien op dit moment. We hebben elk weekend ruzie, het hele weekend oor. Ik irriteer me rot aan hem, aan alles wat hij doet of niet doet....Door de weeks gaat het nog wel, dan heb je het druk met werken, kinderen verzorgen en elke avond zit ik op zolder te leren en heb ik niks met hem te maken, maar t weekend is een ramp, ook voor de kleintjes, die horen alleen maar ouders die ruzie maken.
Ik wil ervan af, maar hoe? Hoe vind ik de moed om werkelijk die streep eronder te trekken? Wie heeft het gedaan en hoe is het gegaan? Ik ben trouwens al eerder gescheiden, in 1995 en toen had ik 1 kind van bijna 3, dus ik weet wat het is. Maar ik loop er nu zo tegenaan te hikken....
Ik zit op de HBO en ga daarvoor 1x per week naar school tot 's avonds laat. Hij zou dat ook na een scheiding moeten blijven opvangen want een andere oplossing heb ik niet. Mijn moeder leeft niet meer en mijn vader is niet goed gezond en kan niet oppassen. Zijn ouders doen voor mij niks meer na een scheiding, dat weet ik nou al. Daarbij komt 2 x per week zwemles met de oudste, dat moet hij ook 1 x blijven doen. Ik ben bang dat hij met alles dwars gaat liggen als ik de scheiding echt ga doorzetten. Maar gelukkig ben ik al minstens 5 jaar niet meer met hem. Seks hebben we al een half jaar niet gehad, ik kan het niet meer opbrengen. Hij maakt ook onderhuidse opmerkingen omdat hij denkt, of wil denken, dat ik vreemd ga. Ik heb er niet eens tijd voor.....al zou ik het willen.....en ik wil het niet, want ik kan geen man meer zien op dit moment. We hebben elk weekend ruzie, het hele weekend oor. Ik irriteer me rot aan hem, aan alles wat hij doet of niet doet....Door de weeks gaat het nog wel, dan heb je het druk met werken, kinderen verzorgen en elke avond zit ik op zolder te leren en heb ik niks met hem te maken, maar t weekend is een ramp, ook voor de kleintjes, die horen alleen maar ouders die ruzie maken.
Ik wil ervan af, maar hoe? Hoe vind ik de moed om werkelijk die streep eronder te trekken? Wie heeft het gedaan en hoe is het gegaan? Ik ben trouwens al eerder gescheiden, in 1995 en toen had ik 1 kind van bijna 3, dus ik weet wat het is. Maar ik loop er nu zo tegenaan te hikken....
zondag 19 februari 2012 om 16:10
Je zit wel veel voor hem in te vullen: hij moet echt 1x per week oppassen omdat jij naar school moet. hij moet 1x per week naar zwemles.....
Allemaal leuk door jou bedacht, maar hou er serieus rekening mee dat hij dat echt niet gaat doen als de verstandhouding tijdens jullie huwelijk nu al slecht is!
Dus zoek een andere optie als hij het niet wil.
En anders? Heb je relatietherapie al voorgesteld cq gepprobeerd?
Allemaal leuk door jou bedacht, maar hou er serieus rekening mee dat hij dat echt niet gaat doen als de verstandhouding tijdens jullie huwelijk nu al slecht is!
Dus zoek een andere optie als hij het niet wil.
En anders? Heb je relatietherapie al voorgesteld cq gepprobeerd?
zondag 19 februari 2012 om 16:10
Al minstens 5 jaar niet meer gelukkig, maar wel een kindje van 4 jaar....waarom toch die kinderen als je in een slechte relatie zit?
En je hebt het eerder aan de hand gehad want toen gescheiden terwijl je kindje 3 jaar was.
Elk weekend ruzie is natuurlijk verschrikkelijk voor die kleintjes. Dus wat je ook doet: zorg dat de situatie er voor hen een stuk beter op wordt...
En je hebt het eerder aan de hand gehad want toen gescheiden terwijl je kindje 3 jaar was.
Elk weekend ruzie is natuurlijk verschrikkelijk voor die kleintjes. Dus wat je ook doet: zorg dat de situatie er voor hen een stuk beter op wordt...
zondag 19 februari 2012 om 16:14
quote:bibi72 schreef op 19 februari 2012 @ 16:10:
Al minstens 5 jaar niet meer gelukkig, maar wel een kindje van 4 jaar....waarom toch die kinderen als je in een slechte relatie zit?
En je hebt het eerder aan de hand gehad want toen gescheiden terwijl je kindje 3 jaar was.
Elk weekend ruzie is natuurlijk verschrikkelijk voor die kleintjes. Dus wat je ook doet: zorg dat de situatie er voor hen een stuk beter op wordt...Dit snap ik dus ook niet! Waarom jezelf nog meer binden aan iemand waarmee je niet gelukkig bent en dan ook nog een stel kinderen erbij betrekken. Erg triest voor die kinderen!
Al minstens 5 jaar niet meer gelukkig, maar wel een kindje van 4 jaar....waarom toch die kinderen als je in een slechte relatie zit?
En je hebt het eerder aan de hand gehad want toen gescheiden terwijl je kindje 3 jaar was.
Elk weekend ruzie is natuurlijk verschrikkelijk voor die kleintjes. Dus wat je ook doet: zorg dat de situatie er voor hen een stuk beter op wordt...Dit snap ik dus ook niet! Waarom jezelf nog meer binden aan iemand waarmee je niet gelukkig bent en dan ook nog een stel kinderen erbij betrekken. Erg triest voor die kinderen!
zondag 19 februari 2012 om 16:34
Jeutje
Ik ben gescheiden. Overigens was dat niet mijn idee maar in de praktijk ben ik wel degene die álles geregeld heeft.
Wat wil je nou weten eigenlijk? Hoe je de praktische kant van de zaak regelt? Dat kan het volgens mij niet zijn als je al eerder gescheiden bent.
Overibgens, waarom "hik je er zo tegenaan" als je in de eerste alinea van je mailtje meldt dat je het nu echt vol wilt houden en het zat bent. Ik denk dat je gelijk hebt dat de situatie niet bepaald ideaal is met elk weekend ruzie met jullie kinderen (?) erbij maar moet je dan maar meteen scheiden, ik lees helemaal niks over wat julie er tussentijds aan gedaan hebben om dat te voorkomen, toch jammer.
Ik ben gescheiden. Overigens was dat niet mijn idee maar in de praktijk ben ik wel degene die álles geregeld heeft.
Wat wil je nou weten eigenlijk? Hoe je de praktische kant van de zaak regelt? Dat kan het volgens mij niet zijn als je al eerder gescheiden bent.
Overibgens, waarom "hik je er zo tegenaan" als je in de eerste alinea van je mailtje meldt dat je het nu echt vol wilt houden en het zat bent. Ik denk dat je gelijk hebt dat de situatie niet bepaald ideaal is met elk weekend ruzie met jullie kinderen (?) erbij maar moet je dan maar meteen scheiden, ik lees helemaal niks over wat julie er tussentijds aan gedaan hebben om dat te voorkomen, toch jammer.
zondag 19 februari 2012 om 17:07
zondag 19 februari 2012 om 17:29
Waarom maak je in godsnaam ruzie met de kinderen erbij?
Discussies hoef je niet aan te gaan hoor.
Je hebt ook twee benen gekregen, daar kan je mee weglopen.
Denk eens aan je kinderen zeg..
Na een scheiding moet hij helemaal niks.
Ja voor de kinderen blijven zorgen en de financien goed regelen met jou. Verder heeft hij dan geen enkele. Verplichting naar jou toe. Je zal toch echt zelf dingen uit moeten zoeken.
Van deze hele OP gaan mijn nekharen overeind staan.
Discussies hoef je niet aan te gaan hoor.
Je hebt ook twee benen gekregen, daar kan je mee weglopen.
Denk eens aan je kinderen zeg..
Na een scheiding moet hij helemaal niks.
Ja voor de kinderen blijven zorgen en de financien goed regelen met jou. Verder heeft hij dan geen enkele. Verplichting naar jou toe. Je zal toch echt zelf dingen uit moeten zoeken.
Van deze hele OP gaan mijn nekharen overeind staan.
zondag 19 februari 2012 om 17:31
quote:Ikbenanoniem schreef op 19 februari 2012 @ 17:07:
Je denkt werkelijk dat jij eenzijdig wil scheiden en verwacht dat je man je daarna faciliteert zodat jij je vaste dingen kunt blijven doen? Ik denk niet dat dat gaat werken.
Hoe verliep je eerste huwelijk? Op een soortgelijke manier? Ligt het allemaal aan je man? Of heb jij ook een aandeel?
Bedoel jij dat de vader niet meer verantwoordelijk is voor de zorg voor de kinderen omdat de moeder wil scheiden ?
Rare gedachtegang en overigens ook nogal suggestieve/aparte opmerkingen in je tweede alinea.
TO, even praktisch. Als jij nu vnl. de zorg voor de kinderen hebt en de kinderen dus wschl. vnl. bij jou wonen, heb je een grote kans dat jij in de woning kan blijven, moet je wel de huur kunnen betalen natuurlijk.
In principe heb je dan ook recht op kinderalimentatie en eventueel voor je zelf afhankelijk van jouw inkomen en zijn draagkracht.
Omgang met de kinderen door jouw man en opvang van hen door hem is natuurlijk lastig af te dwingen, maar praktische dingen zoals zwemles (eventueel even uitstellen, 5 is best nog jong), oppas regelen als je naar school moet een mouw aan te passen zijn, al is het niet makkelijk om twee kinderen in je eentje (vnl) op te voeden.
Dat spaargeld, als je echt concrete plannen hebt, is het zinvol om de helft iig als dat kan veilig te stellen, gebeurt maar al te vaak dat een van beiden geld verdonkermaant
En of je idd moet gaan scheiden of het nog moet proberen te lijmen, de enige die dat kan beoordelen ben je zelf. Iig sterkte.
Je denkt werkelijk dat jij eenzijdig wil scheiden en verwacht dat je man je daarna faciliteert zodat jij je vaste dingen kunt blijven doen? Ik denk niet dat dat gaat werken.
Hoe verliep je eerste huwelijk? Op een soortgelijke manier? Ligt het allemaal aan je man? Of heb jij ook een aandeel?
Bedoel jij dat de vader niet meer verantwoordelijk is voor de zorg voor de kinderen omdat de moeder wil scheiden ?
Rare gedachtegang en overigens ook nogal suggestieve/aparte opmerkingen in je tweede alinea.
TO, even praktisch. Als jij nu vnl. de zorg voor de kinderen hebt en de kinderen dus wschl. vnl. bij jou wonen, heb je een grote kans dat jij in de woning kan blijven, moet je wel de huur kunnen betalen natuurlijk.
In principe heb je dan ook recht op kinderalimentatie en eventueel voor je zelf afhankelijk van jouw inkomen en zijn draagkracht.
Omgang met de kinderen door jouw man en opvang van hen door hem is natuurlijk lastig af te dwingen, maar praktische dingen zoals zwemles (eventueel even uitstellen, 5 is best nog jong), oppas regelen als je naar school moet een mouw aan te passen zijn, al is het niet makkelijk om twee kinderen in je eentje (vnl) op te voeden.
Dat spaargeld, als je echt concrete plannen hebt, is het zinvol om de helft iig als dat kan veilig te stellen, gebeurt maar al te vaak dat een van beiden geld verdonkermaant
En of je idd moet gaan scheiden of het nog moet proberen te lijmen, de enige die dat kan beoordelen ben je zelf. Iig sterkte.
zondag 19 februari 2012 om 17:47
quote:zammm schreef op 19 februari 2012 @ 17:17:
Financiele issues mogen geen belemmering zijn om een slecht huwelijk op te breken.Je hebt gelijk ben alleen bang dat de praktijk anders is
Financiele issues mogen geen belemmering zijn om een slecht huwelijk op te breken.Je hebt gelijk ben alleen bang dat de praktijk anders is
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zondag 19 februari 2012 om 17:55
@Zonnetje: Uiteraard heeft haar man nog wel de zorg over zijn kinderen, ook na een scheiding. Maar TO kan niet eenzijdig dicteren dat man dus maar moet oppassen als zij naar school gaat en kind naar zwemmen moet brengen.
En die vragen stel ik omdat ik vind dat TO op een vreemde manier in de relatie staat. Dreigen met scheiding, al jaren niet gelukkig maar wèl een kind in de relatie brengen, ruzie maken, etc. Verder lees ik heel veel 'ik wil het zo', 'zo moet het gaan', etc. Tel daar bij op dat TO al een mislukt huwelijk achter de rug heeft. Vandaar dat ik haar vraag naar haar eigen aandeel.
Ik ben van mening dat ouders het aan hun kinderen verplicht zijn om te proberen er samen uit te komen. Heb je alles geprobeerd, dan kun je een scheiding overwegen.
En die vragen stel ik omdat ik vind dat TO op een vreemde manier in de relatie staat. Dreigen met scheiding, al jaren niet gelukkig maar wèl een kind in de relatie brengen, ruzie maken, etc. Verder lees ik heel veel 'ik wil het zo', 'zo moet het gaan', etc. Tel daar bij op dat TO al een mislukt huwelijk achter de rug heeft. Vandaar dat ik haar vraag naar haar eigen aandeel.
Ik ben van mening dat ouders het aan hun kinderen verplicht zijn om te proberen er samen uit te komen. Heb je alles geprobeerd, dan kun je een scheiding overwegen.
zondag 19 februari 2012 om 18:42
quote:cheerlesscard schreef op 19 februari 2012 @ 18:33:
Waarom word er meteen vanuit gegaan dat vader geen co ouderschap wil?
Dan is vader de ene week verantwoordelijk voor de opvang en moeder de andere week.
Komt toch vrij vaak voor tegenwoordig.
Precies. We moeten af van het idee dat een kind per definitie beter af is bij de moeder. We moeten ons openstellen voor het feit dat er net zo goed vaders zijn die ook heel graag voor hun kind(eren) willen zorgen (ja, heus, ze bestaan). Een kind is niet je bezit en behoort net zo goed aan de vader toe. Tenzij er dwingende redenen bestaan, natuurlijk, maar daar lijkt me hier geen sprake van.
Ik sluit me aan bij de mensen die zeggen: ga eens in therapie. Lukt het dan niet, dan heb je er in ieder geval alles aan gedaan. Bovendien ben ik best nieuwsgierig naar de kant van het verhaal van je man. Je spreekt namelijk nog al veel over hem, maar nergens staat wij JIJ er aan gedaan hebt! Ik kan me niet voorstellen dat jij zonder fouten bent namelijk! Een stukje zelfreflectie is hier wel op zijn plaats.
Waarom word er meteen vanuit gegaan dat vader geen co ouderschap wil?
Dan is vader de ene week verantwoordelijk voor de opvang en moeder de andere week.
Komt toch vrij vaak voor tegenwoordig.
Precies. We moeten af van het idee dat een kind per definitie beter af is bij de moeder. We moeten ons openstellen voor het feit dat er net zo goed vaders zijn die ook heel graag voor hun kind(eren) willen zorgen (ja, heus, ze bestaan). Een kind is niet je bezit en behoort net zo goed aan de vader toe. Tenzij er dwingende redenen bestaan, natuurlijk, maar daar lijkt me hier geen sprake van.
Ik sluit me aan bij de mensen die zeggen: ga eens in therapie. Lukt het dan niet, dan heb je er in ieder geval alles aan gedaan. Bovendien ben ik best nieuwsgierig naar de kant van het verhaal van je man. Je spreekt namelijk nog al veel over hem, maar nergens staat wij JIJ er aan gedaan hebt! Ik kan me niet voorstellen dat jij zonder fouten bent namelijk! Een stukje zelfreflectie is hier wel op zijn plaats.
