Psyche
alle pijlers
Hoe lang moeten we dit vol houden? Gaan we dit redden?
maandag 28 november 2011 om 22:29
Beste Viva-dames,
Ik weet het niet meer, ik weet niet hoe ik de komende minuten, uren, dagen, weken, maanden (?), jaren (???) door moet komen. Mijn man is nu officieel een gedetineerde, en ik blijf achter in een huis waarvan ik de huur niet zelf kan betalen, met schulden. De verwachting is dat hij 2 jaar krijgt. Nee hij heeft niemand wat aangedaan, geen slachtoffers gemaakt, maar was wel met de verkeerde spullen op pad.
Hij zit stuk, en houdt zich groot... voor mij
Ik zit stuk, en hou me sterk... voor hem en de kinderen (pubers).
Dit risico heeft hij onderschat... teveel kan ik daar niet over uitwijden, maar het risico van max 3 maanden had hij ingecalculeerd... dit niet.
Hoe ga ik dit doorkomen? Ik zal moeten verhuizen, wellicht de schuldsanering in... ik... de nuchtere Hollandse die altijd overal een oplossing voor wil bedenken, kan niks... helemaal niks!! Ik kan hem elke dag 5 minuutjes spreken door de telefoon, die hij betaalt van geld dat ik op zn speciaal-daarvoor-rekening moet storten. Ik kan dit geen maanden blijven storten...
Ik kan 2 x in de week op bezoek, omdat ik mn werk moet koesteren, 44 uur per week, en lange reistijd heb om bij hem te kunnen komen. IK schrijf hem een brief, elke dag, en probeer hem daarmee te blijven betrekken in ons dagelijks bestaan... hoe lang maakt hij daar realistisch gezien nog deel van uit? Ik ga er voor, ik ga voor hem, hij heeft mij nooit iets misdaan en stond er voor me.. altijd. Hij heeft de verkeerde keuze gemaakt om ons uit de problemen te proberen te helpen... en daar boeten we nu voor. Eigen schuld dikke bult... jazeker... maar dat dit zó erg zou zijn was niet te voorzien, en is niet te bevatten.
Ik weet dat hier een enorm taboe op rust, maar ik vraag me toch sterk af of er nog meer vrouwen zijn in deze situatie (en eigenlijk hoop ik van niet).... dit is té vreselijk!
Edit: op sommige vragen kan, mag en durf ik geen antwoord te geven, dat is geen onwil, dat is zelfbescherming.
Ik weet het niet meer, ik weet niet hoe ik de komende minuten, uren, dagen, weken, maanden (?), jaren (???) door moet komen. Mijn man is nu officieel een gedetineerde, en ik blijf achter in een huis waarvan ik de huur niet zelf kan betalen, met schulden. De verwachting is dat hij 2 jaar krijgt. Nee hij heeft niemand wat aangedaan, geen slachtoffers gemaakt, maar was wel met de verkeerde spullen op pad.
Hij zit stuk, en houdt zich groot... voor mij
Ik zit stuk, en hou me sterk... voor hem en de kinderen (pubers).
Dit risico heeft hij onderschat... teveel kan ik daar niet over uitwijden, maar het risico van max 3 maanden had hij ingecalculeerd... dit niet.
Hoe ga ik dit doorkomen? Ik zal moeten verhuizen, wellicht de schuldsanering in... ik... de nuchtere Hollandse die altijd overal een oplossing voor wil bedenken, kan niks... helemaal niks!! Ik kan hem elke dag 5 minuutjes spreken door de telefoon, die hij betaalt van geld dat ik op zn speciaal-daarvoor-rekening moet storten. Ik kan dit geen maanden blijven storten...
Ik kan 2 x in de week op bezoek, omdat ik mn werk moet koesteren, 44 uur per week, en lange reistijd heb om bij hem te kunnen komen. IK schrijf hem een brief, elke dag, en probeer hem daarmee te blijven betrekken in ons dagelijks bestaan... hoe lang maakt hij daar realistisch gezien nog deel van uit? Ik ga er voor, ik ga voor hem, hij heeft mij nooit iets misdaan en stond er voor me.. altijd. Hij heeft de verkeerde keuze gemaakt om ons uit de problemen te proberen te helpen... en daar boeten we nu voor. Eigen schuld dikke bult... jazeker... maar dat dit zó erg zou zijn was niet te voorzien, en is niet te bevatten.
Ik weet dat hier een enorm taboe op rust, maar ik vraag me toch sterk af of er nog meer vrouwen zijn in deze situatie (en eigenlijk hoop ik van niet).... dit is té vreselijk!
Edit: op sommige vragen kan, mag en durf ik geen antwoord te geven, dat is geen onwil, dat is zelfbescherming.
vrijdag 2 maart 2012 om 16:41
Alle ellende stapelt zich wel op zeg. Die inbraak, en nu dit weer....ik hoop echt dat er eindelijk weer eens iets goeds gebeurd in jullie leven, dat hebben jullie onderhand wel eens verdiend.
Wat me steeds weer opvalt is hoe jullie in dit hele verhaal staan, op mij komen jullie heel sterk over, ondanks dat het jullie absoluut niet makkelijk wordt gemaakt, ik heb hier echt heel veel respect voor.
zaterdag 3 maart 2012 om 16:56
Grobbekuiken, ook jij bedankt voor je lieve woorden.
Over hoe sterk we overkomen.... wat moeten we dan? Instorten is geen optie, huilend de dagen doorkomen heeft geen nut, het enige wat we kunnen en we elkaar ook echt beloofd hebben is zo goed mogelijk voor onszelf zorgen en er voor elkaar zijn. Door dat ook allebei te doen is het echt (en dat klinkt heel zoetsappig maar het is wel echt waar) de liefde die ons hierdoor heen sleept.
Verder zorgt hij dat hij zich daar voorbeeldig gedraagt in de hoop dat het helpt bij de beoordeling van de rechter.
En verder doe ik mn best om hier alles zo goed mogelijk draaiende te houden.
Alleen zou het wel fijn zijn om nu eindelijk eens een finish-datum te horen te krijgen zodat we ons ergens op kunnen richten.
Over hoe sterk we overkomen.... wat moeten we dan? Instorten is geen optie, huilend de dagen doorkomen heeft geen nut, het enige wat we kunnen en we elkaar ook echt beloofd hebben is zo goed mogelijk voor onszelf zorgen en er voor elkaar zijn. Door dat ook allebei te doen is het echt (en dat klinkt heel zoetsappig maar het is wel echt waar) de liefde die ons hierdoor heen sleept.
Verder zorgt hij dat hij zich daar voorbeeldig gedraagt in de hoop dat het helpt bij de beoordeling van de rechter.
En verder doe ik mn best om hier alles zo goed mogelijk draaiende te houden.
Alleen zou het wel fijn zijn om nu eindelijk eens een finish-datum te horen te krijgen zodat we ons ergens op kunnen richten.
zaterdag 3 maart 2012 om 17:36
quote:achterblijver schreef op 03 maart 2012 @ 16:56:
Grobbekuiken, ook jij bedankt voor je lieve woorden.
Over hoe sterk we overkomen.... wat moeten we dan? Instorten is geen optie, huilend de dagen doorkomen heeft geen nut, het enige wat we kunnen en we elkaar ook echt beloofd hebben is zo goed mogelijk voor onszelf zorgen en er voor elkaar zijn. Door dat ook allebei te doen is het echt (en dat klinkt heel zoetsappig maar het is wel echt waar) de liefde die ons hierdoor heen sleept.
Verder zorgt hij dat hij zich daar voorbeeldig gedraagt in de hoop dat het helpt bij de beoordeling van de rechter.
En verder doe ik mn best om hier alles zo goed mogelijk draaiende te houden.
Alleen zou het wel fijn zijn om nu eindelijk eens een finish-datum te horen te krijgen zodat we ons ergens op kunnen richten. ...toch blijf het knap vinden, echt respect voor hoe jullie hier in staan.
Grobbekuiken, ook jij bedankt voor je lieve woorden.
Over hoe sterk we overkomen.... wat moeten we dan? Instorten is geen optie, huilend de dagen doorkomen heeft geen nut, het enige wat we kunnen en we elkaar ook echt beloofd hebben is zo goed mogelijk voor onszelf zorgen en er voor elkaar zijn. Door dat ook allebei te doen is het echt (en dat klinkt heel zoetsappig maar het is wel echt waar) de liefde die ons hierdoor heen sleept.
Verder zorgt hij dat hij zich daar voorbeeldig gedraagt in de hoop dat het helpt bij de beoordeling van de rechter.
En verder doe ik mn best om hier alles zo goed mogelijk draaiende te houden.
Alleen zou het wel fijn zijn om nu eindelijk eens een finish-datum te horen te krijgen zodat we ons ergens op kunnen richten. ...toch blijf het knap vinden, echt respect voor hoe jullie hier in staan.
zaterdag 3 maart 2012 om 19:49
Lieve achterblijver, ik heb in 1 ruk je hele topic doorgelezen. Ik heb helaas niets inhoudelijks toe te voegen en ook geen kennis van de juridische vragen die je hier stelt, maar ik hoop dat je desondanks mijn hart onder de riem en mijn sterktewensen voor jou, je man, je kinderen en iedereen in je omgeving die dit raakt kan waarden.
En om me aan te sluiten bij gipsymom; het is maar aan 1 persoon om te oordelen...
En om me aan te sluiten bij gipsymom; het is maar aan 1 persoon om te oordelen...
maandag 5 maart 2012 om 06:25
Gipsymom... ja mn fingers zijn crossed voor je, wat het ook is: Sterkte lieverd!
Weer een nieuwe week voor de boeg... ik zeg liever: weer een week achter de rug want dan klinkt het meer alsof we weer een week dichter bij elkaar zijn.
Ik begin deze week elke dag een uurtje eerder op mn werk, dus moet over 5 minuutjes de deur al uit. Op die manier kan ik toch meer dan 40 uren maken en toch een dag vrij zijn om naar manlief te gaan. Dus vanaf nu moet ik echt strikt op tijd naar bed en alles nog georganiseerder houden hier thuis, het begint een beetje op een militair regime te lijken hier
Weer een nieuwe week voor de boeg... ik zeg liever: weer een week achter de rug want dan klinkt het meer alsof we weer een week dichter bij elkaar zijn.
Ik begin deze week elke dag een uurtje eerder op mn werk, dus moet over 5 minuutjes de deur al uit. Op die manier kan ik toch meer dan 40 uren maken en toch een dag vrij zijn om naar manlief te gaan. Dus vanaf nu moet ik echt strikt op tijd naar bed en alles nog georganiseerder houden hier thuis, het begint een beetje op een militair regime te lijken hier
maandag 5 maart 2012 om 19:29
maandag 5 maart 2012 om 21:20
quote:gipsymom schreef op 05 maart 2012 @ 19:29:
Achterblijver, hoe is het gegaan?? Ben zó benieuwd???
En allemaal hartelijk dank voor jullie duimpjes; heeft wel geholpen:op dit moment is de situatie goed onder controle, al is het nog even afwachten. Er is in ieder geval al een fors pak van mijn schouders gevallen:D:D:D Dank allemaal.
Goed te horen!
En nu met z'n allen voor Achterblijver!
Achterblijver, hoe is het gegaan?? Ben zó benieuwd???
En allemaal hartelijk dank voor jullie duimpjes; heeft wel geholpen:op dit moment is de situatie goed onder controle, al is het nog even afwachten. Er is in ieder geval al een fors pak van mijn schouders gevallen:D:D:D Dank allemaal.
Goed te horen!
En nu met z'n allen voor Achterblijver!
maandag 5 maart 2012 om 21:31
maandag 5 maart 2012 om 22:13
Gipsymom... wat fijn dat er een last van je schouders is gevallen!
Anouar... morgen is de zitting niet hoor, die is pas 20 maart
Morgen hebben we ongestoord bezoek ... dus ik vertrek om 05.30. Absurd vroeg he! Dus ik ga nu snel plat om nog wel genoeg uurtjes slaap te pakken. En na het bezoek naar mn werk, daar kan ik dan weer om 13.00 uur zijn.
Anouar... morgen is de zitting niet hoor, die is pas 20 maart
Morgen hebben we ongestoord bezoek ... dus ik vertrek om 05.30. Absurd vroeg he! Dus ik ga nu snel plat om nog wel genoeg uurtjes slaap te pakken. En na het bezoek naar mn werk, daar kan ik dan weer om 13.00 uur zijn.
maandag 5 maart 2012 om 22:19
donderdag 8 maart 2012 om 12:51
Dankjewel Redhair
Hoe het nu is? Nog steeds tussen hoop en wanhoop... en af en toe val ik van mn stoel van verbazing. Zo werd ik gisteren gebeld door de lease-maatschappij dat de auto uit het betreffende land door hen is teruggehaald ondanks dat deze verbeurd verklaard was.
Mijn eerste verbazing: hoe kan een auto verbeurd verklaard zijn nog voordat de uitspraak van de rechtbank geweest is?
Wat is er gebeurd met 'onschuldig tot het tegendeel bewezen is'???
Hoe het nu is? Nog steeds tussen hoop en wanhoop... en af en toe val ik van mn stoel van verbazing. Zo werd ik gisteren gebeld door de lease-maatschappij dat de auto uit het betreffende land door hen is teruggehaald ondanks dat deze verbeurd verklaard was.
Mijn eerste verbazing: hoe kan een auto verbeurd verklaard zijn nog voordat de uitspraak van de rechtbank geweest is?
Wat is er gebeurd met 'onschuldig tot het tegendeel bewezen is'???
vrijdag 9 maart 2012 om 18:42
@Campari... niemand. Ik heb toen man vast zat en bleek dat het wat langer ging duren dan een paar dagen gelijk de lease-maatschappij gebeld om te melden wat er was gebeurd. Ze waren blij dat ik belde en eerlijk was en hebben toen gelijk een speciaal bureau er op gezet om de auto op te sporen want man en ik wisten niet precies waar hij op dat moment stond. We hebben nu afgesproken dat de auto bij de leasemaatschappij blijft tot man terug is en dat ze dan om de tafel gaan zitten voor 'hoe nu verder'.
zaterdag 10 maart 2012 om 07:57
Nou... begripvol... ze willen natuurlijk wel centen zien en de maandtermijnen lopen gewoon door. Ze waardeerden het dat ik ze had ingelicht, dat wel. Voor mij is dit nu wel even een kleine zorg minder.. voor nu... want dat gaat nog wel een staartje krijgen. Maar: komt tijd komt raad, dus ik laat het even voor wat het is want ik kan er nu toch niks mee.
maandag 12 maart 2012 om 09:21
Still in my mind Achterblijver...
Was 6 maart een mooie dag voor jullie?
Pfff, nog welgeteld 8 dagen ...
Hoop dat de zon een beetje warmte mag geven en veel positiviteit!
Als ik wat over kon stralen deed ik dat... naar het gerecht... e als ik... nja... als, als... ze noemen me soms wel eens een heks, ha,ha, was ik het op dit moment maar... gebruikte ik het he, die toverkrachten...
Kom gauw weer even kijken hoe het met jullie gaat... veel liefs, veel sterkte.. FPWtje
Was 6 maart een mooie dag voor jullie?
Pfff, nog welgeteld 8 dagen ...
Hoop dat de zon een beetje warmte mag geven en veel positiviteit!
Als ik wat over kon stralen deed ik dat... naar het gerecht... e als ik... nja... als, als... ze noemen me soms wel eens een heks, ha,ha, was ik het op dit moment maar... gebruikte ik het he, die toverkrachten...
Kom gauw weer even kijken hoe het met jullie gaat... veel liefs, veel sterkte.. FPWtje
