Thuis
alle pijlers
verhuizen?
zondag 4 maart 2012 om 16:12
quote:noodles schreef op 04 maart 2012 @ 15:42:
Wel fijn om te weten Soley.
Zo kom ik niet voor nare verrassingen te staan straks..Als je woningruil gaat doen dadelijk, en hij zou nog meeverhuizen, dan zou ik ook zeker zorgen dat de tenaamstelling van het huurcontract hetzelfde is als nu, jij erop en hij is alleen medebewoner. Stel dat hij dat in zo'n situatie niet wil, dan verhuist hij maar niet mee, kan hij je huisje ook niet "afpakken" ook.
Wel fijn om te weten Soley.
Zo kom ik niet voor nare verrassingen te staan straks..Als je woningruil gaat doen dadelijk, en hij zou nog meeverhuizen, dan zou ik ook zeker zorgen dat de tenaamstelling van het huurcontract hetzelfde is als nu, jij erop en hij is alleen medebewoner. Stel dat hij dat in zo'n situatie niet wil, dan verhuist hij maar niet mee, kan hij je huisje ook niet "afpakken" ook.
zondag 4 maart 2012 om 18:45
@ redband: dat hoop ik echt van niet! Het docentensalaris is geen vetpot
En ik zie hem niet zo snel bij mij aankloppen voor geld, daar is hij te trots voor.
Volgens mij heeft ie ook geen recht op partneralimentatie want we hebben geen geregistreerd partnerschap.
Hij heeft zelfs geen ouderlijk gezag over Mihoen..
En ik zie hem niet zo snel bij mij aankloppen voor geld, daar is hij te trots voor.
Volgens mij heeft ie ook geen recht op partneralimentatie want we hebben geen geregistreerd partnerschap.
Hij heeft zelfs geen ouderlijk gezag over Mihoen..
zondag 4 maart 2012 om 19:44
Wat een rot situatie. Jammer dat vriend het zo fijn heeft gehad. Het zou fijner zijn geweest als elke dag de buurtgenoten op de stoep hadden gestaan vanwege zijn geoefen, dus lawaai.
Ook al zouden jullie nu verder gaan dan denk ik niet dat dit zonder slag of stoot gaat. Hij heeft al die jaren geen water bij de wijn gedaan dus waarom nu wel?
Waarom veranderd er alles als jullie in een groter huis gaan wonen? In een groter huis moet er meer gepoetst worden en is er minder tijd om te oefenen en aangezien hij nu ook niet poetst waarom zou hij dat dan wel doen?
Solliciteert hij eigenlijk wel want ik geloof dat hij het allemaal wel best vindt zo. Is hij er echt serieus mee bezig of schrijft hij maar wat brieven om aan zijn quote te komen.
Noodles, misschien gaat het nu een tijd goed maar je maakt mij niet wijs dat jij er nog in geloofd dat jullie nog een jaar bij elkaar blijven zonder dat jij er psychisch aan onderdoor gaat en dat moet jij niet willen.
Jij moet er zijn voor jezelf en Mihoen. Jullie moeten samen gelukkig worden en niet op jullie tenen moeten lopen. Vergeet niet dat Mihoen voelt dat jij niet gelukkig bent en er veel spanningen zijn. Dat is voor een kind funest.
Sterkte Noodles
Ook al zouden jullie nu verder gaan dan denk ik niet dat dit zonder slag of stoot gaat. Hij heeft al die jaren geen water bij de wijn gedaan dus waarom nu wel?
Waarom veranderd er alles als jullie in een groter huis gaan wonen? In een groter huis moet er meer gepoetst worden en is er minder tijd om te oefenen en aangezien hij nu ook niet poetst waarom zou hij dat dan wel doen?
Solliciteert hij eigenlijk wel want ik geloof dat hij het allemaal wel best vindt zo. Is hij er echt serieus mee bezig of schrijft hij maar wat brieven om aan zijn quote te komen.
Noodles, misschien gaat het nu een tijd goed maar je maakt mij niet wijs dat jij er nog in geloofd dat jullie nog een jaar bij elkaar blijven zonder dat jij er psychisch aan onderdoor gaat en dat moet jij niet willen.
Jij moet er zijn voor jezelf en Mihoen. Jullie moeten samen gelukkig worden en niet op jullie tenen moeten lopen. Vergeet niet dat Mihoen voelt dat jij niet gelukkig bent en er veel spanningen zijn. Dat is voor een kind funest.
Sterkte Noodles
maandag 5 maart 2012 om 07:14
Goeiemorgen!
Nou hij is weer thuis.
Gelukkig was hij helemaal blij om Mihoen weer te zien, en het kleine mannetje werd helemaal wild van blijdschap om zijn vader weer te zien. Ik heb ze lekker laten spelen.
Na het eten gepraat. Aangegeven dat een breuk voor mij eigenlijk onvermijdelijk lijkt.
Ik heb alles geprobeerd afgelopen half jaar, maar ik voel me niet serieus genomen door hem. Alles wordt weg gewuifd onder het mom van 'niet zo moeilijk doen'. En het boos worden als ik mijn grens aan geef vind ik niet kunnen.
Ik heb aangegeven dat de situatie voor mij niet meer leefbaar is, en dat ik het niet meer zie zitten op deze manier.
Op dit moment kan ik her niet alleen redden ivm opvang en reistijd naar mijn werk. Dat heb ik ook aangegeven, daar heeft vriend geluk mee.
Ik heb nu 2 opties voor woningruil, dit weekend komt er weer iemand kijken.
Tegen vriend heb ik gezegd dat ik sowieso ga verhuizen als de ruilpartner wil. Het huisje is perfect en ik kan het alleen betalen.
Ook weet ik na deze break dat ik het alleen aan kan. Mihoen en ik redden ons wel. Dat heb ik vriend dan ook verteld.
Hij is (eindelijk) geschrokken. Ik heb gezegd dat hij tot de verhuizing de tijd heeft om verandering te laten zien. als het zo blijft verhuist hij niet mee. Gelukkig heeft hij zelf wel bedacht dat de manier waarop hij tegen met praat echt niet kan.
Eindelijk sprak hij gisteren op een normale en respectvolle manier tegen me gisteren. Zonder dat belerende, kleinerende toontje.
Ik ben nog steeds boos. Ik trek mijn eigen plan. Als vriend verandert ben ik aangenaam verrast, maar daar reken ik niet op.. sterker nog, het zou me enorm verbazen..
Nou hij is weer thuis.
Gelukkig was hij helemaal blij om Mihoen weer te zien, en het kleine mannetje werd helemaal wild van blijdschap om zijn vader weer te zien. Ik heb ze lekker laten spelen.
Na het eten gepraat. Aangegeven dat een breuk voor mij eigenlijk onvermijdelijk lijkt.
Ik heb alles geprobeerd afgelopen half jaar, maar ik voel me niet serieus genomen door hem. Alles wordt weg gewuifd onder het mom van 'niet zo moeilijk doen'. En het boos worden als ik mijn grens aan geef vind ik niet kunnen.
Ik heb aangegeven dat de situatie voor mij niet meer leefbaar is, en dat ik het niet meer zie zitten op deze manier.
Op dit moment kan ik her niet alleen redden ivm opvang en reistijd naar mijn werk. Dat heb ik ook aangegeven, daar heeft vriend geluk mee.
Ik heb nu 2 opties voor woningruil, dit weekend komt er weer iemand kijken.
Tegen vriend heb ik gezegd dat ik sowieso ga verhuizen als de ruilpartner wil. Het huisje is perfect en ik kan het alleen betalen.
Ook weet ik na deze break dat ik het alleen aan kan. Mihoen en ik redden ons wel. Dat heb ik vriend dan ook verteld.
Hij is (eindelijk) geschrokken. Ik heb gezegd dat hij tot de verhuizing de tijd heeft om verandering te laten zien. als het zo blijft verhuist hij niet mee. Gelukkig heeft hij zelf wel bedacht dat de manier waarop hij tegen met praat echt niet kan.
Eindelijk sprak hij gisteren op een normale en respectvolle manier tegen me gisteren. Zonder dat belerende, kleinerende toontje.
Ik ben nog steeds boos. Ik trek mijn eigen plan. Als vriend verandert ben ik aangenaam verrast, maar daar reken ik niet op.. sterker nog, het zou me enorm verbazen..
maandag 5 maart 2012 om 07:20
@ kwallenbal:
Nee ik verwacht ook niet dat hij zal veranderen.
Hij solliciteert minimiaal, zeker niet serieus te noemen. Hij vindt het wel best zo..
Ik heb tegen vriend gezegd dat ik maar één man in mijn toekomst zie, en dat dat Mihoen is.
Vriend maakt me doodongelukkig op deze manier, en dat is voor niemand goed (vooral voor die kleine en die is het belangrijkst).
Nu onderweg naar her werk. Lekker afleiding vandaag!
De break heeft me goed gedaan. Ik voel me sterker!
Nee ik verwacht ook niet dat hij zal veranderen.
Hij solliciteert minimiaal, zeker niet serieus te noemen. Hij vindt het wel best zo..
Ik heb tegen vriend gezegd dat ik maar één man in mijn toekomst zie, en dat dat Mihoen is.
Vriend maakt me doodongelukkig op deze manier, en dat is voor niemand goed (vooral voor die kleine en die is het belangrijkst).
Nu onderweg naar her werk. Lekker afleiding vandaag!
De break heeft me goed gedaan. Ik voel me sterker!
maandag 5 maart 2012 om 10:06
Goed dat hij geschrokken is. De boodschap is eindelijk doorgedrongen.
Ik hoop toch dat jullie eruit komen. Je stoort je nu enorm aan hem en dat is de laatste weken alleen maar erger geworden, maar uit het hele verhaal spreekt toch nog liefde voor hem. Anders was het het je ook niet zo moeilijk gevallen deze beslissing te nemen.
Werkze vandaag en hou vast aan dat sterke gevoel!
Ik hoop toch dat jullie eruit komen. Je stoort je nu enorm aan hem en dat is de laatste weken alleen maar erger geworden, maar uit het hele verhaal spreekt toch nog liefde voor hem. Anders was het het je ook niet zo moeilijk gevallen deze beslissing te nemen.
Werkze vandaag en hou vast aan dat sterke gevoel!
maandag 5 maart 2012 om 12:33
Noodles, wat sterk dat je je beslissing hebt genomen en zo duidelijk aan je vriend hebt laten weten! Blijkbaar waren je eerdere grenzen niet duidelijk genoeg.
Ik hoop van harte dat er tóch nog mogelijkehden blijken te zijn tussen jou en vriend, maar ik hoop ook dat je je niet te makkelijk in de luren laat leggen als hij nu ineens als een blad aan een boom verandert. Ik zou daar wel een beetje bestendigheid in willen zien als ik jou was.
Sterkte in ieder geval!
Ik hoop van harte dat er tóch nog mogelijkehden blijken te zijn tussen jou en vriend, maar ik hoop ook dat je je niet te makkelijk in de luren laat leggen als hij nu ineens als een blad aan een boom verandert. Ik zou daar wel een beetje bestendigheid in willen zien als ik jou was.
Sterkte in ieder geval!
maandag 5 maart 2012 om 14:03
quote:noodles schreef op 05 maart 2012 @ 07:14:
Goeiemorgen!
Nou hij is weer thuis.
Gelukkig was hij helemaal blij om Mihoen weer te zien, en het kleine mannetje werd helemaal wild van blijdschap om zijn vader weer te zien. Ik heb ze lekker laten spelen.
Na het eten gepraat. Aangegeven dat een breuk voor mij eigenlijk onvermijdelijk lijkt.
Ik heb alles geprobeerd afgelopen half jaar, maar ik voel me niet serieus genomen door hem. Alles wordt weg gewuifd onder het mom van 'niet zo moeilijk doen'. En het boos worden als ik mijn grens aan geef vind ik niet kunnen.
Ik heb aangegeven dat de situatie voor mij niet meer leefbaar is, en dat ik het niet meer zie zitten op deze manier.
Op dit moment kan ik her niet alleen redden ivm opvang en reistijd naar mijn werk. Dat heb ik ook aangegeven, daar heeft vriend geluk mee.
Ik heb nu 2 opties voor woningruil, dit weekend komt er weer iemand kijken.
Tegen vriend heb ik gezegd dat ik sowieso ga verhuizen als de ruilpartner wil. Het huisje is perfect en ik kan het alleen betalen.
Ook weet ik na deze break dat ik het alleen aan kan. Mihoen en ik redden ons wel. Dat heb ik vriend dan ook verteld.
Hij is (eindelijk) geschrokken. Ik heb gezegd dat hij tot de verhuizing de tijd heeft om verandering te laten zien. als het zo blijft verhuist hij niet mee. Gelukkig heeft hij zelf wel bedacht dat de manier waarop hij tegen met praat echt niet kan.
Eindelijk sprak hij gisteren op een normale en respectvolle manier tegen me gisteren. Zonder dat belerende, kleinerende toontje.
Ik ben nog steeds boos. Ik trek mijn eigen plan. Als vriend verandert ben ik aangenaam verrast, maar daar reken ik niet op.. sterker nog, het zou me enorm verbazen..
Goed zeg dat je het zo hebt aangepakt! En de boodschap is eindelijk doorgekomen, pffft. Ik denk dat dit ook de enige manier is voor jou om er zelf niet aan onderdoor te gaan. Zo kun je toch de stappen nemen die nodig zijn voor jou (zoals verhuizen), los van wat hij denkt of wil of doet. Hopelijk wordt het wat met een van de andere ruilkandidaten! Ben je al daar wezen kijken ook?
Succes meid,
Goeiemorgen!
Nou hij is weer thuis.
Gelukkig was hij helemaal blij om Mihoen weer te zien, en het kleine mannetje werd helemaal wild van blijdschap om zijn vader weer te zien. Ik heb ze lekker laten spelen.
Na het eten gepraat. Aangegeven dat een breuk voor mij eigenlijk onvermijdelijk lijkt.
Ik heb alles geprobeerd afgelopen half jaar, maar ik voel me niet serieus genomen door hem. Alles wordt weg gewuifd onder het mom van 'niet zo moeilijk doen'. En het boos worden als ik mijn grens aan geef vind ik niet kunnen.
Ik heb aangegeven dat de situatie voor mij niet meer leefbaar is, en dat ik het niet meer zie zitten op deze manier.
Op dit moment kan ik her niet alleen redden ivm opvang en reistijd naar mijn werk. Dat heb ik ook aangegeven, daar heeft vriend geluk mee.
Ik heb nu 2 opties voor woningruil, dit weekend komt er weer iemand kijken.
Tegen vriend heb ik gezegd dat ik sowieso ga verhuizen als de ruilpartner wil. Het huisje is perfect en ik kan het alleen betalen.
Ook weet ik na deze break dat ik het alleen aan kan. Mihoen en ik redden ons wel. Dat heb ik vriend dan ook verteld.
Hij is (eindelijk) geschrokken. Ik heb gezegd dat hij tot de verhuizing de tijd heeft om verandering te laten zien. als het zo blijft verhuist hij niet mee. Gelukkig heeft hij zelf wel bedacht dat de manier waarop hij tegen met praat echt niet kan.
Eindelijk sprak hij gisteren op een normale en respectvolle manier tegen me gisteren. Zonder dat belerende, kleinerende toontje.
Ik ben nog steeds boos. Ik trek mijn eigen plan. Als vriend verandert ben ik aangenaam verrast, maar daar reken ik niet op.. sterker nog, het zou me enorm verbazen..
Goed zeg dat je het zo hebt aangepakt! En de boodschap is eindelijk doorgekomen, pffft. Ik denk dat dit ook de enige manier is voor jou om er zelf niet aan onderdoor te gaan. Zo kun je toch de stappen nemen die nodig zijn voor jou (zoals verhuizen), los van wat hij denkt of wil of doet. Hopelijk wordt het wat met een van de andere ruilkandidaten! Ben je al daar wezen kijken ook?
Succes meid,
maandag 5 maart 2012 om 16:00
Bedankt weer voor de steun lieve dames!
Ik hoop zo dat de boodschap nu echt doorgekomen is.
Het liefste hou ik natuurlijk mijn gezinnetje bij elkaar.. maar als het zo blijft gaat dat gewoon niet meer voor mij.
@ girlinthefire: Ja ik voel ondanks alles nog steeds liefde voor mijn vriend.
We hebben zoveel meegemaakt samen in de afgelopen 12 jaar. Daar tegenover gaat het nu al maanden moeilijk, maar ergens wil ik niet onze hele geschiedenis weggooien als het niet hoeft..
@ kastanjez: Ja blijkbaar komt de boodschap pas aan als ik aan geef weg te gaan als er niets verandert.
Gek is dat eigenlijk, dat mijn gevoel dan pas telt.
Hij komt er zeker niet zo makkelijk meer vanaf. Nu mag hij laten zien waar zijn prioriteiten liggen..
@ soley: ik hoop het ook!
Ik ben nog niet gaan kijken. Ik laat iedereen eerst kijken of zij mijn huisje willen. Dit omdat ik helemaal verliefd was op het eerste huis waar ik ging kijken en zij nog voor ze hier kwam kijken al.liet weten met iemand anders te gaan ruilen
De wetenschap dat ik hoe dan ook wil verhuizen lijkt te helpen. Gister begon vriend al kritische vragen te stellen over het huisje (hij vindt het wat klein). Ik heb toen aangegeven dat ik het huisje hoogstwaarschijnlijk neem als Zij wil ruilen. En dat even grof gezegd zijn mening nu even niet telt.. ik moet verhuizen voor mijn werk.
Waah nu moet ik helemaal wachten tot zaterdag tot ze komt kijken, zo spannend!
Ik hoop zo dat de boodschap nu echt doorgekomen is.
Het liefste hou ik natuurlijk mijn gezinnetje bij elkaar.. maar als het zo blijft gaat dat gewoon niet meer voor mij.
@ girlinthefire: Ja ik voel ondanks alles nog steeds liefde voor mijn vriend.
We hebben zoveel meegemaakt samen in de afgelopen 12 jaar. Daar tegenover gaat het nu al maanden moeilijk, maar ergens wil ik niet onze hele geschiedenis weggooien als het niet hoeft..
@ kastanjez: Ja blijkbaar komt de boodschap pas aan als ik aan geef weg te gaan als er niets verandert.
Gek is dat eigenlijk, dat mijn gevoel dan pas telt.
Hij komt er zeker niet zo makkelijk meer vanaf. Nu mag hij laten zien waar zijn prioriteiten liggen..
@ soley: ik hoop het ook!
Ik ben nog niet gaan kijken. Ik laat iedereen eerst kijken of zij mijn huisje willen. Dit omdat ik helemaal verliefd was op het eerste huis waar ik ging kijken en zij nog voor ze hier kwam kijken al.liet weten met iemand anders te gaan ruilen
De wetenschap dat ik hoe dan ook wil verhuizen lijkt te helpen. Gister begon vriend al kritische vragen te stellen over het huisje (hij vindt het wat klein). Ik heb toen aangegeven dat ik het huisje hoogstwaarschijnlijk neem als Zij wil ruilen. En dat even grof gezegd zijn mening nu even niet telt.. ik moet verhuizen voor mijn werk.
Waah nu moet ik helemaal wachten tot zaterdag tot ze komt kijken, zo spannend!
donderdag 8 maart 2012 om 17:41
hey dames,
Sorry dat ik niet eerder gereageerd heb. heb een flinke buikgroep te pakken en pas sinds vandaag weer een beetje onder de levenden. Mijn god, wat een innige band heb ik met de WC gehad de afgelopen dagen.
Hier gaat het iets beter. Vriend heeft sinds zijn terugkomst op zondag nog niet eens een fractie zoveel geoefend als eerst, een half uurtje tot een uurtje per dag. Ik sta ervan te kijken.
Gisteren kon ik echt helemaal niets behalve in bed liggen en rennen naar de WC. Hij heeft de hele dag voor Mihoen gezorgd en sinaasappels voor me geperst (niet dat ik het binnen hield, maar toch lief)..
Voor het eerst in tijden kon ik me het leven zonder hem niet voorstellen. Hoe had ik dat moeten redden zo doodziek zonder zijn hulp? Straks woont mijn moeder niet meer in de buurt.. Toch een enge gedachte alleenstaande moeder worden..
Zaterdag komt iemand kijken voor woningruil, ik heb deze keer goede hoop dat het het een goede ruil zou kunnen zijn.
Ik probeer mezelf te behoeden voor teleurstellingen, maar dat lukt niet echt..
Ik ga gauw koken (gatsie, ik walg nog steeds van eten, mijn maag ik helemaal van slag)
Later meer.
Liefs
Sorry dat ik niet eerder gereageerd heb. heb een flinke buikgroep te pakken en pas sinds vandaag weer een beetje onder de levenden. Mijn god, wat een innige band heb ik met de WC gehad de afgelopen dagen.
Hier gaat het iets beter. Vriend heeft sinds zijn terugkomst op zondag nog niet eens een fractie zoveel geoefend als eerst, een half uurtje tot een uurtje per dag. Ik sta ervan te kijken.
Gisteren kon ik echt helemaal niets behalve in bed liggen en rennen naar de WC. Hij heeft de hele dag voor Mihoen gezorgd en sinaasappels voor me geperst (niet dat ik het binnen hield, maar toch lief)..
Voor het eerst in tijden kon ik me het leven zonder hem niet voorstellen. Hoe had ik dat moeten redden zo doodziek zonder zijn hulp? Straks woont mijn moeder niet meer in de buurt.. Toch een enge gedachte alleenstaande moeder worden..
Zaterdag komt iemand kijken voor woningruil, ik heb deze keer goede hoop dat het het een goede ruil zou kunnen zijn.
Ik probeer mezelf te behoeden voor teleurstellingen, maar dat lukt niet echt..
Ik ga gauw koken (gatsie, ik walg nog steeds van eten, mijn maag ik helemaal van slag)
Later meer.
Liefs
vrijdag 9 maart 2012 om 20:17
thanks dames.
Inmiddels ben ik opgeknapt maar is Mihoen nu ziek.
Hij is zó zielig. Heeft vanmorgen op het kdv in heel zijn bedje onder gespuugd. Toen hebben ze vriend gebeld en die is hem op komen halen. Vanmiddag alsmaar diarree en na 's avonds weer gespuugd. Hij ligt nu te slapen.
Maar vriend heeft het geweldig gedaan en heeft niet gemopperd. Heeft weinig kunnen oefenen, maar klaagt niet.
Voor nu ben ik even blij met hem, ik klop nog even af maar het lijkt afgelopen week wel wat beter te gaan. (al zegt een week natuurlijk niet zoveel natuurlijk)
Komt natuurlijk ook nog eens vreselijk uit dat kleintje ziek is, net nu morgen die vrouw komt... maar goed, hopen dat het ergste dan al voorbij is..
Oh ik hoor Mihoen.
Ik laat morgenavond wel even weten hoe het was.
Inmiddels ben ik opgeknapt maar is Mihoen nu ziek.
Hij is zó zielig. Heeft vanmorgen op het kdv in heel zijn bedje onder gespuugd. Toen hebben ze vriend gebeld en die is hem op komen halen. Vanmiddag alsmaar diarree en na 's avonds weer gespuugd. Hij ligt nu te slapen.
Maar vriend heeft het geweldig gedaan en heeft niet gemopperd. Heeft weinig kunnen oefenen, maar klaagt niet.
Voor nu ben ik even blij met hem, ik klop nog even af maar het lijkt afgelopen week wel wat beter te gaan. (al zegt een week natuurlijk niet zoveel natuurlijk)
Komt natuurlijk ook nog eens vreselijk uit dat kleintje ziek is, net nu morgen die vrouw komt... maar goed, hopen dat het ergste dan al voorbij is..
Oh ik hoor Mihoen.
Ik laat morgenavond wel even weten hoe het was.
vrijdag 9 maart 2012 om 21:20
zaterdag 10 maart 2012 om 14:29
Jullie mogen me slaan, echt waar maar ik lees zoveel onzekerheid hier dat ik er een beetje boos om word. Wél wegwillen, dan weer niet, dan weer wel, dan weer niet etc. Beetje draaierij waar je zelf niet vrolijk van wordt ts, wellicht bang om het alleen te moeten doen en daarom weer in de val trappen. Volgende week is alles weer bij het oude en vriendlief ook.
Vergeef me maar ik betrap mezelf er nu op dat ik heel het verhaal in twijfel ga trekken. Dat jo-jo gedoe is voor niemand goed, zeker niet als er een kindje bij betrokken is. Keuze's maken en als je zo nodig wilt blijven geloven in de sprookjes van je vriend moet je vanaf nu ook niet meer klagen.
Niemand is ooit gelukkig geworden van kontendraaierij.
Elfjes openen of sluiten geen deuren, dat zul je zelf moeten doen.
Vergeef me maar ik betrap mezelf er nu op dat ik heel het verhaal in twijfel ga trekken. Dat jo-jo gedoe is voor niemand goed, zeker niet als er een kindje bij betrokken is. Keuze's maken en als je zo nodig wilt blijven geloven in de sprookjes van je vriend moet je vanaf nu ook niet meer klagen.
Niemand is ooit gelukkig geworden van kontendraaierij.
Elfjes openen of sluiten geen deuren, dat zul je zelf moeten doen.
zaterdag 10 maart 2012 om 14:55
@ thaorchid,
Ergens begrijp ik je wel.. Ik heb al een aantal keer het punt bereikt waarop ik het haast zeker wist, maar ga toch steeds weer twijfelen.
Daarom ook de break ingelast, een adempauze, die ik hard nodig had.
Dat je mijn verhaal in twijfel gaat trekken vind ik jammer, maar dat is uiteraard helemaal aan jou. Ik schrijf hier mijn verhaal, en heb tot nu toe veel aan dit topic gehad.
Een schop onder mijn kont heb ik misschien wel nodig, en ik ga er maar even vanuit dat je het goed bedoelt.
Toch voel ik me aangevallen door jouw post. Vooral het stukje "Keuze's maken en als je zo nodig wilt blijven geloven in de sprookjes van je vriend moet je vanaf nu ook niet meer klagen" komt even hard bij me binnen.
Dus als ik nu niet vertrek moet ik ook mijn mond maar houden? Hmm okee, ik denk daar toch anders over..
Iedereen mag hier lezen en reageren, ook jij, maar ik ervaar je laatste post zelfs als een beetje kwetsend.
Dat ik mijn vriend pas verlaat als ik daar zelf 100% achter sta lijkt me logisch, en ook verstandig gezien ook mijn zoon met mijn keuze moet leven.
Ergens begrijp ik je wel.. Ik heb al een aantal keer het punt bereikt waarop ik het haast zeker wist, maar ga toch steeds weer twijfelen.
Daarom ook de break ingelast, een adempauze, die ik hard nodig had.
Dat je mijn verhaal in twijfel gaat trekken vind ik jammer, maar dat is uiteraard helemaal aan jou. Ik schrijf hier mijn verhaal, en heb tot nu toe veel aan dit topic gehad.
Een schop onder mijn kont heb ik misschien wel nodig, en ik ga er maar even vanuit dat je het goed bedoelt.
Toch voel ik me aangevallen door jouw post. Vooral het stukje "Keuze's maken en als je zo nodig wilt blijven geloven in de sprookjes van je vriend moet je vanaf nu ook niet meer klagen" komt even hard bij me binnen.
Dus als ik nu niet vertrek moet ik ook mijn mond maar houden? Hmm okee, ik denk daar toch anders over..
Iedereen mag hier lezen en reageren, ook jij, maar ik ervaar je laatste post zelfs als een beetje kwetsend.
Dat ik mijn vriend pas verlaat als ik daar zelf 100% achter sta lijkt me logisch, en ook verstandig gezien ook mijn zoon met mijn keuze moet leven.
zaterdag 10 maart 2012 om 14:59
Sorry ook nog even dit:
Vandaag komt er dus iemand naar het huisje kijken. Ik vind het super spannend. Ze komt om 16:30. Ik hoop zó dat ze het wil.
De verhuizing naar het stadje waar ik werk is juist zodat ik kan kiezen voor mezelf (als ik zelf zover ben). Vanuit hier zou ik het gewoonweg niet redden alleen, ik ben dan te vroeg weg en te laat thuis voor het kdv en ik zou mijn zoontje amper zien door de week.
Dat ik mijn beslissing nog niet genomen heb hangt er ook vanaf dat ik het wel allemaal alleen kán redden, en daar werk ik nu heel hard aan, of je mijn verhaal nu gelooft of niet...
Vandaag komt er dus iemand naar het huisje kijken. Ik vind het super spannend. Ze komt om 16:30. Ik hoop zó dat ze het wil.
De verhuizing naar het stadje waar ik werk is juist zodat ik kan kiezen voor mezelf (als ik zelf zover ben). Vanuit hier zou ik het gewoonweg niet redden alleen, ik ben dan te vroeg weg en te laat thuis voor het kdv en ik zou mijn zoontje amper zien door de week.
Dat ik mijn beslissing nog niet genomen heb hangt er ook vanaf dat ik het wel allemaal alleen kán redden, en daar werk ik nu heel hard aan, of je mijn verhaal nu gelooft of niet...
zaterdag 10 maart 2012 om 15:13
Noodles, goed teken dat je vriend nu beseft dat het je menens is, en dat hij ook verandering laat zien. Nu hopen dat hij het blijft volhouden!
Ik ben van pagina 6 naar 18 geskipt, maar vroeg mij af hoe het kan dat hij werkloos is en jullie kind nog op het kdv zit? Betalen jullie het allemaal zelf? Of heeft het te maken met het feit dat jullie niet getrouwd zijn. Ik ben ook werkloos (en getrouwd) en heb ze in januari er nog op laten zitten met als gevolg dat ik de volle mep zelf mocht betalen en geen recht op vergoeding had. Autsch, die nieuwe regeling had ik niet helemaal zo begrepen.
Ik ben van pagina 6 naar 18 geskipt, maar vroeg mij af hoe het kan dat hij werkloos is en jullie kind nog op het kdv zit? Betalen jullie het allemaal zelf? Of heeft het te maken met het feit dat jullie niet getrouwd zijn. Ik ben ook werkloos (en getrouwd) en heb ze in januari er nog op laten zitten met als gevolg dat ik de volle mep zelf mocht betalen en geen recht op vergoeding had. Autsch, die nieuwe regeling had ik niet helemaal zo begrepen.
zaterdag 10 maart 2012 om 15:21
quote:toffifee schreef op 10 maart 2012 @ 15:13:
Noodles, goed teken dat je vriend nu beseft dat het je menens is, en dat hij ook verandering laat zien. Nu hopen dat hij het blijft volhouden!
Ik ben van pagina 6 naar 18 geskipt, maar vroeg mij af hoe het kan dat hij werkloos is en jullie kind nog op het kdv zit? Betalen jullie het allemaal zelf? Of heeft het te maken met het feit dat jullie niet getrouwd zijn. Ik ben ook werkloos (en getrouwd) en heb ze in januari er nog op laten zitten met als gevolg dat ik de volle mep zelf mocht betalen en geen recht op vergoeding had. Autsch, die nieuwe regeling had ik niet helemaal zo begrepen.
Hey toffifee,
We moeten inderdaad het kdv helemaal zelf betalen vanaf afgelopen januari. We krijgen nu nog wel kinderopvangtoeslag, maar dat zullen we terug moeten gaan betalen. We hebben het kdv opgezegd maar hadden te maken met een opzegtermijn van 2 maanden. Mooi ¤1200 terugbetalen dus
Per 1 maart is Mihoen thuis.
ik wilde het al eerder opzeggen, maar vriend was pertinent tegen, vandaar dat het even geduurd heeft..
Ik ben ook zó blij eindelijk eens iets van verandering te zien. Ik was er zo goed als uit dat het klaar moest zijn, maar na deze week ben ik er totaal niet uit.
Afgelopen week ging het zoveel beter. Hij heeft veel minder gespeeld in huis en zelfs overlegd (niet iedere keer, maar wel vaak). Ook erg fijn dat ik kon uitzieken en hij de zorg van Mihoen op zich genomen heeft.
Ik besef me maar al te goed dat het maar om één week gaat, en dat hij net zo goed volgende week weer zijn oude gedrag kan laten zien. Ook is het ergens lastig omdat ik dus nu weer twijfel..
Eerst maar eens de bezichtiging aankijken over ruim een uur...
Noodles, goed teken dat je vriend nu beseft dat het je menens is, en dat hij ook verandering laat zien. Nu hopen dat hij het blijft volhouden!
Ik ben van pagina 6 naar 18 geskipt, maar vroeg mij af hoe het kan dat hij werkloos is en jullie kind nog op het kdv zit? Betalen jullie het allemaal zelf? Of heeft het te maken met het feit dat jullie niet getrouwd zijn. Ik ben ook werkloos (en getrouwd) en heb ze in januari er nog op laten zitten met als gevolg dat ik de volle mep zelf mocht betalen en geen recht op vergoeding had. Autsch, die nieuwe regeling had ik niet helemaal zo begrepen.
Hey toffifee,
We moeten inderdaad het kdv helemaal zelf betalen vanaf afgelopen januari. We krijgen nu nog wel kinderopvangtoeslag, maar dat zullen we terug moeten gaan betalen. We hebben het kdv opgezegd maar hadden te maken met een opzegtermijn van 2 maanden. Mooi ¤1200 terugbetalen dus
Per 1 maart is Mihoen thuis.
ik wilde het al eerder opzeggen, maar vriend was pertinent tegen, vandaar dat het even geduurd heeft..
Ik ben ook zó blij eindelijk eens iets van verandering te zien. Ik was er zo goed als uit dat het klaar moest zijn, maar na deze week ben ik er totaal niet uit.
Afgelopen week ging het zoveel beter. Hij heeft veel minder gespeeld in huis en zelfs overlegd (niet iedere keer, maar wel vaak). Ook erg fijn dat ik kon uitzieken en hij de zorg van Mihoen op zich genomen heeft.
Ik besef me maar al te goed dat het maar om één week gaat, en dat hij net zo goed volgende week weer zijn oude gedrag kan laten zien. Ook is het ergens lastig omdat ik dus nu weer twijfel..
Eerst maar eens de bezichtiging aankijken over ruim een uur...