Psyche
alle pijlers
Mijn leven in puin - andersom-
dinsdag 20 maart 2012 om 22:09
Hallo,
Ik kijk al weken naar het televisieprogramma mijn leven in puin.
Die mensen leven daar onder bizarre omstandigheden aan de ene kant begrijp ik niet hoe je zo kunt leven (qua troep en spullen) maar aan de andere kant heb ik veel overeenkomsten met die mensen.
De 'verzameldrang' is een vorm van controle, Ik heb hetzelfde maar dan andersom... Ik heb een extreme behoefte aan dingen weggooien, orde en netheid (geen smetvrees) een beetje stof vind ik bv niet storend maar de bestek la moet letterlijk 'lepeltje - lepeltje' liggen en ik kan gewn geen troep verdragen.
Ook geen spullen waarvan ik ze niet denk nodig te hebben.
Spullen die ik een poosje niet heb gebruikt, kleding die ik langer niet aan heb gehad, alles gooi ik weg!
Ik had er zelf nooit echt 'last' van en ervaarde het zelfs als prettig om 'opgeruimd' te leven maar vorige week betrapte ik mezelf erop dat ik een rondslingerend speelgoedje van mijn jongste dochtertje weggooide (ze had dit van een meisje uit haar klas gekregen omdat haar amandelen geknipt waren) dat vriendinnetje had dit uit haar eigen speelgoedkist gehaald zelf, ingepakt en als kadootje aan mijn dochtertje gegeven.
Dit kon ik toch niet weggooien??
Ik heb het huilend weer uit de prullenbak gevist!
Ik wil er vanaf!
Is er iemand die dit herkent?
Heeft iemand tips om wat 'makkelijker' te worden met rommel?
Alvast bedankt!
Ik kijk al weken naar het televisieprogramma mijn leven in puin.
Die mensen leven daar onder bizarre omstandigheden aan de ene kant begrijp ik niet hoe je zo kunt leven (qua troep en spullen) maar aan de andere kant heb ik veel overeenkomsten met die mensen.
De 'verzameldrang' is een vorm van controle, Ik heb hetzelfde maar dan andersom... Ik heb een extreme behoefte aan dingen weggooien, orde en netheid (geen smetvrees) een beetje stof vind ik bv niet storend maar de bestek la moet letterlijk 'lepeltje - lepeltje' liggen en ik kan gewn geen troep verdragen.
Ook geen spullen waarvan ik ze niet denk nodig te hebben.
Spullen die ik een poosje niet heb gebruikt, kleding die ik langer niet aan heb gehad, alles gooi ik weg!
Ik had er zelf nooit echt 'last' van en ervaarde het zelfs als prettig om 'opgeruimd' te leven maar vorige week betrapte ik mezelf erop dat ik een rondslingerend speelgoedje van mijn jongste dochtertje weggooide (ze had dit van een meisje uit haar klas gekregen omdat haar amandelen geknipt waren) dat vriendinnetje had dit uit haar eigen speelgoedkist gehaald zelf, ingepakt en als kadootje aan mijn dochtertje gegeven.
Dit kon ik toch niet weggooien??
Ik heb het huilend weer uit de prullenbak gevist!
Ik wil er vanaf!
Is er iemand die dit herkent?
Heeft iemand tips om wat 'makkelijker' te worden met rommel?
Alvast bedankt!
dinsdag 20 maart 2012 om 22:18
dinsdag 20 maart 2012 om 22:21
Ik weet niet of dat werkt hoor. Maar ik werk 40u per week en heb hobby's en een sociaal leven ( ja ik heb een leven )
Ik heb daardoor net tijd om het huishouden een beetje bij te houden.
Maar misschien werkt dit voor jou niet en zit je na een drukke dag alsnog om 12u 's nachts je bestekla te ordenen.
Ik heb daardoor net tijd om het huishouden een beetje bij te houden.
Maar misschien werkt dit voor jou niet en zit je na een drukke dag alsnog om 12u 's nachts je bestekla te ordenen.
dinsdag 20 maart 2012 om 22:25
quote:norma_jeane schreef op 20 maart 2012 @ 22:17:
Ruilen?
Haha geeft niets! Kan ik wel om lachen hoor
Maar denk niet dat je dat wil...
@gemini2011 Dat is misschien het proberen waard, al heb ik nu ook geen 'tijd' om me er druk om te maken aangezien ik al mijn tijd besteed aan opruimen en schoonmaken
dat is t probleem t is allemaal 'gewoonte'geworden 
Maar gun mezelf idd te weinig tijd voor andere dingen (moet eerst opruimen, stofzuigen enz) en met 2 kleine kinderen is dat nooit af
Ruilen?
Haha geeft niets! Kan ik wel om lachen hoor
Maar denk niet dat je dat wil...
@gemini2011 Dat is misschien het proberen waard, al heb ik nu ook geen 'tijd' om me er druk om te maken aangezien ik al mijn tijd besteed aan opruimen en schoonmaken
dat is t probleem t is allemaal 'gewoonte'geworden Maar gun mezelf idd te weinig tijd voor andere dingen (moet eerst opruimen, stofzuigen enz) en met 2 kleine kinderen is dat nooit af
dinsdag 20 maart 2012 om 22:26
quote:norma_jeane schreef op 20 maart 2012 @ 22:18:
Sorry dat was niet lief van mij. Ja moeilijk, probeer eens een keer je hele bestek la om te gooien en een rommel er van te maken. En dan proberen rustig te blijven, theetje te zetten koekje er bij, en zeg tegen je zelf dat het wel mag.Juist. Acceptatie komt pas door het gevoel wat je krijgt van een rommelige huisla (begin maar bij de la ) te verwelkomen. Ga maar zitten, en concentreer je op dat gevoel. Huil als tranen opkomen. Mag best.. Blijf bij je gevoel en observeer het. Probeer te beschrijven hoe het er uit ziet en hoe het voelt. Ga er middenin zitten totdat het weg ebt.. Op die manier onderdruk je je gevoelens niet, waardoor je een opruimuitbarsting voorkomt.
Succes, ik heb vandaag een zelfde soort oefening moeten doen bij de psych. Ik ervoer het als vrij heftig .
Sorry dat was niet lief van mij. Ja moeilijk, probeer eens een keer je hele bestek la om te gooien en een rommel er van te maken. En dan proberen rustig te blijven, theetje te zetten koekje er bij, en zeg tegen je zelf dat het wel mag.Juist. Acceptatie komt pas door het gevoel wat je krijgt van een rommelige huisla (begin maar bij de la ) te verwelkomen. Ga maar zitten, en concentreer je op dat gevoel. Huil als tranen opkomen. Mag best.. Blijf bij je gevoel en observeer het. Probeer te beschrijven hoe het er uit ziet en hoe het voelt. Ga er middenin zitten totdat het weg ebt.. Op die manier onderdruk je je gevoelens niet, waardoor je een opruimuitbarsting voorkomt.
Succes, ik heb vandaag een zelfde soort oefening moeten doen bij de psych. Ik ervoer het als vrij heftig .
dinsdag 20 maart 2012 om 22:31
quote:mierel schreef op 20 maart 2012 @ 22:29:
[...]
Ja dat snap ik! als ik er al aan DENK dat die la een troep is word ik al naar!
Voel je er een soort paniek bij? Begin zo klein als nodig is he . Leg lekker 1 lepel verkeerd en kijk eens wat dat doet met je gevoel. Je hoeft jezelf niet in het diepe te gooien.
(overigens kun je best een keertje langs een psych om hier wat oefeningen voor te krijgen. Als je verder geen problemen hebt denk ik dat je met een paar tips wel voldoende controle op je opruimgedrag kunt hebben. )
[...]
Ja dat snap ik! als ik er al aan DENK dat die la een troep is word ik al naar!
Voel je er een soort paniek bij? Begin zo klein als nodig is he . Leg lekker 1 lepel verkeerd en kijk eens wat dat doet met je gevoel. Je hoeft jezelf niet in het diepe te gooien.
(overigens kun je best een keertje langs een psych om hier wat oefeningen voor te krijgen. Als je verder geen problemen hebt denk ik dat je met een paar tips wel voldoende controle op je opruimgedrag kunt hebben. )
dinsdag 20 maart 2012 om 22:35
Ik herken het!
Ik hou absoluut niet van troep en wanorde. Een opgeruimd huis geeft mij een heel voldaan en opgeruimd gevoel in mijn hoofd. Alsof ik iig dat wél onder controle heb. Ik schep er veel genoegen in om op te ruimen. Gelukkig weet ik het zelf in de hand te houden door blij te worden van het weggooien van oud papier en lege flessen.
Maar ik herken het heel erg. Het rare is dat ik vroeger helemaal niet zo opgeruimd was. Maar sinds mijn leven niet helemaal gaat zoals ik gehoopt had, lijkt het erger te worden. Maar ik begrijp 't wel van mezelf: het geeft me het gevoel ergens controle over te hebben; de opgeruimdheid zelf in de hand te houden.
Herkenbaar dus!
Ik hou absoluut niet van troep en wanorde. Een opgeruimd huis geeft mij een heel voldaan en opgeruimd gevoel in mijn hoofd. Alsof ik iig dat wél onder controle heb. Ik schep er veel genoegen in om op te ruimen. Gelukkig weet ik het zelf in de hand te houden door blij te worden van het weggooien van oud papier en lege flessen.
Maar ik herken het heel erg. Het rare is dat ik vroeger helemaal niet zo opgeruimd was. Maar sinds mijn leven niet helemaal gaat zoals ik gehoopt had, lijkt het erger te worden. Maar ik begrijp 't wel van mezelf: het geeft me het gevoel ergens controle over te hebben; de opgeruimdheid zelf in de hand te houden.
Herkenbaar dus!
dinsdag 20 maart 2012 om 22:44
quote:mierel schreef op 20 maart 2012 @ 22:36:
[...]
Geen idee! Dat is eigenlijk altijd al zo geweest, Ik merk alleen dat t 'erger' wordt Ik heb er gewoon echt last van nu...maar is dit al vanaf je kindertijd? waren je ouders ook zo? ik ben het eens met spectral, zoek hulp. als je het knuffeltje van je dochter al weg gooit en daar zo van in paniek raakt, gaan de tips hier niet werken
[...]
Geen idee! Dat is eigenlijk altijd al zo geweest, Ik merk alleen dat t 'erger' wordt Ik heb er gewoon echt last van nu...maar is dit al vanaf je kindertijd? waren je ouders ook zo? ik ben het eens met spectral, zoek hulp. als je het knuffeltje van je dochter al weg gooit en daar zo van in paniek raakt, gaan de tips hier niet werken
dinsdag 20 maart 2012 om 22:50
quote:winterfeestjurk schreef op 20 maart 2012 @ 22:45:
en waarom is het nu erger? spelen er dingen in je leven op dit moment die niet lekker lopen?Ja dat ook, Ik ben 'overspannen'en zit nu voor de 4e week op rij thuis, Ik ben nu 1 x bij een psygoloog geweest en heb dit ook aangegeven maar zij denkt dat dit ergens anders vandaan komt en dat het zich 'vanzelf' oplost als ik andere 'problemen' eerst aanpak dus wil ze hier eigenlijk niet teveel op ingaan... Ik vraag het me af omdat ik dit al zo lang heb, misschien is het wel zo dat het door andere omstandigheden 'erger' is geworden...
en waarom is het nu erger? spelen er dingen in je leven op dit moment die niet lekker lopen?Ja dat ook, Ik ben 'overspannen'en zit nu voor de 4e week op rij thuis, Ik ben nu 1 x bij een psygoloog geweest en heb dit ook aangegeven maar zij denkt dat dit ergens anders vandaan komt en dat het zich 'vanzelf' oplost als ik andere 'problemen' eerst aanpak dus wil ze hier eigenlijk niet teveel op ingaan... Ik vraag het me af omdat ik dit al zo lang heb, misschien is het wel zo dat het door andere omstandigheden 'erger' is geworden...
dinsdag 20 maart 2012 om 23:01
quote:mierel schreef op 20 maart 2012 @ 22:50:
[...]
Ja dat ook, Ik ben 'overspannen'en zit nu voor de 4e week op rij thuis, Ik ben nu 1 x bij een psygoloog geweest en heb dit ook aangegeven maar zij denkt dat dit ergens anders vandaan komt en dat het zich 'vanzelf' oplost als ik andere 'problemen' eerst aanpak dus wil ze hier eigenlijk niet teveel op ingaan... Ik vraag het me af omdat ik dit al zo lang heb, misschien is het wel zo dat het door andere omstandigheden 'erger' is geworden...
toch maar weer aankaarten bij je psych dan. dat zij er verder niet op wil in gaan, wil nog niet zeggen dat jij het daar mee eens hoeft te zijn. wellicht op zoek gaan naar een andere psych?
wat naar dat je overspannen thuis zit, kan mij voorstellen als je weinig om handen hebt, de muren op je af kunnen komen
[...]
Ja dat ook, Ik ben 'overspannen'en zit nu voor de 4e week op rij thuis, Ik ben nu 1 x bij een psygoloog geweest en heb dit ook aangegeven maar zij denkt dat dit ergens anders vandaan komt en dat het zich 'vanzelf' oplost als ik andere 'problemen' eerst aanpak dus wil ze hier eigenlijk niet teveel op ingaan... Ik vraag het me af omdat ik dit al zo lang heb, misschien is het wel zo dat het door andere omstandigheden 'erger' is geworden...
toch maar weer aankaarten bij je psych dan. dat zij er verder niet op wil in gaan, wil nog niet zeggen dat jij het daar mee eens hoeft te zijn. wellicht op zoek gaan naar een andere psych?
wat naar dat je overspannen thuis zit, kan mij voorstellen als je weinig om handen hebt, de muren op je af kunnen komen
dinsdag 20 maart 2012 om 23:05
