Kinderen
alle pijlers
Het succes van mijn opvoeding
woensdag 28 maart 2012 om 09:04
Wij proberen de kinderen op te voeden tot zelfstandige, sociale en meelevende mensen. En met succes mag ik wel concluderen. Helaas ben ik helemaal niet blij met het succes en de kinderen inmiddels ook niet.
Oudste (meisje 14) is met haar vriendinnen op school gedwongen een meisje op te nemen in hun groepje dat helemaal geen aansluiting vond. Ze kunnen het geen van allen goed vinden met dit meisje en hebben nu steeds één voor één ruzie met haar en inmiddels ook met elkaar. School vindt het vooral naar voor het meisje dat ze nergens bij hoort en het groepje mag de ‘vriendschap’ dan ook niet opzeggen.
Toen dochter 12 was en in groep acht zat, zat zij bij elk uitstapje/projectje wel in een groepje met een van de moeilijke kinderen van de klas. Voor kamp mochten ze opgeven met welke vier kinderen ze graag in een groepje wilden en bij welk kind absoluut niet. Eén meisje wordt door iedereen als niet genoemd. Het meisje moet toch in een groepje dus dan maar bij onze dochter. Die zou er niet zo gauw ruzie mee maken was de gedachte van de leerkracht, nee ze ging liever helemaal niet meer op kamp.
Middelste zit nu ook in groep acht en hier gebeuren vergelijkbare dingen in de klas. Is nu met een project bezig waaraan ook thuis gewerkt moet worden maar de anderen laten het ernstig afweten. Toch zorgt zoon voor een voldoende en de rest lift lekker mee, leerkracht doet weinig met mijn/zijn klacht hierover.
Jongste is erg zelfstandig, soms iets té maar met oudere broer en zus gaat dat eigenlijk vanzelf. Nu wilde school een combi klas maken en koos daarvoor alle zelfstandigste kinderen uit zijn jaargroep en die uit een jaar lager, resultaat: een klasje voor einzelgänger, geen groepsgevoel niet erg gezellig.
Ik probeer de kinderen hierover in gesprek te laten gaan met de leerkrachten en doe dit zelf soms ook. Het verhaal is dan altijd dat de moeilijke kinderen óók recht hebben op een plekje in een leuk groepje. Ik zie dit trouwens niet alleen bij mijn kinderen gebeuren maar ook vaak bij andere goed sociaal ontwikkelde kinderen. Ja leuk, maar hebben mijn kinderen en al die andere sociale kinderen dan geen recht om af en toe ook eens in een probleemloos groepje te zitten?
Oudste (meisje 14) is met haar vriendinnen op school gedwongen een meisje op te nemen in hun groepje dat helemaal geen aansluiting vond. Ze kunnen het geen van allen goed vinden met dit meisje en hebben nu steeds één voor één ruzie met haar en inmiddels ook met elkaar. School vindt het vooral naar voor het meisje dat ze nergens bij hoort en het groepje mag de ‘vriendschap’ dan ook niet opzeggen.
Toen dochter 12 was en in groep acht zat, zat zij bij elk uitstapje/projectje wel in een groepje met een van de moeilijke kinderen van de klas. Voor kamp mochten ze opgeven met welke vier kinderen ze graag in een groepje wilden en bij welk kind absoluut niet. Eén meisje wordt door iedereen als niet genoemd. Het meisje moet toch in een groepje dus dan maar bij onze dochter. Die zou er niet zo gauw ruzie mee maken was de gedachte van de leerkracht, nee ze ging liever helemaal niet meer op kamp.
Middelste zit nu ook in groep acht en hier gebeuren vergelijkbare dingen in de klas. Is nu met een project bezig waaraan ook thuis gewerkt moet worden maar de anderen laten het ernstig afweten. Toch zorgt zoon voor een voldoende en de rest lift lekker mee, leerkracht doet weinig met mijn/zijn klacht hierover.
Jongste is erg zelfstandig, soms iets té maar met oudere broer en zus gaat dat eigenlijk vanzelf. Nu wilde school een combi klas maken en koos daarvoor alle zelfstandigste kinderen uit zijn jaargroep en die uit een jaar lager, resultaat: een klasje voor einzelgänger, geen groepsgevoel niet erg gezellig.
Ik probeer de kinderen hierover in gesprek te laten gaan met de leerkrachten en doe dit zelf soms ook. Het verhaal is dan altijd dat de moeilijke kinderen óók recht hebben op een plekje in een leuk groepje. Ik zie dit trouwens niet alleen bij mijn kinderen gebeuren maar ook vaak bij andere goed sociaal ontwikkelde kinderen. Ja leuk, maar hebben mijn kinderen en al die andere sociale kinderen dan geen recht om af en toe ook eens in een probleemloos groepje te zitten?
woensdag 28 maart 2012 om 09:09
Mmmmmm, in mijn ogen is wat de school doet vrij normaal.
Sterke schouders ondersteunen de zwakke.
Bij jou hoor ik: ikke, ikke en de rest kan stikke.
Komt misschien hard over, maar misschien worden jouw kinderen op deze manier socialere mensen, want dat hebben ze schijnbaar van huis uit niet meegekregen.
Sterke schouders ondersteunen de zwakke.
Bij jou hoor ik: ikke, ikke en de rest kan stikke.
Komt misschien hard over, maar misschien worden jouw kinderen op deze manier socialere mensen, want dat hebben ze schijnbaar van huis uit niet meegekregen.
woensdag 28 maart 2012 om 09:15
quote:dubiootje schreef op 28 maart 2012 @ 09:08:
Waar zit het sociale en meelevende precies in dit verhaal?Dat heb ik niet beschreven om het verhaal niet nog langer te maken. Het is wel wat ik vaak te horen krijg. Mijn kind zit in zo'n groepje omdat het dat zo goed kan, en er zo goed mee om kan gaan. En het is ook niet zo dat het van mij nooit mag, maar waarom altijd?
Waar zit het sociale en meelevende precies in dit verhaal?Dat heb ik niet beschreven om het verhaal niet nog langer te maken. Het is wel wat ik vaak te horen krijg. Mijn kind zit in zo'n groepje omdat het dat zo goed kan, en er zo goed mee om kan gaan. En het is ook niet zo dat het van mij nooit mag, maar waarom altijd?
woensdag 28 maart 2012 om 09:16
Dus je wilt je kinderen opvoeden tot sociale mensen, maar dat ze ook ook gezien worden vind je maar niets??
Sorry hoor, maar het klinkt allemaal best arrogant en elitair...
Je geeft je kindern op deze manier een prinsen- en prinsessensyndroom! Er zijn altijd mensen die minder goed meekomen, die het laten afweten bij een project of wat dan ook, zo is de maatschappij en daar moeten ze maar mee leren dealen! Als jij als ouders steeds maar de omgeving aan wil passen aan je kind, dan creër je hele nare schepsels, Gefeliciteerd, het resultaat van jouw opvoeding!
Sorry hoor, maar het klinkt allemaal best arrogant en elitair...
Je geeft je kindern op deze manier een prinsen- en prinsessensyndroom! Er zijn altijd mensen die minder goed meekomen, die het laten afweten bij een project of wat dan ook, zo is de maatschappij en daar moeten ze maar mee leren dealen! Als jij als ouders steeds maar de omgeving aan wil passen aan je kind, dan creër je hele nare schepsels, Gefeliciteerd, het resultaat van jouw opvoeding!
woensdag 28 maart 2012 om 09:17
Op school bepaalt de leerkracht wie er samenwerken en wie in welk groepje zit. Hoewel het lijkt alsof jouw kind altijd met het lastige kind zit, denk ik dat dit in de praktijk wel meevalt. Er zijn nogal wat momenten van samenwerken en groepjes. Daar wordt (normaal gesproken) echt wel rekening mee gehouden. Dat doe ik en doen mijn collega's tenminste wel.
Thuis bepalen ouders (met hun kinderen) met wie er gespeeld wordt. Dus wat de school van jouw oudste doet vind ik niet kunnen. Vriendschap kan je niet afdwingen. Samenwerken wel, en dan hopen dat daar aansluiting gevonden wordt.
Thuis bepalen ouders (met hun kinderen) met wie er gespeeld wordt. Dus wat de school van jouw oudste doet vind ik niet kunnen. Vriendschap kan je niet afdwingen. Samenwerken wel, en dan hopen dat daar aansluiting gevonden wordt.
woensdag 28 maart 2012 om 09:18
Denk dat het een goede afspiegeling is hoe de wereld in elkaar zit ... zwakkere en sterkere kanten. Lijkt me goed dat ze daarmee leren omgaan, de verschillen en ook overeenkomsten zien en zich ook medeverantwoordelijk voelen voor elkaars welzijn.
En een probleemloos groepje? Tja, neem aan dat ze toch ook bijv. na schooltijd genoeg 'probleemloze' vriendinnen heeft? Het leven is nu eenmaal niet probleemloos ... op geen enkele leeftijd (niet negatief bedoeld, staat er anders zo depressief haha, maar elke leeftijd kent zijn tegenslag, al is het maar dat een baby zich bijv. niet verstaanbaar kan maken, lijkt me best lastig )
En een probleemloos groepje? Tja, neem aan dat ze toch ook bijv. na schooltijd genoeg 'probleemloze' vriendinnen heeft? Het leven is nu eenmaal niet probleemloos ... op geen enkele leeftijd (niet negatief bedoeld, staat er anders zo depressief haha, maar elke leeftijd kent zijn tegenslag, al is het maar dat een baby zich bijv. niet verstaanbaar kan maken, lijkt me best lastig )
woensdag 28 maart 2012 om 09:19
quote:galadriel schreef op 28 maart 2012 @ 09:09:
Mmmmmm, in mijn ogen is wat de school doet vrij normaal.
Sterke schouders ondersteunen de zwakke.
Bij jou hoor ik: ikke, ikke en de rest kan stikke.
Komt misschien hard over, maar misschien worden jouw kinderen op deze manier socialere mensen, want dat hebben ze schijnbaar van huis uit niet meegekregen.Helemaal mee eens, met die schouders. Maar soms mogen ze van mij ook wel eens zorgeloos iets kunnen doen, niet altijd de zwakkeren op sleeptouw nemen. Zie verder mijn laatste post.
Mmmmmm, in mijn ogen is wat de school doet vrij normaal.
Sterke schouders ondersteunen de zwakke.
Bij jou hoor ik: ikke, ikke en de rest kan stikke.
Komt misschien hard over, maar misschien worden jouw kinderen op deze manier socialere mensen, want dat hebben ze schijnbaar van huis uit niet meegekregen.Helemaal mee eens, met die schouders. Maar soms mogen ze van mij ook wel eens zorgeloos iets kunnen doen, niet altijd de zwakkeren op sleeptouw nemen. Zie verder mijn laatste post.
woensdag 28 maart 2012 om 09:20
Ze zullen toch ook moeten leren om samen te werken met mensen waar het niet mee klikt.
Aan de andere kant vraag ik me af hoe een school een vriendschap wil afdwingen? Het lijkt me dat ze in de pauze en buiten school toch zelf mag weten met wie ze omgaat. Op school zal er gewoon gewerkt moeten worden in de groepjes die de school maakt en ik kan goed begrijpen dat school niet wil dat altijd het zelfde vriendinnengroepje samen de opdracht uitvoert.
Aan de andere kant vraag ik me af hoe een school een vriendschap wil afdwingen? Het lijkt me dat ze in de pauze en buiten school toch zelf mag weten met wie ze omgaat. Op school zal er gewoon gewerkt moeten worden in de groepjes die de school maakt en ik kan goed begrijpen dat school niet wil dat altijd het zelfde vriendinnengroepje samen de opdracht uitvoert.
woensdag 28 maart 2012 om 09:20
woensdag 28 maart 2012 om 09:20
Mij lijken zulke kunstgrepen uiteindelijk averrechts werken voor de pispaaltjes. Dan kunnen ze die op school wel bij hun groepje moeten tolereren, maar buiten school zal ze uitgekotst worden.
Lijkt me voor de pispaal in kwestie ook geen oplossing. Denk dat ze die eerder op assertiviteitstraining moeten doen en eventueel op cursus hoe ze er leuk/hip uit kunnen zien, zodat ze vanzelf meer gaan passen bij de rest van de groep.
Btw: als ze in groepjes van 4 een project moeten doen en eentje willen ze er niet bij, dan zullen de 3 die diegene niet moeten toch juist nog 'n sterkere band krijgen met elkaar?
Lijkt me voor de pispaal in kwestie ook geen oplossing. Denk dat ze die eerder op assertiviteitstraining moeten doen en eventueel op cursus hoe ze er leuk/hip uit kunnen zien, zodat ze vanzelf meer gaan passen bij de rest van de groep.
Btw: als ze in groepjes van 4 een project moeten doen en eentje willen ze er niet bij, dan zullen de 3 die diegene niet moeten toch juist nog 'n sterkere band krijgen met elkaar?
woensdag 28 maart 2012 om 09:22
Een tijdje terug was er een topic over een moeder wiens dochter één meisje uit de klas niet uit wilde nodigen, en haar redenering was precies andersom. Dat dochter dat juist wel moest doen.
Jouw kinderen nemen de zwakkeren op sleeptouw (goehoed) en jij hebt daar moete mee. Ik lees uit jouw verhaal vooral dat jij er moeite mee hebt. Waarom?
Als jij je kinderen als sociale wezens hebt opgevoed, en wat ze nu doen is dan ook de insteek, lijkt me, wat is dan je probleem? Dat ze nooit eens ongegeneerd vrolijk en egoistisch kunnen zijn?
Jouw kinderen nemen de zwakkeren op sleeptouw (goehoed) en jij hebt daar moete mee. Ik lees uit jouw verhaal vooral dat jij er moeite mee hebt. Waarom?
Als jij je kinderen als sociale wezens hebt opgevoed, en wat ze nu doen is dan ook de insteek, lijkt me, wat is dan je probleem? Dat ze nooit eens ongegeneerd vrolijk en egoistisch kunnen zijn?
woensdag 28 maart 2012 om 09:24
quote:plukjepulk schreef op 28 maart 2012 @ 09:16:
Dus je wilt je kinderen opvoeden tot sociale mensen, maar dat ze ook ook gezien worden vind je maar niets??
Sorry hoor, maar het klinkt allemaal best arrogant en elitair...
Je geeft je kindern op deze manier een prinsen- en prinsessensyndroom! Er zijn altijd mensen die minder goed meekomen, die het laten afweten bij een project of wat dan ook, zo is de maatschappij en daar moeten ze maar mee leren dealen! Als jij als ouders steeds maar de omgeving aan wil passen aan je kind, dan creër je hele nare schepsels, Gefeliciteerd, het resultaat van jouw opvoeding!Absoluut niet, want ik heb nog nooit van de leerkracht verwacht dat ze die groeps indeling terug draaide. Ik help en steun mijn kind in dat groepsproces. Maar ik gun mijn kind ook wel eens een minder problematisch groepje.
Dus je wilt je kinderen opvoeden tot sociale mensen, maar dat ze ook ook gezien worden vind je maar niets??
Sorry hoor, maar het klinkt allemaal best arrogant en elitair...
Je geeft je kindern op deze manier een prinsen- en prinsessensyndroom! Er zijn altijd mensen die minder goed meekomen, die het laten afweten bij een project of wat dan ook, zo is de maatschappij en daar moeten ze maar mee leren dealen! Als jij als ouders steeds maar de omgeving aan wil passen aan je kind, dan creër je hele nare schepsels, Gefeliciteerd, het resultaat van jouw opvoeding!Absoluut niet, want ik heb nog nooit van de leerkracht verwacht dat ze die groeps indeling terug draaide. Ik help en steun mijn kind in dat groepsproces. Maar ik gun mijn kind ook wel eens een minder problematisch groepje.
woensdag 28 maart 2012 om 09:24
Aha, ik snap je denk je wel. Je ziet dat jouw kinderen altijd de achterblijvers mee moeten trekken?
Lijkt mij ook lastig om te zien als ouder.
Maar je kinderen zelf? Ondervinden zij daar dezelfde last van als die jij denkt te zien?
Aan de andere kant, het is aan je kinderen oerger op een gegeven moment een halt toe te roepen. Ook dat moeten ze leren. Dat ze op een gegeven moment zeggen: doe het zelf, ik zorg er ook zelf voor.
Toch?
Lijkt mij ook lastig om te zien als ouder.
Maar je kinderen zelf? Ondervinden zij daar dezelfde last van als die jij denkt te zien?
Aan de andere kant, het is aan je kinderen oerger op een gegeven moment een halt toe te roepen. Ook dat moeten ze leren. Dat ze op een gegeven moment zeggen: doe het zelf, ik zorg er ook zelf voor.
Toch?
woensdag 28 maart 2012 om 09:25
waarom maak je er dan zo een punt van. Ik denk dat al deze voorbeelden goede leerscholen zijn voor kinderen. Waarom moet je alle "niet-sociale ontwikkelde kinderen bij elkaar zetten. Hoe moeten zij dan leren sociaal te zijn?
Ik vind kinderen net sociaal ontwikkeld als ze ook hiermee kunnen omgaan. En ik hoop dat ik mijn kind dan ook mag meegeven
Ik vind kinderen net sociaal ontwikkeld als ze ook hiermee kunnen omgaan. En ik hoop dat ik mijn kind dan ook mag meegeven
Je moet soms vallen om weer leren op te staan
woensdag 28 maart 2012 om 09:26
Volgens mij is het vrij normaal dat kinderen die ergens mee bovenuitsteken daarmee de zwakkeren op sleeptouw nemen. Jouw kinderen zullen vast niet op alle onderdelen uitblinken (sport? creatieve opdrachten?) en dan zullen anderen wel eens een van jouw kinderen op sleeptouw moeten nemen. Zo werkt het nou eenmaal in het leven.
Zolang jij jouw kinderen maar hebt geleerd om bij hun eigen grenzen te blijven, zodat anderen er geen misbruik van (kunnen gaan) maken, lijkt me er niet zoveel aan de hand. Overigens vind ik het wel begrijpelijk dat je oudste moeite heeft met verplicht vriendschap aangaan met iemand. Dat kun je niet afdwingen, dus daar zou ik wel een gepsrek over aangaan om na te vragen hoe dat zit.
Zolang jij jouw kinderen maar hebt geleerd om bij hun eigen grenzen te blijven, zodat anderen er geen misbruik van (kunnen gaan) maken, lijkt me er niet zoveel aan de hand. Overigens vind ik het wel begrijpelijk dat je oudste moeite heeft met verplicht vriendschap aangaan met iemand. Dat kun je niet afdwingen, dus daar zou ik wel een gepsrek over aangaan om na te vragen hoe dat zit.
woensdag 28 maart 2012 om 09:27
ik vind je bericht heel onvolwassen en wat heeft dit met zelfstandigheid te maken? je kinderen komen blijkbaar niet voor zichzelf op als ze steeds in een groepje zitten waar ze niet blij mee zijn. En je leert ze om kinderen die er minder in passen buiten te sluiten? Dat vind ik gewoon heel kinderachtig. Een beetje twijfel kan in elke opvoeding geen kwaad...
woensdag 28 maart 2012 om 09:28
Ik begrijp wel een beetje wat je bedoelt en zie het ook met mijn dochter gebeuren. Onlangs is er een nieuw meisje in de klas gekomen, het meisje spreekt nog geen woord nederlands en waar komt ze te zitten in de klas.... Juist, naast mijn dochter, want die 'trekt haar wel mee'.
Mijn dochter werkt al voor-uit op de andere kinderen, fijn, maar dan wordt ze weleens 'gebruikt' voor dit soort dingen. En soms denk ik dan ook: moet dat nou weer mijn dochter zijn die dit mag (moet) doen... Maar aan de andere kant denk ik ook: fijn dat ze die rol mag en kán vervullen. Het laatste gevoel overheerst.
Mijn dochter werkt al voor-uit op de andere kinderen, fijn, maar dan wordt ze weleens 'gebruikt' voor dit soort dingen. En soms denk ik dan ook: moet dat nou weer mijn dochter zijn die dit mag (moet) doen... Maar aan de andere kant denk ik ook: fijn dat ze die rol mag en kán vervullen. Het laatste gevoel overheerst.
woensdag 28 maart 2012 om 09:28
Hi Sandt,
Straks zul je zien dat er in een zogenaamd probleemloos groepje problemen ontstaan, omdat kinderen nou eenmaal af en toe ruzie maken of gewoon een nieuwe zwakke schakel vinden.
Als je maar genoeg elimineert is straks jou zoon of dochter misschien wel die schakel. Problemen horen bij het leven en volwassen worden.
Amber
Straks zul je zien dat er in een zogenaamd probleemloos groepje problemen ontstaan, omdat kinderen nou eenmaal af en toe ruzie maken of gewoon een nieuwe zwakke schakel vinden.
Als je maar genoeg elimineert is straks jou zoon of dochter misschien wel die schakel. Problemen horen bij het leven en volwassen worden.
Amber
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 28 maart 2012 om 09:28
woensdag 28 maart 2012 om 09:29
Is het niet zo dat er ook voldoende momenten zijn dat het anders loopt en jij dat een keer niet hoort? Bij een gymles ofzo, dat er gekozen moet worden en dat het 'uitschot van de klas' (zo komt het over zoals jij die ene klasgenoot omschrijft) eens een keer niet bij jouw kind in het groepje zit?
Binnenkort trouwens weer een leuk programma op tv, van Peter van der Vorst. Ik zou eens gaan kijken, samen met je kinderen!
Binnenkort trouwens weer een leuk programma op tv, van Peter van der Vorst. Ik zou eens gaan kijken, samen met je kinderen!
woensdag 28 maart 2012 om 09:29
Wat jij zo beschrijft had mijn moeder ook kunnen schrijven over haar drie kinderen volgens mij.
Alle drie in een combi-klas geplaatst, omdat we kennelijk makkelijke kinderen waren die de overgang goed zouden kunnen maken. Daarnaast vaak in groepjes geplaatst met kinderen die niet zo goed in de groep lagen, omdat ook hier het aanpassen niet veel moeite kostte.
Mijn moeder maakte dat nooit wat uit, ze is zelf kleuterjuf en zag hoeveel moeite sommige kinderen hadden om aansluiting te vinden en hoe moeilijk het is om telkens afgewezen te worden. Want reken maar dat kleuters verschrikkelijk gemeen kunnen zijn onderling en al snel de zwakke plek kunnen vinden van iemand. Zij vond het alleen maar logisch dat kinderen die sociaal wel sterk waren de zwakkeren ondersteunden.
Daarnaast werd er iedere 2 weken gerouleerd, zodat je met alle klasgenootjes wel een keer mocht/moest samenwerken.
Ik vond niet altijd alle kinderen leuk, maar ik heb wel geleerd samen te werken in een groepje dat niet altijd goed met elkaar in overeenstemming was. Eerlijk gezegd heb ik er nooit problemen aan ondervonden, de afwisseling vond ik juist prettig. En uiteindelijk bleken de kinderen die niet zo goed in de groep lagen een stuk leuker dan in eerste instantie leek.
Thuis mocht ik zelf weten met wie ik speelde, daar had een leerkracht niets mee te maken, maar in de klas heeft de leraar de leiding en je had gewoon te luisteren en te doen wat je werd gezegd.
Zo zit de wereld nu eenmaal in elkaar. Je kunt niet altijd mensen treffen die je liggen, je zult zelf eerst veel moeten geven voordat je iets kunt nemen. En het is in mijn optiek alleen maar goed dat jonge kinderen hier ook mee in aanraking komen.
Alle drie in een combi-klas geplaatst, omdat we kennelijk makkelijke kinderen waren die de overgang goed zouden kunnen maken. Daarnaast vaak in groepjes geplaatst met kinderen die niet zo goed in de groep lagen, omdat ook hier het aanpassen niet veel moeite kostte.
Mijn moeder maakte dat nooit wat uit, ze is zelf kleuterjuf en zag hoeveel moeite sommige kinderen hadden om aansluiting te vinden en hoe moeilijk het is om telkens afgewezen te worden. Want reken maar dat kleuters verschrikkelijk gemeen kunnen zijn onderling en al snel de zwakke plek kunnen vinden van iemand. Zij vond het alleen maar logisch dat kinderen die sociaal wel sterk waren de zwakkeren ondersteunden.
Daarnaast werd er iedere 2 weken gerouleerd, zodat je met alle klasgenootjes wel een keer mocht/moest samenwerken.
Ik vond niet altijd alle kinderen leuk, maar ik heb wel geleerd samen te werken in een groepje dat niet altijd goed met elkaar in overeenstemming was. Eerlijk gezegd heb ik er nooit problemen aan ondervonden, de afwisseling vond ik juist prettig. En uiteindelijk bleken de kinderen die niet zo goed in de groep lagen een stuk leuker dan in eerste instantie leek.
Thuis mocht ik zelf weten met wie ik speelde, daar had een leerkracht niets mee te maken, maar in de klas heeft de leraar de leiding en je had gewoon te luisteren en te doen wat je werd gezegd.
Zo zit de wereld nu eenmaal in elkaar. Je kunt niet altijd mensen treffen die je liggen, je zult zelf eerst veel moeten geven voordat je iets kunt nemen. En het is in mijn optiek alleen maar goed dat jonge kinderen hier ook mee in aanraking komen.
