Kinderen
alle pijlers
Het succes van mijn opvoeding
woensdag 28 maart 2012 om 09:04
Wij proberen de kinderen op te voeden tot zelfstandige, sociale en meelevende mensen. En met succes mag ik wel concluderen. Helaas ben ik helemaal niet blij met het succes en de kinderen inmiddels ook niet.
Oudste (meisje 14) is met haar vriendinnen op school gedwongen een meisje op te nemen in hun groepje dat helemaal geen aansluiting vond. Ze kunnen het geen van allen goed vinden met dit meisje en hebben nu steeds één voor één ruzie met haar en inmiddels ook met elkaar. School vindt het vooral naar voor het meisje dat ze nergens bij hoort en het groepje mag de ‘vriendschap’ dan ook niet opzeggen.
Toen dochter 12 was en in groep acht zat, zat zij bij elk uitstapje/projectje wel in een groepje met een van de moeilijke kinderen van de klas. Voor kamp mochten ze opgeven met welke vier kinderen ze graag in een groepje wilden en bij welk kind absoluut niet. Eén meisje wordt door iedereen als niet genoemd. Het meisje moet toch in een groepje dus dan maar bij onze dochter. Die zou er niet zo gauw ruzie mee maken was de gedachte van de leerkracht, nee ze ging liever helemaal niet meer op kamp.
Middelste zit nu ook in groep acht en hier gebeuren vergelijkbare dingen in de klas. Is nu met een project bezig waaraan ook thuis gewerkt moet worden maar de anderen laten het ernstig afweten. Toch zorgt zoon voor een voldoende en de rest lift lekker mee, leerkracht doet weinig met mijn/zijn klacht hierover.
Jongste is erg zelfstandig, soms iets té maar met oudere broer en zus gaat dat eigenlijk vanzelf. Nu wilde school een combi klas maken en koos daarvoor alle zelfstandigste kinderen uit zijn jaargroep en die uit een jaar lager, resultaat: een klasje voor einzelgänger, geen groepsgevoel niet erg gezellig.
Ik probeer de kinderen hierover in gesprek te laten gaan met de leerkrachten en doe dit zelf soms ook. Het verhaal is dan altijd dat de moeilijke kinderen óók recht hebben op een plekje in een leuk groepje. Ik zie dit trouwens niet alleen bij mijn kinderen gebeuren maar ook vaak bij andere goed sociaal ontwikkelde kinderen. Ja leuk, maar hebben mijn kinderen en al die andere sociale kinderen dan geen recht om af en toe ook eens in een probleemloos groepje te zitten?
Oudste (meisje 14) is met haar vriendinnen op school gedwongen een meisje op te nemen in hun groepje dat helemaal geen aansluiting vond. Ze kunnen het geen van allen goed vinden met dit meisje en hebben nu steeds één voor één ruzie met haar en inmiddels ook met elkaar. School vindt het vooral naar voor het meisje dat ze nergens bij hoort en het groepje mag de ‘vriendschap’ dan ook niet opzeggen.
Toen dochter 12 was en in groep acht zat, zat zij bij elk uitstapje/projectje wel in een groepje met een van de moeilijke kinderen van de klas. Voor kamp mochten ze opgeven met welke vier kinderen ze graag in een groepje wilden en bij welk kind absoluut niet. Eén meisje wordt door iedereen als niet genoemd. Het meisje moet toch in een groepje dus dan maar bij onze dochter. Die zou er niet zo gauw ruzie mee maken was de gedachte van de leerkracht, nee ze ging liever helemaal niet meer op kamp.
Middelste zit nu ook in groep acht en hier gebeuren vergelijkbare dingen in de klas. Is nu met een project bezig waaraan ook thuis gewerkt moet worden maar de anderen laten het ernstig afweten. Toch zorgt zoon voor een voldoende en de rest lift lekker mee, leerkracht doet weinig met mijn/zijn klacht hierover.
Jongste is erg zelfstandig, soms iets té maar met oudere broer en zus gaat dat eigenlijk vanzelf. Nu wilde school een combi klas maken en koos daarvoor alle zelfstandigste kinderen uit zijn jaargroep en die uit een jaar lager, resultaat: een klasje voor einzelgänger, geen groepsgevoel niet erg gezellig.
Ik probeer de kinderen hierover in gesprek te laten gaan met de leerkrachten en doe dit zelf soms ook. Het verhaal is dan altijd dat de moeilijke kinderen óók recht hebben op een plekje in een leuk groepje. Ik zie dit trouwens niet alleen bij mijn kinderen gebeuren maar ook vaak bij andere goed sociaal ontwikkelde kinderen. Ja leuk, maar hebben mijn kinderen en al die andere sociale kinderen dan geen recht om af en toe ook eens in een probleemloos groepje te zitten?
woensdag 28 maart 2012 om 09:29
quote:schouderklopje schreef op 28 maart 2012 @ 09:26:
Volgens mij is het vrij normaal dat kinderen die ergens mee bovenuitsteken daarmee de zwakkeren op sleeptouw nemen. Jouw kinderen zullen vast niet op alle onderdelen uitblinken (sport? creatieve opdrachten?) en dan zullen anderen wel eens een van jouw kinderen op sleeptouw moeten nemen. Zo werkt het nou eenmaal in het leven.
Zolang jij jouw kinderen maar hebt geleerd om bij hun eigen grenzen te blijven, zodat anderen er geen misbruik van (kunnen gaan) maken, lijkt me er niet zoveel aan de hand. Overigens vind ik het wel begrijpelijk dat je oudste moeite heeft met verplicht vriendschap aangaan met iemand. Dat kun je niet afdwingen, dus daar zou ik wel een gepsrek over aangaan om na te vragen hoe dat zit.Mooie aanvulling
Volgens mij is het vrij normaal dat kinderen die ergens mee bovenuitsteken daarmee de zwakkeren op sleeptouw nemen. Jouw kinderen zullen vast niet op alle onderdelen uitblinken (sport? creatieve opdrachten?) en dan zullen anderen wel eens een van jouw kinderen op sleeptouw moeten nemen. Zo werkt het nou eenmaal in het leven.
Zolang jij jouw kinderen maar hebt geleerd om bij hun eigen grenzen te blijven, zodat anderen er geen misbruik van (kunnen gaan) maken, lijkt me er niet zoveel aan de hand. Overigens vind ik het wel begrijpelijk dat je oudste moeite heeft met verplicht vriendschap aangaan met iemand. Dat kun je niet afdwingen, dus daar zou ik wel een gepsrek over aangaan om na te vragen hoe dat zit.Mooie aanvulling
woensdag 28 maart 2012 om 09:29
Paar punten:
- kinderen brengen nog steeds heel veel tijd door met andere kinderen van hun keuze waarbij geen controle is door leerkrachten/ouders
-kinderen met moeilijkheden zijn niet alleen kinderen met moeilijkheden, maar hebben net als iedereen sterke en zwakke kanten, leuke en minder leuke dingen
- mensen ontwikkelen zich, door een kind te bestempelen als 'kind met moeilijkheden/sociaal zwakker', maak je verandering (nog) moeilijker
- mogelijk zal een van jouw kinderen in de toekomst wel eens de zwakkere zijn. Iedereen is in zijn leven wel eens de zwakste in een situatie, toch fijn als je geleerd hebt dat er van uit mag gaan dat mensen je dan steunen. Geeft weer vertrouwen toch.
- kinderen brengen nog steeds heel veel tijd door met andere kinderen van hun keuze waarbij geen controle is door leerkrachten/ouders
-kinderen met moeilijkheden zijn niet alleen kinderen met moeilijkheden, maar hebben net als iedereen sterke en zwakke kanten, leuke en minder leuke dingen
- mensen ontwikkelen zich, door een kind te bestempelen als 'kind met moeilijkheden/sociaal zwakker', maak je verandering (nog) moeilijker
- mogelijk zal een van jouw kinderen in de toekomst wel eens de zwakkere zijn. Iedereen is in zijn leven wel eens de zwakste in een situatie, toch fijn als je geleerd hebt dat er van uit mag gaan dat mensen je dan steunen. Geeft weer vertrouwen toch.
woensdag 28 maart 2012 om 09:31
Jeetje, ik maak op uit jouw post dat jij jouw kinderen te goed vindt voor de rest? Dat jouw kinderen eigenlijk alleen maar goed genoeg zijn voor de allerbesten?
Dat vind ik niet bepaald sociaal en meelevend zoals jij claimt ze op te voeden.
Wat vinden ze zelf? Zit dat sociale en meelevende in jouw kinderen zelf?
Ik was vroeger bijvoorbeeld een kind wat uit zichzelf opkwam voor de zwakkeren. Ik nodigde juist altijd de kinderen voor mijn verjaardag uit die nooit uitgenodigd werden voor feestjes etc.
Dat vind ik niet bepaald sociaal en meelevend zoals jij claimt ze op te voeden.
Wat vinden ze zelf? Zit dat sociale en meelevende in jouw kinderen zelf?
Ik was vroeger bijvoorbeeld een kind wat uit zichzelf opkwam voor de zwakkeren. Ik nodigde juist altijd de kinderen voor mijn verjaardag uit die nooit uitgenodigd werden voor feestjes etc.
woensdag 28 maart 2012 om 09:31
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 09:04:
Wij proberen de kinderen op te voeden tot zelfstandige, sociale en meelevende mensen. En met succes mag ik wel concluderen. Helaas ben ik helemaal niet blij met het succes en de kinderen inmiddels ook niet.
Oudste (meisje 14) is met haar vriendinnen op school gedwongen een meisje op te nemen in hun groepje dat helemaal geen aansluiting vond. Ze kunnen het geen van allen goed vinden met dit meisje en hebben nu steeds één voor één ruzie met haar en inmiddels ook met elkaar. School vindt het vooral naar voor het meisje dat ze nergens bij hoort en het groepje mag de ‘vriendschap’ dan ook niet opzeggen.
Toen dochter 12 was en in groep acht zat, zat zij bij elk uitstapje/projectje wel in een groepje met een van de moeilijke kinderen van de klas. Voor kamp mochten ze opgeven met welke vier kinderen ze graag in een groepje wilden en bij welk kind absoluut niet. Eén meisje wordt door iedereen als niet genoemd. Het meisje moet toch in een groepje dus dan maar bij onze dochter. Die zou er niet zo gauw ruzie mee maken was de gedachte van de leerkracht, nee ze ging liever helemaal niet meer op kamp.
Middelste zit nu ook in groep acht en hier gebeuren vergelijkbare dingen in de klas. Is nu met een project bezig waaraan ook thuis gewerkt moet worden maar de anderen laten het ernstig afweten. Toch zorgt zoon voor een voldoende en de rest lift lekker mee, leerkracht doet weinig met mijn/zijn klacht hierover.
Jongste is erg zelfstandig, soms iets té maar met oudere broer en zus gaat dat eigenlijk vanzelf. Nu wilde school een combi klas maken en koos daarvoor alle zelfstandigste kinderen uit zijn jaargroep en die uit een jaar lager, resultaat: een klasje voor einzelgänger, geen groepsgevoel niet erg gezellig.
Ik probeer de kinderen hierover in gesprek te laten gaan met de leerkrachten en doe dit zelf soms ook. Het verhaal is dan altijd dat de moeilijke kinderen óók recht hebben op een plekje in een leuk groepje. Ik zie dit trouwens niet alleen bij mijn kinderen gebeuren maar ook vaak bij andere goed sociaal ontwikkelde kinderen. Ja leuk, maar hebben mijn kinderen en al die andere sociale kinderen dan geen recht om af en toe ook eens in een probleemloos groepje te zitten?De school zou zich diep moeten schamen.
Wij proberen de kinderen op te voeden tot zelfstandige, sociale en meelevende mensen. En met succes mag ik wel concluderen. Helaas ben ik helemaal niet blij met het succes en de kinderen inmiddels ook niet.
Oudste (meisje 14) is met haar vriendinnen op school gedwongen een meisje op te nemen in hun groepje dat helemaal geen aansluiting vond. Ze kunnen het geen van allen goed vinden met dit meisje en hebben nu steeds één voor één ruzie met haar en inmiddels ook met elkaar. School vindt het vooral naar voor het meisje dat ze nergens bij hoort en het groepje mag de ‘vriendschap’ dan ook niet opzeggen.
Toen dochter 12 was en in groep acht zat, zat zij bij elk uitstapje/projectje wel in een groepje met een van de moeilijke kinderen van de klas. Voor kamp mochten ze opgeven met welke vier kinderen ze graag in een groepje wilden en bij welk kind absoluut niet. Eén meisje wordt door iedereen als niet genoemd. Het meisje moet toch in een groepje dus dan maar bij onze dochter. Die zou er niet zo gauw ruzie mee maken was de gedachte van de leerkracht, nee ze ging liever helemaal niet meer op kamp.
Middelste zit nu ook in groep acht en hier gebeuren vergelijkbare dingen in de klas. Is nu met een project bezig waaraan ook thuis gewerkt moet worden maar de anderen laten het ernstig afweten. Toch zorgt zoon voor een voldoende en de rest lift lekker mee, leerkracht doet weinig met mijn/zijn klacht hierover.
Jongste is erg zelfstandig, soms iets té maar met oudere broer en zus gaat dat eigenlijk vanzelf. Nu wilde school een combi klas maken en koos daarvoor alle zelfstandigste kinderen uit zijn jaargroep en die uit een jaar lager, resultaat: een klasje voor einzelgänger, geen groepsgevoel niet erg gezellig.
Ik probeer de kinderen hierover in gesprek te laten gaan met de leerkrachten en doe dit zelf soms ook. Het verhaal is dan altijd dat de moeilijke kinderen óók recht hebben op een plekje in een leuk groepje. Ik zie dit trouwens niet alleen bij mijn kinderen gebeuren maar ook vaak bij andere goed sociaal ontwikkelde kinderen. Ja leuk, maar hebben mijn kinderen en al die andere sociale kinderen dan geen recht om af en toe ook eens in een probleemloos groepje te zitten?De school zou zich diep moeten schamen.
woensdag 28 maart 2012 om 09:33
quote:missy_acy schreef op 28 maart 2012 @ 09:24:
Aha, ik snap je denk je wel. Je ziet dat jouw kinderen altijd de achterblijvers mee moeten trekken?
Lijkt mij ook lastig om te zien als ouder.
Maar je kinderen zelf? Ondervinden zij daar dezelfde last van als die jij denkt te zien?
Aan de andere kant, het is aan je kinderen om er op een gegeven moment een halt toe te roepen. Ook dat moeten ze leren. Dat ze op een gegeven moment zeggen: doe het zelf, ik zorg er ook zelf voor.
Toch?
Inderdaad. Mijn oudste zoon is er ook zo een. Nooit problemen in de klas, braaf, intelligent. Ideaal om daar een kind bij te zetten wat het niet zo makkelijk heeft. Zo werd hij het slachtoffer van (geniepige) pesters, kinderen die hem afleidden waardoor hij niet meer aan zijn eigen werk toe kwam en daarvoor op zijn sodemieter kreeg, want "jij moet dat toch makkelijk aan kunnen"
Daar is hij uiteindelijk zelf tegen in opstand gekomen. Hij had het wat tactischer kunnen doen, maar de boodschap was wel duidelijk.
*Niet naar het kind in kwestie overigens, maar tegen de leerkracht*
Aha, ik snap je denk je wel. Je ziet dat jouw kinderen altijd de achterblijvers mee moeten trekken?
Lijkt mij ook lastig om te zien als ouder.
Maar je kinderen zelf? Ondervinden zij daar dezelfde last van als die jij denkt te zien?
Aan de andere kant, het is aan je kinderen om er op een gegeven moment een halt toe te roepen. Ook dat moeten ze leren. Dat ze op een gegeven moment zeggen: doe het zelf, ik zorg er ook zelf voor.
Toch?
Inderdaad. Mijn oudste zoon is er ook zo een. Nooit problemen in de klas, braaf, intelligent. Ideaal om daar een kind bij te zetten wat het niet zo makkelijk heeft. Zo werd hij het slachtoffer van (geniepige) pesters, kinderen die hem afleidden waardoor hij niet meer aan zijn eigen werk toe kwam en daarvoor op zijn sodemieter kreeg, want "jij moet dat toch makkelijk aan kunnen"
Daar is hij uiteindelijk zelf tegen in opstand gekomen. Hij had het wat tactischer kunnen doen, maar de boodschap was wel duidelijk.
*Niet naar het kind in kwestie overigens, maar tegen de leerkracht*
woensdag 28 maart 2012 om 09:33
quote:itsme26 schreef op 28 maart 2012 @ 09:25:
waarom maak je er dan zo een punt van. Ik denk dat al deze voorbeelden goede leerscholen zijn voor kinderen. Waarom moet je alle "niet-sociale ontwikkelde kinderen bij elkaar zetten. Hoe moeten zij dan leren sociaal te zijn?
Ik vind kinderen net sociaal ontwikkeld als ze ook hiermee kunnen omgaan. En ik hoop dat ik mijn kind dan ook mag meegeven
Itsie!!
Ster hier van t trouwtopic. Hoe is het? Heb je al een baby?
waarom maak je er dan zo een punt van. Ik denk dat al deze voorbeelden goede leerscholen zijn voor kinderen. Waarom moet je alle "niet-sociale ontwikkelde kinderen bij elkaar zetten. Hoe moeten zij dan leren sociaal te zijn?
Ik vind kinderen net sociaal ontwikkeld als ze ook hiermee kunnen omgaan. En ik hoop dat ik mijn kind dan ook mag meegeven
Itsie!!
Ster hier van t trouwtopic. Hoe is het? Heb je al een baby?
woensdag 28 maart 2012 om 09:36
Ik herken het wel een beetje. Op de middelbare school zat ik in een hele "lieve" klas. In parallelklassen werd wel gepest, in die waar ik in zat niet. In de loop van de eerste twee jaar kwamen er een paar leerlingen bij die op andere scholen vertrokken waren, met tamelijk ernstige problemen. Die kwamen dus in de klas waar ik in zat, want ze hadden het al zo moeilijk. (Enigszins vergelijkbaar met het groepjes op kamp verhaal uit de OP). Dat ging een tijd lang goed, maar op een gegeven moment werd de balans gewoon verstoord. Leuk idee, de sterkste schouders dragen de zwaarste lasten, maar het gaat ondertussen wel over kinderen, die misschien wel relatief sterke schouders hebben (individueel of, zoals in mijn verhaal, meer als groep) maar die zelf ook echt nog wel het een en ander te leren hebben.
Van een kind op de basisschool verwachten dat het,bij een project waaraan thuis gewerkt moet
worden, het wel oplost als de rest van zn groepje het laat afweten en niet reageren als een kind om hulp vraagt lijkt me ook niet heel reëel.
Van een kind op de basisschool verwachten dat het,bij een project waaraan thuis gewerkt moet
worden, het wel oplost als de rest van zn groepje het laat afweten en niet reageren als een kind om hulp vraagt lijkt me ook niet heel reëel.
woensdag 28 maart 2012 om 09:37
Ik denk dat als de moeder van het 14 jarige meisje zonder aansluiting (helse leeftijd om buiten de groep te vallen trouwens) een topic had geopend. Dat we blij waren dat de school er wat mee probeerde te doen.
Ik kan me herinneren van vroeger dat we als kind altijd wat te mopperen hadden over groepjes, het is nooit zoals je als kind wil (nl alleen met je beste vriendinnetjes en die leuke jongens er graag bij). Dus het probleem van je dochter kan ook groter lijken dan het is.
Ik kan me herinneren van vroeger dat we als kind altijd wat te mopperen hadden over groepjes, het is nooit zoals je als kind wil (nl alleen met je beste vriendinnetjes en die leuke jongens er graag bij). Dus het probleem van je dochter kan ook groter lijken dan het is.
woensdag 28 maart 2012 om 09:37
Wat een irritante topic titel, sorry. Jij hebt het allemaal geweldig gedaan en dat sommige andere kinderen minder goed meekomen is allemaal hun eigen schuld, of anders wel die van de ouders...
Dat school zich bemoeit met de samenstelling van vriendinnen groepjes vind ik ook een beetje gek, maar verder lijkt het me alleen maar goed dat je kinderen leren samenwerken, ook met mensen waarbij dat niet vanzelf gaat.
Dat school zich bemoeit met de samenstelling van vriendinnen groepjes vind ik ook een beetje gek, maar verder lijkt het me alleen maar goed dat je kinderen leren samenwerken, ook met mensen waarbij dat niet vanzelf gaat.
woensdag 28 maart 2012 om 09:37
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 09:04:
Toen dochter 12 was en in groep acht zat, zat zij bij elk uitstapje/projectje wel in een groepje met een van de moeilijke kinderen van de klas. Voor kamp mochten ze opgeven met welke vier kinderen ze graag in een groepje wilden en bij welk kind absoluut niet. Eén meisje wordt door iedereen als niet genoemd.
Tjonge wat een oetlul van een docent, zeg. Bevorderen dat sociaal zwakkere kinderen zo nog eens extra gestigmatiseerd worden.
Ik zou je echt een sociale, betrokken ouder vinden als je dit ook aan de kaak stelt.
Toen dochter 12 was en in groep acht zat, zat zij bij elk uitstapje/projectje wel in een groepje met een van de moeilijke kinderen van de klas. Voor kamp mochten ze opgeven met welke vier kinderen ze graag in een groepje wilden en bij welk kind absoluut niet. Eén meisje wordt door iedereen als niet genoemd.
Tjonge wat een oetlul van een docent, zeg. Bevorderen dat sociaal zwakkere kinderen zo nog eens extra gestigmatiseerd worden.
Ik zou je echt een sociale, betrokken ouder vinden als je dit ook aan de kaak stelt.
You are not crazy, you are... colorful. Colorful in a way that might respond to medication.
woensdag 28 maart 2012 om 09:40
woensdag 28 maart 2012 om 09:44
woensdag 28 maart 2012 om 09:44
Kinderen dwingen een kind in een groepje op te nemen werkt volgens mij uberhaupt niet. Je ontkomt niet aan groepjesvorming en in principe is daar ook niets mis mee. Maar er zijn ook genoeg kinderen die overal een beetje tussen hangen en eigenlijk met iedereen goed kunnen werken en opschieten. Mijn kinderen hebben altijd met allerlei kinderen gespeeld en gewerkt en inderdaad zaten ze dan wel eens naast een sociaal zwakker of sociaal minder geaccepteerd kind. Maar dat betekende niet dat ze niet meer met de andere "groepjes" of kinderen omgingen.
Ik denk dat je je er niet druk om moet maken, Sandt. Je hebt blijkbaar kinderen die gemakkelijk met allerlei kinderen omgaan en als ze er zelf geen problemen mee hebben dan is er toch ook geen probleem?
Ik denk dat je je er niet druk om moet maken, Sandt. Je hebt blijkbaar kinderen die gemakkelijk met allerlei kinderen omgaan en als ze er zelf geen problemen mee hebben dan is er toch ook geen probleem?
woensdag 28 maart 2012 om 09:45
Zou school die groepjes niet ook maken omdat anders kinderen worden buitengesloten? Van mijn basisschool kan ik me herinneren dat er verschillende groepjes waren, maar nieuwkomelingen, of leerlingen die anders waren werden daar gewoon in opgenomen. Dat deden we zelf omdat we een leuke klas wilden. Is het tegenwoordig zo dat docenten hiervoor moeten ingrijpen? Doen leerlingen dat niet meer zelf?
woensdag 28 maart 2012 om 09:47
Ik krijg een nare smaak van je OP. Het lijkt allemaal aan de school te liggen. Kinderen zijn volgens mij best goed in staat om hier zelf een oplossing voor te bedenken i.p.v. een ouder die zich er in moet mengen. Je ziet het bij alle drie je kinderen, zou het ook niet aan je eigen interpretatie kunnen liggen?
woensdag 28 maart 2012 om 09:48
quote:geheimtaal schreef op 28 maart 2012 @ 09:42:
En wat als jouw dochter nou dat meisje was dat overal buiten viel?
Vond je het dan nog steeds raar dat ze toch bij een groepje werd geplaatst?Ik was in het 2e middelbaar (was van school veranderd en kwam dus bij vreemden in de klas terecht) ooit zo'n meisje dat overal buiten viel, maar ik ben er sterker uitgekomen zonder hulp gehad te hebben. Ik heb geleerd me niet needy op te stellen naar mensen en zelf mijn eigen plan te trekken. Toen we 2 jaar later met school naar het buitenland gingen werd ik bij het populaire groepje uitgenodigd in hun kamer te slapen. Jezelf onafhankelijk opstellen maakt je interessant. Dat bereik je volgens mij niet als anderen voor je bemiddelen. Denk dat als mensen ongewenst met je opgezadeld worden, je dan juist uitgekotst wordt.
En wat als jouw dochter nou dat meisje was dat overal buiten viel?
Vond je het dan nog steeds raar dat ze toch bij een groepje werd geplaatst?Ik was in het 2e middelbaar (was van school veranderd en kwam dus bij vreemden in de klas terecht) ooit zo'n meisje dat overal buiten viel, maar ik ben er sterker uitgekomen zonder hulp gehad te hebben. Ik heb geleerd me niet needy op te stellen naar mensen en zelf mijn eigen plan te trekken. Toen we 2 jaar later met school naar het buitenland gingen werd ik bij het populaire groepje uitgenodigd in hun kamer te slapen. Jezelf onafhankelijk opstellen maakt je interessant. Dat bereik je volgens mij niet als anderen voor je bemiddelen. Denk dat als mensen ongewenst met je opgezadeld worden, je dan juist uitgekotst wordt.
woensdag 28 maart 2012 om 09:49
Wat versta je trouwens onder een "goed sociaal ontwikkeld kind"?
Je noemt je eigen kinderen zo, maar denk je niet dat ook een "goed sociaal ontwikkeld kind" niet buiten een groep kan vallen of niet geaccepteerd kan worden door een klas. Er spelen echt meer factoren mee in het spel van acceptatie.
Ik vind je titel wat onhandig, het impliceert dat je zelf vindt dat je opvoeding niet echt een succes is op sociaal gebied. Althans dat de opvoeding het niet het door jou gewenste gevolg heeft.
Je noemt je eigen kinderen zo, maar denk je niet dat ook een "goed sociaal ontwikkeld kind" niet buiten een groep kan vallen of niet geaccepteerd kan worden door een klas. Er spelen echt meer factoren mee in het spel van acceptatie.
Ik vind je titel wat onhandig, het impliceert dat je zelf vindt dat je opvoeding niet echt een succes is op sociaal gebied. Althans dat de opvoeding het niet het door jou gewenste gevolg heeft.
