Kinderen
alle pijlers
Op naar de 10?
zaterdag 31 maart 2012 om 17:27
Ik lees af en toe mee op dit forum en heb besloten om hier 'mijn verhaal' neer te zetten.
Ik ben een man van 28 jaar. De afgelopen jaren 5 jaar heb ik 7 kinderen verwerkt bij 6 verschillende vrouwen.
Mijn eerste kind heb ik verwekt bij een lesbische dame, behorend tot een lesbisch stel, die ik goed heb leren kennen in mijn studententijd. Ze zochten een zaaddonor, liefst iemand die ze kenden als stabiel en met goed DNA. Uiteindelijk kwamen ze bij mij uit. Ik heb er ongeveer een week over nagedacht en besloot toen het te doen. Dat 'het' bestond eruit dat ik met behulp van wat fantasie mijn zaad in een klein potje heb gedaan, waarna zij het in een aparte kamer heeft ingebracht. We hadden verder nog een contract getekend waarbij ik afzie van mijn rechten als vader en zij mij nooit zal opzadelen met (financiele) plichten. Wel mogen de kinderen contact met me opnemen als ze oud genoeg zijn om het echte verhaal te horen.
Mijn bereidheid om zaaddonor te spelen zong kennelijk rond. Een half jaar later werd ik benaderd door een vrouw van achterin de 30 zonder partner maar met kinderwens. Na een paar gesprekken besloot ik dat ik ook voor haar wel de rol van biologische vader (of zaaddonor, maar dat klinkt zo beperkt) zou invullen. Zij was een hetero vrouw en nog best aantrekkelijk, en ze meende dat 'echt' neuken de beste kans op succes gaf. Rond haar vruchtbare periode hadden we iedere dag sex en na 3 maanden was ze zwanger. Een week later hoorde ik dat mijn eerste kind geboren was, een meisje. Ik heb dit gevierd door mijn ontbijtspullen aan te vullen met een pak roze muisjes.
Het nadeel van sex is dat het toch leidt tot een bepaalde band, het was voor ons allebei moeilijk om het contact te verbreken maar dat hebben we toch gedaan. 9 maanden later kreeg ik een berichtje: het was een jongetje en helemaal gezond. Dit keer kocht ik blauwe muisjes.
Ondertussen liep een relatie met een veelbelovende scharrel op de klippen. Ik had haar verteld van mijn 2 kinderen en die wetenschap kon ze niet aan. Tegelijkertijd diende zich een nieuw project aan: alweer een lesbisch stel met een kinderwens. En een paar jaar later heb ik dus alweer zeven kinderen.
Ik denk er wel over om te stoppen. Dat gaat niet vanzelf, want mijn naam circuleert kennelijk in sommige cicuits en ik krijg soms verzoeken van totaal onbekende vrouwen. Maar 7 kinderen is al best wel veel. Gelukkig wonen ze wel redelijk verspreid over het land, de kans dat ze bij ellkaar op school zitten is erg klein.
Ik weet van al mijn kinderen waar ze wonen en hoe ze heten. Dat is voorlopig genoeg. Toch kijk ik wel uit naar de dag dat een kind zich bij mij meldt om kennis te maken. Ik weet eigenlijk nog niet zo goed hoe ik dan zal reageren.
Nu ik deze intro teruglees, klinkt het verhaal ongeloofwaardig. Toch is dit echt mijn verhaal. Er zijn alleen maar heel weinig mensen die dit van mij weten. Ik vertel meestal dat ik op deze manier 2 kinderen heb verwekt. 7 klinkt toch als.. Tja het is gewoon veel.
Ik ben een man van 28 jaar. De afgelopen jaren 5 jaar heb ik 7 kinderen verwerkt bij 6 verschillende vrouwen.
Mijn eerste kind heb ik verwekt bij een lesbische dame, behorend tot een lesbisch stel, die ik goed heb leren kennen in mijn studententijd. Ze zochten een zaaddonor, liefst iemand die ze kenden als stabiel en met goed DNA. Uiteindelijk kwamen ze bij mij uit. Ik heb er ongeveer een week over nagedacht en besloot toen het te doen. Dat 'het' bestond eruit dat ik met behulp van wat fantasie mijn zaad in een klein potje heb gedaan, waarna zij het in een aparte kamer heeft ingebracht. We hadden verder nog een contract getekend waarbij ik afzie van mijn rechten als vader en zij mij nooit zal opzadelen met (financiele) plichten. Wel mogen de kinderen contact met me opnemen als ze oud genoeg zijn om het echte verhaal te horen.
Mijn bereidheid om zaaddonor te spelen zong kennelijk rond. Een half jaar later werd ik benaderd door een vrouw van achterin de 30 zonder partner maar met kinderwens. Na een paar gesprekken besloot ik dat ik ook voor haar wel de rol van biologische vader (of zaaddonor, maar dat klinkt zo beperkt) zou invullen. Zij was een hetero vrouw en nog best aantrekkelijk, en ze meende dat 'echt' neuken de beste kans op succes gaf. Rond haar vruchtbare periode hadden we iedere dag sex en na 3 maanden was ze zwanger. Een week later hoorde ik dat mijn eerste kind geboren was, een meisje. Ik heb dit gevierd door mijn ontbijtspullen aan te vullen met een pak roze muisjes.
Het nadeel van sex is dat het toch leidt tot een bepaalde band, het was voor ons allebei moeilijk om het contact te verbreken maar dat hebben we toch gedaan. 9 maanden later kreeg ik een berichtje: het was een jongetje en helemaal gezond. Dit keer kocht ik blauwe muisjes.
Ondertussen liep een relatie met een veelbelovende scharrel op de klippen. Ik had haar verteld van mijn 2 kinderen en die wetenschap kon ze niet aan. Tegelijkertijd diende zich een nieuw project aan: alweer een lesbisch stel met een kinderwens. En een paar jaar later heb ik dus alweer zeven kinderen.
Ik denk er wel over om te stoppen. Dat gaat niet vanzelf, want mijn naam circuleert kennelijk in sommige cicuits en ik krijg soms verzoeken van totaal onbekende vrouwen. Maar 7 kinderen is al best wel veel. Gelukkig wonen ze wel redelijk verspreid over het land, de kans dat ze bij ellkaar op school zitten is erg klein.
Ik weet van al mijn kinderen waar ze wonen en hoe ze heten. Dat is voorlopig genoeg. Toch kijk ik wel uit naar de dag dat een kind zich bij mij meldt om kennis te maken. Ik weet eigenlijk nog niet zo goed hoe ik dan zal reageren.
Nu ik deze intro teruglees, klinkt het verhaal ongeloofwaardig. Toch is dit echt mijn verhaal. Er zijn alleen maar heel weinig mensen die dit van mij weten. Ik vertel meestal dat ik op deze manier 2 kinderen heb verwekt. 7 klinkt toch als.. Tja het is gewoon veel.
zaterdag 31 maart 2012 om 17:48
Nou ik vond je topic buitengewoon boeiend en heb het aandachtig gelezen. En ik ben tot de conclusie gekomen dat ik vind dat jij heel lief bent geweest dat je die vrouwen zo goed hebt geholpen. Als dit is waar je zelf trots op bent dan moet je gewoon door gaan, want geloof me er zijn zat vrouwen die een kinderwens hebben maar om welke reden dan ook geen partner hebben,zodat die wens vervult kan worden. Jij maakt dat mogelijk dus, waarom stoppen bij 7 als je er zelf ook wel 10 zou willen verwekken?
zaterdag 31 maart 2012 om 18:14
7 klinkt inderdaad als wel erg veel maar ik vind ook dat je een goede daad doet. Die kinderen zullen later niet opzoek hoeven naar hun vader omdat het een lul is die hun moeder heeft verlaten. Je hebt 7 goede daden gedaan en ik zou dan ook doorgaan tot zolang genoeg genoeg is voor jou. Bovendien zou ik me al helemaal niet schamen en als je dan al zegt dat je dit doet, vertel gewoon de waarheid. Je bent geen hoer ofzo, dit is een goede daad.
zaterdag 31 maart 2012 om 18:30
zaterdag 31 maart 2012 om 18:39
Mooi dat je 6 moeders/stellen hebt geholpen.
Weten de moeders van die kinderen dat er half broers en zussen rondlopen van hun kind?
Ik vind 7 niet echt heel veel, maar bij 6 vrouwen wel. Die kinderen kunnen elkaar tegenkomen zonder dat ze weten dat ze familie zijn. Dit is ook de reden dat het zaad van anonieme zaaddonoren niet te vaak gebruikt wordt.
Weten de moeders van die kinderen dat er half broers en zussen rondlopen van hun kind?
Ik vind 7 niet echt heel veel, maar bij 6 vrouwen wel. Die kinderen kunnen elkaar tegenkomen zonder dat ze weten dat ze familie zijn. Dit is ook de reden dat het zaad van anonieme zaaddonoren niet te vaak gebruikt wordt.
zaterdag 31 maart 2012 om 18:54
Waar je wel om moet denken: Hoe ga je het vinden als over 16 jaar ineens alle 7 je kinderen op de stoep staan? Of 20 als je zo doorgaat? Of 50? Heb je dan genoeg tijd om hen allemaal enige aandacht te geven?
Voor mij zou je als partner wel onaantrekkelijker worden als je echt van jezelf een fokhengst maakt en er zoveel kinderen van jou op de wereld rondlopen. Ik zou het misschien wel houden bij wat je nu voor goeds hebt gedaan, maar niet verder gaan. Er moet ook een keer een stop aan komen toch?
Voor mij zou je als partner wel onaantrekkelijker worden als je echt van jezelf een fokhengst maakt en er zoveel kinderen van jou op de wereld rondlopen. Ik zou het misschien wel houden bij wat je nu voor goeds hebt gedaan, maar niet verder gaan. Er moet ook een keer een stop aan komen toch?
zaterdag 31 maart 2012 om 19:00
Ik vind gewoon dat je er wel zorgvuldig mee moet blijven omgaan... dat is het enige wat ik zeg. Nee, je hoeft je kinderen geen aandacht te geven, maar hij heeft wel toegestemd dat ze contact met hem mogen opnemen. Met 7 kinderen lijkt me dat nog wel te doen (in de situatie waarin TO nu zit), maar veel meer moeten het dan niet worden. Zeker niet als TO zelf ook nog een gezinnetje wil stichten en daar op den duur druk mee is.
Ik kan me voorstellen dat je als kind toch iets van je biologische vader verwacht...
Ik kan me voorstellen dat je als kind toch iets van je biologische vader verwacht...
zaterdag 31 maart 2012 om 19:01
Ik vind het heel mooi en lief wat je hebt gedaan.
Maar ben toch nieuwsgierig naar een aantal dingen.
Wanneer je kinderen voor jezelf zal willen. Ben je dan voorbereid op het gevoel dat je misschien toch contact zou willen met je andere kinderen?
Als de kinderen later een band met je willen opbouwen, ben je daar toe bereid?
Mocht je komen te overlijden, heb je dan iets geregeld voor die kinderen? Iets van brieven, foto's, video's, zodat ze toch meer te weten kunnen komen over hun vader?
Maar ben toch nieuwsgierig naar een aantal dingen.
Wanneer je kinderen voor jezelf zal willen. Ben je dan voorbereid op het gevoel dat je misschien toch contact zou willen met je andere kinderen?
Als de kinderen later een band met je willen opbouwen, ben je daar toe bereid?
Mocht je komen te overlijden, heb je dan iets geregeld voor die kinderen? Iets van brieven, foto's, video's, zodat ze toch meer te weten kunnen komen over hun vader?
zaterdag 31 maart 2012 om 19:03
quote:ailien schreef op 31 maart 2012 @ 19:00:
Ik vind gewoon dat je er wel zorgvuldig mee moet blijven omgaan... dat is het enige wat ik zeg. Nee, je hoeft je kinderen geen aandacht te geven, maar hij heeft wel toegestemd dat ze contact met hem mogen opnemen. Met 7 kinderen lijkt me dat nog wel te doen (in de situatie waarin TO nu zit), maar veel meer moeten het dan niet worden. Zeker niet als TO zelf ook nog een gezinnetje wil stichten en daar op den duur druk mee is.
Ik kan me voorstellen dat je als kind toch iets van je biologische vader verwacht...Ik denk dat (lesbische) vrouwen die zich op deze manier hebben laten servicen hun kind gewoon opvoeden met het vaststaand feit dat ze alleen 'n verwekker hebben en géén vader. Dus neem aan dat de kinderen geen vaderlijke verwachtingen hebben wanneer ze hun verwekker willen ontmoeten.
Ik vind gewoon dat je er wel zorgvuldig mee moet blijven omgaan... dat is het enige wat ik zeg. Nee, je hoeft je kinderen geen aandacht te geven, maar hij heeft wel toegestemd dat ze contact met hem mogen opnemen. Met 7 kinderen lijkt me dat nog wel te doen (in de situatie waarin TO nu zit), maar veel meer moeten het dan niet worden. Zeker niet als TO zelf ook nog een gezinnetje wil stichten en daar op den duur druk mee is.
Ik kan me voorstellen dat je als kind toch iets van je biologische vader verwacht...Ik denk dat (lesbische) vrouwen die zich op deze manier hebben laten servicen hun kind gewoon opvoeden met het vaststaand feit dat ze alleen 'n verwekker hebben en géén vader. Dus neem aan dat de kinderen geen vaderlijke verwachtingen hebben wanneer ze hun verwekker willen ontmoeten.
zaterdag 31 maart 2012 om 19:06
quote:stukje_cake schreef op 31 maart 2012 @ 18:58:
Ik hoop wel voor die kinderen dat ze van elkaars bestaan af zullen weten. Stel dat je verliefd wordt op je halfbroer/zus en je weet het niet. Stel je krijgt er kinderen mee en er blijkt van alles mis te zijn?
Waarom hebben we hier in Nederland nog steeds geen bloedtest zoals in Amerika verplicht is als mensen met elkaar trouwen en/of een kind willen nemen? Dan sluit je in elk geval uit dat mensen die genentisch niet compatible zijn mislukte kinderen kunnen maken.
Verder zie ik er geen probleem in als mensen die niet als broer en zus zijn opgegroeid verliefd op elkaar worden. Incest is het alleen als je uit dezelfde familie komt en met elkaar bent opgegroeid.
Ik hoop wel voor die kinderen dat ze van elkaars bestaan af zullen weten. Stel dat je verliefd wordt op je halfbroer/zus en je weet het niet. Stel je krijgt er kinderen mee en er blijkt van alles mis te zijn?
Waarom hebben we hier in Nederland nog steeds geen bloedtest zoals in Amerika verplicht is als mensen met elkaar trouwen en/of een kind willen nemen? Dan sluit je in elk geval uit dat mensen die genentisch niet compatible zijn mislukte kinderen kunnen maken.
Verder zie ik er geen probleem in als mensen die niet als broer en zus zijn opgegroeid verliefd op elkaar worden. Incest is het alleen als je uit dezelfde familie komt en met elkaar bent opgegroeid.
zaterdag 31 maart 2012 om 19:07
quote:elninjoo schreef op 31 maart 2012 @ 19:03:
[...]
Ik denk dat (lesbische) vrouwen die zich op deze manier hebben laten servicen hun kind gewoon opvoeden met het vaststaand feit dat ze alleen 'n verwekker hebben en géén vader. Dus neem aan dat de kinderen geen vaderlijke verwachtingen hebben wanneer ze hun verwekker willen ontmoeten.Nou, zo simpel ligt het vaak niet. Veel kinderen zijn toch erg benieuwd naar hun biologische vader. Alleen al, omdat ze nieuwsgierig zijn hoe hij eruit ziet, of om te weten welke ziektes er in zijn familie veel voorkomen, maar ook gewoon als méns... je hebt toch een deel van zijn genenpakket. Waarom denk je dat er zoveel kinderen die geadopteerd zijn op zoek gaan naar hun biologische ouders?
[...]
Ik denk dat (lesbische) vrouwen die zich op deze manier hebben laten servicen hun kind gewoon opvoeden met het vaststaand feit dat ze alleen 'n verwekker hebben en géén vader. Dus neem aan dat de kinderen geen vaderlijke verwachtingen hebben wanneer ze hun verwekker willen ontmoeten.Nou, zo simpel ligt het vaak niet. Veel kinderen zijn toch erg benieuwd naar hun biologische vader. Alleen al, omdat ze nieuwsgierig zijn hoe hij eruit ziet, of om te weten welke ziektes er in zijn familie veel voorkomen, maar ook gewoon als méns... je hebt toch een deel van zijn genenpakket. Waarom denk je dat er zoveel kinderen die geadopteerd zijn op zoek gaan naar hun biologische ouders?
zaterdag 31 maart 2012 om 19:11
quote:ailien schreef op 31 maart 2012 @ 19:07:
[...]
Nou, zo simpel ligt het vaak niet. Veel kinderen zijn toch erg benieuwd naar hun biologische vader. Alleen al, omdat ze nieuwsgierig zijn hoe hij eruit ziet, of om te weten welke ziektes er in zijn familie veel voorkomen, maar ook gewoon als méns... je hebt toch een deel van zijn genenpakket. Waarom denk je dat er zoveel kinderen die geadopteerd zijn op zoek gaan naar hun biologische ouders?Ik kan me de nieuwsgierigheid voorstellen en ook dat ze hun verwekker willen ontmoeten. TO wil daar gehoor aan geven en hun vragen beantwoorden, maar dat wil niet zeggen dat ie happy family met ze gaat spelen. Overigens wel ideaal om niet zelf baby's/kleine kinderen in huis te hoeven hebben en er niet voor te hoeven betalen en als ze volwassen zijn kun je er op 'n normale manier mee om gaan. Op zo'n manier zou zelfs ik het niet zo erg vinden om 'n eigen nakomeling te hebben, haha! En als ie dan ook nog homo is en zelf geen kinderen neemt zou ik dat nog best wel 'ns voor langere termijn leuk kunnen vinden
[...]
Nou, zo simpel ligt het vaak niet. Veel kinderen zijn toch erg benieuwd naar hun biologische vader. Alleen al, omdat ze nieuwsgierig zijn hoe hij eruit ziet, of om te weten welke ziektes er in zijn familie veel voorkomen, maar ook gewoon als méns... je hebt toch een deel van zijn genenpakket. Waarom denk je dat er zoveel kinderen die geadopteerd zijn op zoek gaan naar hun biologische ouders?Ik kan me de nieuwsgierigheid voorstellen en ook dat ze hun verwekker willen ontmoeten. TO wil daar gehoor aan geven en hun vragen beantwoorden, maar dat wil niet zeggen dat ie happy family met ze gaat spelen. Overigens wel ideaal om niet zelf baby's/kleine kinderen in huis te hoeven hebben en er niet voor te hoeven betalen en als ze volwassen zijn kun je er op 'n normale manier mee om gaan. Op zo'n manier zou zelfs ik het niet zo erg vinden om 'n eigen nakomeling te hebben, haha! En als ie dan ook nog homo is en zelf geen kinderen neemt zou ik dat nog best wel 'ns voor langere termijn leuk kunnen vinden
zaterdag 31 maart 2012 om 19:14
Ik vind het mooi dat je dit gedaan hebt. Als je via een spermabank doneert, worden er maximaal 25 kinden van je zaad verwekt.
Ik denk wel dat je een grens moet aangeven. Willen deze 7 vrouwen nog een 2e kind van je (zaad)? Dan zou ik niet meer met andere vrouwen in zee gaan. Maar je moet doen wat goed voelt.
Dat ene kind wat via seks verwekt is, maakt het verhaal anders. Je bent in dit geval geen donor, maar een verwekker. Je hebt dus rechten en plichten.
Ik denk wel dat je een grens moet aangeven. Willen deze 7 vrouwen nog een 2e kind van je (zaad)? Dan zou ik niet meer met andere vrouwen in zee gaan. Maar je moet doen wat goed voelt.
Dat ene kind wat via seks verwekt is, maakt het verhaal anders. Je bent in dit geval geen donor, maar een verwekker. Je hebt dus rechten en plichten.
