Kinderen
alle pijlers
Dat verdomde verschonen!
zondag 1 april 2012 om 18:46
Het lijkt een futiel probleem maar ik word er zo ondertussen helemaal tureluurs van: zoonlief hier is nu 22 maanden en vanaf een maand of 11 is het al bal: ik mag hem geen schone luier omdoen.
Al 11 maanden is elke luierwisseling een ongekende strijd. Ik heb alles al geprobeerd: proberen af te leiden met leuk speeltjes/dingetjes, streng toespreken, consequent zijn, anders dan op de commode verschonen, niets helpt.
Ik zie gewoon tegen elke luierwisseling op als een berg en volgens mij voelt kind dit ook aan waardoor het probleem alleen maar erger wordt.
Ik heb van meer kindjes gehoord die niet verschoond willen worden, maar nooit zo erg en nooit zo lang, meestal zijn het dan "fases". Hier is het één lange, lange fase.
Ik vind het niet leuk om te zeggen, maar vanmorgen was voor mij de maat eens vol en heb ik geschreeuwd tegen mijn zoontje dat hij moest blijven liggen. Ik vind dit vreselijk, en verlies nooit zó mijn geduld. En het werkte natuurlijk ook niet. Ik heb mee voorgenomen dat dit ook niet meer gebeurt maar was het zooooo zat!
Voor de rest is hij volgens mij een heel normaal ontwikkelende peuter, dus daar ligt het verder niet aan.
Ik gebruik wel eens luierbroekjes, die krijg ik wel makkelijk bij hem aan maar mijn gastouder heeft liever niet dat ik die gebruik omdat ze evt ontlasting minder goed tegenhouden. Dus op mijn werkdagen moet hij sowieso een gewone luier om.
Overigens bij haar blijft hij wel altijd keurig liggen, wat mij extra frustreert want hierdoor ga ik denken dat het probleem bij mij ligt.
Ik denk ook wel eens terug of er iets is gebeurt waardoor hij er zo'n hekel aan heeft gekregen, maar het verschonen op de commode was als baby zijnde juist altijd een gezellig rustpuntje.
Meer moeders met dit probleem? En iemand de gouden tip? En weet iemand waarom dit nou zo is? Ik wil het graag begrijpen....
Al 11 maanden is elke luierwisseling een ongekende strijd. Ik heb alles al geprobeerd: proberen af te leiden met leuk speeltjes/dingetjes, streng toespreken, consequent zijn, anders dan op de commode verschonen, niets helpt.
Ik zie gewoon tegen elke luierwisseling op als een berg en volgens mij voelt kind dit ook aan waardoor het probleem alleen maar erger wordt.
Ik heb van meer kindjes gehoord die niet verschoond willen worden, maar nooit zo erg en nooit zo lang, meestal zijn het dan "fases". Hier is het één lange, lange fase.
Ik vind het niet leuk om te zeggen, maar vanmorgen was voor mij de maat eens vol en heb ik geschreeuwd tegen mijn zoontje dat hij moest blijven liggen. Ik vind dit vreselijk, en verlies nooit zó mijn geduld. En het werkte natuurlijk ook niet. Ik heb mee voorgenomen dat dit ook niet meer gebeurt maar was het zooooo zat!
Voor de rest is hij volgens mij een heel normaal ontwikkelende peuter, dus daar ligt het verder niet aan.
Ik gebruik wel eens luierbroekjes, die krijg ik wel makkelijk bij hem aan maar mijn gastouder heeft liever niet dat ik die gebruik omdat ze evt ontlasting minder goed tegenhouden. Dus op mijn werkdagen moet hij sowieso een gewone luier om.
Overigens bij haar blijft hij wel altijd keurig liggen, wat mij extra frustreert want hierdoor ga ik denken dat het probleem bij mij ligt.
Ik denk ook wel eens terug of er iets is gebeurt waardoor hij er zo'n hekel aan heeft gekregen, maar het verschonen op de commode was als baby zijnde juist altijd een gezellig rustpuntje.
Meer moeders met dit probleem? En iemand de gouden tip? En weet iemand waarom dit nou zo is? Ik wil het graag begrijpen....
zondag 1 april 2012 om 22:43
quote:Jorina schreef op 01 april 2012 @ 22:29:
[...]
Lekker als je op visite bent dan, iedereen zit in de poeplucht omdat je dochter nog niet heeft gezegd dat ze verschoond wil worden?
Zoals anderen ook al zeiden: op visite is (was, ze is zindelijk) het nooit een probleem om te verschonen Bovendien deed mijn vriend het dan meestal, en dat was natuurlijk helemaal fantastisch
Maar daarbuiten, als ze zelf niet wilde had ik/het weinig zin om haar te dwingen. Zolang wij de enigen waren die in die poeplucht zaten, ach, dan ging ik wel een stukje verderop zitten hoor.
[...]
Lekker als je op visite bent dan, iedereen zit in de poeplucht omdat je dochter nog niet heeft gezegd dat ze verschoond wil worden?
Zoals anderen ook al zeiden: op visite is (was, ze is zindelijk) het nooit een probleem om te verschonen Bovendien deed mijn vriend het dan meestal, en dat was natuurlijk helemaal fantastisch
Maar daarbuiten, als ze zelf niet wilde had ik/het weinig zin om haar te dwingen. Zolang wij de enigen waren die in die poeplucht zaten, ach, dan ging ik wel een stukje verderop zitten hoor.
maandag 2 april 2012 om 09:16
quote:wen schreef op 01 april 2012 @ 22:43:
[...]
Zoals anderen ook al zeiden: op visite is (was, ze is zindelijk) het nooit een probleem om te verschonen Bovendien deed mijn vriend het dan meestal, en dat was natuurlijk helemaal fantastisch
Maar daarbuiten, als ze zelf niet wilde had ik/het weinig zin om haar te dwingen. Zolang wij de enigen waren die in die poeplucht zaten, ach, dan ging ik wel een stukje verderop zitten hoor.
Serieus??
Ik wil best mijn kind eens een keus geven, maar ga toch echt niet in de strontgeur zitten omdat hij er nog niet klaar voor is om verschoond te worden. Het is goed met 'm.
Maar goed, ieder zijn meug...
[...]
Zoals anderen ook al zeiden: op visite is (was, ze is zindelijk) het nooit een probleem om te verschonen Bovendien deed mijn vriend het dan meestal, en dat was natuurlijk helemaal fantastisch
Maar daarbuiten, als ze zelf niet wilde had ik/het weinig zin om haar te dwingen. Zolang wij de enigen waren die in die poeplucht zaten, ach, dan ging ik wel een stukje verderop zitten hoor.
Serieus??
Ik wil best mijn kind eens een keus geven, maar ga toch echt niet in de strontgeur zitten omdat hij er nog niet klaar voor is om verschoond te worden. Het is goed met 'm.
Maar goed, ieder zijn meug...
maandag 2 april 2012 om 09:27
Jee, wat een toestand lijkt me dat zo'n onwillige peuter. Maar misschien krijgen jullie kinderen iets te veel keuzemogelijkheden? Is maar een idee van mij. Ik vind het allemaal zo niet te begrijpen. Misschien ben ik ouderwets of heb ik voorbeeldige kids gehad. Maar mijn kinderen hebben nooit een probleem er van gemaakt omdat ik geen probleem had met die vieze luiers.
En misschien ben ik wel heel snel met potjes begonnen? Gewoon op de pot laten zitten zo snel ze kunnen zitten, luier uit, billen schoon en nieuwe luier aandoen. Meestal hadden ze iets van een speelgoedje, boekje in de hand.
Verder had ik geen snelle kids, dus niet sneller zindelijk dan anderen.
En met z'n 2-en verschonen? Nou moet ie niet fraaier worden.
Dit is niet te begrijpen, zo'n peuter is wel sterk, maar jij bent toch sterker?? Dan maar ff spartelen hoor.
Hoe doen jullie dat als peuter straks niet mee wil in de auto, op de fiets, geen kleding aan wil, niet wil slapen, op de grond gaat liggen in de winkel....krijgt ie dan ook z'n zin?
En misschien ben ik wel heel snel met potjes begonnen? Gewoon op de pot laten zitten zo snel ze kunnen zitten, luier uit, billen schoon en nieuwe luier aandoen. Meestal hadden ze iets van een speelgoedje, boekje in de hand.
Verder had ik geen snelle kids, dus niet sneller zindelijk dan anderen.
En met z'n 2-en verschonen? Nou moet ie niet fraaier worden.
Dit is niet te begrijpen, zo'n peuter is wel sterk, maar jij bent toch sterker?? Dan maar ff spartelen hoor.
Hoe doen jullie dat als peuter straks niet mee wil in de auto, op de fiets, geen kleding aan wil, niet wil slapen, op de grond gaat liggen in de winkel....krijgt ie dan ook z'n zin?
maandag 2 april 2012 om 09:35
Heb alleen de OP gelezen, maar gebruik je plakluiers? Is het een idee om van die luierbroekjes te gaan gebruiken? Toen mijn zoon eenmaal liep ben ik direct overgestapt op van die Pampers die je gewoon als een onderbroek aan en uit doet, Pampers Easy Up heten die geloof ik?
Misschien heeft ie wel een hekel aan liggen.
Misschien heeft ie wel een hekel aan liggen.
Am Yisrael Chai!
maandag 2 april 2012 om 09:42
quote:Dokkie schreef op 01 april 2012 @ 22:24:
[...]
Hier ook een tijdlang een probleem geweest (en nog af en toe wel) Ik geef haar (1,5 jaar) vaak een flesje melk tijdens het verschonen. Maar ze moet vaker verschoond dan dat ze melk drinkt.. Speeltjes helpen wel wat. Maar toen ze echt steeds omdraaide heb ik haar een tijdje op de grond verschoond met mijn been over haar borst heen. (Zien jullie het voor je?) Vond ze niet leuk, trouwens.. brullen! Mijn vriend was het zo zat (en heeft niet zo'n moeite met een corrigerende tik zo nu en dan), die heeft haar een keer een tik tegen haar billen gegeven. Ze schrok ervan en lag meteen stil. Heeft echt geholpen, hoewel ik het liever niet zo doe.
Mm, valt me mee dat niet het hele forum over je heen valt. Ik hoop echt dat het mij lukt het (bij problemen bij verschonen of welke opvoedproblemen dan ook) zonder een tik voor elkaar te krijgen. We kunnen ellenlange topics nalezen hoe slecht dat wel niet is voor de ontwikkeling en dergelijke (het is ook absoluut niet mijn bedoeling dat nu opnieuw te gaan opstarten). Maar jij beschrijft wat ik misschien, na maanden tobben en alles proberen, wel eenmalig zou overwegen.
Mijn ouders sloegen vrijwel nooit (in een tijd dat dat toch wel meer geaccepteerd werd). Ik herinner me 1 keer een (niet te harde) tik op mijn billen, heeft diepe indruk achter gelaten, en ik vind ook nu nog dat ik het echt had verdiend. Heb er ook niets aan over gehouden..
Maar goed, off topic. Het lijkt me lastig, ik heb (nog) geen kinderen en geen idee hoe ik het op zou lossen. Diep respect voor je geduld, aangezien dit nu al 11 maanden aan de gang is...
[...]
Hier ook een tijdlang een probleem geweest (en nog af en toe wel) Ik geef haar (1,5 jaar) vaak een flesje melk tijdens het verschonen. Maar ze moet vaker verschoond dan dat ze melk drinkt.. Speeltjes helpen wel wat. Maar toen ze echt steeds omdraaide heb ik haar een tijdje op de grond verschoond met mijn been over haar borst heen. (Zien jullie het voor je?) Vond ze niet leuk, trouwens.. brullen! Mijn vriend was het zo zat (en heeft niet zo'n moeite met een corrigerende tik zo nu en dan), die heeft haar een keer een tik tegen haar billen gegeven. Ze schrok ervan en lag meteen stil. Heeft echt geholpen, hoewel ik het liever niet zo doe.
Mm, valt me mee dat niet het hele forum over je heen valt. Ik hoop echt dat het mij lukt het (bij problemen bij verschonen of welke opvoedproblemen dan ook) zonder een tik voor elkaar te krijgen. We kunnen ellenlange topics nalezen hoe slecht dat wel niet is voor de ontwikkeling en dergelijke (het is ook absoluut niet mijn bedoeling dat nu opnieuw te gaan opstarten). Maar jij beschrijft wat ik misschien, na maanden tobben en alles proberen, wel eenmalig zou overwegen.
Mijn ouders sloegen vrijwel nooit (in een tijd dat dat toch wel meer geaccepteerd werd). Ik herinner me 1 keer een (niet te harde) tik op mijn billen, heeft diepe indruk achter gelaten, en ik vind ook nu nog dat ik het echt had verdiend. Heb er ook niets aan over gehouden..
Maar goed, off topic. Het lijkt me lastig, ik heb (nog) geen kinderen en geen idee hoe ik het op zou lossen. Diep respect voor je geduld, aangezien dit nu al 11 maanden aan de gang is...
maandag 2 april 2012 om 09:43
@muzze; Heb je de OP ook gelezen? TO zegt nergens dat ze haar kind zijn zin geeft, ze vraagt tips, en of ze nou de enige is met zo'n kind.
Wat ik nogal bijzonder vind is dat de 'oudere' moeders hier schijnbaar geen problemen hebben gehad met hun kinderen, en dat 'moeders wil is wet' klakkeloos werd opgevolgd door hun kinderen. Maak dat de kat wijs.
Áls je het je echt niet kan herinneren dat heb je óf een selectief geheugen, óf gewoon een makkelijk kind.
Mijn zoon heeft niks te willen in de zin van wel/niet verschonen, maar dat neemt niet weg dat het soms gewoon een hels karwei was. En ik snap dus best dat je dan aan andere ouders vraagt hoe zij dat deden. Wat jammer dat er dan een paar dames van de oude stempel meteen menen te moeten oordelen dat TO haar kind teveel zijn zin geeft en vroeger alles beter was. Lekker constructief. Niet.
Wat ik nogal bijzonder vind is dat de 'oudere' moeders hier schijnbaar geen problemen hebben gehad met hun kinderen, en dat 'moeders wil is wet' klakkeloos werd opgevolgd door hun kinderen. Maak dat de kat wijs.
Áls je het je echt niet kan herinneren dat heb je óf een selectief geheugen, óf gewoon een makkelijk kind.
Mijn zoon heeft niks te willen in de zin van wel/niet verschonen, maar dat neemt niet weg dat het soms gewoon een hels karwei was. En ik snap dus best dat je dan aan andere ouders vraagt hoe zij dat deden. Wat jammer dat er dan een paar dames van de oude stempel meteen menen te moeten oordelen dat TO haar kind teveel zijn zin geeft en vroeger alles beter was. Lekker constructief. Niet.
maandag 2 april 2012 om 09:43
quote:fashionvictim schreef op 02 april 2012 @ 09:35:
Heb alleen de OP gelezen, maar gebruik je plakluiers? Is het een idee om van die luierbroekjes te gaan gebruiken? Toen mijn zoon eenmaal liep ben ik direct overgestapt op van die Pampers die je gewoon als een onderbroek aan en uit doet, Pampers Easy Up heten die geloof ik?
Misschien heeft ie wel een hekel aan liggen.En zelfs die heb je maar halvebak gelezen...
Heb alleen de OP gelezen, maar gebruik je plakluiers? Is het een idee om van die luierbroekjes te gaan gebruiken? Toen mijn zoon eenmaal liep ben ik direct overgestapt op van die Pampers die je gewoon als een onderbroek aan en uit doet, Pampers Easy Up heten die geloof ik?
Misschien heeft ie wel een hekel aan liggen.En zelfs die heb je maar halvebak gelezen...
maandag 2 april 2012 om 09:44
Och, je hebt massa's kindjes die gewoon lief blijven liggen tijdens de verschoning, maar je kunt er ook eentje treffen die dat niet doet. Dat heeft mi niet perse iets te maken met slap ouderschap, maar meer met het temperament van het kind. Mijn dochter komt vaak onder de blauwe plekken terug van de creche, omdat ze zo ligt te worstelen tijdens het verschonen. En opa en oma lukt het al helemaal niet, terwijl die erg van de 'ouderwetse opvoeding' zijn .
maandag 2 april 2012 om 09:53
quote:dragonmom schreef op 02 april 2012 @ 09:44:
Och, je hebt massa's kindjes die gewoon lief blijven liggen tijdens de verschoning, maar je kunt er ook eentje treffen die dat niet doet. Dat heeft mi niet perse iets te maken met slap ouderschap, maar meer met het temperament van het kind. Mijn dochter komt vaak onder de blauwe plekken terug van de creche, omdat ze zo ligt te worstelen tijdens het verschonen. En opa en oma lukt het al helemaal niet, terwijl die erg van de 'ouderwetse opvoeding' zijn .
Idd. en vaak realiseer je je dat pas als er een nummer 2 of 3 komt die het wel ineens niet wil. Dan merk je pas dat het niet zo veel heeft te maken met jouw opvoeding, maar veel meer met het karakter van het kind.
Daarnaast vergeet je dit soort dingen ook weer snel. Aan het begin van dit topic moest ik echt even nadenken, maar er was een tijd dat wij onze oudste ook het liefst met z'n tweeën verschoonden, omdat het best lastig is om met je elleboog te voorkomen dat het kind opstaat.
Och, je hebt massa's kindjes die gewoon lief blijven liggen tijdens de verschoning, maar je kunt er ook eentje treffen die dat niet doet. Dat heeft mi niet perse iets te maken met slap ouderschap, maar meer met het temperament van het kind. Mijn dochter komt vaak onder de blauwe plekken terug van de creche, omdat ze zo ligt te worstelen tijdens het verschonen. En opa en oma lukt het al helemaal niet, terwijl die erg van de 'ouderwetse opvoeding' zijn .
Idd. en vaak realiseer je je dat pas als er een nummer 2 of 3 komt die het wel ineens niet wil. Dan merk je pas dat het niet zo veel heeft te maken met jouw opvoeding, maar veel meer met het karakter van het kind.
Daarnaast vergeet je dit soort dingen ook weer snel. Aan het begin van dit topic moest ik echt even nadenken, maar er was een tijd dat wij onze oudste ook het liefst met z'n tweeën verschoonden, omdat het best lastig is om met je elleboog te voorkomen dat het kind opstaat.
maandag 2 april 2012 om 10:06
O jeetje kan die fase zolang duren??? Mijn zoon begon er ook mee toen hij een maand of 11 was, en is nu 15 maanden. Soms gaat het redelijk, maar meestal is het worstelen geblazen.
Zelf laten aangeven, dat lukt nog niet hoor. Dus hij wordt verschoond wanneer hij een vieze luier heeft. Tuurlijk leg ik hem alles uit, al voordat we naar boven gaan. Op de grond verschonen, is helemaal geen succes en op de bank ook niet. Dus tja. Ik word er weleens moedeloos van en bovenal gefrustreerd. Ik hoop maar dat ie snel zindelijk wordt, haha, dan is het probleem ook voorbij.
Verder geen tips, want wij doen ook maar wat. Trouwens mijn zoon blijft wel stilliggen op het kdv. Maar bij mijn schoonmoeder doet ie precies hetzelfde (die past 1 dag in de week op)..
Zelf laten aangeven, dat lukt nog niet hoor. Dus hij wordt verschoond wanneer hij een vieze luier heeft. Tuurlijk leg ik hem alles uit, al voordat we naar boven gaan. Op de grond verschonen, is helemaal geen succes en op de bank ook niet. Dus tja. Ik word er weleens moedeloos van en bovenal gefrustreerd. Ik hoop maar dat ie snel zindelijk wordt, haha, dan is het probleem ook voorbij.
Verder geen tips, want wij doen ook maar wat. Trouwens mijn zoon blijft wel stilliggen op het kdv. Maar bij mijn schoonmoeder doet ie precies hetzelfde (die past 1 dag in de week op)..
maandag 2 april 2012 om 10:12
Ik heb ook twee kinderen met een zeer eigen wil (maar welk kind heeft dat niet?!). Soms is dat erg nuttig, omdat kind ervan leert. Maar op andere momenten moeten er nu eenmaal dingen gedaan worden, ook al vinden ze dat niet leuk. Dat zal nog wel vaker voorkomen
Hoe klein een kind ook is, het snapt veel meer dan soms ouders denken. Het snapt heel veel van gesproken taal. Mijn eerste tip is dus: praat met je kind. Leg uit.
In dit specifieke geval zou ik dus niet vragen gaan stellen (zullen we je luier verschonen? -en zeker niet op een kinderachtig-vragen toontje!). Wees duidelijk. Je hebt een vieze luier. We gaan nu naar boven (oid) en gaan een schone aandoen. Hierna kun je weer spelen.
En dan komt het consequente gedeelte. Doen. Naar boven en doen. Bij tegenstribbelen: duidelijk (maar niet boos en gefrustreerd!) 'nee' zeggen. Vaak zeg ik nog; even wachten, bijna klaar.
Als je dit consequent doet (liefst vanaf het begin dat dit gedrag naar voren komt), gaat het verschonen makkelijker.
Als jij wilt dat het zonder problemen gaat, dan moet het niet onderhandelbaar zijn. Kinderen voelen die ruimte feilloos.
Hoe klein een kind ook is, het snapt veel meer dan soms ouders denken. Het snapt heel veel van gesproken taal. Mijn eerste tip is dus: praat met je kind. Leg uit.
In dit specifieke geval zou ik dus niet vragen gaan stellen (zullen we je luier verschonen? -en zeker niet op een kinderachtig-vragen toontje!). Wees duidelijk. Je hebt een vieze luier. We gaan nu naar boven (oid) en gaan een schone aandoen. Hierna kun je weer spelen.
En dan komt het consequente gedeelte. Doen. Naar boven en doen. Bij tegenstribbelen: duidelijk (maar niet boos en gefrustreerd!) 'nee' zeggen. Vaak zeg ik nog; even wachten, bijna klaar.
Als je dit consequent doet (liefst vanaf het begin dat dit gedrag naar voren komt), gaat het verschonen makkelijker.
Als jij wilt dat het zonder problemen gaat, dan moet het niet onderhandelbaar zijn. Kinderen voelen die ruimte feilloos.
maandag 2 april 2012 om 10:19
quote:arrwen schreef op 02 april 2012 @ 09:20:
Eens met jorina, wat een flauwekul om je peuter zo de boel te laten bepalen. Onderdanig gevoel, ja hoor, gewoon spelletje is het.Och, het is prima goed gekomen hoor. En nog steeds zo goed als geen strijd met haar, dus het zal in ieder geval geen negatieve invloed gehad hebben. Juist ruimte laten zorgt hier voor minder problemen (als reactie op Swiertje)
Eens met jorina, wat een flauwekul om je peuter zo de boel te laten bepalen. Onderdanig gevoel, ja hoor, gewoon spelletje is het.Och, het is prima goed gekomen hoor. En nog steeds zo goed als geen strijd met haar, dus het zal in ieder geval geen negatieve invloed gehad hebben. Juist ruimte laten zorgt hier voor minder problemen (als reactie op Swiertje)
maandag 2 april 2012 om 10:29
Potje was hier geen oplossing. Integendeel: hysterisch werd ze ervan. En dat werd ze nog steeds toen het wel echt tijd was om zindelijk te worden. Ik zou het niet aanraden dus.
Wat wel hielp, was staand verschonen met luierbroekjes (en toen ik iets handiger werd lukte dat ook met gewone luiers). Maar wat het beste hielp, was diep zuchten... en de moed erin houden.
Voor de oma's en de mensen die denken dat het probleem onder controle is met de mantra "moeders wil is wet": wat fijn dat jullie zulke makkelijke kinderen hebben. Echt!
't Probleem is van alle tijden trouwens. Mijn ouders hadden er ook een (van drie) die ze niet onder controle konden houden. Stel je voor: twee onderwijzers die klassen vol rustig hielden, zelfs in het speciaal onderwijs, maar die het met z'n tweeën niet lukte om mij een schone luier om te doen. Gelukkig werkt hun geheugen nog prima. Al moesten ze wel even glimlachen toen ik met mijn kind tegen hetzelfde aan liep, ze hebben me nooit het gevoel gegeven dat het mij ontbrak aan gezag. En zo hoort het ook.
Wat wel hielp, was staand verschonen met luierbroekjes (en toen ik iets handiger werd lukte dat ook met gewone luiers). Maar wat het beste hielp, was diep zuchten... en de moed erin houden.
Voor de oma's en de mensen die denken dat het probleem onder controle is met de mantra "moeders wil is wet": wat fijn dat jullie zulke makkelijke kinderen hebben. Echt!
't Probleem is van alle tijden trouwens. Mijn ouders hadden er ook een (van drie) die ze niet onder controle konden houden. Stel je voor: twee onderwijzers die klassen vol rustig hielden, zelfs in het speciaal onderwijs, maar die het met z'n tweeën niet lukte om mij een schone luier om te doen. Gelukkig werkt hun geheugen nog prima. Al moesten ze wel even glimlachen toen ik met mijn kind tegen hetzelfde aan liep, ze hebben me nooit het gevoel gegeven dat het mij ontbrak aan gezag. En zo hoort het ook.
maandag 2 april 2012 om 10:32
Swiertje wij doen het al zo ongeveer 4 maanden, en merken eigenlijk weinig verschil. Ik leg hem ook altijd uit, dat ik begrijp dat het niet leuk is, maar dat het toch even moet gebeuren. Meestal blijf ik trouwens heel rustig, en zeg ik inderdaad "nee" en "even blijven liggen". We maken ook zoveel mogelijk grapjes over zijn luier, en trekken gekke bekken. Soms geeft ie de strijd op en blijft ie liggen en gaat ie spelen met dat wat hij van ons heeft gehad, maar soms wordt ie paars en gaat ie keihard krijsen en spartelen met zijn benen omdat hij zijn zin niet krijgt. Op het moment dat het dan voorbij is, is de woede ook gelijk over.
Het enige wat de laatste tijd lijkt te helpen is als ik een spelletje met zijn voetjes doe, en daarbij het liedje "klap eens in je voetjes" zing. Dat vindt ie grappig, vooral volgens mij omdat ie zelf zijn voetjes niet kan klappen. Dus als het echt te erg is, dan zet ik dat liedje altijd maar in.. Tot nu toe succes.
Het enige wat de laatste tijd lijkt te helpen is als ik een spelletje met zijn voetjes doe, en daarbij het liedje "klap eens in je voetjes" zing. Dat vindt ie grappig, vooral volgens mij omdat ie zelf zijn voetjes niet kan klappen. Dus als het echt te erg is, dan zet ik dat liedje altijd maar in.. Tot nu toe succes.
maandag 2 april 2012 om 10:34
quote:wen schreef op 02 april 2012 @ 10:19:
[...]
Och, het is prima goed gekomen hoor. En nog steeds zo goed als geen strijd met haar, dus het zal in ieder geval geen negatieve invloed gehad hebben. Juist ruimte laten zorgt hier voor minder problemen (als reactie op Swiertje)
Da's heel fijn, zo'n makkelijk kind. Maar ruimte laten zorgt hier voor een huis vervuld met poeplucht, want het zal mijn zoon echt worst wezen of hij met poep in zijn luier loopt.
En daar pas ik echt voor hoor, we leven hier met meerdere mensen onder 1 dak.
[...]
Och, het is prima goed gekomen hoor. En nog steeds zo goed als geen strijd met haar, dus het zal in ieder geval geen negatieve invloed gehad hebben. Juist ruimte laten zorgt hier voor minder problemen (als reactie op Swiertje)
Da's heel fijn, zo'n makkelijk kind. Maar ruimte laten zorgt hier voor een huis vervuld met poeplucht, want het zal mijn zoon echt worst wezen of hij met poep in zijn luier loopt.
En daar pas ik echt voor hoor, we leven hier met meerdere mensen onder 1 dak.
maandag 2 april 2012 om 10:37
Als je zelf luierbroekjes handiger vindt dan gebruik je toch gewoon luierbroekjes? Dan koop je voor de gastouder een pak luiers, maar wat jij gebruikt als je zelf voor je kind zorgt, daar heeft zij toch zeker niks over te zeggen?
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 2 april 2012 om 10:44
quote:Jorina schreef op 02 april 2012 @ 10:34:
[...]
Da's heel fijn, zo'n makkelijk kind. Maar ruimte laten zorgt hier voor een huis vervuld met poeplucht, want het zal mijn zoon echt worst wezen of hij met poep in zijn luier loopt.
En daar pas ik echt voor hoor, we leven hier met meerdere mensen onder 1 dak.
Waarom denk je dat mijn kind makkelijk is? Ik ben makkelijk, dat wel. Of mijn kind makkelijk is, geen idee, volgens mij is ze een gewone peuter. Het kon haar in ieder geval ook niets schelen of ze een poepluier had. Die poeplucht viel (hier in ieder geval) reuze mee, ik hing er tenminste niet steeds met mijn neus onder, misschien scheelt dat. En als de fase weer voorbij was, ging het verschonen (op mijn verzoek) weer als een zonnetje. Voor ons voelde dat een stuk prettiger dan strijd aangaan over zoiets als een luier, dat vond ik absoluut niet belangrijk genoeg daarvoor.
Sparood, dat 'klap eens in je voetjes' deden wij ook regelmatig toen ze nog kleiner was
[...]
Da's heel fijn, zo'n makkelijk kind. Maar ruimte laten zorgt hier voor een huis vervuld met poeplucht, want het zal mijn zoon echt worst wezen of hij met poep in zijn luier loopt.
En daar pas ik echt voor hoor, we leven hier met meerdere mensen onder 1 dak.
Waarom denk je dat mijn kind makkelijk is? Ik ben makkelijk, dat wel. Of mijn kind makkelijk is, geen idee, volgens mij is ze een gewone peuter. Het kon haar in ieder geval ook niets schelen of ze een poepluier had. Die poeplucht viel (hier in ieder geval) reuze mee, ik hing er tenminste niet steeds met mijn neus onder, misschien scheelt dat. En als de fase weer voorbij was, ging het verschonen (op mijn verzoek) weer als een zonnetje. Voor ons voelde dat een stuk prettiger dan strijd aangaan over zoiets als een luier, dat vond ik absoluut niet belangrijk genoeg daarvoor.
Sparood, dat 'klap eens in je voetjes' deden wij ook regelmatig toen ze nog kleiner was
maandag 2 april 2012 om 10:46
Niet verschonen kan ook tot rode billetjes leiden, met een beetje pech zo erg dat de vellen er aan hangen en dat de billen vol korsten komen te zitten. Verschonen was al een drama, maar toen werd het pas ècht rampzalig...
En dan kwam het in ons geval niet eens van te lang doorlopen met een vieze luier, want dat deden we al niet omdat ze zo snel rode billen kreeg.
Ik zou het niet aanraden dus. Je wil je kind ook geen reden géven om uit d'r / z'n dak te gaan tijdens het verschonen (namelijk: van de pijn).
En dan kwam het in ons geval niet eens van te lang doorlopen met een vieze luier, want dat deden we al niet omdat ze zo snel rode billen kreeg.
Ik zou het niet aanraden dus. Je wil je kind ook geen reden géven om uit d'r / z'n dak te gaan tijdens het verschonen (namelijk: van de pijn).
maandag 2 april 2012 om 10:55
Bij ons heeft zoon ook een hekel aan verschonen, en ook hier zijn er twee volwassenen nodig en een hoop fysieke dwang om hem liggend te verschonen.
Staand verschonen gaat veel beter, al is niet iedereen er even handig in (mijn man lukt het bijvoorbeeld niet).
En nu hij wat ouder wordt en meer begrijpt (hij is nu 2,5) gaat het ook veel beter. Ik leg uit dat de vieze luier af moet omdat hij anders pijn krijgt aan zijn billen. En dat snapt hij best. Maar goed, hij krijgt nu langzaamaan ook meer belangstelling voor het potje en de wc, we gaan dus de goede kant op.
Staand verschonen gaat veel beter, al is niet iedereen er even handig in (mijn man lukt het bijvoorbeeld niet).
En nu hij wat ouder wordt en meer begrijpt (hij is nu 2,5) gaat het ook veel beter. Ik leg uit dat de vieze luier af moet omdat hij anders pijn krijgt aan zijn billen. En dat snapt hij best. Maar goed, hij krijgt nu langzaamaan ook meer belangstelling voor het potje en de wc, we gaan dus de goede kant op.
