Actueel
alle pijlers
De verzuimpolitie
donderdag 5 april 2012 om 12:39
Ik stuitte gisteren op deze documentaire.
Verzuimreductie
ZEMBLA onderzoekt het grootste commerciële verzuimbedrijf van Nederland: VerzuimReductie in Hengelo. De directie bestaat uit oud-autohandelaar Marcel Wenting en oud-profvoetballer Jan van Halst. Hun motto is: ‘Verzuim slaat gaten. Wij brengen werknemers sneller terug op de werkplek’. Hun grootste klanten zijn thuiszorgorganisatie TSN, de Bijenkorf, V&D en La Place, Praxis en Action. In totaal heeft VerzuimReductie te maken met een potentieel van 100.000 zieke werknemers. In het callcenter van VerzuimReductie staat de telefoon iedere dag roodgloeiend.
Geen medische opleiding
Als je ziek bent, moet je bellen met het callcenter van het verzuimbedrijf. Callcenter-medewerkers, ook wel 'casemanagers' genoemd, bepalen of de ziekmelding wel terecht is. Ze stellen daarom allemaal medische vragen, maar hebben geen medische opleiding. Ook slaan ze al deze medische informatie op in dossiers die toegankelijk zijn voor de werkgever.
'Doktertje spelen'
Bedrijfsartsen en arborecht-deskundigen maken zich ernstige zorgen. Zij zien een ‘wildgroei’ van commerciële verzuimbedrijven, waar managers zonder medische achtergrond bepalen of zieke werknemers terug de werkvloer op kunnen. Ondertussen wordt de afstand tot een echte bedrijfsarts voor werknemers steeds groter. Is dit 'doktertje spelen' wel verantwoord en komt de privacy van de werknemer niet in het geding?
Eerlijk gezegd heb ik met open mond zitten kijken. Hoe kan het dat dit soort bedrijven complete medische dossiers van mensen aanleggen, deze vervolgens doorspelen aan de werkgever en ook nog eens inzage hebben in de dossiers van behandelaars die door hen aangeraden worden? Het gaat hier om niet-medisch geschoolde call-center agents.
Verzuimreductie
ZEMBLA onderzoekt het grootste commerciële verzuimbedrijf van Nederland: VerzuimReductie in Hengelo. De directie bestaat uit oud-autohandelaar Marcel Wenting en oud-profvoetballer Jan van Halst. Hun motto is: ‘Verzuim slaat gaten. Wij brengen werknemers sneller terug op de werkplek’. Hun grootste klanten zijn thuiszorgorganisatie TSN, de Bijenkorf, V&D en La Place, Praxis en Action. In totaal heeft VerzuimReductie te maken met een potentieel van 100.000 zieke werknemers. In het callcenter van VerzuimReductie staat de telefoon iedere dag roodgloeiend.
Geen medische opleiding
Als je ziek bent, moet je bellen met het callcenter van het verzuimbedrijf. Callcenter-medewerkers, ook wel 'casemanagers' genoemd, bepalen of de ziekmelding wel terecht is. Ze stellen daarom allemaal medische vragen, maar hebben geen medische opleiding. Ook slaan ze al deze medische informatie op in dossiers die toegankelijk zijn voor de werkgever.
'Doktertje spelen'
Bedrijfsartsen en arborecht-deskundigen maken zich ernstige zorgen. Zij zien een ‘wildgroei’ van commerciële verzuimbedrijven, waar managers zonder medische achtergrond bepalen of zieke werknemers terug de werkvloer op kunnen. Ondertussen wordt de afstand tot een echte bedrijfsarts voor werknemers steeds groter. Is dit 'doktertje spelen' wel verantwoord en komt de privacy van de werknemer niet in het geding?
Eerlijk gezegd heb ik met open mond zitten kijken. Hoe kan het dat dit soort bedrijven complete medische dossiers van mensen aanleggen, deze vervolgens doorspelen aan de werkgever en ook nog eens inzage hebben in de dossiers van behandelaars die door hen aangeraden worden? Het gaat hier om niet-medisch geschoolde call-center agents.
donderdag 5 april 2012 om 14:48
Ik heb eigenlijk geen idee wat de straf is op het verbreken van mijn geheimoudingsplicht. Ik zal er eens induiken wanneer ik van plan ben die te verbreken? 
Overigens, mag ik de geheimhoudingsplicht wel vebreken, wanneer ik bijv. sterke vermoedens heb/weet dat er sprake is van bijv. kindermishandeling.
Overigens, mag ik de geheimhoudingsplicht wel vebreken, wanneer ik bijv. sterke vermoedens heb/weet dat er sprake is van bijv. kindermishandeling.
donderdag 5 april 2012 om 14:49
@snormel
Ik riep hier nog voor jou dat de arts geen uitspraak mag doen over werkvermogen, dus ik ben op de hoogte van de regelgeving.
Ik ben het er alleen niet mee eens. Een arboarts is net een huisarts, die weet van alles een beetje. En dus vind ik de mening van een specialist zwaarder tellen dan die van de arbo-arts.
Ik riep hier nog voor jou dat de arts geen uitspraak mag doen over werkvermogen, dus ik ben op de hoogte van de regelgeving.
Ik ben het er alleen niet mee eens. Een arboarts is net een huisarts, die weet van alles een beetje. En dus vind ik de mening van een specialist zwaarder tellen dan die van de arbo-arts.
donderdag 5 april 2012 om 14:56
quote:nummerzoveel schreef op 05 april 2012 @ 14:49:
@snormel
Ik riep hier nog voor jou dat de arts geen uitspraak mag doen over werkvermogen, dus ik ben op de hoogte van de regelgeving. Ik ben het er alleen niet mee eens. Een arboarts is net een huisarts, die weet van alles een beetje. En dus vind ik de mening van een specialist zwaarder tellen dan die van de arbo-arts.
Als de mening van een specialist (volgens client) heel ver uit elkaar ligt met die van de arboarts, dan adviseer ik mijn clienten altijd om een machtiging te geven aan de arboarts om contact op te nemen met specialist (als dat nog niet is gebeurd).
Ik heb het echter nog maar 1x meegemaakt, client (verstandelijke beperking) had toen de woorden van de speciaal (onbedoelt, hij snapte het gewoon niet) verdraaid.
Specialist vond niet dat hij niet kon werken, alleen bepaalde werkzaamheden niet waar bepaalde bewegingen in voorkwamen.
@snormel
Ik riep hier nog voor jou dat de arts geen uitspraak mag doen over werkvermogen, dus ik ben op de hoogte van de regelgeving.
Ik ben het er alleen niet mee eens. Een arboarts is net een huisarts, die weet van alles een beetje. En dus vind ik de mening van een specialist zwaarder tellen dan die van de arbo-arts.Als de mening van een specialist (volgens client) heel ver uit elkaar ligt met die van de arboarts, dan adviseer ik mijn clienten altijd om een machtiging te geven aan de arboarts om contact op te nemen met specialist (als dat nog niet is gebeurd).
Ik heb het echter nog maar 1x meegemaakt, client (verstandelijke beperking) had toen de woorden van de speciaal (onbedoelt, hij snapte het gewoon niet) verdraaid.
Specialist vond niet dat hij niet kon werken, alleen bepaalde werkzaamheden niet waar bepaalde bewegingen in voorkwamen.
donderdag 5 april 2012 om 14:56
quote:Missprincesa schreef op 05 april 2012 @ 14:43:
[...]
Mijn clienten hadden op allerlei vlakken meer begeleiding nodig in hun leven, dan een gem. persoon. Als ze ziek zijn, vaak nog meer.
Dan zijn we het oneens denk ik.
Ik vind niet-medisch geschoolde medewerkers over het algemeen niet capabel genoeg om mensen te begeleiden in een ziektetraject.
[...]
Mijn clienten hadden op allerlei vlakken meer begeleiding nodig in hun leven, dan een gem. persoon. Als ze ziek zijn, vaak nog meer.
Dan zijn we het oneens denk ik.
Ik vind niet-medisch geschoolde medewerkers over het algemeen niet capabel genoeg om mensen te begeleiden in een ziektetraject.
donderdag 5 april 2012 om 15:01
quote:helene31 schreef op 05 april 2012 @ 14:56:
[...]
Dan zijn we het oneens denk ik.
Ik vind niet-medisch geschoolde medewerkers over het algemeen niet capabel genoeg om mensen te begeleiden in een ziektetraject.Dan zijn we het inderdaad oneens denk ik. Wat ik doe, zie ik namelijk niet als vervanging van (de arbodienst), maar als toevoeging op.
[...]
Dan zijn we het oneens denk ik.
Ik vind niet-medisch geschoolde medewerkers over het algemeen niet capabel genoeg om mensen te begeleiden in een ziektetraject.Dan zijn we het inderdaad oneens denk ik. Wat ik doe, zie ik namelijk niet als vervanging van (de arbodienst), maar als toevoeging op.
donderdag 5 april 2012 om 15:04
quote:Missprincesa schreef op 05 april 2012 @ 14:48:
Ik heb eigenlijk geen idee wat de straf is op het verbreken van mijn geheimoudingsplicht. Ik zal er eens induiken wanneer ik van plan ben die te verbreken?
Overigens, mag ik de geheimhoudingsplicht wel vebreken, wanneer ik bijv. sterke vermoedens heb/weet dat er sprake is van bijv. kindermishandeling.Zie je het verschil wel tussen de eed van Hippocrates, en een regeltje in je contract waarin staat dat je een geheimhoudingsplicht hebt?
Ik heb eigenlijk geen idee wat de straf is op het verbreken van mijn geheimoudingsplicht. Ik zal er eens induiken wanneer ik van plan ben die te verbreken?
Overigens, mag ik de geheimhoudingsplicht wel vebreken, wanneer ik bijv. sterke vermoedens heb/weet dat er sprake is van bijv. kindermishandeling.Zie je het verschil wel tussen de eed van Hippocrates, en een regeltje in je contract waarin staat dat je een geheimhoudingsplicht hebt?
donderdag 5 april 2012 om 15:09
Je schrijft dat je mensen vertelde dat je geen arts maar begeleider bent, dat ze geen medische gegevens met jou hoeven te delen enz. Vervolgens stel je ze medische vragen. Hoe weet je dat mensen met psychische problemen of een verstandelijke handicap goed de consequenties begrijpen van wat ze je vertellen?
Ga in therapie!
donderdag 5 april 2012 om 15:18
"Goh, wat is er aan de hand?"!!?? Denk je echt dat dat een onschuldige vraag is als iemand jou belt om zich ziek te melden? En daarbij stel je ze niet op de hoogte van hun recht geen antwoord te geven op die vraag?
Ik heb het idee dat je niet beseft hoe jij (of beter gezegd het bedrijf waarvoor je werkt) stelselmatig de rechten van zijn "cliënten" (jullie patiënten zijn het natuurlijk niet) schenden. Heb je daar echt nog nooit bij stilgestaan? Doet deze discussie een lampje bij je opgaan?
Het feit dat mensen jou vragen om medisch advies en dat je steeds moet herhalen dat je geen arts bent, is toch een duidelijk signaal dat je tol onduidelijk is. Bovendien bevinden de mensen die je belt zich in een kwetsbare toestand, worden ze waarschijnlijk nerveus van het telefoontje en nemen ze informatie daardoor niet goed op. Daar zou jij rekening mee moeten houden en je zou dus moeten weigeren medische informatie te krijgen. Maar dat is natuurlijk lastig als dat in je functieomschrijving staat.
Ik heb het idee dat je niet beseft hoe jij (of beter gezegd het bedrijf waarvoor je werkt) stelselmatig de rechten van zijn "cliënten" (jullie patiënten zijn het natuurlijk niet) schenden. Heb je daar echt nog nooit bij stilgestaan? Doet deze discussie een lampje bij je opgaan?
Het feit dat mensen jou vragen om medisch advies en dat je steeds moet herhalen dat je geen arts bent, is toch een duidelijk signaal dat je tol onduidelijk is. Bovendien bevinden de mensen die je belt zich in een kwetsbare toestand, worden ze waarschijnlijk nerveus van het telefoontje en nemen ze informatie daardoor niet goed op. Daar zou jij rekening mee moeten houden en je zou dus moeten weigeren medische informatie te krijgen. Maar dat is natuurlijk lastig als dat in je functieomschrijving staat.
Ga in therapie!
donderdag 5 april 2012 om 15:27
quote:dubiootje schreef op 05 april 2012 @ 15:09:
Je schrijft dat je mensen vertelde dat je geen arts maar begeleider bent, dat ze geen medische gegevens met jou hoeven te delen enz. Vervolgens stel je ze medische vragen. Hoe weet je dat mensen met psychische problemen of een verstandelijke handicap goed de consequenties begrijpen van wat ze je vertellen?
Ik probeer in het kennismakingsgesprek altijd zo duidelijk mogelijk te zijn over wat ik doe, wat ik kan, waar ik ze mee help en waarmee niet. Dit pas ik aan op de client en ik check of ze het begrepen hebben. Maar ik kan natuurlijk niet garanderen dat de boodschap altijd 100% aan is gekomen, zelfs als iemand aangeeft het te snappen.
Zo heb ik een keer iemand begeleid met schizofrenie, dit werd pas later gediagnosticeerd, dus toen hij bij mij in de begeleiding kwam, wist ik dat nog niet. Ik kreeg heel erg moeilijk contact met hem en hij was ontzettend afzijdig, hij beantwoorde alles met ja/nee en vertelde niets. Ik heb hem verschillende keren uitgelegd waarvoor ik gesprekken met hem had en dat ik hem probeerde te helpen, maar dat dat erg moeilijk was als hij niet vertelde wat hem dwars zat. Als hij het dan niet aan mij wilde vertellen dan aan een andere begeleider en/of andere instantie. Na extra hulp te hebben ingeschakeld en een aantal omwegen werd bij hem dus gediagnosticeerd dat hij een vrij ernstige vorm van schizofrenie had, waarbij hij veel waanbeelden had o.a. dat hij continu gevolgd werd door allerlei mensen (waaronder ik), die hem allerlei slechte dingen wouden laten doen.
Ik kan dus wel concluderen dat deze persoon niet begreep wat mijn rol was en ook consequenties hiervan niet goed kon inschatten.
Hij is een tijdje opgenomen geweest en heb hem daarna op zijn verzoek weer in mijn clientenbestand gekregen.
Je schrijft dat je mensen vertelde dat je geen arts maar begeleider bent, dat ze geen medische gegevens met jou hoeven te delen enz. Vervolgens stel je ze medische vragen. Hoe weet je dat mensen met psychische problemen of een verstandelijke handicap goed de consequenties begrijpen van wat ze je vertellen?
Ik probeer in het kennismakingsgesprek altijd zo duidelijk mogelijk te zijn over wat ik doe, wat ik kan, waar ik ze mee help en waarmee niet. Dit pas ik aan op de client en ik check of ze het begrepen hebben. Maar ik kan natuurlijk niet garanderen dat de boodschap altijd 100% aan is gekomen, zelfs als iemand aangeeft het te snappen.
Zo heb ik een keer iemand begeleid met schizofrenie, dit werd pas later gediagnosticeerd, dus toen hij bij mij in de begeleiding kwam, wist ik dat nog niet. Ik kreeg heel erg moeilijk contact met hem en hij was ontzettend afzijdig, hij beantwoorde alles met ja/nee en vertelde niets. Ik heb hem verschillende keren uitgelegd waarvoor ik gesprekken met hem had en dat ik hem probeerde te helpen, maar dat dat erg moeilijk was als hij niet vertelde wat hem dwars zat. Als hij het dan niet aan mij wilde vertellen dan aan een andere begeleider en/of andere instantie. Na extra hulp te hebben ingeschakeld en een aantal omwegen werd bij hem dus gediagnosticeerd dat hij een vrij ernstige vorm van schizofrenie had, waarbij hij veel waanbeelden had o.a. dat hij continu gevolgd werd door allerlei mensen (waaronder ik), die hem allerlei slechte dingen wouden laten doen.
Ik kan dus wel concluderen dat deze persoon niet begreep wat mijn rol was en ook consequenties hiervan niet goed kon inschatten.
Hij is een tijdje opgenomen geweest en heb hem daarna op zijn verzoek weer in mijn clientenbestand gekregen.
donderdag 5 april 2012 om 15:27
quote:Missprincesa schreef op 05 april 2012 @ 14:56:
[...]
Als de mening van een specialist (volgens client) heel ver uit elkaar ligt met die van de arboarts, dan adviseer ik mijn clienten altijd om een machtiging te geven aan de arboarts om contact op te nemen met specialist (als dat nog niet is gebeurd).
Ik heb het echter nog maar 1x meegemaakt, client (verstandelijke beperking) had toen de woorden van de speciaal (onbedoelt, hij snapte het gewoon niet) verdraaid.
Specialist vond niet dat hij niet kon werken, alleen bepaalde werkzaamheden niet waar bepaalde bewegingen in voorkwamen.
Ik heb, zoals ik al eerder schreef, professioneel ook het nodige met arbo-artsen te doen. En ik heb het al zeer regelmatig meegemaakt dat de arbo-arts er flink naast schoot. Een ook regelmatig dat de arbo-arts meende dat overleg met de specialist nergens voor nodig is.
Begrijp me niet verkeerd, er zijn gelukkig ook zat goede arbo-artsen. Maar de arbo-artsen die ik hier boven beschrijf, zijn er helaas dus ook en ik ben ze tegen gekomen bij meerdere bedrijven en zelfs als zelfstandig ondernemer.
[...]
Als de mening van een specialist (volgens client) heel ver uit elkaar ligt met die van de arboarts, dan adviseer ik mijn clienten altijd om een machtiging te geven aan de arboarts om contact op te nemen met specialist (als dat nog niet is gebeurd).
Ik heb het echter nog maar 1x meegemaakt, client (verstandelijke beperking) had toen de woorden van de speciaal (onbedoelt, hij snapte het gewoon niet) verdraaid.
Specialist vond niet dat hij niet kon werken, alleen bepaalde werkzaamheden niet waar bepaalde bewegingen in voorkwamen.
Ik heb, zoals ik al eerder schreef, professioneel ook het nodige met arbo-artsen te doen. En ik heb het al zeer regelmatig meegemaakt dat de arbo-arts er flink naast schoot. Een ook regelmatig dat de arbo-arts meende dat overleg met de specialist nergens voor nodig is.
Begrijp me niet verkeerd, er zijn gelukkig ook zat goede arbo-artsen. Maar de arbo-artsen die ik hier boven beschrijf, zijn er helaas dus ook en ik ben ze tegen gekomen bij meerdere bedrijven en zelfs als zelfstandig ondernemer.
donderdag 5 april 2012 om 15:37
quote:nummerzoveel schreef op 05 april 2012 @ 14:49:
@snormel
Ik riep hier nog voor jou dat de arts geen uitspraak mag doen over werkvermogen, dus ik ben op de hoogte van de regelgeving. Ik ben het er alleen niet mee eens. Een arboarts is net een huisarts, die weet van alles een beetje. En dus vind ik de mening van een specialist zwaarder tellen dan die van de arbo-arts.Ik ben het wel met je eens hoor ik kan alleen wel begrijpen waarom de specialist geen verklaring mag afgeven dat Pietje niet mag werken. M.i. zou in een ideale situatie (dus dat ieder, ook de arbo-arts, zich goed aan zijn rol houdt) de specialist wel het laatste woord moeten hebben over of Pietje niet mag tillen, lopen etc, maar niet over "werken" in het algemeen.
@snormel
Ik riep hier nog voor jou dat de arts geen uitspraak mag doen over werkvermogen, dus ik ben op de hoogte van de regelgeving.
Ik ben het er alleen niet mee eens. Een arboarts is net een huisarts, die weet van alles een beetje. En dus vind ik de mening van een specialist zwaarder tellen dan die van de arbo-arts.Ik ben het wel met je eens hoor ik kan alleen wel begrijpen waarom de specialist geen verklaring mag afgeven dat Pietje niet mag werken. M.i. zou in een ideale situatie (dus dat ieder, ook de arbo-arts, zich goed aan zijn rol houdt) de specialist wel het laatste woord moeten hebben over of Pietje niet mag tillen, lopen etc, maar niet over "werken" in het algemeen.
donderdag 5 april 2012 om 15:38
Ik vind het best ernstig dat dit soort dingen zomaar kunnen gebeuren. Een arbo-arts heeft een lange opleiding en dat is niets voor niets. Iemand met een hernia kan graag zitten of graag staan en dat is niet omdat iedereen anders omgaat met een hernia, maar omdat de anatomische oorzaak van die hernia zo van aard kan zijn dat bij de een het zitten en bij de ander het staan fijn kan zijn. Daarom is het juist zo belangrijk dat er advies wordt gegeven vanuit mensen die de aard helemaal begrijpen. Want het klopt dat iemand die geen opleiding, maar wel ervaring heeft op basis van ervaring 90% goed doet, maar die 10% die een net wat andere klacht heeft onder hetzelfde naampje wordt gedupeert en heeft last van onnodig lijden. Verder snap ik al helemaal niet dat een ongeschoold iemand met mensen met een (verstandelijke?) handicap kan werken? Juist deze mensen kunnen heel vaak niet in staat zijn om te begrijpen dat ze geen verplichting naar jou toe hebben om ook maar iets te delen aan medische of persoonlijke informatie. Trieste zaak.
donderdag 5 april 2012 om 15:40
quote:dubiootje schreef op 05 april 2012 @ 15:18:
"Goh, wat is er aan de hand?"!!?? Denk je echt dat dat een onschuldige vraag is als iemand jou belt om zich ziek te melden? En daarbij stel je ze niet op de hoogte van hun recht geen antwoord te geven op die vraag?
Ik heb het idee dat je niet beseft hoe jij (of beter gezegd het bedrijf waarvoor je werkt) stelselmatig de rechten van zijn "cliënten" (jullie patiënten zijn het natuurlijk niet) schenden. Heb je daar echt nog nooit bij stilgestaan? Doet deze discussie een lampje bij je opgaan?
Het feit dat mensen jou vragen om medisch advies en dat je steeds moet herhalen dat je geen arts bent, is toch een duidelijk signaal dat je tol onduidelijk is. Bovendien bevinden de mensen die je belt zich in een kwetsbare toestand, worden ze waarschijnlijk nerveus van het telefoontje en nemen ze informatie daardoor niet goed op. Daar zou jij rekening mee moeten houden en je zou dus moeten weigeren medische informatie te krijgen. Maar dat is natuurlijk lastig als dat in je functieomschrijving staat.
Deze discussie doet wel een lampje bij mij opgaan. Ik wist bijv. niet dat iemand niet verplicht is antwoord te geven op de reden waarom iemand ziek is. Dat een client niet naar mij toe verplicht is weet ik wel, wij geven altijd (met altijd bedoel ik, bij de kennismaking, niet bij elk gesprek, tenzij ik een dringende reden voel omdat nogmaals te benadrukken) aan dat iemand ons niets MOET vertellen, maar dat we wel beter kunnen helpen als we meer informatie hebben (en dan hebben we het normaal gesproke niet over medische informatie, maar iemand's angsten, problemen, geldzorgen etc.)
Als iemand belt met de reden dat hij ziek is, dan voel ik geen dringende reden om te zeggen 'je hoeft het me niet te vertellen, maar goh, wat is er aan de hand?'
Maar dat mensen, niet verplicht zijn om de reden van ziekmelding niet aan hun werkgever te vertellen, dat wist ik dus niet. En dan bedoel ik dus niet de hele specifieke medische geschiedenis, maar wel de aard van de klachten.
Deze mensen die mij als 'dokter' zien, vragen echter ook (medisch) advies aan hun baas of oudere broer, iedereen waar zij tegen op kijken of waarvan ze denken dat 'die slim is'. Ik denk dat ik in ieder geval moeilijk, duidelijker kan zijn in mijn rol, dan dat ik ben.
Het staat overigens idd ook in onze functieomschrijving dat dit een taak van ons is.
"Goh, wat is er aan de hand?"!!?? Denk je echt dat dat een onschuldige vraag is als iemand jou belt om zich ziek te melden? En daarbij stel je ze niet op de hoogte van hun recht geen antwoord te geven op die vraag?
Ik heb het idee dat je niet beseft hoe jij (of beter gezegd het bedrijf waarvoor je werkt) stelselmatig de rechten van zijn "cliënten" (jullie patiënten zijn het natuurlijk niet) schenden. Heb je daar echt nog nooit bij stilgestaan? Doet deze discussie een lampje bij je opgaan?
Het feit dat mensen jou vragen om medisch advies en dat je steeds moet herhalen dat je geen arts bent, is toch een duidelijk signaal dat je tol onduidelijk is. Bovendien bevinden de mensen die je belt zich in een kwetsbare toestand, worden ze waarschijnlijk nerveus van het telefoontje en nemen ze informatie daardoor niet goed op. Daar zou jij rekening mee moeten houden en je zou dus moeten weigeren medische informatie te krijgen. Maar dat is natuurlijk lastig als dat in je functieomschrijving staat.
Deze discussie doet wel een lampje bij mij opgaan. Ik wist bijv. niet dat iemand niet verplicht is antwoord te geven op de reden waarom iemand ziek is. Dat een client niet naar mij toe verplicht is weet ik wel, wij geven altijd (met altijd bedoel ik, bij de kennismaking, niet bij elk gesprek, tenzij ik een dringende reden voel omdat nogmaals te benadrukken) aan dat iemand ons niets MOET vertellen, maar dat we wel beter kunnen helpen als we meer informatie hebben (en dan hebben we het normaal gesproke niet over medische informatie, maar iemand's angsten, problemen, geldzorgen etc.)
Als iemand belt met de reden dat hij ziek is, dan voel ik geen dringende reden om te zeggen 'je hoeft het me niet te vertellen, maar goh, wat is er aan de hand?'
Maar dat mensen, niet verplicht zijn om de reden van ziekmelding niet aan hun werkgever te vertellen, dat wist ik dus niet. En dan bedoel ik dus niet de hele specifieke medische geschiedenis, maar wel de aard van de klachten.
Deze mensen die mij als 'dokter' zien, vragen echter ook (medisch) advies aan hun baas of oudere broer, iedereen waar zij tegen op kijken of waarvan ze denken dat 'die slim is'. Ik denk dat ik in ieder geval moeilijk, duidelijker kan zijn in mijn rol, dan dat ik ben.
Het staat overigens idd ook in onze functieomschrijving dat dit een taak van ons is.
donderdag 5 april 2012 om 15:41
quote:Missprincesa schreef op 05 april 2012 @ 15:27:
[...]
Ik heb hem verschillende keren uitgelegd waarvoor ik gesprekken met hem had en dat ik hem probeerde te helpen, maar dat dat erg moeilijk was als hij niet vertelde wat hem dwars zat.Dit vind ik dus grenzen aan intimidatie. Die meneer hoefde jou helemaal niets te vertellen.
[...]
Ik heb hem verschillende keren uitgelegd waarvoor ik gesprekken met hem had en dat ik hem probeerde te helpen, maar dat dat erg moeilijk was als hij niet vertelde wat hem dwars zat.Dit vind ik dus grenzen aan intimidatie. Die meneer hoefde jou helemaal niets te vertellen.
donderdag 5 april 2012 om 15:43
donderdag 5 april 2012 om 15:44
quote:Missprincesa schreef op 05 april 2012 @ 15:40:
[...]
Deze discussie doet wel een lampje bij mij opgaan. Ik wist bijv. niet dat iemand niet verplicht is antwoord te geven op de reden waarom iemand ziek is. Dat een client niet naar mij toe verplicht is weet ik wel, wij geven altijd (met altijd bedoel ik, bij de kennismaking, niet bij elk gesprek, tenzij ik een dringende reden voel omdat nogmaals te benadrukken) aan dat iemand ons niets MOET vertellen, maar dat we wel beter kunnen helpen als we meer informatie hebben (en dan hebben we het normaal gesproke niet over medische informatie, maar iemand's angsten, problemen, geldzorgen etc.)
Als iemand belt met de reden dat hij ziek is, dan voel ik geen dringende reden om te zeggen 'je hoeft het me niet te vertellen, maar goh, wat is er aan de hand?'
Maar dat mensen, niet verplicht zijn om de reden van ziekmelding niet aan hun werkgever te vertellen, dat wist ik dus niet. En dan bedoel ik dus niet de hele specifieke medische geschiedenis, maar wel de aard van de klachten.
Deze mensen die mij als 'dokter' zien, vragen echter ook (medisch) advies aan hun baas of oudere broer, iedereen waar zij tegen op kijken of waarvan ze denken dat 'die slim is'. Ik denk dat ik in ieder geval moeilijk, duidelijker kan zijn in mijn rol, dan dat ik ben.
Het staat overigens idd ook in onze functieomschrijving dat dit een taak van ons is.Ik denk dat jij dan eens een hartig woordje met jouw werkgever moet gaan spreken over hun plicht om jullie juist te instrueren. Als wettelijke grenzen niet heel duidelijk zijn voor alle partijen, dan kan dit zowel de hulpverlener (jij dus!) als de werkgever heel zwaar aangerekend worden wanneer er iets mis gaat!
[...]
Deze discussie doet wel een lampje bij mij opgaan. Ik wist bijv. niet dat iemand niet verplicht is antwoord te geven op de reden waarom iemand ziek is. Dat een client niet naar mij toe verplicht is weet ik wel, wij geven altijd (met altijd bedoel ik, bij de kennismaking, niet bij elk gesprek, tenzij ik een dringende reden voel omdat nogmaals te benadrukken) aan dat iemand ons niets MOET vertellen, maar dat we wel beter kunnen helpen als we meer informatie hebben (en dan hebben we het normaal gesproke niet over medische informatie, maar iemand's angsten, problemen, geldzorgen etc.)
Als iemand belt met de reden dat hij ziek is, dan voel ik geen dringende reden om te zeggen 'je hoeft het me niet te vertellen, maar goh, wat is er aan de hand?'
Maar dat mensen, niet verplicht zijn om de reden van ziekmelding niet aan hun werkgever te vertellen, dat wist ik dus niet. En dan bedoel ik dus niet de hele specifieke medische geschiedenis, maar wel de aard van de klachten.
Deze mensen die mij als 'dokter' zien, vragen echter ook (medisch) advies aan hun baas of oudere broer, iedereen waar zij tegen op kijken of waarvan ze denken dat 'die slim is'. Ik denk dat ik in ieder geval moeilijk, duidelijker kan zijn in mijn rol, dan dat ik ben.
Het staat overigens idd ook in onze functieomschrijving dat dit een taak van ons is.Ik denk dat jij dan eens een hartig woordje met jouw werkgever moet gaan spreken over hun plicht om jullie juist te instrueren. Als wettelijke grenzen niet heel duidelijk zijn voor alle partijen, dan kan dit zowel de hulpverlener (jij dus!) als de werkgever heel zwaar aangerekend worden wanneer er iets mis gaat!
donderdag 5 april 2012 om 15:49
Eens met nummerzoveel. Volgens mij is een aantal dingen structureel niet in orde.
Overigens kan "u hoeft me niks te vertellen maar als u het niet doet kan ik u niet helpen" heel intimderend zijn als het door een verzuimbedrijf wordt gezegd tegen een zieke (zeker als die pst hixch of verstandelijk niet in orde is).
Overigens kan "u hoeft me niks te vertellen maar als u het niet doet kan ik u niet helpen" heel intimderend zijn als het door een verzuimbedrijf wordt gezegd tegen een zieke (zeker als die pst hixch of verstandelijk niet in orde is).
Ga in therapie!
donderdag 5 april 2012 om 15:52
Ik ben niet in dienst bij een verzuimbedrijf, wij doen de begeleiding van onze clienten voor allerlei problemen die ze tegen komen, vooral wanneer ze weer aan het werk willen of met een opleiding willen beginnen. Een beetje een combi tussen reintegratie en maatschappelijk werk.
Het gesprek dat ik aanhaalde was dus ook geen gesprek over verzuim, maar gesprekken over wat deze meneer wilde, wat hij leuk vond, wat niet, wat voor werk hij wilde doen etc. etc.
Het gesprek dat ik aanhaalde was dus ook geen gesprek over verzuim, maar gesprekken over wat deze meneer wilde, wat hij leuk vond, wat niet, wat voor werk hij wilde doen etc. etc.
donderdag 5 april 2012 om 15:54
quote:Missprincesa schreef op 05 april 2012 @ 15:52:
Ik ben niet in dienst bij een verzuimbedrijf, wij doen de begeleiding van onze clienten voor allerlei problemen die ze tegen komen, vooral wanneer ze weer aan het werk willen of met een opleiding willen beginnen. Een beetje een combi tussen reintegratie en maatschappelijk werk.
Het gesprek dat ik aanhaalde was dus ook geen gesprek over verzuim, maar gesprekken over wat deze meneer wilde, wat hij leuk vond, wat niet, wat voor werk hij wilde doen etc. etc.Maar mag ik vragen in hoeverre jij daarvoor gekwalificeerd bent?
Ik ben niet in dienst bij een verzuimbedrijf, wij doen de begeleiding van onze clienten voor allerlei problemen die ze tegen komen, vooral wanneer ze weer aan het werk willen of met een opleiding willen beginnen. Een beetje een combi tussen reintegratie en maatschappelijk werk.
Het gesprek dat ik aanhaalde was dus ook geen gesprek over verzuim, maar gesprekken over wat deze meneer wilde, wat hij leuk vond, wat niet, wat voor werk hij wilde doen etc. etc.Maar mag ik vragen in hoeverre jij daarvoor gekwalificeerd bent?
donderdag 5 april 2012 om 15:56
quote:Jorina schreef op 05 april 2012 @ 15:54:
[...]
Maar mag ik vragen in hoeverre jij daarvoor gekwalificeerd bent?Ja, ik ben daarvoor gekwalificeerd. In ieder geval voor de 'normale' begeleiding, voor het medische gedeelte van de verzuimbegeleiding niet. Maar dat doe ik dan ook niet, wel het menselijke gedeelte daarvan en de hulpvraag die er soms door ontstaat in goede banen leiden, bijv. samen met client thuiszorg aanvragen.
[...]
Maar mag ik vragen in hoeverre jij daarvoor gekwalificeerd bent?Ja, ik ben daarvoor gekwalificeerd. In ieder geval voor de 'normale' begeleiding, voor het medische gedeelte van de verzuimbegeleiding niet. Maar dat doe ik dan ook niet, wel het menselijke gedeelte daarvan en de hulpvraag die er soms door ontstaat in goede banen leiden, bijv. samen met client thuiszorg aanvragen.
donderdag 5 april 2012 om 15:58
donderdag 5 april 2012 om 16:00
quote:Jorina schreef op 05 april 2012 @ 15:57:
En nog een vraag; wat doe je met de informatie die je krijgt? Schrijf je dat op? En waar word dat dan opgeslagen, en wie heeft daar inzage in?
Ja, ik maak rapportages in een systeem. Mijn leidinggevende heeft daar inzicht in en ook mijn collega's wanneer ze mij moeten vervangen.
Medische gegevens schrijf ik dan weer niet op, tenzij het belangrijk kan zijn voor de begeleiding (bijv. wordt 19 april geopereerd en kan dan 6 weken niet lopen).
Of heeft vaak epileptische aanvallen, heeft daarvoor een kastje in zijn linkerbroekzak zitten dat je eruit moet halen en mee moet wrijven over zijn borstkas.
En nog een vraag; wat doe je met de informatie die je krijgt? Schrijf je dat op? En waar word dat dan opgeslagen, en wie heeft daar inzage in?
Ja, ik maak rapportages in een systeem. Mijn leidinggevende heeft daar inzicht in en ook mijn collega's wanneer ze mij moeten vervangen.
Medische gegevens schrijf ik dan weer niet op, tenzij het belangrijk kan zijn voor de begeleiding (bijv. wordt 19 april geopereerd en kan dan 6 weken niet lopen).
Of heeft vaak epileptische aanvallen, heeft daarvoor een kastje in zijn linkerbroekzak zitten dat je eruit moet halen en mee moet wrijven over zijn borstkas.
