Psyche
alle pijlers
Mijn zusje is zwanger.....
dinsdag 10 april 2012 om 13:53
Afgelopen week heb ik te horen gekregen dat mijn zusje zwanger is. Leuk, zou je zeggen, dat zou het ook moeten zijn. Helaas sta ik niet te juichen....
Ik zal proberen kort te omschrijven wat de situatie is:
Mijn zusje is halverwege de 20 en woont sinds een tijdje bij mij in de buurt op een kamer nadat ze uit de zoveelste slechte relatie is gekomen (in die relatie ook een abortus gehad). Ze zit op dit moment in een traject van de gemeente met een kleine uitkering. Hier redt ze het eigenlijk niet mee. Ze heeft veel meegemaakt maar als er dan iets mis ging, konden wij de problemen oplossen. Dat ging van geld geven, financieen regelen tot opvang bieden en ga zo maar door.
Mijn zusje en ik komen uit een problematisch gezin (verstandelijk beperkte ouders, moeder weggegaan toen wij heel klein waren, vader naar een verzorgingshuis toen wij pubers waren) en daar heeft zij best een klap van gehad. Wil nog steeds graag een "sorry" horen en kan het niet van zich afzetten.
Een aantal jaar geleden heeft een psycholoog bij haar borderline gediagnosticeerd en depressiviteit. Hier heeft ze verder niets mee gedaan, geen hulp of wat dan ook. Ik heb haar wel vaak geprobeerd te helpen hiermee en geprobeerd haar naar een psycholoog te krijgen maar helaas is dit niet gelukt.
Afgelopen januari heeft ze haar nieuwe vriend ontmoet, begin 20, werkt veel en op "rare" tijden en heeft ook geen ouders om op te terug te vallen.
Nu blijkt mijn zusje zwanger te zijn en ik ben zo bang dat ze het niet gaat trekken. Ze riep altijd dat ze geen kinderen wilde, dat het te zwaar is, dat ze niet tegen huilende kinderen kan enzo maar nu.... nu twijfelt ze. En helaas niet aan haar psychische gesteldheid maar aan de praktische kant (huis, geld e.d.). Natuurlijk is het goed dat ze daar aan denkt maar ik denk zelf (heb ik haar ook gezegd) dat dat niet haar ergste probleem is. Met haar vriend is ze nu aan het bespreken wat hun plan is qua huisvesting enzo dus het lijkt erop of ze haar keuze al gemaakt heeft. Ik heb mijn zorgen naar haar uitgesproken en ze zegt dat ze dat begrijpt maar dat is ook alles.
Ik ben zo bang dat de relatie stuk loopt en dat ze het dan (weer) allemaal niet trekt en dat wij er straks een kind bij hebben. Ik weet niet zo goed wat ik hier nu mee aan moet.... ben gewoon misselijk omdat ik me zo'n zorgen maak! Om haar, haar gesteldheid, het kindje als ze het geboren laat worden, pfffff.......
Ik zal proberen kort te omschrijven wat de situatie is:
Mijn zusje is halverwege de 20 en woont sinds een tijdje bij mij in de buurt op een kamer nadat ze uit de zoveelste slechte relatie is gekomen (in die relatie ook een abortus gehad). Ze zit op dit moment in een traject van de gemeente met een kleine uitkering. Hier redt ze het eigenlijk niet mee. Ze heeft veel meegemaakt maar als er dan iets mis ging, konden wij de problemen oplossen. Dat ging van geld geven, financieen regelen tot opvang bieden en ga zo maar door.
Mijn zusje en ik komen uit een problematisch gezin (verstandelijk beperkte ouders, moeder weggegaan toen wij heel klein waren, vader naar een verzorgingshuis toen wij pubers waren) en daar heeft zij best een klap van gehad. Wil nog steeds graag een "sorry" horen en kan het niet van zich afzetten.
Een aantal jaar geleden heeft een psycholoog bij haar borderline gediagnosticeerd en depressiviteit. Hier heeft ze verder niets mee gedaan, geen hulp of wat dan ook. Ik heb haar wel vaak geprobeerd te helpen hiermee en geprobeerd haar naar een psycholoog te krijgen maar helaas is dit niet gelukt.
Afgelopen januari heeft ze haar nieuwe vriend ontmoet, begin 20, werkt veel en op "rare" tijden en heeft ook geen ouders om op te terug te vallen.
Nu blijkt mijn zusje zwanger te zijn en ik ben zo bang dat ze het niet gaat trekken. Ze riep altijd dat ze geen kinderen wilde, dat het te zwaar is, dat ze niet tegen huilende kinderen kan enzo maar nu.... nu twijfelt ze. En helaas niet aan haar psychische gesteldheid maar aan de praktische kant (huis, geld e.d.). Natuurlijk is het goed dat ze daar aan denkt maar ik denk zelf (heb ik haar ook gezegd) dat dat niet haar ergste probleem is. Met haar vriend is ze nu aan het bespreken wat hun plan is qua huisvesting enzo dus het lijkt erop of ze haar keuze al gemaakt heeft. Ik heb mijn zorgen naar haar uitgesproken en ze zegt dat ze dat begrijpt maar dat is ook alles.
Ik ben zo bang dat de relatie stuk loopt en dat ze het dan (weer) allemaal niet trekt en dat wij er straks een kind bij hebben. Ik weet niet zo goed wat ik hier nu mee aan moet.... ben gewoon misselijk omdat ik me zo'n zorgen maak! Om haar, haar gesteldheid, het kindje als ze het geboren laat worden, pfffff.......
dinsdag 10 april 2012 om 15:41
Krijg niet de indruk dat ze 'n goede band hebben, dus beter het contact laten verwateren en ieder z'n eigen leven leiden.[/quote]
Dit klopt wel een beetje ja. Ik kreeg dit bericht van haar nadat we 3 maanden geen contact hadden. Mijn zusje neemt meestal contact op als er iets is en niet om iets leuks te doen.....
Dit klopt wel een beetje ja. Ik kreeg dit bericht van haar nadat we 3 maanden geen contact hadden. Mijn zusje neemt meestal contact op als er iets is en niet om iets leuks te doen.....
dinsdag 10 april 2012 om 15:44
quote:yette schreef op 10 april 2012 @ 15:38:
[...]
Dank je, ik kan ook lezen
En ja, ik besef dat dat het anders maakt. Dat de ouders èn de omgeving alerter moet zijn op signalen in dit soort situaties. Ik heb het van dichtbij meegemaakt en weet dat het kan misgaan, maar het kan ook goed gaan! Gelukkig ken ik een voorbeeld van dat laatste. Borderline, kutjeugd gehad, verwaarloosd, op straat geleefd, misbruikt en drugs gebruikt ... èn toen heel jong zwanger ...
Ze is een heerlijke moeder, al zo'n twintig jaar. Inmiddels studeren haar kinderen en zij is nog steeds gelukkig met hun vader. Ze slikt wel nog steeds medicatie en heeft in de beginjaren heel wat therapie gehad, maar het gaat dus prima!Dit klinkt wel positief! Ik hoop ook echt dat dit gebeurt. Ik denk wel dat mijn zusje dan iets van professionele hulp moet krijgen en dat houdt ze heel erg af helaas.
[...]
Dank je, ik kan ook lezen
En ja, ik besef dat dat het anders maakt. Dat de ouders èn de omgeving alerter moet zijn op signalen in dit soort situaties. Ik heb het van dichtbij meegemaakt en weet dat het kan misgaan, maar het kan ook goed gaan! Gelukkig ken ik een voorbeeld van dat laatste. Borderline, kutjeugd gehad, verwaarloosd, op straat geleefd, misbruikt en drugs gebruikt ... èn toen heel jong zwanger ...
Ze is een heerlijke moeder, al zo'n twintig jaar. Inmiddels studeren haar kinderen en zij is nog steeds gelukkig met hun vader. Ze slikt wel nog steeds medicatie en heeft in de beginjaren heel wat therapie gehad, maar het gaat dus prima!Dit klinkt wel positief! Ik hoop ook echt dat dit gebeurt. Ik denk wel dat mijn zusje dan iets van professionele hulp moet krijgen en dat houdt ze heel erg af helaas.
dinsdag 10 april 2012 om 15:45
quote:femme05 schreef op 10 april 2012 @ 15:41:
Dit klopt wel een beetje ja. Ik kreeg dit bericht van haar nadat we 3 maanden geen contact hadden. Mijn zusje neemt meestal contact op als er iets is en niet om iets leuks te doen.....Jij voelt de bui dus al wel hangen dat ze bij jou gaat aankloppen? Hoe heb je op haar mededeling gereageerd? Afstandelijk en ongeinteresseerd of heb je bij haar de indruk gewekt dat ze je vanaf nu wel weer lastig mag komen vallen?
Dit klopt wel een beetje ja. Ik kreeg dit bericht van haar nadat we 3 maanden geen contact hadden. Mijn zusje neemt meestal contact op als er iets is en niet om iets leuks te doen.....Jij voelt de bui dus al wel hangen dat ze bij jou gaat aankloppen? Hoe heb je op haar mededeling gereageerd? Afstandelijk en ongeinteresseerd of heb je bij haar de indruk gewekt dat ze je vanaf nu wel weer lastig mag komen vallen?
dinsdag 10 april 2012 om 15:50
quote:elninjoo schreef op 10 april 2012 @ 15:45:
[...]
Jij voelt de bui dus al wel hangen dat ze bij jou gaat aankloppen? Hoe heb je op haar mededeling gereageerd? Afstandelijk en ongeinteresseerd of heb je bij haar de indruk gewekt dat ze je vanaf nu wel weer lastig mag komen vallen?
Ze stuurde een berichtje of we konden praten en toen hebben we ergens afgesproken. In 1e instantie dacht ik dat het ging over het feit dat we al 3 maanden geen contact hadden. Maar toen we wilden gaan, was er nog iets. Eigenlijk heb ik het toen geraden.
Ik heb wel gelijk mijn zorgen geuit en dan niet zozeer over de praktische kant maar of zij in staat is om problemen aan de kant te zetten voor een kind.
Ik ben alleen, denk ik, niet duidelijk genoeg geweest over mijn grenzen. Ik vind het zo moeilijk want ik wil haar helpen.
[...]
Jij voelt de bui dus al wel hangen dat ze bij jou gaat aankloppen? Hoe heb je op haar mededeling gereageerd? Afstandelijk en ongeinteresseerd of heb je bij haar de indruk gewekt dat ze je vanaf nu wel weer lastig mag komen vallen?
Ze stuurde een berichtje of we konden praten en toen hebben we ergens afgesproken. In 1e instantie dacht ik dat het ging over het feit dat we al 3 maanden geen contact hadden. Maar toen we wilden gaan, was er nog iets. Eigenlijk heb ik het toen geraden.
Ik heb wel gelijk mijn zorgen geuit en dan niet zozeer over de praktische kant maar of zij in staat is om problemen aan de kant te zetten voor een kind.
Ik ben alleen, denk ik, niet duidelijk genoeg geweest over mijn grenzen. Ik vind het zo moeilijk want ik wil haar helpen.
dinsdag 10 april 2012 om 15:50
Femme05, het is heel goed om voor jezelf je eigen grens te bepalen. Jij hoeft niet voor dit kind te zorgen, in die zin dat je het moet opnemen in je gezin. Ik vind dat niemand dat van je kan en mag verwachten.
Professionele hulp zoeken voor dit kind kan wel, doe dit ook indien nodig. Ga niet teveel zelf aanmodderen, je raakt er dan alleen maar verder in verstrikt.
Maar het kindje is er nog niet. Je kunt je zus een luisterend oor bieden. Maar blijf je eigen grenzen bewaken. Als ik het zo lees ben je heel geneigd om te gaan zorgen, immers dat heb je altijd gedaan. Dat hoeft niet in die zin, je hebt genoeg aan je eigen gezin. Niemand heeft er wat aan als jij er aan onder doorgaat. Gezien je eigen problemen spreek je misschien weleens een hulpverlener. Hier kan je praten over de zorgen voor je zus, waar jij last van hebt.
Professionele hulp zoeken voor dit kind kan wel, doe dit ook indien nodig. Ga niet teveel zelf aanmodderen, je raakt er dan alleen maar verder in verstrikt.
Maar het kindje is er nog niet. Je kunt je zus een luisterend oor bieden. Maar blijf je eigen grenzen bewaken. Als ik het zo lees ben je heel geneigd om te gaan zorgen, immers dat heb je altijd gedaan. Dat hoeft niet in die zin, je hebt genoeg aan je eigen gezin. Niemand heeft er wat aan als jij er aan onder doorgaat. Gezien je eigen problemen spreek je misschien weleens een hulpverlener. Hier kan je praten over de zorgen voor je zus, waar jij last van hebt.
dinsdag 10 april 2012 om 16:05
Dat luisterende oor kan ik haar ook bieden dus dat zal ik ook doen. Ze heeft haar keuze ook nog niet gemaakt. Misschien loop ik te ver op de zaken vooruit en wordt het kindje niet geboren.
En misschien ook wel en doet ze het supergoed.
Lastig dit zeg! En ik ken wel wat hulpverleners dus daar iets neerleggen kan ook.
Dankjewel voor alle tips en het "luisterende oor"!
En misschien ook wel en doet ze het supergoed.
Lastig dit zeg! En ik ken wel wat hulpverleners dus daar iets neerleggen kan ook.
Dankjewel voor alle tips en het "luisterende oor"!
dinsdag 10 april 2012 om 16:08
quote:elninjoo schreef op 10 april 2012 @ 14:35:
Kun je haar niet gedwongen laten opnemen in 'n kliniek als ze psychisch niet goed is? En dan liefst abortus + sterilisatie zodat ze dit niet door kan geven en/of 't leven van 'n kind verpest?
Sorry hoor, maar dit gaat echt veel en veel te ver.
Gedwongen opname?! Weet je wel waar je het over hebt?
Gedwongen abortus? Ik heb echt het idee dat jij zo ver buiten de realiteit staat.
Kun je haar niet gedwongen laten opnemen in 'n kliniek als ze psychisch niet goed is? En dan liefst abortus + sterilisatie zodat ze dit niet door kan geven en/of 't leven van 'n kind verpest?
Sorry hoor, maar dit gaat echt veel en veel te ver.
Gedwongen opname?! Weet je wel waar je het over hebt?
Gedwongen abortus? Ik heb echt het idee dat jij zo ver buiten de realiteit staat.
dinsdag 10 april 2012 om 16:11
Zou me vooral op m'n eigen grenzen bewaken gaan concentreren. Je klinkt niet erg standvastig wat betreft je zus en haar problemen buiten de deur houden en dat zal zij heus wel aanvoelen. Als zij weer in de shit zit gaat ze je bespelen. Lijkt me zaak daar nu al 'n grens in te trekken naar haar toe en dat ze zelf de beslissing kan nemen het kind te krijgen, maar dat ze er dan wel alleen voor staat.
dinsdag 10 april 2012 om 16:19
quote:spiegelster schreef op 10 april 2012 @ 16:13:
Misschien mosterd? Maar is het écht een psycholoog geweest die de diagnose gesteld heeft? Dit mogen namelijk alleen psychiaters.Ik heb dit alleen van mijn zusje gehoord (kan zijn dat ze die door elkaar haalt), ze heeft wel een tijdje medicijnen gehad.
Misschien mosterd? Maar is het écht een psycholoog geweest die de diagnose gesteld heeft? Dit mogen namelijk alleen psychiaters.Ik heb dit alleen van mijn zusje gehoord (kan zijn dat ze die door elkaar haalt), ze heeft wel een tijdje medicijnen gehad.
dinsdag 10 april 2012 om 16:22
quote:elninjoo schreef op 10 april 2012 @ 16:11:
Zou me vooral op m'n eigen grenzen bewaken gaan concentreren. Je klinkt niet erg standvastig wat betreft je zus en haar problemen buiten de deur houden en dat zal zij heus wel aanvoelen. Als zij weer in de shit zit gaat ze je bespelen. Lijkt me zaak daar nu al 'n grens in te trekken naar haar toe en dat ze zelf de beslissing kan nemen het kind te krijgen, maar dat ze er dan wel alleen voor staat.Ik denk dat dit ook wel waar is, het is toch mijn zusje en we hebben haar altijd met vanalles geholpen. Ik moet nu echt grenzen gaan aangeven maar vind dit wel moeilijk!
Zou me vooral op m'n eigen grenzen bewaken gaan concentreren. Je klinkt niet erg standvastig wat betreft je zus en haar problemen buiten de deur houden en dat zal zij heus wel aanvoelen. Als zij weer in de shit zit gaat ze je bespelen. Lijkt me zaak daar nu al 'n grens in te trekken naar haar toe en dat ze zelf de beslissing kan nemen het kind te krijgen, maar dat ze er dan wel alleen voor staat.Ik denk dat dit ook wel waar is, het is toch mijn zusje en we hebben haar altijd met vanalles geholpen. Ik moet nu echt grenzen gaan aangeven maar vind dit wel moeilijk!
dinsdag 10 april 2012 om 16:26
quote:femme05 schreef op 10 april 2012 @ 16:22:
[...]
Ik denk dat dit ook wel waar is, het is toch mijn zusje en we hebben haar altijd met vanalles geholpen. Ik moet nu echt grenzen gaan aangeven maar vind dit wel moeilijk!
Gewoon wat harder worden en dat nu al aan haar laten merken, zodat ze doorheeft dat ze haar problemen en haar kind niet bij jullie kan komen dumpen als ze het zat is.
Familie is overrated, jullie komen duidelijk niet met elkaar overeen, dus kun je het contact beter op 'n laag pitje zetten en dus niet meer met haar afspreken als ze weer wat te zeuren heeft.
Wat zegt jouw vriend er eigenlijk van? Helpt die jou niet om je zus buiten de deur te houden na alle shit die je er al mee gehad hebt in huis? Of was jouw vriend toen nog niet in the picture?
[...]
Ik denk dat dit ook wel waar is, het is toch mijn zusje en we hebben haar altijd met vanalles geholpen. Ik moet nu echt grenzen gaan aangeven maar vind dit wel moeilijk!
Gewoon wat harder worden en dat nu al aan haar laten merken, zodat ze doorheeft dat ze haar problemen en haar kind niet bij jullie kan komen dumpen als ze het zat is.
Familie is overrated, jullie komen duidelijk niet met elkaar overeen, dus kun je het contact beter op 'n laag pitje zetten en dus niet meer met haar afspreken als ze weer wat te zeuren heeft.
Wat zegt jouw vriend er eigenlijk van? Helpt die jou niet om je zus buiten de deur te houden na alle shit die je er al mee gehad hebt in huis? Of was jouw vriend toen nog niet in the picture?
dinsdag 10 april 2012 om 16:26
quote:spiegelster schreef op 10 april 2012 @ 16:13:
Misschien mosterd? Maar is het écht een psycholoog geweest die de diagnose gesteld heeft? Dit mogen namelijk alleen psychiaters.Is dat zo? Ik dacht dat psychologen dat ook wel mochten maar dat zij dan weer geen medicijnen mogen voorschrijven. Dat dat dan wel weer voorbehouden is aan een psychiater.
Misschien mosterd? Maar is het écht een psycholoog geweest die de diagnose gesteld heeft? Dit mogen namelijk alleen psychiaters.Is dat zo? Ik dacht dat psychologen dat ook wel mochten maar dat zij dan weer geen medicijnen mogen voorschrijven. Dat dat dan wel weer voorbehouden is aan een psychiater.
dinsdag 10 april 2012 om 16:27
quote:elninjoo schreef op 10 april 2012 @ 16:26:
[...]
Gewoon wat harder worden en dat nu al aan haar laten merken, zodat ze doorheeft dat ze haar problemen en haar kind niet bij jullie kan komen dumpen als ze het zat is.
Familie is overrated, jullie komen duidelijk niet met elkaar overeen, dus kun je het contact beter op 'n laag pitje zetten en dus niet meer met haar afspreken als ze weer wat te zeuren heeft.
Wat zegt jouw vriend er eigenlijk van? Helpt die jou niet om je zus buiten de deur te houden na alle shit die je er al mee gehad hebt in huis? Of was jouw vriend toen nog niet in the picture?Nou, dat 'gewoon wat harder worden' valt in de praktijk nog niet mee hoor. Dat is ook iets wat je moet leren, maar inderdaad: familie is overrated. Dat je familie van elkaar bent wil niet zeggen dat je ook met elkaar door een deur kunt. Dat je zus alleen bij je komt als er wat is, zegt ook wel iets.
[...]
Gewoon wat harder worden en dat nu al aan haar laten merken, zodat ze doorheeft dat ze haar problemen en haar kind niet bij jullie kan komen dumpen als ze het zat is.
Familie is overrated, jullie komen duidelijk niet met elkaar overeen, dus kun je het contact beter op 'n laag pitje zetten en dus niet meer met haar afspreken als ze weer wat te zeuren heeft.
Wat zegt jouw vriend er eigenlijk van? Helpt die jou niet om je zus buiten de deur te houden na alle shit die je er al mee gehad hebt in huis? Of was jouw vriend toen nog niet in the picture?Nou, dat 'gewoon wat harder worden' valt in de praktijk nog niet mee hoor. Dat is ook iets wat je moet leren, maar inderdaad: familie is overrated. Dat je familie van elkaar bent wil niet zeggen dat je ook met elkaar door een deur kunt. Dat je zus alleen bij je komt als er wat is, zegt ook wel iets.
dinsdag 10 april 2012 om 16:31
quote:elninjoo schreef op 10 april 2012 @ 16:26:
[...]
Gewoon wat harder worden en dat nu al aan haar laten merken, zodat ze doorheeft dat ze haar problemen en haar kind niet bij jullie kan komen dumpen als ze het zat is.
Familie is overrated, jullie komen duidelijk niet met elkaar overeen, dus kun je het contact beter op 'n laag pitje zetten en dus niet meer met haar afspreken als ze weer wat te zeuren heeft.
Wat zegt jouw vriend er eigenlijk van? Helpt die jou niet om je zus buiten de deur te houden na alle shit die je er al mee gehad hebt in huis? Of was jouw vriend toen nog niet in the picture?Mijn man is er al weer 11 jaar dus die heeft veel van haar gezien. Gelukkig beschermt hij me wel zo veel als kan. Hij was ook wel in paniek door dit nieuws en moet er de hele tijd aan denken. Maar hij kan me wel helpen met die grenzen aangeven.
[...]
Gewoon wat harder worden en dat nu al aan haar laten merken, zodat ze doorheeft dat ze haar problemen en haar kind niet bij jullie kan komen dumpen als ze het zat is.
Familie is overrated, jullie komen duidelijk niet met elkaar overeen, dus kun je het contact beter op 'n laag pitje zetten en dus niet meer met haar afspreken als ze weer wat te zeuren heeft.
Wat zegt jouw vriend er eigenlijk van? Helpt die jou niet om je zus buiten de deur te houden na alle shit die je er al mee gehad hebt in huis? Of was jouw vriend toen nog niet in the picture?Mijn man is er al weer 11 jaar dus die heeft veel van haar gezien. Gelukkig beschermt hij me wel zo veel als kan. Hij was ook wel in paniek door dit nieuws en moet er de hele tijd aan denken. Maar hij kan me wel helpen met die grenzen aangeven.
dinsdag 10 april 2012 om 19:10
Ik vind echt dat je véél te ver op de zaken vooruit loopt als je nu al gaat roepen dat je geen dumpplek voor een neefje of nichtje bent. Het is nog niet eens zeker of de aanstaande moeder gaat besluiten dit kindje te houden!
Mocht je in het gesprek betrokken worden, dan kan je wel helpen met zoeken naar wegen om de juiste beslissing te nemen. Wat kan ze een kindje bieden? Hoe gaat haar leven als moeder eruit zien? Welke hulp zou ze kunnen gebruiken en regelen als ze besluit het kindje te houden?
Je kan nu echt nog geen uitspraak doen over of je een rol kan of wil spelen, mocht je zus over pakweg 3 jaar besluiten een tijdje in dagbehandeling te gaan. Daar hoeft ze dus bij haar beslissing of ze moeder wil worden, ook geen rekening mee te houden.
Dit is een hele onverwachte situatie, het kan alle kanten op, maar maak je nou op dit moment maar druk over dingen die zin hebben, die andere zorgen komen later - of niet.
Mocht je in het gesprek betrokken worden, dan kan je wel helpen met zoeken naar wegen om de juiste beslissing te nemen. Wat kan ze een kindje bieden? Hoe gaat haar leven als moeder eruit zien? Welke hulp zou ze kunnen gebruiken en regelen als ze besluit het kindje te houden?
Je kan nu echt nog geen uitspraak doen over of je een rol kan of wil spelen, mocht je zus over pakweg 3 jaar besluiten een tijdje in dagbehandeling te gaan. Daar hoeft ze dus bij haar beslissing of ze moeder wil worden, ook geen rekening mee te houden.
Dit is een hele onverwachte situatie, het kan alle kanten op, maar maak je nou op dit moment maar druk over dingen die zin hebben, die andere zorgen komen later - of niet.
woensdag 11 april 2012 om 12:19
quote:Aureel schreef op 10 april 2012 @ 14:39:
[...]
De gevolgen zijn toch ook ongeacht voor de zus? Het is TO's (overigens moeilijke) keuze in hoeverre ze zich met die gevolgen wil bemoeien of niet.
Dit is niet helemaal zo.
De gevolgen zijn namelijk OOK voor het kind dat straks geboren gaat worden in niet erg gunstige omstandigheden. En dat kind heeft nergens om gevraagd. En dat zelfde kind is het nichtje of het neefje van de ts.
Probeer dat maar eens los te laten! Zo zit niet iedereen in elkaar.
En dit kind gaat een moeilijke jeugd krijgen, dat kun je op je vingers natellen. Er zal een hoop op zijn/haar bord komen, hoewel de leeftijd daar nog lang niet voor is. De rollen zullen omgekeerd worden, ouder-kind.
[...]
De gevolgen zijn toch ook ongeacht voor de zus? Het is TO's (overigens moeilijke) keuze in hoeverre ze zich met die gevolgen wil bemoeien of niet.
Dit is niet helemaal zo.
De gevolgen zijn namelijk OOK voor het kind dat straks geboren gaat worden in niet erg gunstige omstandigheden. En dat kind heeft nergens om gevraagd. En dat zelfde kind is het nichtje of het neefje van de ts.
Probeer dat maar eens los te laten! Zo zit niet iedereen in elkaar.
En dit kind gaat een moeilijke jeugd krijgen, dat kun je op je vingers natellen. Er zal een hoop op zijn/haar bord komen, hoewel de leeftijd daar nog lang niet voor is. De rollen zullen omgekeerd worden, ouder-kind.
donderdag 12 april 2012 om 09:17
[quote]yette schreef op 10 april 2012 @ 19:10:
Je kan nu echt nog geen uitspraak doen over of je een rol kan of wil spelen, mocht je zus over pakweg 3 jaar besluiten een tijdje in dagbehandeling te gaan. Daar hoeft ze dus bij haar beslissing of ze moeder wil worden, ook geen rekening mee te houden. quote]
Het gaat er ook niet om of ik een rol kan spelen en of ze besluit in dagbehandeling gaat. Dat laatste zal ze denk ik niet doen en als ze dat doet, zou dat iets tijdelijks zijn. Het gaat mij erom dat er een dag zal komen dat ze het allemaal niet meer trekt (zoals ze vaak heeft) en dan alles laat vallen en dus ook het kindje. Dan is het niet tijdelijk..... Zo zal ik dus een rol moeten spelen want ze heeft niemand anders (behalve haar vriend nu).
Je kan nu echt nog geen uitspraak doen over of je een rol kan of wil spelen, mocht je zus over pakweg 3 jaar besluiten een tijdje in dagbehandeling te gaan. Daar hoeft ze dus bij haar beslissing of ze moeder wil worden, ook geen rekening mee te houden. quote]
Het gaat er ook niet om of ik een rol kan spelen en of ze besluit in dagbehandeling gaat. Dat laatste zal ze denk ik niet doen en als ze dat doet, zou dat iets tijdelijks zijn. Het gaat mij erom dat er een dag zal komen dat ze het allemaal niet meer trekt (zoals ze vaak heeft) en dan alles laat vallen en dus ook het kindje. Dan is het niet tijdelijk..... Zo zal ik dus een rol moeten spelen want ze heeft niemand anders (behalve haar vriend nu).
donderdag 12 april 2012 om 09:18
quote:iones schreef op 11 april 2012 @ 12:19:
[...]
Dit is niet helemaal zo.
De gevolgen zijn namelijk OOK voor het kind dat straks geboren gaat worden in niet erg gunstige omstandigheden. En dat kind heeft nergens om gevraagd. En dat zelfde kind is het nichtje of het neefje van de ts.
Probeer dat maar eens los te laten! Zo zit niet iedereen in elkaar.
En dit kind gaat een moeilijke jeugd krijgen, dat kun je op je vingers natellen. Er zal een hoop op zijn/haar bord komen, hoewel de leeftijd daar nog lang niet voor is. De rollen zullen omgekeerd worden, ouder-kind.Dit dus.....
[...]
Dit is niet helemaal zo.
De gevolgen zijn namelijk OOK voor het kind dat straks geboren gaat worden in niet erg gunstige omstandigheden. En dat kind heeft nergens om gevraagd. En dat zelfde kind is het nichtje of het neefje van de ts.
Probeer dat maar eens los te laten! Zo zit niet iedereen in elkaar.
En dit kind gaat een moeilijke jeugd krijgen, dat kun je op je vingers natellen. Er zal een hoop op zijn/haar bord komen, hoewel de leeftijd daar nog lang niet voor is. De rollen zullen omgekeerd worden, ouder-kind.Dit dus.....
donderdag 12 april 2012 om 09:31
quote:Het gaat er ook niet om of ik een rol kan spelen en of ze besluit in dagbehandeling gaat. Dat laatste zal ze denk ik niet doen en als ze dat doet, zou dat iets tijdelijks zijn. Het gaat mij erom dat er een dag zal komen dat ze het allemaal niet meer trekt (zoals ze vaak heeft) en dan alles laat vallen en dus ook het kindje. Dan is het niet tijdelijk..... Zo zal ik dus een rol moeten spelen want ze heeft niemand anders (behalve haar vriend nu).Je moet helemaal niets. Jullie gaan nauwelijks met elkaar om dus ben je in feite niet meer van elkaar dan kennissen. Ze zal dan naar hulporganisaties moeten ipv haar rotzooi bij jou komen dumpen.
donderdag 12 april 2012 om 09:38
Heey Elninjoo,
Idd, ik moet helemaal niets maar omdat ik de enige ben die ze heeft, komt ze met problemen altijd naar mij toe... Normaal kan ik er wel wat mee of kan haar naar iemand toe sturen maar in dit geval zit er een kind tussen (als ze besluit het te houden).
Ik heb iig je tip meegenomen over het grenzen stellen en een gesprek gepland met haar vriend er ook bij. Ik twijfel namelijk ook enorm of hij na 3 maanden weet hoe zij echt is. Ik vind wel dat hij recht heeft om te weten hoe ze is! Dus dat ga ik wel pijlen dan.
Idd, ik moet helemaal niets maar omdat ik de enige ben die ze heeft, komt ze met problemen altijd naar mij toe... Normaal kan ik er wel wat mee of kan haar naar iemand toe sturen maar in dit geval zit er een kind tussen (als ze besluit het te houden).
Ik heb iig je tip meegenomen over het grenzen stellen en een gesprek gepland met haar vriend er ook bij. Ik twijfel namelijk ook enorm of hij na 3 maanden weet hoe zij echt is. Ik vind wel dat hij recht heeft om te weten hoe ze is! Dus dat ga ik wel pijlen dan.
maandag 16 april 2012 om 15:26
Grrrr, echt even een irritatiemoment hoor!
Van de week met mn zusje afgesproken om met z'n allen om de tafel te gaan zitten (voor vanavond omdat dat de enige dag is dat haar vriend vrij is). Bel ik haar om de tijd af te spreken, reageert ze heel nonchalant:" Ooh, moet dat vanavond? Tja, vriend is naar iets toe vanavond en ik heb hem gevraagd in zijn eigen kamer te slapen".....
Ik baal er zo van dat nonchalante gedrag en nu moeten we weer een week wachten omdat we anders niet met zijn allen kunnen praten. En nu realiseer ik me dat ze volgende week al een afspraak bij de verloskundige heeft staan, pfffffff.......
Van de week met mn zusje afgesproken om met z'n allen om de tafel te gaan zitten (voor vanavond omdat dat de enige dag is dat haar vriend vrij is). Bel ik haar om de tijd af te spreken, reageert ze heel nonchalant:" Ooh, moet dat vanavond? Tja, vriend is naar iets toe vanavond en ik heb hem gevraagd in zijn eigen kamer te slapen".....
Ik baal er zo van dat nonchalante gedrag en nu moeten we weer een week wachten omdat we anders niet met zijn allen kunnen praten. En nu realiseer ik me dat ze volgende week al een afspraak bij de verloskundige heeft staan, pfffffff.......
maandag 16 april 2012 om 15:37
quote:evelynsalt schreef op 10 april 2012 @ 14:43:
Ik begin trouwens sterk te twijfelen aan je motieven TO. Geen verwijt maar een oprechte vraag: waar maak je je nu precies zorgen over? Dat je zus het niet redt qua opvoeding van het nu nog ongeboren kind of ben je bang dat jij straks met dat kind 'opgezadeld' wordt omdat je zus de verzorging niet aankan.
Ik denk dat het een , het ander niet uitsluit.
Sterkte TO
Ik begin trouwens sterk te twijfelen aan je motieven TO. Geen verwijt maar een oprechte vraag: waar maak je je nu precies zorgen over? Dat je zus het niet redt qua opvoeding van het nu nog ongeboren kind of ben je bang dat jij straks met dat kind 'opgezadeld' wordt omdat je zus de verzorging niet aankan.
Ik denk dat het een , het ander niet uitsluit.
Sterkte TO
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
maandag 16 april 2012 om 15:41