Relaties
alle pijlers
Twijfels
zondag 15 april 2012 om 14:06
Dames.
Toch na veel twijfelen ook maar een post openen over mijn dilemma.
De situatie:
Ik ben 22, vriendlief is 30, 4 jaar bij elkaar waarvan we er twee samenwonen.
Ups en downs maar wel een heel stabiele liefdevolle relatie.
Alleen..... Ik ben sinds ongeveer 4 weken zo erg aan het twijfelen.
Ik weet het niet meer. Is dit de man van mijn dromen? Is hij het?
Ik verlang er soms zo naar om weer naar m'n eigen flatje te gaan en te doen waar ik zin in heb.
Niet meer iedere koken uit m'n werk, ook al ben ik supermoe. Niet meer standaard op zaterdag heel het huishouden en zondag vaak vervelen.
Niet meer: waar ga je heen, met wie, hoe laat ben je terug, waarom ben je zo vaak weg?
Maar anderzijds...
Hij is er zo goed voor me geweest toen mijn broertje twee jaar geleden zeer onverwachts om het leven kwam, heeft me altijd gesteund. We hebben het goed samen. Vrijstaand huis, hondje, leuke gezamenlijke vrienden en ieder een groepje eigen vrienden.
Ik dacht dat dit het perfecte plaatje was, ,maar ik twijfel zo erg!
Bij een ander lijkt de keus dan altijd zo makkelijk maar ik vind het echt heel erg moeilijk.
Zou het ook graag met hem willen bespreken maar ben bang dat hij heel boos wordt of het niet begrijpt....
Sorry als dit een warrig verhaal is...
Maar misschien ervaring? Tips? Een schop onder m'n kont? Kom maar op
Thanks!
Toch na veel twijfelen ook maar een post openen over mijn dilemma.
De situatie:
Ik ben 22, vriendlief is 30, 4 jaar bij elkaar waarvan we er twee samenwonen.
Ups en downs maar wel een heel stabiele liefdevolle relatie.
Alleen..... Ik ben sinds ongeveer 4 weken zo erg aan het twijfelen.
Ik weet het niet meer. Is dit de man van mijn dromen? Is hij het?
Ik verlang er soms zo naar om weer naar m'n eigen flatje te gaan en te doen waar ik zin in heb.
Niet meer iedere koken uit m'n werk, ook al ben ik supermoe. Niet meer standaard op zaterdag heel het huishouden en zondag vaak vervelen.
Niet meer: waar ga je heen, met wie, hoe laat ben je terug, waarom ben je zo vaak weg?
Maar anderzijds...
Hij is er zo goed voor me geweest toen mijn broertje twee jaar geleden zeer onverwachts om het leven kwam, heeft me altijd gesteund. We hebben het goed samen. Vrijstaand huis, hondje, leuke gezamenlijke vrienden en ieder een groepje eigen vrienden.
Ik dacht dat dit het perfecte plaatje was, ,maar ik twijfel zo erg!
Bij een ander lijkt de keus dan altijd zo makkelijk maar ik vind het echt heel erg moeilijk.
Zou het ook graag met hem willen bespreken maar ben bang dat hij heel boos wordt of het niet begrijpt....
Sorry als dit een warrig verhaal is...
Maar misschien ervaring? Tips? Een schop onder m'n kont? Kom maar op
Thanks!
zondag 15 april 2012 om 14:10
Ik denk altijd dat een goede, langdurige relatie is gebouwd op tevredenheid. Dat klinkt heel suf, maar ook als er wat meer sleur in een relatie komt, moet je kijken of je nog tevreden bent en het voor altijd zo vol gaat houden, ook als het soms minder is. Zie jij jezelf nog voor altijd bij hem blijven? Zou je zonder hem verder kunnen? Volgens mij zit er een groot stuk onrust in je, als je daar niet mee om kan gaan, of het niet past binnen je huidige relatie, dan zijn je twijfels wellicht terecht.
zondag 15 april 2012 om 14:18
Mijn belangrijkste advies: Praat met hem en geef eerlijk aan wat je dwars zit.
En als hij niet wil of kan veranderen, nadenken of jij kan accepteren de rest van je leven zo door te gaan.
Doet hij niets in het huishouden? Hebben jullie daar afspraken over gemaakt? Je hoeft niet elke avond te koken. Zorg dat je wat diepvriesmaaltijden en het telefoonnummer van de pizzakoerier hebt. Bevalt het hem niet, dan moet hij zelf maar koken.
Zeg tegen hem dat je je gecontroleerd voelt en dat dat je benauwt.
En misschien is het beter als je een tijdje op jezelf gaat wonen, zonder direct de relatie te verbreken. Om te ervaren of je in je eentje meer rust hebt.
Natuurlijk is het geweldig dat hij je in het verleden heeft gesteund. Maar dankbaarheid is geen goede reden om een relatie met iemand te hebben. (en eerlijk gezegd zou hij wel een enorme hork zijn om op dat moment GEEN steun te geven)
En als hij niet wil of kan veranderen, nadenken of jij kan accepteren de rest van je leven zo door te gaan.
Doet hij niets in het huishouden? Hebben jullie daar afspraken over gemaakt? Je hoeft niet elke avond te koken. Zorg dat je wat diepvriesmaaltijden en het telefoonnummer van de pizzakoerier hebt. Bevalt het hem niet, dan moet hij zelf maar koken.
Zeg tegen hem dat je je gecontroleerd voelt en dat dat je benauwt.
En misschien is het beter als je een tijdje op jezelf gaat wonen, zonder direct de relatie te verbreken. Om te ervaren of je in je eentje meer rust hebt.
Natuurlijk is het geweldig dat hij je in het verleden heeft gesteund. Maar dankbaarheid is geen goede reden om een relatie met iemand te hebben. (en eerlijk gezegd zou hij wel een enorme hork zijn om op dat moment GEEN steun te geven)
zondag 15 april 2012 om 14:32
Is er iets gebeurd vier weken geleden of was die twijfel er min of meer opeens?
Lastig. Ook zal zou hij inderdaad een hork geweest zijn als hij je niet gesteund had na het overlijden van je broertje, toch is dat wat mij betreft niet vanzelfsprekend. Je weet nu wel dat je op hem kunt rekenen in barre tijden, niet onbelangrijk.
Anderzijds... ik weet natuurlijk niet hoe jouw rouw is verlopen en misschien nog verloopt.. maar na zo'n heftige ervaring kan je perspectief op het leven - als het stof van de heftigste rouw wat is neergedwarreld - anders worden. En daarmee misschien ook je gevoel over wat je wilt in het leven. Speelt dat mee denk je?
Daarnaast ben ik het eens met wat isadoro schrijft: je kunt beginnen met proberen afspraken te maken over wat je graag anders zou zien. En dan maar eens zien of dat lukt én vooral of de twijfels verdwijnen.
Lastig. Ook zal zou hij inderdaad een hork geweest zijn als hij je niet gesteund had na het overlijden van je broertje, toch is dat wat mij betreft niet vanzelfsprekend. Je weet nu wel dat je op hem kunt rekenen in barre tijden, niet onbelangrijk.
Anderzijds... ik weet natuurlijk niet hoe jouw rouw is verlopen en misschien nog verloopt.. maar na zo'n heftige ervaring kan je perspectief op het leven - als het stof van de heftigste rouw wat is neergedwarreld - anders worden. En daarmee misschien ook je gevoel over wat je wilt in het leven. Speelt dat mee denk je?
Daarnaast ben ik het eens met wat isadoro schrijft: je kunt beginnen met proberen afspraken te maken over wat je graag anders zou zien. En dan maar eens zien of dat lukt én vooral of de twijfels verdwijnen.
zondag 15 april 2012 om 15:19
Jij hoeft niet je leven op te offeren omdat hij ooit zo lief voor jou was in een voor jou, zeer moeilijke tijd.
Ga eens goed na wat je precies wilt en maak het bespreekbaar.
Waarom kook jij elke dag en doet hij verder iets in het huishouden?
Voel jij je wel gelijkwaardig aan hem?
Bijna iedereen twijfelt wel eens aan het leven waarin je je nu bevind en daar is niks mis mee als je er maar iets mee doet en het niet negeert.
Ga eens goed na wat je precies wilt en maak het bespreekbaar.
Waarom kook jij elke dag en doet hij verder iets in het huishouden?
Voel jij je wel gelijkwaardig aan hem?
Bijna iedereen twijfelt wel eens aan het leven waarin je je nu bevind en daar is niks mis mee als je er maar iets mee doet en het niet negeert.
zondag 15 april 2012 om 15:28
quote:sandraatje90 schreef op 15 april 2012 @ 14:06:
Alleen..... Ik ben sinds ongeveer 4 weken zo erg aan het twijfelen.
Ik weet het niet meer. Is dit de man van mijn dromen? Is hij het?
Ik verlang er soms zo naar om weer naar m'n eigen flatje te gaan en te doen waar ik zin in heb.
Niet meer iedere koken uit m'n werk, ook al ben ik supermoe. Niet meer standaard op zaterdag heel het huishouden en zondag vaak vervelen.
Niet meer: waar ga je heen, met wie, hoe laat ben je terug, waarom ben je zo vaak weg?
Wat heeft dit met je relatie te maken? Je moet toch niet elke dag te koken, soewieso om en om en een keertje makkelijk brood ofzo?
Idem met huishouden, dat hoeft toch niet perse op zaterdag? doe dat dan en keer op zondag verveel je ook minder.
En waarom ga jij of jullie niet iets doen als jullie je vervelen?
Alleen..... Ik ben sinds ongeveer 4 weken zo erg aan het twijfelen.
Ik weet het niet meer. Is dit de man van mijn dromen? Is hij het?
Ik verlang er soms zo naar om weer naar m'n eigen flatje te gaan en te doen waar ik zin in heb.
Niet meer iedere koken uit m'n werk, ook al ben ik supermoe. Niet meer standaard op zaterdag heel het huishouden en zondag vaak vervelen.
Niet meer: waar ga je heen, met wie, hoe laat ben je terug, waarom ben je zo vaak weg?
Wat heeft dit met je relatie te maken? Je moet toch niet elke dag te koken, soewieso om en om en een keertje makkelijk brood ofzo?
Idem met huishouden, dat hoeft toch niet perse op zaterdag? doe dat dan en keer op zondag verveel je ook minder.
En waarom ga jij of jullie niet iets doen als jullie je vervelen?
zondag 15 april 2012 om 15:28
Mijn twijfels zijn begonnen toen hij drie weken in zijn eentje op vakantie was. We hadden daar al wat onenigheid over gehad en in de periode dat hij op vakantie was merkte ik dat ik me weer vrij voelde, ff geen verantwoording afleggen en even gewoon een boterham eten als avondeten als ik daar zin in had sindsdien is het.
En ik wil het inderdaad graag bespreekbaar maken maar ben bang dat alles dan escaleert... En ben bang dat ik er achteraf weer spijt van krijg of iets. Of te wel, ik weet het gewoon echt iet!
En ik wil het inderdaad graag bespreekbaar maken maar ben bang dat alles dan escaleert... En ben bang dat ik er achteraf weer spijt van krijg of iets. Of te wel, ik weet het gewoon echt iet!
zondag 15 april 2012 om 15:29
quote:sandraatje90 schreef op 15 april 2012 @ 15:28:
Mijn twijfels zijn begonnen toen hij drie weken in zijn eentje op vakantie was. We hadden daar al wat onenigheid over gehad en in de periode dat hij op vakantie was merkte ik dat ik me weer vrij voelde, ff geen verantwoording afleggen en even gewoon een boterham eten als avondeten als ik daar zin in had sindsdien is het.
En ik wil het inderdaad graag bespreekbaar maken maar ben bang dat alles dan escaleert... En ben bang dat ik er achteraf weer spijt van krijg of iets. Of te wel, ik weet het gewoon echt iet!en waarom kan dat niet binnen je relatie?
Mijn twijfels zijn begonnen toen hij drie weken in zijn eentje op vakantie was. We hadden daar al wat onenigheid over gehad en in de periode dat hij op vakantie was merkte ik dat ik me weer vrij voelde, ff geen verantwoording afleggen en even gewoon een boterham eten als avondeten als ik daar zin in had sindsdien is het.
En ik wil het inderdaad graag bespreekbaar maken maar ben bang dat alles dan escaleert... En ben bang dat ik er achteraf weer spijt van krijg of iets. Of te wel, ik weet het gewoon echt iet!en waarom kan dat niet binnen je relatie?
zondag 15 april 2012 om 15:42
quote:sandraatje90 schreef op 15 april 2012 @ 14:06:
Niet meer iedere koken uit m'n werk, ook al ben ik supermoe. Niet meer standaard op zaterdag heel het huishouden en zondag vaak vervelen.
Niet meer: waar ga je heen, met wie, hoe laat ben je terug, waarom ben je zo vaak weg?
Je hebt wel een benauwende relatie, hoor. Zulke vragen hoor ik nooit. En ik zou me gewoon er met een grapje afmaken.
Laatst ging ik stappen. Toen ik wegging, vroeg mijn vriendin wanneer ik thuis kwam. Ik vind dat een beetje irritant, ook al weet ik dat ze het goed bedoelt.. Ik zeg, ik SMS wel effe wanneer het later wordt. Dus ik sta mijn jas aan te trekken en SMS meteen "het wordt later
"
Jij moet eens wat dingen gaan veranderen in je relatie. Gewoon zeggen: het voelt hartstikke benauwd, en ik wilde het eigenlijk uitmaken, maar in plaats daarvan lijkt het me beter om eens te proberen wat dingen te veranderen.
Niet meer iedere koken uit m'n werk, ook al ben ik supermoe. Niet meer standaard op zaterdag heel het huishouden en zondag vaak vervelen.
Niet meer: waar ga je heen, met wie, hoe laat ben je terug, waarom ben je zo vaak weg?
Je hebt wel een benauwende relatie, hoor. Zulke vragen hoor ik nooit. En ik zou me gewoon er met een grapje afmaken.
Laatst ging ik stappen. Toen ik wegging, vroeg mijn vriendin wanneer ik thuis kwam. Ik vind dat een beetje irritant, ook al weet ik dat ze het goed bedoelt.. Ik zeg, ik SMS wel effe wanneer het later wordt. Dus ik sta mijn jas aan te trekken en SMS meteen "het wordt later
"Jij moet eens wat dingen gaan veranderen in je relatie. Gewoon zeggen: het voelt hartstikke benauwd, en ik wilde het eigenlijk uitmaken, maar in plaats daarvan lijkt het me beter om eens te proberen wat dingen te veranderen.
zondag 15 april 2012 om 16:38
quote:sandraatje90 schreef op 15 april 2012 @ 16:12:
Ja... Moet inderdaad toch het gesprek maar aangaan.
Ondanks de angst om hem verschrikkelijk te kwetsen en het risico alles in een klap kwijt te raken.
Dit is ook geen doen..
Zou je niet willen dat je alles met je partner kan bespreken?
Door het niet te doen maak JIJ je relatie niet leuker en je ontneemt hem de kans wellicht veel positiever te reageren dan jij denkt.
Ja... Moet inderdaad toch het gesprek maar aangaan.
Ondanks de angst om hem verschrikkelijk te kwetsen en het risico alles in een klap kwijt te raken.
Dit is ook geen doen..
Zou je niet willen dat je alles met je partner kan bespreken?
Door het niet te doen maak JIJ je relatie niet leuker en je ontneemt hem de kans wellicht veel positiever te reageren dan jij denkt.
zondag 15 april 2012 om 16:39
quote:sandraatje90 schreef op 15 april 2012 @ 14:06:
Niet meer iedere koken uit m'n werk, ook al ben ik supermoe. Niet meer standaard op zaterdag heel het huishouden en zondag vaak vervelen.
Niet meer: waar ga je heen, met wie, hoe laat ben je terug, waarom ben je zo vaak weg?
Dit hoeft ook niet als je een relatie hebt. Lijkt me goed om eerst eens te kijken hoe jullie dit kunnen veranderen, voordat je de handdoek compleet in de ring gooit.
Net als mijn voorgangers vraag ik me af waarom je die dingen doet, als je je daar niet prettig bij voelt? Het is niet verplicht om je relatie op een bepaalde manier vorm te geven hoor!
Niet meer iedere koken uit m'n werk, ook al ben ik supermoe. Niet meer standaard op zaterdag heel het huishouden en zondag vaak vervelen.
Niet meer: waar ga je heen, met wie, hoe laat ben je terug, waarom ben je zo vaak weg?
Dit hoeft ook niet als je een relatie hebt. Lijkt me goed om eerst eens te kijken hoe jullie dit kunnen veranderen, voordat je de handdoek compleet in de ring gooit.
Net als mijn voorgangers vraag ik me af waarom je die dingen doet, als je je daar niet prettig bij voelt? Het is niet verplicht om je relatie op een bepaalde manier vorm te geven hoor!
zondag 15 april 2012 om 16:40
quote:sandraatje90 schreef op 15 april 2012 @ 16:12:
Ja... Moet inderdaad toch het gesprek maar aangaan.
Ondanks de angst om hem verschrikkelijk te kwetsen en het risico alles in een klap kwijt te raken.
Dit is ook geen doen..Het lijkt me veel kwetsender om zomaar op te stappen, zonder ooit met hem besproken te hebben waar je mee zit. Zeker niet omdat hij die zaken wellicht niet eens van je verlangt, maar jij jezelf dit opgelegd hebt.
Ja... Moet inderdaad toch het gesprek maar aangaan.
Ondanks de angst om hem verschrikkelijk te kwetsen en het risico alles in een klap kwijt te raken.
Dit is ook geen doen..Het lijkt me veel kwetsender om zomaar op te stappen, zonder ooit met hem besproken te hebben waar je mee zit. Zeker niet omdat hij die zaken wellicht niet eens van je verlangt, maar jij jezelf dit opgelegd hebt.
zondag 15 april 2012 om 17:34
Feit is dat het een lieve man is, maar behoorlijk verwend door zijn moeder.
Die werkte niet en had dus alle tijd voor het huishouden en iedere avond eten op tafel.
De ex-vriendin van mij vriend werkt 2 à 3 dagen per week en had daarom ook voldoende tijd.
Ik werk gewoon fulltime met regelmatige uitschieters naar de 50 à 55 uur per week.
Dus dan is het gewoon niet mogelijk om het hele huishouden te doen en 6 dagen per week te koken.
Iets wat hij wel verwacht omdat hij dat altijd zo gewend is. Daarover praten heb ik al zo vaak tevergeefs geprobeerd...
Een keer de opmerking gehad dat zolang ik meer werkte maar minder verdiende ik toch gewoon verantwoordelijk bleef voor de huishoudtaken.
Hier ben ik toen heeeeeel boos om geworden uiteraard, gevraagd wat hij op mijn voorhoofd zag staan; vriendin of huissloof. Hij heeft hier achteraf wel zijn excuses voor gemaakt en vertelde dat hij het uit woede had gezegd maar toch.....
Die werkte niet en had dus alle tijd voor het huishouden en iedere avond eten op tafel.
De ex-vriendin van mij vriend werkt 2 à 3 dagen per week en had daarom ook voldoende tijd.
Ik werk gewoon fulltime met regelmatige uitschieters naar de 50 à 55 uur per week.
Dus dan is het gewoon niet mogelijk om het hele huishouden te doen en 6 dagen per week te koken.
Iets wat hij wel verwacht omdat hij dat altijd zo gewend is. Daarover praten heb ik al zo vaak tevergeefs geprobeerd...
Een keer de opmerking gehad dat zolang ik meer werkte maar minder verdiende ik toch gewoon verantwoordelijk bleef voor de huishoudtaken.
Hier ben ik toen heeeeeel boos om geworden uiteraard, gevraagd wat hij op mijn voorhoofd zag staan; vriendin of huissloof. Hij heeft hier achteraf wel zijn excuses voor gemaakt en vertelde dat hij het uit woede had gezegd maar toch.....
zondag 15 april 2012 om 17:39
quote:sandraatje90 schreef op 15 april 2012 @ 17:34:
Hier ben ik toen heeeeeel boos om geworden uiteraard, gevraagd wat hij op mijn voorhoofd zag staan; vriendin of huissloof. Hij heeft hier achteraf wel zijn excuses voor gemaakt en vertelde dat hij het uit woede had gezegd maar toch.....
....gedraag je je nog steeds als een huissloof?
Ik zou het er ook benauwd van krijgen.
Hier ben ik toen heeeeeel boos om geworden uiteraard, gevraagd wat hij op mijn voorhoofd zag staan; vriendin of huissloof. Hij heeft hier achteraf wel zijn excuses voor gemaakt en vertelde dat hij het uit woede had gezegd maar toch.....
....gedraag je je nog steeds als een huissloof?
Ik zou het er ook benauwd van krijgen.
zondag 15 april 2012 om 17:39
zondag 15 april 2012 om 17:52
quote:sandraatje90 schreef op 15 april 2012 @ 17:34:
Feit is dat het een lieve man is, maar behoorlijk verwend door zijn moeder.
Die werkte niet en had dus alle tijd voor het huishouden en iedere avond eten op tafel.
De ex-vriendin van mij vriend werkt 2 à 3 dagen per week en had daarom ook voldoende tijd.
Ik werk gewoon fulltime met regelmatige uitschieters naar de 50 à 55 uur per week.
Dus dan is het gewoon niet mogelijk om het hele huishouden te doen en 6 dagen per week te koken.
Iets wat hij wel verwacht omdat hij dat altijd zo gewend is. Daarover praten heb ik al zo vaak tevergeefs geprobeerd...
Een keer de opmerking gehad dat zolang ik meer werkte maar minder verdiende ik toch gewoon verantwoordelijk bleef voor de huishoudtaken.
Hier ben ik toen heeeeeel boos om geworden uiteraard, gevraagd wat hij op mijn voorhoofd zag staan; vriendin of huissloof. Hij heeft hier achteraf wel zijn excuses voor gemaakt en vertelde dat hij het uit woede had gezegd maar toch.....en jij accepteert en doet het dus nog steeds omdat?
Feit is dat het een lieve man is, maar behoorlijk verwend door zijn moeder.
Die werkte niet en had dus alle tijd voor het huishouden en iedere avond eten op tafel.
De ex-vriendin van mij vriend werkt 2 à 3 dagen per week en had daarom ook voldoende tijd.
Ik werk gewoon fulltime met regelmatige uitschieters naar de 50 à 55 uur per week.
Dus dan is het gewoon niet mogelijk om het hele huishouden te doen en 6 dagen per week te koken.
Iets wat hij wel verwacht omdat hij dat altijd zo gewend is. Daarover praten heb ik al zo vaak tevergeefs geprobeerd...
Een keer de opmerking gehad dat zolang ik meer werkte maar minder verdiende ik toch gewoon verantwoordelijk bleef voor de huishoudtaken.
Hier ben ik toen heeeeeel boos om geworden uiteraard, gevraagd wat hij op mijn voorhoofd zag staan; vriendin of huissloof. Hij heeft hier achteraf wel zijn excuses voor gemaakt en vertelde dat hij het uit woede had gezegd maar toch.....en jij accepteert en doet het dus nog steeds omdat?
zondag 15 april 2012 om 17:55
zondag 15 april 2012 om 18:01
quote:ditisookeennick schreef op 15 april 2012 @ 17:55:
Helemaal eens met Liselore. Dat kan hij wel willen, maar dat wil niet zeggen dat jij het ook moet doen. Mijn vriend zou het vast ook heerlijk vinden als ik het hele huishouden alleen deed en elke dag een maaltje voor hem kookte. Maar dat maakt niet dat ik het doe...
inderdaad, het gebeurd omdat jij het toelaat,
en dan die opmerking over het verdienen???? Dat je uberhaupt gebleven bent!?
Hij zou zijn ogen uit zijn kop moeten schamen. Je bent acht jaar jonger!!! Alleen al op basis daarvan is het niet eens gek dat stel dat je het zelfde werk doet met de zelfde uren minder betaald krijgt.
Het is dus sowieso geen argument, en voor een non argument ook nog eens een hele hele hele domme
wat een afknapper
Helemaal eens met Liselore. Dat kan hij wel willen, maar dat wil niet zeggen dat jij het ook moet doen. Mijn vriend zou het vast ook heerlijk vinden als ik het hele huishouden alleen deed en elke dag een maaltje voor hem kookte. Maar dat maakt niet dat ik het doe...
inderdaad, het gebeurd omdat jij het toelaat,
en dan die opmerking over het verdienen???? Dat je uberhaupt gebleven bent!?
Hij zou zijn ogen uit zijn kop moeten schamen. Je bent acht jaar jonger!!! Alleen al op basis daarvan is het niet eens gek dat stel dat je het zelfde werk doet met de zelfde uren minder betaald krijgt.
Het is dus sowieso geen argument, en voor een non argument ook nog eens een hele hele hele domme
wat een afknapper
zondag 15 april 2012 om 18:06
Het lijkt wel alsof je je niet thuis voelt in je eigen relatie. Alsof je pas thuis bent als hij daar niet bij is. Klinkt een beetje vaag, maar zo komt het over.
Ik zou in ieder geval geen zin hebben in een relatie waarin ik niet kan doen wat ik graag wil. Kijk, dat je met het eten rekening houdt met elkaar, en soms wat huishoudelijke taken overneemt van je lief omdat hij het druk heeft ofzo, oké. Maar jij lijkt je wel in alles aan te passen aan hem, en hij in niets aan jou. Klopt dat?
Ik zou in ieder geval geen zin hebben in een relatie waarin ik niet kan doen wat ik graag wil. Kijk, dat je met het eten rekening houdt met elkaar, en soms wat huishoudelijke taken overneemt van je lief omdat hij het druk heeft ofzo, oké. Maar jij lijkt je wel in alles aan te passen aan hem, en hij in niets aan jou. Klopt dat?